Ik wens je geen overmaat aan dingen, ik wens je alleen wat de meeste mensen niet hebben, Ik wens je tijd.... tijd om te genieten en te lachen, tijd om na te denken, tijd niet alleen voor je zelf, maar ook voor de anderen.
Ik wens je tijd... niet om je te haasten en te rennen, maar tijd om tevreden te kunnen zijn.
Ik wens je tijd.... om naar de sterren te kijken te hopen en lief te hebben. Ik wens je tijd voor jezelf, tijd om elke dag, elk uur als geluk te ervaren. maar vooral IK WENS JE TIJD OM TE LEVEN
Of je het nu wil of niet: je zàl reflecteren over het voorbije jaar en vooruitblikken op het volgend, al dan niet gestimuleerd door talrijke hoopvolle kerstwensen.
De eindejaarssprint komt er aan maar voor je die sprint inzet, is het zinvol nog even de tijd te nemen voor reflectie. Zie jezelf eens als een huis en probeer door de ramen van buiten naar binnen te kijken. Wat zie je dan? Het wordt ook wel omschreven als met een helicopter view naar jezelf kijken, hang stil boven jezelf en neem waar. Elk jaar zo rond het einde van december kijk ik terug op het afgelopen jaar.
En elk jaar besef ik meer dan ooit hoe snel een jaar voorbij is. Vroeger kon een jaar niet snel genoeg gaan. Maar nu denk ik af en toe meer dan ooit "stop gewoon de tijd"!
Terugdenken aan het afgelopen jaar brengt zowel positieve als negatieve herinneringen terug. December vind ik altijd donker en te druk met teveel verplichtingen en te weinig tijd, maar dan.....een heel nieuw jaar!!! Het kan nog alle kanten op, een onbeschreven blad!!!
Oudejaarsavond wordt nog leuker als je het oude jaar tevreden afsluit en het nieuwe jaar met een schone lei begint.
Wat heeft 2011 voor ons in petto? Geen mens zal het kunnen vertellen wel kan ik een verlanglijstje bedenken.
Verder bedank ik iedereen die ik hier op mijn blog tegenkwam, voor de reacties die jullie nalieten en ik hoop minstens om in 2011 hier een handvol nieuwe, boeiende mensen te mogen ontmoeten. Ik wens dat al die dingen die in onze welvaartsmaatschappij vaak als evident beschouwd worden - dingen zoals een goede gezondheid, ’s avonds een lekker bord eten voor je neus, een warm bed om in te slapen, familie en vrienden om je heen die je graag zien - dat al die elementaire behoeften vervuld mogen blijven ook voor hen bij wie het eventjes niet zo vlotjes gaat.
Is er nog plaats op jullie interne schijf om nog een beetje " kennis" te verwerken of zorgen de eindejaarsfeesten voor de melding " geheugen volledig bezet"?
Waaraan denken jullie bij het woord kerstster?
Je kan je daar twee fenomenen bij voorstellen. nl de ster in het Oosten die de mens al 2000 jaar bezig houdt of de bloem die rond deze periode van het jaar verkocht wordt.. Allereerst de ster.
Het is mogelijk dat de kerstster een supernova was, een ster die aan het einde van haar leven uit elkaar spat en daarbij een zeer helder licht verspreidt, dat met het blote oog te zien is. Maar ...het kan ook een komeet geweest zijn, een enorme brok ijs met daarin allerlei gassen en stofdeeltjes. Als een komeet te dicht bij de zon komt, begint ze te verdampen en zien we de zogenaamde " komeetstaart". Een derde mogelijkheid is de conjunctie of samenstand van twee planeten. Ze staan dan zo dicht bij elkaar dat het licht dat ze uitstralen verbazingwekkend helder is!
Maar een kerstster als bloem kent ook een hele geschiedenis.
Volgens een oude legende van de Azteken vindt de plant met de felrode schutbladen zijn oorsprong in een tragische liefdesgeschiedenis. Uit de bloeddruppels van het gebroken hart van een Aztekengodin groeide de kerstster. De Azteken apprecieerden de plant, die het tropische hoogland in de korte winterdagen siert, eerder om praktische redenen dan om zijn louter decoratieve waarde. In hun taal noemden ze de kerstster’Cuetlaxochitl’. Uit de schutbladen trokken zij een rood pigment dat werd gebruikt om textiel en cosmetica te kleuren. Het melkachtige sap van de kerstster werd verwerkt tot een koortswerend medicijn.
In het subtropische klimaat van haar thuisland groeit de kerstster in struikvorm en kan deze tot vier meter hoog worden. Het was deze vorm die ervoor zorgde dat Joel Poinsett rond 1828 viel voor de charme van de wilde kerstster. Poinsett, ambassadeur in Mexico voor de V.S., arts en gedreven botanicus, nam de kerstster mee naar huis. Om hem te eren werd de plant naar hem genoemd: ’poinsettia’. Meer zelfs, in de V.S. vieren ze al sinds het midden van de 18de eeuw ’Poinsettia Day’, op 12 december, de sterfdag van Poinsett. De mensen geven elkaar dan kerststerren - een fijne gewoonte die ook in Europa almaar aan populariteit wint. Europa maakte pas aan het begin van de 19de eeuw kennis met de opvallende winterbloeier.
Voor diegenen bij het wie het woord kerstster voor een wirwar aan twinkeling zorgt, vrees ik dat de oorzaak wellicht bij een " teveel " van verkwikkend sap ligt en daar hoeft geen uitleg bij!!
Vandaag wordt door de kerk het feest van de onnozele kinderen gevierd. Het is de herdenking van de moord op alle jongetjes onder de 2 jaar in Bethlehem op bevel van Herodes. Deze laatste hoorde van de wijzen uit het Oosten dat er in Bethlehem een nieuwe koning was geboren. Hij vreesde dat dit het einde van zijn macht zou betekenen en beval alle jongetjes onder de twee jaar in Bethlehem en omstreken te vermoorden. Hij hoopte zo ook Jezus, de nieuwe koning, uit de weg te ruimen, maar deze opzet is niet geslaagd.
Dit is dus het gruwelijke vervolgverhaal na het Kerstverhaal.
Er zijn helaas nog veel Herodussen in de wereld, dergelijke gruweldaden gebeuren nog steeds. De kranten staan er bol van: onschuldige kinderen worden vermoord, verkracht, ontvoerd...... of ze lijden een ellendig bestaan door honger, ziekte, oorlog. Niet echt iets om te vieren of te herdenken dus. De geschiedenis herhaalt zich op diverse manieren.
Maar vandaag kan ook op een ludieke manier bekeken worden..
Om te bewijzen dat sneeuw niet noodzakelijk het summum is voor kinderen laat ik hier opa aan het werk op het terras, op het dak...Een kinderhand is rap gevuld
Zeg nu zelf een betere bewaker aan de voordeur kunnen we toch niet hebben hé en in de tuin staat er nog zo'n " gendarme"
Mijn mijmeringen had ik mooi opgeschreven, maar mijn proza verdween als sneeuw voor de zon. Ik klikte "toevoegen" aan en hup ik werd uit de blogwereld gesmeten. Na de tweede keer was ik behoorlijk gefrustreerd en ik heb mijn gedachten even in de ijskast gezet. Het is niet leuk wanneer je na een uur schrijven, je mijmeringen verloren ziet gaan. Ik probeer dan in mijn geheugen terug te gaan over hoe en wat ik geschreven heb, maar het is nooit zo goed meer als de eerste poging, de meest spontane.
Enfin, alles gaat voorbij, dus frustraties ebben ook wel weg en Kerstmis ligt ook alweer achter ons.. Even een beschouwing van de laatste weken: Het was dit jaar wellicht het laatste traditionele Sinterklaasfeest van de oudste kleinzoon, want hij zal zo stilaan wel beseffen dat de goede, heilige man die hem met de vele mooie cadeautjes verblijdt, in de hemel woont en zijn dubbelgangers stuurt. Nochtans is het zalig om die stralende oogjes te zien waarmee zo´n kind geschenkjes ontdekt. Volgend jaar is Milan 9 jaar en dan is hij te groot geworden om nog aan het spel mee te doen.....
En zo is het ook met ons, grote mensen, stilaan worden we ieder jaar ouder en doorgronden we het spel van het Leven ook meer en meer. Zo ook het spel rond Kerstmis. Het is één grote mallemolen geworden van winkelende mensen. In de kranten zal straks weer uitgebreid geschreven worden over hoeveel elektronische betalingen er verricht zijn, hoeveel iemand uitgeeft per persoon, zoveel aan de zoon, zoveel aan de dochter en iets minder aan de schoonmoeder... . Op het Internet worden dan weer nutteloze kerstcadeaus te koop aangeboden.... Waar zijn we toch mee bezig?
Voor de dierenwereld is het ook een slechte tijd. De aura rond de wereld moet vervuld zijn van hun doodsgeschrei... OK, eerlijk gezegd. Ik doe ook mee aan dit spel. Ik ben geen kluizenaar en sta meestal nog met mijn twee voeten in deze wereld. Ook ik heb lekker gegeten, een stukje kalkoen bij het kerstdiner en we dronken er een lekker glaasje wijn bij en ook ik heb mijn elektronische kaart gebruikt om geschenken te kopen voor de mensen rondom mij om te laten zien dat ik ze graag zie en dat ik blij ben dat we samen Kerstfeest kunnen vieren!
De 3 wijzen die destijds het "Kindeke Jezus" kwamen begroeten waren 3 astrologen. Zij volgden de sterren en wisten dat er een heel speciaal kind geboren was. Dat hebben we toch allemaal geleerd niet? Maar Kerstmis is behalve een christelijk feest, ook een heidens feest nl het Zonnewende-feest waarin de mensen van toen de terugkeer van het zonlicht vierden. Vanaf 21 December kwam er weer meer licht in de duisternis. De dagen lengden. En met het lengen van de dagen, met het klein beetje meer licht dat naar de aarde toestroomt, komt er hopelijk ook wat licht in de breinen van onze politici en blijven we hopen op een betere wereld.. Nog even geduld en we dan mogen alle mensen een vrede -en liefdevol 2011 wensen!.
We zitten midden in een politieke crisis waar maar geen oplossing voor gevonden wordt. Ik word dat stilaan beu en vond het nuttig om te zoeken naar een economische oplossing voor deze crisis! En zie.. ik botste zomaar op een eenvoudige oplossing . Lees maar even mee.
Het is augustus in een dorpje aan de kust van de Zwarte Zee. Het regent en het dorpje lijkt verlaten. Het is een moeilijke tijd. De inwoners zitten allemaal in de schuld en leven op krediet. Plots verschijnt een rijke toerist ter plaatse en stapt het enige hotel van het dorpje binnen. Hij legt een bankbiljet van 100 Euro op de balie en gaat naar de eerste verdieping om een kamer uit te zoeken. De hotel eigenaar pakt de 100 Euro en gaat naar de slager om zijn schuld te betalen. De slager pakte die 100 Euro aan en gaat spoorslags naar de varkensboer om zijn schuld te betalen. Die op zijn beurt rent naar de verpachter en betaalt zijn schuld af. De verpachter haast zich naar de enige prostituee in het dorp die vanwege de crisis haar diensten op krediet aanbiedt en hij betaalt aan haar zijn schuld. De prostituee haast zich naar het hotel en betaalt aan de hotelier de kamerhuur voor de nacht waar zij haar werkzaamheden heeft verricht. De hotelier legt de 100 Euro terug op de balie. Op dat moment komt de rijke toerist naar beneden, neemt de 100 Euro van de balie omdat hij niet tevreden is over de kamer. Niemand heeft iets verdiend, er is niets veranderd maar het hele dorp is wel schuldenvrij…. De economie teruggebracht tot de basics natuurlijk in de veronderstelling dat er geen communautair probleem is. Moet je daar nu jaren voor naar de universiteit?
Zesendertig jaar geleden in wat men noemt de donkere dagen tussen Kerst en Nieuwjaar - maar door omstandigheden ondervonden we dat niet - scheen in ons appartement een helder licht : er werd een kindje geboren, ons dochtertje, het mooiste meisje van de wereld.
Gelukkige verjaardag lieve, grote dochter en straks zetten we jou met ons allen in de bloemetjes !
EN.... ik wil vandaag ook aan al die lieve mensen die ik hier als mijn ‘blogvrienden’ ben gaan zien - en ik ga de lijst van namen hier niet aan toevoegen uit angst toch maar iemand te vergeten.. maar de mensen die mij nauw aan het hart liggen, weten wel wie ik bedoel – dus aan jullie allemaal zeg ik “merci” voor de vele bezoekjes en warme reacties en vooral een welgemeende Kerstknuffel!
Om daar een antwoord op te krijgen is het belangrijk om het één en ander te weten over de Kerstman .
Wetenschappers zijn al enkele jaren met onderzoek bezig om er achter te komen hoe die naam in de wereld is gekomen. Zover is men al dat de Kerstman geen persoon is, maar dat hij valt onder de 'fenomenen'. Het meest opvallende van alles is dat elk land zich in het verleden een eigen Kerstman heeft aangemeten. In de landen waar het religieuze leven een belangrijke factor is, wordt hij aangeduid als Sancta. Dat dit in België niet het geval is komt omdat wij al een figuur hebben in de vorm van Sint Nicolaas. Nu weet iedereen dat de echte heilig Sint Nicolaas vieren een aflopende zaak is. Dit heeft te maken met het feit dat de moderne, zelfdenkende mens zich niet zo gauw meer iets op de mouw laat spelden. Was het vijftig jaar geleden nog een hele normale zaak dat wat de pastoor verkondigde over christelijke feestdagen wet was, nu is dit niet meer het geval. Heiligen liggen niet meer zo goed in de markt.
In de jaren zestig al heeft men heel voorzichtig de 'Kerstman' gelanceerd. Dit heeft, vooral in het begin bij de christenen, veel paniek veroorzaakt. De angst, dat het kerkbezoek op een laag pitje zou komen te staan, was de grote boosdoener. Kerkgangers waren een goede bron van inkomsten voor de kerkelijk organisaties. De 'Kerstman' zou een te grote concurrent worden van St. Nicolaas. Maar achter de schermen werd er al hard gewerkt om het kerstfeest niet enkel nog te bestempelen als een christelijk feest maar het moest een sociaal gebeuren worden. Een heel netwerk van organisaties stortte zich op deze bron van inkomsten. Het bedrijfsleven kwam met kerst gratificaties. De politiek had het over kerstreces en de horeca adverteerde met betaalbare kerstdiners voor het hele gezin. Maar het allerbelangrijkste was de kinderen voor zich te winnen. Het al oude gezegde, wie de kinderen heeft, heeft de toekomst, was en is nog steeds de slogan van de onzichtbare 'Kerstman'. Een vernuftige constructie die zweeft tussen Sinterklaas en een sprookjes figuur de kabouter, is het resultaat geworden wat wij kerstfeest noemen. Ieder kind accepteert, zonder lastige vragen, dat die man op een arrenslee rondrijdt, cadeautjes weggeeft en nooit straft. De 'Kerstman' hoeft niet zo nodig voor hen een vaste woonplaats te hebben. De meeste volwassenen onder ons vinden dat iedereen een 'Kerstman' kan zijn en dat hij te vinden is op alle plaatsen waar hij nodig is.
Omdat de inspiratie op een laag pitje staat - het jaar loopt op zijn einde en mijn " vat" ook - een parabel over een boom die ontevreden is met zichzelf . Iets om even bij stil te staan...en het sluit perfect aan bij één van mijn vorige logjes!
Vriend Boom en ik hadden weer een gesprek.
"Heb je dat ook niet af en toe," vroeg ik hem, "dat je bepaalde dingen aan jezelf zou willen veranderen?" Boom schudde zijn takken heen en weer, een teken dat hij nadacht. Een paar bladeren vielen op de grond. "Je bedoelt dat ik zou willen dat mijn takken wat dunner of dikker zouden zijn of dat mijn bladeren een andere vorm zouden moeten hebben?" vroeg hij uiteindelijk. "Inderdaad, zoiets." Hij schudde bedachtzaam het hoofd. "Ik kan me niet heugen dat ik daar ooit bij heb stilgestaan," zei hij. "Maar er bestaat een verhaal van een boom die dat soort gedachten wel had. Hij leefde in een bos hier niet zo ver vandaan en toen hij van twijg was uitgegroeid tot een flinke boom, kreeg hij op een dag een slanke berk in de gaten die aan de overkant stond. Vanaf dat moment leek het wel alsof hij bezeten was van de mooie vormen van de berk, hij zaagde maar door over de slanke vormen en de elegante bewegingen. We werden er allemaal nogal moe van, kan ik je vertellen." Boom zweeg. "Ja, en toen?" vroeg ik ongeduldig, "wat gebeurde er verder?" "We probeerden hem allemaal ervan te overtuigen dat hij goed was zoals hij was, dat het nou eenmaal niet de bedoeling is dat we er allemaal precies hetzelfde uitzien." " Dat had zeker geen effect?" vroeg ik. Boom keek mij even aan en ik kon hem bijna horen denken. "Dat klopt," vervolgde hij zijn verhaal. "Het werd nog erger toen hij op een gegeven moment zichzelf kon zien in het beekje dat zich vlak naast hem bevond. De hele dag maakte hij zich druk over zijn buitenkant waardoor hij als het ware vergat te leven. Het gevolg was dat hij er steeds slechter uit ging zien, zijn bladeren verloren langzaam hun glans en kleur." ""Wat is er van hem geworden?" vroeg ik nieuwsgierig. "Het werd herfst en zijn bladeren vielen van hem af. De bladeren bedekten het beekje en hij kon zichzelf niet langer zien. Hij werd tegen wil en dank geconfronteerd met de naakte waarheid: zichzelf. Zijn aandacht verplaatste zich van de buitenkant naar de binnenkant, want het zou niet lang meer duren voordat de winter zijn intrede zou doen en hij moest zien te overleven. Dat zat nou eenmaal in zijn natuur." Ik kon als het ware de wijze glimlach zien die door de woorden van Boom heen klonk. "Toen het weer lente werd, was hij de berk allang weer vergeten. Hij was trots op de hernieuwde kracht van zijn grove takken en op zijn glanzend groene bladeren. Vanaf dat moment stond hij alleen maar zichzelf te wezen in dat bos." " Mooi verhaal," zei ik peinzend. "Ik heb het toch al vaker gezegd," grinnikte Boom. "Groen is geen kleur, het is een zienswijze." En hij strooide vrolijk nog wat bladeren in het rond.
Er zat eens een bok in de bomen heel ver zou hij daar toch nooit komen zijn geitje dat wacht want het was bijna nacht maar zijn geitje zag hij in zijn dromen.
De trouwe Steenbok heeft een sterke wil. De Latijnse naam van het sterrenbeeld Steenbok is Capricornus. De Steenbok is een praktisch ingesteld persoon. Voor hem telt eigenlijk alleen de werkelijkheid. Het ongrijpbare, fantasie of jezelf mooier voordoen dan je bent - het interesseert hem niet of weinig. Het is voor hem van belang dat zaken zin of nut hebben. Hij is geïnteresseerd in tastbare resultaten. Eenmaal volwassen, hecht hij veel waarde aan status en aan de resultaten die zijn werk opleveren. Om zijn ambities te verwezenlijken werkt hij hard. Alhoewel hij ieder het zijne gunt, staat het hem tegen als een ander zaken in de schoot geworpen krijgt. Doordat hij het leven zeer serieus neemt, legt ditzelfde leven een zware druk op hem. Hij heeft een apart gevoel voor humor, waarmee hij zijn eigen ernst wat kan afzwakken: hij is vaak zelf het slachtoffer van zijn eigen grappen.
Niet tante Kaat maar wel mijn Nederlandse vriendin die wilde ons allemaal een hart onder de riem steken en omdat ik het met jullie heel goed meen laat ik jullie delen in die raad
Heerlijk gedichtje !
Toen de eerste rimpels kwamen was ik nogal in paniek, ik heb mijn face toen laten liften in een prijzige kliniek.
Nou, mijn man vond het fantastisch, mijn gezicht was weer elastisch. Niks geen rimpels, niks geen vouwen, net zo glad als bij ons trouwen.
Tot mijn vriend zei : "het is gek... maar je kop past niet meer bij je nek".
Ach het was een kleine ingreep, want ze trekken dit dus strak en ze geven hier een sneetje, anders krijg je dáár een zak.
Nou mijn man was heel tevreden over wat ze met me deden,
Maar de plastisch chirurg zat nog met iets in z'n maag, mijn borsten, die zaten volgens hem toch veel te laag.
Toen ze waren opgehesen, leken ze een beetje klein, maar met siliconenvulling mochten ze er best weer zijn.
Nou, ik zag mijn man ontvlammen, want ik had dus zulke reuzeprammen. Toen op een avond na het vrijen, keek hij peinzend naar mijn dijen. En al had ie geen kritiek ik ging toch weer terug naar de kliniek.
Ik had trouwens ook een buikje, dus na enig overleg liet ik dat meteen ontvetten, ze zuigen dat in no-time weg. Om tegelijkertijd mijn billen minstens zóóó'n stuk op te tillen.
Ik was op ieder feestje weer in tel want zat onderhand terug heel strak in mijn vel.
Mijn man voelde zich naast mij niet meer zo op zijn gemak, want op straat riepen jongens "ga je lekker ouwe zak!".
Nou toen kocht ie een toupetje en een veel te strak korsetje. Hij ging wandelen en trimmen en in het fitnesscentrum gymmen.
Maandenlang volgde hij een rigoureus dieet, tot hij zomaar in de sauna overleed!
Nou, daar stond ik mooi te wezen aan zijn graf, maar nu hij me niet meer zien kan is de aardigheid eraf.
Nu laat ik alle kwabben zwellen en zal ik u eens wat vertellen...
Dames laat je niet verlakken, laat de boel toch rustig zakken. Want met gladgestreken nekken valt het leven niet te rekken!
Koester buik en onderkinnen, want uw schoonheid zit van binnen! Vertel dat dus maar aan uw man, anders komen er alleen maar ongelukken van!
Donderdag was één van mijn Nederlandse vriendinnen uit lang vervlogen dagen jarig. Ze werd 60 en zou dat op een originele manier vieren. We zijn al heel wat gewoon van haar , ze is een hartelijke, ondernemende, vitale spring-in-'t-veld , zelfs op haar leeftijd, soms zelfs nog te onstuimig, getuige... haar voet was juist uit de gips na een te enthousiast tennis partijtje!!! Soit , ik had het over haar feestje! Toen er hier een uitnodiging voor een LADIES LUNCH in de bus viel, was ik helemaal niet verrast. Donderdag heb ik dan maar de weergoden getart en ben naar Nederland vertrokken want ik was de enige Belgische gaste en ik wilde ons " vaandel" hoog houden. Ik voelde mij wel eventjes in een ' kippenren' gegooid tussen zo'n 80 tal Nederlandse, kakelende " grieten" maar je kent onze noorderburen hé die hebben allemaal hetzelfde GEN nl " the gift of the gab" wat zoveel is als rad en vlot van tong! Ik voelde mij echter direct opgenomen en er werd wat afgelachen en herinneringen bovengehaald. Er waren vriendinnen uit de tijd toen ze nog in Brazilië en Nigeria woonden, uit de tennisclub, hockey club, werkvriendinnen, schoolvriendinnnen .. ja waar haal je zo'n 80 vrouwen bijeen? En weet je wat zo gezellig was? We hadden allemaal dezelfde rimpeltjes en kwaaltjes en kinderen en kleinkinderen talk en .. een gezamenlijke vriendin die wonderwel de boel in de hand had. Er was wel één haan in de bende die - als het nodig was - eventjes voor "rust" zorgde nl haar lieve man!
Het was al na 16u toen we het uitgebreid buffet achter de rug hadden en dan volgde nog de " toetjestafel". Maar dan begon het ook te sneeuwen. Er werd wel even gezegd dat ik niet wist wat ik zou missen toen dat voor mij het sein was om op te stappen want ik moest nog zo'n 65 km terug met de auto . Gelukkig ben ik veilig thuisgekomen . Mijn ventje had al even gecheckt waar ik zat en of het verkeer meeviel toen het donker werd want hij was " moeten " thuisblijven!!
En bij zo'n "bende" kan je je de vraag stellen: " Wat is een vriend of vriendin en wanneer ben je een goede kennis"? Waar ligt het subtiele verschil? Vriendschap blijkt iets heel persoonlijks, erg betrekkelijk en niet echt meetbaar te zijn. Vriendschap is voor mij wel heel essentieel en ik probeer heel zorgvuldig om te gaan met het woord vriendschap. De mooiste definitie die ik ken is van de Griekse filosoof Aristoteles:
'Ware vriendschap is de liefde voor de ander, omwille van de ander.'
Al met al ben ik blij met de vrienden en vriendinnen die ik ken. Ik ben heel blij met dat handvol mensen die ik vrienden en vriendinnen noem en die voor mij zo bijzonder zijn dat ze met kop en schouder boven de vele kennissen uitsteken. Zo iemand is ook die Nederlandse vriendin.
Waarmee ik wilde staven dat echte vriendschap en warmte zo'n deugd doet zelfs in dit winterweer!
Heb je de borden met "Ik BOB jou " ook al opgemerkt langs de snelwegen? Een mooi initiatief maar het kan nog ludieker...Luister
Rond sluitingstijd staat een agent bij een café te wachten om te zien of hij nog wat mensen kan bekeuren, die met een slok teveel op achter het stuur willen kruipen. Op een gegeven moment strompelt een vent de kroeg uit, struikelt over de drempel, zwalkt wat rond over de parkeerplaats, probeert zijn sleutel op 5 verschillende auto's uit voor hij zijn eigen auto gevonden heeft en is nog zeker 10 minuten bezig om zijn sleutel in het contactslot te krijgen. Alle overige bezoekers zijn intussen al lang vertrokken. Eindelijk lukt het hem de auto te starten en hij wil wegrijden. De agent laat de bestuurder stoppen en laat hem een blaastest ondergaan. Zelfs na meerdere pogingen geeft het apparaat 0,0 promille aan. De agent vraagt verbaasd aan de man hoe dat mogelijk is, waarop de man antwoordt ineens nuchter en met een lachje: "Vanavond was ik Bram." Agent: "Bram?" "Ja, Bewust Rijdend Afleidings Manoeuvre...!"
Even tijd maken voor een grap want een dag niet gelachen is een dag niet geleefd.
Een Engelse toerist neemt een taxi om van de luchthaven in Zaventem naar z'n hotel in Brussel te gaan. Ze rijden voorbij het Atomium en de passagier achter in de taxi wil de chauffeur wat vragen over het imposante bouwwerk, dus tikt hij de man even op z'n schouder om de aandacht te trekken.
De taxichauffeur geeft een geweldige schreeuw en verliest de macht over het stuur.
Het voertuig mist op een haartje na een tram, ramt bijna een huis, alvorens op het trottoir tussen tientallen driftig fotograferende Japanners tot stilstand te komen.
Het is even stil in de taxi.
Dan zegt de chauffeur: "Meneer, wilt u dat nooit meer doen. Ik ben me dood geschrokken." De passagier zegt dat hij niet had geweten dat de chauffeur zo zou schrikken van een klein tikje op z'n schouder.
Waarop de bestuurder zegt: "Het is uw schuld niet hoor meneer.
Maar vandaag is mijn eerste dag als taxichauffeur.
Hiervoor heb ik 25 jaar lijkwagens gereden".
" Leg een knoop in je zakdoek", hoorde je vroeger nogal eens zeggen als je iets echt niet mocht vergeten. Knopenmagie vond ik dat toen want inderdaad het werkte! Als je naar dat knoopje staarde , probeerde je je met alle macht te herinneren waarvoor dat ook weer stond en meestal kwam de situatie waarin je hem gelegd had terug en... wist je het! Het is een oud, klein gebruik uit grootmoederstijd dat stilaan meer en meer op de achtergrond verdwijnt want wie legt er tegenwoordig nog een knoop in een zakdoek? Het lijkt misschien alsof het geen "echte" geheugentip is, maar de aloude wijsheid van de "knoop in je zakdoek" is dat wel degelijk . Een " knoop in je zakdoek" werkt dus absoluut en kan je ook in het digitale tijdperk nog steeds van dienst zijn, maar er zijn nu ook andere manieren waarop 'extern geheugen' je van dienst kan zijn, zelfs zonder dat je iets verandert, zoals het leggen van een knoop in je zakdoek en dan denk ik aan je mailbox, GSM, ipod...je zet die aan en daar verschijnt jouw reminder! Maar daar wilde ik het niet over hebben. Waarover dan wel? Euh,... even mijn zakdoek bovenhalen...
Nu weet ik het weer... Waar komt die gewoonte om een knoop in je zakdoek te leggen vandaan?
Die gewoonte is afkomstig uit China en werd duizenden jaren geleden uitgevonden. Voor de uitvinding van een schrijftafel uit was of klei, ongeveer 3000j voor Christus, bewaarde men de herinnering aan belangrijke feiten door knopen in lange doeken te leggen. Door een verscheidenheid aan vormen en aantal kon men een hele woordenlijst samenstellen. Toen de Chinese letters werden uitgevonden, werd het knopenschrift afgeschaft. De knoop in een zakdoek is het enige overblijfsel uit die verre tijden. ( De Druivelaar)
En toch .. ik blijf hangen bij de magie van die knopen in het algemeen en weet je waarom?
In de katholieke kerk was het de gewoonte om een knoop te leggen als men een heilige aanriep voor hulp. De knoop diende er voor om de heilige aan zich te binden totdat de hulp was ingewilligd. In vele culturen was het gebruik om knopen los te maken als een vrouw moest bevallen. Knopen zouden de bevalling bemoeilijken. Zo ook als er iemand op zijn doodsbed lag. Het ontdoen van knopen zou het lijden verlichten en het loslaten van het leven vergemakkelijken.
De sluier die een bruid draagt was oorspronkelijk een geknoopt netje om haar te beschermen tegen het kwaad. In de middeleeuwen verkochten zogenaamde knopenblazers windknopen aan zeemannen. Ze knoopten drie knopen in een doek of touw terwijl ze spreuken prevelden en over de knoop bliezen. Als de zeeman eenmaal op zee één knoop los maakte zou hij een zacht windje krijgen, twee kopen een sterke wind, drie knopen een storm.
Zelf in onze taal zijn " die knopen" doorgedrongen... De knoop door hakken (Een beslissing nemen om door te kunnen gaan)
Een knoop in je zakdoek leggen om iets niet te vergeten.
Raar maar waar hoe kouder het wordt hoe beter de zelfgemaakte pannenkoeken smaken of is het de geur die de keuken vult die de smaakpapillen extra prikkelt? Terwijl ik zaterdag namiddag pannenkoeken aan het bakken was, dacht ik hoe het vroeger thuis was! Veel tijd had ons ma niet maar af en toe was er toch een gaatje om ons te verwennen met heerlijke, goudgele pannenkoeken. Terwijl we ons huiswerk aan het maken waren, had ma ondertussen een stapel pannenkoeken gebakken die we dan opaten met veel bleekbruine suiker en daarbij een kop warme chocolade melk. Echte chocolademelk, geen poeder in een glas melk. Als we al een paar keer pannenkoeken gekregen hadden, was het : "ma ga je ook nog eens wafels bakken?" . Zij zuchtte dan eens ,want daar was wel meer werk aan. Zij maakte meestal in het weekend wafeldeeg. In de namiddag werd het deeg klaargemaakt ( want het moest nog rijzen ) en tegen de vooravond werd het zwart, ijzeren wafelijzer uit de kelder gehaald en op het vuur gelegd en dan bedoel ik het letterlijk
.
De kachels hadden een gat waarin de kolen gegoten werden en dat was afgesloten met een deksel. Als je het deksel afnam, paste het wafelijzer precies in dat gat. Soms wilden we ook wel eens een pollepel deeg op één kant van het wafelijzer gieten. Dat werd iedere keer een knoeiboel. Of we goten te weinig deeg in of teveel. En dan hadden we ofwel een halve wafel of in het andere geval liep het deeg sissend uit het ijzer. Ma bakte er telkens een hele stapel zodat we er 's anderendaags ook nog konden eten. Koud waren ze zelfs nog lekkerder , met bruine suiker en uit het vuistje . Later werd het oude wafelijzer vervangen door een elektrisch wafelijzer .Dat ging al stukken vlugger om een stapel wafels te bakken en met minder geknoei van onze kant want dat moest niet meer gedraaid worden..
En de geschiedenis herhaalt zich. Als de kleinkinderen hier zijn wordt er ook al eens een pannenkoek of een wafel gebakken. Alleen is het niet meer met enkel bleekbruine suiker. Iedereen kiest wat hij graag eet: poedersuiker, witte, bleekbruine of donderbruine suiker. Een ferme dot slagroom daar bovenop en als er aardbeien zijn worden er op de wafels of op de pannenkoeken aardbeien gelegd. Dikwijls smeren ze ook wat van oma's confituur erop...
Nog een tip voor wafels: als je geen zin hebt om een stapel wafels te bakken dan kun je in Aveve ( de boerenbond) uit de diepvries een pak rechthoekige wafels halen. Heb je een toaster waar een dikke boterham in kan ? Stop de bevroren wafel erin en die springt er na een tijdje warm en krokant uit! Succes verzekerd.
Sinterklaas is alweer vertrokken naar Spanje. We zitten nu in de donkere dagen voor Kerst. Dan komt automatisch bij iedereen de vraag: hoe breng ik mijn woonkamer in een gezellige kerstsfeer zonder dat het overdreven druk is?
Er wordt een boom uitgezocht en naar huis gesleept of de namaakboom wordt samen met de kerstversiering uit de verste hoek op zolder geplukt en naar beneden gebracht. Dat laatste is hier ook het geval. Een paar jaren terug heb ik nog samen met ma - toen ze hier logeerde - een imitatie kerstboom gekocht die dicht de realiteit benadert. Daarom blijf ik nu bij die boom zweren! Eén van de dingen die we in de kerstboom hangen, zijn mooie ,glimmende kerstballen. Het koste mij even wat moeite om de oorsprong van de kerstbal terug te vinden, maar het is toch gelukt.
Er zijn twee soorten kerstballen. De ene soort is van transparant glas en er is een soort dat gemaakt is van glas maar voorzien van een reflecterende laag in verschillende kleuren. Deze ballen bestaan al lang, vooral de transparante soort, deze dateert van meer dan 300 jaar geleden. Toen waren deze ballen bekend onder de naam: 'heksenbal'.
Heksenballen waren erg populair in de 18e eeuw in Engeland, maar hun eigenlijke oorsprong is veel ouder. Al meer dan 300 jaar worden glazen ballen voor de ramen gehangen om vervloekingen, boze geesten en ongeluk af te weren. Het doel van het ophangen van deze ballen is een voorbijgaande
boze geest die een mogelijk gevaar vormt voor de harmonie in huis, af te leiden. De geest raakt dan gehypnotiseerd door de schittering van de bal. Als de geest de bal aanraakt wordt hij geabsorbeerd en raakt gevangen in de bal.' Dus de ballen in onze kerstboom zijn eigenlijk een overname van een Keltisch ritueel om boze geesten te verdrijven.
Als de ballen mooi verspreid in de boom hangen, komen de slingers en de lichtjes en opnieuw ben ik benieuwd of er ook een betekenis schuilt achter het opgangen van de kerstverlichting? Daarom nog maar eens gegoogeld en dat is wat ik vond: De kerstverlichting heeft iets te maken met de Winterzonnewende. In onze streken (en in andere oudere culturen van het noordelijk halfrond) vierde men vóór de kerstening van Europa rond 21 december de winterzonnewende, ook bekend als Yule, of Joel, trouwens nog steeds de naam van Kerstmis in Scandinavië. Er werd dan gevierd dat de dagen weer gingen lengen en dat het licht, orde en voorspoed langzaam terugkeerden naar de wereld. Vandaar de vele lampen en lichtjes en het veelvuldig gebruik van vuur tijdens de festiviteiten.
Ook die traditie hebben we in een modern kleedje gestoken en eindelijk stond hij er dan : Onze kerstboom!
Nu alleen nog de stekker in het stopcontact, en zie.... NIETS. In die hele slinger kerstboomlampjes
zat er dus ééntje los of was er ééntje kapot. Wat een ellende. Het werd dan ook zoeken naar de dader. Normaal worden de lichtjes eerst gecheckt voor we ze ophangen maar " biebie" was er zeker van dat ze ok waren want na vorige kerst in prima staat weggestoken!!. Gelukkig is T een man met veel geduld en werd het probleempje snel opgelost en nu kunnen we beginnen met de pakjes er onder te leggen maar daar wacht ik nog even mee want met 6 kleinkinderen en 6 volwassenen is het een hele lading!
Ook in de zendmast van T hangt een lichtboom. We hebben dat jaren terug eens geprobeerd en nu vragen de buren elk jaar wanneer de lichtjes er terug hangen, zorgt voor sfeer, zeggen ze. Hoe lang we dat nog doe, weet ik niet want het is een hele karwei en... nogal prijzig ook want elk jaar zijn er lampjes stuk!! Maar jullie zullen zien waarom we het blijven doen! Weet je, volg "de sterre tot waar ze blijft stille staan.".. en welkom!
Het hebben van een huisdier heeft zo zijn voor-en nadelen.
Vanmorgen na het wakker worden in een warm bed keek ik door het raam en zag een aantal mensen voorbijlopen, diep weggedoken in hun mantel omdat het trouwe huisdier na een nacht nodig naar buiten moest om een plasje en zo te doen. Ik was blij dat ik mij nog even mocht omdraaien. Ik dacht aan mijn kleinkinderen die naar school moesten, aan mijn kinderen die aan het werk waren en aan alle kinderen en mensen die nu opgeslorpt werden door het moordend ritme van de moderne maatschappij. Als opgejaagde konijnen razen die jongeren door het leven. Hen wordt geen rust gegund...Presteren, presteren, geld verdienen en liefst direct weer consumeren opdat de grote bazen nog rijker en machtiger zouden kunnen worden.
Hola, kan jij er niet tegen? Krijg je van dit alles een maagzweer of een ferme depressie omdat je als senior uit die “raceboot” valt en het enkel moet stellen met een uitkering? Je krijgt toch jouw brood en spelen, zoals eindeloze TV herhalingen, ellenlang aanslepende soaps, al dan niet uitgestelde voetbalmatchen of gedrogeerde wielerkoersen, oververmoeiende debatten of er nu wel dan niet een regering komt en niet te vergeten de lotto die je ooit hoopt te winnen en die jou dan waarschijnlijk gelukkig zal maken! Meer nog, doorgaans is je buikje (te)goed gevuld en je hersenen worden gebrainstormd door de media en perslui die op hun beurt ook weer hun oren naar de "grote bazen" laten hangen!
Wat zeg je? Dat je als senior aan de kant staat. Je kijkt naar de maatschappij machteloos, sprakeloos, troosteloos, wezenloos. Niemand neemt je au serieux, je weet er niets van, je moet niet zo gek doen, je bent oud en versleten, aftands, uitgeteld, misschien al een beetje Alzheimer?
Hier stop ik!! Ben je terug alert en laat een opkomend protest jouw brein stilaan terug op volle toeren draaien? Goed zo! Dat was juist de bedoeling van dit logje , eventjes een klein bommetje gooien om te voorkomen dat iedereen te vroeg aan de winterslaap begint want het is toch maar “ slapjes” in bloggenland hoor!! Gelukkig zijn er nog uitzonderingen, niet Mus?
Staan we wel voldoende stil bij de impact die internet, face book, twitter enz op ons leven kunnen hebben? Die vraag heb ik mij al een paar keer gesteld na wat er recent gebeurt met WikiLeaks. Voor diegenen die absoluut nieuwsvreemd zijn even kort schetsen:
WikiLeaks is een in 2006 opgezette website die bedoeld is als een plaats waar klokkenluiders uit overheidsinstellingen en bedrijven, waar ook ter wereld, anoniem documenten kunnen plaatsen (lees: lekken) teneinde misstanden aan de kaak te stellen. Uiteraard moet het kunnen dat er “ klokkenluiders” zijn die wantoestanden en doofpotoperaties aan de kaak stellen, fouten moeten openbaar gemaakt worden. Alleen blijf ik wel even met de vraag zitten: met welk exact doel doet Wilikeaks dat? Willen ze zo ijveren voor een betere wereld dan is dat ok , is het enkel de bedoeling om bepaalde mensen te “ verbranden” want niet alles wat onlangs gepubliceerd werd, is onschuldig of gaat het hier ook weer om het grote geld?
Hoe dan ook, dat er op “ zere tenen “ getrapt werd is duidelijk. Terwijl WikiLeaks nog steeds een stroom nieuwe documenten publiceert, neemt de weerstand toe. Directeur van PayPal, Osama Bedier, heeft toegegeven dat ze onder druk van de Amerikaanse regering hebben besloten om WikiLeaks te weren en dat is niet de enige geldschieter die zich terugtrekt. Een typisch staaltje van Amerikaanse wereld dominantie. . Als je iets doet wat BB onwelgevallig is, pakken ze je.en dat heeft de grote baas achter WikiLeaks letterlijk ondervonden. Nu is hij opgepakt ( heeft zichzelf aangeboden) wegens vermeende verkrachting van twee Zweedse vrouwen. Aanvankelijk waren die niet van plan om aangifte te doen bij de politie maar toen ze erachter kwamen dat ze beiden het bed deelden met de op dit moment meest besproken man ter wereld besloten beide vrouwen – uit angst voor gelachtsziekten- toch maar naar de politie te stappen. Ik zou uit angst voor geslachtsziekten naar een dokter gaan in plaats van naar de politie, maar dat is wellicht zeer naïef gedacht van mij.
Maar mij gaat het erom om nog eens aan te stippen welk een krachtig mediamiddel internet geworden is. Vandaag werden we er in ons eigen “ kippenland” nog eens mee geconfronteerd toen een e-mail van Frank Vandenbroucke uitlekte en een bom legt onder de al zo moeilijke gesprekken!. Is het dan ook niet te begrijpen dat ook in bloggenland veel mensen niet echt voor hun mening durven uitkomen uit schrik om een sticker opgeplakt te worden?
Tot zover internet en BB.
Hebben jullie gisterenavond ook naar God en klein Pierke gekeken?
God en klein Pierke was een prachtige reportage van zeer hoog niveau van Martin Heylen, waarin Ex kardinaal Danneels niet gespaard werd. Na zijn gesmaakte odysseeën door Amerika, Siberië en China is Martin Heylen voor zijn nieuwe programma 'God en klein Pierke' maar eens in eigen land gaan zoeken. Een jaar lang “stalkte” hij acht bekende Belgen en daaronder ook Godfried Danneels.
Heylen kreeg af en toe de mens achter de sfinx Danneels te zien, een mens die zegt dat hij “ veel pijn heeft” maar blijft volhouden dat hem weinig schuld treft! Danneels oogde nooit zo kapot als in dat stukje televisie. Hij was in mijn ogen een zeer integer man, en dat sierde hem. Ooit was het een man van aanzien, nu mag hij mee in de poel van het verderf zwemmen samen met zijn maat Vangeluwe en die andere deugnieten. Ik ben katholiek opgevoed maar heb dat intussen naast mij gelegd. Ik balanceerde dan ook tussen medelijden met een oude man en ontgoocheling dat hij die unieke kans niet aangreep om excuses te vragen of een “ mea culpa” te slaan. Neen , er kwam zelfs geen woord over een inschattingsfout over zijn lippen. Gelukkig had hij met Heylen niet de journalist die in een interview iemand hard aanpakt! Helemaal op het einde verloor de schijnbaar onverstoorbare kardinaal zowaar even zijn geduld en ging zijn stemtimbre even de hoogte in omdat Heylen toch maar bleef doorbomen over het misbruik in de kerk! "We moeten een beetje ophouden met over die pedofilie nog verder te doen. Op het einde word je daar zo moe van”.. reageerde Danneels….
Moet er nog zout zijn?
Absoluut want we zitten blijkbaar in sommige gemeente al aan het einde van onze reserves en de winter moet nog beginnen!!
Is de Sint geweest? Hij ging ons huisje voorbij nochtans zijn er hier geen stoute....
Misschien hoorde hij ook mijn vraag niet?
Twee zestigers praten met elkaar over ouder worden. Zegt Antoon :
'Het probleem bij vrouwen is dat ze weigeren te aanvaarden dat ze ouder worden Ze gebruiken allerlei trucjes om het te verbergen.'
'Je hebt het bij het rechte eind,' zegt Grad.
'Ik ken een middel om hen te ontmaskeren. Als je wilt weten of je vrouw hardhorig wordt, ga dan op tien meter van haar vandaan zitten en stel een vraag. Als ze niet antwoordt ga je op vijf meter afstand zitten en stel de vraag opnieuw, dan op twee meter en tenslotte op één meter.'
Antoon vindt het een schitterend idee en thuis gekomen neemt hij meteen de proef op de som. Terwijl vrouwlief in de tuin de was ophangt, gaat hij op een tiental meter van haar vandaan zitten en vraagt:
'Schat , wat eten we deze middag?' Er komt geen antwoord. Hij verkleint de afstand met ongeveer de helft en stelt de vraag opnieuw:
'Schat , wat eten we deze middag?' Er komt geen antwoord. Hij komt nog dichterbij zitten en vraagt:
'Schat, wat eten we deze middag?'
Opnieuw geen antwoord. Hij begrijpt er helemaal niets van, gaat naast haar staan en vraagt luid en klaar:
' Schat, wat eten we deze middag?'
De vrouw draait zich om, kijkt hem geërgerd aan en antwoordt: 'Voor de vierde keer, kip met friet!'
Een vader vertelt aan zijn zoon over Sinterklaas. Zegt de zoon: "Ach, schei toch uit pa met je Sinterklaas .Ik heb alles gevonden in de kelder, het kostuum, een baard en die staf. Ik geloof allang niet meer in Sinterklaas! " En,"zegt hij veder: "nu we toch kerels ondereen zijn, met die ooievaar kan je ook wel inpakken." Zegt z'n vader: "O ja, weet je dan hoe 't wel gaat?" "Ja," zegt hij, "Kinderen worden geboren en ik zal net zo lang zoeken tot ik die boor ook gevonden heb."
Het was nog vroeg. De opritten waren nog niet schoongeveegd. De sneeuw op de straat droeg sporen van fietsers op weg naar school of naar het werk en van kattenpootjes. Het laagje sneeuw op de huizen, straatstenen, boomtakken die nu tot het fijnste twijgje wit waren, de grijze lucht, het even opflikkeren van de sneeuwkristallen in het straatlicht, de gedempte geluiden, het gaf mijn geliefde straat iets onwezenlijks.
Het kraken van de sneeuw onder mijn schoenen toen ik de krant uit de brievenbus haalde, deed me ineens terugdenken aan snoep uit mijn kindertijd. Samengeperst wit poedersuiker onder een dun laagje chocolade, bestrooid met weer poedersuiker, niet voor niets heetten ze sneeuwballen. Ken je ze nog , ze stonden vroeger op iedere toonbank bij de kruidenier!
Als kind kon ik niet wachten tot ik dik ingeduffeld in de sneeuw mocht gaan spelen. Na een tijdje kwam ik dan weer naar binnen lopen met koude, rode, tintelende handen en - nadat ik wat warme melk had gedronken - huppelde ik onmiddellijk weer naar buiten om een sneeuwman te rollen en er de versleten “ klakke” van mijn grootvader op te zetten. Het was ook mijn grootvader die van een oude, omgekeerde bierbak een sleetje ineen timmerde voor mij, er een stevig touw aan bevestigde en me zo over de bevroren weiden trok.
Dit alles flitste door mijn hoofd toen ik vanmorgen de eerste dikke sneeuwlaag bezoedelde om de krant uit de bus te halen. Heerlijk toch hé die vervlogen herinneringen. Ik geniet ervan zolang Mr Alzheimer zich er niet mee moeit!
Een blik op de kalender vertelt mij dat de feestdagen weer in aantocht zijn met als eerste Sinterklaas! De kranten staan al en tijdje weer barstens vol met spullen die je aan Sinterklaas of de Kerstman moet/kan vragen. Voor sommigen is het eenvoudig, ze zeggen: ”Wij doen niet aan Sinterklaas, wij doen HET met Kerstmis." Tja ,dan probeer ik iets te bedenken wat deze mensen met HET bedoelen. In feite is het toch alleen maar de datum verzetten en in plaats van een goedheilig man een ongelovige Kerstman op laten draven?
Ik ben een grote voorstander( ster) om die feesten in ere te houden. Natuurlijk weet ik wel dat ik jaren lang bedonderd ben….en wat dan nog. Dat geldt echt niet alleen voor het Sinterklaasfeest en de Kerstman. Als jullie eens wisten wat ze mij vroeger op de mouw gespeld hebben over waar de kinderen vandaan komen. En laat ik het dan maar niet hebben over de godsdienst lessen. Diep in ons hart weten we allemaal dat wij af en toe een beetje in de maling worden genomen. De tegenstanders van het Sinterklaasfeest vinden dat wij als volwassenen eerlijk moeten zijn naar de kinderen toe. Volgens hen gebeuren al zoveel onwaarheden om de hummeltjes heen, zodat wij hun tere zieltjes niet meer mogen belasten. Dan denk ik, dikke prietpraat. Ik heb er ,naar mijn weten, niets aan over gehouden.
Toevallig kwam ik een paar dagen geleden een kennis tegen en het gesprek kwam op de aankomende feestdagen. Natuurlijk kwam de Sint ter sprake. Martin, dat is zijn naam, probeerde mij op andere gedachten te brengen. In de praktijk is hij één of andere therapeut. Volgens hem moet ik mij toch onbewust belazerd gevoeld hebben. Ik vertelde hem dat ik later echt wel wist dat de één of andere buur met een sprei om voor Sinterklaas speelde. Maar Martin was vast in zijn overtuiging dat ik vanaf het moment dat ik er achter kwam dat Sint en Piet niet echt waren, ik een klein percentage vertrouwen in de mensheid ben kwijt geraakt. Op het moment dat hij zo zat te "zwammen" dacht ik, ga jij maar naar een "collega peut " toe.
Nu denken jullie natuurlijk dat ik gezegd heb, ”Ik doe niet aan Sinterklaas, ik doe HET met Kerstmis." Maar niet hoor, want ik fluisterde hem lachend in het oor dat ik nog steeds in Sinterklaas geloofde maar hevig twijfelde aan de Kerstman. Wedden dat het peutje verwacht dat ik een afspraak met hem maak om over de twijfel heen te komen?
Oud mogen worden is een zegen, maar ‘t zijn de jaren die wegen. Het geheugen laat het weten, men begint alles te vergeten.
’t Gehoor, ’t gezicht is aangetast, en iedere beweging zorgt voor last! Slapen zoals voorheen, vergeet dit maar meteen. Want slapeloze nachten, dat staat u te wachten!
En medicijnen die worden voorgeschreven, dat is voor gans uw verder leven. Begin maar iedere morgen, met u goed te verzorgen!
U mag ook niet vergeten, wat u niet meer mag eten. En voor het drinken, wat zal het zijn? Altijd en alleen nog vogelwijn!
Over de vermoeidheid spreek ik niet, het volstaat dat u ons goed beziet! Trappen werden vroeger op en af gelopen, nu is het eerder op en af gekropen! Reizen, feesten, ‘t was een lust. Nu zoekt men alleen nog rust! Winkelen of wandelen, gaan of lang recht blijven staan, is ook al uit den boze, ’t zorgt voor pijn, ’t is artrose! Dit alles en nog meer Zorgt voor last en dat doet zeer! Dit noemt men de schone ouden dag… Laat mij even toe dat ik eens lach…
Gelukkig is het hier nog niet zo erg maar de eerste symptomen zijn er.... .
Sinterklaas is terug in het land. Populairder dan ooit. Reeds jaren lang probeert de Kerstman hem de loef af te steken, maar de kranige bisschop laat zich niet in een hoekje drummen. Tot groot jolijt van de kinderen natuurlijk. Bij zijn aankomst in ons landeke heeft Sinterklaas het op de televisie verkondigt : “Er zijn dit jaar géén stoute kinderen.” Zo zie je maar, de jeugd van tegenwoordig is nog niet zo slecht. Er is nog hoop voor de toekomst. Nu kan het zijn dat er her en der wel ergens een kindje is dat een heel klein beetje stout is geweest. Maar Sinterklaas stoort zich niet meteen aan pietluttigheden. Meer zelfs, Sinterklaas is een ruimdenkend man die helemaal mee is met z'n tijd, luister....
Onlangs kwam ik Zwarte Piet tegen, hij was vergezeld door enkele van z'n hulp Pieten. Ze hadden dolle pret. Ze giechelden en lachten en wiebelden op sexy wijze met hun kontjes. Even later kwam Sinterklaas aangesnord op een blitse scooter. Hij stopte vlakbij zijn Pieten. Met een elegant gebaar nam de hoofdpiet plaats achterop de scooter en nam Sinterklaas stevig om z'n middel vast, terwijl "zij" haar boezem stevig tegen hem aandrukte. Sinterklaas gaf gas, Zwarte Piet zwaaide nog eens vrolijk naar de hulp Pieten die een tikkeltje jaloers achterbleven... en weg waren ze.
Dit tafereeltje toont duidelijk aan dat Sinterklaas een man is met een jeugdige visie. Sinterklaas is modern. Dat geeft hem een streepje voor op de Kerstman. De Kerstman is niet modern. Die rijdt nog rond met slee en rendier. Dat is belachelijk ouderwets.!!!
Soms kan ik last hebben van mijn onderrug. Ik voel me dan net een "oude schuur", bij tijd en wijle met "lekkend dak", als ik vanwege een opspelende verkoudheid ook nog eens de hele dag loop te snotteren. Afin, last van mijn rug, daarom heb ik vandaag de inhoud van mijn tas maar eens nader bekeken, want die is best zwaar....Onlangs vroeg mijn kleinzoon zelfs: “ Oma ,waarom is je handtas altijd zo dik”? Natuurlijk een originele manier om te horen of er toevallig geen verrassing inzit! Ik vertelde hem dat oma van alles meesleurt en thuisgekomen heb ik dat logge ding eens aan een onderzoek onderworpen.
Ik bespaar jullie wat er allemaal in zo’n handtas kan, ik vermoed dat de meesten dat ook wel kennen. Maar ik bewaar er ook een agenda in die meer als notaboekje fungeert dan als agenda.
Van het teruglezen van die ”mooie zinnen “ word ik elke keer blij. Zo staat mijn agenda vol met zinnen en stukjes uit boeken, tijdschriften of wat iemand me ooit vertelde, zoals:
"Vooruit is niet altijd rechtdoor".
"We hebben onszelf van alles aangeleerd in het leven en op een gegeven moment denk je dat je dat bent. Maar dat is een jas die je hebt aangetrokken. Zonder die jas voel je je kaal. Toch is het belangrijk dat je durft te ontdekken wat eronder zit". Marten Toonder
" Ik ben een tobber, maar vind het mijn morele plicht optimistisch te zijn". Martin Bril
" Als je de mensen de maan wilt laten zien, dan hoop je dat ze naar de maan kijken. Niet naar degene die wijst". Dries Verhoeven
Het geeft beelden in mijn hoofd en zin in nieuwe logjes maar eerst moet er nog één en ander uit de voeten gedaan worden en met die verdomde rug is het soms " langzaam" aan geblazen!
We dobberen verder
...en verder...en zo dobberen we stilletjes aan november uit en dat wil zeggen december binnen, bijna kerst, bijna het eind van het jaar , bijna 2011.. Als je het zo bekijkt is het net of het is nog maar pas kerst geweest en 2010 is nog maar net begonnen ..
Wat gaat het toch snel. Neen, soms geloof ik mijn eigen ogen niet als ik naar de kalender kijk of in mijn agenda, of om het even waar. Als water dat door je vingers wegloopt, zo glipt de tijd ook weg. Snel, geruisloos, onvatbaar.
En dan te bedenken dat je als kind elke dag aftelde naar je verjaardag toe, naar sinterklaas toe, naar kerst toe, naar de vakanties toe...en dat de dagen soms maar niet vooruit te branden waren, als je begon te tellen. Onoverkomelijk leek de tijd toen wel, ondraaglijk lang leek het te duren vooraleer de langverwachte dagen zich aankondigden.
En nu......nu is een maand in een wip voorbij, een week lijkt net één tel te duren en een dag is als een seconde op je stopwatch. Een jaar is weer bijna om alsof een blad in een boek werd omgeslagen, nog niet goed gelezen, nog niet de hele inhoud ervan bekend, maar toch alweer voorbij, zonder dat je kan herlezen of terug kan bladeren..... Al die mijmeringen, zouden dat de winterblues zijn die er zitten aan te komen?
Maar vandaan gaan we de verjaardag van ons hummeltje vieren want gisteren was ze op school, dan gaan die winterblues zo over!!
De laatste in de reeks van de kleinkinderen ,ons zorgenhummeltje , is vandaag drie jaar en speciaal voor haar deze gedachte.
Lieve, kleine schat,
Als jij je hand legt in de mijne
dat kleine knuistje, wonderbaar
omfloersen zacht mijn mijmeringen
een glansflits op je blonde haar.
Geen enkel woord, enkel die warmte
voorzichtig druk ik je dicht tegen me aan,
je warme lijfje en voelbaar bonzend hartje laten voor mij eventjes de tijd stilstaan.
Je neusje, mondje, grijpgrage handjes,
jouw blauwe ogen en zo gulle lach, mijn kleine, lieve bijdehandje, ik ben zo blij dat ik je knuffelen mag.
Nu we het toch over kippen hebben ( zie vorig logje) viel het mij ook op dat in onze taal veel uitdrukkingen met kip of haan erin voorkomen. Even jullie geheugen opfrissen?
* een lekker kippie: een aantrekkelijke vrouw of aantrekkelijk meisje
* er als de kippen bij zijn: er snel bij zijn om ergens een voordeel uit te behalen * met de kippen op stok gaan: vroeg gaan slapen
* kippenborst: een borst waarvan het borstbeen sterk naar voren steekt; ook: spotnaam voor een nauwelijks gespierde borstkas * kippenvel: huid waarbij de haren door de kou overeind staan, zodat de huid eruit ziet als die van een pas geplukte kip
* praten als een kip zonder kop: veel praten, maar weinig zinvols vertellen
* kip, ik heb je: het was lastig, maar het is gelukt
* de kip met de gouden eieren slachten: iets wat goed rendeert voor de korte termijn verkopen
* er is geen kip te zien: er is niemand te zien.
* zich kiplekker voelen: zich erg lekker voelen
* hanengedrag: gedrag als van een macho
* zijn haan koning laten kraaien: de baas spelen
* daar kraait geen haan naar: er is niemand die er iets om zal geven
* haantje de voorste zijn: vaak vooraan staan * de haan kraait koning als zijn hen er niet is: de man is baas in huis als de vrouw even weg is
* met de hennen op het rek en met de haan er weer af: 's avonds vroeg naar bed en er 's morgens er weer op tijd uit
* kip, het meest veelzijdige stukje vlees, kip!: kip is ook te eten (kip is eigenlijk geen vlees, maar gevogelte)
* hij heeft het zo druk als de kippen vóór Pasen: hij heeft het buitengewoon druk.
* als de vos de passie preekt, boer pas op je kippen: als een sluw persoon mooie praatjes verkoopt, voert hij wat in zijn schild
* een kale kip kun je niet plukken: van een arm persoon kan je geen geld krijgen
Ik ben zeker dat ik er nog vergeet… voeg maar toe!
Toen ik vorige week ons kleindochtertje hier had, keken we samen in boekjes en daar moest oma bij vertellen. Bij de kip bleven we wat langer staan want onze driejarige weet al alles over de " tok tok en eitjes" haha. Dat herinnerde me aan een artikel dat ik onlangs las:
Wetenschappers zijn formeel: zonder kip geen ei.
Ik ben het terug gaan opzoeken want was de uitleg weeral vergeten!
Het is al eeuwenlang het ultieme raadsel. Wat was er eerst: de kip of het ei? Het mysterie lijkt eindelijk een oplossing te krijgen. Het is een vraag die mensen al eeuwenlang bezighoudt en waarover verschillende theorieën bestaan. Britse wetenschappers zijn er nu in geslaagd om een antwoord te formuleren. Hun besluit is dat de kip wel degelijk eerst was.
Onderzoekers van de universiteiten van Sheffield en Warwick ontdekten dat een eierschaal enkel gevormd kan worden op basis van een bepaald soort proteïne. Die proteïne wordt enkel geproduceerd in de eierstokken van de kip. Dat betekent dus dat een ei enkel kan bestaan als het in een kip heeft gezeten. Met behulp van Hector, een supercomputer die ingezet wordt voor academisch onderzoek, hebben de wetenschappers de moleculaire structuur van een eierschaal blootgelegd. Ze ontdekten daarbij dat er een proteïne is dat de vorming van de schaal versnelt. Die harde schaal is essentieel om de eierdooier te beschermen terwijl het kuiken zich ontwikkelt.
"Er werd lang vermoed dat het ei eerst kwam, maar we hebben nu het wetenschappelijke bewijs dat het eigenlijk de kip is die er eerst was", aldus professor Colin Freeman van de Universiteit van Sheffield. "De proteïne was al langer geïdentificeerd, net als haar link met de eivorming, maar door de proteïne van dichtbij te bestuderen, hebben we gezien hoe die het proces controleert."
Met de ontdekking is dus niet alleen een eeuwenoud raadsel opgelost, ze kan ook worden gebruikt om nieuwe materialen te ontwikkelen. "Begrijpen hoe kippen eierschalen maken, is fascinerend, maar het kan ook aanwijzingen geven om nieuwe processen te ontwikkelen", zegt professor John Harding.
Geen simpele uitleg voor wie dat verwachtte. De natuur heeft vernuftige oplossingen gevonden voor allerlei problemen. We kunnen er nog veel van leren.
Blijft natuurlijk de vraag: hoe is dan die eerste kip ontstaan, die het eiwit produceerde?
En we zijn weer weg….
Wat hadden jullie nu gedacht dat het antwoord simpel zou zijn???
Er was eens een schutter uit Komen een schoonheid bestond in zijn dromen een pijl naar haar hart dat was dan de start van de liefde die hem was ontnomen.
De temperamentvolle Boogschutter is een overmoedig persoontje. De Latijnse naam van het sterrenbeeld boogschutter is Sagittarius. De Boogschutter is een positief en opgewekt persoon, vriendelijk en nieuwsgierig. Mensen zijn graag bij hem in de buurt en hij is altijd op zoek naar mensen: hetzij om mee te spelen, hetzij om antwoorden te krijgen op zijn vragen. Vindt hij de antwoorden niet bij mensen, dan neust hij in boeken die hem kunnen helpen bij zijn zoektocht naar kennis. Daarbij is hij niet altijd zorgvuldig genoeg: soms trekt hij te vroeg conclusies. Hij heeft de beschikking over een grote hoeveelheid energie, die hij kwijt moet kunnen, hetzij in het spelen van spelletjes, hetzij in activiteiten buiten de deur. Kan hij niet naar buiten, dan dreigt het gevaar dat hij wat stil wordt.
Hij vindt het soms lastig om binnen de grenzen die door anderen aan hem opgelegd zijn, te leven. Zijn sterke vrijheidsdrang speelt hem dan parten. Hij wil in ieder geval vrij zijn in het sluiten van vriendschappen: daarin neemt hij zeker geen "bevelen" aan. Hij is een gedisciplineerd persoon, met een grote zelfbeheersing.
Naar aanleiding van de dag van de natuur even een paar herfstimpressies voor de winter zijn intrede doet
Windstille dagen, grijs en kil door hardnekkige mist, strakblauwe luchten vol vogelgeluiden. Kleurenpracht van herfstbladeren. Vormenrijkdom van vruchten en zaden. Bizarre creaties in de paddenstoelwereld. Ragfijne draden van herfstspinnetjes. Dreigende onweerswolken en hevige herfststormen. Briljante parelsnoeren van bedauwde spinnenwebben Massaliteit op spreeuwenslaapplaatsen. Verstijfde dieren in hun winterslaap,
gevleugelde wintergasten uit het hoge noorden. Herkenbaar?? Als je er nog weet ,voeg maar aan toe......
Mijn nieuwe dag begon met een goeie morgen van mijn ventje, het lezen van de krant, een paar roepende eksters in de tuin en het smullen van een zelfgebakken granenbroodje. Een nieuwe dag, vol gebruis en herfstgeuren kondigt zich aan. Misschien bestaat deze dag voor jou wel uit een uitzicht over een mooie mistige wei, misschien kondigt hij zich aan als een dag met een karakterloos weertje zoals hier hoewel..de zon probeert er door te komen. Misschien sta je nu in de file, hoewel op zaterdag? Misschien hoor je wel vrolijk getrappel van de kleinkinderen, misschien ben je nu koffie aan het drinken, misschien ben je al druk aan het werk, of struikel je over een berg wasgoed die klaarligt om gewassen te worden? Een nieuwe dag, met honderden nieuwe mogelijkheden. Misschien is mijn dag vandaag ook wel een beetje jouw dag? Wie weet komen we elkaar vandaag wel ergens tegen? In ieder geval een gezellige zaterdag en geniet er van en als afsluiter even een glimlach..
Een verliefde kater die voor zijn poes een delicatesse meebracht kreeg te horen: " Schat wat maak je mij toch altijd weer zo blij met een dode mus."
Zo zie je maar veel is er niet nodig om content te zijn!!
Let op: vanwege de complexiteit en moeilijkheidsgraad van de lessen, zal
elke cursus maximaal 8 cursisten accepteren.
De cursus is verdeeld over 2 dagen en zal de volgende onderwerpen omvatten:
DAG 1
HOE GEEF IK DE PLANTEN WATER
? Stappenplan en diavoorstelling
TOILETROLLEN- GROEIEN ZE ZELF WEER AAN?
Groepsdiscussie
VERSCHILLEN TUSSEN DE WASMAND EN DE VLOER
.Oefenen met verschillende soorten wasmanden (visualisatietraining)
IS HET GENETISCH GEZIEN MOGELIJK STIL TE ZITTEN ALS ZIJ PARKEERT?
Rij-simulator
DE AFSTANDSBEDIENING.
De afstandsbediening loslaten: telefonische hulplijn en diverse praatgroepen
HOE KUN JE DINGEN VINDEN?Training in het zoeken op de goede plek in plaats van schreeuwend het hele
huis overhoop te halen.
Open forum
DAG 2
:
LEGEMELKPAKKEN: KOELKAST OF PRULLENBAK?
Groepsdiscussie en rollenspel
BLOEMEN MEEBRENGEN VOOR HAAR IS NIET SCHADELIJK VOOR JE
.PowerPoint presentatie
ECHTE MANNEN VRAGEN DE WEG ALS ZE VERDWAALD ZIJN
.Waargebeurd verhaal van de man die het eens probeerde
DE VAAT/ SERVIESGOED: VLIEGEN ZE ZELF NAAR HET AANRECHT/ AFWASMACHINE?
Debat met enkele experts
BASISVERSCHILLEN TUSSEN JE MOEDER EN JE PARTNER.
Praktijkles en rollenspel
HET IDEALE WINKELMAATJE ZIJN
.Ontspanningsoefeningen, meditatie en ademhalingstechnieken
BELANGRIJKE DATA ONTHOUDEN &
BELLEN ALS JE LATER THUIS KOMT
.Neem agenda/ PDA mee naar de cursus
LOSLATEN: ERMEE LEREN LEVEN DAT JE TOCH NOOIT GELIJK HEBT.
Persoonlijke begeleiding mogelijk
Stuur dit zo snel mogelijk door, des te sneller kunnen we starten!
PS: Alleen toegankelijk voor mannen die gevoel voor humor hebben!
Vandaag waren we uitgenodigd door de tweeling om hun grootouderfeest mee te vieren .Ook omi en opi waren helemaal vanuit Deinze naar hier gekomen want het is de laatste keer dat we bij de kinderen van de zoon dat feest kunnen meevieren. Aan de schoolpoort werden we opgewacht door onze twee schatten die ons heel fier naar de feestzaal begeleidden. Samen met de andere grootouders beloofde het een tof feestje te worden. De kinderen van de kleuterklasjes hadden een optreden voorbereid rond het thema het bos in de herfst! We zagen er konijntjes huppelen op muziek, muisjes die tussen de bomen en blaadjes stoeiden, spinnetjes die ons de rillingen bezorgden en de uiltjes die met de fabeltjeskrant in de hand heel wijs aan het vertellen waren. Zoals iedere grootouder hadden we natuurlijk vooral oog voor het optreden van onze twee kapoentjes en vonden we dat ze het prima deden! Daarna werden uitgenodigd om samen met de kleuters enkele onverslijtbare kinderliedjes uit " de oude doos" te zingen. We zetten ons" hoedje van papier " op om op stap te gaan want " in het bos daar staat een huisje..." We kwamen twee beren tegen en wat deden die? .. Ja, we zagen " twee beren broodjes smeren"...Voor we naar " het klein stationnetje 's morgens in de vroegte" gingen , sloten we ons bosbezoekje af als " vrolijke,vrolijke vrienden ". En nog was de pret niet op. Ieder kleinkind dat bezoekers had mocht die uitnodigen om de vogeltjesdans te dansen en natuurlijk lieten we ons gaan!!! Het was echt gezellig! Daarna werden we naar de respectievelijke klasjes geleid waar we de kans zagen om even mee te spelen of de werkjes te bewonderen en .. dan werden we nog verrast op een cadeautje en een prachtig versje . Terwijl de kleuters nog even bezig bleven , kregen we als afsluiter een kopje koffie of thee met een koekje... Spijtig dat dit onze laatste keer was want in de lagere school wordt geen grootouderfeest meer gehouden!
We bleven bij de koffie nog even napraten met omi en opi tot de school uit was om de twee oudsten mee op te pikken en daarna allemaal samen naar huis te gaan waar lekkere pizza op ons wachtte. .
Het meisje met het rode rokje en dan het derde met het bleekblauwe pulletje, dat zijn onze schatten
Wat doet het meest plezier, het cadeautje of die lach? Ik laat het aan jullie over want ik weet het al!
Een glazen potje met kaarsje in om voor sfeer te zorgen
Het hartelijke versje
Het was een gezellige dag waar we allemaal volop van genoten hebben en die ik voor geen geld wilde missen!
Even een simulatie gemaakt van ... De computermanie begint meestal zo :
Op een dag besluit je ook eens “online” te gaan en “SURF” je al eens op het internet! Enfin in het begin is het vooral “ROEIEN” . Je noemt je computer vb. “Charly", en vraagt hem van alles maar hij doet niets van wat je wil. Je verstaat niks van wat die machine zegt. “ U hebt de computer foutief uitgeschakeld .WIJ zullen een systeemherstel uitvoeren." Wie zijn die “WIJ” , had je samen met je PC een onzichtbare bende gekocht die ‘s nachts zat te prutsen aan “JOUW” computer.? Misschien had hij ineens z’n hele familie meegebracht ? Al na een dag vertrouw je “Charly” niet meer..
Charly zegt ook nog andere onbegrijpelijke dingen zoals : “Het programma waarmee dit document is gemaakt ,is onvindbaar” wat moet je daarmee als Charly zelf het programma niet vindt,? Waar zou jij het dan gaan zoeken? Of: “ Er is een onverwachte systeemfout opgetreden” wat moet je daar mee?.
Op een dag komt toch iets wat je wel begrijpt : “ Gelieve geheugen vrij te maken “ . Hoe kan Charly gedachten lezen? Want zeg eens zelf , is het niet zo dat je al jaren niks liever wil dan geheugen vrij maken, al die rommel die opgeslagen zit in dat hoofd , dat zit daar toch maar ! En toch, eigenlijk mag je niet klagen over “Charly” want al doe je niks anders dan sakkeren tegen hem toch antwoordt hij altijd met 2 woorden.
Soms echter blokkeren jouw toetsen en dan zegt hij : “Bad command , invalid of foutief uitgeschakeld wij gaan het toestel herconfigureren" en dan verwens je dat " rotklavier".
Samen met die PC kocht je ook een geweldige printer. Om die niet te verliezen heb je de installatiediskette ergens " goed" weggestopt en blijkbaar te goed want als je ze nodig hebt vind je die natuurlijk niet meer terug dus moet je de “WEGENWACHT” voor computers opbellen , dat heet dan “helpdesk” en kost 2.5 euro per minuut .
“Hallo U bent verbonden met onze technische helpdesk, al onze medewerkers zijn in gesprek, wij helpen u zo snel mogelijk verder” dan krijg je zo’n geweldige toffe wachtmuziek! Vivaldi ‘ De 4 seizoenen" door André Rieu. Het werkt wel geruststellend want zo weet je dat je niet alleen in de patatten zit . Dan komt de oplossing : “ Als U gehaast bent moet u het programma downloaden op het internet’” Aaaaaaaaagh ! Het woord “internet” is gevallen. Ja , je bent er klaar voor, dus raap je al je moed bij elkaar en ga je “downloaden " en dan verschijnt er “ Fatal system error”, dus weer naar de wegenwacht gebeld .. “Hallo , goede middag, mijn computer staat op ontploffen “ . Je lacht, maar geloof me er zijn nog mensen die dommer zijn! Zoals vb die man die van z’n baas een diskette kreeg om te kopiëren . Hij is ermee naar een fotokopieerapparaat gegaan en om ze te beschermen tegen virussen had hij er een condoom rond gedaan ! Haha!
Het internet is geweldig ! Alles is daar ,alles vooral dat wat je niet zoekt. Je wil bv. De uurregeling van de trein en dan moet je intikken : HTTP, dubbel punt,slash,slash,WWW, punt spoorwegen punt be, tegen de tijd dat je dat ingetikt heb, is je trein al lang vertrokken.
Je kan ook “chatten” dat is babbelen met mensen uit héél de wereld, maar wat kan je daar nu in godsnaam tegen zeggen : “ Hallo, en hoe is het met het weer daar bij jullie, bij ons regent het zoals altijd "! Pffffff
Je kan ook radio beluisteren, terwijl je betaalt voor je telefoon, goed gevonden van die mannen hé.
Je nieuwe leven op het internet neemt soms ook heel wat tijd in beslag . Je stuurt bv een e-mail en dan moet je bellen om te controleren of hij wel goed aangekomen is ! “ Hé ,heb je mijn e-mail ontvangen "? “ Hoe, je weet van niks , je adres is toch .....? "Ok, leg de hoorn neer, ik stuur die e-mail opnieuw door en bel dan om te zeggen dat ik hem gestuurd heb en dan bel jij mij om te zeggen of je hem ontvangen hebt ! Neen, neen ,ik stuur je geen fax ,het internet gaat veel vlugger ", !!
Het grote voordeel van internet is dus dat je je nooit verveelt. Als je niet weet wat doen in het weekend , tik je gewoon “weekend “ in op Google en dan krijg je ongeveer 329.000.000 resultaten waarop staat wat je in het weekend allemaal kan doen! Daar ben je ineens dan een tiental jaren zoet mee. Zeg nu zelf , die stap om online te gaan is toch wel een goeie keuze zeker?
Omdat we aangesloten zijn bij U3A een Engelse organisatie die allerlei activiteiten organiseert, maakten we in Spanje elke week een wandeling. Daar kon ik mijn lust om foto's te trekken botvieren. Ik laat jullie meegenieten van het wonderlijke van de natuur nu bij ons de natuur momenteel enkel wateroverlast te showen geeft! Met al die nattigheid krijgt een mens warempel al terug heimwee naar.....
Wat denken jullie? Fauna of flora?
De waterput ligt er prachtig bij naast de wuivende halmen….
Zo’n stulpje in een oase van bloemen…..om bij weg te dromen
Een cactus hoeft niet altijd klein te zijn
Geen vrucht maar een bloem
Een peperstruikje ,niet alleen pittig maar nog mooi ook
Palmolie noten
Hier plaats ik mijn huisje
Wanneer je houdt van wandelen dan is de Montgo een ideale plaats om te bezoeken want die ligt in het midden van een natuurreservaat in de omgeving van Moraira op zo’n 750 m hoogte en is vooral bekend om de vorm van de berg. Van op afstand kan je er ( met wat fantasie) de kop van een olifant in zien met de uitloper van de berg die staat voor de slurf.
Montgo
En zo kan ik verder gaan maar ik stop er mee want anders wil ik direct terug!!
Telkens als er hier een " invasie " geweest is, duurt het een tijdje vooraleer bij oma de "innerlijke rust" terug is en als ik dan toch niet direct in slaap val dan maar even iets verduidelijken . Blijkbaar is mijn logje van een paar dagen terug in verband met onze Bojako verkeerd overgekomen . Na mijn blogbezoekje bij Mus viel mijn frank dat sommigen denken dat Mr Silver niet meer wil opgebeld worden, wat helemaal niet het geval is.Toen ik hem opbelde zei hij enkel dat hij het ontzettend druk had met op en neer te gaan naar de kliniek en daar lang blijft en door de karweitjes en de telefoontjes had hij nog geen kans gezien om zelf iets op de blog van Bojako te zetten. We hebben dan afgesproken dat ik op mijn blog wat uitleg zou geven zodat hij dat niet steeds moest herhalen maar dat betekende niet dat jullie niet meer zelf mogen opbellen, ik denk dat hij iedereen wel zal op de hoogte houden als je ernaar vraagt! Ik heb ook nog niet terug gebeld omdat ik hem ook niet teveel wil lastig vallen daarom dat ik nog geen antwoord kon geven op de vragen van sommige mensen die mij mailden. Maar nu lees ik bij Mus dat zij gisteren contact gehad heeft dus wie op de hoogte wil blijven ga eens bij haar lezen! Als je op de link klikt ben je er zo! Huismusje Het is hartverwarmend te zien hoeveel blogbezoekers met mekaar begaan zijn!
We hadden onze thuiskomst anders voorgesteld en de plannen om snel ,snel de tuin winterklaar te maken, vallen letterlijk in het water!! De TV beelden spreken weer boekdelen en de waterellende begint weer voor veel mensen en de winter staat nog voor de deur... Het zal je maar overkomen. Wat kan een mens dan nog beter doen dan op de blog wat rond te hangen en bezoekjes af te leggen en wat inspiratie proberen uit het toetsenbord te krijgen? Gelukkig (!!) zal ik mij morgen niet vervelen want ons bendeke ( 12 personen) komt hier bijeen voor een etentje om alle voorbije verjaardagen ( zoon en kleinzoon) te vieren en dat precies op de verjaardag van de tweeling. Ik ben aan het bedenken hoe ik hun stoel kan versieren om er toch iets extra van te maken!! Gelukkig kunnen we dat nog aan om die drukke bende hier in huis te hebben want als ik zo rondkijk op ander blogjes dan is er veel kommer en kwel overal!! Het is toch opvallend dat het einde van het jaar vaak samengaat met ziekte of miserie allerlei..; We zullen ons dus maar heel koest houden dat die " donderwolk" ons huisje voorbij gaat.......
Ik moest dus wel de nodige boodschappen doen om morgen iets “ degelijks” op tafel te toveren en een mens/een vrouw wil er zelfs bij regenweer een beetje goed uitzien en toch droog blijven. Dus even in mijn herfst/ winterkledij gerommeld want die hangt/ligt nog niet direct in mijn kast…
Intussen vlogen mijn gedachten naar de tijd van de “ K-way’”, maar waarom lijk je dan als een wandelende vuilniszak? Pas op, soms zijn die wel heel praktisch, vooral het opplooi-aspect vind ik een pluspunt. Maar iets eleganter moet toch kunnen?
Gelukkig heb ik hier nog een regenjas met kapje, handig gewoon want dat gezeul met de paraplu is ook niet alles!!
Ons ma had een andere oplossing voor de regen nl het regenkapje. In iedere handtas of jas zat er wel zo’n ding ! Maar de dag van vandaag moet dat toch hipper kunnen? Mooiere kleurtjes, retro motiefjes, ik zeg maar wat? Een ontketening van glamour, die gegarandeerd voor een glimlach zal zorgen, zowel bij jezelf als bij voorbijgangers. Een gat in de markt?
Daar juist nog even met Mr Silver gebeld, de geïnteresseerden kennen hem als de slaapgenoot van ons aller Bojako . Op vraag van hem even het volgende. Onze Bojako werd woensdag via spoed terug opgenomen op intensieve. Er blijven zich complicaties voordoen na haar ingreep vorig maand. Ze zal er zeker ook nog het ganse weekend blijven omdat men onderzoeken en testen doet om de oorzaak van die verwikkelingen te vinden. Onze vriend is natuurlijk elke dag druk aan het pendelen tussen ziekenhuis en thuis en met alles wat op hem afkomt heeft hij al de handen vol. Omdat hij niet telkens hetzelfde verhaal aan de telefoon zou moeten doen, dit berichtje op vraag van Mr Silver zodat jullie weten dat onze lieve blogvriendin nog niet terug de " oude" is en we haar nog wel even zullen missen. We leven allemaal mee met Bojako en familie en zullen maar duimen zeker dat de oorzaak van haar problemen gevonden wordt en vooral dat er eindelijk een goede oplossing uit de bus komt en we haar binnenkort weer op de bloggenronde mogen verwelkomen want we missen haar!
Vanavond werden twee van onze schatten " gedropt" want mama en papa willen morgen het slaapkamertje van ons jongste kleindochtertje opstellen en kunnen daarbij twee druktemakertjes best missen dus oma is van dienst! Omdat er met twee zo'n handenbijtertjes weinig tijd voor de pc overschiet gewoon even wat humor ...( of hoe je het bekijkt!!)
Een klein mannetje zit in een bar naar zijn glas te staren. Een half uur lang beweegt hij zich totaal niet. Er komt een levensgrote trucker binnen en deze gaat naast hem zitten. Hij pakt het glas van het mannetje en leegt het in één teug. De arme man barst in snikken uit. De trucker draait zich naar hem toe en zegt: "Kom op man, het was maar een geintje hoor! Ik bestel wel even een nieuwe voor je." "Nee, zegt de man," dat is het niet. "Vandaag is de ergste dag uit mijn leven. Ik heb me vanmorgen verslapen en was daardoor te laat voor een belangrijke vergadering. Mijn baas werd zo kwaad, dat hij me op staande voet heeft ontslagen. Toen ik naar mijn auto wilde gaan, bleek deze gestolen te zijn. Toen ik aangifte deed, zeiden ze op het politiebureau dat ze niets voor me konden doen. Vervolgens nam ik dus maar een taxi. Nadat ik betaald had en de taxi was weggereden, merkte ik dat ik mijn portefeuille op de achterbank had laten liggen. Thuisgekomen trof ik mijn vrouw in bed aan met mijn beste vriend. Totaal gedeprimeerd ben ik toen maar naar deze kroeg gegaan. En nu ik eindelijk de knoop heb doorgehakt en zelfmoord wil plegen, kom jij binnen en drinkt mijn vergif op..."
Toen we op onze terugreis Frankrijk doorkruisten, werd ik weer eens getroffen door een adembenemend scala van herfstkleuren van groen, bruin naar oranjegeel en rood. Geen enkele schilder kan die weidse bergflanken kleuren zoals de natuur zelf. Ongelooflijk hoe in één maand tijd de natuur verandert. Gelukkig hebben wij meer tijd nodig om de tekenen van "onze herfst " fysiek vast te stellen. En toch ... is het omdat ik stilaan ook in de schemerzone van de herfst van het leven kom dat ik zo kon genieten van dit kleurenpalet? Ik kreeg er maar niet genoeg van en brandde de beelden vast op mijn lens en netvlies om er nadien nog lang van te kunnen nagenieten. En terwijl ik aan het genieten was van de enkele huizen tegen dat kleurenpalet en van de schapen of koeien die eenzaam stonden te grazen van het laatste herfstgras, ging mijn fantasie met mij op de loop!! Ik probeerde mij datzelfde landschap voor te stellen maar dan nog ongerepter ergens in een ver verleden , in de Middeleeuwen en bedacht hoe het moet geweest zijn om dan die bergen over te steken of hier te wonen? Als dan ook nog hier en daar een wegbord één of ander kasteel uit de buurt aanduidt dan is de stap naar dat verre verleden rap gezet! Waarom ik steeds naar dit tijdperk afdwaalde als ik zo'n landschap zag, weet ik ook niet. Een déjà vu uit een vorig leven misschien? Een lach krult zich op mijn lippen als ik dit hier neertik! Ik durf mij niet voor te stellen onder welke gedaante ik dan zou rondgedoold hebben!! Misschien als troubadour of als nar...Dat zou al één en ander kunnen verklaren !! Mijn fantasie slaat weer op hol, een gevolg van de recente bezoeken aan kastelen en ruïnes ergens op hoge bergtoppen? Wie zal het zeggen, maar feit is dat ik mij goed voel bij het waarnemen van de grootheid en pracht van de natuur en direct vormt zich dan in mijn achterhoofd de vraag; Zullen mijn kleinkinderen ( als ze er oog voor hebben tenminste) ook nog kunnen genieten van wat onze blauwe bol elk seizoen aan pracht tevoorschijn tovert? Ach, ik ben en blijf een buitenmens of ik nu 5j/15j of 65 j ben, dat verandert er niets aan. Dwing me niet om in de stad te gaan wonen, ik kwijn er weg niettegenstaande de drukte en de massa. Ik zou er mijn gevoel van vrijheid verliezen. Het is best leuk om een paar dagen door oude of moderne steden te kuieren maar het beklemmend gevoel dat ik toch onbewust ervaar, verdwijnt zo als ik terug de groene velden, de bomen, bossen en de vrije natuur rondom mij opsnuif! Ik begrijp best dat er mensen zijn die precies het omgekeerde ervaren, daarom verschillen we ook allemaal van elkaar en dat is maar goed ook! Stel je voor dat we allemaal hetzelfde willen, voelen , denken ... we zouden wellicht mekaar " de kop afbijten" om alleen over te blijven.!! Waarmee ik uiteindelijk zeggen wil dat onze vakantie deugd gedaan heeft niettegenstaande een stressvol begin naar aanleiding van de problemen van ons kleindochtertje en wij die zo ver waren en een eind dissonant door griep/verkoudheid en het overlijden van de laatste tante van T. Maar we zijn weer klaar om mee te draaien in de mallemolen van het " gewone, normale dagelijkse leven"... Dat betekent ook dat ik weer met regelmaat mijn blogvrienden kan bezoeken want sommigen zullen zich afvragen waar ik was? Ik was er wel af en toe want mijn PC zowel als mijn camera gaan altijd mee op reis . Ze zijn een stuk van mezelf waar ik in woord en beeld alle eerste impressies kwijt kan en in geval van inspiratie kan ik mijn ei kwijt zonder dat het breekt !! Maar ook mijn PCeetje was aan vakantie toe!! Maar nu BEN IK TERUG!!
Iemand vond dat wij na onze maand uit wel iets aan de tip konden hebben en ik vond hem het doorgeven waard dus... Kranen uitspoelen na vakantie Bent u langer dan een week niet thuis geweest? Dan is het verstandig alle koud- en warmwaterkranen een minuut lang te openen. Kies bij mengkranen voor de middelste stand zodat zowel de koud- als de warmwaterleidingen worden gespoeld. Bij thermostatische mengkranen laat u de temperatuurinstelling ongewijzigd op 38 °C staan.
Ook kranen die u weinig gebruikt (bv. een buitenkraantje) moet u voor gebruik even doorspoelen. Beter nog is om ze wekelijks een minuut door te spoelen.
Een kraan die lange tijd niet gebruikt wordt, leidt namelijk tot langdurige stilstand van water in het leidingdeel naar die kraan. Dit vergroot de kans op groei van de legionellabacterie. Sommige typen legionella veroorzaken de veteranenziekte. Deze ziekte geeft in lichte vorm alleen maar griepverschijnselen, maar in de zware vorm kan de veteranenziekte een longontsteking veroorzaken. Besmetting gebeurt door inademing van zeer kleine waterdruppels in de lucht (waternevel). De bacterie groeit in water bij temperaturen tussen de 25 en 50°C. Onder 25 °C is er vrijwel geen groei en temperaturen boven 50 °C doden de bacterie.
Hebt u koperen leidingen in uw woning? Bij langdurige stilstand van water kan een heel klein deel van het koper oplossen in het water. Het krijgt hierdoor een beetje een ‘metaalsmaak’. Bij te langdurige stilstand kan de concentratie koper te hoog oplopen. Langdurig gebruik van water met te hoge kopergehaltes kan schadelijk zijn voor uw gezondheid. Spoel daarom koperen leidingen voor gebruik even door, zeker na vakanties.
Tips
- Laat het water rustig stromen
- Voorkom dat het water vernevelt: Houd de sproeikop onder water in een emmer of haal het sproeistuk van de kraan.
- Drink geen warm water (warmer dan 25 °C)
Dan stel ik jullie Moraira voor , het dorpje waar we al jaren onze vakantie doorbrengen en een ideale uitvalplaats om van hieruit de Costa Blanca en de omgeving te bezichtigen want echte strandkloppers zijn we helemaal niet!...
De oude vissersplaats Moraira ligt aan de Costa Blanca in Spanje en is één van de leukste plaatsen langs deze populaire kuststreek. Het kleine kustdorpje behoort tot de gemeente Teulada en staat bekend om zijn rust en zijn mooie, grote, traditionele vissers- en sporthaven.
De sporthaven
Aan het einde van de 18e eeuw, toen Teulada, dat meer landinwaarts ligt, nog een boerendorp was, werden de gewassen vervoerd over zee vanuit natuurlijke havens. In de loop van de tijd ging de lokale bevolking zich echter vestigen in de buurt van hun werk en zich steeds meer bezig houden met visserij. Dit was het begin van het dorp dat we nu kennen als Moraira. Met een gemiddelde jaarlijkse temperatuur van 18 graden en met gemiddeld 320 dagen zon per jaar is Moraira een uitstekende bestemming het hele jaar door.
Langs de kustlijn van Moraira treffen we prachtige fijne zandstranden met kristalhelder zeewater aan, zoals L'Ampolla, Les Platgetes (half zand en half rotsstrand) of Playa del Portet. Daarnaast zijn er ook kleine inhammen, zoals L'Andrago, Punta Estrella, Cap Blanc en La Cala. Het meest bekende strand is echter L'Ampolla. En het strand El Portet .
L’ ampolla
El portet
Moraira heeft naast de eerder genoemde mooie rots- en zandstranden ook interessante bezienswaardigheden, zoals de Castillo de Moraira. Dit fort staat op de rotsachtige heuvel van het strand l´Ampolla . Het is gebouwd in de 18e eeuw en diende ter bescherming tegen aanvallen van de Berber piraten. De ongebruikelijke vorm van het gebouw staat algemeen bekend als pezuña de buey (hoef van een os), gezien de halfronde zuid gevel en de rechte noord gevel.
El Castillo de Moraira
Het leuke aan Moraira is dat het toerisme de plaats niet verpest heeft. Hier vind je geen grote hotels of appartementen complexen en de jachthaven wordt gebruikt waar het voor bedoeld is: voor jachten en boten.
Het centrum van Moraira bevindt zich direct bij de vissershaven, waar je naast de vissersbootjes een visafslag vindt
Vissershaven
En als je wil, geheel volgens traditie, dan haal je 's ochtend in de nabijgelegen visafslag, "Lonja", uw eigen verse vis ook als toerist. Wie zelf geen vis wil klaarmaken kan de vangst van de dag natuurlijk ook gaan nuttigen in één van de vele restaurants in het centrum van Moraira en langs de kustweg.
Wonderbaarlijke visvangst!!(haha)
Hoewel het verboden is de vissen eten te geven, zondigt menig passant toch en dan krijg je dit beeld!!
Het centrum van Moraira bestaat uit ongeveer twintig straten die vooral gevuld zijn met restaurants, bars, winkels, makelaars en wooncomplexen van maximaal 4 tot 5 verdiepingen hoog. De straten zijn deels alleen toegankelijk voor voetgangers, wat ten goede komt aan de sfeer van het centrum. Wie door Moraira loopt voelt dat de sfeer hier gemoedelijker is dan in grotere plaatsen in de omgeving zoals Calpe, Benidorm en Altea. Gelukkig lijkt het niet op plaatsen als Marbella of Cannes waar de rijken elkaar af willen troeven met dure auto's en dito jachten. Hier vind je vooral levensgenieters Je kan hier op elk moment landgenoten tegen het lijf lopen.
Nog enkele sfeerfoto's van Moraira
De ronde verkeerspunten zijn soms echte bezienswaardigheden
Zicht op de kust
Zicht op zee
Straatbeeld
En natuurlijk niet te vergeten de uitkijktoren van Cap D'Or. Deze toren werd in 1553 gebouwd en de plaats heeft een reden. Als je rondom de toren loopt heb je naar alle kanten toe een enorm uitzicht Van de Montgo en Cabo de la Nao in het noorden, de uitgestrekte zee met op heldere dagen Ibiza in het oosten, De Penon de Ifach en de flats van Benidorm in het zuiden en de Bernia, Teulada en talloze witte chalets in het westen.
In de 16e eeuw werd de uitkijktoren bemand om in de gaten te houden of er geen piraten uit zee opdoemden. De toren staat op ongeveer 166m hoogte op de Cap d'Or. Hij heeft een ronde vorm met een doorsnede van 26 en een hoogte van 11 meter. Het is een stevige toren zonder deur. Om de toren te bestijgen werd vroeger een touw naar beneden gegooid. Er stonden ooit twee kanonnen bovenop de toren om de haven van Moraira te beschermen.
Wat denken jullie ervan om even het koude België te ruilen voor een zonnig pittoresk plekje in Spanje nl XATIVA ?
Xativa is een stadje in de bergen op zo’n 40 km ten W van Valencia. Als je door de nauwe straatjes van dit typisch Spaans dorpje rijdt, word je bekoord door het kasteel dat er boven uitsteekt. De muur die het kasteel omringt, begint in het dorpje zelf en loopt omhoog de bergen in tot aan het kasteel en juist dat kasteel maakt Xativa zo bekend!
De latijnse dichter Silius Italicus ( 101-25BC) refereerde in zijn gedichten over de Punische oorlog al naar het kasteel van Xativa. Dat bewijst dat het reeds bestond in de Romeinse tijd. Het kasteel was toen vooral van strategische waarde voor de Romeinse garnizoenen die vanuit Rome ( Via Augusta) over de pyreneeën tot aan de Middellandse zeekust trokken tot aan Cartogena en Cadiz . De huidige ruïnes tonen een mengeling van Iberische, Romeinse en Moorse invloed overgoten door Christelijke accenten! Xativa's kasteel met zijn 30 torens en 4 versterkte poorten staat bekend als één van de mooiste in het district Valencia en dit niet alleen omwille van zijn historische waarde maar ook omwille van de aandacht die besteed werd aan de omgeving binnen het kasteel! De sprankelende fonteinen bekoren en de sinaasappeltuinen en kruidentuinen bezwangeren de lucht met een heerlijke geur en geven je een idee hoe het leven moet geweest zijn in deze belangrijke garnizoen-stad!! De fonteinen en tuinen zijn niet zomaar een modern verschijnsel maar vormden ook een belangrijk deel van de Moorse cultuur! Eveneens indrukwekkend als je op de beide uiteinden van het kasteel staat, is het besef wat een enorme onderneming het moet geweest zijn om een dergelijk bouwwerk op die haast ontoegankelijke plaats op te trekken! Maar Xativa heeft ook nog andere troeven. Het was de geboorteplaats van 2 pausen uit de Borgiaclan nl Calixtus III en Alexander XI. Hun families controleerden bijna 200 jaar de pauselijke macht! Daarnaast was Xativa de eerste Europese stad waar papier gemaakt werd. Zelfs de dag van vandaag is in Marokko papier nog steeds bekend als Xativa.
Maar genoeg woorden, nu is het tijd voor beelden.
Eén van de 4 stevige poorten
Zicht op de versterkingsmuur
De gaten geven een goed zicht op de stad en dienden als schietgaten
Zicht op een deel van de omwalling van het kasteel van binnenin
WC!!
De fonteinen
Eén van de citrus tuinen
De fonteinen van uit een andere hoek
De muur die vanuit het dorp naar boven gebouwd werd
Het hoofdgedeelte van het kasteel
Het kasteel gezien vanuit een andere hoek
Graftombe
Prachtige plafonds in het kasteel
Mooi versierde opperlichten boven de even esthetische deuren
Kasteel kapel
Zijflank van het kasteel
Kruidentuin
Restant van het waterafvoersysteem
Oude restanten in een prachtige natuur
en als afsluiter heerlijke cactusappeltjes tegen de torenhoge flanken
Er zijn van die dagen die je liever wilt uitknippen en diep opbergen zoals vandaag. Twee jaar geleden was deze dag eentje van verdriet en opluchting. Verdriet om het verlies en opluchting dat aan haar lijden een einde was gekomen. Ons ma is op 2 november overleden. Ondertussen zijn we twee jaar verder en zijn de scherpe kantjes wat gesleten maar de herinneringen worden met de jaren scherper. Ook het besef groeit met de jaren dat ik nu de plaats van mijn moeder inneem en dat er nu al twee generaties achter me staan: de kinderen en de kleinkinderen .
Maar de woorden van een vriendin zijn me altijd bijgebleven en zij had gelijk: "Denk er aan dat dit de gang van het leven is. Hoe zwaar het ook is en hoe verdrietig je ook bent. Het zou veel erger zijn moest je moeder haar kind moeten begraven".
Uit een soort piëteit heb ik geen zin om hier veel te schrijven vandaag.
Mijn Nieuwjaarswens voor jullie..
Maar ook mijn PCeetje was aan vakantie toe!!
