Sweet memories..

De meeste mensen weten wel wat het paasfeest is en wat gevierd (herdacht) wordt gedurende deze dagen. Vanuit het Christelijk geloof weet men wat Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Pasen betekenen. De paashaas heeft echter niks met het Bijbelse Pasen te maken. Evenmin de eieren, de gele konijntjes en chocola. Toch horen deze dingen voor de westerse mens vanzelfsprekend bij elkaar. Niemand denkt meer na over het paaseitje of over de konijntjes die we vanaf onze jonge jaren respectievelijk beschilderden of uitknipten en geel kleurden. Geel… heeft u ooit een geel konijntje of haas gezien?

Van oorsprong is Pasen een heidens feest ofwel een feest van niet gelovigen. Pasen is oorspronkelijk een lentefeest ter ere van de godin van licht en lente. : Eastre en valt op de zondag na de eerste volle maan in de lente. Het werd gehouden om de vernieuwing van de het leven in de lente te vieren. Daarom werden vruchtbaarheidsymbolen zoals eieren en hazen erin opgenomen!

Pas later heeft Pasen voor de gelovigen een eigen betekenis gekregen die wel aansloot bij de oorspronkelijke betekenis! De gelovigen vieren op Pasen de opstanding van Jezus Christus . Pasen wordt gevierd op de zondag na de eerste volle maan in de lente (na 21 maart). Pasen valt dus elk jaar op een verschillende datum, maar wel altijd op een zondag in tegenstelling tot de viering van de geboorte van Jezus met kerst.

Pasen valt dus altijd in de lente. De lente is periode van het jaar waar alles in bloei staat en het teken van ‘een nieuw leven’. In bijna alle landen wordt Pasen gevierd maar de manier waarop is voor elk land anders. Verschillende culturen, volkeren en religies vieren Pasen of een gebeurtenis met dezelfde betekenis; de legendes en gewoonten zijn soms wel verschillend.

Een paar vb.

De Joodse religie viert in dezelfde periode ‘Passover’. Een feest dat gedurende acht dagen wordt gevierd ter herinnering aan de vrijheid van de Israëliërs van de slavernij in Egypte. Een ander woord voor Passover is Pesach dat is afgeleid van Pasch. In Duitsland is de paashaas net zo belangrijk als Santa Claus in de Verenigde Staten.

In Duitsland geloofde men dat de haas verantwoordelijk was voor het leggen van de eieren en deze ook te verstoppen. Kinderen die naar de eieren zochten zagen ook konijnen en hazen vluchten en waren daarom overtuigd dat de eieren van de konijnen waren.

In Zweden heerste lang het bijgeloof dat de toverkracht van heksen rond Pasen op zijn sterkst is en dat ze dan ook extra actief zijn. Op Witte Donderdag vliegen ze op hun bezems naar een bijeenkomst met de duivel op een plaats die 'blåkulla' wordt genoemd, om pas de zaterdag erna weer terug te keren.

In Nederland eet men een paasontbijt bestaande uit ei, paasbrood en een boterlam (boter in de vorm van een lammetje).

In Griekenland is Pasen een belangrijk feest. Het feest begint al op 'kathari Devtera', Schone Maandag; dat is de maandag 40 dagen voor Pasen.

Tweede vakantieweek .. of de week voor Pasen.Voor onze jeugd een toffe periode...

In mijn herinnering was de  week voor Pasen altijd een drukke week op internaat want het was de Goede Week... Wij werden haast elke dag naar de kapel " gesleurd" voor allehande diensten of bidoefeningen of wakes...Er was een tijd dat ik daaraan meedeed ...

Nu zoveel jaren later heb ik die traditie naast mij gelegd om zoveel redenen die ik hier niet wil neerpennen al heb ik respect voor diegenen voor wie het zinvol is. Leven en laten leven is intussen mijn motto geworden en ieder heeft recht op een eigen levensvisie ..zolang ze die maar niet opdringen aan derden...

Daarom is bij ons in huis sporadisch nog iets te vinden van de christelijke opvoeding die we van thuis meekregen. Er zijn nog een paar items die ik moeilijk kan wegstoppen of weggooien omdat ze herinneren aan mijn ouders of die van T. zoals het koperen kruisbeeld dat op de kist van mijn schoonvader lag en dat T als enige zoon meekreeg...en een  verdroogd palmtakje dat achter een schilderijtje hangt in de garage, een laatste takje dat ons ma voor mij bewaard had!

Bij mijn schoonzus hangt Jezus nog in alle kamers denk ik. Zo ook tegen de muur van de logeerkamer. Onlangs kwam haar driejarig kleinzoontje overnachten. Een klein lichtje moest blijven branden. Op een bepaald moment rende schoonzus terug naar boven bij het horen van hysterisch gekrijs van de kleine. Wat bleek nu? Wel, dat dutske had Jezus in het visier gekregen, hoog tegen de muur aan het kruis genageld. Kleinzoontje vond dat hij er boos uitzag en vroeg waarom hij "vasthing". M'n schoonzus legde uit dat die meneer "Jezus" is, en dat hij heel goed zorgt voor iedereen die hem graag ziet!

Over dat "vasthangen" denk ik niet dat zij veel heeft uitgelegd aan de peuter. Ze troostte de kleine met de woorden, "laat hem daar maar hangen, en je moet niet bang zijn, hij is lief voor jou!"

Dat dutske had het toch niet zo begrepen en riep, "Jezus moet verstopt!" Hij mocht blijven hangen, maar oma moest hem maar verstoppen. En ja, sindsdien hangt Jezus daar aan het kruis met een keukenhanddoek over zijn hoofd.

Het voorval heeft me doen lachen en doen nadenken over vroeger en nu. Gezegende palmtakjes rond Pasen en het Sint Hubertusbrood tegen dolle hond en het koperen kruis in de gang ... een vervlogen traditie die mooi was zolang ik erin geloofde ... 

Ben ik nu een ketter? Neen , dat vind ik niet, want ik heb die vele tradities vervangen door andere waarden die me nu meer aanspreken dan wat mij 60 j geleden opgedrongen werd en zo vaak bang maakte! Als ik het nu bekijk dan was er weinig positiefs aan de godsdienst in onze kindertijd, bij elke fout hing het zwaard van Damocles onder de noemer "Hel" boven ons hoofd...  Je werd er als levenslustige kleuter/ tiener niet vrolijk van... alleen durfden we toen niet zeggen :"Jezus moet verstopt"

Net een drukke week achter de rug met vooral geloop om alle papieren voor ziekenkas en verzekering in orde te krijgen ivm het accident van mijn slaapgenoot! Zijn oog begint er stilaan al wat normaler uit te zien maar de hoofdpijn blijft .. dus moet de tuin nog even wachten en gaan we maandag nog eens langs de dokter!

Ik probeer zelf zoveel mogelijk te doen buiten maar bepaalde zaken gaan gewoon niet .. Och werk loopt nooit weg dus...en morgen moeten we genieten want blijkbaar is het daarna weer even gedaan!

Bij leven en welzijn tot een volgende afspaak !

Met de mooie dagen die we deze week al kregen, beginnen de lentekriebels zich te laten voelen en als ik de tuin zo eens bekijk dan wacht er nog behoorlijk wat werk .. Vroeger -en dan moet ik niet zover terug gaan- vloog ik er in alsof alles op één dag moest afgewerkt worden met alle gevolgen van dien... Nu ben ik " wijzer" geworden en neem gewoon mijn tijd, de lente is nog pril, de tuin komt wel in orde en ik blijf zo de vriend van mijn rug en soortgenoten.

Mijn bloementuin komt het eerst aan de beurt .. winter afval wegwerken, bijsnoeien waar het nog moet, het onkruid verwijderen en de ontluikende bloemen zachtjes aanmoedigen .. Op het eind van de dag kijk ik dan tevreden terug op het stukje dat er weer netjes bijligt. De moestuin moet nog even wachten al heb ik in de serre toch al wat groenten geplant! Het gaat langzaam aan omdat mijn slaapgenoot even time out moet nemen!

Elk jaar zeggen we dat het de laatste keer is, dat het teveel werk en labeur vraagt , maar na de winter hebben we er toch nog steeds zin in.. Het is heerlijk om van je eigen gekweekte biologische groenten te kunnen smullen.. Zolang de gezondheid het toelaat en het niet als een " must" aanvoelt, gaan we door!

Heel even wil ik terug komen op mijn vorig logje omdat sommigen de bedenking hadden dat het leek alsof mijn einde nadert! 

Naar mijn weten nog niet al moet je dat altijd onder voorbehoud zeggen want de toekomst kennen we niet, maar vorige week stond mijn slaapgenoot wel heel dicht aan de port van Sint Pieter nadat hij door een bus werd aangereden toen hij bij groen licht het zebrapad wilde oversteken.. De buschauffeur had de rode lichten genegeerd. T. stelt het relatief goed ,op de naweeën van een hersenschudding na genezen de andere blessures stilaan..Maar ik ga nu al een week met een piraat aan mijn zijde door het leven want zijn linkeroog en oogkas zien er niet uit!

Als je zo dicht bij de kans staat van een groot verlies mee te maken dan ga je toch even nadenken vandaar mijn bedenking Meer wil ik er niet over zeggen .. ik probeer alles zo snel mogelijk achter ons te laten en te leven...

Bij leven en welzijn tot de volgende krabbel!

Deze week een confronterende belevenis gehad en dan komt de volgende bedenking...

 Natuurlijk, we weten het allemaal: de tijd gaat sneller dan je denkt. Voor je het weet ben je in de winter van je leven. Maar toch laten we het leven vaak gewoon maar aan ons voorbij glijden, staan we er meestal niet bij stil dat het ook zomaar afgelopen kan zijn. En eigenlijk is dat zonde.

Waarom durven velen niet echt te genieten van het leven en laten alles gewoon sudderend voorbij kabbelen?

Heel simpel: omdat het mens-eigen is om niet geconfronteerd te willen worden met onze eigen sterfelijkheid, met de wetenschap dat het toch echt een keer ophoudt. Ergens is dat ook wel goed, want stel je voor dat we altijd maar bang zouden zijn voor ons eigen levenseinde, of dat van onze dierbaren. Dan kun je niet meer normaal functioneren, raak je verlamd door angst.

Zouden we eigenlijk beter stil kunnen staan bij onze kwetsbaarheid en het feit dat ons leven eindig is?

Nee, want dan zou je wel een heel depressief leven leiden.

Maar er af aen toe bij stilstaan kan geen kwaad. In plaats van de dood te vermijden, kunnen we hem beter zien als een hulpmiddel om ons heel bewust te zijn van het leven.

Je af en toe realiseren dat het in principe ieder moment afgelopen kan zijn, maakt je meer bewust van de waarde van wat je hebt en stimuleert je om te gaan halen wat je nog zou willen hebben. Alhoewel het leven uiteindelijk bepaalt wanneer jouw persoonlijke doek valt, speel je toch voor een groot deel zelf de hoofdrol. En het zou zonde zijn om die plek op het podium niet in te nemen.

Je knippert één keer met je ogen en je zit in het bejaardentehuis achter de geraniums, je bent even op een verkeerde oplek op het verkeerde moment en je draad wordt doorgeknipt.. daarom lieve mensen

Pluk jouw dag. Carpe diem.

Dag trouwe bezoeker. Ik was er inderdaad een paar dagen niet maar het komt allemaal in orde hoor. We zijn juist terug van weggeweest en dan ligt er een stapel werk te wachten dus alles op zijn tijd!

Jullie zien het wel wanneer ik hier wieer mijn ei kwijt wil. Tot dan bedankt om aan te kloppen, ik zal binnen kort ook weer jullie deur platlopen!

Geniet van vandaag, gisteren is voorbij en morgen .... bestaat voorlopig niet!

Hier is een boeket voor jou!

Een ezelsbruggetje is een vuistregel, rijmpje, handigheidje of hulpmiddel om iets te onthouden.

Het weekend dat eraan komt ( dus ts 25 en 26 maart) mogen we weer eens de klok verzetten naar zomertijd. Voor velen is het dan de vraag moet de klok nu vooruit of achteruit gezet worden?

Ook daarvoor bestaat er een ezelsbruggetje

Wintertijd: In het NAjaar (ACHTER in het jaar), gaat de klok een uur ACHTeruit.

Zomertijd : In het VOORjaar gaat de klok een uur VOORuit.

Daarom draaien we zaterdagnacht het knokje vooruit al mogen ze voor mij al dat gedraai afschaffen!

Bij ‘meer sporten’ denk je niet meteen aan wandelen. Het wordt dan ook wel degelijk onderschat als sportieve inspanning . En toch is wandelen ideaal voor al wie actiever door het leven wil gaan. Het kost je niets en je kan het overal doen, alleen of in gezelschap. Het is geschikt voor jong en oud en het past in elk fitnessprofiel: zowel de sportieveling als wie geen beweging of fysieke inspanning gewend is, vindt er zijn meug.

De wandelsport is een weldaad voor je gezondheid. Door regelmatig te wandelen verminder je je risico op bepaalde chronische ziektes zoals astma, diabetes type 2, en zelfs op sommige vormen van kanker. Wandelen maakt je hart sterker, het verlaagt je bloeddruk en je slechte cholesterol (LDL) en het vermindert je risico op een beroerte. Het maakt ook je botten en beenspieren steviger en als je bergop stapt, varen ook je bilspieren er wel bij.

Stappen is minder belastend voor je gewrichten dan lopen. En een fikse wandeling ondersteunt niet alleen je fysieke gezondheid, het geeft je ook een mentale boost: het helpt om stress onder controle te houden, beter te slapen en je spirit fris te houden. En als je een stevig tempo aanhoudt, verbrand je ook extra calorieën.

Hoeveel moet je wandelen?

Wandelen beïnvloedt je gezondheid op een positieve manier, maar … om van die voordelen te kunnen genieten moet je wel voldoende lang op een gematigd intensief niveau bewegen. Met andere woorden: het tempo moet hoger liggen dan rustig rondkuieren, de inspanning moet voldoende groot zijn.

Dit zijn de aanbevolen minimum activiteitsniveaus per leeftijdscategorie (bron: nhs.uk):

- kinderen onder de 5 jaar: 180 minuten beweging per dag

- jongeren (5-18 jaar): 60 minuten beweging per dag

- volwassenen (19-64 jaar): 150 minuten beweging per week

- oudere volwassenen (65plusers): idem Als je als volwassene elke dag een half uur wandelt aan een fiks tempo, ben je dus heel goed bezig.

Als het weer ok is wandelen mijn half bedde en ik elke dag ongeveel een uur .. nu ik dat artikel hierboven las, ben ik er nog meer van overtuigd dat we moeten volhouden.. Dus als de zon ook ons Belgiekske wil bezoeken dan proberen we ons gezond te wandelen.

Een bedenking.....

Spring is in he air…klinkt goed maar is nog ver van realiteit in ons Belgiekske De lente! Misschien wel het mooiste seizoen van het jaar! Lammetjes, een voorzichtig zonnetje en prachtige bloemenvelden. Niets voor niets gaat het in de lente dan ook bij velen kriebelen om buiten te komen.

Ik denk dat de meesten stilaan aan wat lenteweer toe zijn want de verkoudheden blijven maar in de lucht hangen. Onze jongste spruit ligt ook al een ganse week ziek en koortsig in bed en vandaag was het nog niet beter dus nog eens de dokter erbij gehaald en bleek dat ze een luchtwegeninfectie heeft… Alleen zon kan voor zuivere lucht zorgen vrees ik ! Dus mensen duimen dat de lente haar plicht doet!

Lachen is gezond en dan nemen we er de lachrimpeltjes maar bij zeker...

Een nonnetje van rond de dertig is overleden door een verkeersongeval. Ze reist spoedig door naar de hemelpoort. Daar aangekomen staat ze in de rij aan te schuiven. Als het haar beurt is vraagt Sint-Pieter:

" Wie bent u?"

Het zustertje zegt:" Ik ben de bruid van Jezus."

Verrast door deze boodschap, roept Sint-Pieter de aartsengel Michaël en vraagt:

" Michaël, wist jij ervan dat de kleine op punt staat te trouwen?"

De Paashaas in waarschijnlijk al bezig met het voorbereiden van al die lekkere chocolade eieren die straks terug in tuinen en andere plaatsten verstopt liggen. Denk je dat die zoetigheid voor jou taboe is dan heb ik goed nieuws

Chocolade is een groente en zo...

Chocolade wordt uit bonen van de cacaoboom gewonnen.

Bonen zijn een groente.

Suiker wordt uit suikerbieten gewonnen.

Beide behoren tot de categorie groente.

Dus is chocolade groente.

Om nog een stap verder te gaan

- Chocolade bevat melk, dus zijn chocoladerepen goed voor de gezondheid.

- Rozijnen, kersen, sinaasappelschillen en aardbeien omhuld met chocolade,

behoren tot de categorie fruit, dus eet er zo veel van als je wil.

- Chocolade is goed tegen stress:denk eraan:

StresseD achterstevoren gelezen luidt: DessertS

Met die gedachte in het achterhoofd ...geef de Paashaas maar een seintje voor volgende maand!

Een fijne zondag mensen!

Vandaag 8 maart is het Internationale Vrouwendag, een Dag die bedoeld is om aandacht te vragen voor de positie van vrouwen in de maatschappij. Want ondanks dat het vrouwenkiesrecht in de meeste landen al jarenlang gemeengoed is, zijn er diverse landen in bijvoorbeeld het Midden-Oosten of Afrika waar vrouwen nog niet eens mee mogen praten over hoe een land bestuurd moet worden.

Maar ook in het bedrijfsleven zit niet genoeg vrouwvolk, en dat steekt.. Want man of vrouw, dat moet allemaal niet meer uitmaken in deze moderne tijden. We zijn immers allemaal gelijk, nietwaar? Precies.

En daarvoor vechten de Verenigde Naties, samen met vrouwenverenigingen van over de hele wereld.

Waarom 8 maart?

Op 8 maart 1908 legden vrouwen in de textielindustrie in New York voor het eerst het werk neer. Ze staakten voor een achturige werkdag, voor betere arbeidsomstandigheden en kiesrecht. Deze staking betekende het begin van emancipatie van vrouwen en strijd tegen vrouwendiscriminatie. Sindsdien ‘vieren’ vrouwen op vele plaatsen in de wereld, elk jaar opnieuw 8 maart. We vieren de verworven rechten en zetten de gemeenschappelijke strijdpunten van vrouwen in de verf.

Enkele feiten en cijfers over vrouwen:

Vrouwen vormen 50% van de wereldbevolking.
Vrouwen doen 66% van al het werk.
Vrouwen verdienen 10% van het wereldinkomen.
Vrouwen hebben 1% van alle bezittingen.
Van alle regeringsleiders op de wereld is 5% vrouw.
Van alle armen op de wereld is 75% vrouw.
Van alle analfabeten op de wereld is 66% vrouw.
Van alle vluchtelingen op de wereld is 75% vrouw.
In België verdienen vrouwen gemiddeld 20% minder dan mannen.

Wij luisteren nog al veel naar muziek op de radio en onlangs hoorde ik 'De Steen' van Bram Vermeulen over het verleggen van een steen in de rivier. Toen hij klaar was dacht ik welke steen heb ik verlegd?

Ik dacht diep na en ontdekte dat ik eigenlijk al gans mijn leven bezig ben stenen te verleggen in mijn rivier op aarde. Ik wist alleen niet dat dat zo heette.

Eerst waren het hele kleine kiezelsteentjes, toen wat grotere en inderdaad, het water is anders gaan lopen. Beter, schoner, vloeiender, frisser, sterker…

Natuurlijk heb ik het over spreekwoordelijke stenen, want anders zou je wel denken: 'Goh, die heeft zeker tijd over om de hele dag tot haar knieën in het water een rivier her in te richten.'

Mijn stenen zijn o.a. de dingen die ik doe en geloof, voor waarheid  heb aangenomen of het vele malen bevestigd heb gezien. En het water stroomt maar en stroomt. Dag in, dag uit. En de gedachten, de gewoontes, de rituelen herhalen zich.

Dit is het lied, voor het geval je het niet kent:

En? Hoe stroomt jouw rivier? Ben je er tevreden over? Welke stenen belemmeren jouw rivier om goed, sterk en helder te stromen?

Weet je dat je ze kunt verleggen dus waarom zou je ze laten liggen?

Het waren geen toeters en bellen maar heel hartelijke wensen die ik hier op mijn blog kreeg van mijn trouwe blogvrienden. Meer moet het niet zijn om een dag een speciaal tintje te geven.

Het heeft me deugd gedaan lieve mensen.

Vandaag is het al 72 jaar geleden dat ik ons ma’s lichaam verliet.. er moest wat geduw en getrek aan te pas komen  maar voor de rest is alles goed gekomen.. naar 't schijnt..

Ik laat me dus feliciteren dat ik vandaag mijn 72ste levensjaar inzet.. en ik mag terugkijken op 71 jaar gedoe en herinneringen.. 71 jaar jaar vol met dagen die ik spendeerde aan de meest gekke dingen.. maar ook aan de liefde.. en ondanks er dagen van verdriet bij waren, blijven het toch 71 mooie jaren..en al wat ik nog mag krijgen is mooi meegenomen... denk ik dan maar!

Het lijkt gisteren dat ik met m'n oudere zus op de kermis poseerde voor het schietkraam terwijl pa in de roos schoot. Mijn schooljaren, de jaren dat ik lesgaf, de dag ik de liefde van mijn leven tegenkwam en we samen 13 jaar in het buitenland verbleven.. alles ligt nog zo helder in mijn geheugen.

Er waren de overlijdens van hen die ik mis.. de laatste woorden en het verdriet van die dagen.. maar er waren ook dagen van intens geluk.. onze trouwdag, de momenten dat ik onze kinderen voor het eerst in m’n armen hield, de kleinkinderen daarna.. de aankoop van ons huis en zoveel meer en nu mijn 72ste verjaardag..

Ik zeg maar.. tijd vliegt.. en zeker als je ouder  wordt.. het lijkt nog zo dichtbij dat ik 50 werd.. en ik dacht nu ben ik op mijn hoogtepunt.. en kijk.. een zucht en een aantal jaren verder en ik ben al een heel stuk over m'n hoogtepunt heen..

Daarom heb ik dit jaar besloten om jarig te zijn zonder de eeuwige toeters en de bekende bellen.. geen slingers en geen ballonnen.. uiteraard mag je mij wel uitgebreid feliciteren met deze heuglijke gebeurtenis.. alvast bedankt en als ik jou ne keer tegenkom dan mag je mij drie dikke kussen geven.. je staat al te popelen zie ik..

Over een paar dagen staat er weer een cijfertje bij op mijn teller . Of ik daar blij om ben of triest of depri ? Eigenlijk niets van dit alles want dat gebeurt niet zomaar ineens , dag na dag ga je een trapje hoger op de ladder staan tot je er definitief afdondert en dan is het gedaan…. Foetsjie .. een lang leven dat voorbij is..

Eigenlijk begin je aan die aftellening van zodra je trammetje 5 opstapt. Dan lijkt het alsof elk laatste restje jeugdigheid uit je zal verdwijnen nochtans.. Zodra je 50 bent bereik je een toppunt in je leven.. De kinderen zijn stilaan groot, de meeste schulden zijn afbetaald en je bent nog fit genoeg om van alles te doen! Je staat nu ook een stuk zelfverzekerder in het leven en dat komt door de leerschool die je hebt gehad.

Trammetje 6 verandert daar niet zo heel veel aan, je krijgt echter wel meer tijd omdat sommigen al van een prepensioen kunnen genieten . Er openen zich andere deuren dan die van werken, kinderen grootbrengen ( tenzij je de kleinkinderen absoluut wil helpen opgroeien) zorgen dat er brood op de plank komt!

Trammetje 7 .. als je daar geraakt dan heb je het stilaan allemaal gehad. Je bent gewoon niet zo snel meer uit je lood te slaan en dat is maar goed ook want alles begint wat moeilijker te buigen en te plooien . Je verschiet niet meer van de lijntjes en de rimpeltjes als je in de spiegel kijkt .. alles is zo relatief aan het worden! Je kent jezelf van binnen je bent je beste criticaster ..

Sommigen doen er iets aan om niet te verouderen… ik niet, ik smijt me nog steeds als het lukt om te genieten van elke dag soms met de gevolgen van dien …het is sterker dan mezelf .. Je bent niet langer de babysit van de kinderen of de zorgende mama , je hebt stilaan de handen vol met jezelf en met je partner als je nog het geluk hebt om samen oud te worden!

Hoe trammetje 8 aanvoelt? Dat hoop ik hier ooit nog te kunnen vertellen! Maar eerst nog wat tuffen op tram 7...