Berichten van 1 januari 2017 tot 31 december 2017

Als we met vrienden op stap gaan zijn het natuurlijk ook 55 plussers of ouder en wat valt me dan op.... dat we zo vaak jammeren over ouderdom.

Ja, er zitten een paar nadelen aan maar als je door het gejammer heen kijkt dan kan je toch nog genieten van ouder worden, vind ik.

Ouder worden wordt voorgesteld als iets afschuwelijks waaraan je maar op één manier kan ontsnappen nl doorgaan of doodgaan en dat laatste is geen optie ( voorlopig)!

Doorgaan betekent cru gezegd lelijker worden, permanent moe zijn vaak zonder enige notie van moderne ontwikkelingen, door urine wadend, semi-dement en daardoor keihard via verpleeghuis en verzorgingshuis op weg naar het graf. Als je het zo bekijkt dan lijkt het alsof oud zijn iets verschrikkelijks is en als je niet oppast, ga je dat nog geloven ook. Een voorbeeld , als een jongere zijn sleutels kwijt is, denkt hij: ik ben mijn sleutels kwijt. Als ik, zeventig plusser ze kwijt ben, denk ik: ik word dement.

Ouder worden begint al wanneer je, nota bene, halverwege de vijftig bent. Dan ga je een onzichtbare grens over en heet je plotseling 55plusser en dat is blijkbaar een afhankelijke kneus die bij alles moet worden begeleid. Je komt in aanmerking voor een ‘seniorenwoning’, met handige traplift en beugel in het bad. Je moet immers gaan nadenken over de manier waarop je je laatste levensdagen wilt slijten, want die staan om de hoek.

Ik weiger me te spiegelen aan dat beeld . Ouder worden heeft ook voordelen en bevrijdende inzichten. Het is tijd dat we dat inzien. Maar waar praten vijftigplussers over? Hoe vervelend het is om een bril te moeten dragen. Dat het gehoor achteruitgaat. Dat ze niet meer zo snel reageren, soms bang zijn. Dat ze niet meer snel op namen kunnen komen, niet meer goed tegen drank kunnen, vergeetachtig worden. Je zet thee, maar vergeet het op te drinken. Je googelt iets, maar uh… wat ook weer?

Ja, de jeugd gaat voorbij en al spuit je je vol met botox, jong word je niet meer. Het is dus zinloos om daarover te jammeren . Daarom nodig ik hier alle 55/65/75 en meer plussers die hier voorbij komen uit om het leven dat we hebben te omarmen en ervan te genieten zolang het kan!

Het moet hier niet altijd bloedernstig zijn daarom....

Een oudere man werd aangehouden door de politie rond 02:00 en werd gevraagd waar hij heen ging op dat moment van de nacht.

Hij antwoordde: 'Ik ben op weg naar een lezing over alcoholmisbruik en de effecten op het menselijk lichaam en over roken en laat opblijven. '

De sceptische agent vroeg: 'Echt waar? Wie geeft die lezing op dit moment van de nacht? '

Hij antwoordde: 'Mijn vrouw.'

Of ik met mijn vorig logje de bedoeling had om de bezoekers wakker te schudden zoals Chris in een reactie zei? Niet echt, ik ventileerde gewoon mijn verontwaardigheid over wat er gaande is in onze maatschappij ...

Deze morgen bij het wakker worden door de klokradio werd ik weer eens met de realiteit geconfronteerd.. een burgemeester werd door een jonge 18 jarige zomaar vermoord omdat hij de zelfdoding van zijn vader nog niet verwerkt had ... en dan denk ik " komaan gast lost dat nu iets op, je pa komt er niet mee terug!"... En dan hoor ik hoe een tweede slachthuis in zo'n 6maanden tijd betrapt wordt op foltertechnieken bij het slachten van varkens ... Tsja, verschiet iemand daar nog van? Als er al geen respect is voor een mensenleven dan kan je dat ook niet verwachten voor een dierenleven... Waarden, gewoon weg waarden, die kregen we met de paplepel binnen , waar zijn die nu gebleven? Allemaal de schuld van onze losbandige jeugd wordt er dan gezegd! Niet helemaal antwoord ik daar op, misschien moet onze generatie maar eens de hand in eigen boezem steken! Durven we nog waarden doorgeven of vinden we onszelf watjes als we aan bepaalden waarden vasthouden?

Triest, intriest... en toen ik deze morgen ging boodschappen werd ik er ook niet vrolijker van. Ik stond in de krantenwinkel mijn beurt af te wachten . Aan de kassa stond een dame met een boodschappenrollator en aan haar manier van luid praten kon je horen dat ze een bewoonster was van een psychiatrisch instelling in de buurt. Die dame had 2 busjes cola besteld en stond daar met het wisselgeld, de busjes in de hand en haar handtas te  sukkelen om die handtas te openen terwijl ze krampachtig haar rollator vasthield. Voor mij stonden drie dames stoicijns hun beurt af te wachten .. de ene keek de andere eens aan maar daar bleef het bij. Uiteindelijk werd het mij te veel, ik schoot uit de rij, liep naar de dame in kwestie toe en stelde voor om haar te helpen. Ik ritste haar handtas open, stak de busjes er in , deed ze terug toe, hing de handtas aan de rollator en hielp de vrouw om te draaien met dat ding... Het wisselgeld had ze nog in haar handen toen ze mij luid bedankte en me dat wilde geven.. Ik heb haar gezegd dat wisselgeld goed weg te steken en keerde terug naar mijn plaats in de rij...De drie dames voor mij verpinkten niet, ze keken me zelfs niet aan en ik voelde me langzaam boos worden en had veel zin om luidop te zeggen... jullie zijn dan misschien mentaal ok maar sociaal/menselijk zit het daar binnen helemaal niet snor. Maar dan dacht ik .. Natoken houd je in het heeft geen zin!

En dan denk ik ( en daar gaat het oudje in mij dan weer ) in mijn tijd... Ons ma zou gezegd hebben, help dat vrouwtje eens , zoals ze ook wilde dat we onze stoel afstonden aan anderen als we in een volle wachtkamer van de dokter zaten, of dat we merci zegden als we van iemand iets kregen of dat wij grote mensen lieten voorgaan als we bij de deur kwamen... Maar ik heb de indruk dat dit allemaal passé is. Veel jongeren kennen het woord merci niet eens meer, ze vinden " krijgen" de gewoonste zaak van de wereld  en van een plaats afstaan aan ouderen of zwangere vrouwen op bus, tram of trein hebben sommigen blijkbaar nog nooit gehoord!  Neen ze zitten liever op hun luie kont te SMSen of te chatten en durven je dan ook nog vrank in het gezicht te bekijken zo met de air van .. hewel madammeke staat het u niet aan?

Zoals ik al zei triest, intriest al denk ik dat we de fout niet volledig bij die jongeren moeten leggen.. velen krijgen die waarden gewoon niet meer mee. De fout ligt bij sommigen van onze generatie die blijkbaar denk dat waarden nu niet meer "in" zijn dat het niet meer "cool" is tov je kinderen of jongeren om nog zo'n attenties te verwachten.

Word ik echt oud als ik zo'n dingen nog belangrijk vind? So be it, maar zolang ik leef en mentaal alles nog op een rijtje heb blijven ze voor mij een levenshouding waar ik trots op ben dat ik ze meekreeg!

Ik las bij Myette dat de natuur boos is op ons en ik geef haar volop gelijk want die mooie natuur wreekt zich momenteel met tornado’s, aardbevingen, tsunamis en andere rampen.

Dat de gevolgen van het onvoorzichtig omgaan met de natuur zo groot zouden zijn, stond in de sterren geschreven. Iedereen staart nu in ongeloof naar Irma die aan de overkant van de Atlantische oceaan lelijk huis houdt . Langs alle kanten klinkt nu dat de opwarming van de aarde de oorzaak is van al die miserie. De opwarming van de aarde heeft die orkaan niet veroorzaakt, maar wel de gevolgen erger gemaakt.

Is er een verband tussen orkanen en klimaatverandering?

De wetenschap is daar nog niet helemaal uit. Het zou logisch zijn dat de intensiteit van orkanen toeneemt, doordat het oceaanwater opwarmt. Er zijn ook nog andere, minder directe manieren waarop het veranderende klimaat van invloed is op orkanen. Orkanen veroorzaken vaak een stormvloed. En omdat de opwarming van de aarde zorgt voor zeespiegelstijging, neemt de kracht van zo’n stormvloed toe. En komt het water veel verder landinwaarts. Tot daar de vaststelling en spijtig genoeg is voor velen daarmee de kous af en zijn ze nog steeds niet overtuigd dat we dringend bepaalde zaken moeten veranderen willen we de aarde leefbaar houden voor onze nakomelingen!

Daarnaast zitten we ook nog met die opgeblazen ego’s van bepaalde staatshoofden die absoluut willen bewijzen dat zij de machtigste en krachtigste van deze knikker zijn en daardoor blind lijken voor de gevolgen van hun daden!

Kijk nu eens naar N Korea dat heeft bevestigd dat het een "geslaagde" kernproef heeft gehouden, de vijfde ooit in het land. De test veroorzaakte een aardbeving met een kracht van 5.3. Allemaal ondergronds alsof dat geen weerslag heeft op wat er zich bovengronds afspeelt. Ik kan me niet van het gevoel ontdoen dat de recente zware aardbeving in Mexico een gevolg is van die kernproeven.

Niet alleen is het zo dat volgens de normale evolutie van de aarde de continenten beetje bij beetje naar mekaar toeschuiven met alle gevolgen van dien ,neen sommigen denken dat ze door krachtige , zinloze ontploffingen die bewegingen nog eens moet verstoren.

Arm mens”dom”!!

Wanneer worden we wijzer en wie durft het aan om eens heel hard aan de alarmbel te trekken?

Iedereen die boven de 50 is kent dat wel die bruine plekjes die overal op je huid verschijnen, sommige miniem andere willen zich blijkbaar manisfesteren. Iedereen heeft daar dan een eigen mening over zo van ... ik heb dat ook tot .. ik zou daar toch eens laten naar kijken! Dat laatste hebben mijn slaapgenoot en ik dan maar gedaan , kwestie van ons daar geen zorgen over te moeten maken!

Het onderzoek ging vlot, de beide bodies waren rap met een loep overlopen en het verdict was .. wijsheidsvlekjes! Daar kan ik me nu mee verzoenen zie, klinkt toch stukken beter dan ouderdomsvlekjes niet?

De zomervakantie zit er op. De kleinkinderen zijn allemaal goed gestart en zien het " voorlopig" zitten Hier komt de rust ook stilaan terug! Gisteren mochten we nog eens de voeten onder tafel steken om een 50j huwelijk te vieren. Volgende week hebben we nog een bijeenkomst met de mensen met wie we in Nigeria gewoond hebben en op het einde van de maand nog een feestje en dan kunnen we stilaan uitblazen want van al dat feesten word je ook niet fitter! Ikzelf heb daar niet zoveel last van maar mijn slaapgenoot verwerkt al dat gefeest en speciaal eten en drinken minder goed! 

Toen ik gisteren aan de oudste kleinzoon vroeg wat hem het meest bijgebleven is van zijn vakantie ( die tussen haakjes eivol zat!!) was zijn spontane reactie Senegal. Hij vond dat een enorme confrontatie en merkte op dat iedereen daar eens zou moeten meedraaien om een idee te krijgen hoe luxueus en rijkelijk we hier in het Westen leven. Een wijze opmerking van een 15 j en dat was uiteindelijk ook de bedoeling van de zoon toen hij die reis boekte. Wij hebben 8 jaar in Afrika gewoon en geleefd en kennen het verschil, maar de jonge mensen van vandaag vinden hun leventje normaal terwijl veel jongeren een totaal andere jeugd hebben!

De natuur begint stilaan ook tekenen van een nakende herfst te vertonen en mijn vingers kriebelen om terug orde en lucht in mijn bloementuin te scheppen maar nog even geduld zeker want veel planten staan nog in bloem!

Over het wereldnieuws zullen we het niet hebben want dat wordt er maar niet beter op.. . en als dan nog eens de natuur ook voor ellende zorgt dan word je er niet vrolijker van wat de toekonstverwachtingen betreft.

Maar we gaan door, we blijven ons vasthouden aan dat sprankeltje geloof dat niet iedereen zot of onverantwoordelijk is en dat voor onze nakomelingen toch nog een mooie toekomst kan weggelegd zijn!

Vandaag zijn ze weer alle 6 gestart! Voor onze tweeling een grote stap naar het middelbaar , voor hun broer en zus een weerzien van klasgenoten en voor onze pruts de eerste dag in het vierde leerjaar!

Een goeie start lieve schatten!

Vannacht hebben we de beloofde regen gekregen. Het tikken van de druppels op het dak werkt precies slaapverwekkend want ik heb de nacht doorgeslapen zonder maar één keer wakker te worden en dat op zich is al een hele prestatie. Nu probeert de zon er terug door te komen.

Ik hoor de bloemen en planten zingen tot hier achter mijn PC want die smeekten om water...Die droogte van de laatste weken liet ook op de natuur sporen na. De natuur lijkt vroeger dan normaal zijn groen te verliezen, bloemen zijn te vroeg uitgebloeid, bomen verliezen te snel hun blad maar dat er aan deze toch wel mooie zomer stilaan weer een einde komt dat staat vast. Maar klagen zullen we niet doen zeker, want als ik de ellende en miserie zie in de States na de passage van de orkaan Harvey dan zeg ik " praise the lord" dat we daaraan ontsnappen!

Intussen stomen de mama's hun kroost weer klaar voor een nieuw schooljaar dat op gemengde gevoelens verwelkomd wordt bij onze kleinkinderen. De tweeling kijkt er al naar uit om de grote stap te zetten naar het middelbaar. Grote broer en zus die het al gewoon zijn , reageren lauwer op die eerste september. Kleinzoon 2 heeft blijkbaar wel zin om zijn vrienden van vorig jaar terug te zien want heeft die bibber om de eerste schooldag op de " grote" school al gehad vorig jaar! Onze jongste vindt het leuk om naar het vierde leerjaar te mogen en heeft haar klasje en juf al ontmoet. !

Mijn rug schijnt zich stilaan terug met mijn leeftijd te verzoenen en houdt zich momenteel koest, de grote zomerdrukte is hier voorbij al wachten  deze maand wel nog een paar feesten maar nu mag IK eens de voeten onder tafel steken!

En zo gaat het ritme van het leven verder en worden wij "oudjes" ook stilaan weer een zomer ouder.

Gisteren de laatste BBQ van deze zomer gehad en een afsluiter die kan tellen mooi weer ( dank u weerman!), prima gezelschap, het eten mocht er ook zijn ( ik kan toch moeilijk iets anders zeggen hé ) en veel positieve reacties gekregen op van alles en nog wat .. en de gasten content en de buik volgeladen ( en de handen ook met fruit en groenten uit de tuin!!) terug naar huis ,meer moet het niet zijn hé.

Natuurlijk was biebie 's avonds doodop, pijpje uit al heeft iedereen een handje toegestoken maar ja uiteindelijk ben je de gastvrouw en blijf je bezig! Het gevolg was dat ik om 2u doodmoe maar nog klaarwakker in bed lag te koekeloeren.  IK ben er dan maar terug uitgekropen, heb de vaatwasser uitgeladen, alles weggezet, de keuken terug toonbaar gemaakt en daarna omdat ik niet te druk mocht zijn nog wat op mijn PC getokkeld. Rond 5 u ben ik uiteindelijk terug in bed gekropen naast een ronkende slaapgenoot die nooit merkte dat ik er niet was.. Ik heb me nog eens in de warmte van lepeltje lepeltje genesteld en ben pas om 8u deze morgen wakker geworden! Ik voel me wonderlijk fris en zal rond de middag de bots wel krijgen vrees ik. Alleen die rug van mij geeft weer wat van Jetje  maar ja ik verwachtte niets anders!

Door onze Nederlandse vrienden werden we echt verwend de dames ( ik de dochter en schoondochter) met een hippe boodschappentas , de kids met een reuzenbokaal snoep.  Wie beweert dat Nederlanders krenterig zijn die kent onze vrienden niet!

We hebben heerlijk gekeuveld over de tijd van "toen" en " nu".. jong en oud samen en het was soms hilarisch! Onze jongste zei op een gegeven moment :" oma dit is hier precies een lachfeest".. het mooiste complement toch?

Vandaag ben ik lui, kijk ik tussen de vingers naar de taken hier want ik weet dat het werk niet wegloopt! Dat is een zekerheid die we allemaal hebben!

Af en toe loop ik hier met mijn cameraatje rond om wat mooie plaatjes te vereeuwigen zo ook deze week en zo lukte ik een paar leuke  wolkenfoto's en dat bracht mij terug naar mijn studietijd!

In die tijd was het een klassieker om het gedicht van Martinus Nijhoff te bestuderen en toen al vond ik dit gedicht prachtig. Ik vind het ook erg passen in elke tijd: het verlies van de onschuld en dat met volwassenheid het leven er niet altijd leuker op wordt. Ik kijk zelf ook vaak naar mijn kleinkinderen en denk dan “ geniet nog wat van dat onbevangen en veilig gevoel en koester dit gevoel. “ Amen.

Zeg nu zelf maar  dit gedicht overstijgt de tijd

Terwijl mijn slaapgenoot een programma volgt over het eten van insecten, trek ik me hier terug want de gedachte dat we ooit van dat klein grut zullen eten kan me momenteel niet bekoren!

Na de infiltratie begint mijn rug terug redelijk aan te voelen al is het nog steeds uitkijken geblazen. Maar vandaag  heb ik dan toch weer samen met mijn slaapgenoot een korte wandeling gemaakt en dat viel redelijk mee! Op aanraden van de dokter zijn we ook gaan zien voor een type matras die beter zou moeten zijn voor mijn rug.. Heb er dan maar meteen een aangepast hoofdkussen bij genomen... Als mijn rug binnenkort niet weer top wordt dan zal het zeker niet daar aan liggen... Eigenlijk zou het simpel zijn om elk zijn eigen matras te hebben maar als je lepeltje, lepeltje slaapt is dat moeilijk hé?

Gisteren viel dan ook nog eens de vaatwasser in panne en met onze laatste BBQ van de zomer volgende zondag is dat geen overdreven luxe dus zijn we nog rap gaan zien voor een nieuwe vaatwasser. Die wordt morgen geleverd zodat ik me zondag geen zorgen moet maken om de stapels borden, bestekken, glazen ...

Intussen zit mijn ventje hier de menu champignons met termieten en rat te promoten.... Bush meat zoals ze in Nigeria zegden. Zelf heb ik nooit bush meat ( slang , rat enz..) gegeten maar T wel toen hij voor de job naar het binnenland moest!

Toen we terug waren van de wandeling ergerde ik me voor de zoveelste keer aan de haag langs onze oprit! De plaag heeft zich erin gezet en nu zie je overal roeste plekken en coniferen die kapot gaan... Dat wordt nog een jobke dat we voor de winter willen laten opknappen, daarom belde ik vandaag naar een tuinman om te zien wat er als alteratief mogelijk is! Dat wordt wellicht haag er uit en een nieuwe in de plaats. Even afwachten wat daar het prijskaartje van wordt! Wij zijn dus niet de  enigen die ouderdomsverschijnselen vertonen.. die haag werd gezet zo'n 35 j geleden en heeft ook haar beste tijd gehad....

Mijn voorkeur ging naar schanskorven van zo'n 1,8m hoog maar na even navraag gedaan te hebben in de gemeente moet ik die tand uittrekken. Vadertje staat moeit zich overal mee en de verkavelingsvoorwaarden sluiten zo iets uit als afsluiting met het andere perceel.

"Je moet toch een komen zien..."

Ik draai me om zie een pan met wormen die in een saus aan het sudderen zijn en mijn maag begint al te protesteren..

"Ze vinden het nochtans heel lekker" is de commentaar hier!

Inderdaad die manen zitten hun vingers af te likken en beschrijven het eten als " orgastisch". Sorry bij orgastisch stel ik me iets anders voor !

Kan best zijn dat insecten lekker smaken maar ik ben er nog niet klaar voor en zal maar niet te lang kijken of ik eet gans de nacht kevers en wormen en mieren en maden ....

Heb jij nog zin om de TV of de radio aan te zetten? Voor mij hoeft het stilaan niet meer want bij elk journaal worden we geconfronteerd met nieuwe aanslagen of geweld...Het lijkt wel alsof al die gebeurtenissen een epidemie veroorzaken en de wereld vol loopt met gestoorde geesten al dan niet geïndoctrineerd of psychisch gestoord!

Vandaag gelezen in de krant.

Vrouw op klaarlichte dag doodgeschoten achter loket van ACV-kantoor
● Auto rijdt twee keer bewust in op bushokjes in Marseille: vrouw (42) overleeft klap niet
● "Terrorist stapte uit busje, zette zonnebril op en mengde zich in de massa. Daarna stak hij man dood"...

En zo is het elke dag wel ergens iets!

Wie gevoelig is voor al dat geweld durft haast niet meer buiten te komen want er kan altijd een gestoorde geest rondlopen met een wapen om zomaar willekeurig aan te vallen!

Inderdaad geweld is van alle tijden maar zoals het er nu aan toegaat is het wraakroepend en heel verontrustend. Niemand kan nog zeggen  "dit is een ver van mijn bed show" want voor je het weet sta je met je neus voor de feiten want ook supermarkten , winkelcentra, kantoren, vlieghavens .. worden een doelwit!

Maar we mogen die waanzinnigen niet laten zegevieren, het leven gaat door en we moeten ons daar aan optrekken en ook aan de woorden van een heel wijze man ..

Nu ik er  even de riem  moet afleggen, heb ik veel tijd om na te denken en zie .. voor diegenen die dat ook willen doen, sta hier maar eens bij stil!

- Een boot die niet vastgelegd is, drijft met de stroom mee.

- Laat pijn uit het verleden wegspoelen als voetstappen op het strand.

- Je kunt de wind niet veranderen, maar wel de stand van de zeilen.

- Met ieder succes koop je alleen maar een toegangsticket voor een moeilijker probleem.

- Men kan geen zorgen verdrijven door ze weg te redeneren.

- Het zaad van de vreugde ligt alleen in het verdriet.

- Liefde is als oorlog: gemakkelijk te beginnen maar heel moeilijk te beëindigen.

- De beste helpende hand die u zich kunt wensen, is vaak een stevige duw.

- Vele mensen denken dat ze een fout die ze hebben toegegeven niet meer hoeven af te leren.

- Wie weet dat er niets te zoeken valt, weet ook dat er niets te zeggen valt.

- Boeken zijn als mensen: ze maken een bepaalde al dan niet prettige indruk op ons, nog voor we ze hebben leren kennen.

- Wanneer je de regenboog wil, krijg je eerst de regen.

- Keer je gezicht naar de zon, dan valt de schaduw altijd achter je.

- Soms ziet het hart wat onzichtbaar is voor het oog.

-

Ik blijf voorlopig maar aanmodderen met die rug , de spuiten geven niet direct een spectaculaire verbetering!

Dan maar met wat humor proberen de dag rooskleurig te zien zeker?

Tijdens een wandeling door het woud hoorde een atheïst geritsel in het struikgewas. Hij draaide zich om en zag een enorme grizzlybeer op zich afkomen. De man probeerde zich uit de voeten te maken, maar struikelde over een boomstronk en viel.

Terwijl de beer zijn machtige voorpoten ophief om toe te slaan gilde de man: "God! Help me!"

De tijd stond stil. De beer bleef als bevroren staan, het bos zweeg en het beekje hield op met kabbelen.

Toen hoorde de atheïst een machtige stem:

"Je ontkent mijn bestaan al jaren, hebt anderen verteld dat ik een verzinsel ben en al mijn werken toegedicht aan een samenloop van kosmische omstandigheden. Waarom zou ik je helpen?"

"Ja, het zou hypocriet zijn om u nu om hulp te vragen", gaf de atheïst toe. "Maar misschien kunt u de beer bekeren?"

Op hetzelfde moment kwam het bos weer tot leven en begon de beek opnieuw te stromen. De beer viel op zijn knieën, vouwde zijn klauwen en sprak:

"Heer, zegen deze spijzen, amen."

Ons zomer ritueel BBQ met vrienden of familie ... zolang het kan willen we het volhouden want na het eten en alles wat erbij hoort zijn de momenten van gezellig kletsen het vasthouden waard .

Ook op de 15e werd het weer eens één van die gesprekken die zo typisch zijn voor de zomer. We zaten buiten in de tuin want op de middag brak de zon door, de resten van het eten waren nog niet afgeruimd want we genoten van de bloemen, het gezelschap en een deugddoend zonnetje en dat alles bij een heerlijk glaasje wat wil je nog meer? De vogelgeluiden  vulden de achtergrond terwijl wij genoten met mensen die we graag zien. Voor ons hoeft niets te veranderen tenzij misschien een rug hebben die geen stokken in de wielen steekt op cruciale momenten!! Maar dat is een ander hoofdstuk!

Als ik al een romanticus ben, dan zeker niet de enige dat hebben we ervaren. Gelukkig.

11 redenen waarom het vandaag en alléén vandaag Moederdag isvolgens de Antwerpenaren!

Vandaag is het een feestdag in het Antwerpse! En waarom?  Wel, dat is omdat het vandaag Moederdag is. Ja, je hoort het goed: VANDAAG en dus niet in mei zeggen ze hier.

In Antwerpen wordt al meer dan 100 jaar Moederdag gevierd op 15 augustus en daar hebben de Antwerpenaren 11 steengoeie redenen voor:

1. Deze Moederdag valt ALTIJD op 15 augustus ... Dus je hoeft niet uit te rekenen wanneer de tweede zondag van mei valt.

2. ... en niet zomaar: want vandaag is het Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaart. Het is absoluut geen willekeurige dag hoor.

3. 15 augustus is een Bijbelse hoogdag waarop Maria, de moeder van alle moeders, gevierd wordt. Er bestaat toch geen beter moment om alle mama's in de bloemetjes te zetten.

4. Het is zelfs een officiële verlofdag, waarop iedereen vrij krijgt. Dus kan je de hele dag je mama verwennen.

5. Deze Moederdag werd trouwens al in 1913 opgericht ... Meer dan 100 jaar geleden!

6. ... terwijl de Moederdag in mei een jaar later werd opgericht in Amerika ... Antwerpen was dus trendsetter van de wereld!

7. ... en moederdag in mei is pas in de jaren 20 overgewaaid naar Europa toen ze in Antwerpen dus al zo'n 10 jaar lang hun mama's bedankten.

8. Moederdag vieren in de zomer heeft niets dan voordelen: je kan je mama bijvoorbeeld trakteren op een dagje aan de zee ... En samen een ijsje eten, natuurlijk.

9. ... of haar een boeket geven van zelfgeplukte bloemen. Een persoonlijk cadeau!

10. Bovendien vieren ze niet alleen in Antwerpen Moederdag op 15 augustus, maar ook in Costa Rica Aha, dat is dus echt niet omdat 'de Antwerpenaren weer speciaal moeten doen'.

11. En tot slot: Antwerpenaren hebben altijd gelijk, dus nu ook.

Case closed.

Maar wanneer je moeder ook viert, geef haar een dikke zoen als dat nog kan want een moeder kan je nooit genoeg bedanken!

Met al die onrust in de wereld momenteel en twee opgefokte egotrippers die de wereldvrede bijna op zijn kop zetten , trek ik me terug in mijn dromen...

Moest ik kunnen, ik opende een winkel , een wereldwinkel , ras , huidskleur, blank, bruin, geel of pikkezwart het zou van geen enkel belang zijn. Iedereen zou iedereen verstaan, welke taal men ook zou spreken, alles zou zo klaar als een klontje klinken, jongen, meisje, man of vrouw van welke cultuur of religie ook, iedereen zou evenveel rechten hebben. Elk woord zou liefdevol uitgesproken worden, pretlichtjes zou ik in de uitverkoop zetten voor wie het leven even niet zo rooskleurig zou zien, regenbogen om door de haren te weven , sterrenregen om een sjaal mee te breien en roze wolken om door het leven te zweven. Alleen maar lachbuien en glimlachen zouden in de rekken mogen liggen om nog maar te zwijgen over de dagvers gebakken nog warme kusjes , helemaal gratis en voor niets zou je er nog een natte klapzoen bij krijgen , alles verpakt in een gelukzak met een enorme rode strik toe gebonden.....

Een dag - en nacht winkel zou het zijn, geen deur om te openen of te sluiten, geen licht om te doven of om aan te steken, een warme zachte gloed zou er hangen om iedereen naar binnen te lokken. Zachte heel melodieuze klanken zouden als uit een voile plafond naar beneden sijpelen, af en toe zou er een vuurwerk van de mooiste kleuren doorheen knallen.

"De wereld is van iedereen" ..... dat zou de naam van mijn winkel zijn!!!

Maar ja .. we weten het, dromen zijn bedrog!..

Ben ik stilaan van die draaiingen verlost dan loop ik nu rond zoals een oud " metje" half gebogen omdat rechtop lopen niet kan momenteel!

Omdat ik dagelijks druppels in mijn oor moest doen, heb ik blijkbaar te lang in een verkeerde houding gezeten om die druppels in mijn oor te houden met als gevolg dat er iets in de rechterkant van de rug geschoten is en ik nu inactief ben door een heel vervelende rugpijn! Mij huisdokter zei direct " oei dat was niet goed" toen hij hoorde hoe ik mijn hoofd schuin gehouden heb zeker niet omdat ik vanaf mijn 18e een rugletsel heb en dat zich daar nu artrose op vormt met alle gevolgen van dien!

Doeme toch, (vergeef me ik weet dat ik niet mag vloeken) maar ik blijf me hier maar opjutten omdat er volgende week weer een BBQ op het programma staat en ik dat momenteel niet aankan!

Klaag, klaag, klaag... en sakkerdepietjes toch, wat ben je met een redelijk jonge geest in een redelijk oud lijf!!!!

De lichamelijke veranderingen in mijn lichaam zijn niet tegen te houden. Je kan niet voorkomen dat je lichaam door veelvuldig gebruik wat slijt, al kan je deze processen wel vertragen door een gezonde leefstijl wat ik dan ook probeer te doen. Ik ben overtuigd van het cliché dat je zo oud bent als je je voelt en dat is afhankelijk van slechts één ding: je mindset. Twee mensen kunnen dezelfde leeftijd hebben maar tegelijkertijd niet even oud zijn. Het verschil zit hem dan vaak niet zozeer in de mate van lichamelijke achteruitgang, maar in hoe je in het leven staat.

Ik probeer positief mijn dagen door te brengen maar momenteel is dat een beetje moeilijk omdat ik beperkt ben in mijn bewegingen en laat DAT een groot probleem zijn voor mijn egootje!!

Oud worden heerlijk toch!

Zolang mijn bovenkamer niet helemaal ok is dan maar naar andere inspiratie grijpen zeker?

Van zitten gesproken:

Een mens kan in :

nesten zitten

op distels zitten,

in de schulden zitten,

in de armoe zitten,

in iemands neus zitten,

op zijn geld zitten,

in de puree zitten,

in het kot zitten,

op hete kolen zitten,

en als hij zijn gat verbrandt heeft

op de blaren zitten..

 En waar zit jij nu?

Eigenlijk niet veel te protokollen vandaag want dat gedraai in mijn hoofd speelt me nog steeds parten. Vrijdag had ik ( gelukkig) een betere dag zodat ik kon genieten van de maandelijkse bijeenkomst met een paar vriendinnen maar gisteren was het weer van af en vandaag is het niets beter. Ik denk morgen nog eens langs de dokter te gaan maar weet nu al het verdict,  wandelende kristallen of iets met mijn buis van Eustachius .... ik vrees eerder de ouderdom ... want je kan niet " ongestraft" ouder worden dat waren de woorden van ons ma haar huisdokter...Toen vond ik dat geen gezegde maar nu begin ik het te geloven..

Dus lieve mensen bij leven en welzijn een aangename zondag en tot de volgende!

Ik wist het al van zodra ik mijn ogen open deed deze morgen .. die wordt niet mijn dag! Zo om de x aantal weken heb ik ervan waardoor of waarom , ik weet het ook niet maar dan draait en schommelt het in mijn bovenkamer van zodra ik een beweging maak met mijn hoofd en wel zodanig dat ik er mottig van word...Ik ken betere dagen.

Het wordt dus een off day vandaag en ik kijk maar best gewoon voor mij uit en niet naar boven of beneden of de kermis komt er aan! Eén voordeel ... zo zie ik ook geen spinnenwebben hangen of vuile strepen op de vloer. Het is precies een familiekwaaltje, ons ma had er met ouder worden last van , mijn oudere zus kent er ook wat van om af en toe op de " kermesseboem " te zitten en ik doe niet graag onder... Heerlijk toch oud(er) worden.

Ik zet vandaag alle middelen in om beter te worden want morgen is de maandelijkse bijeenkomst met een paar vriendinnen en ik wil dat niet missen maar dan moet mijn bovenkamer wel terug stabiel zijn .

Zij die terug wat gaat uitschommelen in haar zetel groet u!

Ik kreeg het volgende in mijn mailbox en van een hoofdbreker gesproken! Ik wist niet dat familie zo complex kan zijn!

"­Vertel eens wat er scheelt,"­ vraagt de psychiater aan de overspannen man.­

"­Het is allemaal gekomen door mijn huwelijk.­"

"Ik trouwde met een weduwe die een volwassen dochter had.­ Zij werd mijn stiefdochter.­ Mijn vader kwam op bezoek, werd verliefd op mijn stiefdochter en trouwde met haar.­ Zo werd mijn stiefdochter mijn stiefmoeder.­ Mijn vrouw kreeg een zoon.­ Die werd automatisch de schoonbroer van mijn vader, want hij is de halfbroer van mijn stiefdochter, die met mijn vader is getrouwd.­ Aangezien mijn zoon de broer is van mijn stiefmoeder, is hij ook mijn oom.­ De vrouw van mijn vader kreeg ook een zoon. Dat is dus mijn broer, want hij is de zoon van mijn vader.­ Maar hij is ook mijn kleinkind, want hij is de zoon van mijn stiefdochter.­ Mijn vrouw is mijn grootmoeder, omdat ze mijn stiefmoeders moeder is, waardoor ik de kleinzoon van mijn eigen vrouw ben.­ Aangezien ik getrouwd ben met mijn grootmoeder, ben ik niet alleen de echtgenoot en kleinzoon van mijn vrouw, maar ben ik ook mijn eigen grootvader!­ Daarom ben ik een beetje overspannen."­

Vandaag naar de markt geweest en daar staat maandelijks een man met tweedehands boeken. Omdat hij ook boeken opkoopt en ik op zolder en in de reservekamer rekken vol boeken heb, vroeg ik of hij even wilde langskomen. Ik had gehoopt dat er hier een lading zou meegenomen worden want de meeste boeken zijn nog in goede staat ook oudere kinderboeken, een volledige encyclopdie die door niemand meer gebruikt wordt, Eos tijdschriften van wel 10 jaargangen ver evenals National Geographics van jaren ... teveel om op te noemen.Toen die man op onze zolder kwam zei hij, jullie kunnen een eigen bibliotheek beginnen .. Inderdaad , ik heb al die boeken bijgehouden omdat ik hoopte dat er toch een paar van de 6 kleinkinderen de microbe van oma zou geërfd hebben maar helaas , drie keer helaas, de Ipad , de tablet en de Tv liggen precies beter in de markt dan een goed boek. Twee zakken heeft die brave man meegenomen, amper twee schamele zakken omdat de meeste boeken verouderd waren of niet "in" genoeg! Zelfs boeken van Marc De Bel - zo goed als nieuw - bleven staan, geen interesse meer ervoor zei hij ...

Ik ben nu 12 euro rijker maar zit nog steeds met die lading boeken. Morgen is het hier oud papier en in een opwelling en furie heb ik alle kartonnen dozen die we hier staan hadden, gevuld ...12 stuks aub en die staan nu op straat om eindelijk uit mijn ogen te verdwijnen...Ik zal nog veel dozen mogen vullen voor alles weg is... Waarom ik ze niet laat staan? Omdat de kinderen ze later ook niet moeten hebben en ik hen de moeite van het wegdoen wil besparen! Er zal hier nog genoeg op te ruimen zijn als we eenmaal ons hoofd neergelegd hebben want mijn slaapgenoot houdt van alles en nog wat bij en iedere kast, vrije kamer of het tuinhuis staat vol om nog maar niet over de zolder te spreken. Een mens vergaart toch nog al wat in zijn leven mijn gedacht.

Al dat gesleur en gedoe kruipt wel in de kleren en hier zit ik nu te tokkelen terwijl ik eigenlijk liever in mijn zetel zou zitten maar ik vrees als ik daar neerval dat ik niet meer rechtgeraak....Eigen schuld dikke bult zeggen ze dan!!!

Komkommertijd, zo kan ik het best omschrijven wat er nu op seniorennet leeft.... Veel blogvrienden zijn ofwel op reis of door omstandigheden er even uit of anderen zijn gewoon even inspiratieloos .

Zelf heb ik ook niet veel te vertellen tenzij het jullie interesseert dat ik al een was opgehangen heb en groenten gekuist voor het middagmaal ( een heerlijke mix van salade, tomaten en komkommer uit eigen tuin met verse aardappeltjes ook van eigen kweek!)... dat ik de toer van de tuin gedaan heb om die vervelende slingerbloemen van tussen mijn planten te ontwarren.. een echte pest is dat en het blijft maar komen. Ik heb hier al lang het bewijs gekregen voor het gezegde " onkruid vergaat niet"!!

Deze week zijn de twee van de dochter even op logement geweest... ons glutenkindje vond zelfs dat ze te weinig kwamen logeren... tsja .. hier heeft ze oma die ze continu voor haar karretje spant om te fietsen of te skeeleren of spelletjes te spelen of gewoon samen te kokerellen...maw.. ons prinsesje heeft alle aandacht die ze wil en 's avonds hangt oma's tong op haar buik!! IK WORD OUD!!!

Maar anderzijds moet ik ervan profiteren want eenmaal groot is het niet meer zo evident dat ze nog bij oma en opa logeren!! Opa heeft daar geen moeite mee, hij ziet hen graag komen maar dat verandert weinig aan zijn dagplanning! Die slaapgenoot van mij heeft echt geen zittend gat en vooral in de zomer is hij elke dag druk bezig buiten.. en er valt hier nog veel te doen.. Daarom zeg ik hem altijd .. "goed blijven ademen dat is het lang leven want dat heb jij nodig met al de plannen die jij nog hebt".

Kleinzoon is een freak in het bouwen van legowagens of futuristische creaties, uuuuuuuren kan hij daar mee bezig zijn en intussen staat zijn koptelefoon op en op zijn tablet volgt/ luistert hij naar afleveringen van FC de Kampioenen!! Niet te geloven hoe zot dat jong volkske hier is van die reeks .. ik ga al lopen als ik het zie of hoor want we kregen al teveel herhalingen. Maar blijkbar kan je al de afleveringen ergens downloaden en bekijken en dat is wat de kleinzoon doet terwijl hij bezig is .En dan zeggen ze dat mannen niet kunnen multitasken!!!!

Oh ja, als afsluiter .. het voetbal seizoen is weer gestart, mijn abonnement om mijn club op TV te volgen is terug aangesloten en ik kan weer vanuit mijn luie zetel sjotten en sakkeren en juichen... GOAAAAAL

Ik was daar juist op de blog van Rozemarijn ( zie mijn favorieten), een hartelijke en lieve dame die haar hart op de juiste plaats droeg en die ik langs deze weg heb leren kennen. Ze was al een tijdje op de sukkel en haar echtgenoot had op haar blog geschreven dat ze even niet zou te lezen zijn. Omdat het wel heel lang duurde voor we haar rijmen en gedachten terug zagen, vermoedde ik al het ergste en haar kleinzoon heeft dat op haar blog bevestigd.

Het raakt me ook al hebben we mekaar nooit gezien en was er enkel een virtuele band ... sommige mensen kloppen aan, blijven hangen en worden je dierbaar...Daarom dat ik hier blijf verder gaan in bloggenland niettegenstaande ik af en toe eraan denk om te stoppen maar soms wil je bepaalde contacten toch behouden omdat die mensen iets betekenen voor jou...Roze was er ook zo eentje.

Dag boom van mij, dag grote vriend.

Heel erg lang geleden, toen de wereld een pure en nog volledig te ontdekken magische en wonderbaarlijke plek was, bracht ik je mee voor de voortuin . Zelfs met alle fantasie van de wereld die me toen ook al eigen was, had ik nooit kunnen bedenken dat, meer dan 40 jaar later, zulk een teer begin uitgegroeid zou zijn tot een metershoge indrukwekkende reus met een stekelige stam die ik niet eens meer kan omarmen. Ik begrijp waarom je apenverdriet heet!

Elke keer als ik het gras afrijd zeg ik vriendelijk: ” Dag boom, dag grote, mooie, sterke boom van me” in de hoop dat je door die paar lieve woorden bezwijkt en me niet stiekem met jouw lange stekelige armen een extra duwtje in de poep geeft. Ik moet verdorie goed opletten dat ik niet tegen jouw tentakels loopt of ik spring meteen een stuk sneller vooruit met de grasmachine .

Wat ooit zo’n schattig klein “ stekelvarkentje” was, is nu uitgegroeid tot wat ze in de volkstaal apenverdriet noemen en welk één! Hij pronkt nu in volle fierheid in de voortuin en is de blikkentrekker van de straat . Hoe lang hij daar nog zal blijven staan, weet ik niet. Hoe oud kan zo’n boom worden, blijft hij met ons hier huizen tot het uiterste einde? Ik hoop het want hij is ons zo eigen geworden niettegenstaande zijn stekelarmen.

Ik weet het wel: alles heeft z'n tijd, niets is voor eeuwig. Het leven is een aaneenschakeling van afscheid nemen en loslaten. En hoe gek het ook klinkt, deze kolossale, sensationeel prachtige en o zo geliefde boom, waar ik stiekem toch trots op ben, is nu het tastbaar symbool geworden van een levensperiode die we hier op ons eigen plekje al achter ons hebben. Maar in zijn fierheid blijft hij vooruitkijken… en dat doen we ook zolang het ons gegund is.

Of de tekst van ons volkslied nog up to date is, laat ik in het midden. Waarom juist op 21 juli onze Nationale feestdag gezongen wordt vraagt even wat meer aandacht.

Van de Vlaamse feestdag op 11 juli weet bijna iedereen dat die verwijst naar de Guldensporenslag in 1302, maar waarom wordt de Belgische nationale feestdag op 21 juli gevierd?

Nadat de Belgische revolutie van 1830 succesvol was afgelopen, moest de jonge Belgische staat op zoek naar een staatshoofd. Wanneer enkele andere potentiële kandidaten het aanbod afwezen, viel uiteindelijk het oog op de jonge Duitse prins Leopold van Saksen-Coburg-Gotha. Die aanvaardde de uitnodiging en werd op 4 juni 1831 uitgeroepen tot koning der Belgen. Op 21 juli legde Leopold de eed af en aanvaardde hij de grondwet.Nu de nieuwe natie ook een koning had, was het Koninkrijk België definitief een feit. Het is dan ook naar deze gebeurtenis dat de huidige nationale feestdag verwijst.

21 juli is wel niet altijd onze nationale feestdag geweest. De datum voor de nationale feestdag is doorheen de jaren verschillende keren aangepast. Kort na de onafhankelijkheid werd in de maand september de strijd tegen de Nederlanders uit de revolutie herdacht, maar toen in de jaren 1880 de relaties met onze noorderburen terug verbeterden, werden de feesten verplaatst naar augustus. Lukraak werd 16 augustus gekozen als nationale feestdag, maar omdat er niet echt een historische gebeurtenis werd herdacht, was deze datum niet erg populair. In 1890 werd uiteindelijk de huidige datum, 21 juli, gekozen.

Voilà dat weten we ook weer al...

En nu verder zingen..

Onze ziel en ons hart zijn u gewijd...

Met 6 kleinkinderen hebben we hier in een kort verleden vaak oppas gespeeld. Nu gebeurt dat nog sporadisch en dan meestal met de twee van de dochter. De kids van de zoon zijn 15j, 13j en 12j  en hebben zo'n drukke vakantieplanning dat logeren bij oma en opa er niet meer tussen kan. En toch zijn we momenteel van corvée maar dan met het hondje van de buren. Hij is een echt oudje 16j zo grijs als een overjarige, hoort bijna niets meer, ziet ook maar half , heeft hartproblemen enz maar voor de rest een schat van een hond. Omdat ik geen plasjes of drollen in de tuin wil, ben ik vandaag dan maar 4 keer op wandel geweest .. amai was me dat een gedoe. Elke boom of struik of berm werd besnuffeld of besproeid! Hoe die dat doen weet ik niet maar als ik eenmaal begin te " sproeien" dan is het tot mijn blaas leeg is. Een hond kan dat blijkbaar wel 10 keer of meer , telkens zijn adres achterlaten heet dat dan .

Ik heb altijd  in mijn achterhoofd gedacht om  later een hond te houden maar ik ben stilaan van idee aan het veranderen. Voor de beweging moet ik het niet doen, wij maken hier dagelijks wel een wandeling van zo'n 45 min tot een uur.  Voor de aanspraak ook al niet want dat beestje zegt niets terug en ik heb hier nog altijd een klankbord in huis . Dat vroeg eruit 's morgens en dat kort stapje in de late avond daar sta ik ook niet om te springen... Neen hoe lief ze soms ook zijn , geen handenbindertjes meer op onze leeftijd zeg ik dan . Trouwens nu aan een hond beginnen is altijd een gok. Stel dat je vroeger sterft dan het beestje,wat moet er dan mee gebeuren? We hebben het meegemaakt met onze hond toen mijn pa stierf. Niemand had er erg in dat het beestje alles van dichtbij meegemaakt had, het sterven van ons pa waar hij getuige van was, het afvoeren van ons pa in een plastiek zak en hoe hij in de lijkwagen gelegd werd.... Twee dagen bleef hij maar janken aan de voordeur en naar buiten lopen en snuffelen.. finaal is het beestje 5 dagen later gestorven door een hartprobleem ...

Neen, ik denk dat ik het houd  bij oppas spelen voor onze buurviervoeter ... of het hondje van de dochter.

 Ik geef het toe, ik ben niet altijd de meest verdraagzame mens. U fietst traag voor mijn neus en ik kan niet voorbij daar word ik redelijk nerveus van. U rijdt als een gek met uw auto voorbij en ik denk aan de kinderen die hiervan het slachtoffer kunnen worden: ik wens u een boete toe. U legt een cd van Will Tura op: daar heb ik zelfs geen woorden voor. Maar anderzijds moeten we toegeven dat dit allemaal maar kleine ergernissen zijn die zich niet uiten in agressief gedrag ten opzichte van anderen. In mijn auto of in mijn hoofd vloeken, daar heeft amper iemand last van, denk ik zo .Het is niet zo dat ik een boom op een hardrijder ga gooien (als ik dat al zou kunnen) of dat ik de trage fietser ga omver duwen. Over de cd van Will Tura zwijg ik even wijselijk, die tart de grenzen van mijn verdraagzaamheid.

Het is dan ook geweldig shockerend om op FB of andere sociale media berichten te zien van mensen die je normaal vredelievend en intelligent beschouwde. De praat die daar soms uitgekraamd wordt, is werkelijk hemeltergend. 

Het is ronduit beangstigend dat de grenzen van de verdraagzaamheid steeds enger worden. Iedereen valt elkaar maar aan, op elke mogelijke manier en op zowat elk medium. Zelfs een president ( Trump) kan het niet laten om daar dreigend en agressief uit de hoek te komen. Het is allemaal nog te begrijpen als er humor mee gepaard gaat, maar in vele gevallen is de humor weg en wordt het griezelig.

Ook de verklikmaatschappij is niet ver weg meer en een mens zou bang worden om zijn mening te geven (al lijken velen daar niet echt last van te hebben). Wie nu een vriend is, kan snel een vijand worden. Men kan niks meer verdragen van elkaar, de ander moet kapot, het maakt soms niet uit op welke wijze. Iedereen vindt het maar nodig om het te zeggen, in geuren en kleuren.

Ligt dat nu aan het feit dat we op deze aardbol met zovelen bijna letterlijk op elkaar zitten of aan het feit dat we in een maatschappij leven waarin geld en bezit het belangrijkste goed is en iedereen die dat belemmert er maar aan moet? Of speelt het feit dat zovelen niet meer content en blij zijn een rol ? Moeten we de oorzaak zoeken bij het feit dat we met zijn allen alles moeten en amper nog wat mogen, zelfs van onszelf? Misschien ligt het aan het feit dat er steeds een schuldige moet aangewezen worden! Het zoeken naar een schuldige lijkt trouwens de hoofdbekommernis geworden van mensen die zich willen laten horen. Of het nu de crisis is, de vergrijzing, de politiek of god weet wat, ik vind dat een kwalijke zaak. Het zoeken van een schuldige voor dergelijke allesomvattende problemen is tijdrovend en leidt zelden tot oplossingen. Ze hebben dat ook al eens geprobeerd in de jaren '30 en vele keren daarvoor. Het smaakt alleen maar wrang achteraf voor iedereen.

Gelukkig zijn er op die sociale media ook nog filmpjes met baby's die huilen als hun moeder zingt of vertederende puppy's die ons met hondenoogjes aankijken . Dat maakt veel weer goed. Tjah.

Elk jaar zijn er zo een goeie 4 maanden dat mijn ventje mij plagend zijn " oudje" noemt tot zijn dag 15 juli er aankomt dan verwelkom ik hem  in de club van de " wijzen" en is hij weer snotneus af!

Vandaag is de dag dat we terug tot maart van volgend jaar in hetzelfde trammetje zitten en dan begint de plagerij opnieuw!

Tussen de 50 en de 69 j word je om de 2 jaar uitgenodigd voor een gratis borstonderzoek daarna moet je het zelf maar bezien of je nog onder die pletrol wil of niet. Ik heb me altijd trouw aan dit onderzoek gehouden en nu ik 72 ben staat het onderzoek weer op mijn to do lijst weliswaar zelf te betalen!

Het borstonderzoek waartoe vrouwen van boven 50 jaar gratis worden uitgenodigd dient om eventuele borstkanker vroegtijdig op te sporen. Even sta je er dan weer bij stil dat het je zou kunnen overkomen. Dat het vrouwen overkomt met alle gevolgen van dien. Na die scan is het toch altijd wel even  afwachten of je verder kan of niet. Het onderzoek zelf, zonder kleinzerig te zijn, echt als een pretje ervaren doe ik niet. Maar mijn tijd is er dus zal ik maar een afspraak vastleggen zeker?

De laatste keer grapte nog ik tegen de mevrouw die het vakkundig uitvoerde: "Al een geluk dat we niet voorzien zijn zoals de varkens!" Ik weet niet meer of ze dat al dan niet grappig vond! 

Tja, hoeveel kleintjes kan moeder Zeug eigenlijk tegelijkertijd voeden? Tien, twaalf?  Evenveel borsten dus.

Ik prijs me dan ook gelukkig dat we maar met twee exemplaren  zijn voorzien. Acht of tien borsten en die dan tegelijk laten pletwalsen dat zou ik ook niet bepaald zien zitten...

Vanmorgen werd ik wakker en startte mijn dag zoals altijd met een wc bezoekje en daar is het allemaal begonnen.. Terwijl ik met halfopen ogen dat ochtendritueel afwerkte , flitste opeens de gedachte door mijn hoofd wat een wonderbare machine ons lichaam is .Terwijl we slapen gaat het verder met zijn taak zoals het verwerken van alles wat we de dag ervoor ingevoerd hebben zowel fysiek als mentaal en dat al vanaf de geboorte… Ingenieus toch en we staan er zo weinig bij stil , we eten, drinken, werken, rusten, ontspannen ..en ga zo verder alles zonder stil te staan bij het feit dat ons lichaam een wonderlijke machine is van vlees, bloed en botten. Een machine die kan bewegen, zien, horen en denken en die met een beetje geluk zo’n tachtig/ negentig jaar mee gaat zonder garantie, dat wel…een gedachte die ik al gans de dag met me meedraag….

Tsja, het is eens een ander begin nietwaar?

Neen, het is geen wereldnieuws maar toch kijken we er altijd naar uit naar die eerste nieuwe patatjes  uit onze moestuin! Dat is het heerlijke ervan, verser kan een oogst niet zijn

Ik ben van plan om ze eerst te koken en daarna te bakken . Lekker.

Ik schat de hoeveelheid aardappelen die ik nodig heb en bedenk ondertussen hoe ik ze van hun schil ga ontdoen. De schil van die patatjes is nog heel dun. Ik herinner me hoe we dat vroeger deden toen ik nog thuis woonde. De aardappelen werden in een emmer halfvol water gedaan om er dan met een bezem met volle kracht in te stompen net zo lang tot alle velletjes eraf geschampt waren. Die aardappelen had ons ma of peter dikwijls nog eerst in de moestuin moeten uitsteken met een riek.

Een bezem heb ik niet bij de hand om mijn nieuwe patatten van hun schil te ontdoen. Ik besluit dan maar om het met een stalen pannensponsje te proberen en .. het lukt prima, onder stromend water wrijvend met het sponsje krijg ik de schil er helemaal en heel dunnetjes af.

De patatjes zien er goed uit maar dat sponsje dat is een ander paar mouwen!! De velletjes van de aardappelschil zijn niet weg te spoelen tussen het kroezige staal.

De volgende keer moet ik dringend iets anders bedenken! Maar vandaag is het lekker smullen van onze eigen oogst!

Niettegenstaande de hitte deden mijn rozen het tot vandaag heel goed. Ze stonden er mooi bij en in overvloed maar de aanhoudende hitte eist ook hier zijn tol en omdat ze snel verslensen heb ik even een foto gemaakt van een paar om daarna nog te kunnen genieten!

Straks vallen ze weer "en masse" in onze brievenbussen , de magazines en reclamefolders met zomer outfits en solden.

Wanneer ik alle reclameaffiches met slanke modellen zie die pronken met maatje 34/36 dan besef ik hoe groot de nood is aan echte lijven met een rimpeltje, een bultje en bobbeltje. En daarom ben ik opgelucht wanneer ik in de media eindelijk een lijf zie zoals het mijne. Met een Michelin bandeke bv..

Wanneer kwam een vrouw met een niet zo platte buik prominent in beeld bij een reclamespot?

Wanneer erkenden we voor het laatst dat vrijwel iedere vrouw een vetrol, een bobbeltje of een vleugje cellulitis heeft?

Oeps, er is daar eentje dat wat ongemakkelijk wordt .. mijn lijf!

Begrijp me niet verkeerd, liefste lijf: ik ben niet ontevreden over jou. Ik zie je als iets unieks. Iets wat helemaal van mezelf is. Dankzij jou kan ik mijn persoonlijkheid delen met de buitenwereld. Je bent een leeg canvas waarop ik mezelf kan uitdrukken met hier en daar wat extra kleur in mijn haren of op mijn lippen, een paar leuke outfits dan lukt dat wel .

Er was een tijd dat onzekerheid soms wat bleef nazinderen. En is dat niet normaal? Het kan als vrouw zo moeilijk te zijn om vrede te vinden met je lichaam wanneer de ene zegt dat je je rondingen mag tonen, terwijl de ander je op het hart drukt dat iedere zichzelf respecterende vrouw zichzelf bedekt.

Liefste lijf, de wereld maakt het ons vrouwen niet altijd even gemakkelijk om onszelf te appreciëren zoals we zijn. De weg naar zelfliefde legde ik, zoals zo veel vrouwen van mijn leeftijd, niet altijd even snel af. Het besef dat ik de macht heb om zelf te bepalen hoe ik er mag uitzien, geeft me de kracht om trots te zijn op jou .

Liefste lijf, je bent helemaal goed zoals je bent. Natuurlijk wens ik wel eens dat mijn buikje wat platter was. Natuurlijk zou ik soms willen dat ik enkele kilo’s als sneeuw voor de zon kon laten verdwijnen.. Natuurlijk zou ik die rimpeltjes rond mijn ogen en mond willen wegwerken..  Ach hoe gespierd, slank of rond we ook zijn, iedere vrouw heeft haar complexen. Maar misschien doen we het onszelf wel aan, die onzekerheden. Want hoewel ik niet in het gedoodverfde maatje S pas, voel ik me toch dankbaar dat ik vooral nog redelijk gezond ben voor mij “ lentes” .

Ja, liefste lijf. We kennen elkaar heel goed na al die jaren samen. Ik ben goed zo en jij ook. Zo hoort het.

Ik heb het tot nu toe volgehouden om niet te zagen en te klagen over het weer want als het hier eens omslaat dan weet het ook van geen ophouden. Maar momenteel is het echt van het goede teveel. We zitten hier met alles dicht, de luifel is uitgeschoven, de overgordijnen zijn toe en dat allemaal om de zon weg te houden, maar toch is het momenteel 25,2 gr binnen! Mijn slaapgenoot oppert dat hij eraan denkt om in de toekomst airco te laten installeren als het zo blijft duren ! Maar hier in ons Belgiekske is er nooit zekerheid op termijn!

Jaren hebben we in de tropen gewoond en dan zouden dergelijke temperaturen niet zo exeptioneel mogen aanvoelen maar we zaten wel altijd met airco binnen en geloof me dat scheelde een slok op de borrel . En zeggen dat er mensen zijn op onze knikker die maanden na elkaar zo'n hitte of nog warmer moeten verdragen zonder de luxe van overgordijnen, dubbel of driedubbel glas en een serieuze isolatie en zeker geen airco! Mag ik dan wel klagen voor die paar weken dat het hier tropisch warm is?

Waar mijn hart wel pijn van doet is dat mijn bloementuin die zo mooi in de groei stond nu te vroeg in de bloei gaat met als gevolg dat de bloemen verslensen terwijl je er naar kijktl Ze zijn bijlange ook niet zo groot uitgevallen als ander jaren en een boeket ervan maken is niet simpel! Ook de natuur snakt naar regen en de boeren vrezen dat na de natte, tegenvallende oogst van vorig jaar de hitte hen nu wel eens een flink gat in hun inkomsten zou kunnen kosten. En dan zijn er nog " hoge Pieten" die beweren dat er niets aan de hand is met ons klimaat... 

Terwijl de strijkstapel hier elke dag aangroeit, zoek ik naar een geschikt moment om die een kopje kleiner te maken maar enkel de late avonduren komen in aanmerking en daar heb ik nu ook geen zin in! Mijn slaapgenoot stelde voor om buiten onder de bomen aan de slag te gaan .. hij is zelfs bereid om alles naar buiten te brengen en te installeren om te kunnen strijken...maar vandaag is dat geen optie! Als het blijft bakken en braden , zal ik toch eens in gang moeten schieten daar in de lommerte van de bomen.

Ik ga daar eens serieus over nadenken zie maar ik vrees dat ook die inspanning teveel energie zal kosten!

Wat er zich nu in Portugal voordoet is een echt inferno en dat wil je nooit meemaken. Wat een ellende. Ik sta er toch we even bij stil want ook wij wonen in een bosrijke omgeving en je ziet het is zo gebeurd.

Men schrijft wel dat bosbranden nuttig kunnen zijn voor het voortbestaan van het bos. Door een bosbrand komt een volgegroeid deel van het bos weer vrij. De voedingsstoffen, die opgeslagen waren in dood hout, komen via de as weer terug in de bodem. Op de open plek zullen al snel nieuwe planten en bomen opschieten.

Branden die op een natuurlijke manier ontstaan, zoals door droogte, blikseminslag, de wrijving van de takken tegen elkaar een achteloos weggegooide sigaret of een fles die de zonnestralen reflecteert daar valt meestal weinig tegen te doen.

Wat mij vooral ergert zijn de bewust aangestoken branden van één of andere gestoorde geest of van de maffia. Wanneer ze onvoldoende terreinen vinden om te bouwen, steken ze bewust een stuk bos in brand om dan later na een paar jaar die grond toch als bouwgrond te kunnen kopen. Geldgewin, pure business ten koste van de natuur en de habitat van dieren en mensen. Deze branden veroorzaken grote schade in menselijk opzicht (verlies van mensenlevens) en voor het milieu (aantasting van de flora en fauna). Ook de economisch gevolgen zijn niet gering: vernietiging van woningen, schade aan de bosbouw, kosten van de brandbestrijding enz.

Wat nu  in Portugal gebeurt is een spijtige speling van het lot maar meestal zijn mensen de daders van zo'n gebeuren!

Het wordt warm onder onze voeten soms letterlijk maar ook figuurlijk; maar alle alarmsignalen van Al Gore en soortgenoten, alle Kyoto plannen ten spijt, men blijft roofmoord plegen op de rug van onze kleinkinderen en achtekkleinkinderen. De cijfers over de ontwikkelingen van fauna, flora en habitats zijn regionaal en vaak ook mondiaal zorgwekkend. Dat soorten uitsterven is op zich een doodnormaal fenomeen, maar de snelheid waarmee boeiende componenten van onze biodiversiteit er de brui aan geven is dat niet. 

Bij zo'n rampen denk ik dan weer eens aan diegenen die na ons komen en  waar de jonge mensen de moed en de hoop nog blijven halen om verder kinderen op de wereld zetten…..
Ik moest dit even kwijt, een spatje op een hete plaat ... en we leven verder....

Een moeder komt met haar dochter van zestien aan bij haar gynaecoloog. "Wat is uw probleem?" vraagt de arts aan de moeder.

"Ik heb geen probleem dokter, maar er is iets met mijn dochter. Ze is de laatste tijd steeds misselijk, moet overgeven en ze komt plots aan."

De dokter onderzoekt de dochter zorgvuldig. "Mevrouw, ik weet niet hoe ik het u moet zeggen, maar uw dochter is zwanger. En ik denk al ongeveer een kleine drie maanden."

"Wat?" roept de moeder uit,"Dat kan niet. Mijn dochter is zelfs nog nooit in de buurt van een man geweest. Is het niet, schat?"

De dochter knikt bevestigend. "En ik heb zelfs nog nooit een man gekust," vult deze laatste nog aan.

De dokter strijkt bedenkelijk over zijn gezicht en gaat naar het raam. Daar gekomen kijkt hij aandachtig naar buiten. Er valt een langdurige stilte. De moeder weet niet goed wat er gebeurt en wacht af. Na zo'n vijf minuten, vraagt ze uiteindelijk.

"Dokter, is er iets daarbuiten, dat u zo blijft staren?"

"Ja," antwoordt de dokter, "de laatste keer dat dit gebeurde, schoot er een ster langs de hemel en kwamen er drie wijze koningen uit het oosten. Dat schouwspel wil ik absoluut niet missen."

 Diep in mijn hart blijft er altijd een kind zitten. Een kind dat enthousiast naar haar kleinkinderen van "kijk een regenboog" doet en "kom buiten kijken" roept als er een luchtballon over vliegt. De pubers doen dan hun best, ze komen kijken en doen enthousiast en denken vermoedelijk: "oh oma krijgt het weer". Maar ik denk dat ze het later ook met hun kinderen zullen doen die op hun beurt hetzelfde zullen denken eens ze tussen de 11 en de 18 zijn. Dat laatste is een gok, ze zitten zo ver nog niet. Ik laat het weten wanneer hun ogen rollen wijzigt naar echt enthousiasme. 

Ik vermoed dat veel volwassenen het regenboog- en luchtballonkind in zichzelf nog zitten hebben. Ik ben alleen niet zo zeker dat veel volwassenen het bellen blazend en kleurend kind nog in zich hebben. Dat is allemaal wel leuk en fijn als je eigen kinderen nog klein zijn of als je kleinkinderen hebt. De weg naar even in hun kleurboeken kleuren ("geef nu toch EINDELIJK mijn boek eens terug, oma) en even bellen blazen is begaanbaar. Helaas worden ze groter en dan ben je bijna verplicht om een potje bellenblaas en een kleurboek voor jezelf te gaan kopen. Op kleurboekniveau bestaat het al, er zijn kleurboeken voor volwassenen. Ik vind ze echter nogal saai, dus ik heb het nog niet gedaan. 

Op bellenblaasniveau is het andere koek. Je kan er natuurlijk kopen onder het mom dat het voor je kleinkinderen is. Weten die winkeljuffrouwen veel. Maar dan moet je in het geniep gaan blazen tenzij je een grote tuin hebt waar het niet opvalt!

Waarom ik het hier over bellen blazen heb? Omdat ik daar juist op straat twee kinderen uit de buurt daarmee bezig zag. Ik heb hier ook nog zo'n potjes staan... en nu bekruipt me toch wel de drang zeker om ook nog eens stiekem bellen te blazen ergens verweg in de tuin waar niemand mij kan zien. Ik vrees dat zelfs mijn slaapgenoot even fronst mocht hij mij bezig zien!! Als er dus een zeepbel overzweeft .. misschien is het wel één van mij!

We zijn voor een verlengd weekend even naar Calais geweest en wat hadden we geluk, het weer was top, het hotel was comme il faut, het gezelschap kon niet beter enkel mijn slaapgenoot en ik.

Natuurlijk stonden de 2 Caps op ons lijstje en door het heldere weer konden we vanop cap Blanc -Nez de cliffs of Dover heeeeel duidelijk zien!

Enkel op het kanaal was het druk met een komen en gaan van schepen..

Ook de omgeving was prachtig!

Jantje moet van de juf een opstel schrijven.

Opeens vraagt hij: "Juffrouw, hoe schrijf je 'memmen'?"

De juf kijkt verbaasd op en antwoordt: "M-e-m-m-e-n, Jantje."

Een paar minuten later klinkt het: "Juffrouw, hoe schrijf je 'tetteke'?"De juffrouw fronst haar wenkbrauwen, maar besluit toch te antwoorden:"T-e-t-t-e-k-e."

"Dank u, juf!"

Jantje schrijft geconcentreerd verder, maar twijfelt opnieuw aan de spelling van een woord.

"Juffrouw, hoe wordt 'bollen' geschreven?"

De juf vindt zijn woordkeuze nu toch wel heel bizar en maakt zich zorgen: "Maar Jantje toch, waarom heb jij al die woorden nodig? Lees eens voor wat al op je papiertje staat."

Waarop Jantje begint te lezen: "Memmen ne nieven otto gekocht, maar 't zal nog een tetteke duren eer em kan bollen."

Je had toch niets anders in je hoofd hé? Die juf blijkbaar wel ...

Mei is voorbij, de eitjes zijn gelegd en straks zijn alle vogels weer blij...

Voilà als dat geen onzinnige opener is van een logje dan ken ik er niets van

Hebben jullie het ook gezien , hier staat al 5 juni .. de tijd rent ons voorbij en we moeten ons aan het gras vasthouden om mee te zijn de dag van vandaag..

Maar nu wil ik het even over de braderij van vrijdagavond in ons dorp hebben!

Het is jaarlijks een drukke bedoening met veel volk vooral de jongeren uit het dorp die de massa aanvullen, veel kraampjes , enkele animaties en attracties voor dat jong volkske en vooral een doordringende stank.

Ik weet niet hoe jullie daar tegenover staan maar al die frietkramen en oliebollen kramen en hamburgertenten .. en andere  olie omstanigheden .. ze doe je walgen in plaats van goesting krijgen. Normaal laat mijn slaapgenoot zo'n momenten nooit voorbij gaan want dan is het oliebollendag maar na de minder leuke ervaring van vorig jaar toen de bollen helemaal niet uitgebakken waren en urenlang op de maag bleven liggen, was het nu de geur van verbrand vet die elke zin in oliebollen wegnam.. Ik hoop dat iedereen zich aan de normen houdt qua verversen van vet maar zo rook het vrijdag niet .. dus hebben we het maar bij een wafel gehouden en hebben  het lawaai en de drukte snel achter ons gelaten.. Tiens zouden we oud worden misschien?

En om niet uit de begintoon te vallen ...

Ergens gezien en vond dit een geslaagde woordspeling daarom .. even onzinnig afsluiten als ik begonnen ben

Flanders field in mijn tuin waar de klaprozen volop in bloei geraken….

Gelukkig zorgen klaprozen voor wat kleur vandaag….

Ani zei in een reactie .. je hebt nog chance gehad met het weer en of we geluk hadden.. niet te warm maar een aangename warmte , geen regen of dreigingen  dus wat wil je nog meer op een lentefeest?

Ik weet het : gezelligheid, sfeer, aangenaam gezelschap en toffe feestvierdertjes .. en natuurlijk mag iets lekkers voor tussen de kiezen ook altijd . Hewel we hadden het allemaal en iedereen genoot volop van het feest ... Het doet zo'n deugd aan ons oma en opa hart om onze kleinkinderen te zien opgroeien en weer een stap verder te zetten in hun jong leven..maar vooral dat we er nog kunnen bij zijn. Dit zijn zo van die momenten met stip voor ons.

De bakker nog aan de deur kwam.

Je een liter melk los kon kopen.

Je opbleef voor Cassius Clay.

Maandag bij jullie thuis nog wasdag was.

Je salaris nog in een loonzakje werd uitbetaald.

Je op vrijdag in de teil gewassen werd.

Je Charlie Chaplin nog hebt zien spelen.

Je platen van de Beatles hebt gekocht.

Je nog een platenspeler had.

Je nog zondagse kleren hebt gedragen.

Je ouders een voorraad aardappels voor de winter insloegen.

Je moeder in het voorjaar alles overhoop haalde voor De Grote Schoonmaak.

Je nog op de draaimolen of in de rups hebt gezeten.

Je oude kleren meegaf aan de voddenman, die langs kwam.

Je nog op de poef mocht winkelen.

Er nog een draaischijf op jouw telefoon zat.

Jouw kinderen nog katoenen luiers droegen.

Je nog op rolschaatsschaatsen met vier wielen hebt gereden.

Bij jou thuis nog een kolenboer eens per jaar eierkolen, cokes of briketten kwam brengen.

Je de koperen deurbel en brievenbus nog gepoetst hebt.

Je nog een postzegel van 50 cent op je brieven plakte.

Je nog een taksplaat aan je fiets had. 

Je zilverpapier spaarde voor de negertjes in de missies.

Je nog jaarlijks een hondenmedaille moesten kopen. 

Je nonkel Bob en tante Terry nog hebt gekend. J

e moeder bonnetjes en zegeltjes van Fort en Drie Molenkens spaarde.

Je nog zonder gsm de deur uit ging.

Je prentjes uit de chocoladerepen ruilde op school.

Je een zakje frieten voor 5 frank hebt gekocht.

Je Artis-punten verzamelde.

Je nog speelde met glazen knikkers op de speelkoer. 

Je België op het Eurovisie Songfestival hebt zien winnen.

Je nog naar zwart-wit televisie hebt gekeken.

De uitgaansavond 's avonds om 8 uur begon en je vóór 1 uur 's nachts thuis moest zijn.

Weet je dat allemaal nog?

Dan ben je een oudje zonder Alzheimer !