Zonnebloemen

Goedemorgen iedereen....

De verkeersborden makers worden echt met de dag slimmer.

Fijn weekend en hopelijk stem je ook want onze voorgangers hebben er lang voor geijverd om stemrecht te krijgen dus waarom nu afhaken?

 Een muntstukje van 20 cent sterft en gaat naar de hemel. Daar aangekomen verbaast ze zich over de feestelijke ontvangst die haar te beurt valt. Alle engelen en Sint Pieter begroeten haar met een hartelijke handdruk en drie dikke kussen en ze krijgt de beste plaats op de mooiste VIP-wolk. Ze krijgt daarbovenop ook nog eens twee persoonlijke butlers die haar bedienen als een koningin, en haar op haar wenken bedienen.

Even later sterft een biljet van 500 euro en komt ook aan in de hemel. Maar het onthaal is duidelijk veel minder warm. Een van de engelen kijkt even op van zijn schrijfwerk en wijst dan het biljet van 500 koeltjes een plaats aan op een klein oncomfortabel grijs wolkje. Iedereen laat hem links liggen en niemand spreekt tegen hem. En dat terwijl iedereen zich de benen van onder het lijf loopt voor het muntje van 20 cent.

Na een tijdje stelt het 500 euro biljet toch de vraag aan Sint Pieter:

"Sint Pieter, hoe komt het dat het stuk van 20 cent een vorstelijke behandeling krijgt en ik, het biljet van 500 euro, zo stiefmoederlijk behandeld word?"

Sint Pieter antwoordt droogjes :"Tja... we hebben u ook niet vaak gezien tijdens de mis."

Ik wens iedere bezoeker een fijn weekend en profiteer nog maar rap van de zon want volgende week is het andere koek.

We zijn aan het laatste weekend van september toe en de herfst eist stilaan weer zijn plekje op.

 Ik begin weer mijn draai te vinden al blijft het hoesten hangen maar dat weerhield me er niet van om deze week weer terug wat meer te bewegen en ik heb nog het meest van al genoten van een paar korte wandeling hier in het bos en ik had het bos voor mij alleen ... heerlijk.

Ik heb dan ook maar een paar foto's genomen voor de herfst alle bladeren van de bomen jaagt en laat jullie meegenieten van onze groene omgeving.

/span>

Na ruim een week hoesten en koppijn en niet lekker in mijn vel zitten en uiteindelijk een slaapgenoot die lekker meedoet, begin ik me eindelijk wat beter te voelen. Ik heb deze week toch een paar keer gedacht dat ik toch stilaan oud word. Ik meed zelfs even de spiegel … maar waarom?

Is het niet zo dat het niet uitmaakt of onze taille de acceptabele maat heeft, of dat onze dijen strak zijn? En ja, we hebben rimpels, ons lichaam vertelt het leven dat we achter de rug hebben. We zijn wie we zijn en daar moeten we toch fier op zijn. Niets is zo saai en oninteressant dan een lege canvas.

Iemand zei ooit accepteer, hou en bewonder je lichaam, wat een wonderlijke verpakking voor je geest.

Zo is het toch? Dan mag je nog het 'mooiste' lichaam van de wereld hebben, zonder de uitstraling en de energie die van binnen komt, betover je geen mensen.

Morgen als ik opsta zal ik maar terug in de spiegel kijken en mijn tong uitsteken naar de rimpeltjes en de kraaienpootjes en blij zijn dat ik een nieuwe dag mag begroeten….

Het is toch schoon hé als je als koppel alles deelt....

Ik lig al sinds maandag in de lappenmand met een zware hoest en hoofdpijn en zit niet goed in mijn vel. Iets opgedaan na de BBQ vorige week zaterdag? Wie zal het zeggen.

De dokter spreekt van een taaie virus die de ronde doet met die symptomen en gaf me een zware siroop en raadde me dafalgan aan. Ik hoorde al van mensen die hetzelfde hebben en antibiotica kregen maar onze dokter is daar karig mee ze schrijft het enkel voor als het echt nodig is..

Ik ging in eerste instantie langs bij haar omdat ik hier een halfbedde heb dat zo jaloers is dat hij direct alles overneemt😁. Wonder boven wonder hield hij het nog lang vol maar uiteindelijk delen we nu toch die lappenmand. Of het corona is of niet dat weet ik niet de dokter zei dat griep, corona en die virus allemaal op elkaar gelijken maar we hebben geen koorts dus wellicht ook dat stom beest niet.

Wij hebben ons al terug opgegeven voor een griepspuit en een coronaspuit want de pret zal weer beginnen als de winter eraan komt.

Fijn weekend aan elke passant hier staat alles op een laag pitje.

Onze trots in de voortuin is een Araucaria araucana beter gekend onder de naam een apenboom, slangenden of apenverdriet. We hebben hem geplant in 1983 toen we terugkwamen van het buitenland en blijkbaar voelt hij zich goed want hij blijft maar groeien!

De naam 'apenboom' is een vertaling uit het Engels. In het Engels heet de boom 'Monkey puzzle tree', omdat één van de eerste Westerlingen die de vreemde boom met scherpe naalden zag, zei: 'Climbing this tree would puzzle a monkey...'

De wetenschappelijke naam van deze boom is genoemd naar de Arauco-indianen van centraal Chili en Zuidwest-Argentinië omdat de boom in hun gebied voorkomt.

Deze speciale conifeer die zoals ik al zei ook apenboom , slangenden of apenverdriet genoemd wordt, kan tot 25 m hoog worden en 5m breed. Het is geen snelle groeier, maar de boom wordt op den duur voor veel kleine tuinen toch te groot. De leerachtige naalden zijn breed en staan als schubben langs de takken. De jonge takken, bovenin de boom, staan schuin omhoog gericht, de oudere takken hangen in een boog (als slangen) omlaag.

Hij dankt zijn naam aan de vlijmscherpe, driehoekige bladschubben, die aan het einde in een scherpe punt toelopen. Het zijn dus schubben waarvan apen inderdaad wel eens veel verdriet zouden kunnen hebben als ze van boom tot boom springend in deze pijnlijke schubben zouden terecht komen. Door de gemene stekels kunnen de apen de zaadbolsters (lijken wel grote ananasvormige kegels) niet pakken. En niet alleen apen hebben verdriet als ze in aanraking komen met die scherpe schubben, als ik het gras afrijd en toevallig zo’n laaghangende tak tegen mijn poep krijgt dan ga ik twee keer zo snel vooruit.

Het wonder van de natuur.

Toen in juli de storm hier in alle hevigheid voorbij trok, schoot er van de jonge pompoenplant bijna niets meer over.

Twee maanden verder ... Een zee van bladeren en pompoenen aan diezelfde plant vullen onze moestuin! We hebben ze geteld , er zijn 32 butternuts aan het rijpen... Onze buren zullen weer zuchten als ze mij zien afkomen en de kinderen ook! 😃

Eens je bureau uitmesten kan nog voor verrassingen zorgen.

Dit vond ik gisteren ergens helemaal achteraan in een bureauschuif nl een spiksplinternieuwe vulpen die nog in de originele verpakking zat.

Wie van een zekere leeftijd is, zal het zich wel herinneren: schrijven op de basisschool deed je aanvankelijk met een lei en griffel , daarna met een potlood en als je naar het eerste leerjaar ging, leerde je schrijven met een kroontjespen. Die pen moest je als ze nieuw was even in de mond te houden om te ontvetten zodat de inkt beter bleef zitten daarna werd de pen in een inktpot gedoopt.

Later werd de kroontjespen vervangen door de vulpen. Het woord zegt het zelf je vulde de pen met een inkt cartouche en de inkt vloeide vanzelf over je pen. Zo moest je minder hard drukken en met een stukje vloeipapier onder je hand voorkwam je vlekken en nog ergere ongelukjes op het papier..

Wanneer zijn vulpennen uit de mode geraakt?

Ze waren populair van de jaren twintig tot en met de jaren vijftig/zestig. Hoewel ze ooit veel werden gebruikt, is het gebruik ervan afgenomen als gevolg van de goedkopere en meer praktische balpennen die op de markt kwamen. Vulpennen waren destijds nogal log en onhandig in gebruik.

In de tijd van de pennen hadden lessenaars of schoolbanken waaraan kinderen op school zaten een ingebouwd inktpotje met een schuifje als deksel. Vanaf het einde van de jaren zestig is het gebruik van de pen op scholen vervangen door de balpen en de vulpen. In de jaren ‘50 kwam de BIC BALPOINT op de markt en dat was een vooruitgang, geen geklieder meer met inkt en men kon er veel netter mee schrijven.

In 2000 kwam er een ware omslag in het studeren: alles ging digitaal en je moest een laptop hebben, er kwam amper nog een balpoint aan te pas, alleen nog om je agenda in te vullen. Als je uit de lei en- griffeltijd komt dan is het schoolleven anno 2024 een totaal andere wereld.

In droefenis ( kinderen), of met een zucht van opluchting ( ouders) maar morgen is het zover!

De natuur herstelt zich steeds en uiteindelijk heb ik toch veel bloemen in en rond de tuin. Mijn Daktura staat er dit jaar prachtig bij zie maar zelf!

Wie vanavond hemelwaarts keek zag een blauwe supermaan . Ik heb dat gedaan en een paar foto’s proberen te nemen.

Maar wat is een blauwe supermaan eigenlijk juist?

Het is, zoals de benaming doet vermoeden, een combinatie van 2 fenomenen: een supermaan en een blauwe maan. Een supermaan, omdat de volle maan dichter bij de aarde staat dan gemiddeld. Volgens het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA zal de maan vannacht zo'n 6 procent groter en 13 procent helderder zijn dan gemiddeld.

Een blauwe maan, omdat het de 3e volle maan is in een seizoen waarin er 4 volle manen zijn. Toch relativeert Philippe Mollet van volkssterrenwacht Mira het fenomeen.

"De maan is vandaag niet zoveel specialer dan een andere volle maan. Wat wél anders is, is dat de maan door de bosbranden in Canada een rode tint zal hebben." Een grote hoeveelheid rook en as van de bosbranden in Canada heeft Europa bereikt. "Daardoor wordt het licht van de maan gedempt en zal de maan rood kleuren", zegt Mollet. "

Maar dat staat dus helemaal los van de blauwe maan al kleurt een blauwe maan helemaal niet blauw.

Ik zou toch even de tijd nemen om de volgende tekst te lezen ook al is hij lang! Hij is geschreven door Bob Moret, een Amerikaanse predikant en verscheen in 1995 onder de titel ‘the paradox of our time.’ Ik vind de tekst nog steeds toepasselijk

Niettegenstaande de stormschade valt de oogst van de courgetten best mee alleen zit er daar een scary exemplaar tussen.