Het worden hier drukke dagen daarom deze vroege Kerstwens voor alle passanten.

Mijn wens...meer vrede en minder oorlogen ...

Wellicht staat bij jou de kerstboom ook al te pronken in afwachting van de eindejaarsfeesten. Om je nu al wat voor te bereiden hier een aantal opmerkelijke kersttradities uit andere landen.

-De Yule Cat (IJsland) Een van de meest unieke feestelijke tradities komt uit IJsland, waar naar verluidt een gigantische kat ronddwaalt in het besneeuwde landschap tijdens de kersttijd. Traditioneel gebruikten boeren de Yule Cat als een stimulans voor hun arbeiders - degenen die hard werkten, kregen nieuwe kleren, maar degenen die dat niet deden, zouden worden verslonden door het gigantische katachtige beest. Tegenwoordig is het voor iedereen in IJsland gebruikelijk om nieuwe kleding te kopen voor Kerstmis.

-Gebakken rupsen (Zuid-Afrika) Als je aan kersteten denkt, staat kalkoen vaak hoog op de lijst. In Zuid-Afrika zijn het echter griezelige kriebels waar lokale kinderen naar uitkijken. Feestelijke gefrituurde rupsen lijken misschien één van de meer ongebruikelijke kersttradities, maar deze rupsen zijn niet alleen de alledaagse variëteit die je in de tuin aantreft. De Pine Tree Emperor Moth, of kerstrups, is gekleurd met erg feestelijke tinten  en de traditie wil dat iedereen die er eentje eet een beetje extra geluk krijgt in het komende jaar.

-Krampus (Oostenrijk) Kinderen zijn doorgaans goed vertrouwd met de Kerstman of Sinterklaas, maar ze mogen zich gelukkig prijzen dat ze niet in Oostenrijk wonen. Dat komt omdat hier een griezelig wezen genaamd 'Krampus', de boosaardige handlanger van Sinterklaas naar verluidt door de straten dwaalt op zoek naar kinderen die zich slecht gedragen hebben. In de maand december kun je angstaanjagende gemaskerde figuren verwachten die zowel kinderen als volwassenen bang maken met gruwelijke grappen.

-Kolonel Kerstman (Japan) Al in 1974 lanceerde het Amerikaanse fastfoodrestaurant KFC een feestelijke marketingcampagne in Japan. De ogenschijnlijk eenvoudige slogan "Kurisumasu ni wa kentakkii!" (Kentucky voor Kerstmis) heeft een nationale traditie voortgebracht die tot op de dag van vandaag nog steeds gedijt. Hoewel Kerstmis geen nationale feestdag is in Japan, gaan gezinnen uit het hele land naar hun lokale KFC voor een speciale kerstavondmaaltijd.

-Augurk in de boom (Duitsland) Aangenomen wordt dat de kerstboomtraditie die tegenwoordig over de hele wereld wordt omarmd in de 16e eeuw in Duitsland is begonnen, dus is het geen verrassing dat daar nog steeds een aantal unieke gebruiken bestaan. Eén daarvan is om ergens tussen de takken van de boom een augurk te verstoppen en een geschenk te geven aan het kind dat het vindt.

-Rolschaatsen (Venezuela) In de Venezolaanse hoofdstad Caracas begeven zich elk jaar op kerstochtend grote groepen stedelingen op rolschaatsen naar de mis. De traditie is zo goed ingeburgerd dat veel straten van de stad vanaf 8.00 uur zijn afgesloten voor verkeer zodat de schaatsende gemeente veilig naar de kerk kan.

-Feestelijke sauna (Finland) Veel huizen in Finland zijn uitgerust met een eigen sauna en in de kersttijd wordt deze gezellige plek een heilige ruimte die wordt geassocieerd met lang overleden voorouders. Op kerstavond is het gebruikelijk om je uit te kleden en lang en respectvol in de sauna te gaan, waarvan wordt aangenomen dat het ook de thuisbasis is van de legendarische sauna-elf. Na de saunasessie trekken de Finnen naar de avondvieringen - terwijl de geesten van die voorouders hun plaats innemen in het borrelende water.

-Spinneweb Kerst (Oekraïne) In Oekraïne hebben ze nu door de oorlog wel andere dingen aan het hoofd, maar normaal is de kerstperiode daar een moment waar de kinderen naar uitkijken. En daar hoort griezelen bij. Waar wij kerstballen, klatergoud en sterren zouden hebben, gebruiken Oekraïners versieringen die de natuurlijke vorming van spinnenwebben nabootsen die glinsteren van dauw. De traditie gaat terug op een volksverhaal over een arme weduwe die het zich niet kon veroorloven om een boom voor haar kinderen te versieren. Volgens de legende hadden spinnen in huis medelijden met het gezin en sponnen ze prachtige webben over de hele boom die de kinderen op kerstochtend ontdekten toen ze wakker werden. Spinnenwebben worden in de Oekraïense cultuur ook als een geluksbrenger beschouwd.

Voilà en wat hebben we vandaag geleerd?

Dat veel tradities niets te maken hebben met het eigenlijke Kerstgebeuren.

Mannen en vrouwen een mooie combi
De man heeft de WAPENS ontdekt en heeft de JACHT uitgevonden,
De vrouw heeft de JACHT ontdekt en heeft de PELSJAS uitgevonden.

De man heeft de KLEUREN ontdekt en heeft de SCHILDERKUNST uitgevonden,
De vrouw heeft de SCHILDERKUNST ontdekt en heeft de MAQUILLAGE uitgevonden.

De man heeft de WOORDEN ontdekt en heeft de CONVERSATIE uitgevonden,
De vrouw heeft de CONVERSATIE ontdekt en heeft de RODDEL uitgevonden.

De man heeft het SPEL ontdekt en heeft de SPEELKAARTEN uitgevonden,
De vrouw heeft de SPEELKAARTEN ontdekt en heeft de HEKSERIJ uitgevonden.

De man heeft de LANDBOUW ontdekt en heeft het VOEDSEL uitgevonden,
De vrouw heeft het VOEDSEL ontdekt en heeft het DIEET uitgevonden.

De man heeft de VRIENDSCHAP ontdekt en heeft de LIEFDE uitgevonden,
De vrouw heeft de LIEFDE ontdekt en heeft het HUWELIJK uitgevonden.

De man heeft de VROUWEN ontdekt en heeft de SEX uitgevonden,
De vrouw heeft de SEX ontdekt en heeft de HOOFDPIJN uitgevonden.

Slaapwel en morgen gezond weer op

De jaarkalender wordt stilaan slanker en slanker we moeten nog rap genieten van die laatste weken. Waarom niet starten met een glimlach?

• Een verslaggever:
  En nu gaan ze in dalende lijn naar beneden.
• Een modiste:
  Dit hoedje is ludiek en toch speels.
• Een meisje:
  Chinezen hebben gespleten ogen.
• Een bloggende vader:
  We hadden eigenlijk geen baby geplant.
• Een restaurantklant:
  De kreeft was overtreffelijk.
• Een reclamefolder:
  Het woordenboek is alfabetisch gerangschikt, wat het zoeken vereenvoudigt.
• Een menukaart:
  Pizza Napoletana: basispizza met ansjovis en kapers.
• Een weerman:
  De zomer is in geen heinde en verre te bekennen.
• Een ooggetuige:
  En toen kregen ze hoogopdravende ruzie.
• Een slachtoffer van een oplichter:
  Je moet hem vooral niet onderschatten, want hij is doorwiekst.
• Een mensenkenner:
  Wat is dat een rare snuishaan!
• Een deskundoloog:
  De voortdurende prijsstijgingen worden veroorzaakt door speculanten die de kop opduiken.
• Een politicus:
  Ergens staan we nergens.
• Een volksvertegenwoordiger:
  Het staat ieder parlementslid vrij wetsvoorstellen neer te dienen.
• Een commentator:
  Het kostte Nadal nog heel wat moeite om de kluts te klaren.
• Een trotse vader:
  Mijn kinderen zijn niet te beroerd om hun handen uit hun mouwen te laten wapperen.
• Een aannemer:
  Het is de bedoeling om vandaag de klaar te klussen.
• Een vraagsteller:
  Dit antwoord zou wel eens hoog kunnen schoren.

Kasten opruimen dat levert soms mooie herinneringen op.

Mijn half bedde en ik hebben een katholieke opvoeding gehad met alles wat erbij hoort. Een hoogtepunt daarvan was onze plechtige communie. Heel achteraan verborgen in een kast in de strijkkamer vond ik deze week nog een paar restanten van toen nl onze Missaal , paternoster, catechismus en mijn doopkaars.

Voor de leken een missaal is een misboek waarin de liturgische gebeden voor de rooms-katholieke mis enz. staan opgetekend. Omdat de missen en andere gebeden vroeger meestal in het latijn waren, staat in een missaal zowel de Latijnse als de vertaal versie afgedrukt zodat we konden meebidden met de priester.

Een catechismus is een opsomming van de leer van de kerk waarin de dogma's van de kerk onder de vorm van vraag en antwoord systematisch worden uitgelegd.

Voor jouw plechtige communie kreeg je zo'n missaal met een mooie gouden snede die in een lederen omhulsel stak. Dat droeg je in je hand maar om het boek te beschermen tegen zweethandjes droeg je die in een witte zakdoek . In de andere hand droeg je jouw doopkaars en je kreeg ook nog een mooie witte paternoster die in een klein lederen zakje stak. Al die " ornamenten" samen met je nieuwe plechtige Communie klederen en alle liturgische belevingen maakten die dag heel speciaal.

Wij vertrokken van de school in stoet naar de kerk, de jongens aan éne kant en de meisjes aan de andere kant. We leken precies allemaal trouwkoppeltjes met dat verschil dat wij niet lachten maar de hele ceremonie ernstig opnamen. Tot daar le moment suprème voor diegenen die een oogske op mekaar hadden Eenmaal in de kerk zaten de meisje aan de ene kant van de kerk en de jongens aan de andere kant.

Eigenlijk kan ik nog heel veel vertellen over die dag maar niemand zit daar op te wachten want voor velen is dit passé. Maar hoe jouw leven verder ook verlopen is het blijven speciale momenten in de lange weg die je gaat.

 

Bie den dokteur

In de dokters praktiek an de groote kerke in Roeserloare, zit er è vrouwe mèt è baby te wachten vor ‘t eerste oenderzoek van dien kleinen. 
De dokteur roept ze binnen en controleert de baby ip zien gewichte. 
Den dokteur is è bitje oengerust en vroagt: 
“Madam? , kriegt die kleinen borstvoedienge of de flesse?”

“ Borstvoedienge.” zegt ze ….

Woarip dat de n dokteur vroagt: 
“ Madam zoe je gie ekki j oen bloese en beha willen u ut trekken astemblieft?”

De dokteur begint mè in heur tepels te duwen en te kniepen en wrieft mè zien handen de hele tied over heur borsten.

“ Madam…’t is gin woender dat die kleinen oender zien gewichte is, je è gie gin melk!”

“ ‘k weetend”, zegt ze, “ ‘k zien kik de oma, mor ‘k zien toch blieë dak gekomn zien.”

 

 

Toen we onze grond kochten in 1972 zei ons ma:" Ah in de boscage" WVL voor het bos. Intussen wonen we hier nog steeds in de boscage en geen haar op ons hoofd dat eraan denkt om hier weg te gaan. Steek me in de stad en ik kwijn weg! We hopen echt dat we van hier uit onze aardkloot mogen verlaten. Heerlijk toch bij de longen en de stilte van het bos en de open natuur die optimaal is voor een wandeling.

Die vraag stel ik nu eens aan jullie want ik kreeg die vraag meer dan genoeg de laatste weken. Het doet deugd dat mensen bekommerd zijn maar ik wil iedereen zegen dat ik stilaan terug de " oude" ben, zonder veel napijn van de val... En ik kijk nu echt dubbel zo goed uit als ik ga shoppen want ik wil die stomme val niet nog eens meemaken. Maar aan de andere kant als ik de reacties las hier en op Fb dan ben ik niet de enige die de grond al eens gekust heeft. De Paus doet dat uit respect voor het land dat hij bezoekt, ik spijtig genoeg door weer te rap te willen zijn en niet goed uit te kijken.. Je zou denken dat je met ouder worden wel leert dat je alles wat rustiger moet doen, maar biebie hier blijft  denken dat ze nog de drive en lenigheid heeft van een jongere dame.. helaas pindakaas zeggen onze Noorderburen.

Vandaag hebben we weer ons dagelijkse wandeling gedaan en dat viel fysiek mee , mijn gehavende knie protesteerde niet veel en qua weer waren de 18 graden hier lokaal ook meegenomen.

Morgen beginnen we weer al aan de laatste week van november en dan komt de laatste maand van 2024 er aan.. en gaan we weer zonder er iets aan te moeten doen een jaartje verder.

2025... hadden ze mij gezegd dat ik ooit in 2025 op een blog mijn herinneringen of bedenkingen zou neerzetten dan had ik het horen donderen in keulen en kijk.. het is bijna zo ver.. ook dat is leven..

Nog een hartelijke groet aan de bezoekers of ze nu reageren of niet het maakt niet meer uit ...

Wat is dat toch met vallen als je ouder wordt?
Een blogvriend schreef dat hij door het donker weer in zijn living over een poef struikelde en zo pijnlijk gevallen was. Gelukkig hield hij er geen breuken aan over .
Vorige week vrijdag heb ik ook op een onaangename manier de grond gekust en dat op de parking van de Colruyt hier in de buurt, zomaar en plein public. ☹️

Na het uitstappen ging ik op zoek naar en winkelkarretje en om de één of andere reden struikelde ik en na een paar verwoede pogingen om recht te blijven, viel ik toch pardoes op mijn rechterzijde. Onmiddellijk waren er een paar mensen om mij recht te helpen maar toch wilde ik even blijven zitten want de pijn in mijn borst en schouder vroegen al mijn aandacht. En terwijl ik daar zat te wrijven en te bekomen, werd ik kwaad op mezelf…wie valt er nu zomaar zonder zichtbare hindernis zo lomp op de grond?
“Gaat het? Moeten we de ziekenwagen opbellen ? Wat is er gebeurd? Heb je ergens pijn?”
Mijn antwoorden kwamen snel . “Het gaat, geen ziekenwagen en ik weet zelf niet hoe het gebeurd is maar geef me even de tijd en het komt goed en ja mijn borst en schouder doen pijn! “
Ik was niet op mijn hoofd gevallen dus gelukkig werkte daarboven alles nog ok ( in zoverre het daar ok is 😃). In ieder geval vond/ vind ik het lomp van mezelf om zomaar publiekelijk zo’n "tuimelperte" te maken. Dat moet nogal een zicht geweest zijn want ik heb zeker nog 3 stappen lang geprobeerd om mijn evenwicht terug te vinden maar helaas pindakaas, het was van “kus de grond of leg uw kop erbij”!!
Vandaag begint de pijn te minderen en op een paar blauwe plekken na en nog wat ongemakjes ben ik weer " de oude". Ik zei het nog toen ik thuiskwam en Tony vertelde wat er gebeurd was… “ "geen zorgen, onkruid vergaat niet”.
Blijkbaar vormen de gecombineerde effecten van verlies van spieren, botdichtheid, flexibiliteit enz een significante bedreiging voor vallen bij ouderen. Vallen kan vervelende gevolgen hebben. Met wat geluk houd je er alleen een schaafwond of een blauwe plek of een kniezend gewricht aan over. Maar vaak zijn de gevolgen ernstiger.
Maar always look on the bright side of life want wat blijkt?
Over het algemeen zijn oudere mensen wijzer, aangenamer en beter in staat om emoties te reguleren. Daarnaast blijken ouderen gelukkiger dan mensen die tussen en 40 en 60 jaar zijn. Ook zijn ouderen vaak milder, hebben zij een flexibele mentaliteit en zijn ze dankbaarder.
Tsja als dat allemaal klopt dan verzacht dat de pijn van het vallen… Daar troost ik mezelf mee!😃

Goeie avond bloggers en voor al diegenen die geen ijsberen zijn, het wordt koud niet?

We hadden hier een gans dag regen en meestal zaten we met het licht aan maar als je het eens op een andere manier wil opfleuren en dat voor niks dan heb ik hier een alternatief gevonden. Niet direct mijn ding maar ik denk wel voor veel studenten

Iedereen kijkt er misschien anders naar maar bij deze foto's lijkt het alsof we vanuit de ruimte bespied worden".

8 november 1969 was de dag waarop we "JA' zegden tegen elkaar En dit intussen al 55j lang.

Twee mensen die van elkaar houden

Het valt bijna niet meer op.

We beschouwen het vaak als iets gewoon

en staan er niet meer bij stil.

Dat het toch wel iets wonderlijks is.

Samen wachten, hopen en bouwen.

Elkaar kunnen zeggen wat je wil zonder vrees

dat je elkaar verkeerd verstaat!

Zonder woorden kunnen spreken.

Begrijpen en begrepen worden.

Beminnen en bemind worden

Twee mensen die zichzelf blijven

En toch één worden.

Dat vonden we 55 j geleden vanzelfsprekend.

Vandaag weten we dat het iets speciaals is!

Grijze en mistige groeten van hieruit!

Met Allerheiligen over 2 dagen waarop we extra stil staan bij de geliefden die ons verlaten hebben, volg ik vanuit mijn zetel wat weemoedig het ritme van de natuur .

Ik kijk vanuit mijn zetel door het raam en ja, hij staat nog steeds op het terras die grote bloempot met daarin onze Brugmansia. Een ganse zomer bloeide de plant dat het een lieve lust was, kelk na kelk steeds weer nieuw leven, een streling voor het oog. Nu de herfst er is en de winter voor de deur staat vermindert haar glorie, wordt ze bladloos en oud maar bij elke nazomerse zonnestraal recht ze nog even haar hoofd en probeert ze haar laatste kelken nog eenmaal te etaleren. Ze geeft niet op zolang ze de kracht ervoor heeft.

Wat heeft de natuur toch mooie symbolen.

Zo staan bladeren bijvoorbeeld voor vernieuwing, voor hoop en voor wijsheid want een blad groeit, ontwikkelt zich én laat weer los. Telkens opnieuw het begin en het einde, vasthouden en loslaten.

Zo is het leven toch ook?

Loslaten is niet altijd makkelijk iedere keer weer opnieuw. Ga maar na. Hoeveel gebeurtenissen, mensen en dieren heb je al losgelaten? Die vormen dan je basis of nog beter, je kennis, je herinneringen, je databank.

Bladeren, takken en andere natuurlijke resten blijven onderaan de boom liggen en worden zo nieuwe voeding voor de boom of plant. Zo zijn ook de herinneringen voeding om door te gaan en niet op te geven en dankbaarheid te voelen voor alles wat goed was. Het is weer zover…Langzaam verliezen de bomen - hele oude, maar ook jonge - hun bladeren. Elke tak is symbool voor de natuur die afsterft. De bladeren bedekken de aarde en beschermen haar een hele winter lang. De bladeren vallen op het ritme van het weer, van regen, kou en wind.

Zo is het ook met onze herinneringen, met onze gevoelens. Op het ritme van het leven verwaaien ze en vallen op de grond. De stem, het gezicht, de gebaren van onze geliefde gestorvenen vervagen, steeds meer. In ons en met ons zullen ze steeds meer sterven maar wat zij geweest zijn als mens vergaat niet, zolang we hen meedragen in ons hart….

Al gans het weekend voelde ik me niet ok en wat koortsig. Vandaag naar de dokter geweest en een covid test gedaan en inderdaad die was positief. Waar ik dat opgedaan heb dat weet ik niet want we zijn de voorbije week niet weggeweest enkel boodschappen gedaan.

Ik lig nu uit te zieken en te hoesten en die koorts maak een mens ellendig maar het zal ook wel weer in orde komen zeker?

Houd jullie dus maar op afstand want dat beest is nog niet weg!!

We waren 28 j en woonden al meer dan een jaar in Venezuela….We waren het reizen voor de job van mijn slaapgenoot al twee jaar gewoon. De Spaanse taal hadden we stilaan onder de knie na Mexico en de kinderwens lieten we eindelijk toe en zie op 24/10/1972 hielden we onze eerstgeborene in de armen weliswaar drie weken te vroeg maar toen alles ok bleek, konden we alleen maar genieten van dat kleine wonder dat in onze armen lag…

Vandaag wordt die baby van toen 52j onze zoon die we niet meer op onze uitgespreide handen kunnen dragen😃…De verwondering en bewondering is er nog steeds maar anders, nog intenser, nog meer verbonden …. Gelukkige verjaardag zoon!

Het leven is raar

Wanneer je sterft

Huilen mensen en

Smeken je om terug

Te komen….

Maar in leven laten

Sommigen niet eens

Zien dat ze om je

Geven….

Vaarwel zonnebloemen jullie tijd zit er weeral op....

Zonnebloemen, wie kent ze niet? Met een vrolijke gele bloemenkop in de vorm van de zon en een lange steel ( tot 2,50 en 3,50 m hoog), is deze bloem echt een genot om naar te kijken. Ze bloeit van juli tot oktober. Daarnaast is het ook nog een hele slimme bloem, want overdag draait de bloemenkop met de zon mee en ’s nachts keert de bloem weer terug naar het Oosten. Ik las dat dit verschijnsel heliotropisme genoemd wordt! De oorsprong van de zonnebloem ligt in Noord- en Midden-Amerika en zijn rond 1530 door de Spanjaarden naar Europa gebracht. Tot daar wat info.

Zoals elk jaar hadden we ook dit jaar weer veel zonnebloemen hoewel ze minder groot waren dan andere jaren. Ik word poëtisch als ik die bloem zie staan. Wat zouden ze denken?

Moesten ze kunnen praten dan zou ik hen vragen hoe het komt dat ze elk jaar opnieuw aan dat bruin gezicht komen met een hele grote gele kraag errond? Zo groeien is toch fijn. Zo leven is heerlijk. Misschien weten ze het zelf niet maar dan zou ik hen vragen om naar de zon te luisteren en van daar zou het antwoord luiden…

“Dag Zonnebloem. Ik ben het die jullie doet groeien. Ik ben de zon. Ik liet jullie leven en mijn warmte deed jullie groeien en nog mooier worden. Kijk naar mij. Volg mij van 's morgens tot 's avonds en groei in mijn licht.”

Zo is het ook een beetje met de mens die heeft ook de zon nodig voor warmte en licht, we kunnen niet leven zonder de warmte van de zon zoals we ook niet kunnen leven zonder de warmte van anderen.

Ik heb wat zaad van onze zonnebloemen opzij gelegd zodat we volgend jaar opnieuw kunnen genieten van de pracht van hun nageslacht…

Goedemorgen iedereen....

De verkeersborden makers worden echt met de dag slimmer.

Fijn weekend en hopelijk stem je ook want onze voorgangers hebben er lang voor geijverd om stemrecht te krijgen dus waarom nu afhaken?

 Een muntstukje van 20 cent sterft en gaat naar de hemel. Daar aangekomen verbaast ze zich over de feestelijke ontvangst die haar te beurt valt. Alle engelen en Sint Pieter begroeten haar met een hartelijke handdruk en drie dikke kussen en ze krijgt de beste plaats op de mooiste VIP-wolk. Ze krijgt daarbovenop ook nog eens twee persoonlijke butlers die haar bedienen als een koningin, en haar op haar wenken bedienen.

Even later sterft een biljet van 500 euro en komt ook aan in de hemel. Maar het onthaal is duidelijk veel minder warm. Een van de engelen kijkt even op van zijn schrijfwerk en wijst dan het biljet van 500 koeltjes een plaats aan op een klein oncomfortabel grijs wolkje. Iedereen laat hem links liggen en niemand spreekt tegen hem. En dat terwijl iedereen zich de benen van onder het lijf loopt voor het muntje van 20 cent.

Na een tijdje stelt het 500 euro biljet toch de vraag aan Sint Pieter:

"Sint Pieter, hoe komt het dat het stuk van 20 cent een vorstelijke behandeling krijgt en ik, het biljet van 500 euro, zo stiefmoederlijk behandeld word?"

Sint Pieter antwoordt droogjes :"Tja... we hebben u ook niet vaak gezien tijdens de mis."

Ik wens iedere bezoeker een fijn weekend en profiteer nog maar rap van de zon want volgende week is het andere koek.

We zijn aan het laatste weekend van september toe en de herfst eist stilaan weer zijn plekje op.

 Ik begin weer mijn draai te vinden al blijft het hoesten hangen maar dat weerhield me er niet van om deze week weer terug wat meer te bewegen en ik heb nog het meest van al genoten van een paar korte wandeling hier in het bos en ik had het bos voor mij alleen ... heerlijk.

Ik heb dan ook maar een paar foto's genomen voor de herfst alle bladeren van de bomen jaagt en laat jullie meegenieten van onze groene omgeving.

/span>

Na ruim een week hoesten en koppijn en niet lekker in mijn vel zitten en uiteindelijk een slaapgenoot die lekker meedoet, begin ik me eindelijk wat beter te voelen. Ik heb deze week toch een paar keer gedacht dat ik toch stilaan oud word. Ik meed zelfs even de spiegel … maar waarom?

Is het niet zo dat het niet uitmaakt of onze taille de acceptabele maat heeft, of dat onze dijen strak zijn? En ja, we hebben rimpels, ons lichaam vertelt het leven dat we achter de rug hebben. We zijn wie we zijn en daar moeten we toch fier op zijn. Niets is zo saai en oninteressant dan een lege canvas.

Iemand zei ooit accepteer, hou en bewonder je lichaam, wat een wonderlijke verpakking voor je geest.

Zo is het toch? Dan mag je nog het 'mooiste' lichaam van de wereld hebben, zonder de uitstraling en de energie die van binnen komt, betover je geen mensen.

Morgen als ik opsta zal ik maar terug in de spiegel kijken en mijn tong uitsteken naar de rimpeltjes en de kraaienpootjes en blij zijn dat ik een nieuwe dag mag begroeten….

Het is toch schoon hé als je als koppel alles deelt....

Ik lig al sinds maandag in de lappenmand met een zware hoest en hoofdpijn en zit niet goed in mijn vel. Iets opgedaan na de BBQ vorige week zaterdag? Wie zal het zeggen.

De dokter spreekt van een taaie virus die de ronde doet met die symptomen en gaf me een zware siroop en raadde me dafalgan aan. Ik hoorde al van mensen die hetzelfde hebben en antibiotica kregen maar onze dokter is daar karig mee ze schrijft het enkel voor als het echt nodig is..

Ik ging in eerste instantie langs bij haar omdat ik hier een halfbedde heb dat zo jaloers is dat hij direct alles overneemt😁. Wonder boven wonder hield hij het nog lang vol maar uiteindelijk delen we nu toch die lappenmand. Of het corona is of niet dat weet ik niet de dokter zei dat griep, corona en die virus allemaal op elkaar gelijken maar we hebben geen koorts dus wellicht ook dat stom beest niet.

Wij hebben ons al terug opgegeven voor een griepspuit en een coronaspuit want de pret zal weer beginnen als de winter eraan komt.

Fijn weekend aan elke passant hier staat alles op een laag pitje.

Onze trots in de voortuin is een Araucaria araucana beter gekend onder de naam een apenboom, slangenden of apenverdriet. We hebben hem geplant in 1983 toen we terugkwamen van het buitenland en blijkbaar voelt hij zich goed want hij blijft maar groeien!

De naam 'apenboom' is een vertaling uit het Engels. In het Engels heet de boom 'Monkey puzzle tree', omdat één van de eerste Westerlingen die de vreemde boom met scherpe naalden zag, zei: 'Climbing this tree would puzzle a monkey...'

De wetenschappelijke naam van deze boom is genoemd naar de Arauco-indianen van centraal Chili en Zuidwest-Argentinië omdat de boom in hun gebied voorkomt.

Deze speciale conifeer die zoals ik al zei ook apenboom , slangenden of apenverdriet genoemd wordt, kan tot 25 m hoog worden en 5m breed. Het is geen snelle groeier, maar de boom wordt op den duur voor veel kleine tuinen toch te groot. De leerachtige naalden zijn breed en staan als schubben langs de takken. De jonge takken, bovenin de boom, staan schuin omhoog gericht, de oudere takken hangen in een boog (als slangen) omlaag.

Hij dankt zijn naam aan de vlijmscherpe, driehoekige bladschubben, die aan het einde in een scherpe punt toelopen. Het zijn dus schubben waarvan apen inderdaad wel eens veel verdriet zouden kunnen hebben als ze van boom tot boom springend in deze pijnlijke schubben zouden terecht komen. Door de gemene stekels kunnen de apen de zaadbolsters (lijken wel grote ananasvormige kegels) niet pakken. En niet alleen apen hebben verdriet als ze in aanraking komen met die scherpe schubben, als ik het gras afrijd en toevallig zo’n laaghangende tak tegen mijn poep krijgt dan ga ik twee keer zo snel vooruit.

Het wonder van de natuur.

Toen in juli de storm hier in alle hevigheid voorbij trok, schoot er van de jonge pompoenplant bijna niets meer over.

Twee maanden verder ... Een zee van bladeren en pompoenen aan diezelfde plant vullen onze moestuin! We hebben ze geteld , er zijn 32 butternuts aan het rijpen... Onze buren zullen weer zuchten als ze mij zien afkomen en de kinderen ook! 😃

Eens je bureau uitmesten kan nog voor verrassingen zorgen.

Dit vond ik gisteren ergens helemaal achteraan in een bureauschuif nl een spiksplinternieuwe vulpen die nog in de originele verpakking zat.

Wie van een zekere leeftijd is, zal het zich wel herinneren: schrijven op de basisschool deed je aanvankelijk met een lei en griffel , daarna met een potlood en als je naar het eerste leerjaar ging, leerde je schrijven met een kroontjespen. Die pen moest je als ze nieuw was even in de mond te houden om te ontvetten zodat de inkt beter bleef zitten daarna werd de pen in een inktpot gedoopt.

Later werd de kroontjespen vervangen door de vulpen. Het woord zegt het zelf je vulde de pen met een inkt cartouche en de inkt vloeide vanzelf over je pen. Zo moest je minder hard drukken en met een stukje vloeipapier onder je hand voorkwam je vlekken en nog ergere ongelukjes op het papier..

Wanneer zijn vulpennen uit de mode geraakt?

Ze waren populair van de jaren twintig tot en met de jaren vijftig/zestig. Hoewel ze ooit veel werden gebruikt, is het gebruik ervan afgenomen als gevolg van de goedkopere en meer praktische balpennen die op de markt kwamen. Vulpennen waren destijds nogal log en onhandig in gebruik.

In de tijd van de pennen hadden lessenaars of schoolbanken waaraan kinderen op school zaten een ingebouwd inktpotje met een schuifje als deksel. Vanaf het einde van de jaren zestig is het gebruik van de pen op scholen vervangen door de balpen en de vulpen. In de jaren ‘50 kwam de BIC BALPOINT op de markt en dat was een vooruitgang, geen geklieder meer met inkt en men kon er veel netter mee schrijven.

In 2000 kwam er een ware omslag in het studeren: alles ging digitaal en je moest een laptop hebben, er kwam amper nog een balpoint aan te pas, alleen nog om je agenda in te vullen. Als je uit de lei en- griffeltijd komt dan is het schoolleven anno 2024 een totaal andere wereld.

In droefenis ( kinderen), of met een zucht van opluchting ( ouders) maar morgen is het zover!

De natuur herstelt zich steeds en uiteindelijk heb ik toch veel bloemen in en rond de tuin. Mijn Daktura staat er dit jaar prachtig bij zie maar zelf!

Wie vanavond hemelwaarts keek zag een blauwe supermaan . Ik heb dat gedaan en een paar foto’s proberen te nemen.

Maar wat is een blauwe supermaan eigenlijk juist?

Het is, zoals de benaming doet vermoeden, een combinatie van 2 fenomenen: een supermaan en een blauwe maan. Een supermaan, omdat de volle maan dichter bij de aarde staat dan gemiddeld. Volgens het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA zal de maan vannacht zo'n 6 procent groter en 13 procent helderder zijn dan gemiddeld.

Een blauwe maan, omdat het de 3e volle maan is in een seizoen waarin er 4 volle manen zijn. Toch relativeert Philippe Mollet van volkssterrenwacht Mira het fenomeen.

"De maan is vandaag niet zoveel specialer dan een andere volle maan. Wat wél anders is, is dat de maan door de bosbranden in Canada een rode tint zal hebben." Een grote hoeveelheid rook en as van de bosbranden in Canada heeft Europa bereikt. "Daardoor wordt het licht van de maan gedempt en zal de maan rood kleuren", zegt Mollet. "

Maar dat staat dus helemaal los van de blauwe maan al kleurt een blauwe maan helemaal niet blauw.

Ik zou toch even de tijd nemen om de volgende tekst te lezen ook al is hij lang! Hij is geschreven door Bob Moret, een Amerikaanse predikant en verscheen in 1995 onder de titel ‘the paradox of our time.’ Ik vind de tekst nog steeds toepasselijk

Niettegenstaande de stormschade valt de oogst van de courgetten best mee alleen zit er daar een scary exemplaar tussen.

Een oudje maar nog steeds een goeike vind ik.

Met de olympische spelen die nu bezig zijn en al die Chinese overwinningen is het misschien goed om nog snel een paar Chinese woorden te leren voor het geval...

HIER GAAN WE:

Chinese Jehova getuige : Ding Dong

Chinees dom blondje : Dom Ding Chinese

minister verkeer: Om Lei Ding

Chinese visser : Pa Ling

Chinese drugshandelaar : Do Ping

Chinese kont : Wang Snee Wang

Chinese scheet : Wang Snee Wang Pang

Chinees toiletpapier : Wang Snee Wang Pang Behang

Chinese luiers : Wang Snee Wang Pang Vang

Chinese schoonmoeder : Tang

Chinese schoonvader : Bang Van Tang

Zie je wel , minder moeilijk dan je denkt!!!

Fijne zaterdag en voor diegenen die met 1 oog de Spelen volgen... vandaag moeten we duimen dat één van onze renners Tiesj, Jasper,Wout en Remco....Mathieu van der Poel - een Nederlander die als topfavoriet aangeduid is voor goud - een fietstrapje voor is in het kampioenschap wegwielrijden. Ik voeg er wel aan toe dat Mathieu ook een beetje van ons is want in België geboren... maar het hemdje is nog altijd dichter dan het rokje 😃

De Tour de France is intussen verteerd en zeg nu zelf… heb ik mij niet goed op de achtergrond gehouden qua commentaar?

Ik weet dat velen hier geen sportfanaten zijn maar toch wil ik even stilstaan bij een nieuw evenement dat vandaag begint nl de Olympische spelen !

Als we de commentaren mogen geloven dan zijn de tijden waarin onze atleten als “ Les petits Belges” naar de spelen trokken voorbij en staan we met een sterke delegatie op de afspraak en zouden we zelfs over medailles mogen dromen.

Daarom, gaat u er vanavond maar eens goed voor zitten. De 30^ste Olympische zomerspelen trappen af met een openingsceremonie die zelfs naar de gigantische normen van de grootste show op aarde worden afgekondigd als “ een ongezien totaalspektakel” .

Paris 2024 “ Que la fête commence..

Biebie zit echter met een dilemma .. vanavond start ook terug de Belgische voetbalcompetitie en het wil lukken dat juist mij club FCB deze show opent tegen KV Mechelen…..

Ik weet wel al waar mijn vipstoel klaar staat …. wat denken jullie?

“ Eieren voor Klaarke, goed weer voor het paarke”.

Ken je ook die gewoonte om eieren naar de Clarissen te brengen om schoon weer te bekomen?

De Clarissen is een contemplatieve orde waar vrouwen de belofte aflegden om te leven in volstrekte armoede en enkel van giften daarom werden ze ook wel “de Arme Klaren genoemd”.

Ze hebben als stichteres de H. Clara (1194 – 1253). Clara betekent “de stralende, de lichtende”. De verwijzing naar de zon ligt dus voor de hand.

Daarom brachten/brengen de mensen eieren naar de Arme Klaren opdat ze zouden bidden voor mooi weer. Ik heb me ook al afgevraagd waarom eieren brengen en geen kippen?

Blijkbaar is één van de leefregels van de Clarissen dat ze geen vlees mogen eten en dus werden het eieren. Ik hoorde ook dat andere kleine geschenken ook kunnen. Ik denk niet dat dit een garantie is op mooi weer maar het is in elk geval een mooie traditie.

Als ik het weerbericht van deze week bekijk dan zouden zaterdag en zondag de minst goede dagen van de week zijn met vooral zaterdag een kans op regen en juist zaterdag hebben we hier terug een BBQ. Eieren brengen naar de Arme Klaren zegde men hier reeds maar ik zou begot niet weten waar en of er hier in de buurt nog Arme Klaren zijn.

Ik zal dan maar zelf eieren eten en eens schoon naar boven kijken al betwijfel ik of ze daarboven mijn smekende blik zullen begrijpen!!

Hoe ik het vroeger deed dat weet ik niet maar de dagen zijn zo voorbij en toch blijft in bezig.. En nu het eidenlijk wat zomert en er een paar BBQ's gepland zijn ,hebben we hier ook de handen vol, maar dat doen we met veel plezier.

Dit weekend familie vor de BBQ gehad en dat met schitternd weer dus dat was een topper en zaterdag doen we het over met Nederlandse vrienden en duimen we ook voor zonnig weer!

Dus als jullie mij hier niet vaak zien en ook niet op bezoek zien dan is het gewoon wegens te druk of niet weten wat verteld want altijd in herhaling vallen wordt op den duur ook saai!

Daarom aan die paar bezoekers een hartelijke groet en knuffel..

PS. Als de tekst wat verspreid staat dan komt dat door die verdoemde advertenties die ik van Google al een tijd doorkrijg. Enorm vervelend en ik geraak er maar niet van af en seniorennet kan blijkbaar ook niet helpen. Als iemand een oplossing weet aub geef het door!!

En dan ben je weken bezig om je tuin en moestuin optimaal te krijgen, ben je daar uiteindelijk in geslaagd en komt daar een onweer voorbij met hevige wind, hagelstenen en bakken regen en in 10 min is al je werk voor niets geweest zo was het hier dinsdag in de late namiddag. Het is hier pure ravage in de tuin. Gelukkig had ik de bloempotten van het terras onder de luifel gezet want anders waren die gaan vliegen. Bloemen en planten hebben afgezien.

Ik ben al 2 dagen bezig geweest om de ravage in de tuin op te kuisen en een mens wordt er niet vrolijk van.

Aan de andere kant kon het nog veel erger zijn want als je de beelden op TV ziet dan mogen we eigenlijk nog niet klagen. Maar dat onze moestuin en bloementuin een groot deel van zijn glorie verloren hebben dat is een feit. Om een idee te geven een paar fotootjes.

Zo zag de stormbui er uit en dat in juli

Van mijn aronskelk blijft niet veel meer over

En veel butternuts zullen we dit jaar niet hebben.

Courgetten zullen we ook mogen op onze buik schrijven