Het is weeral zover...

Inderdaad, jullie zitten we degelijk bij sennet en verder moeten jullie bij mijn logje van vandaag ook aan niets anders denken!
Wie mij het onderwerp aangebracht heeft? Onze blogvriend Amor Fati, natuurlijk ( zie bloglink onder favorieten) met zijn reactie gisteren!!!

Ik hoop dat jullie vandaag net zo hebben genoten van het mooie weer als ik. Heerlijk al die zonnestralen op je gezicht. Ik kan er maar niet genoeg van krijgen en dan denk ik terug in de tijd en hoe bepaalde kledingstukken toch een verschrikking waren bij warm weer.
Zo eentje was dat fameus korset met jarretellen. En dat had qua looks niet de minste vergelijking met wat nu op de markt is!!





Een tijdje heeft men geprobeerd om mij ook op te nemen in de orde van de " korsettendragers". Waar dat goed voor was, weet ik ook niet want als kind was ik zeker niet aan de mollige kant.  Als ik nu nog denk aan dat " roze" geval met baleinen en haken inclus.....Wat een ellende . Zo'n  korset prikte en knelde en de baleinen kraakten bij elke ademhaling.

Ik denk dat die korsetten vooral dienden  omdat daar jarretelles aan vast hingen. Ik heb niet lang korsetten gedragen. Het was al erg genoeg dat men mij in een figuurlijk keurslijf geduwd had op internaat, het letterlijke kon ik wel van mij afgooien..!
Omdat ik nogal sportief actief was, zat dat ding meer in de weg dan goed was. Ik heb mijn buikspiertjes toen maar laten werken en weg met dat ding!!!

Maar aan de jarretellehouders ben ik niet ontsnapt.
De jarretelle werd door ons "dames" gebruikt om de kousen mooi glad op te houden.
Die jarretelles.... naast het korset waren nog zo'n vreselijk ding! Het was zo'n bandje dat je om de lenden droeg waar vaak het lipje waar een knopje aanzat om aan de bovenzijde van je nylons te doen, afbrak. Dat kon je dan tijdelijk toch nog oplossen door een knoop of een los muntstukje te gebruiken. Ik toon hier wat ik bedoel

 
Soms hielp ook een veiligheidsspeld, zodat je nylons ( met naad) mooi strak gespannen bleven.
Wat was ik blij toen eindelijk de panty’s verschenen . . . . . dat was een verbetering zeg. Trouwens met die nylons en zeker in het begin die met naad, moest je steeds kijken of je de boel zo had vastgemaakt, dat de naad netjes recht liep.Pfff
Ook bij het fietsten was het ook even kijken of je wel ‘netjes’ op de fiets zat zodat de bovenkanten van je nylons niet zichtbaar waren als je fietste. Wat een gedoe was dat toch, gelukkig dat dat nu niet meer hoeft. Heerlijk die lange broeken van nu, dat mocht vroeger niet, dat was niet vrouwelijk.

Ik weet nog (sommige dingen vergeet je nooit meer) dat ik bij mijn eerste paar jarretelles dacht:
"Moet ik dat écht mijn hele leven dragen? Nou, dan maar geen dame.. Ik neem gewoon sokken, of een maillot!!" (want die waren er al wel toen.)
Ik weet ook dat ons ma later na de korsetten ook jarretelgordeltjes droeg. Die knoopjes floepten vaak los en dan moest ze even stiekem met de rokken omhoog dat ding weer vastmaken. (En ik als klein kind nieuwsgierig vragen: "Ma, wat doe je doar")?

Ja die jarretels...  Wat een afschuwelijk gevoel was dat, zeker als je kousen eigenlijk een beetje te kort waren. Dan trok dat helemaal vanuit je middel naar beneden...
Dat is dus nog zo'n jeugdherinnering voor ons " oudjes"... of ben jij dat al vergeten?

De volgende keer dat je je handen wast en je vindt de temperatuur van het water niet echt aangenaam, denk er dan eens aan hoe het er ooit aan toe ging... Hier volgen een aantal feiten uit de jaren 1500:

De meeste mensen huwden in juni, omdat ze hun jaarlijks bad namen in mei en dus in juni nog redelijk fris roken. Tegen die tijd begon men echter toch al lichtelijk te stinken en dus droeg de bruid een boeketje bloemen om haar lichaamsgeur te verbergen. Daar komt dus het gebruik vandaan dat ook vandaag nog de bruid een bruidsboeket draagt.

Een bad bestond uit een grote kuip die gevuld werd met heet water. De heer des huizes genoot het privilege van het schone water, daarna volgden de zonen en andere mannen die deel uitmaakten van het huishouden, dan de vrouwen en tenslotte de kinderen. De baby's waren als laatsten aan de beurt. Tegen dan was het water zo vuil dat je er makkelijk iemand in kon kwijtraken... Vandaar de uitdrukking "de baby met het badwater weggooien".

Huizen hadden in die tijd strooien daken zonder houten gebinte. Het was de enige plek waar de dieren zich warm konden houden en dus leefden de katten en kleinere dieren (muizen, ongedierte) in het dak. Als het regende werd het daar glibberig en soms gleden de dieren dan uit en vielen van het dak.
Vandaar het Engelse gezegde "It's raining cats and dogs".

Niets kon verhinderen dat er dingen in het huis vielen. Dit was een echt probleem in de slaapkamer waar ongedierte en uitwerpselen je schone beddengoed konden bederven. Daarom werden bedden voorzien van grote palen om een laken over te hangen dat dan toch een beetje bescherming bood.
Zo is het gebruik van hemelbedden ontstaan.

In die tijd kookte men in de keuken in een grote ketel die altijd boven het vuur hing. Elke dag werd het vuur aangestoken en werden er ingrediënten toegevoegd aan de ketel. Men at meestal groenten en weinig vlees. Men at deze stoofpot 's avonds en liet het overschot in de ketel. Dit werd dan 's nachts koud en 's anderendaags begon men gewoon opnieuw.
Zo zaten er in hun stoofpot vaak dingen die er al heel lang inzaten...

Soms kon men een varken krijgen en dan voelden men zich heel bijzonder. Als men dan bezoekers over de vloer kreeg, dan hing men het stuk varken op om op te scheppen. Het was namelijk een teken van weelde als een man spek naar huis kon brengen. Men sneed dan een stukje af om te delen met de gast en kauwde iedereen gezellig op het vet.

Wie geld had, kon zich tinnen borden veroorloven. Voedsel met een hoge zuurtegraad zorgde er voor dat een beetje van het lood in het voedsel terecht kwam wat vaak tot een loodvergiftiging en de dood leidde. Dit gebeurde het meest met tomaten, waardoor tomaten de volgende +/- 400 jaar als giftig werden beschouwd.

Brood werd verdeeld volgens je sociale status. Arbeiders kregen de aangebrande bodem van het brood, het gezin at het middendeel op en gasten kregen de bovenste, krokante korst. Men gebruikte loden bekers om bier of whisky te drinken. Die combinatie zorgde er soms voor dat de drinker een aantal dagen buiten westen was! Als de dronkaard dan bewusteloos gevonden werd langs de straat, werd hij vaak gereed gemaakt om begraven te worden. Hij werd dan een aantal dagen op de keukentafel gelegd en de familie at en dronk aan diezelfde tafel en wachtte af of hij nog wakker zou worden.
Vandaar het gebruik van de doodswake.

Engeland was oud en klein en de bevolking vond geen plaats meer om de doden te begraven, dus werden er kisten uitgegraven en de beenderen naar een beenderenhuis overgebracht, zodat ze de graven konden hergebruiken. Bij het heropenen van deze kisten, ontdekten ze dat er bij 1 op 25 aan de binnenkant gekrabd was en beseften ze dat ze levenden hadden begraven. Van toen af werd er een touwtje rond de pols van een lijk gebonden dat omhoog leidde en verbonden was met een belletje boven de grond. Iemand moest dan heel de nacht op het kerkhof zitten om te horen of de bel niet rinkelde.
En zo werd er wel eens iemand "gered door de bel".

Wie zei er ook alweer dat geschiedenis saai was...?

Fjak@ was mij gisteren even te snel af, maar deze kent ze misschien nog niet?

Aan een schaap dat aan de bar zit vragen of hij lam is.
Achterin de kerk roepen dat je de kogel hebt gevonden.
Bij een afrekening in het criminele circuit vragen om een bonnetje.
Confetti kopen voor op je snipperdag.
De Metro in de spits lezen en de Spits in de metro.
Aan een homo vragen of hij het kontje van het brood wil.
De cursus lassen voor beginners die is afgelast.
De kaft van de Koran scheiden.
De spits van het team van de tegenstander afbijten.
Dikke vandalen die ruzie opzoeken.
Een Bob zonder vrienden.
Een Chinese invalide in een lolstoel.
Een avondje doorzakken op een kapotte barkruk.
Een beul die op maandagmiddag roept dat de kop er af is.
Een bij-gelovige imker.
Een bliksembezoek brengen tijdens een onweersbui.
Een blinde die te diep in het glaasje heeft gekeken.
Een boswachter die een uiltje knapt.
Een brandbrief met een watermerk.

Ken jij er ook nog, laat maar komen!

Ons hummeltje en grote broer komen een paar dagen logeren dus zal oma de handjes vol hebben en moet het PCeeke even in de wachtkamer......

Maar even dit:


Ik kon niet wachten tot Pasen !!

   

Laat mij even gerust, bel mij niet op
 neem geen contact en stop met mailen.
Ik doe vandaag zoals zo velen
ik sluit mij af, verdwijn, ik stop.

Ik heb aan schoonheid een gemis
het leven is mij grijs en vuil.
Ik neem er afstand van, ik schuil
 ik sluit mij op tot alles proper is

Lentepoets, borstel, emmer, zeep en water
 ik schuur en dweil de winter buiten,
wat donker was, wordt nu weer licht
wie proper is, behoeft geen psychiater.

Ik wil weer zon doorheen de ruiten,
maar eerst nog even dit gedicht.