Momenteel is de inspiratie zoek en ook de lust om te schrijven zit ver en het heeft allemaal te maken met de eerste zon die ons naar buiten …
Momenteel is de inspiratie zoek en ook de lust om te schrijven zit ver en het heeft allemaal te maken met de eerste zon die ons naar buiten lokt en zeker ook met het slechte nieuws ivm S dat maar blijft binnenstromen. De complicaties zijn niet meer te overzien, de grote K blijft zich uitzaaien en de dokters haken ook stilaan af met chemo en bestralingen. De enige die nooit opgeeft en zegt dat ze blijft vechten is S...We kunnen het allemaal geen plaats meer geven maar ja het is haar leven en haar keuze tegen beter weten in....Het maakt bezoekuurtjes alleen zo veel moeilijker...
Vandaag is de schoonzoon jarig, niet echt het moment om dat te vieren met zijn ma die zo ziek is. Toch een welgemeende proficiat St...
In mijn mailbox gevonden en bij gebrek aan tijd vond ik het een geschikt logje:
Waar ligt de gevoelens-enter-toets? Waar vind ik het erger…
In mijn mailbox gevonden en bij gebrek aan tijd vond ik het een geschikt logje:
Waar ligt de gevoelens-enter-toets?
Waar vind ik het ergernis-delete-knopje?
Wie toont me de ga-er-voor-toets?
Wat moet ik met die control-toets,
kan ik die niet gewoon verwijderen?
Wat moet ik met die 'home' en die 'end' doen?
Waar is mijn hand-leiding?
Schreef ik die ooit zelf?
Ik vind ze niet meer,
ze is weg, verdwenen.
Ik heb gezocht in al mijn schuiven,
in al mijn teksten.
Blijkbaar heb ik dat nooit gesaved.
Schrijf ik gewoon een nieuwe
of laat ik zo iets schrijven
door een IT-expert?
Zal ik het dan als concept opslaan
of toch als item publiceren?
Ik klik op
"help"...
Vandaag vieren we - zoals ik gisteren schreef- de Eerste Communie van onze kleinzoon maar daarover meer in één van de volgende logjes want…
Vandaag vieren we - zoals ik gisteren schreef- de Eerste Communie van onze kleinzoon maar daarover meer in één van de volgende logjes want vandaag is het ook moederdag en dan gaan mijn gedachten altijd terug naar ma en daar wil ik het heel even over hebben zeker nu ik vandaag niet naar haar toe kan gaan.
Vandaag, op deze moederdag, zal ik weer wakker worden in de stamboom van mijn leven en met zoveel herinneringen.
Ma heeft ons ooit allemaal aan één van die takken van haar bronzen stamboom gehangen om dan te pronken op haar kast. Maar de stevige stam dat was zij.
Ik weet nog hoe ze ons op haar manier vertroetelde.
Als een kuiken liep ik onder haar vleugels en zelfs als ik al eens wat verder vooruit liep, keek ik steeds achter mij om te zien of ma wel volgde.
Aan haar hand stapte ik door het leven en de plaats in haar handpalm werd steeds kleiner naarmate ik groeide. Op een bepaald moment waren onze handen zelfs even groot!
Ma was er steeds, ze was er toen ik mijn babyvel ruilde voor dat van een kind.
Ma hielp mij door de kinderziektes , zij gaf mij een leven zoals zij vond dat het goed was.
Zij was het die altijd onderaan de trap stond om mij te wekken en dagelijks op de goede weg te zetten.
Vandaag sta ik onderaan die denkbeeldige trap en roep dat ze nog wat mag blijven liggen omdat het moederdag is.
Ze hoeft niet op te staan in de drukte van het leven, nee, in gedachten rijd ik wel zelf naar haar toe naar de plek waar ze eeuwig rust misschien naast andere moeders die er vandaag ook rustig maar sommigen eenzaam bijliggen.
Mijn denkbeeldig boeket witte rozen is klein tegenover de kleurrijke herinneringen aan haar.
Duizend vragen stel ik mij weer.
Negenhonderd keer zal ik weer vragen " waar ben je" en de honderd andere vragen zullen persoonlijk zijn van kind tot moeder.
In gedachten slenter ik over de kiezels naar de strooiweide en al van in de verte zoek ik naar haar laatste plek om te zien of alles nog goed is zoals ook zij vroeger al van in de verte naar mijn thuiskomst keek.
En als ik dan bij haar laatste rustplaats sta, begin ik in gedachten een gesprek met haar.
Zo gaat het....
- Dag ma.
- Dag Natoken.
- Hoe is dat hier nog?
Bij mijn eerste vragen krijg ik niet altijd antwoord omdat ik de antwoorden in haar plaats moet geven en de krop in mijn keel het verhindert.
-'t Is schoon weer hé ma?
- Ja, Natoken.
- Euh…ma ik heb wat bloemen mee voor jouw moederkensdag.
- Dat had ge niet moeten doen, ik ben al blij dat ge gekomen zijt.
- Och…’t is een kleine moeite en ik weet dat je van bloemen houdt.
Maar ik kan niet lang blijven ma want we vieren vandaag de Eerste communie van Th.
- Geef hem maar een dikke kus van mij, hij is al veel gegroeid zeker?
En zo zal het verder gaan...
Met mijn hoofd naar beneden en met gevouwen handen zal ik zoeken naar mijn woorden en vooral naar haar antwoorden.
Wat zou ik graag hebben dat ze mij zelf een paar vragen stelt over ons, de kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Maar het blijft stil naast die tak van de stamboom die daar afgebroken ligt.
Herinneringen vliegen voor mijn ogen alsof het gisteren was en af en toe stoppen ze even bij die strooiweide om mij eraan te herinneren waar ik vandaag in gedachten sta.
Het is een afwisseling van lachen en tranen.
Naarmate het gesprek tussen ma en mezelf in mijn gedachten verder afspeelt, wordt de stilte ondraaglijk. Ik sta daar als een klein kind van 67 jaar dat staat te zoeken naar de hand van zijn moeder, op zoek naar de rok waar mijn kleine handjes aan trokken telkens ik iets nodig had, op zoek naar haar ogen die mij steeds rust brachten, op zoek naar haar stem die vandaag de mijne is geworden.
Nog twee woorden zeg ik haar :
-“Gelukkige moederkensdag, ma”.
Het blijft stil …geen antwoord.
Ma is niet thuis, zal ik dan maar denken, ik zal volgend jaar nog wel eens terug komen maar dan echt en niet in gedachten...
Ik wil via deze weg nog een gelukkige moederdag wensen aan alle moeders die hier langs komen.
En nu ga ik verder in de dag van vandaag om onze lieve schat een geslaagd Communiefeest te bezorgen.
Morgen is het dan zo ver, kleinzoon 2 viert zijn Eerste Communie en iedereen zal het geweten hebben. We hadden eind april al een lentefeest…
Morgen is het dan zo ver, kleinzoon 2 viert zijn Eerste Communie en iedereen zal het geweten hebben.
We hadden eind april al een lentefeest voor ons oudste kleindochtertje , maar zoals met alles leefde zij daar rustig en zonder veel drukte naar toe. Wat vandaag niet kan dat kan dan morgen wel is haar levensfilosofie. Dat heeft ze zeker niet van haar oma hoewel ze ook een vis is zoals ik. Maar onze kleinzoon... die jaagt in zijn enthousiasme bijna iedereen de boom in en zijn mama nog het meest. De zondag kan maar niet snel genoeg komen en op mijn vraag wat hij nu zo spannend vindt aan die Eerste communie antwoordt hij in zijn kinderlijke eerlijkheid.......
" Ik mag iets voorlezen in de kerk"... en met zijn gekende problemen is dat voor hem een hele belevenis !
" En is er nog een reden waarom je zo graag je communie doet?", vraag ik dan.
" Ja, natuurlijk ook het feestje met jullie en .. ..hij somt al de kinderen op... en de cadeautjes".
Omdat het feest thuis doorgaat, wil de mama dat het huis en de tuin er netjes bij liggen en daarvoor krijgt ze zelfs volop het fiat van haar zoon. Hij die het anders niet altijd zo nauw neemt met wegleggen en opbergen, ergert zich nu aan elk blokje of popje of wat dan ook dat zuslief laat slingeren. Mama moest zelfs slingers kopen om het huis te versieren en elke dag wordt een streepje getrokken op de kalender.
Toen de dochter hem woensdag voor de laatste keer naar de kerk bracht voor de algemene repetitie, werd ze op het hart gedrukt om niet in de kerk binnen te komen want die zou klaar gemaakt worden voor de viering zondag en dat moet een verrassing blijven. Op haar commentaar dat het wel regent en ze geen zin heeft om buiten te staan wachten, had de kleinzoon de oplossing klaar... "in de auto wachten mama ik kom wel tot daar gelopen!"
Ach, het heeft wel iets dat toeleven naar die dag of je het nu al dan niet zinnig vindt. En dat de kinderen van vandaag weten wat ze willen , hoe jong ze ook zijn, getuigt het volgende.
De kinderen van een nicht zijn niet gedoopt maar gaan wel naar een katholieke school. De oudste had vorig jaar zijn lentefeest en van nr twee werd niets anders verwacht tot een paar weken terug.
- "Ik wil mijn Eerste Communie doen."
- "Dat kan niet manneke je bent niet gedoopt, maar je krijgt wel een lentefeest zoals je broer."
- "Neen, ik wil geen lentefeest, ik wil mijn communie doen. "
Het waarom of de motivatie dat hoor ik over een 2 tal weken wel.
De ouders hebben altijd gezegd.. wij zullen hun keuze later respecteren en als dat "gedoopt zijn" is dan doen we dat, maar voor ons is het geen must .. Maar ik denk niet dat ze verwacht hadden al zo vroeg met de vraag geconfronteerd te worden. Daarom besloten de ouders dan maar om die kleine te dopen. Meteen vroegen ze aan de oudere broer of hij dat ook wilde, maar die vond dat maar niets en niet nodig!
Ja, de tijden veranderen en de kinderen zijn nu veel mondiger dan wij op die leeftijd.
Maar wij kijken nu vooral uit naar morgen met hopelijk droog weer maar vooral.. met de vraag of de bomma erbij zal zijn want tot nu nog is dat nog steeds niet bevestigd door de artsen.
We zijn er nog niet klaar mee want nu wacht de letter: P Waarom ik bij P aan politiek denk terwijl ik mij blauw erger aan de politiek, weet …
We zijn er nog niet klaar mee want nu wacht de letter:
P
Waarom ik bij P aan politiek denk terwijl ik mij blauw erger aan de politiek, weet ik ook niet. Misschien omdat men er dagelijks mee rond onze oren slaat? Ik steek mijn hoofd niet in het zand en ik weet dat het niet gemakkelijk is om dit landje hier te besturen. Hoe slaag je er in om voor de welvaart van meer dan 10 miljoen mensen te zorgen? Maar ik wil er hier niet bij stilstaan.
Waaraan denk ik dan nog bij de P?
Aan puzzelen...en dan in de brede zin van het woord ttz niet alleen die stukjes tot een geheel samenbrengen. Puzzelen met woorden zoals in kruiswoordpuzzels... daar eindig ik mijn dag mee. Elke dag, als ik 's avonds " stilval" in de zetel, wachten mijn dagelijkse krantenpuzzels om opgelost te worden. Daar ontspan ik van en .. het blijkt ook nog eens goed te zijn voor die grijze massa die steeds maar grijzer wordt!!
Doet jou P ook iets positiefs met jou?
"Al is de leugen nog zo snel, de parlementaire onderzoekscommissie achterhaalt hem wel!"
"Alcoholvrij bier is als een BH aan de waslijn, h…
"Al is de leugen nog zo snel, de parlementaire onderzoekscommissie achterhaalt hem wel!"
"Alcoholvrij bier is als een BH aan de waslijn, het beste is er uit."
"Dankzij de afstandsbediening kan de tv-kijker zowel zijn horizon als zijn zitvlak verbreden."
"Don't love, don't cry, just take a joint and get high!"
"Drinken halveert je leven, maar je ziet dubbel zoveel!"
"Een eeuwigdurende liefde bestaat niet, maar een liefde is wel eeuwig duur."
"Een kus is een afdruk van een indruk die met nadruk vraagt om een herdruk!"
"Er zijn twee redenen waarom een man naar een café gaat: òf hij heeft géén vrouw, òf hij heeft er wel een."
"Het is leuker om te vrijen onder werktijd, dan werken in je vrije tijd."
"Het leven is als een neus. Je moet eruit halen wat erin zit."
"Iemand heeft mij in een anonieme brief beschuldigd van lafheid."
"Ik viel voor jou midden op de straat. Ik zag jou op tijd maar de stoeprand te laat."
"In de les voel ik me net een leeuw... ik eet, ik hang, verveel en geeuw."
"In mei leggen alle vogeltjes een ei. Dus moeten ze in april allemaal van bil!"
"Indien u 's morgens met de kippen opstaat, overdag werkt als een paard en 's avonds zo moe bent als een hond, zou u wel eens een ezel kunnen zijn!"
"Is dat je neus of ben je een banaan aan het eten?"
"Leraren helpen je problemen oplossen die je zonder hen nooit gehad had."
Humor
De belastingsbrief steekt weer al in de bus en daarom wil ik jullie een brief laten lezen, die naar een Inspecteur van belastingen is gestuu…
De belastingsbrief steekt weer al in de bus en daarom wil ik jullie een brief laten lezen, die naar een Inspecteur van belastingen is gestuurd.
"Aan de inspecteur der Belastingen.
Het spijt me u te moeten berichten, dat het voor mij onmogelijk is te bekijken, of ik mijn belasting nog kan betalen.
Mijn financiële positie is zeer onoverzichtelijk geworden, dankzij de toepassing van:
De Arbeidswet, de Auteurswet, de Beurswet, de Drankwet, de Gezondheidswet, de Horecawet,
de Invalidenwet, de Loterijwet, de Motorrijtuigenwet, de Warenwet, de Woningwet, de Vestigingswet,
de Winkelsluitingswet t/m de Ziekenwet enz., die op een weerloos publiek wordt losgelaten.
Door al deze verschillende wetten, ben ik zo terneergeslagen, uitgeput, uitgebuit, uitgewrongen,
uitgetrokken en uitgeperst, dat ik niet meer weet, waar ik aan toe ben; hoe ik moet zijn en
of ik er nog wel ben.
Men heeft mij genoodzaakt te betalen voor:
Beursbelasting, Dividendbelasting, Gemeentebelasting, Grondbelasting, Hondenbelasting,
Inkomstenbelasting, Loonbelasting, Milieubelasting,
Onroerendgoedbelasting, Overdrachtsbelasting, Precariobelasting, Rioolbelasting, Staatsbelasting,
Straatbelasting, Successiebelasting, Vennootschapsbelasting, Vermakelijkheidsbelasting,
Verzekeringsbelasting, Weeldebelasting, Wegenbelasting en verder voor:
Benzineaccijns, Gedistilleerdaccijns, Invoerrecht, Registratierecht, Reinigingsrecht, Statistiekrecht,
Tabaksaccijns, Zegelrecht en wat er nog meer aan rechten zijn.
Ik ben verplicht bij te dragen aan:
WWV, BTW en tal van andere weeën;
alsook aan Autoverzekering, Ziektegeldverzekering, Zorgverzekering.
Ik betaal:
Inschrijfgeld, Lesgeld, Liggeld, Parkeergeld, Schoolgeld, Sluisgeld, Staangeld, Tolgeld.
Ik ben aangezocht of verplicht bij te dragen voor:
Astmafonds, Begrafenisfonds, Dierenbescherming, Geheelonthoudersbond, Kankerbestrijding,
Kinderbescherming, Leprafonds, Nierfonds, Rampenfonds,
Vrijheidsbond enz.
Er wordt druk op mij uitgeoefend om als steun te dienen voor:
het Rode Kruis, het Wit-Gele Kruis en een regenboog van andere Kruizen.
De regering en anderen, die in mijn naam regeren, hebben mij zo geregeerd,
dat ik niet meer weet wiens eigendom ik ben.
Ik ben aangeschreven, beboet, bekeken, bekeurd, berispt, bestraft, doorgelicht, gecommandeerd,
gecontroleerd, gesommeerd, gezuiverd, heen en weer geschoven, ingelicht, ingeschreven, ingesloten,
nagegaan, onderzocht, ondervraagd, ontboden, opgelicht, verdacht, verhoord, verplicht, verwisseld,
voorgelicht, uitgeschreven, uitgesloten.
Bovendien:
ik heb tot nu toe mijn leven doorgebracht met het invullen, overschrijven, uitschrijven, halen en bekrachtigen
en tekenen van formulieren.
Ik heb reeds honderden malen verklaard, dat ik ben geboren en waar en wanneer.
Maar men schijnt mij slecht te geloven, omdat men mij voor allerlei folteringen nodig heeft.
Voor actiecomités, bonden, clubs, fondsen, instellingen, instituten, organisaties, stichtingen en verenigingen
schijn ik een onuitputtelijke bron te vormen voor het verschaffen van geld en het bevredigen van iemands
tegenwoordige en toekomstige wensen en behoeften van het menselijk ras.
Ik ben verplicht voor een Energie Keurmerk te betalen eer ik mijn huis mag verkopen.
Het enige wat mij nog aan het leven bindt, is mijn nieuwsgierigheid:
WAT KOMT ER NOG MEER ??
Dat is dan misschien het betalen van milieuheffing op een biefstuk.
Omdat het milieu vervuild wordt door de uitstoot van gassen door het rund.
Dan voel ik door mijn klompen heen, dat de volgende stap zal zijn:
dat ik straks verplicht ben een snuffelpaal aan te schaffen voor in mijn huis.
Om mijn eigen uitstoot te meten en daarover ook milieubelasting te betalen.
Meneer de Inspecteur, zoals u ziet, kan ik tot mijn spijt mij nauwelijks nog veroorloven om te leven,
laat staan om nog meer te betalen.
Hoogachtend,
Een uitgeputte en uitgeperste belastingbetaler."
Voor diegenen die het wat volgden. .. Vandaag wordt S weer maar eens geopereerd hoewel haar toestand niet goed is maar het is noodzakelijk v…
Voor diegenen die het wat volgden. ..
Vandaag wordt S weer maar eens geopereerd hoewel haar toestand niet goed is maar het is noodzakelijk volgens de dokter. Dat maakt de kans om er op 13 mei bij te zijn voor de Eerste communie van onze gemeenschappelijke kleinzoon nog kleiner want hoe kan ze nu zo snel herstellen ? We vrezen dat alles wat ze doen gewoon tijd kopen is want de prognose van de dokters is niet goed.. Onze enige hoop is dat ze het lang genoeg volhoudt om het nieuwe medicament dat binnenkort op de markt komt uit te testen in het UZ Brussel waar ze als " proefpersoon" opgeschreven staat.
Intussen zijn mijn gedachten vandaag bij haar en houden we de vingers gekruist!!
Het is zo stil in jou
je bent ongeneeslijk ziek, 't is waar
je stem is toonloos en klinkt zwaar
en het is zo stil in jou.
Het is zo stil in mij
als jij zonder tranen zachtjes schreit
te laat, te laat, 't is een verloren strijd
daarom is het zo stil in mij.
Wij praten, onze stemmen beven
ik leg mijn handen in de jouwe
het leven kan ik je niet geven
maar laten wij nu samen rouwen
dan wordt het stil in ons....
poëzie
Cryptogrammen
Dat betekent een deftige misvorming en een zwarte streep die wellicht niet meer uitgaat. 
6 reacties op dit bericht
Doordenkertjes
Ja ik weet wel dat we om de zon gesmeekt hebben maar waarom steekt dat ding zo hard... gelukkig is er die wind die voor koelte zorgt... tot vrijdag???
Groeten van Fjak@
Fjak@
na gedane werk ...
vandaag was het weer 28 tot 30 gr. ik hoop morgen ook , al is er hier redelijk wind , 't is warme wind , dus : goed !!
geniet morgen maar !!
zomerse morgen !
een verfrissende kunst ... proberen maar !
Fijn pinksterweekend
Nu mijn jaren ouder geworden zijn
mijn gezicht de eerste tekenen vertoont
wil ik van mijn tranen af
nu ik de volwassenheid omarm
mijn leven een nieuwe fase betreedt
wil ik echt liefhebben
NIKKI
Stuk voor stuk goeikes mateke !
Op wandel in bloggenland,
Wip ik effe binnen met lieve groetjes
en een warme lach !
Om jou een fijne pinsterweekend te wensen !
probeer er toch maar een beetje van te genieten Nanneke !...
knuf ikke !
Vogels die zingen
bomen die ons zuurstof geven
De dieren die daar leven,...
het groen en ook alle andere kleuren,...
die de wereld wat kleurrijker maken ,...
natuur hebben we nodig om te leven,...
om te genieten van het leven,...
De natuur maakt je blij,
elk moment van de dag