Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Kerststal
Een vriend


Een vriend
deelt mee in vreugde en verdriet.
Een vriend
helpt stilzwijgend en roddelt niet.
Begrip en waarderen,
hoef je een vriend niet te leren.
Wat ook het leven biedt....
een "echte" vriend verlies je niet.
Overgenomen van "Gedichten" en gemaakt door Sandra R.
Kerstboom 3
Kerstboom 2

Kerstboom

Ik zal ne keer aan mijn vrouwtje zeggen hoe ze ne kerstboom moet versieren, kan ik daar nadien in spelen.
Crea_avond_07/12/05 vervolg 7

Crea_avond_07/12/05 vervolg 6

Crea_avond_07/12/05 vervolg 5

Buiten die heksen werd ook gewerkt aan de schemerlampen, in verschillende versie's, naar eigen vinding en eigen afwerking
Crea_avond_07/12/05 vervolg 4

Crea_avond_07/12/05 vervolg 2

Crea_avond_07/12/05 vervolg 1

We zullen maar iets proberen, we zien het resultaat wel nadien, ik heb wel heel goed opgelet wat Ria heeft uitgelegd
Crea_avond_07/12/05

Reïncarnatie

Ik was het kind van duizend moeders
En duizend dochters baarde ik
Ik was een zus van duizend broeders en
Iedere broer was ooit mijn zus.
Wellicht was ooit mijn zoon mijn vader
Mijn ergste vijand was mijn lief
En de oom van mijn geliefde opa
Was ééns mijn nichtje, klein en lief
Ik woonde bij de indianen
Waar ik rond de totem liep
En later was ik weer een neger
Die koppen snelde en buiten sliep
Ik was een middeleeuwse heks
Zat aan de tafel bij een koning
En later was ‘k een stoere zeebonk
Of hoorde bij een toverkring
Ik kan mijn levens niet meer tellen
Op al de vingers van mijn hand
Maar één ding kan ik wel vertellen
Er is steeds wel een hecht verband
En ooit komt aan die rij van levens
Een wonderlijk en lieflijk eind
Dan ga ik naar het land van liefde
Waar elke dag het zonlicht schijnt
Daar wandel ik dan met mijn liefste
Die eeuwenlang al bij me hoort
Wiens stem ik doorheen al mijn levens
Diep in mijn ziel steeds heb gehoord.
Francine/Droomram
oplossing pietjes
Inderdaad de pietjes waren nogal zwart, en moeilijk herkenbaar
En nee het was geen schoenblink maar toneelcosmetica, die met gewone niveamelk te verwijderen was, dan nog een grondige gezichts verzorging en alles was terug in orde
De dienaar van dit blogje is een 150 groot vandaar het bankje heb het voor alles en nog wat nodig , ( tip 1) en ik zit voor de sint met het rode pakje aan op mijn knieën ( tip 2 )
Dank aan de bloggertjes die hebben meegedaan of toch eens goed zijn gaan zien
Jammer er was geen enkele speurneus onder ons die het geeft gevonden ,
Groetjes Ria
Mieke Telkamp


Waarheen, Waarvoor
|
|
refr.:
Waarheen leidt de weg die we moeten gaan
Waarvoor zijn wij op aard
Wie weet wat er is achter ster en maan
Hoe lang duurt nog de nacht
Waar ligt het land waar we mogen zijn
En wat is de taak die ons wacht
Waar is de geest die met ons leeft
Die ons de vrede geeft
Waar staat de poort die ons binnen laat
En die ons ook beschermt
Hoe veel offers werden er gebracht
Toch nog blijft het nacht
Waar dan is het licht op ons duistere pad
De hand die ons geleidt
En hoe lang, ja hoe lang nog duurt de tijd
Dat wij zijn bevrijd
refr.
Provided by Songteksten.com
herinnering aan Johanna overleden in 1989
een patiënt die ik nooit meer vergeet
tip 2

wie kijkt die ziet
Tip voor vandaag : ik heb steeds een bankje in de buurt....
sorry .... maar collega's, vrienden en famillie kunnen niet deelnemen hahahahahaha
prettige klaasavond aan de blogjes en niet vergeten de schoentjes te zetten
de sint was op het werk
herinnering


Ik herinner mij het geluid
van kiezelstenen meegenomen door de golf
de wind die aankwam suizen door het dal
de daaropvolgende stilte voor de hel los brak
het knappend geluid van het breken van de tak
ik herinner mij het geluid van de stad
dat opsteeg naar de rots waarop wij stonden
waar wij de hemel bijna aanraken konden
het bonzen van mijn eigen hart in mijn oren
de zinderende warmte van de dag
de atmosferische trillingen die daarbij horen
ik herinner mij de adelaar
die gebruik makend van de thermiek
omhoog zweefde tot hij oploste in het blauw
het zijn de mooiste herinneringen
die ik beleefde samen met jou.
ik herinner mij Het kraaien van een haan
een rivier die neerstort in het ravijn
een kerkklok die ons liet weten
dat het tijd werd om te gaan
terwijl we wilden dat het eeuwig zo kon zijn
ik herinner mij de stille dorpen met hun oude huizen
waarvan we een moment een deel wilden zijn
gewoon door er een nachtje te slapen
of zomaar wat te zitten op het plein
ik herinner mij de geur van velden vol klaprozen
en bloeiende brem, het zoemen van de bijen
de trage schommelende gang van de koe
de geur van houtkachels en gerookte ham
ik herinner mij Precies dat ene plekje
waar jij me in jouw armen nam
onbekende uitgaven

