Berichten van 1 januari 2017 tot 31 december 2017

Het is weer zover: het jaar is bijna voorbij.

Voor het feest losbarst zijn de laatste dagen van een jaar gereserveerd om even terug te kijken. De kranten staan vol met lijstjes van de beste boeken, cd’s, films ...... Op televisie zie je alle ellende die je eigenlijk niet had willen weten, nog een keer voorbij komen, in ontelbare jaaroverzichten. Op de radio zijn ze bezig aan de top 1000 en zo gaat het verder. Ik lees, kijk en luister er liever niet naar.

Als het einde van een jaar nadert dan voelt het alsof je iets verloren hebt… tijd die voorbij gevlogen is zonder dat je er erg in had. Dan heeft een mens vaak de neiging om eens achterom te kijken om te zien of je niets vergeten bent, wie je verloren bent in de loop van het jaar maar ook naar de mooie momenten. Ik betrap mezelf ieder jaar weer op dat evaluatie moment. Wat heb ik het afgelopen jaar allemaal gedaan?

Globaal genomen was het voor ons best een goed jaar. Voor sommige blogvrienden dan weer wat minder en kan het niet snel genoeg voorbij zijn! Naast de grote lijn en vele hoogtepunten, waren er ook mindere punten. Er waren nog genoeg fouten te maken en diepe kuilen om in te vallen. Maar dat maakt niet uit. Ik ben dit jaar gelukkig geweest en er is niets dat ik anders had willen doen.

De volgende stap is het bedenken van goede voornemens. Ik weet geen dingen die ik het afgelopen jaar gedaan heb, die ik komend jaar niet meer wil doen. Goede voornemens, zeker als ze ingaan op 1 januari, zijn volgens mij gedoemd te mislukken.

Daarom blijf ik mijn leuze “ carpe diem” trouw en geniet met volle teugen van elke dag ook tot het einde van dit jaar en dan opnieuw beginnen zeker?

Daar komt ie weer al in het zicht die laatste dag van het jaar, vol sfeervolle lichtjes en feesten in welke vorm en betekenis ook. We komen bij elkaar, bijvoorbeeld om samen te eten, vaak lekker en meestal te veel. We verrassen elkaar met iets extra’s, knallen met kurken en vuurwerk en genieten van de tijd samen. Dat allemaal is bedoeld om er iets aangenaams van te maken, een knusse boel, alleen wordt voor mij al dat geloop vooraf soms een beetje van het goede teveel! Maar....

Hier ten huize Natoken is die drukte al wat gaan liggen omdat we zondag gezellig bijeen waren voor een verjaardagsdrankje en een Kerstmaaltijd.

Voor de blogvrienden die tot aan de laatste dag van het jaar trouw blijven langskomen.. houd het hoofd koel en het hart warm!

Vandaag houd ik het kort want vanavond valt hier ons " bende" binnen om de verjaardag van de dochter te vieren en dan ook traditiegetrouw Kerstavond ...Als ik wil dat al die " hongerigen" hun buikje vol krijgen dan is het alle hens aan dek bij Natoken!

De Kerstboom schittert en de pakjes eronder liggen al uitnodigend te kijken.  De kalkoen zal in de late namiddag zijn uurtjes  aan het spit draaien want een beest van 4 kg heeft tijd nodig om heerlijk mals te worden,

Wacht, even alle to do's op een rij zetten...

Ik moet nog de hapjes voor bij een glas bubbels maken.

Als voorgerechtje heb ik garnalencoctail voorzien dat lust iedereen, gelukkig kan je die "krulbeestjes" al gepeld kopen want voor 12 personen zelf aan het pellen slaan, is niet te doen! Mijn " coupkes" en groenten staan klaar om af te werken .

De soep ( pompoensoep)en de 120 balletjes die erin gaan, heb ik gisteren al gemaakt...De peterselie moet ik nog  fijn maken...

De groenten voor bij " the beast" , het hoofdgerecht, heb ik ook al in mijn hoofd.. veenbessen voor een paar kleinkinderen die er verzot op zijn, erwtjes en worteltjes voor een ander groepje  en campignons voor de volwassenene! 100 Duchesseaardappeltjes .. dat zal genoeg zijn zeker? Als  6 tieners en 6 volwassenen hun voeten onder tafel steken dan zie je de " patatjes" zo vliegen! 

Als dessert heb ik ijscrème gepland met fruit en een bavaroise taartje en dat kan ik pas op het moment zelf klaarmaken!

Bij de koffie/ thee heb ik 2 taarten voorzien, eentje voor de jarige en een buche voor Kerst . Ik heb ze gisteren gebakken en vandaag worden ze versierd.

De tafel en het versieren ervan dat is voor mijn slaapgenoot.... ik heb mijn " instructies" al klaar  ....

Jaja ik zie het voorlopig nog zitten hoor...

Voor de dochter alvast een dikke proficiat met je 43 lentes .. ( ik voel me oud als ik dat lees) en vanavond drinken we erop!

Voor jullie lieve bloggers een

Het einde van het jaar komt er weer aan en omdat ik niet op het laatste moment in de drukte van de eindejaarsdagen wil winkelen, trokken we naar een supergrote  winkelketen waar je bijna alles in één zaak vindt!

Normaal doe ik mijn inkopen hoofdzakelijk in dezelfde voordelige winkelketen. Op die dag valt dan de beslissing van wat er ten huize Natoken de komende dagen zal gegeten en gedronken worden. De benodigdheden hiervoor schrijf ik nauwgezet en gedetailleerd op een boodschappenlijstje, eventueel aangevuld met niet eetbare huishoudproducten. Die notities worden al winkelend bijzonder strikt opgevolgd al vindt er af en toe wel eens een 'spontane' extra aankoop de weg naar m'n boodschappentas. Alleen het hoogst noodzakelijkste belandt uiteindelijk in m'n kasten, dus weggooien komt hier zo goed als nooit voor. 

Een bezoek aan zulk een reuzegrote hypermarkt laat je altijd wat in shock achter! Absoluut àlles kan je er kopen, àlle soorten voedingswaren van àlle denkbare merken in àlle mogelijke grootten en in àlle smaken, kleuren en verpakkingen die je in je wildste fantasie maar kan verzinnen. Torenhoog. Rek na rek. Rij na rij na rij na rij....

De onmetelijke hoeveelheid producten overspoelde me als een ware tsunami en meteen zat m'n hoofd vol prangende vragen. Wie produceert dat allemaal? En wie kóópt dat dan allemaal? Eten ze dat àllemaal op? En, in godsnaam, wie heeft er zóvéél nodig???...

Onmiddellijk zie ik dan op m'n netvlies de weerzinwekkende beelden van de televisieprogramma's over de kolossale hoeveelheden waardevol en perfect eetbaar voedsel, al tijdens de teelt gedumpt wegens 'nét niet volmaakt genoeg' samen met de enorme berg wél goedgekeurde zaken, ook nog perfect eetbaar doch onverkocht, die bij de supermarkten in de afvalcontainers verdwijnen.

Hoeveel dieren kweekt en slacht men - al dan niet onder vreselijke omstandigheden - om dan op zaterdag, zélfs aan halve prijs door niemand gewild en door niemand opgegeten, achteloos als vuilnis afgedankt te worden? En dan zijn er ook nog de ontelbare uiteindelijk tóch aangekochte voedingswaren die, onaangeroerd, overbodig en vergeten, wegrotten in ijskasten, diepvriezers en andere opbergruimtes...

Dat ene bezoekje aan die reuzegrote supermarkt drukte me genadeloos weer op de feiten: we leven zonder enige twijfel in een échte consumptie- en wegwerpmaatschappij.

Ach, ik wil hier niets prediken, hoor, of iemand de les lezen. Ik weet alleen heel erg goed dat je perfect gelukkig, voldaan en tevreden kan zijn met zoveel minder. Dat hebben we gedurende onze 13 jaar in ontwikkelingslanden ervaren! We zijn té gewend aan overvloed en aan 'vervangbaarheid' want wat koester je nog, wat schat je nog naar waarde, als er van alles toch veel te veel is....? En zeg eens eerlijk: wat heb je uiteindelijk écht nódig?

Het woord 'genoeg' speelt hierin een grote rol, denk ik...

We sloten dat shoppen af met een deugddoende koffie en thee, mijn slaapgenoot en ik. En ik durf hier gerust neerschrijven dat ik die thee toen echt wel 'nodig' had, maar met ééntje ook ruimschoots 'genoeg'!

Een rustig en knus weekend voor iedereen die langskomt!

Half december, grijs en donker, een mens zou van minder de winterblues krijgen. Mijn ziel snakt naar kleur en zon. Maar er is licht aan het einde van de donkere wintertunnel, binnen twee weken beginnen de dagen alweer te lengen.

Het voordeel van deze korte dagen is dat we 's morgens lekker in ons bed, lepeltje/lepeltje, naar ons klokradiootje horizontaal blijven luisteren. Geen reden om in het halfduister op te staan, dicht bij elkaar liggen soezen, heerlijk. Als het frisse lentegroen het land binnen enkele maanden  een dynamische boost zal geven, dan heeft de morgenstond weer goud in de mond.

Maar dit is het perfecte seizoen om mijn computer te laten draaien en te mailen, het internet te verkennen en mijn klavier te verslijten door deze blog te vullen met een woordenmassa. De winterblues afreageren met wat geschrijf is blijkbaar therapeutisch voor mij. Maar muziek blijft de perfecte opkikker. Hoe komt het dat muziek zo een goed gevoel kan opwekken? Wonderbaarlijk omdat een liedje van amper drie minuten een hele sfeer kan oproepen. Zeker als Adele zingt over "someone like you". Muziek dat kan als  een wondermedicijn werken. Dus zing maar mee...

Deze week gehoord en gelezen: Vlaamse leerlingen presteren ondermaats voor begrijpend lezen. Dat blijkt uit een internationaal onderzoek.

In vergelijking met tien jaar geleden is het gemiddelde niveau fors gedaald. Leerlingen in Vlaanderen doen het minder goed dan gemiddeld in West-Europa. De resultaten komen uit het PIRLS-onderzoek (“Progress in International Reading Literacy Study”), dat de prestaties van leerlingen op het vlak van begrijpend lezen bekijkt. Bijna alle Vlaamse leerlingen (97 procent) slagen erin om het basisniveau begrijpend lezen te halen. Maar in vergelijking met tien jaar geleden daalt het gemiddelde niveau fors, zowel bij sterk presterende als bij zwak presterende leerlingen.

De Vlaamse leerlingen doen het minder goed dan leerlingen in Nederland, Duitsland, Engeland of Scandinavië. Binnen West-Europa is Vlaanderen echter de grootste daler. Het onderzoek geeft aan dat scholen in Vlaanderen duidelijk minder tijd besteden aan taal en lezen dan in andere landen. De “instructietijd” voor taal en lezen is in de loop van de jaren gedaald.

Veel leerlingen en ouders staan ook weinig positief tegenover lezen. Leerlingen die elke dag lezen, schoren nochtans merkelijk beter. Dit baart mij zeer grote zorgen,” zegt Vlaams minister van Onderwijs Hilde Crevits (CD&V). “Geletterdheid betekent niet alleen dat je technisch goed kan lezen, je moet ook begrijpen wat er in teksten staat”. De minister wil alvast dat de inspectie de focus op begrijpend lezen versterkt. Ze gaat ook met het onderwijsveld overleggen over de aanbevelingen die de onderzoekers doen.

Tot daar het verslag.

Mijn mening…

Laat Nederlands de enige gebruikstaal zijn in de lessen… pas zo wordt men een taal machtig. Elk kind wil een goed AV niveau halen en daarom zijn de meesten door de tekst aan het 'racen'. Met het gevolg dat het lijkt op een robot, zo monotoon en snel. Geen tijd voor punten of uitroeptekens. Dat aangeleerde getrainde sneller lezen is mede de reden van een zwak begrijpend lezen maar als ze rustiger moeten lezen om in een keer de tekst te begrijpen, halen ze hun gewenste AV niet.

Moet dat zo nodig op zo’n tempo .. leer een kind begrijpen wat het leest, dat is veel belangrijker .. Kauw niet alles voor qua schrijven en noteren… Waar wij uren zoet waren in de klas met het neerpennen van lessen en het instuderen ervan zien we dat de dag van vandaag kinderen gewoon woordjes moeten invullen .. nogal snel kennen ze die van buiten maar of ze de context begrijpen waarin die staan is maar de vraag .

Universiteit en hogeschool professoren klagen steen en been dat de jeugd niet meer foutloos kan schrijven en met de huidige SMS taal zal dat niet beteren! Waarmee ik niet pleit om terug te gaan naar onze tijd maar een beter alternatief moet er toch bestaan!

Hoeveel schoolkinderen slijten uren in een zetel met een tof boek zoals wij deden? De cyberwereld , GSM en Ipads hebben dat lezen overwonnen….Vandaag zag ik TV dat de sint een tablet gebracht had voor lagere school kinderen .. waar zijn de poppen en legodozen en puzzels , springtouwen , leesboekjes of strips enz naar toe ? Nochtans wie veel leest zal de taal ook beter begrijpen…

Wij moesten per maand minstens 1 boek lezen… ik las er twee of meer per week! Misschien moeten ze dat nu per jaar …….!

Tsja…. En dan maar klagen dat het niveau van begrijpend lezen daalt!

Om verder te gaan op wat ik gisteren schreef .. de stoten van die groten zijn nog niet voorbij! Ze bedreigen niet alleen de wereld vrede maar dat KIEKEN van een Trump ook nog eens de natuur …en waarom ? Geld , geld en nog een eens geld ..

Hierover gaat die monumentale blunder.

De Amerikaanse president Donald Trump heeft maandag in Utah aangekondigd dat hij (de omvang van) twee nationale monumenten in die deelstaat drastisch gaat inkrimpen. De beschermde gebieden in kwestie zijn Bears Ears National Monument, in december vorig jaar door Trumps voorganger Barack Obama als monument gedecreteerd, en Grand Staircase-Escalante, in 1996 door toenmalig president Bill Clinton tot beschermd gebied uitgeroepen.Bears Ears, genoemd naar twee mesas (tafelplateaus) in het gebied, strekt zich momenteel als beschermd gebied uit over 5.471 vierkante kilometer. De Grand Staircase-Escalante, een paradijs voor geologen, telt in zijn huidige omvang 7.571 km2. Trump wil de oppervlakte van zowel Bears Ears als van Grand staircase met 85 procent inkrimpen.

Naar de VS-president bij de aankondiging verklaarde, wil hij met het besluit de federale bemoeienis terugdringen en publieke eigendom 'aan het publiek teruggeven'.

Dat publiek zou wel eens kunnen bestaan uit prospectoren naar gas, olie en mineralen.

Volgens milieubeschermers begaat Trump dan ook een -uit ecologisch standpunt- monumentale blunder. Afgevaardigden van de vijf Native Tribes (Indianen) in Bear Ears hebben al aangekondigd dinsdag de regering-Trump gerechtelijk te zullen vervolgen. Overigens zitten nog 25 andere nationale monumenten op de schop, waaronder Gold Butte in Nevada en Vermillion Cliffs in Arizona.

Stilaan zou ik de vraag van het boek van de Vlaamse schrijver Lode Zielens uit 1932 willen herhalen:

Als lid van de club zeventigers ben ik aangekomen in de ouderdom van de jeugd of je kan het ook anders zeggen in de jeugd van de ouderdom en het houdt mij natuurlijk bezig................

Maar wat me nog meer bezig houdt is de gedachte aan de toekomst van onze kleinkinderen. In welk een wereld komen die terecht? Kunnen we onszelf nog in de spiegel in de ogen zien?

Wetenschappers beweren dat de wereldbevolking tegen 2045 groeit naar 9 miljard. De uitdaging is: hoe verdelen we de eindige hulpbronnen van onze planeet eerlijk, terwijl de levensstandaard van steeds meer mensen toeneemt?

We hebben 38% van het niet door ijs bedekte aardoppervlak nodig om 7 miljard monden te voeden en er komen er nog minimaal 2 miljard bij. Kunstmest en pesticiden staan aan de basis van rijke oogsten en perfecte producten. Maar de bemesting brengt stikstof in het milieu, waardoor er in veel riviermondingen geen leven meer zit.

Grootschalige, wereldwijde houtkap zorgt voor toename van erosie en leidt tot het uitsterven van veel soorten.

De belangrijkste verandering, vanuit geologisch oogpunt is met het oog niet waar te nemen: de gewijzigde samenstelling van de atmosfeer. De uitstoot van kooldioxide is kleurloos, geurloos en op zeer korte termijn onschadelijk. Maar de opwarming die het veroorzaakt, zou de temperatuur op aarde gemakkelijk kunnen opstuwen tot een hoogte die de aarde in geen miljoenen jaren heeft gekend. De zeespiegel kan tot wel 6 meter of nog meer stijgen. Ik wil me niet voorstellen wat er dan nog van ons landeke overblijft!

De dreiging van atoomwapens wordt steeds actueler met alle gevolgen van dien .

Bij alle 5 massa-uitroeiingen die zich op aarde de afgelopen half miljard jaar hebben voorgedaan, was de recentste, die veroorzaakt zou zijn door de inslag van een planetoïde 65 miljoen jaar geleden, de oorzaak van het uitsterven van dinosauriërs en zo meer. Er bestaat een grote kans dat de mens mogelijk de zesde uitroeiing veroorzaakt zeker met staatshoofden à la Trump en Kim Jong-un en hun scherpe en onheilspellende bedreigingen.Wanneer wordt de mens echt wakker?

Wij babyboomers groeiden op in een tijd van economische opbouw, technologische vooruitgang en maatschappelijke ontwikkeling. We werden opgevolgd door de generatie, tussen 1965 en 1979. Volgens velen is dit de verloren generatie, die het nooit goed is gelukt onder de vleugels van de babyboomers uit te komen. Geboren vanaf 1980 spreken we van de generatie die opgegroeid is met internet, mobiele telefoon en e-mail, maar ze kan zich nog wel een wereld zonder herinneren. Vanaf 1992 hebben we de generatie die nu al ziet dat het tekort aan natuurlijke bronnen (zoetwater, energie, voedsel, schone lucht en klimaat) veel invloed zal krijgen. Zij willen vooruit en alles oplossen.

Onze kleinkinderen behoren tot die laatste generatie. Straks zijn die kleinkinderen groot en dreigt voor hen een planetaire roodstand: hun planetair kredietlimiet is nagenoeg overschreden. Straks kunnen ze niet meer pinnen, want er staat hoegenaamd geen tegoed meer op hun rekening. Het natuurlijk kapitaal van de aarde raakt uitgeput.

Mijn pleidooi dus: Geef deze laatste generatie alle inspiratie die hiervoor nodig is. Stop de overbevolking, overbevissing, ontbossing. Verminder de CO2 uitstoot, de defensie uitgaven, inclusief de atoomwapens en bescherm het milieu wereldwijd.

Vandaag bij de bakker de krant " De Zondag" meegenomen en wat ik daarin las onder de zondag van Sven deed me weer even zuchten. Lees zelf maar en spaar jullie commentaar niet.

"Voor mij hoefde die hele discussie over Zwarte Piet niet. Zes december is een kinderfeest en dat moet het ook gewoon blijven. Zwarte Piet mocht er van mij dus gerust schoensmeerzwart blijven uitzien want in mijn ogen was de zwartgeverfde knecht van de Sint nooit een racistisch statement. Maar kijk in de ogen van andere mensen dus wel en wie ben ik om iemand anders zijn gevoelens in te schatten? De belangrijdkste vraag blijft: is het feest van de Sint nu minder leuk geworden omdat de Pieten enkel onder het roet zitten omdat ze door al die schoorstenen moeten kruipen? Het antwoord is natuurlijk neen, de kinderen liggen daar heus niet van wakker! Dus laat ons het nostalgisch argument dat we met die Zwarte Pieten opgegroeid zijn niet tot in de treure blijven uitputten. We zijn intussen allemaal grote jongens en meisjes en zullen die roetpieten dus ook wel overleven!

Maar dat het Kruis nu ook al van de mijter van de Sint moet, kijk daar heb ik het wel moeilijk mee! Drie sterretjes of bolletjes of steepjes in plaats van het kruis? Werkt Klaas nu voor de Nationale loterij of wordt hij door Adidas gesponserd? Ik zeg bewust Klaas en niet Sinterklaas want die Sint krijgen ze binnenkort wellicht ook van zijn naam net zoals "Kerstmarkten" de dag van vandaag " wintermarkten" worden. Ik ben dan misschien een afvallige katholiek en niet meer zo gelovig om eerlijk te zijn, maar hoe harder ze mijn roots willen wegvegen, hoe meer ik weer zou willen leren geloven!

De Kerk heeft veel dingen verkeerd gedaan dat is zeker zo, maar " het geloof" uit mijn kindertijd met de rituelen en de zaligheid van de blijde boodschap, ik heb daar ooit veel aan gehad!

Kerstmis gaat niet enkel over jingle bells, kalkoenen en cadeautjes, het gaat vooral over het kindeke Jezus dat geboren werd in een stal omdat niemand zijn familie wou opvangen! Hij was de Zwarte Piet van zijn generatie, ik wil dat nooit vergeten. Bijna zou ik weer naar de Zondagse mis gaan om te bidden voor Sinterklaas die zalige heilige uit een ver verleden!"

Toen ik dat gelezen had vroeg ik me af : wanneer stoppen die haarklieverijen ... moeten we nu helemaal onze tradities afzweren omdat we stilaan overrompeld worden door mensen met een ander geloof die wel hun stempel willen drukken op onze maatschappij? Ik wil geen racist worden maar laat me dan verder mijn waarden en gewoontes behouden.. ze gaan al eeuwen lang mee.

Vanmorgen opgestaan met mist die wat aangevroren is en dat bij -0,7 momenteel. Het wordt dus een dag om binnen te blijven en hier wat orde te scheppen want de voorbije dagen waren druk. Donderdag hebben we geholpen met een verhuis van iemand die na zoveel jaren noodgedwongen zijn  huis ruilt voor een appartement, niet altijd gemakkelijk! Wat een mens in al die jaren niet bijeenhaalt.... keuzes maken is dan zo moeilijk! Ik mag/ wil er niet aan denken dat we hier ooit dezelfde keuze zouden moeten maken .. Al die herinneringen, je kan er zo moeilijk van scheiden! Het "jonge" volkje -als je 40ers jong kan vinden - had bedenkingen  bij de vele dozen die maar bleven komen. Er komt een tijd dat ze evenveel herinneringen zullen hebben , wees daar maar zeker van!

In ieder geval, na een dag druk bezig te zijn , begon mijn rug te protesteren en doet dat nog. Gisteren was dan wel weer mijn rustdag en welk een dag .. de eerste vrijdag van de maand die in het teken staat van ons uitje met een groepje blogvriendinnen. Er wordt daar gelachen, geklets wat gedronken en geloof me, het spaart telkens voor de één of andere een bezoek aan de psychiater uit. Neen, zover gaat het niet maar eens vrij over wat er wringt of wat stroef loopt  kunnen praten dat doet wonderen.

Vandaag kom ik tot de " heerlijke" vaststelling dat ik nog een paar wasjes en plasjes moet doen, dat de keuken en co wel een dweilbeurt kan verdragen, dat er na dat wasje een strijkje wacht en dat ik graag of niet toch  mijn neus moet buiten steken om te zorgen voor de inwendige mens want geloof me ..als je die niet zoet houdt dan kan die nogal opspelen!!

Ik wens jullie in ieder geval een fijn weekend,de studenten zullen ook een tandje mogen bijsteken want volgende week beginnen voor de meesten de examens... je zal zo de stress coëfficient in de lucht voelen toenemen... als dat maar geen winters weer oplevert !

Vandaag gehoord op radio 2 : de generatie K.

Ik vroeg me af waar ze dat nu weer vandaan haalden , dus ging ik op zoek . Dat is wat ik vond 

Doorheen de tijd is er altijd een evolutie geweest, van mens tot aap en van brief tot mail. Door veranderingen doorheen de tijd zijn ook de mensen gaan veranderen. Niet enkel lichamelijk maar ook geestelijk. Vijftig jaar geleden bestond er nog geen internet en was directe communicatie met de andere kant van de wereld science fiction. Nu kan het allemaal wel. Toch gaan de verschillende generaties mensen hier anders mee om. Dit heeft te maken met het verschil of ze ermee zijn opgegroeid of niet. Hierdoor gaan ze het zien als een vernieuwing of een gewoonte.

De mensen die nu op deze aarde wonen worden op gedeeld in vier verschillende soorten generaties. De Babyboomers, de generatie x, generatie Y en de generatie Z. Elke generatie wordt gekenmerkt door andere eigenschappen en karakter trekken naar gelang de mentaliteit waarin ze zijn opgegroeid.

De eerste generatie die werd vernoemd zijn de Babyboomers, zij zijn geboren vlak na de eerste wereldoorlog. De generatie gaat van 1946 tot 1955. Na de oorlog zagen veel mensen de toekomst rooskleurig en begonnen veel gezinnen aan kinderen. Hierdoor werden zeer veel baby’s te gelijk geboren, vandaar de naam Babyboom.

Na deze generatie kwam de x-generatie, zij zijn geboren van 1956 tot 1980. De generatie x werd ook wel de verloren generatie of de generatie nix genoemd. Deze generatie kreeg te kampen met stijgende jeugdwerkloosheid en experimenteerden met verschillende samenlevingsvormen. Maar ze maakten een kanteling. Door deze generatie werd de nadruk verschoven naar de kwaliteit van ons leven. Deeltijdswerken en vrijetijd deden hun intrede. Kernwoorden voor deze generatie zijn praktisch, zelfredzaam, relativerend en no-nonsense. Deze generatie is vooral gericht op gericht op samen doen, toegevoegde waarde, duurzame processen en het constructief benutten van de toenemende diversiteit.

De volgende generatie is geboren in de periode van 1980 tot 2001, zij worden de y-generatie genoemd of de pragmatische generatie. Deze generatie kreeg veel kansen , vrijheden en keuzes. Opkomen voor jezelf werd normaal en risico’s mochten genomen worden. Vanuit de marketing wordt deze generatie benaderd als de achterbankgeneratie (ouders regelen alles voor hen) , knip-en-plakgeneratie (alles is al eens bedacht), mediageneratie (communiceert gemakkelijker digitaal dan van persoon tot persoon).

Mensen die vanaf 1986 werden geboren worden ook wel grenzeloze generatie, digitale generatie, screenagers, generatie Einstein genoemd. Zij zijn nog zelfstandiger en individualistischer dan hun leeftijdsgenoten van tien jaar eerder.We beschrijven heel de generatie y als vertroeteld, zelfverzekerd en opgegroeid met grote technologische vooruitgang.

De nieuwste generatie zijn de mensen geboren vanaf 1990 tot en met heden. Zij mogen zichzelf generatie Z noemen of digital natives. Mark Prensky (2001) bedacht de term digitale natives omdat hij stelt dat deze generatie geboren is in een tijdsgewricht waarin de vergaande aanwezigheid van digitale technologie de norm is, dit in tegenstelling tot alle voorgaande generaties.

De digitale natives gaan in tegenstelling tot hun ouders op een andere manier om met de technologieën. Het verschil tussen de twee generaties zit hem in hun mentaliteit. De oudere generatie is opgegroeid met drie mogelijkheden voor het voeren van een gesprek: via face-to-face, telefoon of de brief. Terwijl de digitale natives verschillende manieren hebben aangeleerd om contact te onderhouden: sms, chat, sociale media, blogs,….

Binnen tien jaar komt een groot deel van de digitale native generatie op de arbeidsmarkt. Wat het effect hiervan zal zijn is nog niet duidelijk. Deze generatie is een 24/7 informatie maatschappij gewoon en zappen door het leven. Ze zullen ook niet zo trouw zijn aan hun job door hun nood aan variatie. De nieuwste generatie zal de arbeidsmarkt grondig veranderen, op welke manier valt nog af te wachten. De mentaliteit van de komende generaties zullen ook nog veranderende, maar met een open geest zal dit geen probleem vormen.

Voilà ik ben terug mee , jullie ook?

Vandaag is het een sombere en koude dag, de eerste winterprik lijkt er aan te komen en daarom zocht ik vandaag de warme op van blogvrienden. Een aangenaam tijdverdrijf want de onderwerpen waren heel variërend. Zie maar...

Eentje had het over de rellen in Brussel …

Inderdaad een enorm probleem voor de overheid want zaterdag mondde een aanvankelijk onschuldige betoging tegen slavernij opnieuw uit in baldadigheden. Tientallen relschoppers richtten vernielingen aan in winkels in de chique Louizalaan. Een politieman liep een schedelbreuk op. Een spontane of geplande betoging wordt de dag van vandaag geïnfiltreerd door herrieschoppers. Het gaat vaak om dezelfde personen. Het is al de derde maal in drie weken tijd dat een dergelijk incident zich heeft voorgedaan in de hoofdstad van Europa. Je zou er moedeloos van worden als je als zelfstandige in die stad je kost moet verdienen en je inboedel telkens opnieuw kapot geslagen of geplunderd wordt.

Eentje zegt dat ze op de leeftijd gekomen is dat haar lichaam de volgende dag in haar oor fluistert dat ze dat niet meer moet doen.

Als het een troost is Ani...ik krijg dezelfde boodschappen door , nu alleen nog luisteren

Een andere had iets te zeggen oven Black Friday..

Tsja ik heb daar ook mijn bedenkingen bij. Zijn we nu echt zo’n sukkelaars geworden dat we alles zomaar klakkeloos van de States overnemen? Hebben we dan zelf geen intiatieven meer? Geld besparen op een klantvriendelijke manier zegt men dan. Vergeet het.. het is gewoon een verkapte vorm van vervroegde solden. Wat namen we al niet over van die Amerikanen.. Halloween, Thanksgiving, black Friday , cyber monday.. …Zolang het maar daar bij blijft en we Trump maar niet overnemen zoals Myette schreef haha

Een dierenvriend vond dat katten slimmer zijn dan je denkt.

Natuurlijk zijn katten slimme beestjes, heb je een poes al eens goed bezig gezien hoe ze haar prooi beloert en vangt, hoe ze ons signalen stuurt of ze al dan niet goed gezind is en .. hoe ze perfect weet wat te doen als de haren in haar maag het haar even moeilijk maken? Als je de signalen van een kat eenmaal snapt maak je het communiceren met je viervoeter een stuk gemakkelijker.

Eentje wil al ontsnappen aan de komende winter ..

Toekomstplannen maken. Het koude weer dat eraan komt ,nodigt sommige blogsters blijkbaar al uit om uit te kijken naar warmere vakantieoorden om zo de kilte even te vergeten. Ik doe mee !

Iemand ontdekte de kracht van kleuren in ons leven.

Natuurlijk oefenen kleuren een enorme invloed uit op de mens . Zij zetten bepaalde psychologische en biologische processen in gang en kleuren op die manier onze gedachten. Je kunt blij worden van een bepaalde kleur of er juist een uitgesproken hekel aan hebben. In het eerste geval zal de energie van die favoriete kleur goed bij je passen en/of je eigen energie aanvullen. In het tweede geval zal de energie van de gehate kleur niet bij je passen en/of je hebt zelf al genoeg van deze kleurenergie in je lichaam (of aura) opgeslagen.

Daarom dat mijn omgeving kleurvol is, het geeft energie en warmt mijn “ ouder wordende” botten op..

Nog een groepje hield het bij het plaatsten van een spreuk in een mooie PPS ..

Zo zingt ieder vogeltje zoals het gebekt en dat maakt bloggenland soms toch boeiend!

Intussen zit ik hier weer al een paar uurtjes achter mijn scherm! Ik ga mijn halfbedde eens verrassen op een kopje koffie en ik doe gezellig mee!

Een aangename namiddag iedereen!

Mooie herfstfoto's zoals bij Ani op haar blog en de taferelen die we zelf zien op onze dagelijkse wandeling ( als het niet regent!!) hebben toch een effect op mij!

Al is de herfst niet echt mijn favorietste seizoen toch kan ik het niet nalaten om met open mond de gigantische diversiteit van najaarstinten vol bewondering in me op te nemen.

Ik zie het vlammende warm oranje, het bijna lichtgevende goudgeel, het intens diepe fluweelrood, het zandstrand oker, het knuffelzachte bruin, in alle mogelijke nuances en met alle denkbare schakeringen er tussen waarmee plots als bij toverslag elke boom zich zelfverzekert en zonder enige vorm van terughoudendheid meer dan overdadig flamboyant tooit. Alles schittert en gloeit in de laatste zonnestralen of blinkt en glimt na een plenzende regenbui. Van superlatieven gesproken...

Sommige bomen gaan voluit voor één enkele kleur, soms met z'n allen, soms opvallend contrasterend tussen soortgenoten. Andere bomen kiezen voor meer ingetogen schakeringen en één enkeling was blijkbaar zo danig besluiteloos dat hij dan maar àlle kleuren door elkaar aantrok, soms zelfs 3 of 4 op één blad...

De voorbije warme nazomerdagen genoot ik met volle teugen van al die pracht en praal. Wandelend met knisperend lover onder mijn schoenen bekeek ik de bomen van kop tot teen, allé ja, hun volledige kruin dus, nog mooi dik in 't blad, maar niet meer in een vertrouwde groene tint. De reeds losgelaten blaadjes dansten en huppelden speels en vrolijk achter de passerende auto's aan. Hier en daar vormden ze het begin van een sierlijk tapijt, een beetje als een knus warm deken op de al koude aarde en verbergen, alsof ze er toch wat beschaamd over zijn, de fenomenale overdosis aan eikels, kastanjes, noten en andere voortbrengsels dit jaar.

In de grauwheid van vanochtend bleken ineens vele bomen zich toch te hebben overgegeven aan de winter: hun opgewekt fladderende herfstkostuum maakt stilaan plaats voor een naakt bewegingloos takkenschouwspel. Het aroma van het onverwacht dikke bladerdek op de grond is zwaar en bijna tastbaar. Ook daar geniet ik intens van, al maakt het me eveneens weemoedig, deze zo aardse zoete geur van vergankelijkheid en sterfelijkheid lijkt wel een melancholische parfum die herinnert aan de eindigheid der dingen.

Mijn meter zei altijd dat een najaar, met zeer veel vruchten en lang blad aan de bomen, de voorbode is van een uitzonderlijk koude winter met, vast en zeker, behoorlijk wat sneeuw- en ijspret.

Dat is al lang geen zekerheid meer, de winters zijn niet meer wat ze waren. In afwachting van wat komen zal, snoep ik behaaglijk diep weggedoken in mijn comfortabele zachte sofa, van kastanjes ( de laatste die ik in de buurt vond) en noten ( eigen kweek) en bereid ik me voor op een zalig lange en deugddoende winterslaap. ;-). Soes jij mee?

Vandaag was het prachtig herfstweer en we profiteerden ervan om een laatste keer in 2017 het gras af te rijden !

Meteen was dat voor mij het moment om nog rap een paar shoots te nemen . Wat me zomaar in het oog viel waren de late paddenstoelen die stilaan ook aan het afsterven zijn . Een witte en zwarte paddenstoel rustig naast elkaar trokken mijn aandacht... zo simpel kan het zijn in de plantenwereld. Waarom niet bij de mens?

Je kan het ook van de grappige kant bekijken en er een tijdsgebonden symboliek in zien zoals dat er blijkbaar ook in de plantenwereld Zwarte Pieten zijn?

Nu het in de vroege ochtend weer donker is, slaap ik langer. Een maand geleden was ik voor de wekker meestal helemaal uitgeslapen.. Maar nu schrik ik vaak wakker van de wekker. Waarschijnlijk is mijn bio-ritme zich nog aan het aanpassen of ligt het aan de nieuwe matras die heel goed meevalt?

Ik las dat weinig behoefte aan slaap te maken heeft met de mutatie van een gen. Er zijn mensen die maar 4 tot 5 uur slaap nodig hebben en toch goed functioneren. Dat lijkt me plezierig. Zij hebben meer vrije tijd dan de gemiddelde mens.

Maar onderzoeken wijzen ook op de risico's van een chronisch slaaptekort. Vooral het gebrek aan concentratie en minder heldere besluitvorming treden al snel op. Soms denk ik wel eens aan jonge artsen, die hele lange werkweken maken en dus te weinig slapen. Je zult maar een consult of behandeling hebben als ze er al 50 uur op hebben zitten. Of een buschauffeur met een huilbaby,  die zal dan ook minder alèrt zijn.

Als ik dan lees dat zoveel mensen slaapproblemen hebben dan besef ik bij de kleine groep redelijk goede slapers te horen. Ik kan wel eens een slapeloze nacht hebben maar dat is niet elke nacht zo. Zelfs overdag doe ik moeiteloos een power-nap vooral 's middags bij het TV nieuws!! Dan vallen mijn ogen vanzelf dicht en schrik ik na zo'n 15 min wakker meestal op tijd om het weerverslag te volgen want al dat politiek gedoe is blijkbaar slaapverwekkend!

Waarmee ik wil zeggen dat slapen momenteel nog geen erg probleem is....en dat ik zo weer een logje in mekaar geflanst heb.

Gisteren feest ten huize Natoken!

Heb je woensdagavond ook gekeken naar telefacts over cyborgs en heb je ook je bedenkingen gehad na het zien van het programma?

Om het even kort uit te leggen cyborgs zijn mensen met een  fysieke samensmelting van mens en machine.

Het programma toonde hoe Neil niet langer kleurenblind is, dankzij een chip en antenne in zijn hoofd en hoe Magnus met zijn bionische arm meer kan dan hij ooit kon met zijn echte arm!

Mens en machine in één zijn geen sciencefiction meer maar bevinden zich onder ons!

In een wereld vol oorlog, geweld, crisissen en chaos zijn slechts weinig mensen op de hoogte van het feit dat binnen de wetenschap en de technologie ontwikkelingen plaatsvinden die ons mens-zijn volledig dreigen te veranderen, met zelfs het risico van het einde van de menselijke soort.

Talloze topwetenschappers werken momenteel aan de zogenaamde ‘verbetering’ van de mens, aan een nieuw type mens, een soort übermensch, een kruising tussen mens en machine, de cyborg.

Ik sta volledig achter de vooruitgang en het comfort van de moderne technologie maar hier roept het bij mij vraagtekens op of ik het voor mezelf zou willen. Technologie in mijn lijf of technologie die ervoor zorgt dat ik weer menswaardig kan functioneren ok maar om me de grens van de ouderdom te laten overschrijden , daar heb ik mijn bedenkingen bij! Het klinkt allemaal als science fiction maar dat wordt het steeds minder.

We bouwen al een poosje machientjes en chips in bij mensen en dan denk ik aan mensen met een pacemakers of een robotarm of - been. Ook hen kunnen we in zekere vorm als cyborgs zien .Zij hebben ten slotte een werkend apparaat binnenin of bevestigd aan hun lichaam dat hen in staat stelt iets te doen dat ze zonder het apparaat niet zouden kunnen doen, zoals een arm gebruiken die ze niet meer hebben of doorleven met een zwak hart.

Voor mensen met een fysieke handicap is die technologie wellicht het redmiddel. Maar wat als en wanneer gaat technologie ook bij mensen zonder handicap een rol spelen?

Eigenlijk doet dat het nu al. In hoeveel gevallen nemen robots en technologische snufjes het al niet over van de mens? De mens van de toekomst zal steeds meer een samensmelting vormen van lichaam en techniek. Het klinkt allemaal aanlokkelijk en dat is het ook voor de enkelingen met specifieke problematiek. Maar veroudering is een generisch proces en als men dan de technoligie misbruikt om de mens een “ eeuwig leven “ aan te kaarten dan haak ik af!

Als we eenmaal zover staan hoe groot is dan niet de kans dat we allemaal het loodje leggen door een virus of bacterie en dan bedoel ik een computervirus natuurlijk, want als computers deel gaan uitmaken van ons, kunnen we ons maar beter flink zorgen maken over een nieuwe uitbraak van een internetworm.

Maar voorlopig kunnen we nog allemaal rustig gaan slapen : cyborgs zijn nog niet massaal onder ons en ook jij en ik zijn geen cyborgs – niet in de letterlijke zin tenminste. Wat voor technologie je ook in je lichaam stopt, zolang er geen onbewuste communicatie tussen jou en de technologie is, ben je niets meer dan een mens met een stukje elektronica in zich.

Na het programma hebben we hier onder ons tweetjes nog wat nagekaart… Voor velen is die evolutie een schrikbeeld maar voor sommigen de ultieme droom. De mens die versmolten is met technologie. Angstaanjagend, droom of realiteit?

Herken je dat? Je bent aan het wandelen, je komt mensen tegen die alleen maar met elkaar aan het praten zijn. Ik vraag me dan wel eens af waarom ze zo aan het praten zijn. Is het omdat het niet hoort dat je stil bent? Is het daadwerkelijke interesse in elkaar? Het tegenovergestelde komt dan natuurlijk ook naar voren. Is stil zijn dan desinteresse in elkaar? Hoe eng is het als je niet praat?

Al ben ik normaal wel een tateraar, ik vind het heerlijk om af en toe in stilte te lopen, alles te zien en te horen wat er om mij heen gebeurt. Als je in stilte wandelt… dan hoor je de vogels, je hoort het ruisen van de bladeren, je hoort de wind door de takken en misschien nog wel het belangrijkste, je hoort de stilte. Je zou bijna de grassprietjes kunnen horen bewegen. Ook als ik met mijn slaapgenoot wandel, is er ruimte voor stilte en voor gesprek. Door de stilte geef je ook je eigen gedachten de ruimte en kan je ook datgene wat gezegd is laten bezinken.

Op het moment dat je met aandacht wandelt zie je ook meer. Ineens valt een boom op, die je misschien al veel vaker hebt gezien omdat je regelmatig hetzelfde rondje wandelt. Ik blijf dat bijzonder vinden… We lopen zo vaak in hetzelfde bosgebied en toch zijn er af en toe weer andere dingen die opvallen, bomen, takken, paddenstoelen die je ineens echt ziet, het licht dat anders valt, de seizoenen die invloed hebben, het vallen van de blaadjes maar ook de eerste groene knoppen die weer ontluiken. De vergankelijkheid en de groei, situaties afsluiten en nieuwe situaties omarmen.

Hoe ervaar jij het om stil te zijn als je samen wandelt?

Onze tweeling , zo noem ik de meisjes van de zoon, wordt vandaag 12.  Wat op die dag - 12 j geleden-  even diep ademhalen was - want er was al een broer van 3 en een zus van 2 - lijkt nu alsof het zo moest zijn en iets anders ondenkbaar is.

In september zetten ze al hun eerste stappen in het middelbaar en vinden er voorlopig allebei goed hun weg! Kleine kindjes worden groot maar toch genieten ze ook nu nog van een kaartje en een cadeautje voor hun verjaardag!

Een dikke knuffel voor beiden. We kunnen ons de wereld zonder hen niet meer voorstellen!

Geen voetbal in de Jupiler League dit weekend want onze Rode Duivels spelen twee oefenmatchen. Ik ben een voetbalfan en ook een beetje van onze Rode Duivels

Ik heb het volkslied van de Belgen vrijdag nog eens teruggespoeld. Niet omdat de Brabançonne het meest briljante stuk uit de muziekgeschiedenis is, maar om de smoelewerken van onze Rode Duivels te bestuderen. Die geven op zulke momenten altijd een stukje van hun karakter prijs.

Eden Hazard bv zingt nooit mee. Dat stukje playbacken kan zijn rug op. Hij staat er gewoonlijk bij alsof hij op het punt staat een gintonic te gaan bestellen aan de bar van de Carré. Nonchalant en stressloos.

Kevin De Bruyne kijktmet de zelfzekere blik van een speler die graag voor de Rode Duivels speelt maar van zijn gezicht lees je af “Zingen is voor janetten.”

Romelu Lukakuis Cool, zoals hij wil zijn maar prevelt toch mee.

Thibaut Courtois zingt met het zelfvertrouwen van de keeper in vorm.

Mertens tussen Ciman en Witsel houdt wijselijk de mond want die Franse versie ligt hem niet

En zo kan ik verder gaan maar ik heb ze niet allemaal lang kunnen bekijken!

Aan de vurigheid waarmee een elftal zijn volkslied zingt, kan je de vaderlandsliefde van een volk afmeten. Denk aan de manier waarop de Brazilianen op het WK, dat hún WK moest worden, de Hino Nacional Brasieliero meebrulden. Met de hoeveelheden stoom die uit hun oren kwam, hadden ze zelfs hun ex-speerpunt Ronaldo uit zijn zetel kunnen blazen. Daar stonden geen 11 verwende miljonairs die een balletje gingen trappen. Daar stond een hele natie, schuimbekkend van de goesting, met maar één doel: winnen.

Het kan ook in Europa. De manier waarop de Engelsen én hun supporters van God Save the Queen telkens een nationale viering van hun voetbalcultuur maken, is al even indrukwekkend. Op dat vlak hebben de Belgen nog wel een weg te gaan.

Bondscoach Marc Wilmots kreeg van de Rode Duivels gedaan dat ze voortaan hun hand op hun borst leggen en dat er hier en daar eentje mee fluistert. Onder Martinez blijft die gewoonte verder bestaan. Een verbetering ten opzichte van de jaren ervoor toen ze alle 11 het gezicht trokken van een plechtige communicant die hoopt dat de misviering stilaan op zijn einde loopt. Maar veel nationale eenheid stralen we met dat rondje playback nog altijd niet uit. Laat staan dat we op dat punt de tegenstander angst inboezemen.

Daarom: laat onze jongens eens iets strafs doen. Dat afschrikwekkend choreonummertje van de nationale rugbybeesten van Nieuw-Zeeland, bijvoorbeeld. Een Belgische haka met Kompany, Naingolan en Defour vooraan ( als die al meespelen!) . Een vurig “Waar is da feestje!”, ingezet door Eden Hazard. Of een rondje “Al wie dan nie springt, waarbij iedereen naar de scheidsrechter wijst.” Concentratieverlies bij de tegenstander verzekerd!

Dinsdag zullen we zien of mijn verzoek gehoord werd

Ja ze bestaan nog die landelijke kapelletjes. Ik heb dit dinsdag ontdekt en dat op de eerste wintermorgen van 2017... Het past eigenlijk bij mijn herinneringen aan vroeger, toen vond je die overal " ten velde" !

Vooral in de meimaand waren die OLV kapelletjes heel populair  Ik herinner me nog hoe we dan het lied zongen van O.L.Vrouw van Vlaanderen

Liefde gaf U duizend namen

Groot en edel, schoon en zoet

Maar geen een die 't hart der Vlamen

Even hoog verblijden doet ......

Neen ik ben het nog niet vergeten.... ik denk dat al die gewoontes van vroeger er zo ingeprent werden dat ze op ons netvlies blijven hangen of we nu nog al dan niet praktiserend zijn....

In ieder geval leverde het een mooie, landelijke streekfoto op!

Ken je dat liedje van Joe Dassin. L'été indien? Ik blijf het een pracht lied vinden en daarom koos ik een stukje eruit om onze 48 j samen vandaag in de picture te zetten. Het is onze leiddraad geweest toen we 13 j lang van het ene land naar het andere uitweken voor het werk van T! Maar nog steeds is het zo...

Deze morgen opgestaan met zon zowel buiten als binnen want gisteren een gezellig namiddag gehad met een paar vriendinnen bij ons jaarlijks etentje! Hoewel ik misschien met mijn West Vlaams voor een beetje babylonisch verwarring zorg,  klikt het toch goed hoor en is het altijd een positieve duw in de rug na een namiddag bijpraten bij een natje en een droogje! Spijtig dat we van de 6 maar met drie meer bloggen en dat is ook niet meer met de regelmaat van de klok maar de klik blijft en daar draait het om!

De dag voordien waren we in de Ardennen om de verjaardag van onze kleinzoon 2 te vieren die 13 geworden is en het weer zat echt mee zodat we zelfs een wandeling konden maken! Vandaag dan maar wat bezig geweest met klusjes die de voorbije 2 dagen zijn blijven liggen en zo vliegt de tijd! 

Toen ik gisteren thuiskwam lag een doodsbrief te wachten van een klasgenote uit de jaren 1960 ( humanioratijd) die opeens gestorven is wellicht door een hartprobleem want ze hebben haar maar na twee dagen gevonden. Ze is alleenstaande en  toen het gebeurde was er blijkbaar niemand in de buurt! In april zijn we nog samengekomen voor ons jaarlijks etentje met de klasgenoten van toen en niets wees erop dat ze er volgend jaar niet meer zal bijzijn! Het is toch even slikken.

En zo gaat het leven verder met zijn mooie en droevige gebeurtenissen en kan ik alleen maar blijven zeggen.. geniet lieve mensen van elke extra dag die je krijg want lang leven is geen evidentie!

Allerzielen is weer voorbij. Voor ons blijft het altijd een speciale dag omdat ons ma op een Allerzielen gestorven is maar al sinds mensenheugnis is Allerzielen een speciale dag.

Van oorsprong was dit de dag waarop gelovige rooms-katholieken hun dierbare overledenen ‘de hemel in’ konden bidden. Van die hemel hebben velen intussen afstand genomen, maar daarmee is de behoefte aan een ritueel om onze doden te herdenken natuurlijk niet gestild. En dus zie je op 2 november steeds meer moderne herdenkingsrituelen ontstaan, bijvoorbeeld in de vorm van lichtjestochten op begraafplaatsen. Samen staan we stil bij al die geleefde levens, samen vieren en gedenken we die in het openbaar. We laten ermee zien dat ze – ook zonder hemel – heus niet ‘weg’ zijn, onze doden.

Op de vraag waar ze dan wel zijn, antwoordde ene Carel ter Linden eens dit: "ze hebben zich verplaatst, ze gingen van buiten naar binnen. Buiten kan je ze niet meer ontmoeten, van binnen des te beter: in de herinnering, in je hart, in je levensverhaal. Daar leven ze verder."

En op Allerzielen maken we die doorgaande verbinding tastbaar en zichtbaar, door haar weer eventjes buiten, in het licht te zetten.

Het is bijna weer zover, morgen vieren we halloween...

In tegenstelling tot wat iedereen denkt is Halloween van origine géén Amerikaans feest! Halloween is afgeleid van Hallow Even (Hallow-e'en), oftewel All Hallows Eve: de avond voor het Katholieke 'Allerheiligen'. Op die dag worden de heiligen herdacht, de volgende dag, op 2 november (Allerzielen) herdenkt men de doden.

In Amerika vieren ze op 31 oktober Halloween. Zowel Halloween als Allerzielen verwijzen dus naar de herdenking van de doden. Eén van de rituelen bij het vieren van Halloween is Trick or Treat, het bedelen om snoep. 

Voor wie veel tijd en interesse heeft even wat historische uitleg .

OORSPRONG  VAN HALLOWEEN

 Bij de oude Kelten speelden doden en geesten een belangrijke rol. Al in de 5e Eeuw voor Christus vierden de Kelten (Groot Brittanië) Samain of Samhain, het Keltische nieuwjaarfeest aan de vooravond van 31 oktober. De overgang van de zomer naar de winter werd dan gevierd. De Kelten geloofden dat op Samain (All Hallows Eve) alle doden van het voorbije jaar samen kwamen om een lichaam van mens of dier te kiezen waarin ze de komende 12 maanden zouden blijven wonen, totdat ze in vrede mochten gaan rusten in het hiernamaals. Keltische gezinnen maakten daarom hun huizen zo onaantrekkelijk en koud mogelijk voor de dwalende geesten. Ze doofden hun haard en verzamelden zich buiten rondom een groot vuur, ontstoken door de Druide priester, om de zonnegod te eren en de geesten af te schrikken.

Daarom maakten de Kelten  zichzelf zo weerzinwekkend mogelijk door zich te vermommen als demonen, heksen, gnomen en andere boosaardige wezens. Om de geesten af te weren paradeerden ze met zoveel mogelijk herrie in en om het huis en vervolgden een optocht naar het grote vuur buiten het dorp. Wanneer een dorpeling de indruk wekte te zijn bezeten door een geest, werd hij geofferd aan het vuur, als een lesje voor de andere dwalende geesten die mensen probeerden te bezitten.

 De Romeinen die later binnenvielen namen de viering over, maar verboden het offeren van mensen. Het geloof in bezetenheid door geesten vervaagde langzaam maar zeker en Halloween werd meer en meer een feest voor het vermaak.

In de negende eeuw steekt het christendom de zee over. Het heidense Halloweenfeest wordt geconformeerd aan de christelijke religie: Allerzielen. In lompen gehuld bedelde men van deur tot deur om zielencake (brood met krenten). Voor elk brood beloofden ze te bidden voor dode verwanten van de schenker, zodat deze sneller in de hemel zouden worden toegelaten. Het "Trick or Treat" spelletje vindt wellicht daar zijn oorsprong.

De pompoen lantaarn (Jack-o-lantern in het Engels) komt waarschijnlijk uit een Iers volkslied. Het gaat over Jack, een dronkaard en een bedrieger die de duivel in een boom opsluit. Hij belooft de duivel weer vrij te laten, maar dat doet hij niet. Wanneer Jack sterft, mag hij niet naar de hemel, omdat hij zo slecht is geweest. Omdat hij de duivel heeft belazerd, mag hij ook niet naar de hel. De duivel geeft hem een gloeiend kooltje waarmee hij zijn weg door het enge duister kan verlichten. Om dit kooltje langer te laten branden, stopt Jack het in een uitgeholde biet. De immigranten die dit feest in Amerika introduceerden, vonden een pompoen mooier. Zo werd de pompoen een onderdeel van Halloween. 

Toch interessant om te weten hoe gebruiken uit een heel ver verleden nu op de één of andere manier nog verder leven!

In de nacht van zaterdag op zondag is het klokverzetcircus  weer eens actief geweest en schakelden we over van zomertijd op wintertijd. De klok gaat één uur achteruit en we mogen een uur langer in bed blijven liggen. Vanaf dan komt de zon een uur vroeger op en gaat ze een uur vroeger onder en dat tot 25 maart 2018, wanneer we opnieuw overschakelen op zomertijd.

De meeste klokken en toestellen hebben zich al aangepast al zijn er ook nog een reeks die een manuele terugduw moeten krijgen!

“De zomertijd heeft zijn beste tijd gehad.” Het is inmiddels een bekende uitspraak van weerman Frank Deboosere. Hij is een grote fan van de wintertijd, die eigenlijk de ‘echte’ tijd is.

Is die omschakeling nu de laatste keer en  waarom de zomertijd afschaffen en niet de wintertijd?

Algemeen gezien is het gepruts met de tijd een erg ingrijpend gebeuren. Wereldwijd zorgt het voor een hoop ellende en gemiste afspraken, aanpassingsproblemen in het gezin en het bedrijfsleven. De overgang van winter- naar zomertijd en omgekeerd heeft volgens studies ook een niet te negeren invloed op onze biologische klok en onze gezondheid. In de dagen na een tijdsovergang is er een stijging in het aantal beroertes, hartaanvallen en verkeersongevallen. Kortom, het artificiële spelletje met de tijd heeft een heleboel nadelige effecten. En dat twee keer per jaar.

“Blijf gewoon van de tijd af”, argumenteert weerman Frank Deboosere geregeld. Als het aan een groep van 70 Europarlementsleden ligt, is het in ieder geval mogelijk een van de laatste keren dat we ‘sjoemelen’ met de tijd. De afwisseling tussen zomer- en wintertijd heeft volgens de Europarlementsleden, uit alle acht fracties van het parlement, veel meer nadelen dan voordelen. In december wordt gestemd over een resolutie en als die wordt aangenomen, buigt de Europese Commissie zich over het vraagstuk. Als een meerderheid van de EU-landen voorstander blijkt van afschaffing, dan komt er een eind aan de zomer- en wintertijd. Maar welke tijd zullen we dan gebruiken? De zomertijd of de wintertijd?

Stof voor nieuwe discussies en ik vrees dat de oplossing nog niet in de directe toekomst ligt.

Als  november nadert dan overvalt me vaak een periode van terugdenken aan......temeer omdat ons ma op een 2e nov. van ons heenging.

Hoe ist? Goed alleen hebben we gluurders.

Wij hebben de laatste tijd weer last van gluurders. Niet dat er bij ons veel te zien valt, maar toch zijn er steeds van die ongewenste ogen die ons gadeslaan. We proberen het zoveel mogelijk te negeren en doen, vanwege onze privacy, maar vroeg de gordijnen dicht.

Het begon  met één, maar inmiddels zijn het er meer geworden. Ze hebben het zich makkelijk gemaakt door zich tegen een raam of deur te installeren . Wie vraag je?

September / oktober is de tijd van het jaar dat de spinnenbevolking zich nog een laatste keer lekker kan vol eten  voordat ze aan hun winterslaap gaan beginnen. Hun nevelige webben hangen zomaar ineens voor het raam en tussen de struiken.  Eigenlijk zitten ze ons niet in de weg zolang ze maar op gepaste afstand van de deur blijven, maar dat is niet altijd het geval. Soms verlaat ik het huis als een wijwater sprenkelende priesteres als ik 's morgens de krant uit de brievenbus haal om  maar niet in aanraking te komen met die kleverige draden die zich op korte tijd ergens vastplakken. Als het een beetje tegenzit, kan je nog uren het gevoel hebben dat behalve het web ook de bewoner zich tussen je kleren heeft gehuisvest.

Dat ze buiten hun web spinnen daar kan ik nog inkomen, maar binnen zijn die snelle "monsters" op acht poten niet echt welkom al denken ze soms van wel. Ik loop regelmatig op speurtocht ( ik wil niet dat men denkt dat ik ons huis niet netjes houd ) en kom ik er eentje tegen dan maken we daar snel korte metten mee. Zei ik we? Ik bedoel natuurlijk mijn slaapgenoot want ikzelf heb het er moeilijk mee al ben ik niet zo'n voorstander van die beestjes.

Nog even geduld en dan zijn ze weer in diepe slaap, waarmee ook de zomer en al een groot deel van de herfst voorbij zal zijn.

Hoe is het?  Goed! 

We leven al een paar dagen boven onze stand wat het weer betreft maar het onvermijdelijke komt er toch aan nl de herfst en alles wat er bij hoort.

Hebben jullie dat ook soms, dat weemoedig gevoel in oktober dat langzaam vanuit je tenen opstijgt? Horen jullie ook een stemmetje dat je influistert dat die mooie zomer weer eens voorbij is? En flits dan ook wel eens het liedje “’t is weer voorbij die mooie zomer”  van Gerard Cox door je  hoofd? Welkom in my world!

In onze natte lage landen kijken we maandenlang uit naar die lange zomerse dagen, maar voor we ’t weten zijn die weer allemaal voorbij. Ik heb het liedje nog eens beluisterd op Youtube, doe dat ook maar eens en dan zal je het meer dan normaal vinden dat ik een beetje weemoedig de herfst tegemoet zie.

Maar wat is weemoed en waar komt die vandaan? Waarom voelen we ons soms weemoedig en kijken we nostalgisch terug naar het verleden?

Ik vind weemoed een raadselachtig woord met een even raadselachtig gevoel. Ik ben blij en gelukkig, maar ineens koppel ik een lied, een beeld, een geluid … aan iets van vroeger en bekruipt me een warm verlangen naar toen, ik word overvallen door een soort heimwee en voel een zachte treurnis om wat voorbij is.

Nostalgie ervaar ik als gedachten van vroeger gestript van het gedoe van toen. Als ik dieper in mijn nostalgische herinneringen graaf, dan merk ik wel dat in iedere moment van mijn leven wel wat ‘gedoe’ was.

Een mooie zomer met uitgeregende uitstapjes en doornatte bbq’s.

Schattige baby’s met kilo’s pampers, uren gekrijs en hoofdpijn.

Interessante uitjes met vrienden, maar waar we niet altijd op dezelfde golflengte zaten.

Een mooi huis, maar ook een periode van stresserende financiën.

Toffe familiefeestjes, maar ook slepende conflicten.

Veel plezier op school, maar ook deadlines en moeilijke taken.

Geliefden moeten afgeven en het gemis dat blijft hangen.

En zo kan ik verder gaan.. Nostalgie doet ons dat allemaal vergeten.

Iemand zei ooit eens Nostalgie is een slijpmachine die onze herinneringen bewerkt alsof het ruwe diamanten zijn: grillige hoekjes worden afgeschaafd en het oppervlak opgepoetst tot ons verleden dermate schittert dat het iets begeerlijks lijkt.

Voorbije dingen lijken soms zo volmaakt. De snoepjes uit onze jeugd waren veel lekkerder, de liedjes veel mooier, het eten gezonder, de vriendschappen intenser en het leven zorgelozer en minder ingewikkeld... vul maar aan.

In het Engels bestaat een mooi gezegde Nostalgia is like a grammar lesson: you find the present tense, but the past perfect.

Misschien voelen we ons veilig in die nostalgische momenten omdat vroeger toch nooit terug kan komen. Vele dingen willen we echt niet opnieuw beleven. Weemoed wordt wel eens de brug tussen toen en nu genoemd. Maar ik begrijp echt wel dat ‘toen’ niet terugkomt.

Weemoed, nostalgie, dit kan een genezende balsem zijn voor wonden uit ons verleden, maar we mogen er niet in blijven hangen. 

Ik ga genieten van misschien de laatste mooie nazomerdag en misschien zullen de kortere dagen me af en toe weemoedig maken. Maar hé, de herfst met al zijn kleuren is er en in de verte fonkelen al kerstlichtjes. Ik ga genieten van al het moois op mijn pad, het leven gaat al vlug genoeg.

Met de winter die eraan komt en een tuin die winterklaar moet gemaakt worden, is hier nog veel te doen maar .. ik probeer af en toe mijn rem op te zetten!

Van mensen met ADHD is bekend dat ze geen of een slechte rem hebben. Vol energie en overgave je ergens instorten en lekker doordraven. Als je dat als maatstaf neemt voor ADHD -en ik wil even heel duidelijk stellen dat dat niet de maatstaf is-  dan zijn er wel heeeeel veel mensen met ADHD. Want je zelf een halt toeroepen omdat het echt even genoeg is, is lastiger dan veel mensen denken. Je hoeft dus geen ADHD te hebben om daar moeite mee te hebben.

Klinkt het vertrouwd in je oren als je het volgende leest?

“Nog even dit afmaken, dan kom ik.”

“Geen tijd voor pauze, want ik wil dit nog even afmaken.”

“Ik maak het vanavond nog wel even af.”.......

Hoor je het jezelf zeggen?

Kunnen stoppen omdat je genoeg gewerkt hebt en denken “Morgen is er weer een dag”. Kan jij dat? Of ga je elke dag over je grenzen heen?

In onze maatschappij is alles druk, druk, druk. We vergeten en onderschatten vaak het belang van rust. Het is moeilijk om niet bedolven te raken.

Tot recent had ik het er ook moeilijk mee maar ik begin het te leren om mezelf af te remmen en op tijd pauze te nemen.  Het is nu toch al een poosje dat ik niet de opmerking kreeg van mijn slaapgenoot" wanneer ga je nu eens stoppen en gaan zitten het is genoeg geweest voor vandaag" ....

Het is al vaak genoeg aangetoond dat pauze nemen je productiviteit ten goede komt. Jezelf regelmatig opladen is nodig om er weer met nieuwe energie tegenaan te gaan en de kans is groot dat je weer frisse ideeën hebt.

Dit gezegd zijnde laat ik jullie alleen met dit logje, ik rem vandaag af en geniet van de zomerse dagen die we extra krijgen!

Hebben jullie ook pano gezien gisterenavond op éen! Ik ben er nog niet goed van!

Het ging over private verzorgingshuizen met een prijskaartje tussen de 2500 en 7500 euro per maand per persoon . Van de 809 woon-zorgcentra in Vlaanderen zijn er zo’n 138 in handen van private ondernemingen ( vaak multinationals ) waar gemiddeld minder personeel werkt dan in woon-zorgcentra van het OCMW of vzw en waar de dagprijs varieert tussen 59 euro ipv 52 of 54 en er zijn zelfs plaatsen waar men 250 euro per dag betaalt! Als je denkt voor die prijs een goede oude dag te krijgen dan sla er helemaal naast! Kleden ,wassen , verzorgen en eten moet in amper 12 min minuten per persoon en dat allemaal door een schrijnende gebrek aan personeel! Het is moeilijk om dan je job goed te doen, laat staan dat er tijd is om met de bewoners een praatje te slaan of te gaan wandelen! Winstbejag primeert op aandacht voor de levenskwaliteit van de oudjes . De isolatie , eenzaamheid en moedeloosheid was bij sommigen zo groot dat ze liever zouden sterven.

Luxe, personeel dat altijd klaarstaat, heerlijke menu’s bedacht door sterrenchefs… in de reclamefilmpjes van sommige centra lijkt het wel vakantie . Helaas de realiteit is helemaal anders. De heerlijke menu’s bestaat meestal uit een goedkope bruine brij. Volle plateaus werden weer meegenomen uit de kamer van oudjes die zelf niet meer konden eten maar ook geen hulp kregen. Gevolg is dat velen ondervoed geraken en daarom krijgen ze dan voedingssupplementen als ze er ten minste voor betalen!

De overheid zegt dat ze beseffen dat er een probleem is en dat er nieuwe afspraken met de sector moeten gemaakt worden..Zolang winstbejag primeert op levenskwaliteit , blijft het probleem bestaan!

We waren / zijn er allebei niet goed van …Je zou er zelfs een potje bij huilen als dat je eigen oude dag moet worden. Die eenzaamheid en dat wachten tot het einde .. dat is onze grootste angst en voor ons beiden hoeft het ook niet zo.

Je wordt er niet bepaald vrolijk van!

De ochtend is van mij. Niet dat ik dat wil of dat ik daar voor ijver. Het is gewoon zo. De vroege ochtend en ik wij zijn een duo gegroeid in de tijd. Ik ben diegene die de lichten aansteekt, de verwarming aan het werk zet en de ontbijttafel dekt. Die gewoonte is door de jaren heen zo gegroeid want mijn slaapgenoot is absoluut geen ochtendmens! Ik ben ook diegene die mijn planten als eerste aanspreek en ik wacht na al die jaren nog steeds op een antwoord. 

De ochtend weet hoe ik geniet onder de douche en soms mijn dag neuriënd inzet maar ook hoe ik snel mijn mond houd als ik een deur hoor piepen. De ochtend weet dat ik niet voor mijn kleerkast moet staan omdat ik de avond voordien al alles klaargelegd heb wat past bij de nieuwe dag. Wanneer de keuken ondertussen opgewarmd is en het ontbij klaar staat, neemt de ochtend zijn biezen. Dan is het tijd om mijn halfbedde wakker te schudden. Door de jaren heen heb ik het geleerd om het niet erg te vinden dat ik altijd als eerste mijn benen vanonder het warme dekbed moet zwieren want zo is de ochtend en de rust die hij met zich meebrengt, van mij.

Alhoewel paddestoelen het hele jaar voorkomen worden ze door vrijwel iedereen geassocieerd met de herfst en dat is nu dus zover.

Vroeger verbaasde de mensen zich over paddestoelen. De mensen waren er zelfs een beetje bang voor. Paddestoelen verschijnen zomaar, lijkt het, en de mensen begrepen niet waar ze vandaan kwamen. Paddestoelen werden dan ook in verband gebracht met bovennatuurlijke zaken, zoals duivels, heksen en elfen. Aan veel namen van paddestoelen kan je dat nu nog merken: duivelsei, duivelsbrood, heksenboleet, heksenkringen en elfenbankjes. Omdat er geen duidelijke reden was waarom er soms wel en soms geen paddestoelen groeiden, verzonnen de mensen vroeger zelf maar een verklaring. Heksenkringen zouden ontstaan waar 's nachts heksen gedanst hadden. Elfen gebruikte paddestoelen om op te zitten: het elfenbankje.

Ook de naam paddestoel verwijst nog naar die verzonnen verklaringen. Padden, zo dacht men vroeger, waren de huisdieren van heksen en tovenaars. De paddestoel is hun zitplaats. Ook werd wel gedacht dat paddestoelen kabouterhuisjes waren. 

Terwijl aan de ene kant van de tuin de laatste bloemen nog even herinneren aan de zomer, ademt de andere kant pure weemoed en nostalgie … en toch kan ook dat prachtig zijn. Ik heb me laten gaan want de variatie is enorm en daar mogen we even van genieten en dat op ons eigen stekje...daarom ging ik op shoot

Dit is de laatste lading komkommer van dit jaar! Onze enige stengel in de serre gaf ons zomaar 42 komkommers! Onze kleinzoon 2 heeft er kunnen eten tot ze zijn oren uitkwamen want hij is daar verzot op!

Maar wist je dat komkommers boordevol zitten met belangrijke voedingsstoffen, zoals vitamines B en C, foliumzuur, calcium, ijzer, magnesium, kalium en zink. Deze frisse groente is ideaal om je energie op te krikken in de namiddag, maar net zo goed om je honger te stillen of een glas water wat meer smaak te geven.

Gisteren las ik dat je echter nog veel meer mee kan doen met komkommer dan enkel opeten. Te laat voor mij want ik heb bijna alles weggegeven…

Met schijfjes komkommer kan je ook...

...het aandampen van je spiegel vermijden Door met schijfjes komkommer over het spiegeloppervlak te wrijven, maak je komaf met een aangedampte spiegel. Bovendien krijgt je badkamer ook een fris aroma.

...op een groene manier poetsen Vergeet zware chemicaliën want kranen, lavabo’s en roestvrij staal kan je ook reinigen met een schijfje komkommer. Het laat geen strepen achter, beschadigt je vingers en nagels niet én zorgt voor een mooie glans.

...schoenen opblinken Een belangrijke afspraak op de planning en geen tijd om je schoenen nog uitgebreid op te blinken? Snijd dan een vers schijfje komkommer af en ga ermee over de schoenen. Ze zullen niet alleen een duurzame glans krijgen, maar ook ineens beter bestand zijn tegen water.

...piepende scharnieren te sussen Geen olie in huis om een piepende deur het zwijgen op te leggen? Wrijf erover met een schijfje komkommer en het probleem zou opgelost moeten zijn. ...ongewenste wasco- en stylostrepen weg te wissen Heeft je kleintje de muur gedecoreerd met wasco’s? Geen nood. Met een geschilde komkommer kan je ongewenste strepen langzaam wegwissen.

Om af te sluiten toch nog één eetbaar trucje met komkommer: wie na de maaltijd last heeft van een stinkende adem, kan een schijfje komkommer tegen het gehemelte duwen met de tong, gedurende 30 seconden. De bacteriën die voor de vieze geur zorgen, zullen verdwijnen.

In onze straat staan wilde kastanjebomen en in het najaar hebben we dat geweten. Niet alleen ligt de baan vol met platgereden kastanjes de voortuinen en opritten kleuren bruin van de afgevallen bladeren. Als ik dat zie dan denk ik aan een gedicht van G. Gezelle dat we in de lagere school nog geleerd hebben:

Hoe zeere vallen ze af,

de zieke zomerblâren;

hoe zinken ze, altemaal,

die eer zo groene waren,

te grondewaart!..........

( Guido Gezelle)

Dat is nog maar het begin!! Het ziet er dan misschien heel idyllisch uit maar dat is dan ook het enige positieve aan heel de situatie want die overlast van bladeren als de wind eens goed huisgehouden heeft of de eerste vorst de nachten teisterde die kan me niet bekoren hoor zeker niet als ze de oprit kleuren of tegen de voordeur gewaaid liggen!

Momenteel is het dus genieten van een fotootje .. deze morgen was het al heel wat minder want een flinke wind waaide een hele lading kastanjebladeren richting voordeur... en zo gaan de seizoenen voorspelbaar verder!

Stilaan begint de moestuin uitgebloeid te geraken maar in de serre is het nog ver van gedaan. De komkommerplant en onze speciale tomatenplanten blijven bloeien en wij blijven smullen!

Ik las de reactie van Ani en wil even reageren... Die tomaatjes hangen hier zo aan de stengel te pralen, ik heb ze niet opgeblonken hoor! IK denk dat ze stralen omdat ze nu het laatste woord hebben in de serre!

Krijg je ook geen zin als je dat ziet?

Hier zit ik dan weer achter mijn vertrouwde schermpje, de zondag deuntjes klinken zacht op de achtergrond en mijn kopje koffie geurt heerlijk naast mij. Ik haal eens diep adem en denk even na…hoe ik mijn mijmeringen op deze eerste oktober dag   als een nuchter persoon kan overbrengen zonder direct als zweefteef te worden afgeschilderd ?

Tja.. misschien zo ! 

Aan welke kleur denk jij als het over oktober gaat?

Ik denk gewoonlijk aan allerlei bruin- en oranjetinten  aan dwarrelende bladeren en het grijs van een lucht vol regen..

of misschien kan het ook zo..

Rugpijn daar weet ik - zoals zovelen - over mee te praten en al beweeg ik zoveel mogelijk het blijft een feit dat een rug heel wat te verduren krijgt en soms is het kwaad al geschied voor je het weet en loop je voor de rest van de dag met een zeurende pijn in de onderrug rond.

Na de spuiten die ik recent kreeg, gaat het toch wat beter maar om op zeker te spelen hebben we ook voor een andere matras en hoofdkussens gezorgd. Veel rugklachten ontstaan door een verkeerde houding of een verkeerde beweging. Ook tijdens de slaap neemt men al snel een verkeerde houding aan, waardoor de klachten, die tijdens de slaap eigenlijk verlicht zouden moeten worden, tijdens de nachtrust toenemen. Een verkeerde (slaap)houding kan, op zowel korte als lange termijn, rugklachten veroorzaken of verergeren. Een goede matras ondersteunt het lichaam op de juiste plaatsen en zorgt ervoor dat de wervelkolom in de correcte positie ligt, zodat deze minimaal wordt belast. Met al die gegevens en goede raad in het achterhoofd gingen we shoppen en geloof me .. dat was geen gemakkelijk en simpele aanschaf..

De ene zweert bij een waterbed, de andere houdt het bij een bed van geheugenschuim, een derde verkondigt soelaas door een hardere matras te kiezen en zo kan ik nog even doorgaan. Er bestaat geen 'beste matras' voor mensen met rugklachten, omdat de keuze voor een matras erg persoonlijk is. Wij hebben dan ook onze tijd genomen en ons laten begeleiden door deskundigen om hopelijk de juiste keuze te maken. Gelukkig mocht ik veel matrassen uitproberen en na 6 weken wachten slapen we nu op een nieuwe matras! Dat een nieuwe matras pijnklachten kan verminderen dat wil ik best geloven al verwacht ik er geen wonderen van  maar een juiste slaaphouding zal zeker helpen! Een goed bed kan het verschil maken tussen een slechte of goede nacht Ik ben benieuwd .Wordt zeker vervolgd.

Ze zijn niet meer zo talrijk als ze ooit geweest zijn maar onze gevleugelde insecten blijven me boeien en gelukkig hebben we nog bloemen in de tuin staan die hen aantrekken...Ik ging op vlindershoot in mijn tuin nu het weer nog meezit! Heerlijk! 

Voor diegenen die een mondje Engels verstaan.. ik vond het te grappig om niet te posten

Jongeren hebben hun SMS codes...zoals BFF, WTF, LOL etc.

Wij senioren hebben die ook 

ATD - At the Doctor's

BFF - Best Friends Funeral

BTW- Bring the Wheelchair

CBM- Covered by Medicare

CUATSC- See You at the Senior Center

DWI- Driving While Incontinent

FWBB- Friend with Beta Blockers

FWIW- Forgot Where I Was

FYI- Found Your Insulin

GGPBL- Gotta Go, Pacemaker Battery Low

GHA- Got Heartburn Again

HGBM- Had Good Bowel Movement

IMHO- Is My Hearing-Aid On

LMDO- Laughing My Dentures Out

OMMR- On My Massage Recliner

OMSG- Oh My! Sorry, Gas

ROFL...CGU- Rolling on the Floor Laughing...Can't get Up!

TTYL - Talk to You Louder

WAITT - Who Am I Talking To?

WTFA - Wet the Furniture Again

WTP - Where's the Prunes

WWNO - Walker Wheels Need Oil

GGLKI - Gotta Go, Laxative Kickin in!

Eigenlijk heb ik niets speciaals te melden of te vertellen maar tussen twee tuinbeurten in kom ik toch even langs ..

Vanaf vandaag wordt het droog, gaat de zon schijnen en stijgt het kwik naar ongeveer 20 graden. Echt een feest, dus. Maar helaas: de aanstaande periode van mooier weer duurt naar verwachting niet erg lang maar dat mag toch de pret van het nazomerweer niet drukken: we gaan genieten van elk straaltje zon. Een wandeling in de natuur is ook een optie want stilaan trekt die weer haar bontgekleurde herfstjas aan .. prachtig die verschillende kleurentinten. Ik ga één van de volgende dagen zeker met mijn cameraatje in aanslag op fotojacht! Ga je mee?

In mijn vorig logje zei ik het al :Ouder worden is onoverkomelijk. Het brengt mooie, nieuwe dingen met zich mee, maar is af en toe ook gewoon niet leuk (waar blijven die jaren..?).

Wat jouw gevoel er ook bij is, het helpt om het zo nu en dan even te relativeren en het vanuit een humoristisch perspectief te bekijken. Om even de draak met onszelf en het hele ouder worden te steken en er vooral niet te zwaar aan te tillen. Want zoals George Bernard Shaw zei: “Je stopt niet met lachen wanneer je oud wordt, je wordt oud wanneer je stopt met lachen.”

Daarom zet ik hier en paar quotes met een knipoog naar het ouder worden . Een paar extra lachrimpels kunnen er nog wel bij..

Deze week regende het terwijl de zon scheen en dan zeggen we : Het is kermis in de hel . Wij West Vlamingen zeggen het nog sappiger : Het is kermis in de pastoor zijne lochting!!

Ik weet ook niet hoe we aan die uitdrukking " kermis in de hel" gekomen zijn. Ik stel me zo voor dat ze in de hel best blij zouden zijn met een regenbui omdat het er erg heet zou zijn. Nu, als de zon schijnt kunt je dat associëren met de hel en de regen is dan dus de kermis. (mensen worden vaak ook blij van de kermis toch?). De hel wordt vaak voorgesteld als iets vreselijks, iets waar het in ieder geval niet leuk is.

Kermis wordt over het algemeen gezien als iets dat juist wel leuk is. Als het dus "kermis in de hel" is, dan is dat heel bijzonder, iets dat zelden voorkomt. Die overeenkomst kan ook de reden zijn waaruit de uitdrukking ontstaan is. 

Maar wisten jullie dat ‘kermis’ meer betekenissen dan het bekende volksfeest?

Zo wordt van een vrouw in de menstruatie gezegd, dat het bij haar kermis is (de rode vlag hangt uit).

Het is Breugel-kermis wil zeggen van een vrouw, dat ze ‘vlagt’ (haar onderrok onder haar rok uitkomt).

Ook kan kermis de betekenis hebben van ‘een huiselijke ruzie’. Men zegt dan: Het is er kermis: er wordt getwist en lawaai gemaakt.

In Antwerpen hebben ze het over duiveltjeskermis, in de Kempen is ’t duveltjes-, duvelkenskermis of de duvels houwe keeremesse.

Hoe dan ook mijne lochting was content met wat regen en zon samen want ik had juist een paar struiken uitgedund en verplaatst en dan zijn regen en zon een zegen voor de fijne worteltjes.