Berichten van 1 januari 2017 tot 31 december 2017

Deel drie wordt opgebouwd rond alles wat te maken heeft met de Kip en het ei en vormt de apotheose van de stoet Vendeliers, parakorpsen uit binnen – en buitenland en spectaculaire folkloregroepen zoals de Steltlopers van Merchtem trakteren het publiek op een wervelende parade .

Deel twee toonde “Deinze in beweging” met de economische bedrijvigheid en beroemde ereburgers. De uitbeelding van de leurders, de houten vaten met alcohol van de jeneverstokerij Filliers, de productie van kinderwagens en speelgoed en de Molens van Deinze gaven aan dat het economisch leven nooit heeft stilgestaan.

Ik kan niet alle groepen tonen dus hier een kleine selectie..

Op zondag 23 mei trok de stoet van Canteclaer door Deinze en vermits we juist op die locatie waren een paar fotookes en wat achtergrond info. De hoofdreden van de stoet is om een volksspektakel te houden als ode aan de kip en het pluimvee waarvan Deinze het belangrijkste van het land blijft.

Lag de installatie van de Nationale prijzencommissie voor het levend pluimvee in 1961 aan de basis van het ontstaan van de Canteclaerstoet in 1962 , dan liggen de accenten na 55 j nog altijd op de kip in al haar gedaanten, van levenslustige vogel op het erf tot een lekker hapje op iedere Vlaamse dis en feest! De tragiek van deze lotsbestemming komt tot uiting in het ons bekende dierenepos “ Van de Vos Reynaert”.

De stoet bestond uit 3 delen waar zo’n 200 wagens en groepen deelnamen. Eerst werd de geschiedenis van Deinze getoond met een reis door de tijd vanaf de Gallo Romeinen, de Noormannen en de heilige Poppo ( in Deinze geboren in 978 en gestorven in 1048.) Hij wordt aanroepen als steun tegen oververmoeidheid, angst , prikkelbaarheid , zenuwpijnen en reuma.

Daarna kwam de bouw van het stadhuis en het heksenproces van Tanneken Coninx aan bod met de naar de USA uitgeweken Deinzenaars.

Ik zong het mee uit volle borst. Het overbekende liedje van Gérard Lenormand dat op de radio speelde: "La ballade des gens heureux." Met dat meezingen bezorgde ik niemands oren overlast, want ik was even alleen in huis.

Waar dat plotse geluksgevoel nu toch vandaan kwam, vroeg ik mezelf af. Was het misschien omdat de zon toch nog een beetje van de partij was al hadden ze regen voorspeld, of van de mooie kleur van de eerste aardbeien die ik gekocht had? Eigenlijk had Meeuw me ertoe aangezet toen ik haar blog las ! 

Een poos later liep ik nog te denken over die blijde stemming. Mijmerde ik over wat "geluk" eigenlijk is. 

Misschien gewoon je niet laten ringeloren door die kommer en zorg. Weigeren jezelf zielig te vinden en openstaan voor elk heerlijk geniet-momentje.

Daarom , zing met me mee.. je viens te chanter la ballade, la ballade des gens heureux...

Een vader loopt met zijn zoontje langs bessenstuiken.

Zegt de jongen :"papa wat groeit er aan die struiken?"

Zegt de vader: "dat zijn blauwe bessen."

Zegt de jongen:" maar de bessen zijn rood."

Zegt de vader: "dat komt omdat ze nog groen zijn"

Willen die bessen nu eindelijk eens kleur bekennen...

Ik weet niet hoe het met jullie zit maar zodra de zon er echt voor gaat, begint het bij mij ook te kriebelen..

De voorbije weken stonden in het teken van de tuin zowel bloementuin als moestuin! Eindelijk liggen beide er goed bij en is het nu wachten op zon en af en toe een kleine bui om alles aan het groeien en bloeien te krijgen...

Het terras, de paden rond het huis en de oprit zaten behoorlijk onder het mos en de frisse kleur was ook weg dus hadden ze dringend een opfrisbeurt nodig. Gelukkig is mijn slaapgenoot er ook nog en heeft hij het grootste deel van die karwei voor zijn rekening genomen want met een drukspuit uren aan een stuk  bezig zijn is geen lachertje.. Ik ben dan gevolgd om de ramen en muren die door de drukspuit vuil gemaakt waren terug proper te maken en zie ... langs buiten is alles ok!

Misschien is het bij jullie ook zo maar elk jaar rond deze periode komt de " goesting" om aan de lentekuis te beginnen er ook aan en daar ben ik vandaag ingevlogen.. Het slaapgedeelte en de badkamer zijn weer spic en span , alles glanst en ruikt heerlijk , voldaan maar wel met een lege pijp viel ik deze avond in de zetel...

De komende dagen volgt de rest van het huis maar alles met mate .. wat vandaag niet gedaan is doe ik morgen wel zeg ik dan... Ik sta  verbaasd over mezelf want normaal was dat vroeger doorzwoegen tot alles klaar was. Maar het lukt me helemaal niet meer om alles op een paar dagen rond te krijgen... de wil is wel nog sterk maar het vlees protesteert en dan meer bepaald de rug...

En toch ... het voelt zo goed aan 's avonds in de zetel neer te ploffen en de geur van zeep en boenwas  op te snuiven... en als de zon dan ook nog van de partij is dan gaat alles zoveel beter.

Of ik dan gans de tijd binnen bezig was? Neen hoor, in de namiddag hield ik het voor gezien en met een lekker kopje koffie en languit in een relax op het terras heb ik genoten van de rust hier in de buurt en het gezang van de vogels...  Het mag voor mij zomers blijven hoor...daar krijgt  een mens niet alleen mentaal maar fysisch een opkikker van.

Tot daar mijn agenda van de voorbije  en de komende dagen...

Een terugblik op mijn werkdag gisteren

's Morgens mijn rechterbeen eerst uit het bed gezet

Sinds mensenheugenis worden op de tweede zondag van mei alle moeders in de bloemen gezet een mooie traditie die we in eer moeten houden en wat horen we deze week op radio en TV?

'Singelijn', een kleuter- en lagere school uit Sint-Lambrechts-Woluwe bericht dat er dit jaar geen cadeaus voor Moederdag zouden worden gemaakt. De kleuter- en lagere school uit Sint-Lambrechts-Woluwe doet dit "omwille van diversiteit in families en culturen".

Vaders moeten ook niet hopen op een cadeautje, luidt het in de mail van de school uit de Brusselse deelgemeente. "Omdat er verschillende culturen in onze school vertegenwoordigd zijn. En die vieren dat niet allemaal", zegt directeur Dominique Paquot. "We speelden al langer met dat idee. Ook al omdat steeds meer kinderen gescheiden ouders hebben. Sommigen hebben twee moeders of twee vaders, anderen hebben dan weer geen papa of mama meer", zegt de directeur nog. "Dat zadelt veel kinderen met nogal wat stress op".

De redenering van de directie kan niet bij alle ouders op begrip rekenen. "Dit is een traditie die niets met godsdienst te maken heeft", klinkt het bij een moeder.

Of nog: "Wat is er mooier dan op Moederdag verwend te worden met een geschenkje dat je kind op school in elkaar heeft geknutseld? Dat is toch van alle culturen?", zegt een boze vader op Facebook.

Naast de afkeurende reacties van vele ouders, roert ook de politiek zich. Zuhal Demir (N-VA), staatssecretaris voor Gelijke Kansen, was de eerste om op Twitter de trom te roeren. "Hebben we integratie dan echt helemaal opgegeven? Dit is geen uiting van respect. Wel van lafheid", luidde het.

Onderwijsminister . Hilde Crevits (CD&V) liet zich intussen ook niet onbetuigd. "Moeders & vaders. Laat ze ons koesteren, meer dan ooit. En ja, ook hun dag", klinkt het vandaag op Twitter.

Ik kan me toch niet voorstellen dat iemand of een gemeenschap problemen heeft met vieren van mama of papa. Wat een totaal ongelukkig signaal.

In wat voor een land leven wij? Alle tradities gaan verloren door de beslissing van enkelingen! Kerststal, Zwarte Piet, Moederdag enz...Is er nu geen enkel respect meer voor onze eeuwenoude gebruiken? Triestige mentaliteit.

Ik vraag me soms af: Leven wij nog wel in België? Dit gaat er echt over!!! Dat kan niet meer. Ik dacht dat ze in elke cultuur hun moeder eren... Waar gaat dit naar toe? Wat is het volgende dat ze ons gaan afnemen na de zwarte pieten en nu moeder/ vaderdag?

En voor één keer vind ik het een verkeerd verwijzen naar Moslims toe want die hebben meer over voor hun moeder dan sommige vlamingen, dus ze hebben hier niets mee te maken. Het is de directie die aan het flippen is!!!

Ga zo maar door, over 10/15 j zwaaien anderen de plak en hebben we alle mooie tradities en gebruiken weggegooid in naam van wie of wat?

Maar zolang ik hier op deze knikker rondloop staat voor mijn deze zondag steeds in teken van alle mama’s!

Daarom ..

Tja, wie kent het madeliefje niet? Wie heeft als kind geen madeliefjes geplukt om, geklemd in een smoezelig kinderknuistje, vol trots aan mama aan te bieden, of om er prachtige halskettingen en haarkransjes mee te maken en je helemaal een bloemenfee te wanen?

Hoewel het schijnt dat er mensen zijn die madeliefjes ten allen prijze uit hun gazonnetje willen weren (ik niet dus, ik heb ze eigenhandig in mijn grasveld geplant), toch kan ik me nauwelijks voorstellen dat iemand het ‘echt’ als een onkruid beschouwt.

Meizoentjes of madeliefjes zie je overal in het gras en in bermen weer verschijnen. Een mooi plaatje maar er zit meer achter dit bloemetje.

Je kunt zowel de bloemetjes als het blad eten; ze bevatten veel goede stoffen. Wel opletten waar je ze plukt!

Het blad is onder andere te gebruiken om bloed te stelpen (je kneust het blad en legt het op de wonde). De Romeinse soldaten wisten dat al en gebruikten de plant daarvoor.

Je kunt een schaafwond, kneuzing of blauwe plek ook met een aftreksel (= een sterke thee) van deze planten behandelen.

Madeliefjesbloemen die nog in de knop zitten of slechts gedeeltelijk zijn geopend, smaken nootachtig. Een geopende bloem smaakt wat bitter. Er zitten dan ook veel bitterstoffen in de plant die de spijsvertering ondersteunen.

Van de bloemknoppen kun je een soort kappertjes maken als je ze in het zuur inlegt. De bloemen sluiten zich zodra je ze plukt, maar als je ze daarna in een hete soep gebruikt, gaan ze weer open door de warmte. De inhoudsstoffen van het madeliefje worden ook gebruikt om problemen met de huid te behandelen, zoals huidontstekingen met jeuk en eczeem.

Maar of wij met onze moderne geneesmiddelen nog naar die tips luisteren.. ik denk weinig al wisten onze voorouders beter!

De meimaand (bloeimaand of Mariamaand) heeft in veel tradities te maken met vruchtbaarheid, liefde en groei. Niet voor niets luidt het spreekwoord: 'In mei leggen alle vogels een ei', met het ei als symbool van nieuw leven.

Historisch gezien was bij de Kelten 1 mei het begin van de zomer, dat werd gevierd met het Beltanefeest, waarin de God Belenos, god van de zon, lucht en genezing, werd geëerd.

De meimaand is door de Romeinen vernoemd naar de Griekse moedergodin Maia, die werd vereerd om ervoor te zorgen dat zij de natuur weer zou laten groeien.

Het Griekse woord 'maia' betekent 'moeder'.

De Katholieke kerk heeft vanaf de Middeleeuwen de maand mei gewijd aan Maria, Moeder van God.

In mijn kindertijd hingen tegen veel huizen kapelletjes met een Mariabeeld in of soms was het een eenvoudig kastje aan een boom. Soms was het een echt gebouwtje ergens op de hoek van twee straten mey daarin een beeld van Maria met een klein kindje op de arm: Jezus. In de meimaand stonden daar altijd bloemen bij. Ik vraag me af of "ten lande "deze tradities nog bestaan?

Meispreuken

Een bijenzwerm in mei, goed teken voor de wei.

Een bijenzwerm in mei, maakt de hooiboer blij.

In de maand mei leggen alle vogels een ei; behalve de kwartel en de griet, die leggen in de meimaand niet.

In mei leggen alle vogels een ei; behalve de koekoek en de spriet, want die kennen hun nest nog niet.

Mei-kever jaar. Goed jaar.

Zingt de vink vroeg in de meimorgen, dan zal die dag voor regen zorgen.

Vandaag zou Ma jarig zijn. Zevennegentig jaar.

Zouden ze dat vieren, daar aan de Overkant met de traditionele rijstpap en de gouden lepeltjes? Of is het rijstebrij met rozijntjes?

Gelukkige Verjaardag Ma!

Het planten van een meiboom is een erg oud gebruik dat nog altijd voorkomt in grote delen van Europa. Het is een vruchtbaarheidsrite om bij het begin van de zomer de natuur te huldigen. Men gelooft dat het planten van de boom leidt tot vruchtbaarheid voor vee, akkers en mensen.

Het planten van de meiboom is in sommige gemeenten nog een erg levend ritueel dat gepaard gaat met feestelijkheden en uitingen van liefde voor de gemeente waarin men woont.

Een meiboom is een versierde paal of boom. Het oprichten van de boom gaat gepaard met verschillende rituelen, deze verschillen per gebied.

De boom wordt vaak geplant op 1 mei, of op de vooravond daarvan (30 april). In andere gebieden gebeurt dit tijdens het Midzomerfeest of Pinksteren.

De meiboom wordt in veel gevallen op het dorpsplein tussen de kerk en de herberg, geplant. Er worden verschillende soorten bomen gebruikt, zoals de conifeer, es, den, spar en berk. De boom werd in optocht vervoerd met één of meer versierde wagens, de zogenaamde meiwagens. In sommige gevallen werd de optocht vergezeld door een muziekkorps en werd gebruikgemaakt van zelfgemaakte waldhoorns (vergelijkbaar met de midwinterhoorn), meifluitjes, hoppen of pijpen. Deze fluitjes werden gebruikt om de heksen, de boze geesten die het meifeest konden bederven, te verjagen.

De meiboom wordt versierd met een vlag of vlaggetjes, strikken, linten, kronen, bladeren, bloemen en planten (zoals de jeneverbes, fluitekruid, boterbloemen), gekleurde wol, papier (crêpepapier) en slingers. Boven op de meiboom wordt wel een meidoorntak geplaatst.

In andere gevallen worden de takken van de boom verwijderd en blijft een kale stam met kroon over. Ook wordt wel een (gestolen) haan in een kooi omhoog gebracht.

Weer andere gebieden hebben kransen of een zon (of zonnewiel) op of aan de paal, wimpel(s) en windwijzers.

De wijze van versieren verschilt per gebied. Spiritueel betekent de meiboom dat alle lintjes (wij, zielen) verbonden zitten met het 'centrale' en of we nou levend of dood zijn, we toch met elkaar, andere zielen kunnen verbinden. 

De meiboom wordt (na de meimaand) afgebroken. In bepaalde gebieden zoals Zuid-Duitsland blijft de meiboom het gehele jaar staan.

Na de reformatie werd in veel gebieden opgetreden tegen het gebruik, waardoor het in bepaalde gebieden verdwenen is. Toch bleven meifeesten rond meibomen (met meidansen, meikoninginnen en meigraven) ook na de kerstening van Europa voortbestaan.

De meikever is een insect dat voorkomt in heel Europa. Je ziet hem het meest in mei, vandaar zijn naam. Het duurt drie tot vier jaar voor er vanuit een eitje een volwassen kever komt.

Uiterlijk

Deze 2 tot 3 cm grote meikever is een van de bekendste inheemse kevers. De dekschilden, die meestal roodbruin van kleur zijn, laten de punt aan het achterlijf onbedekt en hebben ribbels in de lengte. De kop en het halsschild van de meikever zijn zwart.

De mannetjes en wijfjes zijn gemakkelijk van elkaar te onderscheiden en de antennen van het mannelijke dier bestaan uit zeven lange bladen, die van het wijfje uit zes korte.

Verspreidingsgebied

De meikever is vooral in het laagland te vinden en in de bergen komt hij slechts tot op een hoogte van ca. 1000m voor. Hij leeft aan bosranden, op akkers en in tuinen. Als gevolg van intensieve bestrijding is de meikever heel zeldzaam geworden.

De kever zelf leeft maar enkele weken. Het valt op dat er nu heel wat minder meikevers zijn dan voeger, toen gingen we aan de hagen schudden en ze vielen in trosjes neer! Raar maar waar.. hoewel het grote kevers zijn, hadden we er geen schrik van en namen we die zelfs in de hand om mee te spelen!

Ook over de meikever zijn verschillende spreekwoorden, liedjes en versjes gemaakt. Eentje luidt

'Ne meikever in april, is ne zot die niet weet wat hij wil'.

Daar is de lente, daar is de zon …allé bijna, maar in mei zal zij er zeker zijn want de meimaand is de bloemenmaand bij uitstek … We vullen de bloembakken, we geven bloemen bij alle feestdagen, bloemen staan centraal in deze maand.

De traditie wil dat we op 1 mei een bosje meiklokjes aan iemand geven als geluksbrenger. Er wordt gezegd dat lelietjes van dalen geluk brengen in de liefde.

Meiklokjes (beter bekend als Lelietjes van dalen: Convallaria Majalis) geuren heerlijk. Sommige mensen hebben een vreselijke hekel aan deze plant omdat hij behoorlijk kan woekeren. Anderen zijn helemaal weg van de geur en willen de plant daarom graag in de tuin.

Je moet wel goed opletten want achter het lieflijke uiterlijk gaat een giftige plant schuil. Alle delen van de plant zijn giftig, ook het water waar ze in staan als snijbloem!  Niemand die eraan denkt dat zo een schattig en geurig bloempje schadelijk kan zijn voor de gezondheid, en toch! Bij inname veroorzaakt de plant een verhoogde bloeddruk en een prikkeling van de hartspiercellen. 

Ik schenk julie daarom op deze eerste mei gewoon een virtueel bosje meiklokjes .. welgemeend en geen gevaar aan verbonden...

 'Het leven is nu.'

Het zou een  online wijsheid kunnen zijn - en dat is het waarschijnlijk ook - maar dit zinnetje heb ik niet van één of ander scherm geplukt. Het is een zinnetje dat ik mezelf af en toe voorzeg als ik pieker over gisteren en me al druk maak over morgen. 

'Het leven is nu', dacht ik innig tevreden in mijn luie stoel tijdens onze vakantie nadat we 's morgens van de zon hadden genoten toen we door de Spaanse bergen gewandeld hadden. 

'Het leven is nu', dacht ik toen we 's avonds nog even in de buurt rondwandelden en genoten van de lichtjes die hier en daar brandden terwijl mensen zacht keuvelden bij een fles Rioja of weggedoken in een boek. 

'Het leven is nu', flitst het zo vaak door mijn hoofd sinds we terug zijn na die enge ervaring op het einde van ons verblijf!

Op vakantie is het makkelijk om dat zinnetje te zeggen, de dagen zijn vol en traag. Maar nu, met een lente die nog steeds niet echt doet wat ze geacht is te doen en een tsjokvolle agenda met to do's denk ik soms heel stiekem:

'Ik wou dat het leven nog vorige maand was.'

Maar 't kan verkeren zei Brederode en hij wist wat hij zei .. dus zeg ik het ook .. als de zon er eenmaal voor echt is dan is het hier even goed en mooi als in vakantie oorden! Dan is het leven nu.

Gisteren zijn we naar de crematie geweest van een goede vriend van T. Het viel me op dat er zoveel ouderen aanwezig waren op dit ultieme afscheid . Allemaal mensen die ook aan hun laatste termijn bezig zijn.Toen we thuis kwamen kregen we bericht dat een andere vriend ook overleden was na en domme val. Hij was 4 uur blijven liggen voor er iemand bij kwam, liep daardoor een longontsteking op die hem fataal werd.... Ze vallen hier de laatste tijd als vliegen rondom ons weg...

Die laatste termijn in een mensenleven, ook voor wie heel oud wordt, is een intense en bijzondere periode. Een periode waarin een mens zijn leven "afmaakt" en ook langzaam aan "loslaat".

Wat vind je van de volgende metafoor:

Kobe komt terug van een bedevaart naar Lourdes. Op de luchthaven wordt gevraagd of hij iets aan te geven heeft.

“ Neen,” antwoord Kobe “ niets”!

Maak je koffer toch maar eens open , zegt de douanier , die de inhoud bekijkt en er een grote fles uithaalt!

“ Wat zit er in die fles?”

“ Wijwater uit Lourdes”.

De douanebeambte draait de fles open en ruikt eraan.

“Wijwater! Dat is pure jenever!”

Waarop Kobe op de knieën valt, zijn armen in de lucht steekt en roept:

“ Dank U, Moeder Maria, U hebt weer een wonder verricht !”

Voilà, een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd, zeggen ze dan.

De Dag van de Aarde (Earth Day) is sinds 1970 een jaarlijkse feestdag op 22 april, waarop wereldwijd evenementen worden gehouden voor milieubehoud. In 2009 werd 22 april op initiatief van de Boliviaanse president Evo Morales door de Verenigde Naties uitgeroepen tot Internationale Dag van Moeder Aarde.

Elk jaar wordt maar liefst in 192 landen de Dag van de Aarde gevierd. Er wordt vooral aandacht gevraagd vor de klimaatverandering, één van de grootste gevaren voor het milieu en het sociale en economische leven op aarde.

Bij de verbranding van fossiele brandstoffen worden er broeikasgassen uitgestoten. Als gevolg daarvan absorbeert de aarde meer licht van de zon dan ze terug uitstoot in de ruimte. Daardoor wordt het steeds warmer op onze planeet.

We moeten dus streven naar lagere broeikasemissies, een efficiënter gebruik van fossiele brandstoffen en de vervanging ervan door hernieuwbare energiebronnen zoals wind- en zonne energie .

Als we een leefbare aarde willen achterlaten voor onze nakomers dan moeten we dringend een tandje bijsteken!

Het is eventjes druk hier daarom dat ik naar een grapje grijp.

Een echtpaar gaat winkelen. Op een bepaald moment neemt de man een bak Duvel en zet die in het winkelwagentje.

“He, wat ben je aan het doen?” vraagt zijn vrouw.

“De Duvel staat in reclame ,schat! ‘t Is een koopje”.

“ Zet die bak maar snel terug . We kunnen het ons niet veroorloven!”

De man doet wat de vrouw zegt en zet de bak terug in het rek.

Een paar gangen verder zet de vrouw een pot gezichtscrème in het karretje. “ Hé , wat doe je nu?” vraagt haar man.

“ Dat is voor de verzorging van mijn gezicht, schat. Die crème zorgt ervoor dat je mij beeldschoon zult blijven vinden”.

Waarop de man reageert:

“ Zet die pot maar terug! Dat doet een bak Duvel ook en dat voor de helft van de prijs!”

Gisteren - zoals elk jaar in het verleden - op tweede Paasdag terug samengekomen met de klasgenoten van 1963. Traditiegetrouw komen op die dag jaarlijks samen we voor een etentje en een babbel ergens in het Wilde Westen in een gezellig restaurantje . IK ben de enige die mijn kilometers moet afleggen om erbij te zijn maar ik heb het er echt voor over!

Van de 24 afgestudeerden zijn we meestal met 13/14 getrouwen.. Gisteren ontbraken er twee omdat ze problemen hadden met de gezondheid van hun slaapgenoot.. Ja, we komen stilaan in de hoek te staan waar de klappen kunnen vallen daarom genieten we er zo van want 4 klasgenoten zijn er al niet meer …

Het is altijd een heerlijk weerzien met de nodige grappen en grollen aan het eigen adres of dat van de anderen… Een paar hebben de tand des tijds dapper doorstaan, een paar dragen echt de tekenen van de tijd door allerlei redenen maar au fond zijn we nog steeds die berenklas van toen, gekend en berucht in de jaren 60 op een heel streng internaat in Tielt…

Velen kozen voor het onderwijs ( dat verklaart wellicht de decibellen bij onze samenkomst) een paar gooiden het over een andere boeg. De meesten zijn getrouwd, hebben kinderen en kleinkinderen en dan is er altijd wel een reden om te vertellen. Eentje trad binnen in de orde van het klooster waar we studeerden, een paar bleven vrijgezel en zo blijven we een interessant groepje ..

We zegden nog dat het wellicht een unicum is dat we al meer dan 50 j jaarlijks bijeenkomen. Wellicht heeft die vaste datum er ook wel iets mee te maken!

Wij zegden mekaar geen vaarwel maar tot volgend jaar bij leven en welzijn….

Een gezellige en feestelijke Pasen !

Op Fb zag ik een foto van een lessenaar zoals we vroeger kenden in de lagere school met zo’n inktpot in het midden en een deksel dat je kon oplichten om dan je schriften en zo in de lessenaarsbak te leggen…en als in een film kwamen al die herinneringen van vroeger op school weer boven..

Achteraf gezien hebben we toch een hele weg afgelegd.. van die harde houten bankjes die aan zo’n lessenaar vasthingen tot de inktpot in het bankje en de pen op een houden houdertje gezet om dan voorzichtig mee in je schrift te schrijven met of zonder inktvlekken; de griffel en de lei waar je de rekenoefeningen op maakte om ze dan met een nat sponsje weer af te vegen om de volgende erop te zetten…En dan die zware boekentassen die aan een haakje aan dat schoolbankje hingen om te voorkomen dat je er om te haverklap tegen liep als je vooraan moest komen..

Ken je ook nog dat houten bakje met een schuifdeksel waar je pennen en potloden en een gom in stak? Als ik nu de pennenzakken van de jeugd zie?

Ik heb altijd op een nonnenschool gezeten zowel in de lagere school als in het middelbaar en eerlijk.. we kregen meestal heel bekwame leerkrachten die de passie van het lesgeven hadden maar hun methodes waren niet altijd “ comme il faut!” De lat waarmee ze op je vingers tikten of de bordveger die door de klas vloog .. ze verscherpten wel je reflexen!!

Ken je nog de reverences waarmee je hen ’s morgens moest begroeten voor je de klas inkwam? Ik zie dat onze jonge mensen niet meer doen!!

Maar wat me het meest bijgebleven is en nu nog niet verteerd lijkt, is die lange rode tong die ze om je nek hingen en waar je op de speelplaats moest mee rondlopen omdat je blijkbaar een keer teveel gepraat had in de klas!!

Je kent dat niet? Dan was je een braaf kind, helaas heb ik een paar keer de “eer” gehad om met zo’n ding te moeten rondlopen en ik voel nu nog een beetje de frustratie die dat gaf alleen .. toen zegde je niets !!

En nu we in de Goede Week zijn, zou ik ook nog vellen kunnen neerschrijven van wat ons toen allemaal opgelegd werd…Hoe oud of jong je ook was .. er werd gebeden en naar kerkdiensten gegaan waar je uren na elkaar op een harde rieten stoel op je knieën moest zitten en bedwelmd geraakte van wierook en zweet van de massa in de kerk en dan die kruisgang , er kwam maar geen einde aan en heeft me dat nu een betere christen gemaakt?

Soms zegt men overdaad schaadt en nadat ik op 20 j de nonnen verliet , had ik eerder een dégout gekregen van al die rituelen dan een overtuiging dat het de juiste levenswijze was.. We wijzen met de vingen naar de Islamjongeren die geïndoctrineerd zijn.. maar waren wij dat ook niet in de jaren 50/60?

Maar ik wil hier niet verder op in gaan , zoals ik al zei ieder zijn leven en mening . Ik sta nu gewoon even stil bij mijn schooljaren eind jaren ‘40/’ 50 en later… wij zijn curiosa aan het worden met onze herinneringen.

De meeste mensen weten wel wat het paasfeest is en wat gevierd (herdacht) wordt gedurende deze dagen. Vanuit het Christelijk geloof weet men wat Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Pasen betekenen. De paashaas heeft echter niks met het Bijbelse Pasen te maken. Evenmin de eieren, de gele konijntjes en chocola. Toch horen deze dingen voor de westerse mens vanzelfsprekend bij elkaar. Niemand denkt meer na over het paaseitje of over de konijntjes die we vanaf onze jonge jaren respectievelijk beschilderden of uitknipten en geel kleurden. Geel… heeft u ooit een geel konijntje of haas gezien?

Van oorsprong is Pasen een heidens feest ofwel een feest van niet gelovigen. Pasen is oorspronkelijk een lentefeest ter ere van de godin van licht en lente. : Eastre en valt op de zondag na de eerste volle maan in de lente. Het werd gehouden om de vernieuwing van de het leven in de lente te vieren. Daarom werden vruchtbaarheidsymbolen zoals eieren en hazen erin opgenomen!

Pas later heeft Pasen voor de gelovigen een eigen betekenis gekregen die wel aansloot bij de oorspronkelijke betekenis! De gelovigen vieren op Pasen de opstanding van Jezus Christus . Pasen wordt gevierd op de zondag na de eerste volle maan in de lente (na 21 maart). Pasen valt dus elk jaar op een verschillende datum, maar wel altijd op een zondag in tegenstelling tot de viering van de geboorte van Jezus met kerst.

Pasen valt dus altijd in de lente. De lente is periode van het jaar waar alles in bloei staat en het teken van ‘een nieuw leven’. In bijna alle landen wordt Pasen gevierd maar de manier waarop is voor elk land anders. Verschillende culturen, volkeren en religies vieren Pasen of een gebeurtenis met dezelfde betekenis; de legendes en gewoonten zijn soms wel verschillend.

Een paar vb.

De Joodse religie viert in dezelfde periode ‘Passover’. Een feest dat gedurende acht dagen wordt gevierd ter herinnering aan de vrijheid van de Israëliërs van de slavernij in Egypte. Een ander woord voor Passover is Pesach dat is afgeleid van Pasch. In Duitsland is de paashaas net zo belangrijk als Santa Claus in de Verenigde Staten.

In Duitsland geloofde men dat de haas verantwoordelijk was voor het leggen van de eieren en deze ook te verstoppen. Kinderen die naar de eieren zochten zagen ook konijnen en hazen vluchten en waren daarom overtuigd dat de eieren van de konijnen waren.

In Zweden heerste lang het bijgeloof dat de toverkracht van heksen rond Pasen op zijn sterkst is en dat ze dan ook extra actief zijn. Op Witte Donderdag vliegen ze op hun bezems naar een bijeenkomst met de duivel op een plaats die 'blåkulla' wordt genoemd, om pas de zaterdag erna weer terug te keren.

In Nederland eet men een paasontbijt bestaande uit ei, paasbrood en een boterlam (boter in de vorm van een lammetje).

In Griekenland is Pasen een belangrijk feest. Het feest begint al op 'kathari Devtera', Schone Maandag; dat is de maandag 40 dagen voor Pasen.

Tweede vakantieweek .. of de week voor Pasen.Voor onze jeugd een toffe periode...

In mijn herinnering was de  week voor Pasen altijd een drukke week op internaat want het was de Goede Week... Wij werden haast elke dag naar de kapel " gesleurd" voor allehande diensten of bidoefeningen of wakes...Er was een tijd dat ik daaraan meedeed ...

Nu zoveel jaren later heb ik die traditie naast mij gelegd om zoveel redenen die ik hier niet wil neerpennen al heb ik respect voor diegenen voor wie het zinvol is. Leven en laten leven is intussen mijn motto geworden en ieder heeft recht op een eigen levensvisie ..zolang ze die maar niet opdringen aan derden...

Daarom is bij ons in huis sporadisch nog iets te vinden van de christelijke opvoeding die we van thuis meekregen. Er zijn nog een paar items die ik moeilijk kan wegstoppen of weggooien omdat ze herinneren aan mijn ouders of die van T. zoals het koperen kruisbeeld dat op de kist van mijn schoonvader lag en dat T als enige zoon meekreeg...en een  verdroogd palmtakje dat achter een schilderijtje hangt in de garage, een laatste takje dat ons ma voor mij bewaard had!

Bij mijn schoonzus hangt Jezus nog in alle kamers denk ik. Zo ook tegen de muur van de logeerkamer. Onlangs kwam haar driejarig kleinzoontje overnachten. Een klein lichtje moest blijven branden. Op een bepaald moment rende schoonzus terug naar boven bij het horen van hysterisch gekrijs van de kleine. Wat bleek nu? Wel, dat dutske had Jezus in het visier gekregen, hoog tegen de muur aan het kruis genageld. Kleinzoontje vond dat hij er boos uitzag en vroeg waarom hij "vasthing". M'n schoonzus legde uit dat die meneer "Jezus" is, en dat hij heel goed zorgt voor iedereen die hem graag ziet!

Over dat "vasthangen" denk ik niet dat zij veel heeft uitgelegd aan de peuter. Ze troostte de kleine met de woorden, "laat hem daar maar hangen, en je moet niet bang zijn, hij is lief voor jou!"

Dat dutske had het toch niet zo begrepen en riep, "Jezus moet verstopt!" Hij mocht blijven hangen, maar oma moest hem maar verstoppen. En ja, sindsdien hangt Jezus daar aan het kruis met een keukenhanddoek over zijn hoofd.

Het voorval heeft me doen lachen en doen nadenken over vroeger en nu. Gezegende palmtakjes rond Pasen en het Sint Hubertusbrood tegen dolle hond en het koperen kruis in de gang ... een vervlogen traditie die mooi was zolang ik erin geloofde ... 

Ben ik nu een ketter? Neen , dat vind ik niet, want ik heb die vele tradities vervangen door andere waarden die me nu meer aanspreken dan wat mij 60 j geleden opgedrongen werd en zo vaak bang maakte! Als ik het nu bekijk dan was er weinig positiefs aan de godsdienst in onze kindertijd, bij elke fout hing het zwaard van Damocles onder de noemer "Hel" boven ons hoofd...  Je werd er als levenslustige kleuter/ tiener niet vrolijk van... alleen durfden we toen niet zeggen :"Jezus moet verstopt"

Net een drukke week achter de rug met vooral geloop om alle papieren voor ziekenkas en verzekering in orde te krijgen ivm het accident van mijn slaapgenoot! Zijn oog begint er stilaan al wat normaler uit te zien maar de hoofdpijn blijft .. dus moet de tuin nog even wachten en gaan we maandag nog eens langs de dokter!

Ik probeer zelf zoveel mogelijk te doen buiten maar bepaalde zaken gaan gewoon niet .. Och werk loopt nooit weg dus...en morgen moeten we genieten want blijkbaar is het daarna weer even gedaan!

Bij leven en welzijn tot een volgende afspaak !

Met de mooie dagen die we deze week al kregen, beginnen de lentekriebels zich te laten voelen en als ik de tuin zo eens bekijk dan wacht er nog behoorlijk wat werk .. Vroeger -en dan moet ik niet zover terug gaan- vloog ik er in alsof alles op één dag moest afgewerkt worden met alle gevolgen van dien... Nu ben ik " wijzer" geworden en neem gewoon mijn tijd, de lente is nog pril, de tuin komt wel in orde en ik blijf zo de vriend van mijn rug en soortgenoten.

Mijn bloementuin komt het eerst aan de beurt .. winter afval wegwerken, bijsnoeien waar het nog moet, het onkruid verwijderen en de ontluikende bloemen zachtjes aanmoedigen .. Op het eind van de dag kijk ik dan tevreden terug op het stukje dat er weer netjes bijligt. De moestuin moet nog even wachten al heb ik in de serre toch al wat groenten geplant! Het gaat langzaam aan omdat mijn slaapgenoot even time out moet nemen!

Elk jaar zeggen we dat het de laatste keer is, dat het teveel werk en labeur vraagt , maar na de winter hebben we er toch nog steeds zin in.. Het is heerlijk om van je eigen gekweekte biologische groenten te kunnen smullen.. Zolang de gezondheid het toelaat en het niet als een " must" aanvoelt, gaan we door!

Heel even wil ik terug komen op mijn vorig logje omdat sommigen de bedenking hadden dat het leek alsof mijn einde nadert! 

Naar mijn weten nog niet al moet je dat altijd onder voorbehoud zeggen want de toekomst kennen we niet, maar vorige week stond mijn slaapgenoot wel heel dicht aan de port van Sint Pieter nadat hij door een bus werd aangereden toen hij bij groen licht het zebrapad wilde oversteken.. De buschauffeur had de rode lichten genegeerd. T. stelt het relatief goed ,op de naweeën van een hersenschudding na genezen de andere blessures stilaan..Maar ik ga nu al een week met een piraat aan mijn zijde door het leven want zijn linkeroog en oogkas zien er niet uit!

Als je zo dicht bij de kans staat van een groot verlies mee te maken dan ga je toch even nadenken vandaar mijn bedenking Meer wil ik er niet over zeggen .. ik probeer alles zo snel mogelijk achter ons te laten en te leven...

Bij leven en welzijn tot de volgende krabbel!

Deze week een confronterende belevenis gehad en dan komt de volgende bedenking...

 Natuurlijk, we weten het allemaal: de tijd gaat sneller dan je denkt. Voor je het weet ben je in de winter van je leven. Maar toch laten we het leven vaak gewoon maar aan ons voorbij glijden, staan we er meestal niet bij stil dat het ook zomaar afgelopen kan zijn. En eigenlijk is dat zonde.

Waarom durven velen niet echt te genieten van het leven en laten alles gewoon sudderend voorbij kabbelen?

Heel simpel: omdat het mens-eigen is om niet geconfronteerd te willen worden met onze eigen sterfelijkheid, met de wetenschap dat het toch echt een keer ophoudt. Ergens is dat ook wel goed, want stel je voor dat we altijd maar bang zouden zijn voor ons eigen levenseinde, of dat van onze dierbaren. Dan kun je niet meer normaal functioneren, raak je verlamd door angst.

Zouden we eigenlijk beter stil kunnen staan bij onze kwetsbaarheid en het feit dat ons leven eindig is?

Nee, want dan zou je wel een heel depressief leven leiden.

Maar er af aen toe bij stilstaan kan geen kwaad. In plaats van de dood te vermijden, kunnen we hem beter zien als een hulpmiddel om ons heel bewust te zijn van het leven.

Je af en toe realiseren dat het in principe ieder moment afgelopen kan zijn, maakt je meer bewust van de waarde van wat je hebt en stimuleert je om te gaan halen wat je nog zou willen hebben. Alhoewel het leven uiteindelijk bepaalt wanneer jouw persoonlijke doek valt, speel je toch voor een groot deel zelf de hoofdrol. En het zou zonde zijn om die plek op het podium niet in te nemen.

Je knippert één keer met je ogen en je zit in het bejaardentehuis achter de geraniums, je bent even op een verkeerde oplek op het verkeerde moment en je draad wordt doorgeknipt.. daarom lieve mensen

Pluk jouw dag. Carpe diem.

Dag trouwe bezoeker. Ik was er inderdaad een paar dagen niet maar het komt allemaal in orde hoor. We zijn juist terug van weggeweest en dan ligt er een stapel werk te wachten dus alles op zijn tijd!

Jullie zien het wel wanneer ik hier wieer mijn ei kwijt wil. Tot dan bedankt om aan te kloppen, ik zal binnen kort ook weer jullie deur platlopen!

Geniet van vandaag, gisteren is voorbij en morgen .... bestaat voorlopig niet!

Hier is een boeket voor jou!

Een ezelsbruggetje is een vuistregel, rijmpje, handigheidje of hulpmiddel om iets te onthouden.

Het weekend dat eraan komt ( dus ts 25 en 26 maart) mogen we weer eens de klok verzetten naar zomertijd. Voor velen is het dan de vraag moet de klok nu vooruit of achteruit gezet worden?

Ook daarvoor bestaat er een ezelsbruggetje

Wintertijd: In het NAjaar (ACHTER in het jaar), gaat de klok een uur ACHTeruit.

Zomertijd : In het VOORjaar gaat de klok een uur VOORuit.

Daarom draaien we zaterdagnacht het knokje vooruit al mogen ze voor mij al dat gedraai afschaffen!

Bij ‘meer sporten’ denk je niet meteen aan wandelen. Het wordt dan ook wel degelijk onderschat als sportieve inspanning . En toch is wandelen ideaal voor al wie actiever door het leven wil gaan. Het kost je niets en je kan het overal doen, alleen of in gezelschap. Het is geschikt voor jong en oud en het past in elk fitnessprofiel: zowel de sportieveling als wie geen beweging of fysieke inspanning gewend is, vindt er zijn meug.

De wandelsport is een weldaad voor je gezondheid. Door regelmatig te wandelen verminder je je risico op bepaalde chronische ziektes zoals astma, diabetes type 2, en zelfs op sommige vormen van kanker. Wandelen maakt je hart sterker, het verlaagt je bloeddruk en je slechte cholesterol (LDL) en het vermindert je risico op een beroerte. Het maakt ook je botten en beenspieren steviger en als je bergop stapt, varen ook je bilspieren er wel bij.

Stappen is minder belastend voor je gewrichten dan lopen. En een fikse wandeling ondersteunt niet alleen je fysieke gezondheid, het geeft je ook een mentale boost: het helpt om stress onder controle te houden, beter te slapen en je spirit fris te houden. En als je een stevig tempo aanhoudt, verbrand je ook extra calorieën.

Hoeveel moet je wandelen?

Wandelen beïnvloedt je gezondheid op een positieve manier, maar … om van die voordelen te kunnen genieten moet je wel voldoende lang op een gematigd intensief niveau bewegen. Met andere woorden: het tempo moet hoger liggen dan rustig rondkuieren, de inspanning moet voldoende groot zijn.

Dit zijn de aanbevolen minimum activiteitsniveaus per leeftijdscategorie (bron: nhs.uk):

- kinderen onder de 5 jaar: 180 minuten beweging per dag

- jongeren (5-18 jaar): 60 minuten beweging per dag

- volwassenen (19-64 jaar): 150 minuten beweging per week

- oudere volwassenen (65plusers): idem Als je als volwassene elke dag een half uur wandelt aan een fiks tempo, ben je dus heel goed bezig.

Als het weer ok is wandelen mijn half bedde en ik elke dag ongeveel een uur .. nu ik dat artikel hierboven las, ben ik er nog meer van overtuigd dat we moeten volhouden.. Dus als de zon ook ons Belgiekske wil bezoeken dan proberen we ons gezond te wandelen.

Een bedenking.....

Spring is in he air…klinkt goed maar is nog ver van realiteit in ons Belgiekske De lente! Misschien wel het mooiste seizoen van het jaar! Lammetjes, een voorzichtig zonnetje en prachtige bloemenvelden. Niets voor niets gaat het in de lente dan ook bij velen kriebelen om buiten te komen.

Ik denk dat de meesten stilaan aan wat lenteweer toe zijn want de verkoudheden blijven maar in de lucht hangen. Onze jongste spruit ligt ook al een ganse week ziek en koortsig in bed en vandaag was het nog niet beter dus nog eens de dokter erbij gehaald en bleek dat ze een luchtwegeninfectie heeft… Alleen zon kan voor zuivere lucht zorgen vrees ik ! Dus mensen duimen dat de lente haar plicht doet!

Lachen is gezond en dan nemen we er de lachrimpeltjes maar bij zeker...

Een nonnetje van rond de dertig is overleden door een verkeersongeval. Ze reist spoedig door naar de hemelpoort. Daar aangekomen staat ze in de rij aan te schuiven. Als het haar beurt is vraagt Sint-Pieter:

" Wie bent u?"

Het zustertje zegt:" Ik ben de bruid van Jezus."

Verrast door deze boodschap, roept Sint-Pieter de aartsengel Michaël en vraagt:

" Michaël, wist jij ervan dat de kleine op punt staat te trouwen?"

De Paashaas in waarschijnlijk al bezig met het voorbereiden van al die lekkere chocolade eieren die straks terug in tuinen en andere plaatsten verstopt liggen. Denk je dat die zoetigheid voor jou taboe is dan heb ik goed nieuws

Chocolade is een groente en zo...

Chocolade wordt uit bonen van de cacaoboom gewonnen.

Bonen zijn een groente.

Suiker wordt uit suikerbieten gewonnen.

Beide behoren tot de categorie groente.

Dus is chocolade groente.

Om nog een stap verder te gaan

- Chocolade bevat melk, dus zijn chocoladerepen goed voor de gezondheid.

- Rozijnen, kersen, sinaasappelschillen en aardbeien omhuld met chocolade,

behoren tot de categorie fruit, dus eet er zo veel van als je wil.

- Chocolade is goed tegen stress:denk eraan:

StresseD achterstevoren gelezen luidt: DessertS

Met die gedachte in het achterhoofd ...geef de Paashaas maar een seintje voor volgende maand!

Een fijne zondag mensen!

Vandaag 8 maart is het Internationale Vrouwendag, een Dag die bedoeld is om aandacht te vragen voor de positie van vrouwen in de maatschappij. Want ondanks dat het vrouwenkiesrecht in de meeste landen al jarenlang gemeengoed is, zijn er diverse landen in bijvoorbeeld het Midden-Oosten of Afrika waar vrouwen nog niet eens mee mogen praten over hoe een land bestuurd moet worden.

Maar ook in het bedrijfsleven zit niet genoeg vrouwvolk, en dat steekt.. Want man of vrouw, dat moet allemaal niet meer uitmaken in deze moderne tijden. We zijn immers allemaal gelijk, nietwaar? Precies.

En daarvoor vechten de Verenigde Naties, samen met vrouwenverenigingen van over de hele wereld.

Waarom 8 maart?

Op 8 maart 1908 legden vrouwen in de textielindustrie in New York voor het eerst het werk neer. Ze staakten voor een achturige werkdag, voor betere arbeidsomstandigheden en kiesrecht. Deze staking betekende het begin van emancipatie van vrouwen en strijd tegen vrouwendiscriminatie. Sindsdien ‘vieren’ vrouwen op vele plaatsen in de wereld, elk jaar opnieuw 8 maart. We vieren de verworven rechten en zetten de gemeenschappelijke strijdpunten van vrouwen in de verf.

Enkele feiten en cijfers over vrouwen:

Vrouwen vormen 50% van de wereldbevolking.
Vrouwen doen 66% van al het werk.
Vrouwen verdienen 10% van het wereldinkomen.
Vrouwen hebben 1% van alle bezittingen.
Van alle regeringsleiders op de wereld is 5% vrouw.
Van alle armen op de wereld is 75% vrouw.
Van alle analfabeten op de wereld is 66% vrouw.
Van alle vluchtelingen op de wereld is 75% vrouw.
In België verdienen vrouwen gemiddeld 20% minder dan mannen.

Wij luisteren nog al veel naar muziek op de radio en onlangs hoorde ik 'De Steen' van Bram Vermeulen over het verleggen van een steen in de rivier. Toen hij klaar was dacht ik welke steen heb ik verlegd?

Ik dacht diep na en ontdekte dat ik eigenlijk al gans mijn leven bezig ben stenen te verleggen in mijn rivier op aarde. Ik wist alleen niet dat dat zo heette.

Eerst waren het hele kleine kiezelsteentjes, toen wat grotere en inderdaad, het water is anders gaan lopen. Beter, schoner, vloeiender, frisser, sterker…

Natuurlijk heb ik het over spreekwoordelijke stenen, want anders zou je wel denken: 'Goh, die heeft zeker tijd over om de hele dag tot haar knieën in het water een rivier her in te richten.'

Mijn stenen zijn o.a. de dingen die ik doe en geloof, voor waarheid  heb aangenomen of het vele malen bevestigd heb gezien. En het water stroomt maar en stroomt. Dag in, dag uit. En de gedachten, de gewoontes, de rituelen herhalen zich.

Dit is het lied, voor het geval je het niet kent:

En? Hoe stroomt jouw rivier? Ben je er tevreden over? Welke stenen belemmeren jouw rivier om goed, sterk en helder te stromen?

Weet je dat je ze kunt verleggen dus waarom zou je ze laten liggen?

Het waren geen toeters en bellen maar heel hartelijke wensen die ik hier op mijn blog kreeg van mijn trouwe blogvrienden. Meer moet het niet zijn om een dag een speciaal tintje te geven.

Het heeft me deugd gedaan lieve mensen.

Vandaag is het al 72 jaar geleden dat ik ons ma’s lichaam verliet.. er moest wat geduw en getrek aan te pas komen  maar voor de rest is alles goed gekomen.. naar 't schijnt..

Ik laat me dus feliciteren dat ik vandaag mijn 72ste levensjaar inzet.. en ik mag terugkijken op 71 jaar gedoe en herinneringen.. 71 jaar jaar vol met dagen die ik spendeerde aan de meest gekke dingen.. maar ook aan de liefde.. en ondanks er dagen van verdriet bij waren, blijven het toch 71 mooie jaren..en al wat ik nog mag krijgen is mooi meegenomen... denk ik dan maar!

Het lijkt gisteren dat ik met m'n oudere zus op de kermis poseerde voor het schietkraam terwijl pa in de roos schoot. Mijn schooljaren, de jaren dat ik lesgaf, de dag ik de liefde van mijn leven tegenkwam en we samen 13 jaar in het buitenland verbleven.. alles ligt nog zo helder in mijn geheugen.

Er waren de overlijdens van hen die ik mis.. de laatste woorden en het verdriet van die dagen.. maar er waren ook dagen van intens geluk.. onze trouwdag, de momenten dat ik onze kinderen voor het eerst in m’n armen hield, de kleinkinderen daarna.. de aankoop van ons huis en zoveel meer en nu mijn 72ste verjaardag..

Ik zeg maar.. tijd vliegt.. en zeker als je ouder  wordt.. het lijkt nog zo dichtbij dat ik 50 werd.. en ik dacht nu ben ik op mijn hoogtepunt.. en kijk.. een zucht en een aantal jaren verder en ik ben al een heel stuk over m'n hoogtepunt heen..

Daarom heb ik dit jaar besloten om jarig te zijn zonder de eeuwige toeters en de bekende bellen.. geen slingers en geen ballonnen.. uiteraard mag je mij wel uitgebreid feliciteren met deze heuglijke gebeurtenis.. alvast bedankt en als ik jou ne keer tegenkom dan mag je mij drie dikke kussen geven.. je staat al te popelen zie ik..

Over een paar dagen staat er weer een cijfertje bij op mijn teller . Of ik daar blij om ben of triest of depri ? Eigenlijk niets van dit alles want dat gebeurt niet zomaar ineens , dag na dag ga je een trapje hoger op de ladder staan tot je er definitief afdondert en dan is het gedaan…. Foetsjie .. een lang leven dat voorbij is..

Eigenlijk begin je aan die aftellening van zodra je trammetje 5 opstapt. Dan lijkt het alsof elk laatste restje jeugdigheid uit je zal verdwijnen nochtans.. Zodra je 50 bent bereik je een toppunt in je leven.. De kinderen zijn stilaan groot, de meeste schulden zijn afbetaald en je bent nog fit genoeg om van alles te doen! Je staat nu ook een stuk zelfverzekerder in het leven en dat komt door de leerschool die je hebt gehad.

Trammetje 6 verandert daar niet zo heel veel aan, je krijgt echter wel meer tijd omdat sommigen al van een prepensioen kunnen genieten . Er openen zich andere deuren dan die van werken, kinderen grootbrengen ( tenzij je de kleinkinderen absoluut wil helpen opgroeien) zorgen dat er brood op de plank komt!

Trammetje 7 .. als je daar geraakt dan heb je het stilaan allemaal gehad. Je bent gewoon niet zo snel meer uit je lood te slaan en dat is maar goed ook want alles begint wat moeilijker te buigen en te plooien . Je verschiet niet meer van de lijntjes en de rimpeltjes als je in de spiegel kijkt .. alles is zo relatief aan het worden! Je kent jezelf van binnen je bent je beste criticaster ..

Sommigen doen er iets aan om niet te verouderen… ik niet, ik smijt me nog steeds als het lukt om te genieten van elke dag soms met de gevolgen van dien …het is sterker dan mezelf .. Je bent niet langer de babysit van de kinderen of de zorgende mama , je hebt stilaan de handen vol met jezelf en met je partner als je nog het geluk hebt om samen oud te worden!

Hoe trammetje 8 aanvoelt? Dat hoop ik hier ooit nog te kunnen vertellen! Maar eerst nog wat tuffen op tram 7...

Vanavond heb ik gekeken naar het talkprogramma van Van Gils en gasten, éen van de betere talkprogramma’s volgens mij. Eén van de thema’s was dat de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA bekend maakte dat er zeven aarde-achtige planeten zijn ontdekt rond de dwergster Trappist-1. ( wat een naam!!) Drie van die planeten bevinden zich dicht genoeg bij de warmte van de ster om leefbaar te zijn en lijken qua omvang op de aarde. "Buitenaards leven is dus mogelijk", klonk het.

"De vraag volgens mij is niet of we ooit een tweede aarde zullen vinden, maar wel wanneer?"

Zij die beweren dat het onmogelijk is zien iets over het hoofd.

120 jaar geleden was vliegen voor de mens onmogelijk. Nu nemen velen het vliegtuig om op vakantie te gaan, wat vroeger ook niet bestond voor velen.

70 jaar geleden was ruimtevaart onbestaande, we hebben een voet op de maan gezet en zijn nog steeds bezig om veel andere planeten van ons zonnestelsel van dichtbij bekeken.

Ik weet dat ik het niet meer ga meemaken, maar zeggen dat het onmogelijk is dat er nog leven is buiten ons stelsel - in welke vorm dan ook - is de geschiedenis verloochenen.

Dus 40 lichtjaar is mogelijk ooit wel te overbruggen. De wetenschap evolueert zo snel en ik vind het allemaal zo fascinerend wat er nog staat te gebeuren .

Helaas het zal niet meer voor mijn leven zijn tenzij ik nog minstens 7 levens krijg om in het laatste daarginds een glaasje te kunnen drinken bij een zonsondergang.

Zonde dat we moeten doodgaan, evolutie van de mensheid, negatief of positief, is o zo interessant....

Lieve Esmée ,

In mijn hoofd en ook mijn body , ben ik al lang niet meer zo jong als jij. Daar gaan mijn hersens een beetje van kraken.

Is het al bijna 59 jaar geleden dat ik zo oud was als jij ? Jij vindt mij nu waarschijnlijk verschrikkelijk oud. Ik vind dat niet zo erg, ik ben alleen wat wijsheid rijker.

Vandaag wil ik jou een heel fijne verjaardag wensen.

Enjoy the ride, lieve 13-jarige . Het wordt mooi!

Dikke kus

oma

Heeft iemand je wel eens gevraagd of je je niet lekker voelde, terwijl je je prima voelde en er niets aan de hand was? Dat ze dat tegen je zegden had niks te maken met jouw fysieke gesteldheid maar alles met de kleuren die je op dat moment droeg. Want als je de ‘verkeerde’ kleuren draagt kan je er  ‘ziek’ uitzien.

Het omgekeerde komt natuurlijk ook voor: je voelt je niet zo fit maar je krijgt complimentjes dat je er zo goed uitziet. Daar word je dan weer vrolijk van en draag je kleuren die je wel goed staan. Je kan natuurlijk een kleuren analyse voor jezelf laten doen maar de meesten weten zo wel welke kleur de voorkeur krijgt. Kleuren hebben niet voor alle mensen dezelfde emotionele waarde want ieder mens heeft een favoriete kleur en minder geliefde kleur. De volksmond heeft zijn eigen kleurensymboliek.

Groen is de kleur van de hoop. Blauw van de trouw. Geel staat voor haat en nijd. Rood is de kleur van liefde en gevaar. Wit staat voor onschuld. Zwart voor de dood.

Ik opteer vooral voor blauw en rood in alle tinten twee uiteenliggende kleuren en toch voel ik me er goed in. Je zal mij nooit in zwart zien, heb ik ook niet in mijn kleerkast hangen. Donkere kleuren zijn niet aan mij besteed , ik hou eerder van frisse tinten , pastelkleuren….en dan ben ik maar eens gaan googlen naar de betekenis van mijn favoriete kleuren.

Rood De mens is zeer gevoelig voor de kleur rood. Het is een hele sterke kleur die verbonden is aan veel opvallende zaken bijvoorbeeld aan bloed en vuur. Ook is het in de hele wereld een belangrijke kleur om signalen af te geven. Verkeerslichten, verkeersborden en remlichten bevatten allemaal de kleur rood. Rood is ook een warme kleur. Het is daarom ook de kleur van de liefde en hartstocht. Rood windt op en wekt onrust. Het veroorzaakt een stoot adrenaline in het bloed en versnelt hiermee de hartslag en het verhoogt de bloeddruk. Tijdens de Middeleeuwen werd rood gezien als de kleur van zonde en vernietigend geweld. Roodharige vrouwen werden van hekserij verdacht en op de brandstapel gegooid. Ook de duivel is rood. In die tijd droegen priesters rode gewaden om zich te beschermen tegen duivelse krachten.

Is rood ook je lievelingskleur? Volgens kleurpsychologen heb je dan de behoefte om krachtig te lijken. Je wilt indruk maken. Presteren en inzet vind je zeer belangrijk. Ook zou je van avontuur en afwisseling houden. Je bent strijdlustig, impulsief, jaloers, moedig en geestdriftig. Iemand die met jou omgaat, zal zich niet snel vervelen.

En dan is er blauw. De kleur blauw werkt kalmerend en verzachtend en is een koele, rustige en neutrale kleur. Het is de kleur van sprookjes en opent de geest voor intuïtie. Ook is blauw de kleur van de hemel. Door de tijden heen en bij alle culturen is de hemel de verblijfplaats van goden en godinnen. In de klassieke oudheid was blauw een bovenaardse kleur. Dit omdat het de kleur van de oppergod was. In latere tijden werd het de kleur van de adel omdat men vond dat deze verheven waren boven het gewone volk. Vroeger werden deuren en luiken van huizen vaak blauw geverfd omdat men dacht dat de kleur blauw de kracht had om kwade machten te verjagen. In Zuid-Europa zie je nog steeds veel blauw aan huizen. Dit is niet meer om de kwade machten buiten te houden maar vliegen. Deze hebben namelijk een hekel aan de kleur blauw. Over de hele wereld wordt blauw gebruikt voor pictogrammen, openbare mededelingen en verkeersborden. Voor teksten die van afstand gelezen moeten worden, is de beste combinatie wit op blauw.

Is blauw jouw lievelingskleur? Dan blijf je meestal kalm en nuchter. Je hebt een vreedzaam karakter en een sterk gevoel voor verantwoordelijkheid. Verder ben je trouw, eerlijk, verstandig en werk je hard.

Allé als ik dat allemaal lees en mijn twee lievelingskleuren door elkaar gooi dan zit het qua kenmerken toch goed .

De soldenperiode zit er weer op. Voor sommigen is dat het moment om voor een redelijk prijsje de kleerkast een ander uitzicht te geven, voor anderen het ideale moment om dat ene dure bloesje of zo voor een aanvaardbare prijs op de kop te tikken.

Ik hoorde onlangs nog iemand zeggen:"Je kunt echt aan iemands kleding zien wat voor persoon het is."

Daarop stelde ik mij de vraag kan je echt iemands persoonlijkheid in zijn/haar kleding zien?

Er is een gezegde .. aan de kleren herkent men de man….of aan de veren herken je de vogel het is maar hoe je het bekijkt

Ons ma zei altijd:" Aan de das en de col herkent men de vrouw.." dat was van de tijd toen mannen nog hemden met stijve, losse cols droegen! Waarmee ik wil zeggen dat het uiterlijke van een persoon al altijd een rol gespeeld heeft.

Wat denk jij? Maken kleren de man/ vrouw? Kun je echt zien hoe iemand is aan wat hij draagt? En als dat zo is, denk jij dan ’s ochtends na over welke delen van je persoonlijkheid je in de spotlight wil zetten als je je aankleedt?

Spijtig genoeg trekken we te vaak conclusies gebaseerd op de buitenkant – een persoon in een bepaald hokje plaatsen door wat hij aan heeft – zelfs al doen we nog zo hard onze best om het niet te doen. Het is nu eenmaal de eerste indruk en daar kun je hoe dan ook niet omheen.

Daarom mijn vraag: maken de kleren de man/vrouw?

ps. Voor diegenen die belang hechten aan morgen "Valentijnsdag"... hopelijk word je verrast en is dat niet zo .. verras dan gewoon jezelf met dat hebbedingetje dat je zo graag wilde kopen....

‘Add a smile to your life!’ of voeg een glimlach toe aan je leven...

Dat is ook één van de redenen waarom ik jullie hier regelmatig opfleur  met een mop . Geniet ervan! Want het is wetenschappelijk bewezen dat lachen je leven verlengt.

Een vrouw belt 112, want ze moet bevallen, dus komt er een ambulance met twee ziekenbroeders. Maar intussen is de bevalling eigenlijk al begonnen, zodoende besluiten zij om de vrouw niet naar het ziekenhuis te brengen, maar haar te helpen om thuis te bevallen.

Het huis is echter nogal somber, weinig licht, omdat er niemand anders thuis is vraagt een van de broeders aan Katrientje, het 3-jarige dochtertje van de vrouw, of zij de zaklantaarn wil vasthouden om bij te lichten. Katrientje kwijt zich uitstekend van haar taak en de ziekenbroeders kunnen zich dus helemaal concentreren op hun werk. De moeder perst, perst, perst en na enige tijd is het zover en bevalt zij van een welgeschapen zoon. Een van de ziekenbroeders tilt de baby op en geeft hem een paar forse tikken op zijn billen, waarop het jochie begint te huilen en aan zijn moeder wordt teruggegeven. De ziekenbroeders bedanken de kleine Katrien voor haar hulp en vragen haar of iets van wat zij heeft gezien haar verbaasd heeft, waarop het meisje antwoordt:

'Die klappen op zijn billen heeft hij wel verdiend! Hij had daar nooit naar binnen moeten kruipen!'

Als er niets speciaals te vertellen valt .. dan is google er nog altijd . Hier kan ik van genieten!

* Hij is niet meer zo vriendelijk als vroeger. Hij zegt nog wel een dag, maar geen goeie.

* Ze sloegen de ruiten kapot van alle auto's en fietsen die daar stonden.

* Ze hebben daar een grote hond. Als er iemand van voor belt, begint hij vanachter te blaffen.

* We hadden veel werk, want er waren boterkoeken voor 300 mensen die allemaal opengesneden en gesmeerd moesten worden.

* Reeds van aan De Kromme Elleboog kunnen we het achterste van tante Martha zien blinken als de zon erop zit.

* Velen gaan naar de winkel om een groot stuk vlees zoals mijn moeder.

* We mochten spelen met oude kleren van mijn grootouders die netjes gewassen en gestreken in hun kist liggen.

* We mochten een karretje maken met de overschotjes van grootvader.

* Hoe noemt men de plaats waar beenderen samenkomen? (gewricht) - De beenderen komen samen op het kerkhof.

* De beroemdste schilder uit die tijd was Pieter Breughel Rubens.

* Vader is een echte mopperaar. Hij kent altijd de laatste moppen.

* ... gelukkig dat onze stofzuiger nogal langdradig is.

* Er was waarschijnlijk een ongeval gebeurd, want de politie stak ons al voorbij in zijn flikker.

* Omdat het zo'n mooi weer was, mochten we nog enkele minuutjes overspel doen.

* Toen ik de brug overreden had, sloeg ik rechtsaf.

* Ik ben gestraft omdat ik naar de WC ben geweest achter de bel.

* Spaghetti smaakt naar macaroni, maar een beetje langer.

 * Als grootvader nog leefde, zou hij zich doodgelachen hebben.

* Zus heeft pilletjes gekregen voor de afgang van de dokter.

Valt het jullie ook op dat mensen last krijgen van hun humeur als er maar geen einde lijkt te komen aan de bewolkte, sombere koude en regenachtige dagen? Wel lieve mensen, dan kunnen de bevindingen van een Australisch onderzoeksteam ons misschien opmonteren. Zij ontdekten namelijk dat somber weer je geheugenprestaties verbetert.

Hoe dat komt?

Volgens de onderzoekers raken mensen bij slecht weer sneller in een sombere stemming, waardoor ze kritischer om zich heen kijken en zich achteraf alles beter kunnen herinneren.

Op zonnige dagen hebben we dan weer de neiging zorgeloos en vrolijk door het leven te huppelen, maar daarbij ontgaat ons ook van alles.

Conclusie van het onderzoek: een beetje somberheid is goed, hoe tegenstrijdig dat ook klinkt . 

Maar geef mij toch maar zon, ik zal mijn ogen goed gebruiken want een verwittigd mens is er twee waard !

Heb je gemerkt dat de trappen elke dag steiler worden? De boodschappen worden steeds zwaarder en de afstanden steeds groter. Gisteren ging ik de deur uit en was verbluft hoe lang onze straat is geworden!

En de mensen houden steeds minder rekening met elkaar, vooral de jongeren. Ze fluisteren de hele tijd! Als je ze vraagt luider te spreken, blijven ze, wat ze zeggen herhalen tot ze er rood van worden. Je ziet alleen hun lippen bewegen. Wat denken ze wel, dat ik een liplezer ben?

Ik vind ook dat de mensen veel jonger zijn dan ik was op die leeftijd.. Aan de andere kant zien mensen van mijn leeftijd er een stuk ouder uit dan ikzelf. Onlangs zag ik een oude bekende en die is zo oud geworden dat zij mij niet eens herkende! Ik zat aan haar te denken toen ik mijn haar kamde en in de spiegel mezelf zag. En, ECHT WAAR, zelfs spiegels zijn niet meer zoals ze vroeger waren.

De zwaartekracht is de laatste dertig jaar ook flink toegenomen. Ik merk het vooral bij het opstaan vanaf de bank. En iedereen rijdt zo vreselijk hard tegenwoordig. Je riskeert zo'n beetje je leven als je vlak voor die jonge mensen de snelweg oprijdt. En als ik ze in mijn achteruitkijkspiegel met gierende remmen zie slingeren, kan ik wel zeggen dat hun remmen wel uitzonderlijk snel zullen slijten.

Ook de kledingfabrikanten maken er maar een potje van. Waarom is maat 38 of 40 ineens 44 of 46 geworden? Denken ze soms dat niemand het merkt? De fabrikanten die de weegschalen maken doen al net zo vreemd. Denken ze echt dat ik "geloof" dat ik weeg wat ik daarop zie? Ha! Ik zou nooit zoveel willen wegen! Wie denken die fabrikanten eigenlijk voor de gek te houden?

Ik wilde iemand bellen om te vertellen wat er allemaal gebeurt maar zelfs Belgacom zit in het complot. Ze maken de cijfers en letters in het telefoonboek zo klein dat niemand ooit meer een nummer kan vinden! Het enige wat ik nog kan doen is deze boodschap door sturen WE WORDEN AANGEVALLEN! Er moet hoog nodig iets gedaan worden anders zal iedereen deze verschrikkelijke mensonterende paktijken ondervinden. Alstublieft, stuur deze boodschap zo snel mogelijk aan iedereen van boven de 50, zodat dit onmenselijke complot gestopt kan worden.

PS: Ik stuur dit bericht in een groot lettertype want met de tekst op mijn computer is ook iets vreemds. Het is kleiner dan het vroeger ooit was.

Groetjes.....

Natuurlijk weten we allemaal dat het heerlijk is om te lachen, dat je je na een flinke lachbui heel blij voelt en dat lachende mensen prettig en aantrekkelijk zijn om naar te kijken. Maar als je je echt gaat verdiepen in fysieke en sociale effecten dan zul je ervaren dat het de moeite waard is die mondhoekjes wat vaker op te trekken, juist op de momenten dat die lach niet zo spontaan wil komen.

Ikzelf ben altijd gezegend geweest met een lach die zich niet laat tegenhouden. Ik kan en durf breed, voluit en luid te lachen en heb het talent om altijd weer mijn lach te vinden, ook door tranen heen. Mijn lach heeft me al door heel veel minder leuke momenten heengesleept en ik ben trots op de rimpels die dit op mijn gezicht heeft achtergelaten, precies op die plekken waar de lach zich op mijn gezicht laat zien.

Een lach is een goedkope manier om je uiterlijk te veranderen, daar kan geen make up of facelift tegenop. Een lachend gezicht is aantrekkelijk en prettig om naar te kijken en het laat je als vanzelf meelachen. Wanneer iemand op straat je zomaar een glimlach schenkt dan heeft dat direct een heel positief effect op je en geef je die persoon spontaan een glimlach terug. Dat moment - wat vaak maar een seconde duurt - kan jou en de ander zijn/haar dag compleet in positieve zin veranderen.

 Wanneer ik me stralend en gelukkig voel, gebeurt dit allemaal natuurlijk als vanzelf, maar juist wanneer ik me verdrietig, boos of gefrustreerd voel geef ik mezelf de opdracht om juist dan iedereen die lach te schenken. Ten eerste helpt de lach van de ander je om je beter te voelen maar er gebeurt ook daadwerkelijk iets in je lichaam. Lachen stimuleert nl de productie van Endorfinen. Endorfinen zijn natuurlijke pijnstillers en gelukmakers. En dit is één van de weinige dingen waarmee we het lichaam voor de gek kunnen houden, de lach hoeft nl in eerste instantie niet echt te zijn, je lichaam merkt het verschil niet op.

Wetenschappers beweren dat lachen het immuunsysteem versterkt. Er worden antistoffen aangemaakt die o.a. het stresshormon Cortisol liefdevol uit je lichaam verwijderen. Ook worden er stoffen aangemaakt die alles uit je lichaam willen verwijderen wat er niet hoort.,

Voor mij is ook een heel belangrijke werking van de glimlach dat je de wereld letterlijk anders gaat zien. Wanneer je ergens naar kijkt met een glimlach op je gezicht dan kijk je als vanzelf meer vanuit je hart waardoor je al het moois beter ziet. Dus kijken naar jezelf in de spiegel met een glimlach werkt positief op je zelfbeeld 

Eigenlijk heb ik met dit stukje een hele filosofie neergeschreven gewoon om te zeggen dat lachen gezond is .

Een glimlach bereikt plekken die onbereikbaar zijn zegt Christine Pannebakker in haar boek :Vrouwenpower en ik wil graag al die onbegaanbare plekken ontdekken in 2017. Doen jullie mee?