Zelzate heeft  er een nieuwe ster bij.

Na onze vriend Eddy wally hebben we het plezier een jong talent aan jullie voor te stellen.

Een toffe meid van het 6^de leerjaar “Melissa Dewoyer”

Met haar liedje “Hé Jij” zal ze een sprong proberen wagen om België op het komende Euosong for kids contest in Roemenie te vertegenwoordigen.

Melissa is geselecteerd voor de komende nationale voorrondes en op zondag 17 en 24 september voor de halve finales

Morgen tijdens de kennismakingshow wordt de exacte datum bekent gemaakt in welke van de twee finale Melissa zal zitten

Info via www.eurosongforkids.be

Wie maakt deze meid haar droom waar en stuurt deze culturele duizendpoot naar de finale

Spring met Melissa in de bres

En maak haar winnares 2006

We hebben zilver in onze haren;   

Goud in onze tanden

En gas in onze darmen;

Stenen in onze nieren;

Lood in onze schoenen

En kalk aan onze nagels;

Staal in onze heupen

En elastiek in onze knieën.

Vol met medicijnen

Lijken we wel op goudmijnen.

Een mens met zoveel mineralen

Zal het jaar 3000 wel halen....

Daarom gaan we fier door het leven,

Nemen kritiek op als een spons.

Want door bovengenoemde rijkdom

Drijft de economie op ONS!!!

En nog een...

Prettige week verder
Ria en Maatje 

Nederlandse hulpactie kent succes tot in Vlaanderen

We vinden het intussen heel gewoon dat we kinderen in pakweg Indonesië of Rwanda kunnen ,,adopteren'' door elke maand een bedrag te storten waarmee ze naar school kunnen. Maar hulpbehoevende bejaarden adopteren, is dat niet wat vergezocht? Nee, vindt de Nederlandse hulporganisatie Dorcas, en met haar intussen al 1.200 sponsors, onder wie zo'n honderd Vlamingen.

Biertherapeuten roepen scholen op tafelbier te schenken

De VZW Leuvense Biertherapeuten roept bij de start van het nieuwe schooljaar de scholen op leerlingen tafelbier aan te bieden ter vervanging van frisdranken.

In het Engelse stadje Preston sneuvelt een eerbiedwaardige traditie. Het bestuur verbiedt er binnenkort het rechtstaand drinken in de pub. Wegens veel te gevaarlijk.

Terwijl ik deze beiden verhalen aan het lezen was, gingen mijn gedachten even op hol slaan

Zou dat voor de leraar de ultieme uitdaging zijn in de klas dacht ik.

Stel je voor een klas met hyperactieve kinderen, een leraar die het na twee maand verlof nog niet echt ziet zitten, geef ze bier.

Ik zie het dus voor mij, peuters van het éérst kleuterklasje pamperbroekje en samson koek en inplaats van een fruitsap dus tafelbier in het boekentasje.

Tegen de middag zijn die zoet en slapen de rest van de dag.Toegeven als juf. best een aanlokkend vooruitzicht.

Of leerlingen van het eerste middelbaar,die toch al niet meer van de gemakkelijkste zijn tegenwoordig. 
En de leraar die zegt: Bon wie niet binnen de 2 minuten op zijn stoel zit geen bier vandaag.

Ja, moet kunnen de tijden zijn veranderd, maakt er maar allemaal kleine dronkaards van jongens, het is zo dat het begint.
 

De Amerikaan Michael Urbano sloot zichzelf uit zijn huis en besliste dan maar via de TV-kabel langs de schoorsteen terug naar binnen te komen. De kabel brak onder het gewicht en de 23-jarige ex-footballspeler uit Californië kwam vast te zitten.

Bij het lezen van dit moet ik denken aan mijn kinderjaren.

Iedere keer, rond 5 december doods bang was ik dat de Sint eens zou blijven hangen in de schouw en ik geen geschenkjes zou krijgen.

Die schouw zag er zo smal uit, dat geen ernstig mens er zou aan denken daar door te kruipen

Maar onze pa zei :dat de Sint een Heilig man was, en die konden alles, en wat papa zei, zal zo wel zijn daarom is hij je papa.
 
Maar toch had ik zo mijn twijfels, vooral omdat de Sint die ik had gezien nogal aan de dikke kant was, een bierbuik had en veel te wit haar om door een vieze schouw te kruipen.

Daarom zei papa, hebben ze knechten zwarte pieten die dat voor hem doen, als ik naar die zwarte piet keek, die dan nog heel veel weg had van mijn oom Marcel en oom Marcel was ook niet van de magere kant, nee hier kopt het verhaaltje niet meer.

maar papa zei van wel, dus zal zo wel wezen nietwaar.

Nu na al die jaren, lees ik dus in de krant dat je beter niet de schouw neemt om in huis binnen te gaan

Zie je wel papa, ik had gelijk eindelijk na al die jaren de Sint kan nooit door de schouw.

Heel vroeg aanwezig op de afspraak, om 07.30 uur reeds ter plaatse, gezien om 08.00 uur eerst een echografie van mijn hart moet worden genomen. Dit onderzoek begint stipt op tijd en duurt een goed half uur. Er wordt mij gevraagd of het stoort dat een nieuwe assistent het onderzoek bijwoont om met de apparatuur te leren werken, waar ik niet het minste bezwaar tegen heb, die mensen moeten het toch eens leren. Het onderzoek verloopt heel vlot, en ik denk dat die nieuwe assistent een goede dokter-specialist zal worden, want hij heeft alles vlug begrepen en stelt daarbij zinvolle vragen.

Na het beëindigen van dit onderzoek ga ik terug naar de afdeling voor de chemotherapie, voor het krijgen van de laatste infuus van de derde sessie.  Hier moet ik een driekwart uur wachten, want mijn laatste infuus is maar besteld voor 10.00 uur.

Om 09.45 uur wordt het infuus gebracht en er wordt onmiddellijk verder gedaan door de verpleging, om zo weinig mogelijk tijd te verspelen, want het is weer heel druk op de afdeling.

Aan het onthaal is een manspersoon in een rolstoel van zijn oren aan het maken omdat hij te lang moet wachten, en wil niet verstaan dat het door zijn eigen nalatigheid is dat zijn infuus niet op tijd is kunnen aangemaakt worden omdat hij bij zijn vorige onderzoek nagelaten heeft een nieuwe afspraak voor vandaag aan te maken. Het vriendelijke meisje aan de onthaalbalie kan hem er uiteindelijk van overtuigen geduld te oefenen en te wachten op zijn infuus dat inmiddels besteld is.

Voor mij verloopt alles normaal, mijn infuus loopt op de normale snelheid, zodat dit op een uurtje leeg is. Dan nog 10 minuutjes doorspoelen en ik kan huiswaarts keren, en ben voor drie weken gerust van de infuus. Hopelijk krijg ik niet te veel last van de bijwerkingen en beperken die zich tot het vermoeidheidsgevoel zoals bij de vorige sessie.

Na een uurke wachten op de behandelende geneesheer, komt hij eindelijk met het goede nieuws wat betreft de uitslag van het echo van mijn hart: er zijn geen afzettingen op de hartspier van de eiwitten die teveel worden aangemaakt en mijn hart pompt terug op een meer normale manier het bloed door; aan het hart of de hartkleppen zijn geen afwijkingen merkbaar. Dit is dus heel goed nieuws.

Verder stelt hij er mij van op de hoogte dat ik zal uitgenodigd worden vanaf 18 september om de nieuwe minder agressieve chemo te doen, waarvoor ik dan wel vier dagen zal moeten binnengaan, het betreft hier de aanmaak van de nieuwe bloedplaatjes en de controle daarop.

Dus tot 18 september dien ik alleen mijn medicatie verder te nemen en mij te houden aan de richtlijnen, namelijk mij heel kalm houden en mij niet te veel te vermoeien.

Verdere info krijgen jullie dus tussendoor wel eens en zeker vanaf 18 september weer een dagelijks verslagje.

Dankbare groeten van Maatje

Ja, kind je hebt het niet meer, dacht ik deze nacht, alles op zijn tijd, kindjes als je jong bent en rustig genieten nu van de kids van anderen.

Amber wou in meme haar bed slapen,
ze miste mama en wou niet alleen slapen.

Meme echter, heeft echt nood aan de nodige rust, maar je kunt die schat niet laten huilen, dus meme met een grote knuffel, muisje in slaap gekregen in mijn bed.

Zelf doe je dan geen oog dicht, de schat praat luidop en armen en benen vliegen me rond de kop.

Die kids zijn zo verdomd zelfstandig.
 Ik ren ik vlieg van het een naar het andere maar

steeds zijn ze me een stap vooruit.

Waar is die melk voor die muesli? oeps sorry niet boos zijn, gemorst, ik was nog aan zoeken verdorie en zij al aan het gieten.

Krijgen we een snoep, mag ik een appel wat limo, krijgen we een koek, krijgen we een ijsje? voor ik ja zeg zijn we weeral tien stappen verder.

Ik ren van de ene tv naar de andere, deze wil ketnet, de andere nicolonia of zoiets, ruzie! ik vlieg er tussen, oké geen van beide tv, gedaan, tv uit.

Een licht hier, een licht daar, mijn factuur denk ik dan, een deur open en nog een, en daar die kast ook nog, mijn huis is gelijk een varkensstal, speelgoed alom, ik ben het niet meer gewoon.

Had daar vroeger geen last van, was ooit onthaalmoeder, het huis was steeds vol kinderen en speelgoed, maar dat was vroeger,  30 jaar terug, alles op zijn tijd.

Gisteren in de badkamer schuim overal, ze weten dat ze geen zeep kunnen gebruiken als ze het bubbelbad aanzetten maar vergeten het natuurlijk in het hete van de pret.

Ze vervelen zich en willen naar buiten, spelen met de vriendjes, maar daarvoor moeten ze naar huis, die verdomde regen ook.  We zouden kunnen fietsen naar een pretpark of een speeltuin, maar nu niet, nu zitten we met de verwarming aan binnen.

Meme hier, meme daar, deze morgen 06 uur Cedric: meme, ik  kan niet meer slapen, wees stil zus slaapt en ga terug in bed het is midden in de nacht en zo voel ik het aan ook.

Gelukkig is Cedric terug in slaap gevallen,
 maar om 08 uur was muisje daar.

Waar is tijgerpoes? meme slaap je nog? ben niet meer moe, mag ik tekenfilm kijken, stil zus, broer slaapt nog, toe het is nog midden in de nacht nog even toe muisje,
 meme is moe.

Vanavond is mama terug thuis, beetje zwakjes nog, maar met hulp van papa zal het wel lukken.
Zoniet slapen ze hier nog maar een nachtje en morgen zal ik ze missen dat weet ik nu al voor 100% zeker.

Sorry, voor het niet beantwoorden van de mails of het bezoeken van de blogjes,

Maar mijn dochter is 10 dagen geleden opgenomen in het ziekenhuis.

Dus iedere dag over en weer naar Eeklo, waardoor de tijd echt ontbreekt.

Nu zijn de kids bij mij overdag en 's nachts, dus ik heb de handen vol, en meme is ver steendood.

Maar ik denk aan jullie en kom wel op bezoek, maar om het gastenboek te beantwoorden is er echt geen tijd.

Lieve groetjes Ria.