We leven al een paar dagen boven onze stand wat het weer betreft maar het onvermijdelijke komt er toch aan nl de herfst en alles wat er bij hoort.
Hebben jullie dat ook soms, dat weemoedig gevoel in oktober dat langzaam vanuit je tenen opstijgt? Horen jullie ook een stemmetje dat je influistert dat die mooie zomer weer eens voorbij is? En flits dan ook wel eens het liedje “’t is weer voorbij die mooie zomer” van Gerard Cox door je hoofd? Welkom in my world!
In onze natte lage landen kijken we maandenlang uit naar die lange zomerse dagen, maar voor we ’t weten zijn die weer allemaal voorbij. Ik heb het liedje nog eens beluisterd op Youtube, doe dat ook maar eens en dan zal je het meer dan normaal vinden dat ik een beetje weemoedig de herfst tegemoet zie.
Maar wat is weemoed en waar komt die vandaan? Waarom voelen we ons soms weemoedig en kijken we nostalgisch terug naar het verleden?
Ik vind weemoed een raadselachtig woord met een even raadselachtig gevoel. Ik ben blij en gelukkig, maar ineens koppel ik een lied, een beeld, een geluid … aan iets van vroeger en bekruipt me een warm verlangen naar toen, ik word overvallen door een soort heimwee en voel een zachte treurnis om wat voorbij is.
Nostalgie ervaar ik als gedachten van vroeger gestript van het gedoe van toen. Als ik dieper in mijn nostalgische herinneringen graaf, dan merk ik wel dat in iedere moment van mijn leven wel wat ‘gedoe’ was.
Een mooie zomer met uitgeregende uitstapjes en doornatte bbq’s.
Schattige baby’s met kilo’s pampers, uren gekrijs en hoofdpijn.
Interessante uitjes met vrienden, maar waar we niet altijd op dezelfde golflengte zaten.
Een mooi huis, maar ook een periode van stresserende financiën.
Toffe familiefeestjes, maar ook slepende conflicten.
Veel plezier op school, maar ook deadlines en moeilijke taken.
Geliefden moeten afgeven en het gemis dat blijft hangen.
En zo kan ik verder gaan.. Nostalgie doet ons dat allemaal vergeten.
Iemand zei ooit eens Nostalgie is een slijpmachine die onze herinneringen bewerkt alsof het ruwe diamanten zijn: grillige hoekjes worden afgeschaafd en het oppervlak opgepoetst tot ons verleden dermate schittert dat het iets begeerlijks lijkt.
Voorbije dingen lijken soms zo volmaakt. De snoepjes uit onze jeugd waren veel lekkerder, de liedjes veel mooier, het eten gezonder, de vriendschappen intenser en het leven zorgelozer en minder ingewikkeld... vul maar aan.
In het Engels bestaat een mooi gezegde Nostalgia is like a grammar lesson: you find the present tense, but the past perfect.
Misschien voelen we ons veilig in die nostalgische momenten omdat vroeger toch nooit terug kan komen. Vele dingen willen we echt niet opnieuw beleven. Weemoed wordt wel eens de brug tussen toen en nu genoemd. Maar ik begrijp echt wel dat ‘toen’ niet terugkomt.
Weemoed, nostalgie, dit kan een genezende balsem zijn voor wonden uit ons verleden, maar we mogen er niet in blijven hangen.
Ik ga genieten van misschien de laatste mooie nazomerdag en misschien zullen de kortere dagen me af en toe weemoedig maken. Maar hé, de herfst met al zijn kleuren is er en in de verte fonkelen al kerstlichtjes. Ik ga genieten van al het moois op mijn pad, het leven gaat al vlug genoeg.
10 reacties op dit bericht
nieuwe week begint
Goede avond lieve vriendin....
Met volle blijdschap kom ik jou een bezoekje brengen, om je
nog een knusse avond en fijne zondag te wensen. Natuurlijk
ben ik volop aan het genieten van ons "bloggenlandje" en
DUIZENDEN keren dank voor de zo lieve steun en warme
vriendschap, dit zal ik echt nooit vergeten. Warme avondknuffels
van je blogmaatje Rebecca, die je dit geeft uit dankbaarheid.xxxx
Wat heb ik hier een pak zitten "bijlezen" lieve Natoken en telkens "geniet" ik
ze hebben zich verplaatst ?
zeer mooi als je dat kan geloven , voor mij is dat moeilijk !
maar ... één ding is zeker , mijn geliefden zijn in mijn gedachten en mijn hart , elke dag !
liefs
Goedemiddag
het is zaterdag
Fijn weekend gewenst vriendin
Voor jou een gouden zonnetje,
Voor jou een zilveren maan,
Voor jou een weg met rozen,
Waarop je voetjes gaan.
Voor jou een handvol sterretjes,
Voor jou het mooiste,
Voor jou het liefste bloempje,
Dat heet.. vergeet me niet!
Nikki
weekend groetjes.
Het geluk is als de zon,
je mag er niet met open ogen naar kijken.
Samen met onze vier schatjes
komen wij een fijn weekend wensen.
Veel liefs van Freddy en Patty en
een dikke knuffel van onze kapoentjes.
. . .
En vandaag is het ook nog eens Sint Hubertus zijn naamdag, ook de naamdag van mijn broer Hubert dus. Veel meer weet ik daar ook niet over, wel dat hij steeds staat afgebeeld met dieren en dat stemt me vrolijk want die zie ik ook graag, dat hebben we allemaal in ons, die liefde voor bepaalde dingen, al zijn het maar bloemen, dus ook die tellen bij mij dan weer mee.
Met Sint Hubertus kregen we thuis telkens een stuk brood te eten dat ons moest beschermen tegen allerlei onheil maar voornamelijk tegen hondsdolheid. En dan legden ze er de nadruk op dat we toch vaak in het bos gingen spelen en daar wel eens hondsdolle dieren tegen kwamen ! Of ik die ooit heb gezien, geen idee eigenlijk maar kleine kinderen kan men snel wat wijs maken, later lukte dat zo goed niet meer en werden we eigenwijs.
Het brengt ons allemaal terug naar vroeger en hoe het toen was, veel eenvoudiger dan nu, dat is zeker, maar of dat daarom ook beter was . . . ?! In ieder geval heb ik genoten van mijn jeugd, heel erg genoten wanneer je daar nu op terug kijkt, en ook veel van alles opgestoken eigenlijk en dat is mooi meegenomen !
bijna weekend
bijna weekend
Wij hebben geen hartje van zilver
of een hartje van goud.
Maar wel een hartje dat van
onze blogvrienden houdt.
Lieve groetjes van Freddy en Patty
en een dikke knuffel van onze rakkertjes