Oktober en herfstblues
September liep ten einde, er volgden nog wat oogsten, de pompoen kreeg een laatste duwtje, de spruitjes werden nog wat dikker, de laatste tomaatjes wachtten nog op hun rode kleur maar het onstuimig groeien is voorbij. Als de lente het subtiele aperitiefje is, dan is de herfst de schaal pralines bij de koffie. Nog even genieten en dadelijk worden we het restaurant uitgezet!
Van alle seizoenen heeft de herfst misschien wel de meeste invloed op onze stemming. Ik weet niet hoe het precies zit. Hebben melancholische mensen de neiging om te tuinieren of word je als tuinier zelf melancholisch?
Ik word in ieder geval niet vrolijk als ik mijn tuin in de herfst zie. Ik noem dat eerder mijn " bonjour - tristesse gevoel". Groenten en bloemen zijn geen kinderen maar je hebt ze wel op één of andere manier op de wereld gezet. En nu wringt de herfst hen de nek om en neen dat is geen fijn gevoel!De zomer is weggezakt en de herfst komt op met een bijna vergeten koelte en wind en plensbuien!
Dit jaar maakt de herfst me melancholisch dan andere jaren : het vallen van de bladeren, de aarde met diepe geuren, de bruine kleuren van de bomen in alle tinten en schakeringen, het stilvallen van de natuur maar vooral het besef dat het weer bijna 8 maanden zal duren vooraleer er opnieuw leven in de natuur komt, dat speelt een rol. Een zekeren weemoed komt dan over mij en vooral dit jaar is het heftiger dan ooit.
Dit jaar versterkt corona de herfstmelancholie. De beleving van de wereld is nog grijzer dan in andere jaren. Het is de vraag of we straks de feestdagen kunnen vieren zoals we gewend waren. De tweede infectiegolf en de verwachte economische fall-out van corona roepen rare gevoelens op. En daaraan kun je niet ontkomen met een wandeling tussen verkleurende bomen.2020 een jaar waarin corona.. een stuk van ons leven zal " gestolen" hebben... Daar word je niet echt vrolijk van!
Ik herken dat melancholisch gevoel elk jaar opnieuw en besef hoe de natuur het stilvallen gebruikt om weer energie te verzamelen voor de volgende lente. Het leven in de natuur stopt nooit, het maakt zich alleen een tijdje onzichtbaar. We zijn het gewoon om de natuur te zien als iets dat doorloopt van het begin naar het einde, naar het verval , als een cirkelgang waarin alles terugkeert en er telkens iets nieuws kan beginnen...
Helaas is het met het leven van de mens niet zo, éénmaal de herfst intreedt, komt de winter er snel aan en komt het einde sneller en sneller dichterbij in een rechte eindigende lijn en na een jaar als dit is dat toch even slikken!












16 reacties op dit bericht
Goeden avond
Wens u nog een hele fijne avond
zorg goed voor u zelf, en blijf vooral gezond
Dirk
natoken
tuiniers mogen best melacholisch zijn, ik heb dat ook soms af en toe.Maar.... wij kijken ook altijd vooruit naar het nieuwe tuinjaar dus zijn we optimisch en toekomstgericht. onverwacht zonnig het kan dus
. . .
Ik voel het dit jaar net zo aan als jezelf, al spelen hier nog wel andere factoren mee zoals de ziekte van mijn man en de verhuis in de toekomst, het is niet allemaal zo eenvoudig als anderen het zien. Ook ik ben nu echt wel melancholisch gestemd omdat ik hier afscheid van zoveel moet nemen en dat valt me zwaar, nu zwaarder dan ook in het besef dat ik deze omgeving echt wel erg zal missen maar ginder krijg ik er weer wat meer comfort en ook natuur bij, al is het niet dadelijk bij de deur maar dat was hier ook niet zo ! Dus ja, we beseffen het allemaal dat alles eindig is en dat stemt ons soms droef te moede al loopt het nog wel zo'n vaart niet. Jonge mensen gaan daar veel vlugger over en denken er anders over, kijken er ook anders naartoe en dat is maar goed ook. Alleen moet ik het bijna alleen verwerken want kan het verder aan niemand kwijt, hier achter mijn rug is er eentje volop commentaar aan het spuien over wat ik weer aan het doen ben maar ik trek het me niet meer aan, anders heb ik helemaal geen leven meer ! Maar geloof me vrij, het is geen gemakkelijk leven dat ik nu heb, voor alles sta je alleen want hij kan het niet meer en de kinderen, ja, die hebben ook hun eigen leven, al komen ze nu wel wat meer dan vroeger.
In de namiddag gaan we naar onze kleinzoon toe die gisteren werd verlost van zijn 4 wijsheidstanden en die kan nu wel een oppepper gebruiken ! En samen een ijsje eten . . . doet het ijs dan wat eerder smelten ?! Nog een fijn weekend !
dit steunt mij
ja Natoken , zo'n gevoel heb ik dus ook , alleen kan jij het beter beschrijven !en hoe ouder je komt hoe erger --- je hebt er geen verweer tegen ---ik bedoel je kan niet terug he --- je moet het ondergaan en de kwalen en kwaaltjes erbij nemen en dat is lastig !
maar VOORUIT het moet ! veel dank voor jouw morele steun
een aangename dag
Gewoon even binnen springen om U ook dat boeketje te brengen
hello Nancy
Nog even komen bijlezen bij jou...Als ik je laatste logje hier lees zijn we van dezelfde mening...
De herfst...de periode waarin het groene plaatst maakt voor de bruine tinten...heel wat planten tegen de grond hangen door de voorbije storm en het onkruid terug al serieus is aangegroeid... ik ben van mijn tochtje door de tuin vandaag niet blij geworden...
De herfst mag dan nog zorgen voor mooie kleuren...hij zorgt bij ons ook voor zeer emotionele dagen en die 2 laatste maanden van het jaar willen we dan ook het liefst zo snel voorbij hebben...
Als die dagen dan ook nog eens zo somber, koud en kil verlopen en met die stomme C, dan is dit alles nog extra...
De isolatie doet er geen goed aan...
hele lieve avondgroet en hou je goed he...
'k kom eventjes je blog binnenlopen
Goedemiddag Natoken, Mijn schoonouders hadden ook een tuin, een enorme lap waar ze allerlei groenten en fruit op verbouwden. Alle groenten moest eerst worden opgekookt en dan de vriezer in, maar ze hadden zoveel dat ze het ook zo maar weggaven.
Het waren heel rustige lieve mensen en ik denk dus dat tuinieren misschien wel ontspant en tot nadenken stemt.
Heel veel mensen lopen rond met melancholische gevoelens. Als je er goed bij stil staat dan is het ook niet niks wat ons het afgelopen half jaar is overkomen. Geen bezoek van je kinderen, kleinkinderen, geen verjaardagsvisites en mocht je bij één of andere vereniging zijn ook die hebben hun deuren gesloten.
Wat de toekomst ons verder nog brengt moeten we afwachten maar het zal niet erg feestelijk zijn, vrees ik; maar we moeten proberen om er iets van te maken.
Eigenlijk kwam ik jullie alleen maar een goed weekend toewensen en dat doe ik dus bij deze !
een fijn weekend toegewenst
lieve groet van Gé
Fijne avond Natoken
Goedemiddag
Weekend
Tijd om even stil te staan
om even te genieten
Voor weer veder gaan
Dirk
Vrijdaggroetjes aan al mijn blogvrienden en maak er een heerlijke dag van !!!
Goedemorgen lieve vrienden.De werkweek is stilaan aan het krimpen en het weekend ligt op de loer om het roer over te nemen.Daar ik net hoorde wordt het vandaag een zo goed of droge vrijdag met zo ongeveer een 15 à 16 graden.Vanaf morgen wordt het gevoelig kouder en natter dus leef ik terug tusssen hoop en vrees voor de wedstrijd van onze " Pagadderkes " zondagvoormiddag.Bij hevige regen zal ik dan terug forfait moeten geven.En het gaat niet goed met de besmettingen die terug een piekdag van 4601 besmettingen per dag noteerde.Indien de curve niet daalt binnen de 12 dagen dan is de kans volgens Van Ranst zeer groot dat we terug in een lockdown zullen terecht komen.Dus we MOETEN er alles aan doen om onze gedeeltelijke herwonnen vrijheden te behouden.Het virus is in gans de wereld( buiten Nieuw-Zeeland waar ze voor het ogenblik het virus uitgeroeid hebben) terug in volle opmars.Niettegenstaande dit wees uiterst waakzaam en wens ik Jullie een mooie en een gezellige vrijdag toe en dit met vele lieve en hartelijke groetjes vanwege Jullie blogvriend Jos en nu eerst mijn kopje soep dat reeds geurig staat te dampen.Ja Nancy.Aan wie zegt Je het.De jaren vliegen.Ik ben reeds een stuk in de 76 en ik voel dat er elke dag een ongemakje bijkomt en nu de winter voor de deur staat vraag ik me af hoe ik er zal uitkomen of ik er nog zal zijn want ik leef op een tijdbom mijn vader en zijn broers zijn gesrorven tussen 74 en 76 en ik zit in diezelfde lijn over 10 jaar voorspeld door de hoofdcardioloog wat hij mij niet mocht gezegd hebben.Ik leef n dag op dag met tamelijk veel pijn en nu nog met die corona staat mijn hoofd elke avond op barsten.Het is nu eenmaal zo en we kunnen de klok niet terugdraaien.Ik heb geen toekomst meer en zit hier de ganse dag alleen.Herfst en winter zullen me terug geselen.
Goedemorgen lieve Natoken,mooi geschreven en we moeten het leven en de natuur maar aanvaarden zoals het momenteel is...knuffies xxx
Kiekeboe lieverdje....
Hier ben ik weer eens om gezellig rond te wandelen in onze
"blogwereld". Het weertje is toch niet veel soeps,dus geniet ik van
jouw telkens zo prachtige werkjes. Fijn herfstweekendje wens ik jou,
maar wees voorzichtig en blijf gezond, want die virus laat zich
niet makkelijk doen. Tot later eens en vriendelijke
knuffels van je blogvriendinnetje Rebecca. xxxx
Hallo Natoken
Mooi geschreven ,, en ja zo verloopt het nu eenmaal telkens weer opnieuw ,, maar van het leven moeten we zelf iets van zien te maken ,, nauurlijk is het in deze tijd wat moeilijk maar eens komen er weer betere tjden hoor .
we gaan naar het weekend toe
bijna weekend
Begin de dag met een dansje,
begin de dag met een lach
want wie vrolijk kijkt in de morgen
die lacht de hele dag.
Dikke knuffels van ons allemaal