Even een terugblik…

Vanavond heb ik gekeken naar het talkprogramma van Van Gils en gasten, éen van de betere talkprogramma’s volgens mij. Eén van de thema’s was dat de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA bekend maakte dat er zeven aarde-achtige planeten zijn ontdekt rond de dwergster Trappist-1. ( wat een naam!!) Drie van die planeten bevinden zich dicht genoeg bij de warmte van de ster om leefbaar te zijn en lijken qua omvang op de aarde. "Buitenaards leven is dus mogelijk", klonk het.

"De vraag volgens mij is niet of we ooit een tweede aarde zullen vinden, maar wel wanneer?"

Zij die beweren dat het onmogelijk is zien iets over het hoofd.

120 jaar geleden was vliegen voor de mens onmogelijk. Nu nemen velen het vliegtuig om op vakantie te gaan, wat vroeger ook niet bestond voor velen.

70 jaar geleden was ruimtevaart onbestaande, we hebben een voet op de maan gezet en zijn nog steeds bezig om veel andere planeten van ons zonnestelsel van dichtbij bekeken.

Ik weet dat ik het niet meer ga meemaken, maar zeggen dat het onmogelijk is dat er nog leven is buiten ons stelsel - in welke vorm dan ook - is de geschiedenis verloochenen.

Dus 40 lichtjaar is mogelijk ooit wel te overbruggen. De wetenschap evolueert zo snel en ik vind het allemaal zo fascinerend wat er nog staat te gebeuren .

Helaas het zal niet meer voor mijn leven zijn tenzij ik nog minstens 7 levens krijg om in het laatste daarginds een glaasje te kunnen drinken bij een zonsondergang.

Zonde dat we moeten doodgaan, evolutie van de mensheid, negatief of positief, is o zo interessant....

Lieve Esmée ,

In mijn hoofd en ook mijn body , ben ik al lang niet meer zo jong als jij. Daar gaan mijn hersens een beetje van kraken.

Is het al bijna 59 jaar geleden dat ik zo oud was als jij ? Jij vindt mij nu waarschijnlijk verschrikkelijk oud. Ik vind dat niet zo erg, ik ben alleen wat wijsheid rijker.

Vandaag wil ik jou een heel fijne verjaardag wensen.

Enjoy the ride, lieve 13-jarige . Het wordt mooi!

Dikke kus

oma

Heeft iemand je wel eens gevraagd of je je niet lekker voelde, terwijl je je prima voelde en er niets aan de hand was? Dat ze dat tegen je zegden had niks te maken met jouw fysieke gesteldheid maar alles met de kleuren die je op dat moment droeg. Want als je de ‘verkeerde’ kleuren draagt kan je er  ‘ziek’ uitzien.

Het omgekeerde komt natuurlijk ook voor: je voelt je niet zo fit maar je krijgt complimentjes dat je er zo goed uitziet. Daar word je dan weer vrolijk van en draag je kleuren die je wel goed staan. Je kan natuurlijk een kleuren analyse voor jezelf laten doen maar de meesten weten zo wel welke kleur de voorkeur krijgt. Kleuren hebben niet voor alle mensen dezelfde emotionele waarde want ieder mens heeft een favoriete kleur en minder geliefde kleur. De volksmond heeft zijn eigen kleurensymboliek.

Groen is de kleur van de hoop. Blauw van de trouw. Geel staat voor haat en nijd. Rood is de kleur van liefde en gevaar. Wit staat voor onschuld. Zwart voor de dood.

Ik opteer vooral voor blauw en rood in alle tinten twee uiteenliggende kleuren en toch voel ik me er goed in. Je zal mij nooit in zwart zien, heb ik ook niet in mijn kleerkast hangen. Donkere kleuren zijn niet aan mij besteed , ik hou eerder van frisse tinten , pastelkleuren….en dan ben ik maar eens gaan googlen naar de betekenis van mijn favoriete kleuren.

Rood De mens is zeer gevoelig voor de kleur rood. Het is een hele sterke kleur die verbonden is aan veel opvallende zaken bijvoorbeeld aan bloed en vuur. Ook is het in de hele wereld een belangrijke kleur om signalen af te geven. Verkeerslichten, verkeersborden en remlichten bevatten allemaal de kleur rood. Rood is ook een warme kleur. Het is daarom ook de kleur van de liefde en hartstocht. Rood windt op en wekt onrust. Het veroorzaakt een stoot adrenaline in het bloed en versnelt hiermee de hartslag en het verhoogt de bloeddruk. Tijdens de Middeleeuwen werd rood gezien als de kleur van zonde en vernietigend geweld. Roodharige vrouwen werden van hekserij verdacht en op de brandstapel gegooid. Ook de duivel is rood. In die tijd droegen priesters rode gewaden om zich te beschermen tegen duivelse krachten.

Is rood ook je lievelingskleur? Volgens kleurpsychologen heb je dan de behoefte om krachtig te lijken. Je wilt indruk maken. Presteren en inzet vind je zeer belangrijk. Ook zou je van avontuur en afwisseling houden. Je bent strijdlustig, impulsief, jaloers, moedig en geestdriftig. Iemand die met jou omgaat, zal zich niet snel vervelen.

En dan is er blauw. De kleur blauw werkt kalmerend en verzachtend en is een koele, rustige en neutrale kleur. Het is de kleur van sprookjes en opent de geest voor intuïtie. Ook is blauw de kleur van de hemel. Door de tijden heen en bij alle culturen is de hemel de verblijfplaats van goden en godinnen. In de klassieke oudheid was blauw een bovenaardse kleur. Dit omdat het de kleur van de oppergod was. In latere tijden werd het de kleur van de adel omdat men vond dat deze verheven waren boven het gewone volk. Vroeger werden deuren en luiken van huizen vaak blauw geverfd omdat men dacht dat de kleur blauw de kracht had om kwade machten te verjagen. In Zuid-Europa zie je nog steeds veel blauw aan huizen. Dit is niet meer om de kwade machten buiten te houden maar vliegen. Deze hebben namelijk een hekel aan de kleur blauw. Over de hele wereld wordt blauw gebruikt voor pictogrammen, openbare mededelingen en verkeersborden. Voor teksten die van afstand gelezen moeten worden, is de beste combinatie wit op blauw.

Is blauw jouw lievelingskleur? Dan blijf je meestal kalm en nuchter. Je hebt een vreedzaam karakter en een sterk gevoel voor verantwoordelijkheid. Verder ben je trouw, eerlijk, verstandig en werk je hard.

Allé als ik dat allemaal lees en mijn twee lievelingskleuren door elkaar gooi dan zit het qua kenmerken toch goed .

De soldenperiode zit er weer op. Voor sommigen is dat het moment om voor een redelijk prijsje de kleerkast een ander uitzicht te geven, voor anderen het ideale moment om dat ene dure bloesje of zo voor een aanvaardbare prijs op de kop te tikken.

Ik hoorde onlangs nog iemand zeggen:"Je kunt echt aan iemands kleding zien wat voor persoon het is."

Daarop stelde ik mij de vraag kan je echt iemands persoonlijkheid in zijn/haar kleding zien?

Er is een gezegde .. aan de kleren herkent men de man….of aan de veren herken je de vogel het is maar hoe je het bekijkt

Ons ma zei altijd:" Aan de das en de col herkent men de vrouw.." dat was van de tijd toen mannen nog hemden met stijve, losse cols droegen! Waarmee ik wil zeggen dat het uiterlijke van een persoon al altijd een rol gespeeld heeft.

Wat denk jij? Maken kleren de man/ vrouw? Kun je echt zien hoe iemand is aan wat hij draagt? En als dat zo is, denk jij dan ’s ochtends na over welke delen van je persoonlijkheid je in de spotlight wil zetten als je je aankleedt?

Spijtig genoeg trekken we te vaak conclusies gebaseerd op de buitenkant – een persoon in een bepaald hokje plaatsen door wat hij aan heeft – zelfs al doen we nog zo hard onze best om het niet te doen. Het is nu eenmaal de eerste indruk en daar kun je hoe dan ook niet omheen.

Daarom mijn vraag: maken de kleren de man/vrouw?

ps. Voor diegenen die belang hechten aan morgen "Valentijnsdag"... hopelijk word je verrast en is dat niet zo .. verras dan gewoon jezelf met dat hebbedingetje dat je zo graag wilde kopen....

‘Add a smile to your life!’ of voeg een glimlach toe aan je leven...

Dat is ook één van de redenen waarom ik jullie hier regelmatig opfleur  met een mop . Geniet ervan! Want het is wetenschappelijk bewezen dat lachen je leven verlengt.

Een vrouw belt 112, want ze moet bevallen, dus komt er een ambulance met twee ziekenbroeders. Maar intussen is de bevalling eigenlijk al begonnen, zodoende besluiten zij om de vrouw niet naar het ziekenhuis te brengen, maar haar te helpen om thuis te bevallen.

Het huis is echter nogal somber, weinig licht, omdat er niemand anders thuis is vraagt een van de broeders aan Katrientje, het 3-jarige dochtertje van de vrouw, of zij de zaklantaarn wil vasthouden om bij te lichten. Katrientje kwijt zich uitstekend van haar taak en de ziekenbroeders kunnen zich dus helemaal concentreren op hun werk. De moeder perst, perst, perst en na enige tijd is het zover en bevalt zij van een welgeschapen zoon. Een van de ziekenbroeders tilt de baby op en geeft hem een paar forse tikken op zijn billen, waarop het jochie begint te huilen en aan zijn moeder wordt teruggegeven. De ziekenbroeders bedanken de kleine Katrien voor haar hulp en vragen haar of iets van wat zij heeft gezien haar verbaasd heeft, waarop het meisje antwoordt:

'Die klappen op zijn billen heeft hij wel verdiend! Hij had daar nooit naar binnen moeten kruipen!'

Als er niets speciaals te vertellen valt .. dan is google er nog altijd . Hier kan ik van genieten!

* Hij is niet meer zo vriendelijk als vroeger. Hij zegt nog wel een dag, maar geen goeie.

* Ze sloegen de ruiten kapot van alle auto's en fietsen die daar stonden.

* Ze hebben daar een grote hond. Als er iemand van voor belt, begint hij vanachter te blaffen.

* We hadden veel werk, want er waren boterkoeken voor 300 mensen die allemaal opengesneden en gesmeerd moesten worden.

* Reeds van aan De Kromme Elleboog kunnen we het achterste van tante Martha zien blinken als de zon erop zit.

* Velen gaan naar de winkel om een groot stuk vlees zoals mijn moeder.

* We mochten spelen met oude kleren van mijn grootouders die netjes gewassen en gestreken in hun kist liggen.

* We mochten een karretje maken met de overschotjes van grootvader.

* Hoe noemt men de plaats waar beenderen samenkomen? (gewricht) - De beenderen komen samen op het kerkhof.

* De beroemdste schilder uit die tijd was Pieter Breughel Rubens.

* Vader is een echte mopperaar. Hij kent altijd de laatste moppen.

* ... gelukkig dat onze stofzuiger nogal langdradig is.

* Er was waarschijnlijk een ongeval gebeurd, want de politie stak ons al voorbij in zijn flikker.

* Omdat het zo'n mooi weer was, mochten we nog enkele minuutjes overspel doen.

* Toen ik de brug overreden had, sloeg ik rechtsaf.

* Ik ben gestraft omdat ik naar de WC ben geweest achter de bel.

* Spaghetti smaakt naar macaroni, maar een beetje langer.

 * Als grootvader nog leefde, zou hij zich doodgelachen hebben.

* Zus heeft pilletjes gekregen voor de afgang van de dokter.

Valt het jullie ook op dat mensen last krijgen van hun humeur als er maar geen einde lijkt te komen aan de bewolkte, sombere koude en regenachtige dagen? Wel lieve mensen, dan kunnen de bevindingen van een Australisch onderzoeksteam ons misschien opmonteren. Zij ontdekten namelijk dat somber weer je geheugenprestaties verbetert.

Hoe dat komt?

Volgens de onderzoekers raken mensen bij slecht weer sneller in een sombere stemming, waardoor ze kritischer om zich heen kijken en zich achteraf alles beter kunnen herinneren.

Op zonnige dagen hebben we dan weer de neiging zorgeloos en vrolijk door het leven te huppelen, maar daarbij ontgaat ons ook van alles.

Conclusie van het onderzoek: een beetje somberheid is goed, hoe tegenstrijdig dat ook klinkt . 

Maar geef mij toch maar zon, ik zal mijn ogen goed gebruiken want een verwittigd mens is er twee waard !

Heb je gemerkt dat de trappen elke dag steiler worden? De boodschappen worden steeds zwaarder en de afstanden steeds groter. Gisteren ging ik de deur uit en was verbluft hoe lang onze straat is geworden!

En de mensen houden steeds minder rekening met elkaar, vooral de jongeren. Ze fluisteren de hele tijd! Als je ze vraagt luider te spreken, blijven ze, wat ze zeggen herhalen tot ze er rood van worden. Je ziet alleen hun lippen bewegen. Wat denken ze wel, dat ik een liplezer ben?

Ik vind ook dat de mensen veel jonger zijn dan ik was op die leeftijd.. Aan de andere kant zien mensen van mijn leeftijd er een stuk ouder uit dan ikzelf. Onlangs zag ik een oude bekende en die is zo oud geworden dat zij mij niet eens herkende! Ik zat aan haar te denken toen ik mijn haar kamde en in de spiegel mezelf zag. En, ECHT WAAR, zelfs spiegels zijn niet meer zoals ze vroeger waren.

De zwaartekracht is de laatste dertig jaar ook flink toegenomen. Ik merk het vooral bij het opstaan vanaf de bank. En iedereen rijdt zo vreselijk hard tegenwoordig. Je riskeert zo'n beetje je leven als je vlak voor die jonge mensen de snelweg oprijdt. En als ik ze in mijn achteruitkijkspiegel met gierende remmen zie slingeren, kan ik wel zeggen dat hun remmen wel uitzonderlijk snel zullen slijten.

Ook de kledingfabrikanten maken er maar een potje van. Waarom is maat 38 of 40 ineens 44 of 46 geworden? Denken ze soms dat niemand het merkt? De fabrikanten die de weegschalen maken doen al net zo vreemd. Denken ze echt dat ik "geloof" dat ik weeg wat ik daarop zie? Ha! Ik zou nooit zoveel willen wegen! Wie denken die fabrikanten eigenlijk voor de gek te houden?

Ik wilde iemand bellen om te vertellen wat er allemaal gebeurt maar zelfs Belgacom zit in het complot. Ze maken de cijfers en letters in het telefoonboek zo klein dat niemand ooit meer een nummer kan vinden! Het enige wat ik nog kan doen is deze boodschap door sturen WE WORDEN AANGEVALLEN! Er moet hoog nodig iets gedaan worden anders zal iedereen deze verschrikkelijke mensonterende paktijken ondervinden. Alstublieft, stuur deze boodschap zo snel mogelijk aan iedereen van boven de 50, zodat dit onmenselijke complot gestopt kan worden.

PS: Ik stuur dit bericht in een groot lettertype want met de tekst op mijn computer is ook iets vreemds. Het is kleiner dan het vroeger ooit was.

Groetjes.....

Natuurlijk weten we allemaal dat het heerlijk is om te lachen, dat je je na een flinke lachbui heel blij voelt en dat lachende mensen prettig en aantrekkelijk zijn om naar te kijken. Maar als je je echt gaat verdiepen in fysieke en sociale effecten dan zul je ervaren dat het de moeite waard is die mondhoekjes wat vaker op te trekken, juist op de momenten dat die lach niet zo spontaan wil komen.

Ikzelf ben altijd gezegend geweest met een lach die zich niet laat tegenhouden. Ik kan en durf breed, voluit en luid te lachen en heb het talent om altijd weer mijn lach te vinden, ook door tranen heen. Mijn lach heeft me al door heel veel minder leuke momenten heengesleept en ik ben trots op de rimpels die dit op mijn gezicht heeft achtergelaten, precies op die plekken waar de lach zich op mijn gezicht laat zien.

Een lach is een goedkope manier om je uiterlijk te veranderen, daar kan geen make up of facelift tegenop. Een lachend gezicht is aantrekkelijk en prettig om naar te kijken en het laat je als vanzelf meelachen. Wanneer iemand op straat je zomaar een glimlach schenkt dan heeft dat direct een heel positief effect op je en geef je die persoon spontaan een glimlach terug. Dat moment - wat vaak maar een seconde duurt - kan jou en de ander zijn/haar dag compleet in positieve zin veranderen.

 Wanneer ik me stralend en gelukkig voel, gebeurt dit allemaal natuurlijk als vanzelf, maar juist wanneer ik me verdrietig, boos of gefrustreerd voel geef ik mezelf de opdracht om juist dan iedereen die lach te schenken. Ten eerste helpt de lach van de ander je om je beter te voelen maar er gebeurt ook daadwerkelijk iets in je lichaam. Lachen stimuleert nl de productie van Endorfinen. Endorfinen zijn natuurlijke pijnstillers en gelukmakers. En dit is één van de weinige dingen waarmee we het lichaam voor de gek kunnen houden, de lach hoeft nl in eerste instantie niet echt te zijn, je lichaam merkt het verschil niet op.

Wetenschappers beweren dat lachen het immuunsysteem versterkt. Er worden antistoffen aangemaakt die o.a. het stresshormon Cortisol liefdevol uit je lichaam verwijderen. Ook worden er stoffen aangemaakt die alles uit je lichaam willen verwijderen wat er niet hoort.,

Voor mij is ook een heel belangrijke werking van de glimlach dat je de wereld letterlijk anders gaat zien. Wanneer je ergens naar kijkt met een glimlach op je gezicht dan kijk je als vanzelf meer vanuit je hart waardoor je al het moois beter ziet. Dus kijken naar jezelf in de spiegel met een glimlach werkt positief op je zelfbeeld 

Eigenlijk heb ik met dit stukje een hele filosofie neergeschreven gewoon om te zeggen dat lachen gezond is .

Een glimlach bereikt plekken die onbereikbaar zijn zegt Christine Pannebakker in haar boek :Vrouwenpower en ik wil graag al die onbegaanbare plekken ontdekken in 2017. Doen jullie mee?

Silence is golden, naar het schijnt, maar daar heeft een mens op een blog natuurlijk niet veel aan. Al zou het in sommige gevallen toch beter zijn om te zwijgen. Het internet is al zo vervuild, nietwaar?

Daarom gewoon dit kort berichtje om jullie te laten weten dat ik sta te kijken hoe de tijd vliegt.. januari loopt weer al op zijn einde en heeft ons ook al een paar keer laten verschieten maar het grootste verschot zal toch wel Trump als President van Amerika geweest zijn , denk ik ...En zoals hij zijn ambtstermijn start ,staat ons één en ander te wachten ..Obamacare afgeschaft, een muur oprichten tussen Amerika en Mexico en nu zelfs de luchtvaart op zijn kop zetten door de mensen met een " green card" maar van de verkeerde afkomst niet meer het land binnen te laten..; Sorry maar als die kerel zo doorgaat dan komt dat nooit goed vrees ik want zoals hij tegen schenen schopt .. dat kan nooit goed aflopen...

Dat is wat nu even door mijn hoofd gaat . Nog een fijn weekend mensen.

 Goede tradities hou je in ere, altijd..

Oud worden is niet leuk ! Het alternatief, niet ouder worden en dus jong sterven is nog minder aantrekkelijk. We maken er dus maar het beste van. Aan de fysische " aftakeling" kunnen we niet altijd iets doen maar aan de rest....

Daarom heb ik zojuist heel kritisch een paar snorhaartjes verwijderd. Eén van de vele ouderdomsprobleempjes. Waar veel en mooi haar moet staan, verdwijnt het, waar er geen moet zijn, groeit het altijd maar vlugger bij. Ook mijn nagels worden brozer, daar bestaan nu wel gelnagels voor maar als je veel bezig bent in en rond het huis is dat geen alternatief!

Nog zo'n nagelbijter : de kilootjes die er zo er zo gemakkelijk bijkomen waardoor alles een beetje gaat hangen, daar bestaan turnlessen voor senioren voor, ook goed voor stramme spieren en om het uithoudingsvermogen op peil te houden....En de tongspier wordt meteen meegeoefend , dus daarom dat ik eraan meedoe!!

Spiegeltje , spiegeltje ... die tijd is al lang voorbij , ik weet ook zo wel dat er altijd maar rimpeltjes bijkomen. Daar zijn gelaatsmaskertjes voor. Decadent die maskertjes? Moet kunnen zo af en toe eens....het gedacht alleen al helpt!!! Natuurlijk bestaat er ook een veel gemakkelijkere remedie en die heb je steeds bij de hand .. lachen, dan kan je op zijn minst zeggen dat die rimpeltjes daarvandaan komen!

Als ik het zo bekijk, wat zouden we dan klagen? Voor elk probleem is er toch een oplossing!

Voor diegenen die het echt niet meer zien zitten is er natuurlijk nog plastische chirurgie ? Niet aan mij besteed, ik  ben al plastisch genoeg 

Ik botste onlangs op een mooi gedicht en omdat de meesten in hetzelfde straatje zitten , deel ik het graag met jullie

Vrij vertaald komt het daar op neer

Bij gebrek aan inspiratie en om het hier toch wat gezellig te houden ....

Freddy kwam Frank tegen op de markt.

Frank vroeg: 'Heb je nog iets van Fons gehoord? 'k heb hem al lang niet meer gezien".

"Maar die is toch gestorven, Frank."

"Dat wist ik niet. Wanneer dan en wat heeft hij gehad?"

"Hij leed aan een hartziekte en toen heeft hij een 'pesewever' gekregen. Dat was allemaal goed en wel. Daarna zat hij met een pijnlijke ‘musicus’ die maar niet wou genezen. Na enkele maanden werd hij ziek aan de 'protestant'. En nu is hij overleden. 'k Ben hem een kruiske gaan geven in het ‘dolfinarium’ in Zedelgem. Hij lag er heel mooi ‘geopenbaard’ en ik ben ook naar de begrafenis geweest. De pastoor heeft een schone ‘homofilie’ gehouden over hem. Na de viering werd hij niet op het kerkhof begraven. Ze brachten hem naar de ‘crèmerie’ in Brugge." Hij kreeg daar een ‘verrassing’...

Niet zo piepjong meer als ...

Je moeder om vijf uur de patatten ging jassen.

De bakker nog aan de deur kwam.

Je een liter melk los kon kopen.

Je opbleef voor Cassius Clay.

Maandag bij jullie thuis nog wasdag was.

Je salaris nog in een loonzakje werd uitbetaald.

Je het Palieterke nog hebt gelezen.

Je op vrijdag in het zinken kuuppe" gewassen werd.

Je Charlie Chaplin nog hebt zien spelen.

Je platen van de Beatles hebt gekocht.

Je nog een platenspeler had.

Je nog zondagse kleren hebt gedragen.

Je ouders een voorraad aardappels voor de winter insloegen.

Je moeder in het voorjaar alles overhoop haalde voor De Grote Schoonmaak.

Je oude kleren meegaf aan de voddenman, die langs kwam.

Je nog op de poef mocht winkelen.

Er nog een draaischijf op jouw telefoon zat.

Jouw kinderen nog katoenen luiers droegen.

Je nog op rolschaatsschaatsen met vier wielen hebt gereden.

Bij jou thuis nog een kolenboer eens per jaar eierkolen, cokes of briketten kwam brengen.

Je de koperen deurbel en brievenbus nog gepoetst hebt.

Je nog een postzegel van 50 centiemen op je brieven plakte.

Je nog een taksplaat aan je fiets had.

Je zilverpapier spaarde voor de missie-negertjes zending.

Je nog jaarlijks een hondenmedaille moesten kopen.

Je melk in flessen met zilveren doppen kocht.

Je nonkel Bob en tante Terry nog hebt gekend.

Je moeder bonnetjes en zegeltjes van Fort en Drie Molekens spaarde.

Je nog zonder gsm de deur uit ging.

Je "béldekes" in de chocolade ruilde op school.

Je een zakje frieten voor 5 frank hebt gekocht.

Je pakje groene St-Michel 3,75 Bef koste.

Je Artis-punten verzamelde.

Je nog speelde met glazen knikkers op de speelkoer.

Je mens-erger-je-niet aan de huiskamertafel speelde.

Je België op het Eurovisie Songfestival hebt zien winnen.

Je nog naar zwart-wit televisie hebt gekeken.

Er in jouw jeugd nog geen disco's waren.

Je moeder elke vrijdag de stoep schrobde.

De uitgaansavond 's avonds om 8 uur begon, en je vóór 1 uur 's nachts thuis moest zijn.

Weten we dat allemaal nog?

Dus zijn we al behoorlijk op leeftijd ...

Weet je het niet meer ....dan is Aloïs op komst...of je loopt rond met een smartphone in de hand! 

Af en toe ga ik al eens de filisofische toer op , zo ook in dit logje..

Ken je dat ook dat gevoel dat je warm maakt, dat je tevreden stemt , dat je gelukkig maakt? Hopelijk heb je dat ook al vaak ervaren.

En dan stel ik mij de vraag : maar wat is gelukkig zijn en is dat voor iedereen hetzelfde?

Stel je eens voor…

Het moment waarop een moeder haar pasgeboren baby voor het eerst in haar armen sluit.

Het moment waarop een kleine jongen op zijn verjaardag wordt verrast met een nieuwe fiets.

Het moment waarop een werknemer totaal onverwachts van zijn baas een fikse promotie krijgt.

Is dit geluk?

Stel je nu ook eens voor…

Dat de baby voor de moeder ongewenst is.

Dat het jongetje al tijden uitkijkt naar een trapauto.

Dat de werknemer droomt van verre reizen en in wezen zijn baan verschrikkelijk vindt.

Hoe voelt dit?

Wat voor de één geluk is, kan de ander ervaren als dikke pech. Zo kan mijn diepste verlangen of bewondering, jouw grootste afkeer zijn, we leven nu eenmaal in een wereld vol verschillen. Hierdoor zijn we geneigd om ons van elkaar af te scheiden. We veroordelen of beoordelen elkaar, stellen normen, waarden, wetten en regels, proberen elkaar van ons gelijk te overtuigen, bestempelen de ander als vriend, familie, concurrent of zelfs vijand. Maar in ons hart zijn we allemaal gelijk. Diep in ons hart verlangen we allemaal naar hetzelfde: Gelukkig zijn.

Ieder op zijn eigen, unieke, speciale manier.

Ik weet een tip om even dat gelukkig gevoel te ervaren….

Zet terwijl je dit leest eens een lichte glimlach op je gezicht. Neem de tijd om de losse woorden die hieronder staan in je op te nemen. Spreek ze in gedachten uit en sluit hierbij je ogen. Laat je gedachten even rusten en voel hoe die woorden resoneren met jouw hart en stel je open voor de beelden of herinneringen die ze bij je oproepen.

Warmte

Vreugde

Vrijheid

Vertrouwen

Liefde

Verbondenheid

Was het voor jou ook een ontdekkingsreis? Heb je heel even dat gevoel ervaren dat sommigen geluk noemen?

Geluk is overal om je heen maar zit vooral in jou. Voor mij is geluk namelijk geen ‘ding’, maar een gevoelsbeleving. Het is geen zoektocht naar ‘gelukkig worden’, maar een ontdekkingsreis van ‘gelukkig zijn’ en als ik intens geraakt word of ergens ineens heel enthousiast of blij van word dan maakt mijn hart een sprong van vreugde ! Joepie!

Dit wens ik jou ook toe lieve bezoeker!

Dat heet dan gelukkig zijn , een deur die pas opengaat..

Op de tonen van dit lied van onze betreurde Ann Christy dacht ik na wat mij gelukkig maakt en .. zie het zijn meestal kleine of doodgewone dingen , hier mijn lijstje.

Fietsen onder een stralende zon met mijn lievelingsliedje in mijn hoofd.

De eerste slok thee in de morgenbij voorkeur als het nog stil is .

De eerste bladzijde van een nieuw boek lezen en voelen hoe ik meteen in het verhaal getrokken wordt.

De laatste bladzijde van een boek lezen en me afvragen wanneer ik ooit nog een boek zal vinden dat zo goed is.

Kleinzoon 2 gadeslaan als ze hij weer eens erin slaagt om een ingewikkelde lego tot een goed einde in mekaar te steken.

Het tongetje van de kleinzoon dat altijd wat tussen zijn lippen doorpiept als hij zich concentreert. Doet zijn pa en opa ook … een familietrekje?

Wanneer dat wat in mijn hoofd zit in één vloeiende beweging ook zo op papier komt te staan.

Eindeloos baantjes trekken in het zwembad en merken dat het opeens even stil wordt in mijn hoofd.

Warme zomeravonden met vrienden rond de tuintafel.

Kijken naar slapende kindjes, nog liefst van al die van mij.

Een mooie zonsopgang of zonsondergang.

Over een leeg strand wandelen.

Met blote voeten 's morgens door het koude, natte gras lopen. Zomaar.

Buiten eten, voor het eerst in het jaar.

Wat is jouw lijstje met doodgewone dingen die je hart doen zingen ?

Vandaag doe ik eens niks hoor je soms zeggen. Wat is het dan, dat “niks doen”?

Veel mensen beweren dat niets doen niet bestaat, want je doet altijd wel iets (ademhalen, rondkijken, met de sleutels spelen die je in je hand hebt). Het is dan ook niet makkelijk om een duidelijke definitie voor “niets doen” te vinden. Er bestaan alleen maar synoniemen, als ik de woordenboeken moet geloven. Bij gebrek aan beter dus maar mijn definitie van niets doen: met “niets doen” bedoel ik dat je even tot rust komt.

Niets doen.

Gewoon, op een bankje in het park zitten en voor je uit staren. Onthaasten. In bed liggen en nergens aan denken, niets lezen en je telefoon uitzetten. Achter je bureau even een momentje voor jezelf, even alles laten liggen en niets doen.

Of mijn favoriet: op het strand zitten en met je ogen dicht luisteren naar de golven die binnen komen rollen. Niets doen, niets denken, niets moeten.

Ja, misschien is dat wel makkelijker gezegd dan gedaan. Het gaat hier om het doorbreken van een patroon, iets doen wat tegen je natuur in lijkt te gaan. Maar ik beloof je: het is het waard. En, zoals met elke kunstvorm (en ja, ik vind het een kunst om niets te doen) gaat het niet altijd perse om talent, maar om discipline, doorzettingsvermogen en oefenen, oefenen, oefenen. Dus ook de kunst van het nietsdoen kun je onder de knie krijgen. En maak je maar niet druk om dat talent, ik ben ervan overtuigd dat we het allemaal ergens diep van binnen hebben zitten.
Drie stappen om dat dolce far niente toe te passen

1. Stop met het denken dat je pas leeft als je het druk hebt. Je leeft pas als je de tijd en de ruimte creëert om te genieten van alles wat je hebt, wie je bent en wat er om je heen gebeurt.
2. Laat het op je afkomen en gelijk weer van je afglijden. De gedachten, alle dingen die je nog moet doen, alles wat je nog wilt bereiken, laat ze op je afkomen, zie dat ze er zijn, en laat ze dan weer los. Je hoeft even helemaal nergens op te reageren.
3. Geniet

Dat is wat ik van plan ben om te doen.....

Melchior, de koning van Arabië, Caspar, de koning van Tarsis, en Balthasar, de koning van Ethiopië – waren de drie wijzen uit het oosten die een opgaande ster zagen en daarop de koning der Joden gingen zoeken. Ze kwamen in Bethlehem en vonden daar Jezus, de pasgeboren koning der Joden in een stalleke. Ze hadden goud, mirre en wierook bij zich.

De drie koningen van vandaag zijn nu zanger(tje)s..

Met Driekoningen, op 6 januari, trekt men in onze streek van huis tot huis, zij het wel minder talrijk dan op oudejaarsdag met nieuwjaarke zoete

Het liedje gaat zo:

‘Driekoningen,Driekoningen,

koopt mij ne nieuwen hoed.

Mijne oude is versleten,

ons moeder mag het niet weten.

Ons vader heeft het geld op de rooster geteld.’

Professor Volkskunde Stefaan Top (KUL) situeert het ontstaan van het driekoningenzingen in onze streken omstreeks de vijftiende - zestiende eeuw. Men mocht het kerstfeest toen niet langer in de kerk vieren met een uitgebreide feest. Verstoken van gratis drank en eten trokken vele minderbedeelden dan maar noodgedwongen de straat op.

Driekoningen was eeuwenlang het feest van de armen. Zingend van deur tot deur scharrelden ze iets eetbaars en liever nog geld, bij elkaar. Bedelzingen was toegelaten van kerstmis tot de dertiende dag die er op volgde, 6 januari dus.

Toen er geen grote armoede meer heerste, kreeg het zingen met driekoningen een filantropisch tintje. Vandaag wordt er dikwijls voor het goede doel gezongen al denk ik dat de meesten zingen voor zichzelf!!