Even goeie dag zeggen

Ik wil iedereen bedanken die hier voor onze huwelijksverjaardag een hartelijk woord neerzette. We hebben het meegenomen samen met de andere wensen en genoten van die speciale dag!

Meteen ook bedankt aan de paar bezoekers die hier nog steeds langskomen met een berichtje. Ik lees het hoor en meestal kom ik ook even bij jullie langs. Bloggen zit er voorlopig nog niet in!

Het is niet dat ik geen tijd heb maar ik heb even geen zin meer om te bloggen. Ik steek er behoorlijk wat tijd in maar van de x aantal bezoekers die ik zogezegd elke dag zou hebben zijn het enkel maar een handvol trouwe lezers die reageren. De interesse is dus ver zoek of wat hier verschijnt niet te moeite om te lezen dus hou ik bloggen even voor gezien maar ik houd contact met mijn trouwe bezoekers dat is beloofd!

Of ik terug kom dat weet ik niet maar nu voor het moment heb ik zin in een time out!

Bedankt voor diegenen die hier al jarenlang meegevolgd hebben en gereageerd. IK apprecieer dat contact enorm en we vinden mekaar wel op een andere manier terug!

Nu de winter nadert en er buiten niet zo veel meer te doen valt, ben ik binnen maar aan de opkuis begonnen. Vandaag waren mijn kasten in de living aan de beurt. Boeken, boeken en nog eens boeken die nog te wachten staan om gelezen te worden! Ooit was ik een boekenwurm maar de laatste jaren vind ik precies nooit tijd om eens lui te genieten van een boek tenzij we op reis zijn dan heb ik tijd in overvloed hoewel ….

Als ik dan toch eens een boek in handen neem, dan laat ik me meeslepen in zijn avontuur. Aan een zetel en wat zacht licht in de hoek van de kamer heb ik dan genoeg voor even of wat langer.

Ik hou persoonlijk het meest van waar gebeurde verhalen , toch kan een heel ander soort boek me soms ook helemaal in zijn ban houden.

Ooit heb ik een boek tot tweemaal toe gelezen maar spijtig genoeg is me alleen de titel gebleven, "De goede aarde" , het speelde zich af op het Japanse platteland , genoten heb ik ervan, al is het verhaal uit mijn gedachten verdwenen. Waarom denk ik nu juist daar aan? Rare kronkels in die bovenkamer van mij !!

Woorden zonder klank , soms leerrijk , soms spannend, ze brengen mij tot rust of doen me lachen of ze ontroeren mij van de eerste pagina tot de laatste.

Een boek is pas goed als de personages in je hoofd tot leven komen, je meenemen in hun verhaal vanaf het eerste moment, jij als het ware met hen hun avontuur beleeft....

Raar dat sommige titels blijven hangen zoals "God had een snipperdag " en "Schitterende tranen" twee boeken die een lach op mijn gezicht toverden vanaf de eerste pagina. Die moet ik nog eens terug zoeken en zien of ik nog steeds datzelfde gevoel voor humor heb.

Tiens ik wilde gewoon even zeggend dat ik aan de opkuis binnen bezig was maar door die boeken niet ver geraakt ben .

Er zijn van die momenten in het leven dat alles vanzelf gaat.. het leven kabbelt rustig doorheen de dagen.. donkere wolkjes verdwijnen en stilaan krijg je rust in je hoofd.. en denkt.. dit is het goede leven..

En dan.. als een vulkaanuitbarsting op een doodgewone dag word je geconfronteerd met aanslagen en oorlogen en ecologische rampen die als donkere wolken boven je hoofd hangen zoals die aanslag tijdens een voetbalmatch ts België en Zweden 2 dagen geleden alsof Oekraïne en Gaza nog niet genoeg zijn .

Tijdens het wachten op nieuws lijkt voor de betrokkenen elke minuut een eeuwigheid.. en ook in je hoofd deel je hun stress en miserie. Waar gaat de wereld naar toe? Zijn we onszelf aan het vernietigen? Alsof ze het ruiken gaan sommige diensten dan ook nog eens vervelend doen.. de brievenbus puilt uit van verplichtingen en rekeningen.. Kranten pakken uit met dramatisch nieuws over elektriciteit.. dieselprijzen.. oorlog , onthoofding, verkrachting ... het ene al erger dan het andere.

Dan komt spontaan de gedachte: “ Moeder waarom leven wij?” uit de gelijknamige roman van van Lode Zielens 1932 naar boven. Enkel mensen van mijn generatie hebben dat boek misschien ooit gelezen?

Maar niet getreurd.. ondergetekende is nuchter genoeg om te weten dat die gedachten ook voorbij gaan.. dat het leven verder gaat en dat je jezelf niet moet laten meesleuren in de zee van donkerte en angst.. naar de kant van de onopgewektheid.

De zon komt piepen.. kijk weer een moment om die duistere dingen wandelen te sturen.. Ik startte een liedje over “ Mooi ’t leven is mooi , zolang er zon muziek en kinderen zijn “ niet dat ik zo’n fan ben van Will Tura maar het is een oppepper! Oei, een paar vogeltjes hier op het terras kijken me smekend aan om daarmee op te houden.. terwijl de kruisspin geamuseerd haar web op de tonen van mijn liedje spint.

Het leven is mooi.. dat is geweten, maar helaas voelt het niet altijd zo.. Een aangename herfstdag lieve passanten.👋

Het lag deze morgen wat wit op onze gazon en op de daken van de huizen en inderdaad de temp. was even onder nul gegaan maar we kregen toch een redelijk mooie dag. Samen met mijn slaapgenoot hebben we de rozenbogen gesnoeid en alles door de compostmolen gedraaid zodat ook die klus achter de rug is. Rozen zonder doornen die hebben we niet dus heb ik af en toe wel eens iets op zijn West Vlaams geroepen in de aard van wat hieronder staat!!

Ja, ik heb de verklaring voor die paar extra kilootjes gevonden !! Goeie morgen iedereen!

Vandaag nog maar eens geprofiteerd van het mooie weer en mijn tuin verder winterklaar gemaakt.  Hij zag er nog maar zelden zo netjes uit op deze periode van het jaar . Ikke fier dus en ik dacht om hier en daar wat van onze eigen compost aan de planten tegeven... Toen ik dat ding tegenkwam , was het wel even verschieten! Van goeie compost gesproken

c//

Ik ben geen drinker maar als je het zo voorstelt dan misschien toch 1 glaasje.

Voor mijn volstaat dat al om in die zevende hemel te geraken.

 Er was eens vrouwtje dat zichzelf voorbij liep. Als ze ‘s morgens opstond, dacht ze aan ‘s middags. Als ze ‘s middags aan tafel zat was het weer: "Wat zal ik vanavond eten?" En als ze dan eindelijk ‘s avonds naar bed ging, lag ze weer te piekeren wat ze de volgende dag allemaal zou gaan doen.

Telkens als ze op straat liep, rende ze zo hard dat de mensen zeiden: "Die loopt zichzelf nog eens voorbij, die vergeet te leven..."

Het vrouwtje praatte ook de hele tijd tegen zichzelf. Om met anderen te praten, daar had ze gewoon geen tijd voor. Ook dat hoorde bij haar "ziekte".

En weet je wat ze telkens zei?" Ik moet nog even... Laat ik gauw even... Ik kan nog net even..." ."Even" was haar stopwoordje geworden, en dus nu ook haar bijnaam.

Nu was er in het land een dokter die een heel wijs man was. Toen hij dat vrouwtje zag en haar hoorde praten, zei hij:

"Mevrouw, u bent heel erg ziek en ik weet wat u mankeert."

"Zeg het maar eens gauw dokter, want ik moet nog vlug even..."

"Zie je, daar heb je het weer", zei de dokter, "U bent zo haastig, U laat telkens de L liggen."

"Wat laat ik liggen?" vroeg ze.

"De L", zei de dokter. "Zet de L steeds voor EVEN."

"Goed dokter, ik zal het doen," antwoordde ze en weg was ze weer.

Maar telkens als ze de L voor "even" zette, schrok ze zich een hoedje.

"Ik moet nog L---even......, Laat ik gauw L---even.... ik kan nog net L----even..." Ze wist zich geen raad, plofte in een stoel en zei zacht:

"Zo kan ik nog wel even......... zo kan ik nog wel Leven." En vanaf dat moment liep ze zichzelf niet meer voorbij. Ze was zich ervan bewust geworden dat haar "even" haar belette van het "leven".Ze besloot van nu af aan te LEVEN en bleef gewoon zichzelf. Haar kwaal was snel genezen en ze dankte de dokter.U hebt mijn Leven gered!

Ze had de rust van binnen gevonden.

Voor iedereen die gehaast door het leven gaat en ook nog van alles "even" moet doen, denk aan vrouwtje "Even", vind de tijd en de rust om te Leven.❤️🧡❤️

Toen ik vandaag naar achteren in de tuin ging , zag ik op een courgetteplant deze prachtige dagpauwoog. Hij bleef gelukkig zitten alsof hij wist dat ik een foto zou trekken. Hij zal dus fier geweest zijn op zichzelf!

Mijn vorig logje had ik blijkbaar al eens gepaatst, gelukkig wees Rebecca mij er op. IK heb altijd iets in voorbereiding staan voor het geval ik geen tijd heb om iets te schrijven en ik zal het na de eerste plaatsing niet gewist hebben vandaar. Dus voor sommigen was het geen nieuwe log

Onze laatste BBQ vorige zaterdag was prima geslaagd en het weer was top dus iedereen content al startte de dag niet goed!

Ik zette de vaatwasser op zaterdagvoormiddag om plaats te hebben voor de lading van de namiddag en zie ... na de wasbeurt gaf ze de pijp aan Maarten en juist op het moment dat we 16 eters hadden..... Dat was even een kort gesprekje met die hierboven maar ja het zou dus op zijn ouderwets zijn wat de vaat betrof en het viel nog mee ook. IK had de kleinkinderen verwelkomd met het nieuws dat ze als verrassing mochten meehelpen met de vaat later op de dag.... Ik zag geen enkel stralend gezicht maar het kwam toch in orde in de namiddag!!

Zaterdag was weer een bewijs dat Murphy graag stokken in de wielen steekt.

Zaterdagavond was ik dan wel stikkapot want voor zo'n bende alles voorbereiden dat begint in de kleren te kruipen. Zondag was dan ook mijn rustdag maar intussen ben ik weer al terug goed bezig.

We hebben volgende week nog wat zomerse dagen die op ons wachten dus geniet ervan mensen want de herfst zal er snel zijn!

Een hartelijke groet voor iedere bezoeker!

105 kinderen van drie Gentse scholen en een toneelvereniging die ondervraagd werden over thema's van het leven zoals vriendschap, liefde, geld, geloof enz gaven schitterende antwoorden waarvan hier een selectie!

Over geld:

- Geld maakt mensen niet blij, maar je hebt het nodig om eten te kopen. Eten maakt de mensen wel blij. Isra, 6j.

- Ik ken kinderen die de armen niet willen helpen. Dus wanneer wij groot zijn, gaan er veel minder armen zijn omdat wij hen wel een beetje geld geven. Emile, 9j.

Over liefde:

- Wanneer kraaien verliefd worden, blijven ze voor altijd bij elkaar. Maar mensen zijn niet zoals kraaien! Youssef, 10j.

- Wanneer je verliefd bent op iemand geloof je dat die niet gewoon een mens is zoals wij maar een persoon die speciaal voor jou gemaakt is. Vera, 7j.

- Jongens kunnen niet verliefd worden op elkaar want dan zouden ze allebei op de knieën moeten gaan zitten wanneer ze trouwen. Dat gaat toch niet Senne, 6j

Over volwassen zijn:

- Volwassenen stoppen niet meer om naar een mooie bloem te kijken of naar een poes achter het raam te zwaaien. Ze stappen door en zeggen dat je niet moet treuzelen, Emi, 8j

- Als kind kan je meer genieten van je leven. Als je bv in de Efteling bent, kan je meer genieten van de attracties. Het enige wat grote mensen doen in de Efteling is op bankjes zitten of zagen over centjes! Fien, 7j.

Over de toekomst:

- In de toekomst willen ze alle vliegtuigen elektrisch maken maar ik denk dat dit heel lang zal duren om een vliegtuig volledig op te laden. Daar moeten ze wel eens over nadenken. Otis, 9j

- Ik denk dat er veel natuur zal zijn in de toekomst. Eigenlijk hoop ik dat vooral want er is ook veel kans dat er geen natuur meer zal zijn. Pauline 9j.

Over anders zijn:

- Anders zijn maakt je speciaal. Als ik niet anders was, zou ik niet meer mezelf zijn! Klaus 6 j.

Over werk:

- Ouders die veel slapen, zouden dat minder moeten doen. Ouders die veel werken, zouden meer moeten slapen. Daar zou mijn papa toch deugd van hebben. Ewoud , 7j.

Over geloof: - Volwassen geloven in God omdat zij nog van vroeger komen en vroeger geloofden ze bijna alles. Thomas ,10j

- Mensen geloven in een god omdat ze die lief vinden en er vertrouwen in hebben. Ik geloof in Zeus. Linus, 7 j

Over vriendschap:

- IK heb een vriendin met wie ik elke dag ruzie maak en toch blijven we vriendinnen. We kiezen dat niet.

Sommige jongeren hebben dan toch een eigen visie en zijn niet altijd kuddemensen.

Ik heb genoten van de uitspraken en bij sommige zelfs " amai, wijs " gezegd!

Aan iedere passant een fijn weekend en geniet ervan want het is wellicht een laatste zomerprik.

Voor iedere passant een lieve groet! De hitte trekt zich langzaam terug...

Gisteren haalden we hier lokaal 29gr en vandaag meer dan 30gr en dat in september... gewoon van het goede teveel tenzij je wil geroosterd worden!!

Braden in de oven wordt vaak toegepast bij grotere stukken vlees, wild of gevogelte want het is makkelijker om deze producten in de oven te bereiden dan in een pan of aan het spit. Ok, maar wat met al die honderden of duizenden die als een mals of taai stuk vlees op de stranden liggen te braden weliswaar niet aan het spit maar het scheelt niet veel?

Het weekend dat eraan komt zal het weer van dat zijn. Als je er ook zin in zou hebben hier een paar tips! 😉

Magere individu’s garen beter afgedekt om uitdroging te voorkomen. Dit kan gebeuren door een flinke laag zonnecrème over het stuk vlees te smeren!

Vetter vlees kan beter met de vetlaag naar boven in de zon liggen zo kan tijdens het braadproces het vlees meerdere malen bedropen worden met het braadvocht in dit geval het zweet om uitdroging te voorkomen. 🙂

Normaal geniet men als een mals stukje geroosterd vlees geserveerd wordt , maar in ons geval hier wordt dat gegarandeerd " blaasje prik" “ velletjes trek” en veel ai's en oei's na een paar dagen afzien en ongemak! Dus lieve mensen …bak en braad zoveel je maar wil maar dan liever een echt “ lekker eetbaar” stukje vlees!

Als je de berichten volgt op radio ,TV en in de kranten dan stellen veel burgers zich de vraag “ Waar gaat de wereld naar toe zowel ecologisch als humanitair of in welke wereld komt ons nageslacht terecht”…

Die vraag heb ik me ook al vaak gesteld, ongerust geworden door het negativisme dat er heerst en waarmee de media ons bijna dagelijks mee confronteert. Er is daarover al veel inkt gevloeid en ik weet dat ik me op glad ijs waag maar toch doe ik het !! “Vroeger was alles beter….” Maar dat zeiden onze ouders en grootouders ook al.

Elke generatie heeft weer andere dingen waarvan ze beweren dat het vroeger allemaal beter was. Iedereen zegt het steeds en elke generatie neemt het over. Maar is onze jeugd nu zoveel slechter?

De opvoedingsdoeleinden van ouders zijn in de loop der tijden veranderd. Vroeger werd de nadruk gelegd op het naleven van regels en deden de jongeren dat niet dan kregen ze straf of een pak slaag. Wie van ons heeft nooit een klap om de oren gekregen of een klap tegen zijn achterste?

Kan jij je inbeelden dat je (klein)zoon of (klein)dochter je aanspreekt met “u”? Zoiets is vandaag eerder een uitzondering dan een regel, nochtans was het in de jaren ’50 heel normaal. Kinderen moesten luisteren naar hun ouders , einde verhaal! Het standaardantwoord als je vroeg “waarom” was dan ook “ omdat ik het zeg”.

In de jaren ’60 stond er een protestgeneratie op , de hippies Het was gewoon een reactie van de jeugd tegen de strenge opvoeding van hun ouders. Ze vonden hun ouders maar saai, ouderwets enz en deden er alles aan om niet op hen te gelijken? Zijn we dat al vergeten?

Vroeger hield men een stuk meer regelmaat op na dan nu. De meeste dagen waren hetzelfde : vader ging werken, de kinderen gingen naar school en moeder deed het huishouden. De kinderen kwamen ts de middag naar huis om een boterham te eten en maakten ’s avonds braaf hun huiswerk.

Tegenwoordig zijn er veel gezinnen waar beide ouders werken. De kinderen gaan naar de opvang of komen thuis in een leeg huis. Iedereen leeft met een eigen agenda met vaak veel sporten, muziekles, clubs , etentjes met vrienden en nog zoveel meer dat “moet” waardoor burn-out’s bij ouders en uitgeblutste kinderen steeds vaker voorkomen. Kinderen worden meer aan hun lot overgelaten of moeten “ hun plan trekken”.

De kinderen van nu groeien op in een steeds meer veeleisende samenleving met daarbovenop veel meer “ verleidingen “ dan in onze tijd en dat geeft stress. Ze worden voortdurend geprikkeld door televisie, internet, sociale media en vrienden. Geweld zijn schering en inslag in hun wereld van games, internet en beelden op TV en internet. Drinken en drugs zijn niet langer meer taboe voor onze jeugd, ze worden er zowel op school , op straat en in het uitgangsleven mee geconfronteerd en een shotje of pilletje of zakje wiet is gemakkelijk te kopen want de meeste jongeren hebben zakgeld waar ze vrij over beschikken.

Had jij zakgeld toen je jong was? Wapenbezit is bij lange niet meer verboden, vandalisme is niet meer onder controle te houden , respect voor mensen en hun eigendom wordt blijkbaar niet meer doorgegeven in veel milieus .. Seks en porno waren in “onze tijd” taboe daar werd niet over gesproken of geschreven laat staan getoond, nu experimenteren sommige jongeren al vanaf hun 13/14 j , ze drinken zich regelmatig in het ziekenhuis en zorgen voor overlast en in veel gevallen komt dat omdat er van thuis uit niet genoeg controle is!

Tegenwoordig zijn er veel gezinnen waarbij beide ouders werken , de kinderen gaan al heel vroeg naar een opvang die in feite voor een deel de rol van ouders overneemt in tegenstelling met “ onze tijd” waar er meestal een moeder thuis die was . Materieel hebben veel jongeren het goed tot zeer goed en geld en luxe zijn geen probleem daar zorgen de ouders wel voor maar wat ze nodig hebben is een leidende hand , aandacht en structuur in kun leven en daar blijven velen in de kou staan in deze materialistische wereld..

De fout ligt echt niet alleen bij de jongeren. Sommige ouders en opvoeders zeggen te weinig “ neen tegen hun kinderen en voeden eigenlijk niet meer op! Velen hebben het te druk met zichzelf, hun baan hun sociaal leven en willen liever als een vriend van hun kinderen beschouwd worden en denken dat kinderen zo zichzelf wel zullen opvoeden .. Voel je al waar ik naar toe wil?

Als je alles op een rij zet dan hebben de jongeren het moeilijker om hun weg te vinden de dag van vandaag en liggen veel meer “ verleidingen” op hun pad dan in onze tijd. Sommigen gaan goed met de vele vrijheden om maar anderen hebben het niet in zich om binnen de lijntjes te leven en dan ontsporen ze en vooral over die ontspoorde jongeren wordt geschreven . De media “ snoept” bij manier van spreken van over al die extreme gevallen van geweld en vernieling dat is sensatie en dat verkoopt. Ze gaan geen woorden verspillen aan jou of ik of aan doodgewone jongeren want wij zijn te braaf alledaags. Slecht nieuws verkoopt beter dan opwekkend nieuws.

Daarom , hoe moeilijk het in sommige gevallen ook is mogen we niet alle jongeren over dezelfde kam scheren . Uitschot was er altijd en zal er altijd zijn maar we moeten oppassen dat we niet alle jongeren over dezelfde kam scheren of stigmatiseren. De meesten komen wel op hun pootjes terecht want er zijn echt nog veel goede gezinnen en jongeren. Ik wil er maar al te graag in geloven ..

Gisterenavond begon de avond bewolkt en regenachtig, maar doorheen de avond en de nacht klaarde de hemel op. En dat was goed nieuws.

Als je afgelopen nacht omhoog keek, kon je een blauwe supermaan zien en die is zeldzaam. Pas over 14 jaar, in januari 2037, is de volgende blauwe supermaan te zien. De vorige dateert van 2009. Elke maand draait de maan een rondje om de aarde. Doordat de maan wordt verlicht door de zon, zien we de maan in verschillende fases.Je ziet dus maandelijks ook een volle maan. Maar soms zie je aan de hemel een onwaarschijnlijk grote maan hangen, alsof hij is gegroeid. Dan spreekt men van een supermaan. De maan lijkt dan groter en helderder dan de gemiddelde volle maan.

Vannacht stond de maan op zo'n 357.000 kilometer afstand van de aarde, ofwel ongeveer 48.000 kilometer dichter dan op het verste punt. De maan was daardoor zo'n 14 procent groter en 30 procent helderder dan een "micromaan", dat is een volle maan die op haar verste punt van de aarde staat. De maan draait in een ellipsvormige baan rond de aarde en staat de ene keer dus wat verder weg van de aarde, de andere keer wat dichter bij. Als het dichtste punt samenvalt met een volle maan, dan spreken we van een supermaan.

De supermaan van gisteren was een extra speciale: een blauwe supermaan. Maar blauw is die niet. De naam slaat niet op de kleur van de maan, maar op zijn tijd van verschijnen. De tweede volle maan in één maand noemen we een blauwe maan. Dat is niet heel ongebruikelijk, want de maan doet 29,5 dag, iets korter dan een maand, om zijn rondje.

Waarom noemen we die tweede maan dan blauw en niet groen? Dat is niet helemaal duidelijk. Mogelijk is het begonnen na de zeldzame blauw kleurende maan toen de vulkaan Krakatau in Indonesië uitbarstte in 1883. Daar komt wellicht ook de Engelse uitdrukking once in a blue moon vandaan, wat zoveel betekent als 'hoogst zelden'. Zo zeldzaam is een blauwe maan niet: elke twee á drie jaar komt dit verschijnsel wel voor. Maar een blauwe supermaan, die zien we niet zo vaak. De volgende kans is pas in januari én april 2037. De Engelse uitdrukking "once in a blue moon" verwijst naar dat zeldzame fenomeen. Maar voor alle duidelijkheid: een blauwe maan kleurt niet blauw.

Heb je het rendez-vous gemist? Ik was er bij en zie hier mijn bijdrage… Maar met mijn GSM kan ik nooit bekomen wat professionele fotografen zien daarom wil je betere foto's surf dan maar eens naar supermaan.

</center

Gilbert en Edgard zitten tegenover elkaar in de trein. Gilbert vult een kruiswoordraadsel in. Plots schudt hij heen en weer met het hoofd en zegt tegen Edgard:

" Ik kan hem niet meer verder invullen, hij is zo moeilijk. Ik moet een woord invullen met 6 letters en de omschrijving is: 'vrouwelijk geslachtsorgaan' en het begint met een v. "

Waarop Edgard vraagt :

“ Is het vertikaal of horizontaal ?"

Waarop Gilbert antwoordt : " Horizontaal " .

"Tja", zegt Edgard, "als het horizontaal is weet ik het ook niet"

Nog een aangename avond en voor straks slaapwel!!

"MIJN ZOON, IK BEN IN DE LAATSTE WAGON"

Elk jaar namen Martin's ouders hem mee naar zijn oma voor de zomervakantie en gingen de volgende dag met dezelfde trein naar huis.

Op een dag zegt de jongen tegen zijn ouders: "Ik ben groot genoeg nu. Wat als ik dit jaar alleen naar oma ga? »Na een kort gesprek zijn de ouders het ermee eens.

Hier staan ze op het perron van het station, begroeten hem, geven hem een laatste tip door het raam, terwijl Martin blijft herhalen:

"Ik weet het, gij hebt het mij al honderd keer gezegd...! »

De trein vertrekt en de vader fluistert: "Mijn zoon, als je je plots slecht of bang voelt, dan is het voor jou! » En hij stopt iets in zijn zak.

Nu zit de jongen alleen in de trein, zonder zijn ouders, voor de eerste keer... Hij kijkt naar het landschap door het raam dat voorbij gaat.. Rondom hem lopen vreemden rond, maken lawaai, gaan in en uit de compartiment, de controleur geeft hem commentaar op het feit dat hij alleen is.. Een mens kijkt zelfs een trieste blik naar hem... Zo voelt de jongen zich steeds ongemakkelijker... En nu is hij bang.

Hij buigt zijn hoofd omlaag, kruipt in een hoek van de stoel, tranen stijgen in zijn ogen. Op dat moment herinnert hij zich dat zijn vader iets in zijn zak heeft gestopt.

Met een bevende hand zoekt hij dit papiertje en opent hij het:

"Mijn zoon, ik zit in de laatste wagon... »

Zo gaat het in het leven... We moeten onze kinderen laten gaan, vertrouwen in hen... Maar we moeten altijd in de laatste wagon zitten zodat ze niet bang zijn... We blijven dicht bij hen zolang we nog leven...