Daar word je niet vrolijk van...

Of ik met mijn vorig logje de bedoeling had om de bezoekers wakker te schudden zoals Chris in een reactie zei? Niet echt, ik ventileerde gewoon mijn verontwaardigheid over wat er gaande is in onze maatschappij ...
Deze morgen bij het wakker worden door de klokradio werd ik weer eens met de realiteit geconfronteerd.. een burgemeester werd door een jonge 18 jarige zomaar vermoord omdat hij de zelfdoding van zijn vader nog niet verwerkt had ... en dan denk ik " komaan gast lost dat nu iets op, je pa komt er niet mee terug!"... En dan hoor ik hoe een tweede slachthuis in zo'n 6maanden tijd betrapt wordt op foltertechnieken bij het slachten van varkens ... Tsja, verschiet iemand daar nog van? Als er al geen respect is voor een mensenleven dan kan je dat ook niet verwachten voor een dierenleven... Waarden, gewoon weg waarden, die kregen we met de paplepel binnen , waar zijn die nu gebleven? Allemaal de schuld van onze losbandige jeugd wordt er dan gezegd! Niet helemaal antwoord ik daar op, misschien moet onze generatie maar eens de hand in eigen boezem steken! Durven we nog waarden doorgeven of vinden we onszelf watjes als we aan bepaalden waarden vasthouden?
Triest, intriest... en toen ik deze morgen ging boodschappen werd ik er ook niet vrolijker van. Ik stond in de krantenwinkel mijn beurt af te wachten . Aan de kassa stond een dame met een boodschappenrollator en aan haar manier van luid praten kon je horen dat ze een bewoonster was van een psychiatrisch instelling in de buurt. Die dame had 2 busjes cola besteld en stond daar met het wisselgeld, de busjes in de hand en haar handtas te sukkelen om die handtas te openen terwijl ze krampachtig haar rollator vasthield. Voor mij stonden drie dames stoicijns hun beurt af te wachten .. de ene keek de andere eens aan maar daar bleef het bij. Uiteindelijk werd het mij te veel, ik schoot uit de rij, liep naar de dame in kwestie toe en stelde voor om haar te helpen. Ik ritste haar handtas open, stak de busjes er in , deed ze terug toe, hing de handtas aan de rollator en hielp de vrouw om te draaien met dat ding... Het wisselgeld had ze nog in haar handen toen ze mij luid bedankte en me dat wilde geven.. Ik heb haar gezegd dat wisselgeld goed weg te steken en keerde terug naar mijn plaats in de rij...De drie dames voor mij verpinkten niet, ze keken me zelfs niet aan en ik voelde me langzaam boos worden en had veel zin om luidop te zeggen... jullie zijn dan misschien mentaal ok maar sociaal/menselijk zit het daar binnen helemaal niet snor. Maar dan dacht ik .. Natoken houd je in het heeft geen zin!
En dan denk ik ( en daar gaat het oudje in mij dan weer
) in mijn tijd... Ons ma zou gezegd hebben, help dat vrouwtje eens , zoals ze ook wilde dat we onze stoel afstonden aan anderen als we in een volle wachtkamer van de dokter zaten, of dat we merci zegden als we van iemand iets kregen of dat wij grote mensen lieten voorgaan als we bij de deur kwamen... Maar ik heb de indruk dat dit allemaal passé is. Veel jongeren kennen het woord merci niet eens meer, ze vinden " krijgen" de gewoonste zaak van de wereld en van een plaats afstaan aan ouderen of zwangere vrouwen op bus, tram of trein hebben sommigen blijkbaar nog nooit gehoord! Neen ze zitten liever op hun luie kont te SMSen of te chatten en durven je dan ook nog vrank in het gezicht te bekijken zo met de air van .. hewel madammeke staat het u niet aan?
Zoals ik al zei triest, intriest al denk ik dat we de fout niet volledig bij die jongeren moeten leggen.. velen krijgen die waarden gewoon niet meer mee. De fout ligt bij sommigen van onze generatie die blijkbaar denk dat waarden nu niet meer "in" zijn dat het niet meer "cool" is tov je kinderen of jongeren om nog zo'n attenties te verwachten.
Word ik echt oud als ik zo'n dingen nog belangrijk vind? So be it, maar zolang ik leef en mentaal alles nog op een rijtje heb blijven ze voor mij een levenshouding waar ik trots op ben dat ik ze meekreeg!









11 reacties op dit bericht
Met heel veel aandacht gelezen
het intrieste maar realistishe verhaal van het vouwtje, en ik zie het zo gbeuren, helaas. De ander helpen werd in ons leven geschrapt. Het doet me denken aan een goede vriend met Parkinson. Hij was bij me maar was verstijfd tot en met; dus ik naar de buurman die verpleegkundige is en zelfs moet worden opgeroepen bij noodgevallen. Ik zag hem nadenken, en toen zegde hij:Ik zal hem toch maar niet naar zijn huis voeren.
Spanje 32 graden . Belgie amper 14 Graden maar niet getreurd wij met de senioren webradio wensen jullie een warme en een mooie donderdag toe
Goede morgen lieverdje...
Een knusse donderdag kom ik jou wensen,
en wat ben ik toch blij dat ik terug ben. Enorm veel
dank voor de lieve bezoekjes en warme reacties. Een grote dikke
knuffel geef ik aan jou, van je blogvriendinnetje, Rebecca.
Gezellig heb ik hier alles bijgelezen lieve Natoken en ik geef jou zeker
een mooie dag
Een fijne donderdag
Begin de dag met een dansje,
begin de dag met een lach
want wie vrolijk kijkt in de morgen
die lacht de hele dag.
Dikke knuffels van ons allemaal
Lieve groetjes
helemaal eens !
en ik kan je vertellen , dat het in een dorp niet beter is !
gelukkig en fier kan ik ook zeggen dat mijn kleinkinderen ( nu volwassenen = jongste 18 ) wel de waarden kennen en toepassen !
in het zuiden is het niet raar dat ze aan een oudere man of vrouw een arm aan bieden om te stappen , dus doen ze dat hier ook !
en deze zomer had ik een paar keer een bewonderende blik en opmerking van jonge dertigers : oma en kleinzoon ? -- wat mooi !
maar over al die " zotten " van nu : daar kunnen we bezig over blijven hé , kijk maar naar die advokaten , die schudden altijd van alles uit hun mouw om het goed te praten en DAT begrijp IK dus niet !
maar om je een goede dag te wensen : er is veel wind hier , maar ZON ! (smile ) liefs van ikke !
. . .
Ook ik probeer die waarden door te geven aan onze kleinkinderen, de kinderen moeten zelf maar uitmaken wat goed is of hoe het moet gedaan worden, die zijn daar oud genoeg voor ! Alleen lachen ze vaak wel eens ermee als we zoiets zeggen en dan krijgen we te horen : dat was goed voor jullie tijd maar nu gaat dat niet meer.
En het is inderdaad zo dat ze op bussen en zoverder niet meer recht staan voor ouderen al reken ik mezelf nog niet bij de oudere generatie maar ik vind het wel fijn als ze hun plaats af staan, al zijn er niet veel die het doen ! Als je op sommige van onze bussen hier in de stad moet recht staan en je vast houden aan een baar bovenin de bus, dan is mijn arm vaak te kort en lach ik ermee tegen mijn echtgenoot, seffens zijn mijn armen allebei weer wat langer ! Daar hang je dan te zwieren tussen hemel en aarde en ze bekijken je dan ook soms nog met vieze gezichten zo van : zie die daar nu eens doen ! Maar recht staan, meestal doen ze het gewoon niet en kijken een andere kant op.
Nog een fijne dag verder !
midweekse groeten
Dag blogmaatje
Ik kom u warme midweekse groetjes brengen! Rita
een vriendelijke groet op woensdag