Wiste je dit ook

              1Mei betekent een boeketje meiklokjes dat krijgen jullie alvast van mij.

Bovenstaande woorden komen uit het nummer " Talk " van Coldplay , een lied dat mij meer aanspreekt omwille van de tekst eerder dan de song zelf en dat ik toevallig nog eens hoorde. Die woorden deden me denken aan wat een goeie vriendin  me onlangs zei nl dat het leven als een puzzel is.
Is het niet zo dat die vergelijking voor een groot deel klopt?
We zijn constant bezig met onze eigen levenspuzzel op te lossen. Soms vinden we het stukje dat we op een bepaald moment nodig hebben niet ook al is het er wel. Soms valt de puzzel uiteen en moeten we herbeginnen. Het lijkt ook constant alsof de puzzel stukjes mist en nooit compleet af zal zijn. Maar dat is nu net het levensdoel onze puzzel afwerken. Een metafoor die verdomd sterk lijkt te kloppen.
Talk ,de titel van het nummer waaruit de bovenstaande strofe komt, is trouwens een schone boodschap: Praat!!
Dat doen we tegenwoordig te weinig. Ja, er wordt veel gekletst maar weinig echt gepraat en dat is jammer want zo groeien we steeds verder uit elkaar en lijkt het alsof we allen een andere taal spreken. We praten zonder elkaar echt te verstaan, terwijl het op zich niet zo moeilijk is  maar het vraagt echtheid en daarbij moet je je ziel af en toe eens durven blootleggen en dat maakt het voor sommigen wat moeilijk
Je ziel blootleggen, tijd nemen om te vertellen wat er echt in je omgaat dat doe je niet zomaar. Openheid dat missen we in onze rush rush mentaliteit, in onze huidige samenleving. Praten zorgt er nochtans voor dat we ervaringen uitwisselen, puzzelstukjes uitwisselen of elkaar aanwijzen waar we het nodige stukje kunnen vinden. We kunnen het niet allemaal zelf leren, we hebben de anderen nodig en dat zien we vaak te laat in. Sociale vaardigheden zijn veel mensen met de jaren  kwijt gespeeld en daar zit de GSM voor een groot deel als schuldige achter.
Mijn puzzel is ook nog steeds niet af.  Ik lijk steeds te moeten herbeginnen maar zolang de nodige levensenergie er is, blijft het boeiend. Ik zie wel wat het uiteindelijk geeft als het laatste stukje gelegd is.

Voor mijn part mag dat nog lang duren en wil ik nog heel lang puzzelen als ik maar de mensen rondom mij heb die me dierbaar zijn en belangrijk om mijn puzzel te helpen vervolmaken.

 Ik zit even op de sukkel daarom dit vroeger al geposte logje.

Gepost op mijn blog in 2008 en zie nu eens nog steeds actueel

Als wij, al een tijdje vijftigplussers (zoals ze ons nu noemen, niet meer senioren of ouderlingen), de leeftijd van 100 jaar willen bereiken, moeten wij sterker in ons schoenen staan dan ooit, want:

Als de jeugd moe is, is ze aan vakantie toe.

Als wij moe zijn, zegt men "ze takelen af".

Als de jeugd bezwaren maakt, heeft zij een uitgesproken mening.

Als wij bezwaren maken, hebben we het niet begrepen.

Als de jeugd iets vergeet, hoor je hen zeggen "ik heb het waanzinnig druk" gehad.

Als wij iets vergeten, zegt men "dat is de ouderdom, of Alzheimer".

Maar wij ouderen zijn overleveraars, kijk maar naar de veranderingen die wij hebben meegemaakt, meebeleefd én overleefd:

Wij werden geboren vóór dat er sprake was van televisie, diepvries, flitscamera's, creditcards, computers, afwasmachines, microgolfovens, inductieplaten, droogkasten, stoomstrijkijzers, E-bikes, GSM en zo kan ik nog lang verder gaan.

Wij trouwden eerst en woonden dàn samen..

Wij werden geboren vóór er huismannen waren of deeltijdse banen, kinderdagverblijven, groepstherapieën, samenlevingscontracten of generatiepacten….

Wij hadden nooit gehoord van jongens met piercings, van bom-moeders, van H5N1.( variant van vogelpest virus) van LGBTQ (lesbian, gay, bisexual, transgender and queer.)

Wij gebruikten alleen ons geheugen met hersencellen, nu hebben ze daarvoor nog RAM en ROM en Harde Schijven vol Mega - Giga – en terrabytes.

Toen betekende "Made in Japan””rommel.

Een i-POT(D) was bij ons een stoofpotje om een ei in te koken.

Wij dansten op 45 en 33 toeren platen, nu heeft men Cd’s, DVD's en MP3's…..

Konijnen en ook andere zoogdieren aten nog selder, nu beschikken wij voor hetzelfde effect over Viagra , Vibrators…..

Aids was het Engels woord voor helpers.

Een relatie met iemand hebben, had te doen met zaken, en niet met een bed.

Wij zaten nog buiten op de stoep met buren te praten, nu gebruiken ze de GSM om elkaar iets te vertellen zo mogelijk met beeld.

Wij hadden nog een” kodakske” met zwart-wit film, nu nemen ze kleurenfoto's met een GSM die ze dan versturen met Bluetooth of ze gebruiken al een Blackberry Pda.

Het muziekpostje met koptelefoon is nu een homestudio met surround klank geworden.

De facteur bracht nog te voet de krant op zondag en de gratis gazet met de uitslag van de Ronde van Vlaanderen werd uit een vliegtuig van Het Volk naar beneden gesmeten, nu krijgt men 's zondags de uitslag op de PC van uit de website van de kranten.

Wij wisten niet wat geld uit de muur halen was of brood uit de automaat.

Wij hadden een afspraak met ons lief, nu is dat een "dating" met een "babe".

Als je nu iemand naar de maan wenst, kan het zijn dat hij er echt naar toe gaat.

Wij noemden het nieuws op de radio nog "het gesproken dagblad" nu slaat men ons om de oren met digitale radio en hoogdefinitie televisie.

De kleur "roze" had enkel met baby's te maken en "homo" betekende 'mens'.

Wij waren nog bij de scouts of bij de Chiro of andere jeugdbewegingen en jongens moesten legerdienst doen. Nu moet de jeugd zich afreageren als hooligan op de voetbal of door een joint op te steken of drugs te gebruiken.

Wij zijn de laatste generatie waarbij men een man moest hebben om baby's te krijgen.

Wij keken vroeger op een landkaart, of zelfs op een kompas om de weg te zoeken, nu gebruikt iedereen een GPS en kan niemand nog een wegenkaart lezen.

Maar beste vrienden, wij zijn ook al die toer op gegaan .Wij sturen ook nog zelden brieven met de post, maar e-mailen we of sturen een WhatsApp of een SMSje en met onze GSM luisteren we naar muziek, nemen we foto's en we kunnen er zelfs mee telefoneren .

Wij blijven ons aanpassen en leren nog elke dag bij op onze oude dag want wij willen er nog bij horen en niet volledig afgeschreven worden!

Zo slecht is het nu toch niet hé?

We zijn nu al ruim een week terug thuis en hebben al behoorlijk wat werk verzet binnen en buiten maar dat maakt dat ik hier of op de blogs maar weinig kom, ook is de inspiratie er nog niet.

Vandaag heb ik wel de getrouwen die hier iets neerzetten  een bezoekje gebracht en bedankt om hier binnen te springen ook al doe ik dat niet direct terug. Toch nog een handvol mensen die zich laten horen.

Het zonnetjes gaf vandaag de pijp aan Maarten maar zeg nu zelf we hebben er toch voor gezorgd dat ze Spaanse zon even meekwam met ons en ik lees overal dat het genieten was. Veel meer heeft een mens niet nodig als we maar buiten kunnen!

Ik wens iedereen een aangename avond en morgen gezond weer op zeg ik er altijd bij.

Wie het nu nóg niet gelooft …
De klimaatverandering is echt en we maken het op dit moment mee. De aarde warmt namelijk op en hierdoor verandert ons klimaat. De gevolgen voor de natuur en de nadelen van klimaatverandering zijn al zichtbaar met stijgende temperaturen, zeespiegelstijging, droogte, overstromingen en meer. Deze gebeurtenissen hebben invloed op dingen waar we afhankelijk van zijn en waarde aan hechten, zoals water, energie, transport, wilde dieren, landbouw, ecosystemen en de gezondheid van mensen.

Dat klimaatopwarming niet noodzakelijk betekent dat de temperatuur over de gehele wereld het hele jaar door hoger ligt dan normaal, dat is iets wat er bij de negationisten héél moeilijk in gaat. Dat het wél betekent dat het klimaat extremistische trekjes krijgt, willen ze maar half geloven, zelfs als het duidelijk zichtbaar is.

Ik profiteer van het mooie weer om in de bloementuin het onkruid te verwijderen zodat de bloemen over een paar weken plaats hebben om weer weelderig te bloeien. Wat me dit jaar opvalt is hoe droog de tuin erbij ligt niettegenstaande het voorjaar al heel wat regen bracht. De knollen die ik nu in de grond steek, moeten meteen water krijgen anders komt er geen leven in.

Wie dan toch stijfhoofdig wil blijven volhouden dat er met het klimaat niets aan de hand is, mag van mij eens een wandelingske gaan maken. De natuur ontluikt maar vraagt ook water. Boeren kunnen niets zaaien of planten omdat het te droog is en zo is het altijd wat ofwel te droog ofwel te nat. Maar ik geef niet op want een zomer met volop bloemen in de tuin daar doe ik het voor…en maar hopen dat het een mooie en kleurrijke Indian summer wordt.

Blogbezoekjes zitten er nu niet direct in sorry want ik profiteer van het weer om alles weer proper te krijgen buiten.

Voilà ik wil even bekomen van de siësta in de volle zon en op mijn PC klavier wat onzin neerzetten kwestie van mijn oververhit brein weer op niveau te brengen.

Nog 2 dagen en het zit er weer op voor dit jaar. Het was een vakantie met ups en downs deze keer. Ups als de zon volop schijnt of als de kinderen voor een unieke verrassing zorgen zoals op mijn verjaardag. Ups als ik aan het genieten ben in het zwembad of als we met de buren die we al zoveel jaren kennen gezellig samenkomen. Ups als ik een paar nieuwe snufjes op de kop kan tikken om mijn jaren van "wijsheid" kleur te geven want donkere kledij is aan mij niet besteed. Ups als we samen op ons eigen tempo wandelen , het gaat minder snel dan vroeger maar het lukt ons nog steeds ook in de heuvels hierachter. Waar zitten dan de downs?

 Dit jaar vooral het gesukkel met mijn tandvlees dat nog steeds niet opgelost is en dat ervoor zorgt dat ik weinig kan genieten van uit eten gaan. Down ook als de regen en koude wind de gezelligheid verbrod en dit jaar hebben we daar behoorlijk ons deel van gehad. Down bij de 2 sterfgevallen hier op de camping omdat je zo van dichtbij geconfronteerd wordt met jouw eigen einde...

MAAR... we blijven doorgaan vol goede moed en hebben weeral gereserveerd voor volgende winter bij leven en welzijn natuurlijk.

Drie maanden... als je ervoor staat lijkt het lang maar nu 2 dagen voor ons vertrek is het alsof ze voorbij gevlogen zijn. Maar we hebben het gehad dus keren we met een goed gevoel terug ttz als ik niet denk aan de bloementuin die te wachten ligt. Spijtig dat het onkruid niet wacht tot we terug zijn voor het aan het woekeren gaat....Neen, neen het zorgt ervoor dat we niet in een leeg gat vallen als we thuis zijn. Maar ik kijk er toch stilaan weer naar uit en ook om de kids weer eens te omarmen. Die jonge armen om je heen geven evenveel warmte als de zon hier maar dan op een andere manier.

Een dikke merci aan iedereen die mij gisteren geluk gewenst heeft ! Ik neem jullie wensen mee op trammetje 8.

1 maart 2025 staat in mijn geheugen en in mijn hart gegrift voor de rest van mijn dagen. Het is een dag geworden waarop we het leven vierden en meteen ook even stil stonden bij het afscheid van de vader van de schoonzoon dat ook op 1 maart doorging.
Het klinkt wellicht melig maar wat de kinderen voor mijn verjaardag samen geregeld hebben, overtreft alle verwachtingen en heeft me geroerd tot in het puntje van mijn hart. Nu begrijp ik waarom de dochter en onze schoonzoon vonden dat we niet op en af moesten vliegen voor de dienst en uitstrooiing van hun vader/schoonvader. Ik vind het zo sterk van hen dat ze hun verdriet even losgelaten hebben om mijn verjaardag kleur te geven. Ik heb hen gemist maar toch zoveel liefde ervaren!

Ik had zo’n kleine maand geleden een berichtje gekregen van de dochter dat ze een verrassing hadden en dat op 1 maart een zekere Ramon ons zou komen ophalen en ons naar een restaurant zou brengen , meer wisten we niet.
Dus stonden we gisteren zo rond 12u te wachten op die Ramon. Ik had al zwanzend nog aan de dochter gevraagd of het een knappe Spanjaard was die voor chauffeur zou spelen op mijn verjaardag. Een hele knappe zei de dochter maar jammer ma hij is al getrouwd.

Toen we een klopje op de deur hoorden, deed ik open en wie stond daar voor mijn neus…niet die knappe Ramon maar onze knappe zoon en de schoondochter. Ik was even van de kaart en van de wereld… ik geloofde niet wat ik zag . Het was alsof ik ik een andere wereld of in een film leefde, alles leek zo surreëel . De emoties werden me even te veel.

Van een verrassing gesproken en die zou nog intenser geweest zijn met de dochter een schoonzoon erbij want het idee kwam eigenlijk van de dochter. Blijkbaar had ze die verrassing voorgesteld aan haar broer vorige zomer op onze BBQ. Alles lag klaar voor 4 personen, vliegtuig ticketten , reservering hotel en restaurant. Het was nog een hele regeling om alles te veranderen .

De zoon en schoondochter waren vrijdag in de late namiddag geland en zaten op hotel in de buurt. Ze hadden een auto gehuurd zodat ze ons naar een top restaurant in Elche -zo’n drie kwartier rijden - kon voeren. Toen ik zag dat het restaurant een Michelin ster had, wist ik dat dit de volgende verrassing zou zijn. En of het zo was!!!! 14 gangetjes met aangepaste drank…en als slot een extraatje met 2 kaarsjes (een 8 en een 0 ) voor het dametje dat 80 werd. Alles top !
Terwijl jullie dit lezen, zijn onze gasten al terug thuis want maandag is werkdag!
Eigenlijk keek ik niet uit naar die 80 en twijfelde ik zelfs of ik dat zou vieren want met een zekere onrust dacht ik dat trammetje 8 evengoed mijn laatste wagonnetje van mijn levenstrein kon zijn . En na de dood van de schoonzoon zijn pa liep ik met de vraag rond “ Waarom lopen wij hier eigenlijk”? Maar na gisteren voel ik me terug rustig. IK weet nu dat mijn leven wel zin heeft want samen met Tony hebben we een steen verlegd in de rivier van ons leven ( zoals Bram Vermeulen zingt) .

Dat onze kinderen samen zoiets plannen, zegt mij dat -hoe verschillend ze ook zijn -er toch een band is tussen hen en als ik één wens heb dan is dat dat onze kinderen, hun partner en onze kleinkinderen de liefde en de band die we geprobeerd hebben door te geven onderling stevig vasthouden ook als wij er niet meer zijn.
Had ik mogen kiezen tussen een stapel geld - hoe groot ook - of dat gevoel dat ons gezinnetje me gegeven heeft ik had geen seconde moeten nadenken. Wat die 4 gasten mij gegeven hebben, verzoent me totaal met dat gevoel dat ik nu eigenlijk ook stilaan oud aan het worden ben. En hoe vlot van tong ik ook mag zijn ,ik zal nooit dat gevoel dat ze ik gisteren beleefd heb , kunnen beschrijven…De liefde die we hier ervaren hebben, de warmte en dat dankbaar gevoel overstijgen alle woorden….Als de mensen die je het liefs van al ziet alles even opzij schuiven om jou als ouder zo in de watten te leggen dan kan je alleen maar zeggen dat je een geluksvogel bent … Ik houd van hen “ To the moon and back”💞

De vader van onze schoonzoon( 76j) en bompa van onze 2 kleinkinderen langs die kant is in het weekend overleden. Eindelijk rust voor de familie na een paar zware weken  en nu kunnen ze beginnen  het verlies een plaats te geven.

Hier kan maar een gedachte vastgehouden worden nl mensen sterven maar liefde niet! Vaarwel Tony we zullen jou missen.

Hoe het hier gaat? Ik kan kort zijn ..het zijn niet de topdagen momenteel. Dat tandvleesprobleem is nog niet over maar er is beterschap maar dat is bijzaak ..
Eergisteren kreeg ik een telefoontje van de Nederlands dame( 85j) die tegenover ons woont met de melding dat ze niet goed was en in bed lag…. Ze had de deur losgemaakt en ik ben direct gaan zien…. Ik zag direct dat het niet ok was want ze praatte heel moeilijk en klaagde maar dat ze niets meer wist ook niet de namen van haar kinderen enz. Ze wilde dat ik de dokter opbelde wat ik ook deed maar die was juist vertrokken op ziekenbezoek en niet in de buurt. Het ziekenhuis moet haar verwittigd hebben want nogal snel telefoneerde de dokter terug. Ik zei haar wat er hier aan de hand was en dat ik een lichte TIA vermoedde. Ze heeft dan met de dame gesproken die intussen wat minder in de war was om te zien hoe haar reacties waren. Uiteindelijk werd een afspraak gemaakt in het ziekenhuis en is alles onder controle. Ze heeft wel een dag opname om allerlei testen te doen!

Kort daarna kreeg ik een telefoon van onze Luxemburgse vriend (86j) een huisje verder dat hij niet goed was en of ik het ziekenhuis kon opbellen voor een afspraak. Die man spreekt Duits en ook een beetje Spaans maar blijkbaar had hij hulp nodig. Intussen was hij ook al in het ziekenhuis en heeft hij een zware bronchitis. Maar tussen alles door zitten we hier al een tijdje te wachten op een telefoontje van het thuisfront want de vader van de schoonzoon is er erg aan toe en ligt op sterven….Morfine en sedatie houden hem nog in leven tot het einde. Een ellendige situatie die niet meer menselijk is als we foto’s en berichten doorkrijgen maar ja soms staan de dokters ook machteloos zelfs met papieren van euthanasie.. de patiënt moet dat nog steeds zelf verwoorden en hier kan het niet meer!!! ….
Het weer treurt precies een beetje mee want een stralende zon hebben we niet al is het niet koud zo’n 19gr.
Ik ben reeds weer een 2tal keer gaan zwemmen want dat mis ik echt hard maar omwille van die mondontsteking was zwemmen afgeraden… Nu maar duimen dat alles verder ok blijft en toch nog wat proberen te genieten.

Mamma mia! Hebben jullie dat gezien gisterenavond? Man ,man, man, wat een avond en wat een match! Club Brugge ( FCB) heeft met 1-3 gewonnen op het veld van Atalanta een Italiaanse ploeg met een budget dat een veelvoud aan miljoenen groter is ten opzichte van dat van Brugge… Wij, de simpele West Vlamingen door sommige anti supporters “ de boeren” genoemd hebben getoond wat we waard zijn en staan nu in de 8e finale van de Champions League de grootste Europese competitie waar meestal enkel grote, rijke en topploegen tegen elkaar uitkomen. Je moet het maar doen en hoe!!!
Na de thuiswedstrijd vorige week tegen Atalanta waar Brugge met 2-1 gewonnen had, kregen ze veel kritiek. Brugge zou zogezegd een onverdiende en licht toegekende penalty gekregen hebben waardoor ze we winst thuis hielden! Maar zie daar heeft FCB gisterenavond in een kolkend stadium in Atalanta op een volwassen manier en met een ruime zegen een antwoord gegeven. De ltalianen kregen gisteren ook een licht toegekende strafschop maar onze Mignolet stopte die en zorgde dat het kleine vlammetje van de thuisploeg niet in een vuurhaard veranderde.. Voilà van een statement gesproken.

Toen de loting vorig jaar bekend gemaakt werd , vreesde ik en samen met mij veel supporters dat het wel eens heel zwaar zou kunnen worden voor Brugge om zich te kwalificeren voor de 8e finale want ze kregen serieuze tegenstanders op hun bord nl Borussia Dortmund, Juventus, Sporting, Aston Villa. Manchester City, Milan, Celtic en Sturm Graz. niet de simpelste tegenstanders! En zie memorabeler worden matchen niet want Club Brugge staat in de 1/8e finales van de Champions League bij de 16 beste ploegen van Europa na een nieuwe stuntzege op bezoek bij Atalanta. …..
Dit was zo’n avond die je als fan van het Belgische voetbal nooit meer vergeet. Of je nu met een blauw-zwarte sjaal achter de televisie zat of niet, 18 februari 2025 zal voor altijd de geschiedenis ingaan als de wonderwedstrijd van Club Brugge op bezoek bij Atalanta. Vooral het verloop van de eerste helft in Noord-Italië krijg je amper uitgelegd aan wie het niet zag.
Hoewel mijn tandvlees nog niet volledig genezen is, ben ik gisterenavond met een big smile gaan slapen en stond ik vanmorgen met diezelfde smile weer op…..

Thanks Brugge YOU MADE MY DAY

FCB OLE OLE

Maandagavond 18u15 en nog steeds 16 gr….we zitten dus op een goede wei.😉

Intussen is mijn nieuwe bril klaar en ben ik hem aan het uittesten want hij verschilt toch een beetje met mijn oude bril. Het wordt even wennen .. En geloof het of niet maar de verloren zoon is ook boven water komen!!!!! Enfin nu heb ik een goede reservebril want mijn oudere reservebril thuis is nog van voor mijn staar operatie en was niet meer 100% ok. Waar die sloeber zich verstopt had? Neen, niet door de WC verdwenen maar onder een sweater aan de kapstok in de kast. Wellicht is hij bij het uitdoen van de pull aan de mouw blijven haperen en zo op die kapstok terecht gekomen. Ik had nochtans ook in de kast gekeken maar niet onder elke mouw!!! Tot daar de brillen historie!

Met het tandvlees is er beterschap maar bij lange nog niet gedaan. Vrijdag ben ik nog eens naar de tandarts geweest , terug de pijnbank op en de 24ste moet ik terug. Tegen dan zou de antibiotica moeten gewerkt hebben maar ik vrees dat die verdomde bacterie nog niet weg zal zijn .Jaja , het is een taai en koppig beest dat met mijn voeten speelt en het geeft – zoals het vrouwtje- niet snel op. Ik eet nog steeds boterhammekes zonder kosten en meestal gepureerde maaltijden. Dat laatste is een tegenvaller want je kan hier zo lekker gaan eten en dat is nu even een probleem!

Voor de rest genieten we hier volop samen met enkele vrienden of gezellig met zijn tweetjes. Zwemmen mag ik nog steeds niet om te voorkomen dat ik een slok water binnenkrijg die niet kiemvrij is en dat is niet aan te raden met mijn smoelwerk! 😏 We lezen en zien dat thuis het weer ook stilaan betert en dat jullie niet meer moeten jaloers zijn .. hopelijk blijft het zo.

Een warme Spaande groet.

Het was hier een zonnige Valentijns dag met een goeie temperatuur maar ik heb niet echt kunnen genieten want ik moest tegen 9u al bij de tandarts zijn om mijn boventanden onder handen te nemen. Ik kwam er buiten met een slapende bovenkant van mijn mond en de onderkant voor een deel dus gaan eten voor Valentijn zat er niet in want ik mocht niets hards eten vandaag!

Het is eens een andere manier om te vieren hé hoewel we niet echt zo van die meelopers zijn om al die uit Amerika overgewaaide feestdagen te vieren!

We zitten intussen al halfweg onze vakantietijd. Niet te geloven hoe snel de tijd hier vliegt! Maar ik kan ook zeggen we hebben nog een tweede helft te goed van onze vakantie dat klinkt positiever. Voor de rest alles ok met ons en kleine kwaaltjes nemen we er maar bij want er lopen hier veeeeel ouderen rond die er stukken erger aan toe zijn dus we klagen niet!

Een dikke merci aan de lieve trouwe bezoekers voor hun lieve Valentijnswensen. 

Sorry dat ik hier zo weing kom maar we zitten echt niet veel binnen en ik ook niet veel voor mijn scherm want we genieten zoveel mogelijk van de zon en het gezelschap hier. Maar het doet wel deugd als ik eens op mijn blog kom dat er toch nog mensen zijn die volhouden  en de moeite doen om iets neer te schrijven doe ik bijna geen ronde.
Deze week was niet echt mijn week. Op zondag ben ik hier in ons huisje mijn bril verloren. We hebben alles omgekeerd en verschoven en uitgeladen tot zelfs in de frigo en diepvries gekeken en ook in de vuilbak maar tevergeefs ik vond mijn bril niet terug.

Ik was 's morgens wel naar het toilet geweest en had daar op mijn GSM een stukje krant gelezen want als je op vakantie bent moet je elke minuut goed gebruiken. 😃Toen had ik mijn bril nog op want ik kan niets lezen zonder! Ik draag die normaal aan een koordje rond de hals. De laatste tijd durfde de linker kant al eens van het koordje glijden en ik vrees dat dit ook die bewuste morgen gebeurd is. Dan hangt mijn bril te bengelen aan mijn rechter schouder en wellicht is die bril bij het draaien om door te spoelen van mijn schouder gelegen en samen met mijn " legsel" doorgespoeld . Probeer het maar eens , het lukt je nooit maar dat is het enige dat nog restte want ook de poetsvrouwen hebben alles nog eens grondig bekeken maar nada!!!

Ik heb altijd een reservebril mee op reis maar natuurlijk nu juist niet. We zijn dan maandag maar naar een oculist geweest om een nieuwe bril te bestellen. Omdat ik geen bril meer had , moesten mijn ogen getest worden Ik heb in België nog nooit zoveel metingen gehad en testen gehad als hier ook niet bij de oogarts . Dus als die nieuwe bril niet ok is dan begrijp ik er ook niets van. In de loop van volgende week zou hij klaar zijn.Nu draag ik zowel binnen als buiten mijn zonnebril om te lezen en zie ik " la vie en marron. "
IK heb al maanden last van mijn tandvlees en ga daarvoor al sinds vorig jaar april naar een tandarts. Omdat ik veel tandsteen aanmaak , werd ik in een programma gezet om elke 3 maanden langs te gaan om die tandsteen te verwijderen maar zonder succes de pijn bleef en het tandvlees zag na een tijd vuurrood. Mijn laatste behandeling was in november maar sinds dan ging het van kwaad naar erger. Eten werd een marteling en toen we hier aankwamen, wilde ik een second opinion maar ik kon pas deze week langs de arts ( een Nederlandse tandartsen praktijk) passeren. Die trok ogen op toen hij mijn vuurrood tandvlees zag en vroeg of er nooit een tandarts in België antibiotica voorgeschreven had. Niet dus!!
Ik zei hem dat ik elke dag met bloedend tandvlees zat als ik mijn tanden poetste en hij hoefde geen uitleg want hij nam zelfs een foto omdat hij nog nooit zo'n ontstoken tandvlees zag. Ik neem nu heel zware antibiotica om te genezen maar hoe dan ook de tandsteen moest verwijderd worden want blijkbaar kan daardoor ook een ontsteking ontstaan. Ik zei dat ik 3x per dag de tanden poets en dat ik om de 3 maanden de tandsteen laat verwijderen maar blijkbaar is het nooit goed gebeurd. Ik kreeg 6 verdovingsspuiten in mijn onderste tandvlees omdat het anders onmogelijk zou zijn om die tanden te behandelen. Ik moet zeggen dat ze heel voorzichtig geweest zijn want ze waren wel 1 uur bezig enkel met de onderkant van mijn gebit.Op Valentijn moet ik terug voor de bovenkant maar hopelijk heeft tegen dan de antibiotica haar werk al wat gedaan.

Zwemmen heb ik al gans de week niet gedaan want je krijgt altijd wel wat zwemwater binnen en dat zit ook vol met microben en bacteriën en dat is niet bevorderlijk voor een gekwetst tandvlees. Ik leef dus op vloeibaar voedsel . Vandaag heb ik voor het eerst wat anders gegeten en dat viel relatief mee.

Gelukkig is het weer hier een oppepper en ik zeg altijd onkruid vergaat niet dus het zal -hopelijk- eindelijk weer goed komen!!

Voilà nu weten jullie hoe het hier is .... tsja we komen al 15 j naar hier en hebben elk jaar wat voor. Duimen dat dit onze jaarlijkse verrassing is

Fijn weekend aan iedereen die langskomt.

Eventjes laten weten dat alles hier ok is en het weer toch stukken beter is dan op het thuisfront dus blijven we nog even hier. En om jullie op te vrolijken na al die regen dit...

Een hartelijke groet.

Soms word je op een onaangename wijze geconfronteerd met de realiteit nl het leven… het duurt toch maar even.
Zondag toen we naar het lokale restaurant gingen om een thee te drinken, werden we verrast door de aanwezigheid van politie op onze locatie. We dachten al aan diefstal of andere misdaden maar de werkelijkheid was eigenlijk confronterend. Een Nederlands koppel van vooraan in de 70 verblijft hier 2 straatjes onder ons. Elke morgen laat de man de hond uit en dat is het moment waarop de dame opstaat en koffie zet en het ontbijt klaarmaakt. Zondag was het dus ook zo alleen toen de man terug kwam, was er geen ontbijt noch koffie. Zijn vrouw was opgestaan maar moet een hartinfarct gehad hebben want ze lag dood naast het bed. Dat verklaarde de aanwezigheid van de politie. Die mens was echt totaal van de kaart en liep er als een zombie erbij. Het ergste was dan nog dat hij niet meer binnen mocht gaan en moest wachten tot de wetspolitie er was.
In onze zone is er maar 1 wetsdokter en die woont in Alicante zo’n 60 km hier vandaan. Het heeft tot na 13 u geduurd voor die er was en de dame lag er al van rond 9u30. Gelukkig hebben die mensen vrienden die in de buurt verblijven en de man opvingen. Die hebben de familie opgebeld en op de hoogte gebracht. Momenteel zijn de twee dochters gisteren al aangekomen om hun pa bij te staan want de formaliteiten en paperassen in zo’n geval zijn enorm. De repatriëring van een lichaam naar het thuisland is niet simpel.
Er verblijven hier veel Nederlanders en Belgen en iedereen was erg aangedaan want de meesten kennen mekaar. Zo zie je maar dat je van elke dag moet genieten want morgen knippen ze hierboven de draad door en ze kijken niet naar de leeftijd . Een oude vriend van Tony - die jaren naar Spanje kwam ook al was hij in de 90- had als lijfspreuk :” Cada dia es un regalo” wat wil zeggen “elke dag is een geschenk” en zo is het toch. Ok er sterven ook jonge mensen maar als je op tram 7 of 8 zit en je bent nog samen met je partner dan is dat toch een geschenk want dan leef je toch al in je krediettijd zeg ik altijd en dat is niet aan iedereen gegeven.
Intussen gaat het leven hier weer verder maar telkens als ik voorbij de plek van die mensen kom dan sta ik er toch weer even bij stil.
Daarom lieve bezoekers… carpe diem of pluk de dag want vandaag heb je en morgen moet je nog krijgen!