Naar de inhoud

Marcel klapt uit de biecht

M. Van Snick
seniorennet.beseniorennet.be
Woensdag 19 juli 2006

Er is een e-mail verstuurd via het 'e-mail mij' formulier op uw blog https://blog.seniorennet.be/marcel2006.

                                       Titel: Open brief aan Marcel Van Snick

                                       Bericht:
                                       Mijnheer de Schepen,

Beste Collega,

Marcel,



Zoals afgesproken wil ik hierbij ook een kleine bijdrage leveren aan de mooie weblog "Marcel klapt uit de biecht".



Ik ga hier  geen grote beschouwingen maken over de ondertussen bijna 40-jarige politieke loopbaan van Marcel. Daarvoor zijn "Mik en Pros" het beste geplaatst om de - vele - hoogtepunten hiervan - ik verwijs oa naar de nationale Tweelingenparade, de Reuzencavalcade, Everbeek Leeft,... - met het nodige materiaal op deze weblog te plaatsen.



Wel wil ik pogen een antwoord te geven op de vraag "Wie is Marcel?" Als er één objectief gegeven is in de wereld is het het gegeven dat er "au fond" alleen maar sprake kan zijn subjectiviteit. Dus een objectieve beschouwing door subjectieve ogen!



"Mik en Pros in de Liberty"

Mijn verste herinneringen aan Marcel moeten teruggaan tot begin jaren '80. Ik bewaar alvast de sterkte herinneringen aan een beeld in "zaal" Liberty naar aanleiding van één of andere activiteit. "Mik en Pros" wisten ons liberaal lokaal een ijzersterke repuatie te geven waarover vandaag nog wordt gesproken.



"Marcel als schepen van Jeugd"

Ondertussen waren een groot aantal jaren voorbij gegaan maar begin jaren '90 begon ik een groter politiek engagement op te nemen. Eén van mijn eerste stappen hierin was mij lidmaatschap van de jeugdraad met als toenmalige schepen ... Marcel. Persoonlijk maakte ik deel uit van de "wondergeneratie" van de VLD-Jongen Brakel. Een "sturm und drang-groep" waarvan quasi iedereen vandaag nog op één of andere manier politiek actief is.



Het dossier van het jeugdcentrum - door de jongeren heel inhoudelijk onderbouwd - kende uiteindelijk niet de afloop die velen hadden gehoopt maar ondertussen werd een prachtige infrastructuur voor de jeugd gebouwd.



Daarnaast werden via het infrastructuurreglement miljoenen BEF in de jeugdverenigingen geïnvesteerd en plukken zij hiervan vandaag nog de vruchten van.



"Marcel de Schrijver"

Zoals Marcel schuwden wij de - soms scherpe- pen niet. Het voorwoord in ons beleidsplan 94-00 met de zinsnede "De VLD-Brakel moet van onder de kerkmat komen." is lang bij velen blijven hangen,...



De "open brief van de schepen" uit midden jaren tachtig - helaas heb ik deze nooit gelezen gezien mijn toen nog jonge leeftijd - bleek toen in te slaan als een regelrechte politiek bom!



"Marcel de feestenbouwer"

Daarnaast kregen de VLd-jongeren ook de mogelijkheid om onze kas te spekken door middel van de medewerking aan enkele van Marcel zijn grandioze feesten. Everbeek Leeft - de video is een aanrader - was zeker een hoogtepunt.



"Marcel de taalvirtuoos"

Met duizenden moeten ze zijn geweest, het aantal studenten die Marcel de revue heeft zien passeren. Zijn taalvirtuositeit heeft hij hen allen proberen mee te geven. Daarnaast kwam en komt deze echter ook in de politiek maar al te vaak van pas.



"Marcel de zoon"

De voorbije vijftien jaar stopte ik regelmatig eens op de Reepstraat te Everbeek. De mama van Marcel was hierbij één van de meest gastvrije dames die ik heb gekend. Men ging niet buiten zonder minstens iets te hebben gedronken en gegeten.



De laatste jaren ging het echter niet zo goed met de mama. Eén van mijn laatste herinneringen aan mama Van Snick was van een dame voor wie de "levenswinter" duidelijk was begonnen.



Bijzonder pakkend - en wellicht de grootste realisatie van Marcel - is de wijze waarop hij zijn mama verzorgde. Uit het bed, in de zetel, op de stoel, naar het bed,... Proficiat Marcel.



"Marcel de Denker"

Misschien één van de meest onbekende dimensies van onze Marcel. Marcel denkt veel en heeft een scherp politiek-taktisch inschattingsvermogen. Zijn inschatting en invulling van het belang om steun aan het lokaal verenigingsleven te geven MET het feit dat hij dit als schepen van het "verenigingsleven" effectief vorm heeft kunnen geven is van groot belang geweest in de groei van onze beweging. Persoonlijk denk ik hierbij ook aan een avond waarin Marcel en ikzelf - als studentje te Gent - een filosofisch-politieke boom plantten.



"Marcel het Campagnebeest"

"De verkiezingsmol" - "Geen vaarwel, Marcel"  zijn maar enkele van de campagnes van Marcel. Marcel weet een campagne echt op te bouwen naar een climax en hanteert hierbij alle mogelijke kanalen - waaronder ondertussen deze blog



Tenslotte en meest recent



"Marcel de echtgenoot"

Dertig jaar begon op stormachtige wijze de verovering van Everbeek en nadien Brakel. Hoevelen zouden dit toen - met Pros steeds openlijk aan zijn zijde -  in een gemeente met een absolute katholieke meerderheid gedurfd hebben?



Vandaag blijft Marcel "trendsetter"met zijn huwelijk met Pros.



Niettegenstaande Marcel hier - politici zijn nu ook éénmaal "publiciteitszoekende" mensen - een publicitaire - intergemeentelijk huwelijk - wist aan te geven moet men echter dieper kijken en vaststellen dat Mik en Pros - ondertussen - ik gok - 35 jaar samen verder harmonieus, gezond en met een regelmatige Trippel een prachtige loopbaan hebben uitgebouwd waarin de rol van Pros achter de schermen van groot belang is geweest.



Het is dan ook mijn vurige hoop dat zij beiden samen nog vele jaren een boeiend vervolg kunnen breien aan het "Mik en Pros-verhaal".



Met veel respect,



Jurgen De Mets

schepen Openbare Werken Brakel



                                       IP-adres bezoeker: 193.191.206.94
                                       _____________________________________________________________________
                                       U kan op
Geschreven door Zilveren Schepen om 21:51 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Dinsdag 18 juli 2006

30 jaar geleden. Nationale Tweelingenparade.

 

Op deze 18 juli 2006 is het 30 jaar geleden dat Lucien Van Impe de Ronde van Frankrijk won.

Maar vandaag is het ook dag op dag 30 jaar geleden dat Marcel en Pros op 18 juli 1976 de Nationale Tweelingen parade organiseerden .Met zijn om en bij de 1000 tweelingenmensen op dezelfde plaats samen blijkt dit de grootste tweelingenparade uit de wereldgeschiedenis te zijn.

Wedy en Peggy De Hertogh uit Puurs werden verkozen tot de meest gelijkende tweeling van België .

Hierna volgen een paar foto’s van goed gelijkende tweelingen , o.a. deze van Anja en Tanja uit Lochristi alsook een foto van de minder gelijkende tweeling Marcel en Denis Van Snick,
Geschreven door Zilveren Schepen om 19:14 Reageer op dit bericht
Dinsdag 11 juli 2006

Het leeuwejong van Brakel

 

Vandaag 11 juli is het precies 704 jaar geleden dat op de Groeningenkouter een veldslag werd geleverd die later tot symbool zou staan van de Vlaamse ontvoogdingsstrijd en sedert de 19e eeuw bekend werd als de Guldensporenslag. De op het slagveld verzamelde 500  gulden sporen werden in de kerk van Kortrijk opgehangen . Of de Vlaamse krijgers ( in hoofdzaak zouden het ambachtslieden en  boeren zijn geweest ) na hun overwinning een pintje gingen pakken in het dichtst bijgelegen cafeetje , blijft een open vraag. Maar de jongste jaren is het wel een traditie aan het worden dat bij de Guldensporenviering “ Vlaanderen Feest “ In Brussel spreekt men al van ontporingsfeesten.

 

.Persoonlijk  ben ik nooit een flamingant geweest en al evemin een nationalist . Voor mij hoeft geen bombast of holle retoriek . Geen kunstmatige romantiek of blauwvoeterie. Zelfs geen Yzerbedevaart als deze andere bedoelingen inhoudt dan een ingetogen herdenking van onze dierbare gesneuvelden. Liever geen “ eigen volk eerst “ als dat een racistisch reukje heeft.

 

Lang geleden heb ik mij verdiept in het ontstaan en de geschiedenis van de “ Vlaamse –Beweging “  Ik herinner mij nog dat in 1958 Frans Van der Elst namens de Volksunie zijn intrede deed in het parlement en in 1968 heb ik van nabij  Leuven-Vlaams meegemaakt. In 1970 was ik de organisator van de “ ABN-Boemerang” ( met om en bij de tienduizend deelnemingsformulieren ). Thans is ABN vervangen door AN en spreekt men van algemeen Nederlands, zuiver Nederlands, correct Nederlands, goed Nederlands.

 

In alle bescheidenheid meen ik te mogen beweren dat ik als Vlaming, als leraar en als schepen mijn steentje heb bijgedragen tot de bevordering van de Nederlandse taal en cultuur in eigen gemeente en regio, zelfs meer dan sommigen die zograag uit bazuinen : “ Ik ben Vlaming en daar ben ik fier op “. Ik daarentegen voel me eerder als een wereldburger die zeker niet beschaamd is Vlaming te zijn , want in Vlaanderen is het in tegenstelling met  andere landen ter wereld zoveel beter om te wonen en te leven.

 

In het laatste kwart van de vorige eeuw hebben de politieke partijen een Vlaamse reflex opgedaan; wellicht meer voor de façade dan uit echte overtuiging . Alzo ook in Brakel: Vlaamse liberalen, christen en Vlaams , Vlaamse Alliantie en wat nog meer. Niettemin heb ik een bijzonder respect voor een nieuwe kandidaat als Jan Haegeman die op de vooravond van Lichtmis is geboren en klaarblijkelijk een lichtend voorbeeld wil zijn . Ik waardeer hem niet zozeer omdat hij de meest gebruikelijke voornaam van Vlaanderen draagt maar omdat hij het mijns inziens oprecht meent . Moge hij zich hoeden voor overdreven idealisme. Alhoewel Jan een politiek tegenstrever is, wens ik hem toch succes bij de komende gemeenteraadsverkiezingen. Maar ik zou het erg betreuren mocht hij op de kartellijst een zetel veroveren waarmee uiteindelijk de lepe CD&V partner zou gaan lopen.

 

Robrecht van Bethune : “ De Leeuw van Vlaanderen “

Jan Haegeman : “ Het Leeuwejong van Brakel “


 vlagvg3.jpg


Marcel

Geschreven door Zilveren Schepen om 22:15 1 reactie Reageer op dit bericht
Maandag 10 juli 2006

Was me dat even schrikken wanneer ik vanmorgen mijn postbus ledigde. Valt daar een rood hartje in mijn handen, met de tekst: " Waar het hart van vol is...." Nog maar pas getrouwd en ik ontving al een soort liefdesbrief.
Bij nader toezien viel mijn frank (lees: € ) dat het om een folder ging die aan alle huizen werd bezorgd. Ach, dacht ik toen, net is de sperperiode geopend of daar zijn de sossen al met hun hartje. Alsof liberalen en consoorten geen hart hebben.
Weer mis! Het betrof een reclame voor de bevordering van erotiek. Op de achterkant las ik volgende waarschuwing : " Bent u niet geïnteresseerd of onder de 18 jaar? Gooi dan deze folder ongeopend weg ".Alhoewel ik minstens 3 keer 18 jaar ben en nogal ruimdenkend in alle opzichten liet ik dat ding wijselijk gesloten.
Plots kreeg ik inspiratie om met dat papieren hart toch nog iets zinnigs aan te vangen. Ik zou het via mijn blog aan Marleen schenken die vandaag, vooravond van de Guldensporenslag , jarig is.Aldus kan gans de wereld te weten komen hoezeer ik haar waardeer. Zelfs haar echtgenoot Marc met wie ze al bijna een kwarteeuw in het zelfde schuitje zit ,zal dat leuk vinden.
Mijn collega Marleen Gyselinck is de enige vrouwelijke schepen van Brakel en tot onlangs het jongste lid van het schepencollege.
Op haar palmares staan weliswaar nog geen guldensporen vermeld maar wel des te meer politieke resultaten.Uit hoffelijkheid verklap ik haar leeftijd niet. Ik wil enkel kwijt dat 10 juli 1959 haar geboortedatum is.
Ik wens haar van ganser harte een prettige verjaardag.
De zelfde hartelijke wensen komen van Pros, Suzanne, Stropke, Agnes en Erik

Geschreven door Zilveren Schepen om 22:39 Reageer op dit bericht
Vrijdag 7 juli 2006

Marcel,

 ik en Solange zijn zeer tevreden dat u terug opkomt bij de volgende gemeenteverkiezing ,u hebt altijd met hart en ziel uw taak volbracht. Wat zou Brakel zonder u betekenen,de bevolking heeft u daar hard nodig,het is wel spijtig dat wij in Vloesberg wonen en voor u niet meer kunnen stemmen, maar ons respekt zal er altijd zijn voor u.

 Vele groetjes Franky en Solange

 

Geschreven door Zilveren Schepen om 22:07 Reageer op dit bericht
Woensdag 5 juli 2006

Een tijd van komen en een tijd van gaan. Tot onlangs heerste er onzekerheid of voor de langst zetelende schepen van Brakel de tijd van politiek gaan gekomen was. Maar uiteindelijk wordt het geen vaarwel. Met de slagzin: "Op algemeen verzoek en in dienst van allen blijf ik nog 6 jaar" wil Marcel zoals 35 jaar terug nog eens de verrassingskandidaat zijn van de gemeenteraadsverkiezingen;

Ik ben Pros, de verantwoordelijke auteur van deze brief. Van roddelpraatjes, vroeger meer dan nu, liggen Marcel en ik niet langer wakker. We zeggen immers wat we doen en we doen wat we zeggen. Al tientallen jaren lang. Ook publiceren we nog steeds waar we zin in hebben maar we blijven altijd hoffelijk. . Vooral in de jaren 7O werden we bejubeld als plaatselijke vedetten. Daarna trok ik mij langzamerhand terug uit het openbare politieke leven, want intussen was Marcel sterk genoeg geworden om op zijn eentje de strijd aan te gaan.

Het weze mij toegelaten dat ik nog eens uitzonderlijk de politieke pen hanteer om uit de biecht te spreken over de verkiezingsmol 2OO6.

Het is zeker niet waar dat Van Snick met voorbedachten rade in de rol van martelaar zou zijn gekropen om dan als redder der verkiezingen triomfantelijk uit ballingschap terug te keren. Het is wel waar dat Marcel na herhaaldelijk aandringen  van zijn kiezers in het algemeen en van zijn geliefd Everbeek in het bijzonder een allerlaatste keer wil meedoen.

Voor dat aanvankelijk vaarwel was er wel meer dan één reden. Om te beginnen de leeftijdsgrens, waardoor hij zijn plaats wilde afstaan aan jongere kandidaten. Het is ook waar dat in tegenstelling met andere kandidaten wier politiek broodje nog niet is gebakken en staan te trappelen van ongeduld om schepen te zijn, dat voor Marcel van weinig belang is. Althans toch niet op het financiële vlak, want door in 2OO1, toen hij 60 jaar werd, zijn schepenpensioen niet op te nemen, deed hij Brakel een aanzienlijke besparing cadeau. Alsdusdanig is hij de goedkoopste werkkracht van de gemeente. Daarenboven kan hij als tweede in rangorde (op basis van dienstjaren en voorkeurstemmen) niet meer hoger klimmen. Herman De Croo valt immers toch niet te kloppen.

Maar "Het verdriet van Marcel" was wel de belangrijkste reden waarom Van Snick zijn vaarwel aankondigde en echt wou afhaken. Over bedoeld verdriet dat zowel van familiale als politieke aard was en een toegevoegd hoofdstuk wordt in het boek "Marcel klapt uit de biecht" wens ik hier niet verder uit te weiden. In de herfst van vorig jaar deed zich een ommekeer voor. Marcel zou met zijn goede vriend Ghislain een unieke campagne voeren onder het motto: "Op zoek naar de verkiezingsmol 2OO6". Maar tot overmaat van ramp kwam amper een maand later collega Nachtegael te overlijden. Marcel stond er weer alleen voor. Vaarwel of geen vaarwel! Gelukkig verscheen toen de burgervader als ontfermende engel vol luisterbereidheid. Schepen Van Snick kreeg een aantal waarborgen met betrekking tot onder meer het gemeentelijk onderwijs en de buitenschoolse kinderopvang, de polyvalente zaal en het jeugdhuis, de ontwikkelingssamenwerking en het jeugdbeleid.

Een bijkomstige reden voor  opnieuw kandidaat te zijn is om een mogelijke versnippering van het Brakelse politieke landschap te verhinderen. Weliswaar is Marcel een voorstander van de vrije meningsuiting met eerbied voor ieders overtuiging, maar een partij als het VB vindt hij hier overbodig omdat zich in Brakel geen vreemdelingenproblemen voordoen.  Al evenmin is er nood aan een kartel voor de vervlaamsing van onze gemeente . Met leraar Nederlands Marcel Van Snick als schepen van onderwijs en cultuur, is de Nederlandse taal en cultuur in goede handen.

Last but not  least wil hij uit solidariteit en collegialiteit als lijstduwer zijn mede kandidaten tot steun zijn .
Het is immers algemeen geweten dat Van Snick minstens 1 en misschien wel 2 zetels vertegenwoordigt. Stel je voor dat zonder hem, de VLD een paar mandaten meer moet afstaan. Of wat nog erger zou zijn dat door het afzijdig toekijken van Marcel de absolute meerderheid ontglipt. Men zou het de schepen die zolang zetelde nooit vergeven. Precies daarom wil Van Snick ( nu hij zich na de positieve verwerking van zijn louteringsproces weer even fit voelt als weleer) de verrassingskandidaat zijn.  Vrees niet, hij komt de huisdeurren niet plat lopen  .Dat was nooit zijn gewoonte. Maar wanneer het kandidaten leger van diverse pluimage de aftocht blaast, zal Marcel op 9 oktober ( de dag na de verkiezingen ) opnieuw paraat staan in dienst van allen . 
Altijd en overal.  Weer 6 jaar lang! 

Van harte een vredelievende verkiezingscampagne !

Pros  
Geschreven door Zilveren Schepen om 23:23 1 reactie Reageer op dit bericht
Woensdag 5 juli 2006

Een tijd van komen en een tijd van gaan. Tot onlangs heerste er onzekerheid of voor de langst zetelende schepen van Brakel de tijd van politiek gaan gekomen was. Maar uiteindelijk wordt het geen vaarwel. Met de slagzin: "Op algemeen verzoek en in dienst van allen blijf ik nog 6 jaar" wil Marcel zoals 35 jaar terug nog eens de verrassingskandidaat zijn van de gemeenteraadsverkiezingen;

Ik ben Pros, de verantwoordelijke auteur van deze brief. Van roddelpraatjes, vroeger meer dan nu, liggen Marcel en ik niet langer wakker. We zeggen immers wat we doen en we doen wat we zeggen. Al tientallen jaren lang. Ook publiceren we nog steeds waar we zin in hebben maar we blijven altijd hoffelijk. . Vooral in de jaren 7O werden we bejubeld als plaatselijke vedetten. Daarna trok ik mij langzamerhand terug uit het openbare politieke leven, want intussen was Marcel sterk genoeg geworden om op zijn eentje de strijd aan te gaan.

Het weze mij toegelaten dat ik nog eens uitzonderlijk de politieke pen hanteer om uit de biecht te spreken over de verkiezingsmol 2OO6.

Het is zeker niet waar dat Van Snick met voorbedachten rade in de rol van martelaar zou zijn gekropen om dan als redder der verkiezingen triomfantelijk uit ballingschap terug te keren. Het is wel waar dat Marcel na herhaaldelijk aandringen  van zijn kiezers in het algemeen en van zijn geliefd Everbeek in het bijzonder een allerlaatste keer wil meedoen.

Voor dat aanvankelijk vaarwel was er wel meer dan één reden. Om te beginnen de leeftijdsgrens, waardoor hij zijn plaats wilde afstaan aan jongere kandidaten. Het is ook waar dat in tegenstelling met andere kandidaten wier politiek broodje nog niet is gebakken en staan te trappelen van ongeduld om schepen te zijn, dat voor Marcel van weinig belang is. Althans toch niet op het financiële vlak, want door in 2OO1, toen hij 60 jaar werd, zijn schepenpensioen niet op te nemen, deed hij Brakel een aanzienlijke besparing cadeau. Alsdusdanig is hij de goedkoopste werkkracht van de gemeente. Daarenboven kan hij als tweede in rangorde (op basis van dienstjaren en voorkeurstemmen) niet meer hoger klimmen. Herman De Croo valt immers toch niet te kloppen.

Maar "Het verdriet van Marcel" was wel de belangrijkste reden waarom Van Snick zijn vaarwel aankondigde en echt wou afhaken. Over bedoeld verdriet dat zowel van familiale als politieke aard was en een toegevoegd hoofdstuk wordt in het boek "Marcel klapt uit de biecht" wens ik hier niet verder uit te weiden. In de herfst van vorig jaar deed zich een ommekeer voor. Marcel zou met zijn goede vriend Ghislain een unieke campagne voeren onder het motto: "Op zoek naar de verkiezingsmol 2OO6". Maar tot overmaat van ramp kwam amper een maand later collega Nachtegael te overlijden. Marcel stond er weer alleen voor. Vaarwel of geen vaarwel! Gelukkig verscheen toen de burgervader als ontfermende engel vol luisterbereidheid. Schepen Van Snick kreeg een aantal waarborgen met betrekking tot onder meer het gemeentelijk onderwijs en de buitenschoolse kinderopvang, de polyvalente zaal en het jeugdhuis, de ontwikkelingssamenwerking en het jeugdbeleid.

Een bijkomstige reden voor  opnieuw kandidaat te zijn is om een mogelijke versnippering van het Brakelse politieke landschap te verhinderen. Weliswaar is Marcel een voorstander van de vrije meningsuiting met eerbied voor ieders overtuiging, maar een partij als het VB vindt hij hier overbodig omdat zich in Brakel geen vreemdelingenproblemen voordoen.  Al evenmin is er nood aan een kartel voor de vervlaamsing van onze gemeente . Met leraar Nederlands Marcel Van Snick als schepen van onderwijs en cultuur, is de Nederlandse taal en cultuur in goede handen.

Last but not  least wil hij uit solidariteit en collegialiteit als lijstduwer zijn mede kandidaten tot steun zijn .
Het is immers algemeen geweten dat Van Snick minstens 1 en misschien wel 2 zetels vertegenwoordigt. Stel je voor dat zonder hem, de VLD een paar mandaten meer moet afstaan. Of wat nog erger zou zijn dat door het afzijdig toekijken van Marcel de absolute meerderheid ontglipt. Men zou het de schepen die zolang zetelde nooit vergeven. Precies daarom wil Van Snick ( nu hij zich na de positieve verwerking van zijn louteringsproces weer even fit voelt als weleer) de verrassingskandidaat zijn.  Vrees niet, hij komt de huisdeurren niet plat lopen  .Dat was nooit zijn gewoonte. Maar wanneer het kandidaten leger van diverse pluimage de aftocht blaast, zal Marcel op 9 oktober ( de dag na de verkiezingen ) opnieuw paraat staan in dienst van allen . 
Altijd en overal.  Weer 6 jaar lang! 

Van harte een vredelievende verkiezingscampagne !

Pros  
Geschreven door Zilveren Schepen om 23:21 Reageer op dit bericht
Woensdag 5 juli 2006

Pros en Marcel ten tijde van hun legerdienst  midden de jaren 60.

Later sloten ze een intiem bondgenootschap en wisselden ze de wapens van de militaire  naar de politieke schouder. In de jaren 70 keerden ze met hun evenementen het toen nog niet gefusioneerde Everbeek onderste boven. Vooral onvergetelijk blijft hun grootste tweelingen parade uit de wereldgeschiedenis. Langzamerhand trok Pros zich uit het openbare politieke leven terug omdat Marcel zich intussen sterk genoeg voelde om op zijn eentje de verdere strijd aan te gaan. In de hierna volgende open brief ( die verscheen in het jongste nummer van “ Info Brakel –Lierde”) hanteert Pros nog eens uitzonderlijk de politieke pen om het vaarwel of geen vaarwel, Marcel toe te lichten.

Geschreven door Zilveren Schepen om 21:36 Reageer op dit bericht
Dinsdag 4 juli 2006

 Pauselijke ambities

Als iedereen burgemeester van Brakel kan worden, wil Marcel als dienstdoende burgervader voor het pausschap gaan. Helaas houdt hij geen rekening met de leeftijdsgrens. Marcel is namelijk nog 10 jaar te jong om paus te worden.

Toen enige tijd geleden Herman van op zijn ziekbed in Michelbeke de gemeente Brakel bestuurde , deed hij denken aan de laatste dagen van Johannes Paulus de Tweede .

In het boek “Marcel klapt uit de biecht” heet dat hoofdstuk : “ Jezuïtenstreken met pauselijke allures”

Weten jullie dat ik op een dag ooit paus zal worden? Want wie wordt er paus ?

De beste onder de kardinalen.

En wie wordt er kardinaal? De beste onder de bisschoppen.

En wie wordt er bisschop ? De beste onder de dekens.

En wie is de beste onder de dekens?

Marcel en Pros natuurlijk, althans toch 30 jaar geleden.

Geschreven door Zilveren Schepen om 23:11 Reageer op dit bericht
Dinsdag 4 juli 2006

is een e-mail verstuurd via het 'e-mail mij' formulier op uw blog https://blog.SeniorenNet.be/marcel2006.

                                       Titel: blog

                                       Bericht:
                                       proficiat Marcel ik heb je blog gelezen en ik moet eerlijk bekennen het leest gemakkelijk, het smaakt naar meer
doe zo voort
Cato
Geschreven door Zilveren Schepen om 22:30 Reageer op dit bericht
Maandag 3 juli 2006

Deze reactie kreeg ik in mijn mailbox.

De verkiezingskoorts stijgt! 
Beste Marcel,
Mag ik mij zo vrij voelen je te verzoeken volgend bericht aan jouw blog toe te voegen.

Politieke mop van de week
"Wilfried Tortelboom gaat voor het burgemeesterschap" ( cfr De Beiaard van 30 juni )

Iedereen wereldkampioen , zo wil het Tom Boonen ! En iedereen burgemeester van Brakel , zo wenst het Wilfried Tortelboom.
Maar er kan natuurlijk slechts één burgemeester tegelijk zijn .
Zeker geen coalitie met het Vlaams Belang , orakelt Wilfried.  Alweer overbodige publiciteit voor de verkeerde partij.
Maar een coalitie met de VLD waarbij zoals 30 jaar geleden Wilfried burgemeester en Herman 1e schepen zou worden, is ditmaal absoluut uitgesloten .
Rest dan een coalitie met de CD&V - NVA...... Maar het zal de kiezers van die kartellijst afschrikken mocht vooraf aangekondigd worden dat een coalitiepartner de burgemeester toegewezen krijgt.
De grootste tegenstander is misschien wel het SPa bestuur zelf  ? Stoute tongen beweren immers dat in de wandelgangen van de SPa - Brakel het gerucht de ronde doet dat men iemand nog eens wil gebruiken om vervolgens te dumpen. Amaai!! Hopelijk niet op het containerpark .
Tot slot rijst de vraag : " Zal er wel een coalitie nodig zijn ?"
Groetjes, Cleopatra Everbeek
Geschreven door Zilveren Schepen om 21:54 Reageer op dit bericht
Maandag 3 juli 2006

Jipi en de Vikingers op maandag 3 juli 1967

Het is vandaag precies 39 jaar geleden dat de Everbeekse volksfiguur Jipi ( veelzijdig kunstenaar en vrijheidsstrijder ) in de vroege ochtend kerkelijk trouwde , meer bepaald in het beschermde en recent hebeschilderd St. Lambertus kerkje van Parike. De 3e juli viel toen ook op een maandag.

De werkelijke jongensnaam van Jipi is Jean-Paul , de zelfde naam als deze van de vorige paus.
Een goede week geleden was het zijn 60e verjaardag . Hij werd geboren op een 24 juni , feestdag van Johannes-Baptista . Vandaar waarschijnlijk dat zijn ouders hun jongste spruit de naam Jean-Paul gaven en hem alsdusdanig lieten dopen. Maar dat zal dan wel zijn enige gelijkenis zijn met Johannes-Paulus II en Johannes de Doper. Jipi is de schoonbroer van Roger Blanpain, de gekende en bekende professor Blanpain van het arbeidsrecht. Maar volgens eigen zeggen is hij nog liever de goede buur van schepen Van Snick met wie hij al een halve eeuw bevriend is, het weze dan met tussenpozen. Het begon met een potteken yoghurt in het oudste bisschoppelijk college, maar dat potteken gaan we hier gedekt houden. Ondanks de vriendschapsbanden  durft Jean-Paul nog steeds openhartig bekennen dat hij nooit voor Marcel stemde, voor zover hij zich tenminste naar de stembus begaf.. Hij is van oordeel dat Van Snick te wijs en te goed is om zich door de politiek te lanten gebruiken of misbruiken. Jipi kan hartverwarmend overkomen en is amusant in gezelschap; zolang hij maar niet te diep in het glas heeft gekeken of de filosofische toer opgaat. 

Keren we terug naar dat tot de verbeelding sprekend huwelijk. Vooraleer einde juni 1967 af te zwaaien, liet Marcel vanuit de kazerne de trouwbrieven van Jipi versturen. Een komische bedoening: vanuit Duitsland uitgenodigd worden op een trouwfeest dat deels in Parike en deels in Everbeek werd gevierd. En zoals te verwachten, met Marcel als getuige. Voor het vervoer van het bruidspaar werd geen Amerikaanse slee gebruikt en al evenmin een huifkar of iets in die aard. Wel een door een Brabants boerenpaard getrokken slee die in gerestaureerde vorm het tijdvak van de Vikingers had overleefd. Ondanks de vroege ochtend stonden op die 3 juli 1967 wel een vijfhonderd nieuwsgierigen in Parike centrum de vikingersslee op te wachten. Een belangstelling navenat aan deze op de Parikeberg (lees: -helling) bij de doortocht van de Ronde van Vlaanderen of de Ronde van Frankrijk. Dit boeiende huwelijksverhaal staat te lezen in "Leven, denken, lijden", het tweede hoofdstuk van het nog steeds omstreden boek "Marcel klapt uit de biecht".

Op de foto ziet men een nog jeugdige Jean-Paul D'Haenens die een rooskleurige toekomst wil tegemoet gaan, een charmante en fotogenieke man die men in die tijd de communie zonder biechten zou hebben gegeven.
Geschreven door Zilveren Schepen om 18:44 Reageer op dit bericht

Meer van Marcel klapt uit de biecht

↑ Terug naar de berichten