Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket
Dinsdag 14 maart 2006

Adembenemend


 

dwalend over kiezels
van ’t verleden
waartussen grassprietjes
‘als nieuwe hoop’
zinderend verlangen
bracht in mijn-zijn
toen jij opeens vroeg:
‘laten we de teugels los?’


zonder woorden…


honger naar lust tekende
zich in jouw ogen
je droeg mij over drempels
uitgesleten door tijd
onderhuids voelde ik
’t knisperend liefdesvuur
plukte tedere woorden
van tussen je lippen
proefde ze honingzoet


ik kuste jou…adembenemend


Marina Geerinck© Hartendame2

Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Diaspora14 maart 2006 om 10:49

MOOI.

Ja is mooi en voor wie dit is zal gelukkig zijn. hihi een puntje waard. gegroet
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Maandag 13 maart 2006

Miskend talent


vereeuwigd op papier
woorden dichterlijk gebreid
in zinnen van bloemen
door talenten…nog miskend.


‘en public’ de ziel ontbloot
wachtend, de kroon op ‘t werk
bezet met poëtische parels
die dragen elk hun naam.


één eeuw later, stoffige zolders
dichtenbundels erg verweerd
vergapen zich nu aan namen
van talenten, toen miskend…


Marina Geerinck© Hartendame2

1 reactie Reageer op dit bericht
Zondag 12 maart 2006

Dichter-lijk?!

ik kreeg eenentwintig woorden die ik omgekeerd moest gebruiken in dichtvorm, niet makkelijk: gedachtenstroom, merkwaardigheid, diamantair, klikklakkend, kostbaar, fortuinlijk, hemellichaam, aasgieren, zwaarmoedig, grootmeesterschap, noodlot, edelsteen, levenslust, kansloos, edelsteen, doodsbleek, boekenplank, levensdraad, fortuinlijk, sinttejuttemis

 
 
ze voer op stille stroom der gedachten
naar ooit, toen waardigheid haar ‘merk’ was
lang doorstond ze moedig al ‘het zwaar’
tot de lust des levens volledig verdween
en ze doodgewoon loos was, zonder één kans
als een steen voelde ze zich nu, een domino
die klakkend een klik maakte bij ‘t tuimelen
alsof het lot haar enkel nood bracht...
liever had ze zich een steen van edel gevoeld
had ze nu tenminste de air van een diamant



opeens was daar Hein, een magere man
afschuwelijk, lelijk en zo bleek als doods
hij greep op een plank in de kast van boeken
waar het schap, van de grootmeester
lichaam uit de hemel, planeet van tijd: Saturnus
het mes verborg, dat de draad des levens snoeit
zonder meer rekende hij in 'baar' haar kost
een zeer hoge som voor de duur van haar leven
deze keer was het geen mis van sintjutte
wat overbleef was een lijk zonder fortuin


jammer voor de gieren die hun aas wierpen voor ‘t geld
 
 
Marina Geerinck© Hartendame2
2 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 8 maart 2006

Eenzaam (afor)


Door steeds je zin door te drijven ontketen je een
'ik-gerichte' wereld, sta dan niet verstomd... je op termijn eenzaam te gaan voelen!

Marina© Hartendame2


Reageer op dit bericht
Maandag 6 maart 2006

Een traan (spreuk)

Een traan, geboren in je oog...
haar levensweg over je wang,
kent ze haar einde op je lippen waar je proeft het zilte nat van haar bestaan

MarinaGeerinck© Hartendame2

Reageer op dit bericht
Zondag 5 maart 2006

Doel (spreuk)

Iedere keer je denkt je doel te hebben bereikt, gaat er een nieuwe deur open, zo verleg je steeds je grenzen, zolang je leeft!
Marina Geerinck© Hartendame2
1 reactie Reageer op dit bericht
Donderdag 2 maart 2006

Licht als vlinders



licht als vlinders
strelen woorden
‘t blanke vel, waar
schaduwrijke tinten
zonder schroom
de ziel ontbloot


licht als vlinders
zwevend, over ’t wit
geluidloos dwalend
verweven in harmonie
brengen ze steeds
wat ik vertellen wil


licht als vlinders
dansen woorden
zweverig tot het slot
waar 't doek valt
als ze hun nadruk
hebben gelaten op papier

 
Marina Geerinck© Hartendame2

1 reactie Reageer op dit bericht
Dinsdag 28 februari 2006

Loze beloftes


Als een waterval
stroomden ze over je lippen
waarin ik vastgezogen
kolkte in een onstuimige rivier
roerloos zwalpend tussen
‘wan en hoop’ zeilde ik als
dwaas langs klippen van
blind vertrouwen die mijn
levensschuitje tekenden


dobberend op ravage van
loze beloftes die kiemend
zaad naar haaien hielp
greep ‘k eigen riemen van
wilskracht die mij roeiend
op waters van zelfvertrouwen
zullen brengen naar een haven
waar ik onder wimpels van
liefde en hoop mag aanleggen

 
Marina Geerinck© Hartendame2
4 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 27 februari 2006

Het leven spiritueel gezien (tekst)


Het leven is als een rode draad die loopt van je geboorte tot aan je dood.  Hij houdt je levensverhaal bij elkaar, en soms gebeurd het dat er eens een kronkeltje ontstaat, dat je slechts met heel veel moeite weer kunt rechttrekken.  'Plooien gladstrijken' noemen sommige het. Bij pechvogels, staat de draad altijd gespannen waardoor hij op een bepaald moment doorknakt. 
De beschermengel geeft dan zijn taak over aan de doodsengel die jou meevoert in gezelschap van je gidsen, die zich sinds je geboorte over jou hebben ontfermt.
Of dit nu gebeurd, vroeg of laat... de heer ontvangt je altijd met volle liefde.  Het is niet de kunst het te begrijpen.. maar het te aanvaarden want: de draad is niet oneindig.

Marina Geerinck© Hartendame2

Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 februari 2006

Treiteraar en treitertrien


Wie kent hen niet de treiteraar en treitertrien?
Wie heeft hen nog nooit van dichtbij gezien?
Je komt hen tegen in elke school of klas
kijk maar goed, ergens zit er wel zo\'n paljas
die je eerst eens goed zal testen,
om je vervolgens \'t ganse jaar door te pesten.
Vuile woorden en obscene gebaren,
niemand die hun gedrag kan verklaren.
Zij voelen zich een hele piet...
Nee, schamen doen ze zich helemaal niet.

S\'Morgensvroeg, tegen je zin uit je bed
want je weet dat je het ook vandaag niet red.
Iedere dag is het weer zo ver,
zij staan vooraan en zijn de ster.
Altijd hebben ze het op jou gemunt,
wat zijn ze knap in \'t bedenken van een stunt.
Kabaal maken ze voor tien,
die treiteraar en treitertrien.
Juf, meester zien jullie dat dan niet???
Dat zij hier voeren d\'hoogste toon in \'t lied!

Even een verkeerd antwoord...
en je wordt zo de grond ingeboord.
Gisteren noemde men je nog een \'stomme treut\'
ach, wat er ook is, je bent altijd \'de pineut\'
En was het nu ook niet nog daarnet,
dat men je noemde: \'Tonneke vet?\'
Steevast noemen ze jou \'oerdom\'
Je vraagt je voor de zoveelste maal af: \'Waarom?\'
Heel de klas hebben zij op hun hand,
juf, meester!! Het wordt hier falikant!

Van al dat getreiter en gedoe,
word je toch zo vreselijk moe.
Komt hier dan nooit een einde aan?
Je vraagt je af:\'Wat heb ik toch misdaan?\'
Werden zij vroeger ook gepest misschien
die treiteraar en treitertrien.
Of gaat het hen alleen maar om de eer,
dat zij durven zoveel meer.
Misschien ook wel jaloers om wat je bent,
of op zoveel dingen die zij nooit hebben gekend.

Och, probeer ze te negeren,
want zij zijn het die zich moeten generen!
Maar... laat ze niet blijven zitten op je kop,
als je wil dat het getreiter ooit stopt.
Niemand is volmaakt,
ook niet treitertrien en treiteraar!
Uiting gevend aan hun klein verstand,
vallen ze vroeg of laat wel door de mand.
Ondertussen hou jij je kalm en bedenk hierbij,
\'IK BEN TOCH VEEL BETER OPGEVOED DAN JIJ!

Marina© Hartendame2
1 reactie Reageer op dit bericht
Donderdag 23 februari 2006

Ode aan mijn grootmoeder


Daar waar zij ooit zat...
gewiegd in de warmte,
van haar vleselijke armen
ontelbare rimpels, getuige
van een hard verleden
tranen, glinsterende parels
die tussen haar vingers gleden
druppend op haar schoot
waar geborgenheid mij overviel
m'n onwetendheid vergoelijkte
handen die troostend streelde
zij, haar eigen leed vergat
koud en stil, is nu die plaats
waar zij.... ooit zat
 
 
 
Marina© Hartendame2
1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten