Ik Bram jou!

Even tijd maken voor een grap want een dag niet gelachen is een dag niet geleefd.

Een Engelse toerist neemt een taxi om van de luchthaven in Zaventem naar z'n hotel in Brussel te gaan. Ze rijden voorbij het Atomium en de passagier achter in de taxi wil de chauffeur wat vragen over het imposante bouwwerk, dus tikt hij de man even op z'n schouder om de aandacht te trekken. De taxichauffeur geeft een geweldige schreeuw en verliest de macht over het stuur. Het voertuig mist op een haartje na een tram, ramt bijna een huis, alvorens op het trottoir tussen tientallen driftig fotograferende Japanners tot stilstand te komen. Het is even stil in de taxi. Dan zegt de chauffeur:
 "Meneer, wilt u dat nooit meer doen. Ik ben me dood geschrokken."
De passagier zegt dat hij niet had geweten dat de chauffeur zo zou schrikken van een klein tikje op z'n schouder. Waarop de bestuurder zegt:
 "Het is uw schuld niet hoor meneer. Maar vandaag is mijn eerste dag als taxichauffeur. Hiervoor heb ik 25 jaar lijkwagens gereden".

" Leg een knoop in je zakdoek", hoorde je vroeger nogal eens zeggen als je iets echt niet mocht vergeten.
Knopenmagie vond ik dat toen want inderdaad het werkte! Als je naar dat knoopje staarde , probeerde je je met alle macht te herinneren waarvoor dat ook weer stond en meestal kwam de situatie waarin je hem gelegd had terug en... wist je het!
Het is een oud, klein gebruik uit grootmoederstijd dat stilaan meer en meer op de achtergrond verdwijnt want wie legt er tegenwoordig nog een knoop in een zakdoek?
Het lijkt misschien alsof het geen "echte" geheugentip is, maar de aloude wijsheid van de "knoop in je zakdoek" is dat wel degelijk .
Een  " knoop in je zakdoek" werkt dus absoluut en kan je ook in het digitale tijdperk nog steeds van dienst zijn, maar er zijn nu ook andere manieren waarop 'extern geheugen' je van dienst kan zijn, zelfs zonder dat je iets verandert, zoals het leggen van een knoop in je zakdoek en dan denk ik aan je mailbox, GSM, ipod...je zet die aan en daar verschijnt jouw reminder!
Maar daar wilde ik het niet over hebben.
Waarover dan wel?  Euh,... even mijn zakdoek bovenhalen...

Nu weet ik het weer...
Waar komt die gewoonte om een knoop in je zakdoek te leggen vandaan?

Die gewoonte is afkomstig uit China en werd duizenden jaren geleden uitgevonden.
Voor de uitvinding van een schrijftafel uit was of klei, ongeveer 3000j voor Christus, bewaarde men de herinnering aan belangrijke feiten door knopen in lange doeken te leggen. Door een verscheidenheid aan vormen en aantal kon men een hele woordenlijst samenstellen. Toen de Chinese letters werden uitgevonden, werd het knopenschrift afgeschaft. De knoop in een zakdoek is het enige overblijfsel uit die verre tijden. ( De Druivelaar)

En toch .. ik blijf hangen bij de magie van die knopen in het algemeen en weet je waarom?

In de katholieke kerk was het de gewoonte om een knoop te leggen als men een heilige aanriep voor hulp. De knoop diende er voor om de heilige aan zich te binden totdat de hulp was ingewilligd.
In vele culturen was het gebruik om knopen los te maken als een vrouw moest bevallen. Knopen zouden de bevalling bemoeilijken.
Zo ook als er iemand op zijn doodsbed lag. Het ontdoen van knopen zou het lijden verlichten en het loslaten van het leven vergemakkelijken.
De sluier die een bruid draagt was oorspronkelijk een geknoopt netje om haar te beschermen tegen het kwaad.
In de middeleeuwen verkochten zogenaamde knopenblazers windknopen aan zeemannen. Ze knoopten drie knopen in een doek of touw terwijl ze spreuken prevelden en over de knoop bliezen. Als de zeeman eenmaal op zee één knoop los maakte zou hij een zacht windje krijgen, twee kopen een sterke wind, drie knopen een storm.

Zelf in onze taal zijn  " die knopen" doorgedrongen...
De knoop door hakken (Een beslissing nemen om door te kunnen gaan)
Een knoop in je zakdoek leggen om iets niet te vergeten.

Raar maar waar hoe kouder het wordt hoe beter de zelfgemaakte pannenkoeken smaken of is het de geur die de keuken vult die de smaakpapillen extra prikkelt?
Terwijl ik zaterdag namiddag pannenkoeken aan het bakken was, dacht ik hoe het vroeger thuis was! Veel tijd had ons ma niet maar af en toe was er toch een gaatje om ons te verwennen met heerlijke, goudgele pannenkoeken. Terwijl we ons huiswerk aan het maken waren, had ma ondertussen een stapel pannenkoeken gebakken die we dan opaten  met veel bleekbruine suiker en  daarbij een kop warme chocolade melk. Echte chocolademelk, geen  poeder in een glas melk.
Als we al een paar keer pannenkoeken gekregen hadden, was het : "ma ga je ook nog eens wafels bakken?" .
Zij zuchtte dan eens ,want daar was wel meer werk aan. Zij maakte meestal in het weekend wafeldeeg. In de namiddag werd het deeg klaargemaakt ( want het moest nog rijzen ) en tegen de vooravond werd het zwart, ijzeren wafelijzer uit de kelder gehaald en op het vuur gelegd en
dan bedoel ik het letterlijk

. 

De kachels hadden een gat waarin de kolen gegoten werden en dat was afgesloten met een deksel. Als je het deksel afnam, paste het wafelijzer precies in dat gat. Soms wilden we ook wel eens een pollepel deeg op één kant van het wafelijzer gieten. Dat werd iedere keer een knoeiboel. Of we goten te weinig deeg in of teveel. En dan hadden we ofwel een halve wafel of in het andere geval liep het deeg sissend uit het ijzer.
Ma bakte er telkens een hele stapel zodat we er 's anderendaags ook nog konden eten. Koud waren ze zelfs nog lekkerder , met bruine suiker en uit het vuistje .
Later werd het oude wafelijzer vervangen door een elektrisch wafelijzer .Dat ging al stukken vlugger om een stapel wafels te bakken en met minder geknoei van onze kant want dat moest niet meer gedraaid worden..
En de geschiedenis herhaalt zich. Als de kleinkinderen hier zijn wordt er ook al eens een pannenkoek of een wafel gebakken. Alleen is het niet meer met enkel bleekbruine suiker. Iedereen kiest wat hij graag eet: poedersuiker, witte, bleekbruine of donderbruine suiker. Een ferme dot slagroom daar bovenop en als er aardbeien zijn worden er op de wafels of op de pannenkoeken aardbeien gelegd. Dikwijls smeren ze ook wat van oma's confituur erop...

Nog een tip voor wafels: als je geen zin hebt om een stapel wafels te bakken dan kun je in Aveve ( de boerenbond) uit de diepvries een pak rechthoekige wafels halen. Heb je een toaster waar een dikke boterham in kan ? Stop de bevroren wafel erin en die springt er na een tijdje warm en krokant uit! Succes verzekerd.

Sinterklaas is alweer vertrokken naar Spanje. We zitten nu in de donkere dagen voor Kerst. Dan komt automatisch bij iedereen de vraag: hoe breng ik mijn woonkamer in een gezellige kerstsfeer zonder dat het overdreven druk is?
Er wordt een boom uitgezocht en naar huis gesleept of de namaakboom wordt samen met de kerstversiering uit de verste hoek op zolder geplukt en naar beneden gebracht.
Dat laatste is hier ook het geval. Een paar jaren terug heb ik nog samen met ma - toen ze hier logeerde - een imitatie kerstboom gekocht die dicht de realiteit benadert. Daarom blijf ik nu bij die boom zweren!
Eén van de dingen die we in de kerstboom hangen, zijn mooie ,glimmende kerstballen. Het koste mij even wat moeite om de oorsprong van de kerstbal terug te vinden, maar het is toch gelukt.

Er zijn twee soorten kerstballen. De ene soort is van transparant glas en er is een soort dat gemaakt is van glas maar voorzien van een reflecterende laag in verschillende kleuren. Deze ballen bestaan al lang, vooral de transparante soort, deze dateert van meer dan 300 jaar geleden. Toen waren deze ballen bekend onder de naam: 'heksenbal'.
Heksenballen waren erg populair in de 18e eeuw in Engeland, maar hun eigenlijke oorsprong is veel ouder. Al meer dan 300 jaar worden glazen ballen voor de ramen gehangen om vervloekingen, boze geesten en ongeluk af te weren. Het doel van het ophangen van deze ballen is een voorbijgaande boze geest die een mogelijk gevaar vormt voor de harmonie in huis, af te leiden. De geest raakt dan gehypnotiseerd door de schittering van de bal. Als de geest de bal aanraakt wordt hij geabsorbeerd en raakt gevangen in de bal.'
Dus de ballen in onze kerstboom zijn eigenlijk een overname van een Keltisch ritueel om boze geesten te verdrijven.

Als de ballen mooi verspreid in de boom hangen, komen de slingers en de lichtjes en  opnieuw ben ik benieuwd of er ook een betekenis schuilt achter het opgangen van de kerstverlichting? Daarom nog maar eens gegoogeld en dat is wat ik vond:
De kerstverlichting heeft iets te maken met de Winterzonnewende.
In onze streken (en in andere oudere culturen van het noordelijk halfrond) vierde men vóór de kerstening van Europa rond 21 december de winterzonnewende, ook bekend als Yule, of Joel, trouwens nog steeds de naam van Kerstmis in Scandinavië. Er werd dan gevierd dat de dagen weer gingen lengen en dat het licht, orde en voorspoed langzaam terugkeerden naar de wereld. Vandaar de vele lampen en lichtjes en het veelvuldig gebruik van vuur tijdens de festiviteiten.

Ook die traditie hebben we in een modern kleedje gestoken en eindelijk stond hij er dan : Onze kerstboom! Nu alleen nog de stekker in het stopcontact, en zie.... NIETS. In die hele slinger kerstboomlampjes zat er dus ééntje los of was er ééntje kapot. Wat een ellende. Het werd dan ook zoeken naar de dader. Normaal worden de lichtjes eerst gecheckt voor we ze ophangen maar " biebie" was er zeker van dat ze ok waren want na vorige kerst in prima staat weggestoken!!.
Gelukkig is T een man met veel geduld en werd het probleempje snel opgelost en nu kunnen we beginnen met de pakjes er onder te leggen maar daar wacht ik nog even mee want met 6 kleinkinderen en 6 volwassenen is het een hele lading!

Ook in de zendmast van T hangt een lichtboom. We hebben dat jaren terug eens geprobeerd en nu vragen de buren elk jaar wanneer de lichtjes er terug hangen, zorgt voor sfeer, zeggen ze. Hoe lang we dat nog doe, weet ik niet want het is een hele karwei en... nogal prijzig ook want elk jaar zijn er lampjes stuk!!
Maar jullie zullen zien waarom we het blijven doen!
Weet je, volg "de sterre  tot waar ze blijft stille staan.".. en welkom!

Het hebben van een huisdier heeft zo zijn voor-en nadelen.

Vanmorgen na het wakker worden in een warm bed keek ik door het raam en zag een aantal mensen voorbijlopen, diep weggedoken in hun mantel omdat het trouwe huisdier na een nacht nodig naar buiten moest om een plasje en zo te doen. Ik was blij dat ik mij nog even mocht omdraaien. Ik dacht aan mijn kleinkinderen die naar school moesten, aan mijn kinderen die aan het werk waren en aan alle kinderen en mensen die nu opgeslorpt werden door het moordend ritme van de moderne maatschappij.
Als opgejaagde konijnen razen die jongeren door het leven. Hen wordt geen rust gegund...Presteren, presteren, geld verdienen en liefst direct weer consumeren opdat de grote bazen nog rijker en machtiger zouden kunnen worden.

Hola, kan jij er niet tegen? Krijg je van dit alles een maagzweer of een ferme depressie omdat je als senior uit die “raceboot” valt en het enkel moet stellen met een uitkering?
Je krijgt toch jouw brood en spelen, zoals eindeloze TV herhalingen, ellenlang aanslepende soaps, al dan niet uitgestelde voetbalmatchen of gedrogeerde wielerkoersen, oververmoeiende debatten of er nu wel dan niet een regering komt en niet te vergeten de lotto die je ooit hoopt te winnen en die jou dan waarschijnlijk gelukkig zal maken! Meer nog, doorgaans is je buikje (te)goed gevuld en je hersenen worden gebrainstormd door de media en perslui die op hun beurt ook weer hun oren naar de "grote bazen" laten hangen!

Wat zeg je? Dat je als senior aan de kant staat. Je kijkt naar de maatschappij  machteloos, sprakeloos, troosteloos, wezenloos. Niemand neemt je au serieux, je weet er niets van, je moet niet zo gek doen, je bent oud en versleten, aftands, uitgeteld, misschien al een beetje Alzheimer?

 Hier stop ik!!
Ben je terug alert en laat een opkomend protest jouw brein stilaan terug op volle toeren draaien?
Goed zo!
Dat was juist de bedoeling van dit logje , eventjes een klein bommetje gooien om te voorkomen dat iedereen te vroeg aan de winterslaap begint want het is toch maar “ slapjes” in bloggenland hoor!! Gelukkig zijn er nog uitzonderingen, niet Mus? 

Staan we wel voldoende stil bij de impact die internet, face book, twitter enz op ons leven kunnen hebben?
Die vraag heb ik mij al een paar keer gesteld na wat er recent gebeurt met WikiLeaks.
Voor diegenen die absoluut nieuwsvreemd zijn even kort schetsen:
WikiLeaks is een in 2006 opgezette website die bedoeld is als een plaats waar klokkenluiders uit overheidsinstellingen en bedrijven, waar ook ter wereld, anoniem documenten kunnen plaatsen (lees: lekken) teneinde misstanden aan de kaak te stellen.
Uiteraard moet het kunnen dat er “ klokkenluiders” zijn die wantoestanden en doofpotoperaties aan de kaak stellen, fouten moeten openbaar gemaakt worden. Alleen blijf ik wel even met de vraag zitten: met welk exact doel doet Wilikeaks dat? Willen ze zo ijveren voor een betere wereld dan is dat ok , is het enkel de bedoeling om bepaalde mensen te “ verbranden” want niet alles wat onlangs gepubliceerd werd, is onschuldig of gaat het hier ook weer om het grote geld?
Hoe dan ook, dat er op “ zere tenen “ getrapt werd is duidelijk.
Terwijl WikiLeaks nog steeds een stroom nieuwe documenten publiceert, neemt de weerstand toe. Directeur van PayPal, Osama Bedier, heeft toegegeven dat ze onder druk van de Amerikaanse regering hebben besloten om WikiLeaks te weren en dat is niet de enige geldschieter die zich terugtrekt. Een typisch staaltje van Amerikaanse wereld dominantie. . Als je iets doet wat BB onwelgevallig is, pakken ze je.en dat heeft de grote baas achter WikiLeaks  letterlijk ondervonden.
Nu is hij opgepakt ( heeft zichzelf aangeboden) wegens vermeende verkrachting van twee Zweedse vrouwen. Aanvankelijk waren die niet van plan om aangifte te doen bij de politie maar toen ze erachter kwamen dat ze beiden het bed deelden met de op dit moment meest besproken man ter wereld besloten beide vrouwen – uit angst voor gelachtsziekten- toch maar naar de politie te stappen. Ik zou uit angst voor geslachtsziekten naar een dokter gaan in plaats van naar de politie, maar dat is wellicht zeer naïef gedacht van mij.
Maar mij gaat het erom om nog eens aan te stippen welk een krachtig mediamiddel internet geworden is.
Vandaag werden we er in ons eigen “ kippenland” nog eens mee geconfronteerd toen een e-mail van Frank Vandenbroucke uitlekte en een bom legt onder de al zo moeilijke gesprekken!.
Is het dan ook niet te begrijpen dat ook in bloggenland veel mensen niet echt voor hun mening durven uitkomen uit schrik om een sticker opgeplakt te worden? Tot zover internet en BB.

Hebben jullie gisterenavond ook naar God en klein Pierke gekeken?
God en klein Pierke was een prachtige reportage van zeer hoog niveau van Martin Heylen, waarin Ex kardinaal Danneels niet gespaard werd.
Na zijn gesmaakte odysseeën door Amerika, Siberië en China is Martin Heylen voor zijn nieuwe programma 'God en klein Pierke' maar eens in eigen land gaan zoeken. Een jaar lang “stalkte” hij acht bekende Belgen en daaronder ook Godfried Danneels. Heylen kreeg af en toe de mens achter de sfinx Danneels te zien, een mens die zegt dat hij “ veel pijn heeft” maar blijft volhouden dat hem weinig schuld treft! Danneels oogde nooit zo kapot als in dat stukje televisie. Hij was in mijn ogen een zeer integer man, en dat sierde hem. Ooit was het een man van aanzien, nu mag hij mee in de poel van het verderf zwemmen samen met zijn maat Vangeluwe en die andere deugnieten.
Ik ben katholiek opgevoed maar heb dat intussen naast mij gelegd. Ik balanceerde dan ook tussen medelijden met een oude man en ontgoocheling dat hij die unieke kans niet aangreep om excuses te vragen of een “ mea culpa” te slaan. Neen , er kwam zelfs geen woord over een inschattingsfout over zijn lippen. Gelukkig had hij met Heylen niet de journalist die in een interview iemand hard aanpakt!
Helemaal op het einde verloor de schijnbaar onverstoorbare kardinaal zowaar even zijn geduld en ging zijn stemtimbre even de hoogte in omdat Heylen toch maar bleef doorbomen over het misbruik in de kerk!
"We moeten een beetje ophouden met over die pedofilie nog verder te doen. Op het einde word je daar zo moe van”.. reageerde Danneels….
Moet er nog zout zijn?

Absoluut want we zitten blijkbaar in sommige gemeente al aan het einde van onze reserves en de winter moet nog beginnen!!

Is de Sint geweest? Hij ging ons huisje voorbij nochtans zijn er hier geen stoute....
Misschien hoorde hij ook mijn vraag niet?

Twee zestigers praten met elkaar over ouder worden.
Zegt Antoon :
'Het probleem bij vrouwen is dat ze weigeren te aanvaarden dat ze ouder worden Ze gebruiken allerlei trucjes om het te verbergen.'
'Je hebt het bij het rechte eind,' zegt Grad.
'Ik ken een middel om hen te ontmaskeren. Als je wilt weten of je vrouw hardhorig wordt, ga dan op tien meter van haar vandaan zitten en stel een vraag. Als ze niet antwoordt ga je op vijf meter afstand zitten en stel de vraag opnieuw, dan op twee meter en tenslotte op één meter.'

Antoon vindt het een schitterend idee en thuis gekomen neemt hij meteen de proef op de som. Terwijl vrouwlief in de tuin de was ophangt, gaat hij op een tiental meter van haar vandaan zitten en vraagt:
'Schat , wat eten we deze middag?'
 Er komt geen antwoord. Hij verkleint de afstand met ongeveer de helft en stelt de vraag opnieuw:
'Schat , wat eten we deze middag?'
 Er komt geen antwoord. Hij komt nog dichterbij zitten en vraagt:
'Schat, wat eten we deze middag?'
Opnieuw geen antwoord. Hij begrijpt er helemaal niets van, gaat naast haar staan en vraagt luid en klaar: '
Schat, wat eten we deze middag?'
De vrouw draait zich om, kijkt hem geërgerd aan en antwoordt:
 'Voor de vierde keer, kip met friet!'

Voorlichting

Een vader vertelt aan zijn zoon over Sinterklaas.
 Zegt de zoon:
"Ach, schei toch uit pa met je Sinterklaas .Ik heb alles gevonden in de kelder, het kostuum, een baard en die staf. Ik geloof allang niet meer in Sinterklaas!
 " En,"zegt hij veder: "nu we toch kerels ondereen zijn, met die ooievaar kan je ook wel inpakken."
 Zegt z'n vader: "O ja, weet je dan hoe 't wel gaat?"
 "Ja," zegt hij,
"Kinderen worden geboren en ik zal net zo lang zoeken tot ik die boor ook gevonden heb."

Toen ik deze morgen opstond ….

Het was nog vroeg. De opritten waren nog niet schoongeveegd. De sneeuw op de straat droeg sporen van fietsers op weg naar school of naar het werk en van kattenpootjes. Het laagje sneeuw op de huizen, straatstenen, boomtakken die nu tot het fijnste twijgje wit waren, de grijze lucht, het even opflikkeren van de sneeuwkristallen in het straatlicht, de gedempte geluiden, het gaf mijn geliefde straat iets onwezenlijks.
Het kraken van de sneeuw onder mijn schoenen toen ik de krant uit de brievenbus haalde, deed me ineens terugdenken aan snoep uit mijn kindertijd. Samengeperst wit poedersuiker onder een dun laagje chocolade, bestrooid met weer poedersuiker, niet voor niets heetten ze sneeuwballen. Ken je ze nog , ze stonden vroeger op iedere toonbank bij de kruidenier!


Als kind kon ik niet wachten tot ik dik ingeduffeld in de sneeuw mocht gaan spelen. Na een tijdje kwam ik dan weer naar binnen lopen met koude, rode, tintelende handen en - nadat ik wat warme melk had gedronken - huppelde ik onmiddellijk weer naar buiten om een sneeuwman te rollen en er de versleten “ klakke” van mijn grootvader op te zetten.
Het was ook mijn grootvader die van een oude, omgekeerde bierbak een sleetje ineen timmerde voor mij, er een stevig touw aan bevestigde en me zo over de bevroren weiden trok.
Dit alles flitste door mijn hoofd toen ik vanmorgen de eerste dikke sneeuwlaag bezoedelde om de krant uit de bus te halen.
Heerlijk toch hé die vervlogen herinneringen. Ik geniet ervan zolang Mr Alzheimer zich er niet mee moeit!

Een blik op de kalender vertelt mij dat de feestdagen weer in aantocht zijn met als eerste Sinterklaas! De kranten staan al en tijdje weer barstens vol met spullen die je aan Sinterklaas of de Kerstman moet/kan vragen.
Voor sommigen is het eenvoudig, ze zeggen:
 ”Wij doen niet aan Sinterklaas, wij doen HET met Kerstmis."
Tja ,dan probeer ik iets te bedenken wat deze mensen met HET bedoelen. In feite is het toch alleen maar de datum verzetten en in plaats van een goedheilig man een ongelovige Kerstman op laten draven?

Ik ben een grote voorstander( ster) om die feesten in ere te houden. Natuurlijk weet ik wel dat ik jaren lang bedonderd ben….en wat dan nog. Dat geldt echt niet alleen voor het Sinterklaasfeest en de Kerstman. Als jullie eens wisten wat ze mij vroeger op de mouw gespeld hebben over waar de kinderen vandaan komen. En laat ik het dan maar niet hebben over de godsdienst lessen. Diep in ons hart weten we allemaal dat wij af en toe een beetje in de maling worden genomen.
De tegenstanders van het Sinterklaasfeest vinden dat wij als volwassenen eerlijk moeten zijn naar de kinderen toe. Volgens hen gebeuren al zoveel onwaarheden om de hummeltjes heen, zodat wij hun tere zieltjes niet meer mogen belasten. Dan denk ik, dikke prietpraat. Ik heb er ,naar mijn weten, niets aan over gehouden.

Toevallig kwam ik een paar dagen geleden een kennis tegen en het gesprek kwam op de aankomende feestdagen. Natuurlijk kwam de Sint ter sprake. Martin, dat is zijn naam, probeerde mij op andere gedachten te brengen. In de praktijk is hij één of andere therapeut. Volgens hem moet ik mij toch onbewust belazerd gevoeld hebben. Ik vertelde hem dat ik later echt wel wist dat de één of andere buur met een sprei om voor Sinterklaas speelde. Maar Martin was vast in zijn overtuiging dat ik vanaf het moment dat ik er achter kwam dat Sint en Piet niet echt waren, ik een klein percentage vertrouwen in de mensheid ben kwijt geraakt. Op het moment dat hij zo zat te "zwammen" dacht ik, ga jij maar naar een "collega peut " toe.

Nu denken jullie natuurlijk dat ik gezegd heb,
”Ik doe niet aan Sinterklaas, ik doe HET met Kerstmis."
Maar niet hoor, want ik fluisterde hem lachend in het oor dat ik nog steeds in Sinterklaas geloofde maar hevig twijfelde aan de Kerstman.
Wedden dat het peutje verwacht dat ik een afspraak met hem maak om over de twijfel heen te komen?

Gelezen en ...als waarheid ervaren!

                                                    Ne schonen ouwen dag........
Oud mogen worden is een zegen,
maar ‘t zijn de jaren die wegen.
 Het geheugen laat het weten,
 men begint alles te vergeten.

 ’t Gehoor, ’t gezicht is aangetast,
 en iedere beweging zorgt voor last!
 Slapen zoals voorheen,
 vergeet dit maar meteen.
Want slapeloze nachten,
 dat staat u te wachten!

En medicijnen die worden voorgeschreven,
 dat is voor gans uw verder leven.
 Begin maar iedere morgen,
 met u goed te verzorgen!

U mag ook niet vergeten,
 wat u niet meer mag eten.
En voor het drinken, wat zal het zijn?
Altijd en alleen nog vogelwijn!

Over de vermoeidheid spreek ik niet,
 het volstaat dat u ons goed beziet!
 Trappen werden vroeger op en af gelopen,
 nu is het eerder op en af gekropen!
Reizen, feesten, ‘t was een lust.
Nu zoekt men alleen nog rust!
Winkelen of wandelen, gaan
of lang recht blijven staan,
 is ook al uit den boze,
’t zorgt voor pijn, ’t is artrose!
 Dit alles en nog meer
Zorgt voor last en dat doet zeer!
 Dit noemt men de schone ouden dag…
 Laat mij even toe dat ik eens lach…



Gelukkig is het hier nog niet zo erg maar de eerste symptomen zijn er.... .

Sinterklaas is terug in het land. Populairder dan ooit. Reeds jaren lang probeert de Kerstman hem de loef af te steken, maar de kranige bisschop laat zich niet in een hoekje drummen. Tot groot jolijt van de kinderen natuurlijk.
Bij zijn aankomst in ons landeke heeft Sinterklaas het op de televisie verkondigt :
“Er zijn dit jaar géén stoute kinderen.”
Zo zie je maar, de jeugd van tegenwoordig is nog niet zo slecht. Er is nog hoop voor de toekomst.
Nu kan het zijn dat er her en der wel ergens een kindje is dat een heel klein beetje stout is geweest. Maar Sinterklaas stoort zich niet meteen aan pietluttigheden. Meer zelfs, Sinterklaas is een ruimdenkend man die helemaal mee is met z'n tijd, luister....

Onlangs kwam ik Zwarte Piet tegen, hij was vergezeld door enkele van z'n hulp Pieten. Ze hadden dolle pret. Ze giechelden en lachten en wiebelden op sexy wijze met hun kontjes. Even later kwam Sinterklaas aangesnord op een blitse scooter. Hij stopte vlakbij zijn Pieten. Met een elegant gebaar nam de hoofdpiet plaats achterop de scooter en nam Sinterklaas stevig om z'n middel vast, terwijl "zij" haar boezem stevig tegen hem aandrukte. Sinterklaas gaf gas, Zwarte Piet zwaaide nog eens vrolijk naar de hulp Pieten die een tikkeltje jaloers achterbleven... en weg waren ze.

Dit tafereeltje toont duidelijk aan dat Sinterklaas een man is met een jeugdige visie. Sinterklaas is modern. Dat geeft hem een streepje voor op de Kerstman. De Kerstman is niet modern. Die rijdt nog rond met slee en rendier. Dat is belachelijk ouderwets.!!!

Soms kan ik last hebben van mijn onderrug. Ik voel me dan net een "oude schuur", bij tijd en wijle met "lekkend dak", als ik vanwege een opspelende verkoudheid ook nog eens de hele dag loop te snotteren.
Afin, last van mijn rug, daarom heb ik vandaag de inhoud van mijn tas maar eens nader bekeken, want die is best zwaar....Onlangs vroeg mijn kleinzoon zelfs:
 “ Oma ,waarom is je handtas altijd zo dik”?
Natuurlijk een originele manier om te horen of er toevallig geen verrassing inzit!
Ik vertelde hem dat oma van alles meesleurt en thuisgekomen heb ik dat logge ding eens aan een onderzoek onderworpen. Ik bespaar jullie wat er allemaal in zo’n handtas kan, ik vermoed dat de meesten dat ook wel kennen. Maar ik bewaar er ook een agenda in die meer als notaboekje fungeert dan als agenda. Van het teruglezen van die ”mooie zinnen “ word ik elke keer blij. Zo staat mijn agenda vol met zinnen en stukjes uit boeken, tijdschriften of wat iemand me ooit vertelde, zoals:

"Vooruit is niet altijd rechtdoor".

 "We hebben onszelf van alles aangeleerd in het leven en op een gegeven moment denk je dat je dat bent. Maar dat is een jas die je hebt aangetrokken. Zonder die jas voel je je kaal. Toch is het belangrijk dat je durft te ontdekken wat eronder zit". Marten Toonder

"  Ik ben een tobber, maar vind het mijn morele plicht optimistisch te zijn". Martin Bril

" Als je de mensen de maan wilt laten zien, dan hoop je dat ze naar de maan kijken. Niet naar degene die wijst". Dries Verhoeven

Het geeft beelden in mijn hoofd en zin in nieuwe logjes maar eerst moet er nog één en ander uit de voeten gedaan worden en met die verdomde rug is het soms " langzaam" aan geblazen!

We dobberen verder ...en verder...en zo dobberen we stilletjes aan november uit en dat wil zeggen december binnen, bijna kerst, bijna het eind van het jaar , bijna 2011..
Als je het zo bekijkt is het net of het is nog maar pas kerst geweest en 2010 is nog maar net begonnen .. Wat gaat het toch snel.
Neen, soms geloof ik mijn eigen ogen niet als ik naar de kalender kijk of in mijn agenda, of om het even waar. Als water dat door je vingers wegloopt, zo glipt de tijd ook weg. Snel, geruisloos, onvatbaar. En dan te bedenken dat je als kind elke dag aftelde naar je verjaardag toe, naar sinterklaas toe, naar kerst toe, naar de vakanties toe...en dat de dagen soms maar niet vooruit te branden waren, als je begon te tellen. Onoverkomelijk leek de tijd toen wel, ondraaglijk lang leek het te duren vooraleer de langverwachte dagen zich aankondigden. En nu......nu is een maand in een wip voorbij, een week lijkt net één tel te duren en een dag is als een seconde op je stopwatch.
Een jaar is weer bijna om alsof een blad in een boek werd omgeslagen, nog niet goed gelezen, nog niet de hele inhoud ervan bekend, maar toch alweer voorbij, zonder dat je kan herlezen of terug kan bladeren.....
Al die mijmeringen, zouden dat de winterblues zijn die er zitten aan te komen?

Maar vandaan gaan we de verjaardag van ons hummeltje vieren want gisteren was ze op school, dan gaan die winterblues zo over!!

De laatste in de reeks van de kleinkinderen ,ons zorgenhummeltje , is vandaag drie jaar en speciaal voor haar deze gedachte.

  Lieve, kleine schat,

Als jij je hand legt in de mijne
dat kleine knuistje, wonderbaar
omfloersen zacht mijn mijmeringen
een glansflits op je blonde haar.

Geen enkel woord, enkel die warmte
voorzichtig druk ik je dicht tegen me aan,
je warme lijfje en voelbaar bonzend hartje
 laten voor mij eventjes de tijd stilstaan.

 Je neusje, mondje, grijpgrage handjes,
jouw blauwe ogen en zo gulle lach,
 mijn kleine, lieve bijdehandje,
 ik ben zo blij dat ik je knuffelen mag.

Nu we het toch over kippen hebben ( zie vorig logje) viel het mij ook op dat in onze taal veel uitdrukkingen met kip of haan erin voorkomen.
 Even jullie geheugen opfrissen?

* een lekker kippie: een aantrekkelijke vrouw of aantrekkelijk meisje
* er als de kippen bij zijn: er snel bij zijn om ergens een voordeel uit te behalen
* met de kippen op stok gaan: vroeg gaan slapen
* kippenborst: een borst waarvan het borstbeen sterk naar voren steekt;
   ook: spotnaam voor een nauwelijks gespierde borstkas
* kippenvel: huid waarbij de haren door de kou overeind staan, zodat de huid eruit ziet als     die   van een pas geplukte kip
* praten als een kip zonder kop: veel praten, maar weinig zinvols vertellen
* kip, ik heb je: het was lastig, maar het is gelukt
* de kip met de gouden eieren slachten: iets wat goed rendeert voor de korte termijn verkopen * er is geen kip te zien: er is niemand te zien.
* zich kiplekker voelen: zich erg lekker voelen
* hanengedrag: gedrag als van een macho
* zijn haan koning laten kraaien: de baas spelen
* daar kraait geen haan naar: er is niemand die er iets om zal geven
* haantje de voorste zijn: vaak vooraan staan
* de haan kraait koning als zijn hen er niet is: de man is baas in huis als de vrouw even weg is * met de hennen op het rek en met de haan er weer af: 's avonds vroeg naar bed en er 's morgens er weer op tijd uit
* kip, het meest veelzijdige stukje vlees, kip!: kip is ook te eten (kip is eigenlijk geen vlees, maar gevogelte)
* hij heeft het zo druk als de kippen vóór Pasen: hij heeft het buitengewoon druk.
* als de vos de passie preekt, boer pas op je kippen: als een sluw persoon mooie praatjes verkoopt, voert hij wat in zijn schild
* een kale kip kun je niet plukken: van een arm persoon kan je geen geld krijgen

Ik ben zeker dat ik er nog vergeet… voeg maar toe!

Vergeet het ei, het was de kip

Toen ik vorige week ons kleindochtertje hier had, keken we samen in boekjes en daar moest oma bij vertellen. Bij de kip bleven we wat langer staan want onze driejarige weet al alles over de " tok tok en eitjes" haha.
Dat herinnerde me aan een artikel dat ik onlangs las:

Wetenschappers zijn formeel: zonder kip geen ei.

Ik ben het terug gaan opzoeken want was de uitleg weeral vergeten!

Het is al eeuwenlang het ultieme raadsel. Wat was er eerst: de kip of het ei?
Het mysterie lijkt eindelijk een oplossing te krijgen.  Het is een vraag die mensen al eeuwenlang bezighoudt en waarover verschillende theorieën bestaan. Britse wetenschappers zijn er nu in geslaagd om een antwoord te formuleren. Hun besluit is dat de kip wel degelijk eerst was.

Onderzoekers van de universiteiten van Sheffield en Warwick ontdekten dat een eierschaal enkel gevormd kan worden op basis van een bepaald soort proteïne. Die proteïne wordt enkel geproduceerd in de eierstokken van de kip. Dat betekent dus dat een ei enkel kan bestaan als het in een kip heeft gezeten.
Met behulp van Hector, een supercomputer die ingezet wordt voor academisch onderzoek, hebben de wetenschappers de moleculaire structuur van een eierschaal blootgelegd. Ze ontdekten daarbij dat er een proteïne is dat de vorming van de schaal versnelt. Die harde schaal is essentieel om de eierdooier te beschermen terwijl het kuiken zich ontwikkelt.

"Er werd lang vermoed dat het ei eerst kwam, maar we hebben nu het wetenschappelijke bewijs dat het eigenlijk de kip is die er eerst was", aldus professor Colin Freeman van de Universiteit van Sheffield. "De proteïne was al langer geïdentificeerd, net als haar link met de eivorming, maar door de proteïne van dichtbij te bestuderen, hebben we gezien hoe die het proces controleert."
Met de ontdekking is dus niet alleen een eeuwenoud raadsel opgelost, ze kan ook worden gebruikt om nieuwe materialen te ontwikkelen.
"Begrijpen hoe kippen eierschalen maken, is fascinerend, maar het kan ook aanwijzingen geven om nieuwe processen te ontwikkelen", zegt professor John Harding.

Geen simpele uitleg voor wie dat verwachtte. De natuur heeft vernuftige oplossingen gevonden voor allerlei problemen. We kunnen er nog veel van leren.

Blijft natuurlijk de vraag: hoe is dan die eerste kip ontstaan, die het eiwit produceerde? En we zijn weer weg….
Wat hadden jullie nu gedacht dat het antwoord simpel zou zijn???