Kanker komt steeds vaker voor en is een vreselijke ziekte die een zware hypotheek kan leggen op je toekomst. In sommige gevallen kent deze ziekte geen genade en leidt ze onverbiddelijk tot de dood. Het slechte nieuws is dat in het begin van de eenentwintigste eeuw het aantal gevallen van kanker alsmaar lijkt toe te nemen en dit zowat overal ter wereld. Je kan je dan ook de vraag stellen: Is ons leefmilieu de oorzaak van een groot aantal van deze kankergevallen?
Niemand twijfelt eraan dat verschillende externe factoren die stijging wellicht kunnen verklaren. Vooreerst is er de toename en vergrijzing van de bevolking. Het aantal kankers stijgt immers met de leeftijd en daarin speelt de vooruitgang inzake opsporing van die ziekte, medische technieken en registratie een aanzienlijke rol. Dit doet echter niets af aan het feit dat ook omgevingsfactoren en veranderingen in ons leefmilieu zeker ook verantwoordelijk zijn voor het ontstaan van bepaalde kankers. Onze levenswijze heeft in de moderne, gestresseerde samenleving ingrijpende veranderingen ondergaan. Daarmee bedoel ik - voor zover de blootstelling aan bepaalde schadelijke stoffen niet te wijten is aan individueel onverantwoord gedrag - dat we moeten rekening houden met de fysieke, chemische of biologische stoffen die aanwezig zijn in de atmosfeer, water, bodem of voeding. Hoe verklaar je anders de gekke koeienziekte, varkenspest, vogelpest aangetaste oceanen en zeeën?
Pesticiden en onkruidverdelgers...roken, veel alcohol drinken, te weinig lichaamsbeweging, blootstelling aan chemische stoffen, virussen, hormonen, een hoge dosis radioactieve straling enz...Al deze externe factoren kunnen mee inwerken op het ontstaan van kanker.
En dan zijn er nog toestanden zoals recent in Wetteren . Het is de voorbije dagen pijnlijk duidelijk geworden dat er altijd eerst een ongeluk moet gebeuren, voor er maatregelen getroffen worden.
Nu de gevolgen almaar duidelijker worden, kan de overheid het zich evenwel niet permitteren om geen maatregelen te nemen. Volgens specialisten dreigt het effect van het treinongeval op de langere termijn dramatisch te zijn. Ondertussen is ook duidelijk dat de regelgeving voor gevaarlijke chemische transporten wraakroepend is. Of liever: het gebrek aan regelgeving. Het is een bizarre situatie dat de productie en het gebruik van gevaarlijke stoffen in de bedrijven wel gecontroleerd worden, maar het transport ervan niet. Eens het goedje op de trein/boot of vrachtwagen zit, worden de regels plots een stuk lakser. Er wordt onvoldoende inschatting gemaakt van het risico van zo’n transport. En misschien is dat wat lastig voor de bedrijven, het is wel essentieel voor de volksgezondheid.
Waarom ik hier nu over begin? Ach iedereen kent wel iemand die kanker heeft of gehad heeft of eraan gestorven is. En als ons milieu nog meer bezoedeld wordt door giftige stoffen dan ziet de toekomst van onze kleinkinderen er met de dag kritischer uit en wat doen we?
Als toevallige voorbijganger heb ik Uw blog gelezen, En moet u volkomen gelijk geven als u veweerd dat al die verschillende kankers er recent gekomen zijn.Is het nog tegen te spreken dat de mensen bewust ? of door domheid en onachtzaamheid de werel naar de knoppen aan het helpen is?
Nu ben ik 87 jaren oud en moet toegeven dat al dat negatieve er later na de WII oorlog gekomen is. Als kind heb ik godsdienst moeten volgen zoals iedereen. Wat ik ervan onthouden heb is " God strafte de mensheid voor hun slechte gedrag." Wel nu ik jaren niet meer geloof wat men ons heeft wijs gemaakt. Moet ik toch vaststellen dat er iets is dat de mensen straft. Het kan niet anders of een superbrein grijpt in. Maar of het begrepen zal worden door de mensen is een ander verhaal. Als het zo verder gaat en nog erger wordt zal ik echt geen angst hebben dit tranendal te verlaten. Zeker niet.--------Het is moeilijk om op een regeltje te schrijven wat men wil, daarom kijk liever naast de typfouten dan erop
Wat ik nog wil zeggen " U schrijft goed erg goed heb ik al wel een paar keer ondervonden---Kom zeker nog wel eens langs. groetjes van Yvonne
L
ludovikus9 mei 2013 om 16:58
..
En toch worden we over het algemeen almaar ouder. In de tijd van Alda kende men dat woord niet, schrijft ze. Nee, maar het woordje "tering" kende men al wel. Gezond ouder worden, zit dat er in? Er was een tijd, nog niet eens zo lang geleden, dat mensen amper de vijftig haalden. Nu moet men de pensioen leeftijd zelfs verlengen. Zo langer men leeft, zo veel meer risico's men loopt om wat op te doen. Kuskes.
en wat kan het die overheid schelen dat er enige honderden of 1000den het niet overleven...... die overheid doet maar pas iets wanneer ze er echt toe gedwongen worden.
en dat fameuze transport???? Met de huidige technologie ( de eenvoudige dan nog ) kon de NMBS dit overkomen. Wanneer een treinbestuurder (gewild of ongewild ) de snelheid of verkeersregels te buiten gaat dan moet die trein automatisch kunnen afgeremd worden......... Maar waar zit die NMBS met die infrastructuurwerken??? of is dat geld opgebrast aan weet ik veel....bonussen en idiote hervormingen van dat apparaat....en zo kunnen we nog een tijdje doorgaan.
Je moet wanneer je de oorzaak wil weten van veel wat verkeerd loopt maar telkens in eerste instantie naar de "Mens" kijken....want meestal ligt daar de fout wat al dan niet gedaan is om onheil te vermijden. PREVENTIEVE maatregelen noemt men zoiets Natoken.
de Mensen zijn Verantwoordelijk Natoken !!! het milieu wordt naar de Kl....gemaakt door de mensen....en zoals verschillende items in je log, allemaal veroorzaakt door de Mensen..... en wat kan het die overheid schelen dat er enige honderden of 1000den het
Een aangename dag toegewenst vanwege Amor Fati !
Als niemand een mening heeft is het gemakkelijk om eensgezind te zijn.
Weinig mensen denken, toch wil iedereen een mening hebben.
A
Alda Bosmans9 mei 2013 om 13:29
in mijn kinderjaren bestond dat woordje nog niet...
Wetteren, neen ons land is met niets in orde voor grote rampen. Rioolputten ??, waar loopt dat water dan naartoe en langs welke waterwegen passeert dat vuile goedje alvorens de zee die al over bevuild .Je weet ik ben vegetariër maar de groenten zijn zo ook niet meer veilig zelfs uit je eigen tuin, want dat zit hem niet alleen in het water ook de lucht. Dus de regering die slaapt en liefst zolang mogelijk dat er weer iets anders is om dan de kranten vol te schrijven over onbelangrijke dingen. Hier is het de ene keer 7x dodelijk dat gif terwijl je in dezelfde krant een foto ziet ,juist erover zitten mensen buiten aan een herberg iets te drinken, wel dan is mijn verstand te klein voor om zoiets te begrijpen. En ja al de kinderen wat staat hun nog te wachten. We moeten positief blijven denken dat vooral zeker voor de kinderen want als wij er nu al depri bijlopen is het volgens mij niet rechtvaardig voor de toekomst van de kinderen, dus Natoken Fjak@
B
bojako9 mei 2013 om 11:54
..
Na zo'n ongeval word je nog maar eens met de neus op de feiten gedrukt ... zoveel transport met zo'n gevaarlijke goederen, niet te geloven. Dit gebeurt ook op zee, hoe moet het dan zijn met de verontreiniging daar en wij lusten zo graag vis, allez ikke toch. B. heeft zo lang expeditie gedaan, ook van gevaarlijke goederen, en hij zei dat het gewoon eens moest gebeuren, want er is enorm veel gevaarlijk transport op land en op zee ... maar we stellen onszelf soms ook gewoon bloot aan gevaar, hoewel we er heel dikwijls op gewezen worden, bv. zonnebaden ???? Als wij seffens gaan wandelen ga ik me ook niet insmeren, maar ik zou het wel moeten doen. B. is nu in de tuin aan het werken, maar hij smeert nooit! We vragen er soms zelf om nietwaar?
Ondanks al deze miserie ... wens ik je een fijne dag toe en geniet van het zonnetje dikke knuffel
Goedemorgen Natoken.Ik wens Je een Zalige Hoogdag van Onze-Lieve-Heer-Hemelvaart toe.Geniet van deze mooie lentedag !!!!!
We zijn vandaag donderdag 9 mei en we vieren vandaag het Hoogfeest van Onze-Lieve-Heer-Hemelvaart.Ik wens Jullie ALLEN een zalige hoogdag toe.Het wordt vandaag een tamelijke mooie lentedag wellicht de mooiste nog van deze week met veel zon en temperaturen van om en bij de 20 geaden.Op de middag zou het wel even betrokken kunnen zijn doch het blijft voor zo goed als droog.Ik wens Jullie een mooie en hopelijk een héél zonnige Hemelvaartdag toe met vele lieve en hartelijke lentegroetjes vanwege Jos.
A
ani9 mei 2013 om 09:17
niet TE veel mee bezig zijn Nancy !
er is altijd iets om bang te zijn , of te piekeren , ik ben vandaag POSITIEF ! hoop doet leven …
P
puntanderelijn9 mei 2013 om 09:01
ik moet knikken...
en je gelijk geven... t is een zwaar artikel als je pas uit je bed komt....maar dan denkt onmiddelijk aan al die mensen in wetteren.. alsook de anderen ...want zoals je zegt "dat is daar nog niet gedaan....ja iedereen van ons kent wel iemand die.... wij zijn al zover geraakt.... maar onze kinderen en kleinkinderen....de prutskes !!!
maar toch en fijne Hemelvaartdag...
lieve groeten gaby
T
thea9 mei 2013 om 08:12
Lieve Natoken
Het was voor mij een beetje lastig om dit stukje van jouw te lezen, dus heb ik het maar half gedaan.
Kanker heeft helaas ook in mijn leven een te grote invloed gehad.
Piepelou omake ...de hemelvaartsdag valt in het water peins ik :lol:
Ik denk vooral aan ons nageslacht mateke ... ze hebben met van alles af te rekenen ! ik had het wel op prijs gesteld die helpende handjes want zeg nu zelf opwandel met die slang was verloren tijd het hemelwater is onvervangbaar ik ga seffens een nieuwe soort bloem uit proberen ook gluten vrij...zo ver is m'n dochter ook ze heeft ze besteld langs internet en ze is er op 2 dagen .... het scheelt 1 € per kg als de verzendingskosten eraf zijn ! men kan ook ander glutenvrije dingen krijgen...
Tussen vriendschap en een roosje is er een heel groot onderscheid. Rozen bloeien slechts een poosje, maar vriendschap duurt een eeuwigheid. Veel liefs van Freddy, Patty en een dikke knuffel van onze vier kapoentjes
Ani inspireerde mij toen ze een reactie naliet zo in de aard van... in mei leggen alle vogels een ei... haha Ik ben dan maar met de camera in de hand de tuin ingelopen om het nieuwe leven even in beeld te brengen en zie hier het resultaat...
Broedende merel... en
Ja, er is nog leven na de winter...
En... Als dat allemaal appeltjes worden….
Dus, zolang de natuur zich reproduceert, zijn we nog goed bezig maar als je dan hoort wat er in Wetteren gebeurd is....geen optimistische gedachte!
Hopelijk is de zomer definitief voorbij de lente gespurt. Ik stond ervan te kijken.
Ik kon mijn tuinijver niet meer bedwingen en ben onmiddellijk nog even in de tuin wat extra bloemen gaan planten.. Toen ik daar bezig was, zag ik net een kanariegele vlinder voorbij dansen. Hij leek wel dronken, dronken van deze zomerlente. Misschien was hij hopeloos op zoek naar de bloemen die er nog niet waren? Misschien is hij er morgen al niet meer? Dag dagvlinder.
Zo'n vroege zomerdag als doet ons aarzelen tussen "genieten - en verder niets" of "dit moet een Snelle Dag worden, met veel drukke bezigheid". Ik heb gekozen voor genieten alsof ik de zon wil omarmen en vasthouden.
Ik ga morgen wel verder werken in de tuin en tegelijkertijd genieten van de zon, Traag Genieten.
Bij Ani gelezen "Als je denkt dat alles tegenzit, denk dan opnieuw." Omdat het hier de laatste weken stilaan weer van alles wat teveel wordt, vind ik het volgende zo toepasselijk. Je kan dit "belerend" vinden of er je gewoon aan optrekken.... aan jou de keuze. Je kan het natuurlijk ook als neutrale lezer naast je neerleggen!
Laat de wind op de golven drijven volg de schommelingen zoals ze gaan. De wind zal je de weg wel wijzen ook als je niet stevig kunt staan.
Vertrouw je gevoel en vertrouw je hart vertrouw de natuur in kolkend water. Laat je afdrijven ook als die wind je tart sta niet te lang stil bij later.
De ups en downs in ons korte leven staan voor golven groot en klein. Hoe erg die golven ook zullen beven weet dat er ook nog sterren zijn.
Wees niet eenzaam in het inktzwarte water weet dat het vol leven is daarin. Zorg voor je eigen golven in je leven geef je hart vrijheid en je vindt weer zin .
Zeil dus weg op je eigen gedachten laat de wind tegenslagen wegblazen. Geef toe aan je hart dat je wilt volgen geniet van stilte in plaats van razen..
Farid rijdt met zijn VW-busje en gezinnetje (Fatima en negen schattige kinderen)
voor het eerst naar de Vlaamse kust. In Bredene toegekomen bemerkt hij een
plaatje met de tekst: 'Duinenweg'. "Nonde, nonde!" sakkert Farid 'Duinen zijn weg!'
Even later merkt hij een plaatje met Strandweg' en daarna met "Zeeweg". "Alles weg!" sakkert hij nogmaals. "Wij dan maar beter teruggaan naar Borgerhout."
Het begint al te schemeren als een politiepatrouille Farid staande houdt op de autobaan.
"Uw rechter voorlicht brandt niet," meldt de agent. "Lamp en licht ook weg!" sakkert
de radeloze man. "Geen nood," zegt de agent "Drie kilometer verderop bevindt zich
een benzinestation. Daar kunt u een nieuwe lamp laten steken." Farid is opgelucht dat hij geen boete heeft gekregen. Even later arriveert hij bij het
benzinestation en bemerkt een plaat met de tekst: 'Halogeenlampen'...
Elk jaar weer heb ik bewondering voor de natuur, verwondering ook, zeker op 1 mei want dat betekent meiklokjes... die kleine bloemetjes overal in de tuin, heerlijk geurend om te plukken voor een paar boeketjes in huis.
Alleen vrees ik dat ik dit jaar de meiklokjes in de bloemenwinkel zal moeten halen want mijn bloementuin loopt door het koude weer hopeloos achter!
Maar 1 mei is ook het feest van de arbeid, het feest van de socialisten. Ik ben een meisje (nu ja!!!) dat katholiek is opgevoed. Elke zondag verplicht naar de mis, tot mijn twintigste, een nonnenschool, geen sex voor het huwelijk (...), niet gaan samenwonen maar trouwen onderdrukt en gebrainwasht door de kostschool ...
Ik ben maar matig geïnteresseerd in politiek, maar je zal ze weer horen vandaag op de radio of TV die politiekers met hun hoogdravende speechen en ik weet nu al dat ik sommige heel benepen zal vinden. We leven in een verenigd Europa, in een wereld die alsmaar kleiner wordt en kunnen niet langer stilstaan bij te persoonlijke toespraken.
Maar 'k wil me niet wagen aan politiek, het zijn maar gedachtensprokkels die ik hier opschrijf, zomaar bedenkingen, net op de valreep. Voor mij is het gewoon 1 mei. Geniet ervan!
Toen onze beide kinderen zwanger waren, kozen ze - met het fiat van de grootouders - bewust voor een jongere peter en meter voor hun spruiten. Oma en oma ben je sowieso dus waarom niet. Intussen is er reeds één oma weg en houden de andere " oudjes" zich stevig vast aan de graszoden!! Maar dat een zoveel jongere meter ook eens aan het kortste einde zou kunnen trekken daar rekende niemand op. Nu houden we ons harte vast en duimen we met zijn allen voor de meter (39j) van kleinzoon 2. Sinds een 8 tal jaren sukkelt die met de lever en staat ze op een lijst voor transplantatie. Tot nog toe hielp medicatie om haar toestand toch enigszins leefbaar te houden tot gisteren... Rond 23u30 kregen we een alarmerend telefoontje van de dochter dat de meter op het intensieve ligt in Leuven, volledig gecrashet is met acuut gevaar want ze heeft dringend een nieuwe lever lever nodig. Ze werd meteen op de lijst van top prioriteit gezet. Hoe erg het ook lijkt, nu moeten we hopen dat iemand sterft en ook nog eens zijn/haar organen afstaat en dan nog een geschikte donor is want ze heeft ook een speciale bloedgroep!! Maar haar situatie is niet alleen erg voor de kleinzoon , ze heeft zelf ook een gezinnetje met 2 kinderen 9j en 6j die hun mama nog dringend nodig hebben. We hopen hier dat er snel een lever gevonden wordt en houden bij elk telefoontje ons hart vast!!
Bij zo'n situatie sta ik even stil bij het feit dat er nog steeds te weinig mensen zo'n wilsbeschikking voor organendonatie hebben en dan wordt het in bepaalde gevallen heel moeilijk voor de nabestaanden om op het moment zelf zo'n beslissing te nemen. Ik heb een tijdje geleden gezegd dat ik om zo'n papieren zou gaan naar de gemeente en wil er nu echt ook eens werk van maken hoewel....wat kan men nog aanvangen met de ' versleten" organen van iemand die stilaan naar trammetje 7 gaat? Ben jij voor of tegen het ter beschikking stellen van je organen na je dood?
Tegenwoordig zie je steeds vaker bomen waarvan de takken halverwege zijn afgezaagd, dat geeft een beeld van een geamputeerde en verminkte boom. Kandelaberen (fors snoeien) van bomen noemen ze dat. Kandelaberen geeft de boom een vorm die lijkt op een kaarsenkandelaar.
Soms worden bomen in omvang te groot, nemen veel licht weg, staan in de weg, zijn door de storm beschadigd of ziek. Vaak wil men de boom dan wel graag behouden en gaat men als noodgreep de boom kandelaberen, dat is het afzagen van alle takken tot er alleen nog maar een stam en takstompen overblijven. Sommige bomen lenen zich beter dan de ander om gekandelaberd te worden.
Deze geamputeerde bomen geven vooral in het voorjaar een trieste aanblik.
Maar er valt iets over te zeggen.
Elke boom heeft zijn eigen vorm. Door de boom op de juiste manier te snoeien zal deze zijn vorm behouden. Daarnaast is veiligheid van belang wanneer er onder of naast de boom verkeer rijdt of voetgangers lopen. Bomen op de juiste hoogte en vorm snoeien om bijvoorbeeld verkeer te kunnen laten passeren, moet kunnen.
Maar ik dacht aan niets van dit alles toen ik dat beeld van die kale bomen zag. Ik had juist vernomen dat een goede kennis (50 j) borstkanker heeft en dat haar vrijdag een al dan niet borstbesparende operatie wacht. Die geamputeerde bomen deden me spontaan aan haar denken.
Verschiet jij nog van zo'n beeld? Daar zouden we toch nooit mogen aan gewoon worden!! En dan de nieuwsberichten! De terroristen van Boston zijn gekend, één ervan werd doodgeschoten de andere is opgepakt! Slaan de stoppen door? Wat is dat toch de laatste tijd? Vandaag worden leerlingen neergeschoten door een oud-leerling , morgen worden leerkrachten bedreigd met een mes overmorgen verstoren zieke geesten wat een jaarlijks sportevenement moest zijn... en ik kan zo verder gaan.
Je begrijpt wel wat ik bedoel met deze voorbeelden. Het lijkt onrealistisch maar de laatste tijd hoor je niets anders meer dan zinloos geweld en terreur op nieuwsuitzendingen. Wat is deze hallucinante krankzinnigheid die de mensheid lijkt te teisteren?
De dag van vandaag worden elke dag mensen achtergelaten met verdriet, verbijstering en onbegrip. We lijken wel te maken te hebben met een soort "trend". Wat zijn de motieven? Wraak? Geestesgestoordheid? Godsdienstige redenen of....? In veel gevallen van serie- of massamoord gaat het naast wraak ook om aandacht trekken en in de media komen, vrees ik. Wat is dan de reden(ering)?
"Ik wil per se beroemd worden, met mijn talenten lukt dat niet meer dus moet ik op een negatieve, gewelddadige manier in de media zien te geraken . Is dat het? Is het de frustratie dat je tegenwoordig gewoon zo weinig mogelijk talent en zo veel mogelijk geluk en connecties moet hebben om iets te betekenen voor de wereld die sommige mensen parten begint te spelen? Wordt deze ziekelijke moordlust veroorzaakt door talloze gewelddadige films en computerspelletjes ? Misschien wel. Het is alleszins onverantwoord dat steeds jongere kinderen aan zulke ongeloofwaardig amorele spelletjes worden blootgesteld maar anderzijds mogen kinderen toch ook niet overbeschermd worden en mag men niet alle computerspelletjes zomaar afwijzen. Tenslotte zijn veel kinderen wel volwassen genoeg om met die dingen om te gaan. En is het niet zo dat kinderen net op zoek gaan naar wat men hen verbiedt?
Moeten we straks onze kinderen opsluiten in kleine kamertjes met enkel troetelbeertjes, mousse speelmatten en puzzels van Disney? Of is net dán de kans groter dat er vroeg of laat een kortsluiting plaatsvindt in hun hersenen en hun stoppen doorslaan? Of is het voorkomen van recente vreselijke gebeurtenissen dan toch de schuld van één of ander "band" die liedjes uitbrengen met demonische teksten, als je ze eenmaal achteruit hebt afgespeeld? Zijn het "zieke geesten" die jongeren verborgen boodschappen meegeven in films en liedjes? Of is het allemaal de schuld van de ouders? Is dit waar deze nieuwe vorm van opvoeden ons heen leidt?
Zoveel vragen en zo weinig antwoorden.
Ik heb ook al met verschillende jongere mensen hierover gedebatteerd en zij weten net zomin het antwoord. De meesten kunnen zich niet voorstellen dat zoiets kan gebeuren in deze maatschappij. Ze kunnen niet geloven dat er zich op elke middelbare school een labiele potentiële psychopaat kan schuilhouden....of dat wat een gezellig groepsgebeuren moet zijn, verstoord wordt door een zieke geest, want anders kan je dat toch niet verklaren? Sommigen vinden zelfs dat de doodstraf op zijn plaats is in geval van willekeurige of doelgerichte massamoord.
Ik heb alleszins het gevoel dat de maatschappij zijn greep verliest op dit soort fenomenen en ik ben bang dat ze steeds vaker zullen voorkomen. Volgens mij kan je enkel vermijden dat je eigen zoon of dochter zoiets krankzinnigs uithaalt door een eerlijke en open vertrouwensrelatie op te bouwen met je kinderen. Uit de hersenmassa ontsprongen gedachten die maar blijven rondmalen en tegen de wanden van de hersenpan aan blijven botsen, gaan steeds gevaarlijkere proporties aannemen. Wie zich opsluit in zijn eigen gedachten, zonder af en toe eens van gedachten te wisselen met iemand anders, kan volgens mij na een tijd zo maniakaal bezeten geraken door zijn eigen (gevaarlijke) hersenspinsels dat het vroeg of laat uit de hand moet lopen.
We kunnen dit fenomeen op de maatschappij steken, of op nog iets groters, de wéreld! Maar daar geraak je niet ver mee. Elke mens is tenslotte verantwoordelijk voor zijn eigen daden. Laten we beginnen met dat te aanvaarden. Als ieder op zijn eigen "huisdier" let, dan heeft geen enkel huisdier een basisbehoefte te kort en zal geen enkel huisdier een ander schade toebrengen. Als iedereen op zichzelf zou letten, denk je eens in wat voor een prachtige wereld we dan zouden leven. Was het maar zo simpel!
Waarom maak ik het mezelf altijd zo moeilijk ?
Een vraag die ik mezelf altijd stel na de inspanning (maar eerlijk gezegd soms ook al tijdens).
Vermits we eindelijk wat droog en relatief warm weer hebben, zijn deze week mijn dagen gevuld met het tuingebeuren.
Als jullie me dus zouden gezocht hebben dan was ik in de tuin. Ik ben er druk bezig geweest met van alles en nog wat. Er was nog zoveel te doen na zo'n lange winter en dat kon echt niet meer uitgesteld worden.
Deze week ben ik er dus ingevlogen met de bedoeling dat tegen het einde van de week de tuin er weer piekfijn bijligt. Waar ik eergisteren een border enkel onkruidvrij wou maken, begon ik me plots te ergeren aan een struik die stilaan een groot deel van de tuin achter het terras inneemt. Even mijn slaapgenoot erbij gehaald en bekeken hoe we dat konden oplossen.
Inperken, was de enige oplossing. Maar natuurlijk gaat dat niet in één-twee-drie. Putje delven rond de struik, de welig tierende wortels met de spade doorsnijden, wringen aan die woekerdinges (lees : met heel mijn gewicht er gaan aanhangen ), het heeft even geduurd, maar uiteindelijk was het overtollige er uit en ziet het hoekje er weer verzorgd uit! Straks staat het weer mooi in bloei! Het is hard labeur, maar geen nood hoor, ik laste op tijd en stond een rustpauze in om even over de haag te gluren en een babbeltje te slaan met de buurman nu ons Pazke niet meer in de buurt is. Hij heeft het ook erg druk in zijn tuin.
De boog kan toch niet altijd gespannen staan nietwaar? Van pure voldoening ben ik gisterenavond nog tweemaal rond mijn tuin gegaan, heb ik een paar keer door het raam gekeken of mijn "schoon" werk niet weggelopen was.
Ondanks dat ik vanmorgen geradbraakt mijn bed verliet heb ik toch geen spijt van de hele operatie.
De bomen in onze tuin wiegen mee met een zachte bries. Elk blad, elke bloesem staat te dringen. Nog even, nog een beetje zon, nog eventjes.
Moeder natuur lijkt niet langer te kunnen wachten, het hoogtepunt nadert. Straks barst elke knop open in een groen kleurenpalet, teder, fris en zacht. Net een meisje, nog half kind, maar straks een parel ... vol verwachting, vol verlangen , vol leven en dromen.
Nog even, nog eventjes , schoonheid , nog een beetje geduld .
Gisteren vond ik in de brievenbus een doodsbrief - de tweede al sinds we terug thuis zijn- en dan is het altijd even bang afwachten wie er nu van ons heenging...Het is dan ook een shock als je merkt dat het iemand is die nog veel te jong was om te sterven iemand die ik nog voor onze reis gesproken had... Toen ik - nadat ik het gelezen had - naar de supermarkt ging, was ik even de kluts kwijt en liep ik wat verloren tussen de rekken met voedingswaren, diep in gedachten verzonken. Het kan ons allemaal overkomen- dat is het grootste cliché dat je op zo'n moment kan bedenken- en geloof me ik was dat moment niet echt origineel! Hoewel de jaren stilaan hoger genoteerd staan op mijn levenslijn, leef ik toch nog in de overtuiging dat ik de volgende ochtend weer zal ontwaken en plannen maken. Je probeert je niet druk te maken in zaken die zouden kunnen gebeuren en die vooral als er iemand sterft zo alledaags zijn! Terwijl ik tussen die rekken liep, dacht ik aan de familie van de overledene en hoe ze nu elke ochtend ontwaken in een nachtmerrie! En dan dacht ik hoe ons leven zou zijn mochten we één van onze kinderen ( die even oud zijn als de overledene) verliezen en aan de ondraaglijke leegte die er dan zou ontstaan! Alsof je je kunt voorbereiden op een groot verlies... de impact van een dood is altijd enorm. Terwijl ik mezelf kwalijk nam dat ik op dat moment bijna zelfmedelijden durfde te hebben, schoten me de tranen in de ogen ergens ter hoogte van de zelfrijzende bloem! Op dat moment rinkelde mijn GSM, het was een oudere vriendin 77j die ook met haar gezondheid sukkelt. Normaal als ik aan het winkelen ben houd ik gesprekjes kort maar nu nam ik de tijd om haar te laten praten want je weet het nooit wanneer het misschien de laatste keer is!
Onze brievenbus maakt soms overuren als ze wordt volgepropt met aanbiedingen.
Gelukkig heeft de buurvrouw tijdens onze afwezigheid de bus elke dag leeggemaakt anders zag je mij niet zitten achter die stapels reclame... Maar een andere keer meer over dat onderwerp.
Nu ben ik van natuur wel zo'n nuchter persoontje dat ik heel goed begrijp dat ik niet alles hoef te kopen wat ze mij voorhouden.
Maar soms kan ik de verleiding niet weerstaan en wil ik toch achter dat ene koopje aan.
Dat overkwam mij zaterdag.
Er waren sierpotten in de aanbieding en ik kon er nog best een paar gebruiken om de komende zomerplanten in kwijt te geraken.
Ik besloot met de auto te gaan want ik kon moeilijk met mijn armen vol potten naar huis fietsen!
Het was rustig in de stad. Veel zaken hadden hun etalages reeds voorzien van zomerse toestanden.
Inmiddels kwam de zon heel voorzichtig om de hoek kijken en de temperatuur werd zelfs zo aangenaam dat ik besloot buiten op een terras te gaan genieten van een kopje koffie.
Waarschijnlijk dachten meer mensen dat, want er zaten al heel wat vroege genieters.
Ik bestelde koffie met wat lekkers er bij en zat in mijn eentje alles eens te bekijken wie er al zo zaten op het terras.
Ik kreeg gezelschap van drie heren naast mij. Het bleken Duitsers te zijn.
.
Opeens hoorde ik één van de heren opmerken: ”Belgen zijn toch best een beetje vreemd.”
Hoewel mijn Duits niet meer zo denderend is, spitste ik toch mijn oren, want daar wilde ik natuurlijk wel het fijne van weten. ”Hoezo?” vroeg zijn buurman. ”Wel,” ging de spreker verder, ”in welk land zie je nou mensen met dikke jassen aan op een terras koffie drinken als de zon maar even schijnt?”
Omdat ik weet dat mijn Duits nu niet bepaald vlekkeloos is, had ik gelukkig niet de neiging om op dit onderwerp in te gaan. Maar het zette mij wel aan het denken. Is dat zo? Vroeg ik mijzelf af.
Ik keek eens om mij heen en inderdaad, de Duitse "Herren" hadden gelijk.
Alle terrasgebruikers zaten erbij alsof er elk moment nog een winterprik kon losbarsten..
Ook ik kon mijn hand in eigen boezem steken maar ik had een excuus ( haha) na de Zuiderse warmte moet ik nog wat aanpassen !!.
Toch voelde ik mij een beetje gepikeerd.
Ik liep zowaar in mijzelf te mopperen. Waar bemoeien die Duitsers zich mee, moeten wij toch weten.
Gelukkig kreeg ik mijn goede humeur weer terug toen ik de sierpotten stond te bekijken.
In mijn gedachten zag ik ze al staan vol met bloeiende planten.
Op de terugweg bleken de etalages een grote boodschap te hebben voor het winkelend publiek.
Ze probeerden ons attent te maken dat het nu echt eindelijk lente wordt en dat zij de oplossing hadden om de lentekriebels te krijgen.
Ik kan het nog sterker vertellen, ik heb al lang de zomer in body en soul. Nu nog de werkelijkheid!!
‘s Ochtends
Als de nacht de dag ontwaart.
Als grijze nevels
handen zijn die naar elkaar grijpen
maar elkaar missen op een haar
voor de zon
dit alles doet verdwijnen.
Dan voel je de stilte
van het oneindig verlangen.
Dag en nacht.
Ze zien elkaar
maar zullen nooit
samengaan.
Tussen nacht en dag
zijn er nevels
die beide nooit hebben verdrongen.
Wat me opviel toen we thuiskwamen was dat de natuur bijlange nog niet in gang geschoten was. Ik had verwacht dat de lentebloesem volop de tuin zou kleuren maar helaas de tuin lag nog steeds - zoals de mensen- te wachten op zon. Enkel hier en daar kleurde een voorjaarsbloemetje de bruine aarde tussen het onkruid dat zich van de wintertoestanden niets aantrekt.
Terwijl de mensen haast niet meer kunnen wachten op de zon - die dit jaar wegens aanhoudende sneeuw en koude wegbleef- begint toch stilaan de late lente gestalte te krijgen. Hier en daar zie je al een enkel rokje boven optimistische rillende melkflesbenen of een bosje klokjes dat smeekt naar meer zon. Iedereen - de mens en de natuur- smácht naar warmte en zon maar helaas slapen de parasols nog in hun winterse foudralen.
Wat me ook opviel op onze terugreis waren die kale bomen die er andere jaren al groener bij stonden en ik ben zeker dat ook zij, zoals de mensen, staan te popelen om zich in de zon te wentelen.
Ook bomen zijn van vlees en bloed, al is het dan bij wijze van spreken. Het zijn unieke creaturen, ieder voor zich en de één zo goed als de ander, ook al is het een doodgewone populier of een forse plataan. Zelfs als ze gekloond zijn, zoals veel vrucht- en fruitbomen, hebben bomen karakter en persoonlijkheid. Ze proberen ons zo graag te vertellen dat ze die chagrijnige winterblues eindelijk willen afleggen zo gauw de blaadjes weer gaan groeien. Hun knoestige takken schrijven het in blokletters op een staalblauwe hemellucht.
Als ik rondloop in de tuin dan zie ik dat weldra het ‘grote wonder’ weer zal gebeuren zoals waaiend wasgoed, spelende lammetjes en oogstrelende bloesem tussen de groenende boomtakken . Maar voor het zover is, wil ik graag nog eenmaal stilstaan bij het laatste stadium waarin onze verstokte zuurpruimen zichzelf zijn. Kijk vandaag en morgen nog snel eens naar buiten, been nog eenmaal door het park of ga aan de wandel in het bos en kijk naar de kale stammen, de takken, de wortels en voel de kracht, de eigenheid, de werkelijke schoonheid van onze grote eiken-, beuken- of andere houten vrienden en bedenk dat het pas in november zal zijn dat we hen weer in hun allerindividueelste expressie zullen terugzien want straks verschuilen ze zich weer achter een zee van groen.
Ik ben eigenlijk niet geschikt om te winkelen in een supermarkt, dat slenteren van rek naar rek... niet echt iets voor mij! We hebben in de keuken een bord hangen, waarop ik netjes alles noteer wat ik nodig heb en dat schrijf ik dan mooi op een papiertje over. Maar pas daarna gaat alles gegarandeerd mis.
Het begint vaak al op de parking. Het vergt vaak heksentoeren, apentrucjes en eindeloos gevloek om een parkeerplaats te zoeken tussen de auto's die "galant" twee plaatsen hebben ingepalmd.
Meestal neem ik geen winkelkar. Niet alleen ben ik ervan overtuigd dat die meegerekend wordt aan de kassa , het is ook vaak zeer onhandig om met die vaak dwarsliggende wagentjes tussen de mensen te laveren die zelf met hun kar aan de hand een koffieklets tussen de winkelrekken houden. Dat ik toevallig dat ene merk van koffie wil hebben, precies op de plaats waar zij hebben halt gehouden, doet me bijna vragen of ze er soms een koekje bij willen? Maar ik vrees dat ze me dan zullen bekijken alsof ze net een buitenaards wezen hebben gezien.
Om die reden beperk ik me in vele gevallen tot een winkelmandje met mijn lijstje in de hand. Je weet wel, dat lijstje van daarnet. Alleen staat niets in de juiste volgorde. Mijn lijstje gaat van tomaten over waspoeder naar vlees, suiker en cornflakes, zonder het keuken en - toiletpapier te vergeten. Maar de winkel denkt daar anders over, heeft een eigen logica die mij vreemd is. Zo gebeurt het vaak dat ik thuis kom en dan pas zie dat ik twee zaken vergeten ben, terwijl er maar zeven dingen op mijn lijstje stonden en toch meer mee had dan ik plande om te kopen! Daarom ga ik af en toe ook zonder lijstje winkelen als ik er de tijd voor heb. Dan struin ik elke gang door, probeer niet luidkeels te roepen als iemand zomaar tegen me aan loopt en doe ik keihard mijn best om niet al te kwaad te kijken naar iedereen die met de kar tegen mijn hielen rijdt en gooi ik alles wat thuis ontbreekt in het mandje. Alleen volgt ook mijn geheugen een logica die mij soms vreemd is. Want soms kom ik dan terug met 3 tubes tandpasta, omdat ik echt wel zeker weet dat er geen meer is om dan te constateren dat de badkamerkast ineens zelf tandpasta heeft geproduceerd en zes tubes tevoorschijn tovert. De shampoo werd dan weer gretig opgedronken blijkbaar: daar vind ik niets meer van terug en die ben ik toch wel vergeten zeker? Vroeger waagde ik het nog om datgene dat ik vergeten was, met of zonder lijstje, toch nog diezelfde dag te gaan halen. Het is echter beschamend om na de tweede supermarkt rit te moeten constateren dat je dan nog iets vergeten bent.
Ik zou bijna zeggen dat ik niet zo erg van supermarkten houd. Ik koop er zaken die ik niet nodig heb, vergeet soms wat thuis ontbreekt en aan de kassa is mijn rekening altijd veel te hoog. En dan te bedenken dat ik na een paar weken van weggeweest te zijn toch maar best even een supermarkt binnenloop!
Is het milieu verantwoordelijk voor kanker?
14 reacties op dit bericht
arme wereld
Als toevallige voorbijganger heb ik Uw blog gelezen, En moet u volkomen gelijk geven als u veweerd dat al die verschillende kankers er recent gekomen zijn.Is het nog tegen te spreken dat de mensen bewust ? of door domheid en onachtzaamheid de werel naar de knoppen aan het helpen is?
Nu ben ik 87 jaren oud en moet toegeven dat al dat negatieve er later na de WII oorlog gekomen is. Als kind heb ik godsdienst moeten volgen zoals iedereen. Wat ik ervan onthouden heb is " God strafte de mensheid voor hun slechte gedrag." Wel nu ik jaren niet meer geloof wat men ons heeft wijs gemaakt. Moet ik toch vaststellen dat er iets is dat de mensen straft. Het kan niet anders of een superbrein grijpt in. Maar of het begrepen zal worden door de mensen is een ander verhaal. Als het zo verder gaat en nog erger wordt zal ik echt geen angst hebben dit tranendal te verlaten. Zeker niet.--------Het is moeilijk om op een regeltje te schrijven wat men wil, daarom kijk liever naast de typfouten dan erop
Wat ik nog wil zeggen " U schrijft goed erg goed heb ik al wel een paar keer ondervonden---Kom zeker nog wel eens langs. groetjes van Yvonne
..
Gezond ouder worden, zit dat er in? Er was een tijd, nog niet eens zo lang geleden, dat mensen amper de vijftig haalden. Nu moet men de pensioen leeftijd zelfs verlengen. Zo langer men leeft, zo veel meer risico's men loopt om wat op te doen. Kuskes.
lijntje was te kort
en dat fameuze transport???? Met de huidige technologie ( de eenvoudige dan nog ) kon de NMBS dit overkomen. Wanneer een treinbestuurder (gewild of ongewild ) de snelheid of verkeersregels te buiten gaat dan moet die trein automatisch kunnen afgeremd worden......... Maar waar zit die NMBS met die infrastructuurwerken??? of is dat geld opgebrast aan weet ik veel....bonussen en idiote hervormingen van dat apparaat....en zo kunnen we nog een tijdje doorgaan.
Je moet wanneer je de oorzaak wil weten van veel wat verkeerd loopt maar telkens in eerste instantie naar de "Mens" kijken....want meestal ligt daar de fout wat al dan niet gedaan is om onheil te vermijden. PREVENTIEVE maatregelen noemt men zoiets Natoken.
de Mensen zijn Verantwoordelijk Natoken !!! het milieu wordt naar de Kl....gemaakt door de mensen....en zoals verschillende items in je log, allemaal veroorzaakt door de Mensen..... en wat kan het die overheid schelen dat er enige honderden of 1000den het
Als niemand een mening heeft is het gemakkelijk om eensgezind te zijn.
Weinig mensen denken, toch wil iedereen een mening hebben.
in mijn kinderjaren bestond dat woordje nog niet...
Groeten van Fjak@
Hier is het de ene keer 7x dodelijk dat gif terwijl je in dezelfde krant een foto ziet ,juist erover zitten mensen buiten aan een herberg iets te drinken, wel dan is mijn verstand te klein voor om zoiets te begrijpen. En ja al de kinderen wat staat hun nog te wachten. We moeten positief blijven denken dat vooral zeker voor de kinderen want als wij er nu al depri bijlopen is het volgens mij niet rechtvaardig voor de toekomst van de kinderen, dus Natoken
Fjak@
..
Ondanks al deze miserie ... wens ik je een fijne dag toe en geniet van het zonnetje
Goedemorgen Natoken.Ik wens Je een Zalige Hoogdag van Onze-Lieve-Heer-Hemelvaart toe.Geniet van deze mooie lentedag !!!!!
We zijn vandaag donderdag 9 mei en we vieren vandaag het Hoogfeest van Onze-Lieve-Heer-Hemelvaart.Ik wens Jullie ALLEN een zalige hoogdag toe.Het wordt vandaag een tamelijke mooie lentedag wellicht de mooiste nog van deze week met veel zon en temperaturen van om en bij de 20 geaden.Op de middag zou het wel even betrokken kunnen zijn doch het blijft voor zo goed als droog.Ik wens Jullie een mooie en hopelijk een héél zonnige Hemelvaartdag toe met vele lieve en hartelijke lentegroetjes vanwege Jos.
niet TE veel mee bezig zijn Nancy !
er is altijd iets om bang te zijn , of te piekeren , ik ben vandaag POSITIEF !
hoop doet leven …
ik moet knikken...
en je gelijk geven... t is een zwaar artikel als je pas uit je bed komt....maar dan denkt onmiddelijk aan al die mensen in wetteren.. alsook de anderen ...want zoals je zegt "dat is daar nog niet gedaan....ja iedereen van ons kent wel iemand die.... wij zijn al zover geraakt.... maar onze kinderen en kleinkinderen....de prutskes !!!
maar toch en fijne Hemelvaartdag...
lieve groeten gaby
Lieve Natoken
...
Piepelou omake ...de hemelvaartsdag valt in het water peins ik :lol:
ze hebben met van alles af te rekenen !
ik had het wel op prijs gesteld die helpende handjes
want zeg nu zelf opwandel met die slang was verloren tijd
het hemelwater is onvervangbaar
ik ga seffens een nieuwe soort bloem uit proberen
ook gluten vrij...zo ver is m'n dochter ook
ze heeft ze besteld langs internet
en ze is er op 2 dagen .... het scheelt 1 € per kg
als de verzendingskosten eraf zijn !
men kan ook ander glutenvrije dingen krijgen...
Verder wens ik wens je
een mooie en gezellige extra rustdag toe !
en een fijn lang weekend toe
Je mag al mijn lettertjes lezen
Je mag al mijn plaatjes kijken
nadien een woordje achter laten
En daarvoor krijg je van mij
een dik bedankje
warme groetjes en knuf
van ikke voor jou
Groetjes op donderdag.
Tussen vriendschap en een roosje is
er een heel groot onderscheid.
Rozen bloeien slechts een poosje,
maar vriendschap duurt een eeuwigheid.
Veel liefs van Freddy, Patty en een
dikke knuffel van onze vier kapoentjes