Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket
Dinsdag 4 april 2006

Uitspraak

Sommige zijn ijverig als een mier, gierig als een spin en sterven arm als een luis!
Marina Geerinck© Hartendame2
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Maandag 27 maart 2006

Jenever besje


toekomst zonder zicht
tekent zich grauw
als nieuwe beloftes
weer vervagen en
waterige ogen drang
naar dorst vertalen


dwaas stroomt het bloed
door blauw geaderd
onder papieren huid
die geschaafd door tijd
‘t verleden vertaalt


ongehoorzame onderdanen
verlaten het rechte pad
waar hoop verdwijnt
in bodemloze valkuilen
als ’t drankduiveltje weer
zijn overwinning viert


oud gerimpeld grijs
lacht met tandloze mond
wanneer wit vuurwater
de dorst weer laaft en zij
haar naam eer aandoet


men noemde haar...
jenever besje

 

Marina Geerinck© Hartendame2

2 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 23 maart 2006

Aantrekken (afor)

Iets aan trekken kun je zo weer uit trekken, maar je 'iets' aantrekken kun je niet zo maar verwerpen!

 Marina Geerinck© Hartendame2
Reageer op dit bericht
Woensdag 22 maart 2006

Stil verdriet


eenzaam plengt hij z'n tranen
verscholen in z’n eigen zijn
draagt hij stil verdriet
dat als ongenode gast geluk
ontwricht, emoties tekenen zich
in de kerven van zijn huid die
droefheid in ogen vertaalt
lippen prevelen een stil gebed
dat hoop weer sterker maakt


handen plukken denkbeeldige
rafels als tromgeroffel
weerklinkt, zijn werk wacht
brood moet op de planken komen
achter de kleurige façade schuilt
diepe smart als kindergelach hem
onthaalt, verstolen veegt hij tranen
en denkt heel even aan zijn
zieke kind…

het lot van een clown
 
 
Marina Geerinck© Hartendame2

1 reactie Reageer op dit bericht
Vrijdag 17 maart 2006

Scheve schaats


ze reed haar schaats zo scheef
dat rechtzetten onmogelijk werd
ondanks talrijke levenslessen brachten
kromme lijnen diepe kerven in huid
die geschaafd door tijd hun eigen verhaal
vertelden

kilte van blauw marmer tekende zich
in ogen, die misnoegd door
’t bedeelde lot afschuw spraken
krassen ontsierde ‘t spiegeloppervlak
dat uitgesleten door d' ijsrevue
onooglijk leek

over haar schouder… de scheve schaats
hinkelend liep ze moeizaam verder op
de tweede, onmogelijke opgave
die vallen en weer opstaan bracht
verdwalend... 't rechte spoor
was bijster
 

Marina Geerinck© Hartendame2
 

1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten