Berichten van 1 januari 2018 tot 31 december 2018

Vandaag is het al 10 j geleden dat ik mijn gal liet wegnemen … Het verlies is stilaan verwerkt. Mijn afscheidsbrief van toen kwam ik toevallig tegen.

"Al die jaren was je mijn trouwe gezel. Je was er steeds voor mij zonder dat ik het besefte. We waren zo innig met elkaar verbonden tot je opeens mijn leven kwam vergallen...Waarom verstoorde je zomaar mijn dagen met je bittere oprispingen? Jij, die mij zo eigen was, lag stilaan als een steen op mijn maag, je maakte mij het leven zuur, ik begon mijn vertrouwen in jou te verliezen. We hebben samen onze problemen proberen uit te praten ze zelfs vanuit een ander licht bekeken...

Iedereen zei: " Je bent beter af zonder ... kan alleen maar je leven vergallen" . Maar niemand besefte hoe intens we met elkaar verbonden waren.

Je was er al vanaf mijn eerste levensdag. Je was er als ik je nodig had. Stil en ongemerkt deed je je taak mijn trouwe vriend. Tot het bittere einde hield jij het vol. Waarom ga je nu plots een andere weg op? Is het zo moeilijk om ook in de herfst van mijn leven trouw aan mijn zijde te staan? Hoe moet ik nu die leegte in mij opvullen? Het is zo moeilijk om uit te leggen hoe het aanvoelt om een intieme levensgezel te moeten missen, jij die een stuk van mezelf was. Nooit zal ik mij nog compleet voelen! Hoe graag had ik jou op je vertrouwde plekje gelaten we waren zo intens met elkaar vergroeid, maar ons vertrouwen is definitief gebroken. Je bent al een tijdje jezelf niet meer en sleept mij mee in je bitterheid. Vaarwel dan maar, mijn vriend.

Ik staar nu vanuit mijn bed naar jouw tergend aandenken dat jij achterliet... 1 luttele steen..De kleintjes waren het aanschouwen niet waard. Is dit jouw gram omdat men jou weggerukt heeft uit mijn leven? Is dit het einde van onze levenslange relatie? Toch zeg ik zeg je nog éénmaal "dank" mijn trouwe gezel voor wat je al die jaren voor mij deed. Je was een stuk van mezelf geworden Maar hier scheiden onze wegen... Ga nu maar ergens anders je gal spuwen!"

Rust In 't Putje

De vakantie is gedaan, de scholen zijn opnieuw geopend om de slapende grijze massa van onze jeugd na 2 volle maanden terug wakker te maken!  Wij senioren willen niet achterbollen hé en daarom deze eenvoudige oefening!! 

Rustig blijven, diep inademen, langzaam articuleren en volgorde respecteren en het lukt!! Allé hier toch

In een zeemansdorpje woonde eens een meisje, Barbara genaamd. Barbara maakte de allerlekkerste rabarberpudding in de verre wijde omtrek, en iedereen was zo gek op de rabarberpudding van Barbara dat iedereen haar Rabarberbarbara noemde.

Omdat Rabarberbarbara op een gegeven moment zo bekend was geworden met haar rabarberpudding, besloot ze om haar eigen bar te openen. Natuurlijk werd de bar de Rabarberbarbarabar genoemd. Rabarberbarbara had in haar Rabarberbarbarabar nogal wat vaste klanten, maar veruit de meest bekende klanten waren wel 3 barbaren die regelmatig van rabarberbarbara's rabarberpudding genoten in de rabarberbarbarabar. En omdat deze barbaren zo vaak in de rabarberbarbarabar kwamen om rabarberbarbara's rabarberpudding te eten kregen zij op een gegeven moment de bijnaam ' Rabarberbarbarabarbarbaren'.

De e Rabarberbarbarabarbarbaren hadden natuurlijk ook lange stoere baarden en deze werden natuurlijk de rabarberbarbarabarbarbarenbaarden genoemd. Als de rabarberbarbarabarbarbaren hun rabarberbarbarabarbarbarenbaarden wilden verzorgen, dan gingen zij altijd naar de barbier: De rabarberbarbarabarbarbarenbaardenbarbier.

De rabarberbarbarabarbarbarenbaardenbarbier besloot om samen met de rabarberbarbarabarbarbaren een barbecue te organiseren: Een rabarberbarbarabarbarbarenbaardenbarbierbarbecue.

Als je dit kunt uitspreken zonder fouten dan ben je ook uitgenodigd!

Na die lange hete zomer ben ik eindelijk terug uit mijn cocon geraakt en had direct zin om er terug in te kruipen als ik zie wat er allemaal ligt te wachten in de groenten - en bloementuin.

Sommige groenten hebben de hitte getrotseerd en leveren nu een oogst die we met zijn tweetjes nooit op kunnen! Oma is dus aan het invriezen en verwerken om vooral uit te delen aan de kids! Sommige bloemen hebben zich herpakt na die paar regenbuien en kleuren uiteindelijk toch mijn tuin , andere zijn aan een serieuze snoeibeurt toe .. dus vervelen zal ik me de eerste weken niet!

September staat hier ook genoteerd als een bijzondere drukke maand met elk weekend wel ergens een etentje en bezoek! De weegschaal steek ik dus best even weg alhoewel… alles gaat hier met mate hoor!!

Ik kijk vol verwachting uit of we nu al dan niet bij de zomertijd blijven want voor mij hoeft die omschakeling echt niet!

Als ik jullie vertel dat we morgen nog gaan “ nieuwjaren” geloven jullie het nooit maar inderdaad pas nu is er een geschikte datum gevonden om dat bij het nodige natje en droogje te doen!! Meteen kan ik de 4 van de zoon ( die er ook zullen zijn) een goeie start wensen in het 5e, 3e, 2e middelbaar! Of ze dat even tof zullen vinden als oma is nog maar de vraag!!

En voor de rest.. de boer ploegde voort en wij ook!!!

Vergeetachtigheid, ik dacht er geen last van te hebben en toch…de laatste tijd overvalt het me af en toe. Ze hadden mij altijd gezegd dat het vergeten te linken was aan de ouderdom en dus dacht ik maar ik heb nog tijd. Maar wanneer ben je nu oud en vooral oud genoeg om te vergeten?

Ik ben nog niet oud – zo denk ik toch - maar toch betrap ik me er op dat ik soms iets vergeet zoals gisteren .Ik moest dringend naar het dorp om papieren af te geven bij CM. Kom ik daar aan zie ik dat ik vergeten was om die papieren mee te nemen! Och…het kan gebeuren.

Maar nu ik er aan denk, verleden week was ik ook al een paar zaken vergeten en zelfs de week ervoor.Ik herinner me zelfs dat ik verleden jaar verschillende zaken op het programma of in mijn agenda staan had die ik totaal vergeten ben. En zelfs verder in de tijd vergat ik niet van iets te vergeten. Naar het schijnt vergat ik soms zelfs te luisteren naar ons ma. Ja, als ik zover moet terugkeren in de tijd dan wil dit zeker zeggen dat ik al oud was op jonge leeftijd.

Och…het compenseert dat ik me vandaag zoveel zaken herinner die ik vroeger vergeten ben. Hoewel, vandaag is het te laat en vergeten is vergeten. Te laat om nu nog te doen of te hernemen wat al veel vroeger moest gedaan zijn.  In feite zet het mij aan het denken en stel ik mij de vraag of ik sommige zaken nu echt vergeten ben of dat het bewust gewist heb uit mijn geheugen.

Ach, hoe meer ik er zit aan te denken hoe meer ik besef dat vergeten niet bestaat. Als men iets vergeet en men er vroeg of laat terug aan denkt is het niet helemaal vergeten hé. En herinnert men zich helemaal niets dan is het er misschien nooit geweest en hoeft men nog geen schrik te hebben om iets vergeten te zijn. En toch twijfel ik soms….Soms denk ik…mijn verstand draait op volle toeren om mij toch iets te herinneren dat ik misschien had moeten doen. Maar nee er komt niets en blijkbaar ben ik het dan echt vergeten!

Nee…ik noem dit niet vergeten en zolang ik het niet zeker weet of mij kan herinneren ,noem ik het “twijfelen” of “onzekerheid”. Ik kan dus besluiten dat men zeker niet mag twijfelen of onzeker zijn wil men echt vergeetachtig zijn!  Volgen jullie nog?

Eigenlijk is politiek voor mij een “ver van mijn bed show” want politiekers zijn allemaal gelijk .. een groep kleuters jaloers op het speeltje van een ander en als ze het zelf in handen krijgen dat speeltje alleen maar gebruiken voor eigen lof en glorie .. egotrippers van het bovenste knoopsgat. Sorry als ik daarmee op iemands tenen trap maar tot het tegendeel bewezen is en iemand eens optreedt met degelijke wetten zal ik nooit een aanhanger van politiek worden! Gemakkelijk is het zeker niet al laten die vele lege plaatsen in de senaat en het parlement iets anders vermoeden zonder van de slapers en GSM verslaafden tijdens debatten te spreken….

Maar mijn ergernis vandaag gaat over Trump zoals die nu weer spartelt als een vis op het droge. Cohen – de ex- advocaat van Trump - lekte onlangs een tape waarop te horen is hoe hij met Trump bespreekt zwijggeld te betalen aan een naaktmodel. Ook liet hij weten dat Trump wel degelijk wist van de ontmoeting tussen zijn campagneteam en een Russische delegatie. Natuurlijk is Cohens bekentenis belastend, maar reken maar dat Trumps dream team zal proberen gehakt van die verklaringen te maken. Trump zal zich wel weer uit die zwijggeld affaire weten te klappen!! Z’n kiezers zullen hem nooit laten vallen, zeker niet nu het zo fantastisch gaat met de VS-economie: de Dow Jones op een all time high, de werkloosheid op het laagste niveau van deze eeuw en ten slotte een economische groei van zo’n 4% op jaarbasis. En zoals we allemaal weten, althans zouden horen te weten, gaat het om de economie. Nog zes jaar doorbijten mensen..

Wij aardbewoners zijn toch een zootje onvoorspelbare globetrotters… hoe gekker en extremer hoe meer succes dat lijkt te verzekeren…

Stel je eens voor dat er buitenaards leven is - het zou arrogant zijn om te geloven dat wij de enige levende wezens in het heelal zijn in welke vorm dan ook - hoe verkopen we het aan hen dat een man als Trump aan het hoofd van zo’n land kan staan… Maar ja we zouden nog meer te verklaren hebben.. de terreur, de discriminatie van rassen en vrouwen, de vervuiling… het verstoren van ons ecosysteem door overbevissing en houtkapping… moet ik nog verder gaan? Je krijgt het schaamrood op je wangen als je eraan denkt dat je aan andere levende wezens moet verklaren dat je je eigen rommel niet opgekuist krijgt dat je de wc van onze samenleving vergat door te trekken…

Dit moest me even van het hart...

Pas op wat je vraagt! Echt gebeurd

Tijdens een wandeling door het woud hoorde een atheïst geritsel in het struikgewas. Hij draaide zich om en zag een enorme grizzlybeer op zich afkomen. De man probeerde zich uit de voeten te maken, maar struikelde over een boomstronk en viel. Terwijl de beer zijn machtige voorpoten ophief om toe te slaan gilde de man:

"God! Help me!"

De tijd stond stil. De beer bleef als bevroren staan, het bos zweeg en het beekje hield op met kabbelen. Toen hoorde de atheïst een machtige stem:

"Je ontkent mijn bestaan al jaren, hebt anderen verteld dat ik een verzinsel ben en al mijn werken toegedicht aan een samenloop van kosmische omstandigheden. Waarom zou ik je helpen?"

"Ja, het zou hypocriet zijn om u nu om hulp te vragen", gaf de atheïst toe. Maar misschien kunt u de beer bekeren?"

Op hetzelfde moment kwam het bos weer tot leven en begon de beek opnieuw te stromen. De beer viel op zijn knieën, vouwde zijn klauwen en sprak:

"Here, zegen deze spijzen, amen."

De tijd dat vrouwen bovenop de barricades kropen en hun bh’s ritueel verbrandden om verandering te eisen, ligt achter ons. Dat van die bh’s verbranden, bedoel ik dan. De harde korsetten veranderden in bodyfit en ultrasofte stofjes met nauwelijks voelbare beugels. Geen strakke keurslijven meer, maar ademend katoen en zijdezachte kant. Enfin. De bh’s zijn niet de reden dat ik hier schrijf dan was ik wel tot bij Marie Jo of zo gereden. Geef toe, ’t trok wel jullie aandacht. Die wilde ik. En - no worries - ik hou m’n kleren aan. Ik begin oud te worden, versleten. Mijn lijf 73, mijn hoofd gelukkig nog steeds euh….40 kan dat? . Of is het omgekeerd?

Versleten, klink zwaar, maar toch. ..Kleermakerszit op de grond vergeet het ik geraak nooit meer recht tenzij ik me laat vallen en op handen en voeten probeer recht te komen want ook geen zicht is dus kleermakerszit .. afgedaan!

Opstaan na een zware nacht die al bij al niet eens meer zo zwaar is de dag van vandaag..een ramp! Onlangs kreeg ik zelfs een kater van twee gin-tonics, éentje is geentje hé.  Een vriendin die ook op trammeke 7 zit, stond er zelfs mee op, met die kater bedoel ik niet met de drank.

Zo’n schapenvachtje op m’n fietszadel vb (Heb ik niet) maar ‘k geef toe dat het me erg comfortabel lijkt.

Maar het aanlokkelijkste van al? Een middagdutje in de zetel voor de TV terwijl het nieuws loopt .Zo’n powernapje waar je wat verdwaasd uit wakker wordt.. De plooien van het kussen donkerrood in je wang gedrukt. Je krijgt ze niet weg, die lijnen, niet met wrijven niet met fond de teint of blush. Het brandmerk van vrouwen die af en toe eens een momentje stelen voor zichzelf, die van de schamele momentjes tussen werk-strijk-koken en partner eens een keertje me-time hebben gemaakt. Het doet zo’n deugd.

Dus als je me – héél af en toe – bij het aanbellen aan de deur ziet staan met rode strepen op m’n wang, een lichtjes krokant haarpuntje vooraan omdat het opdroogde in een straaltje speeksel dat langs mijn mondhoeken sijpelde, ietwat verkreukelde kleren en ogen die er nog wat wazig bij staan… kom dan maar binnen om met me te babbelen. Fijn! Heel graag. Maar doe het zachtjes, voorzichtig, geen kreetjes en geen lachjes. Ik ben dan maar net wakker.

Ik heb een persoonlijke vraag aan jullie en ik ben heel benieuwd naar het antwoord.

Baal jij wel eens, wanneer je in de auto zit en  je opeens honderden rode remlichten ziet opgloeien, zodat je je realiseert dat je in een ongelooflijke file terecht bent gekomen?

Of de keren dat je door een gigantische regenbui bent gerend, waardoor je met een badmutskapsel in de trein/bus/tram zit, op weg naar een afspraak?

Dat je fiets je trouwe bondgenoot is, behalve als het regent en de wind plots is opgelopen tot windkracht 6, zodat je je slingerend moet voortbewegen op het fietspad?

Eén ding hebben ze allemaal gemeen: woon- werk- of winkelverkeer is nooit saai. Er gebeurt altijd wel wat!

Iemand zei me ooit dat welk vervoersmiddel je ook gebruikt, er altijd wel manieren zijn om je tocht op te vrolijken, zelfs als je in de file staat of met een verregend hoofd bijna van je fiets wordt geblazen. Alleen herinner ik me die "vrolijke manieren" niet meer tenzij ik ze zelf moest verzinnen!

Het zou zo maar kunnen dat nu een aantal mensen zich hoofdschuddend afvragen waarom alles leuk moet zijn. Ik ben eerder benieuwd wat jullie kunnen bedenken om bij file -of ander verkeersleed jezelf op te vrolijken?

Even een plaatje scheppen: je bent jarenlang een bewuste moeder/ oma geweest (dat klinkt pas echt suf, maar goed). Je stroomlijnt de dagelijkse activiteiten van je gezinsleden, je regelt het huishouden maar je bent eigenlijk vooral bezig met opruimen, boodschappen doen, cateren, opruimen, wassen, opruimen, cadeautjes kopen, opruimen, afspraken maken bij tandartsen, fysiotherapeuten, huisartsen, leerkrachten, opruimen, kapotte kledingstukken (laten) repareren, opruimen, schoonmaken, opruimen, sokken bij elkaar rapen, opruimen enz. enz. Kort samengevat als je jong bent hol je dagelijks van hot naar her en hebt oneindig veel taken, verantwoordelijkheden en andere besognes die je aandacht vragen. Voor je het weet hol je jezelf voorbij en is het steeds moeilijker om rust te vinden. Maar die periode heb ik toch al een tijdje achter me liggen hoewel ik nog steeds actief ben . Ik zeg steeds “ niets moet , alles mag” en toch…

Zou dat dat toch een teken van “ ouder” worden of beter “ ouder zijn” betekenen als ik mezelf erop betrap dat ik stilaan even stilte wil rondom mij? Ik heb de gewoonte als ik opsta om de radio op te zetten en dat blijft zo voor de rest van de voormiddag terwijl ik bezig ben in huis. Meestal is het de bedoeling om met die muziek op de achtergrond gezellig bezig te zijn soms eens mee te neuriën als de song bekend is …gewoon een huiselijk sfeer te creëren…Tot nu toe was dat een dagelijkse routine tot ik me er al een paar keer op betrap hebt dat ik na een uur of twee gewoon de muziek afzet omdat ik snak naar stilte en rust….

Moet ik me nu ongerust maken dat het daar binnen allemaal soms een beetje te druk wordt of is het “vadertje Abraham”…of neen in mijn geval “Sara” die de bovenhand probeert te nemen in mijn hoofd en bedoeningen? Of moet ik gewoon Miss Perfect de deur uit bonjouren en gewoon genieten van elke dag zoals die zich aanbiedt?

Och, neen,  maak jullie geen zorgen , ik heb ze nog allemaal op een rij  ik wilde hier gewoon even een bedenking neerzetten!

Carpe diem lieve mensen

Bij zo'n weer als de laatste weken zijn ze aan zee weer in alle maten en modellen te bewonderen dit jaar en deden me terugdenken aan de badpakken die ooit mijn leven kleurden.

Van de meeste weet ik niet eens meer hoe ze eruit zagen of hoe ze zaten. Waren ze billenkruipers of slobberaars, snelle drogers of lange druipers, doorschijnend of bedekkend? Een paar stuks waren wel memorabel zoals die ene witte bikini. Wit en water need I say more? Het ding ging zijn levensdoel vlot voorbijen kreeg daarom al snel een andere bestemming. Bikini’s -en zeker witte - kunnen prima dienen als vlag. ’t Was dus een kort leven voor De Witte

Vòòr De Witte was er De Zwarte gevolgd door de Oranje met maar één beugel. Ondersteuning? Doe het maar zelf. De zwaartekracht won. De beugelloze flap bleek trouwens niet bestand tegen de stuwing van het water en na een duik ben ik net iets te vaak boven gekomen met een avant-gardistische look of met één borst bloot. De Oranje verdween daarom ook in de kast met het idee ooit opnieuw gebeugeld te zullen worden terwijl we beiden wisten dat dat niet zou gebeuren en dat de kast het vagevuur was, de plaats van vergetelheid.

Naast die badpakken waren er ook nog de badmutsen. Ik heb ze in 4 kleuren gehad want in mijn tijd was zwemmen met badmuts op verplicht .De blauwe en rode waren zeer duidelijk de grootste. Ik kon ze tot ver over mijn oren trekken! Over het nut van stoffen badmutsen heb ik me lang het hoofd gebroken. Water tegenhouden deden ze niet. Haren bijeenhouden evenmin.

De verplichting om ze te dragen werd netjes nageleefd, maar over de manier van opzetten bestonden weinig regels. Zo waren er achterdragers die de badmuts zo ver mogelijk naar de achterkant van hun hoofd schoven een beetje achteloos tot meneer de badmeester hen erop wees dat ze mutsloos waren. Er waren zijdragers die hetzelfde doel hadden als de achterdragers maar de schuine bedekking cooler vonden. Er waren puntdragers, met een teut bovenop hun hoofd en de strakkerds die met laag getrokken badmuts verwoed baantjes bleven trekken en zich weinig zorgen maakten over hun imago. ’t Was het eerste ding dat de zwemzak in ging bij zwemmen en het laatste dat eruit kwam.

Mijn kindertijd ligt intussen al veel decennia achter mij. Ik vraag me af of ze die dingen nu nog verplicht moeten dragen?Aaan het strand is daar gelukkig niets van te zien!

 Terwijl velen een ode brengen aan de zonnegoden en hopen dat deze zomer nog lang mag duren en er ons zelfs nog een Indian summer te wachten staat, denk ik toch een beetje verder dan mijn neus lang is zeker als ik het volgende artikel lees:

"De bosbranden die Portugal, Griekenland en Zweden teisteren zijn slechts een voorproefje van wat Europa te wachten staat, zegt Jouzel. De 71-jarige Franse klimatoloog is niet zomaar iemand. Hij is lid van het ­Internationaal Klimaatpanel van de Verenigde Naties, het belangrijkste ­wetenschappelijke klimaat­orgaan, en geldt met vijftig jaar ervaring als een van de experts bij uitstek. “Dit is slechts het begin”, vertelt Jouzel als Franse media naar zijn mening vragen.

Hij laakt de Europese houding waaruit blijkt dat we denken dat de ergste gevolgen van ­klimaatverandering aan ons voorbij zullen gaan. Dat eilanden in de ­Stille Oceaan en regio’s in Afrika zwaarder onder druk staan, dat klopt. Maar klimaatverandering zal bij ons niet enkel leiden tot meer wijngaarden en zwembaden. “Wat vandaag gebeurt, hebben we al dertig of zelfs veertig jaar geleden voorspeld”, zegt Jouzel in een interview met Le Monde.

Extreme weer­fenomenen worden intenser en komen steeds vaker voor. Als de strijd tegen klimaatverandering niet versneld wordt, dan krijgen we volgens Jouzel tegen het einde van de eeuw uitschieters tot 55 graden in Ukkel. “Elk jaar zijn in Europa 3.000 doden toe te schrijven aan het klimaat”, vertelt de klimatoloog aan L’Echo en De Tijd. “Dat kan oplopen tot 150.000. Dat zijn toch cijfers om bij stil te staan.

Het klimaatakkoord van Parijs stelt als doel om de opwarming van de aarde tot 2 graden of zelfs 1,5 graad te beperken. Jouzel vreest dat zelfs als het akkoord nageleefd wordt, de gemiddelde temperatuur tegen het einde van de eeuw met 3 tot 3,5 graden zal stijgen. “Het risico dat we worden blootgesteld aan ­extreme weerfenomenen ­vermenigvuldigt tegen dan met vijftig.” Jouzel rekent op meer politieke daadkracht, maar net hieraan ontbreekt het. De Verenigde Staten hebben zich al een tijdje geleden uit het akkoord teruggetrokken. “Net toen het klimaatscepticisme verdwenen leek, kwam Trump aan het hoofd van de grootste wereldmacht.”

Het absolute record aan zomerdagen verbreken kan nog. “Dat is moeilijk te voorspellen. Zomerse dagen kunnen nog tot in oktober voorkomen”, zegt weerman David Dehenauw. Het einde van de huidige hittegolf is wel in zicht. Donderdag neemt de temperatuur een flinke duik, waarschijnlijk tot onder de 25 graden. Daarvoor moeten we wel nog twee bloedhete dagen doorstaan."

Ik trek me op aan het gedichtje dat ik in mijn vorig logje plaatste want momenteel heb ik niet veel zin om iets te doen. Sinds een paar dagen zit ik op een carrousel omdat de kristallen in mijn linker oor weer eens op zwier gaan en zo voor vertigo ( klinkt ernstiger dan duizeligheid  ) zorgen…Ik heb daar af en toe last van maar nu was het toch al een tijdje geleden! Door de hitte zet alles uit en die kristallen ook zeker zodat ze er dan maar niets beters op vinden dan even een toertje te maken…

Daarom lieve mensen houd ik het kort vandaag! Houd jullie lekker fris , vergeet niet om regelmatig te drinken en tot de volgende bij leven en welzijn!

Ik heb het al op een nadere plaats gezegd en doe het ook hier uit de voeten;

Hebben jullie het ook ondervonden dat zelfs zuchten stukken beter gaat dan de voorbije dagen. Dat zuchten was van opluchting omdat we wat mildere temperaturen krijgen en dat is welkom. Intussen ben ik achter de oorzaak van de recente hitte gekomen! Voor alle sport geïnteresseerden zijn het al weken super hete dagen. Vier weken lang heb ik samen met zoveel anderen onze Duivels gevolgd op het WK. Ik heb gehold ,gesjot, gesprongen, gevallen en voor dood blijven liggen om dan dank zij een gele of rode kaart miraculeus te verrijzen. Ik heb gescoord , gejuicht en gesakkerd en altijd in vol ornaat de Brabançonne meegezongen tot de muren trilden. De spikes hingen nog niet aan de haak of mijn stalen ros stond klaar in de living om met onze renners de tour de France te rijden…Drie weken lang , bij zo’n temperaturen hebben we samen gespurt, traangas uit de ogen gewreven en verder gereden, geklommen, gedaald , gevallen en weer opgestaan maar vooral doorgegaan.. beseffen jullie - niet sportliefhebbers – welke hitte in ons landeke op die manier geproduceerd werd? IK heb mijn liters voor de buis gezweet, zeker weten. Gelukkig zorgden Michel Wuyts en José De Cauwer voor de soms “relaxerende” commentaar . Voor één keer moesten we in onze Noorderburen onze meerdere erkennen want op het weekje geel van onze Greg na viel er vanuit Belgische hoek niet veel spectaculairs te beleven tenzij je de bijna hartstilstand bij zovelen na de tuimelperte van Gilbert ook een sportbelevenis noemt.

Vandaag pinken we samen met onze Nederlandse vrienden een traantje weg als Dumoulin het tweede trapje bestijgt maar als jullie denken dat het nu gedaan is beste bloggers dan lezen jullie zeker geen sportkrant. Nauwelijks drie weken na de finale van het WK en nog steeds in volle zomerse hitte neemt koning voetbal weer zijn plaats in op de kalender. Vanaf dit weekend start terug onze Belgische voetbalcompetitie. Mijn voetbalabonnement is bestel zodat ik mijn favoriete voetbalploeg op TV kan volgen… Wie wordt dit seizoen kampioen? Wordt het terug Blauw –Zwart de ploeg van mijn hart of de concurrent Paars - Zwart of spelen de Rouges voor derde hond?

Sommige wetenschappers beweren dat overdaad schaadt en niet bepaald goed is voor de gezondheid en algemene conditie van mensen en dat ook de hersenen er niet bepaald wel bij varen. Och, maak jullie geen zorgen beste vrienden ik “plak” niet aan mijn TV maar sport hier binnen lustig mee gewoon vanuit mijn luie zetel en mijn mentale en fysieke gezondheid stellen het nog steeds goed .

Doordat het ’s zomers minder donker wordt slaap ik minder . Vroeger vond ik het heerlijk, die zomer. Lange dagen lekker buiten. Dat buiten dat doe ik nog wel. Ik ben en blijf een buitenmens. Maar die warmte daar kan ik niet meer tegen en dat juichende, schelle licht hoeft ook niet. De laatste weken zit ik veel binnen met gesloten gordijnen om zoveel mogelijk de hitte buiten te houden want ook binnen is het heet. Onze Belgische muren zijn niet berekend op het vele zonnegeweld van de laatste dagen. Op het terras kan je niet lang staan zonder beroerd te worden of je voeten te verbranden. De was wordt wel heel erg snel droog en voelt daardoor ruw aan.

Met een tuin, overwegend op het zuiden, is de hitte soms ronduit te veel. De planten laten hun kopjes hangen en ik vrees dat er verschillende planten definitief kapot zijn. Normaal geurt het hier ’ s zomers binnen van de vele bloemen. Nu kan ik amper 1 vaas vullen want alle bloemen zijn verdroogd of al uitgebloeid!

De appels ( appeltjes) vallen en masse van de bomen en zijn klein. De moestuin hebben we tot nu toe proberen te redden . Het enige dat volop rijpe vruchten geeft is onze braambessenstruik . Om de andere dag plukt Tony zo’n 3kg bessen. De confituur en de coulis komen straks mijn oren uit en ik denk dat de buren zich ook stilaan verstoppen als ik met een nieuwe lading aankom!! De salade mogen we vergeten die gaat in de hoogte ipv in de breedte. MAAR onze tomaten zijn momenteel de beste snoepjes die je kan bedenken!

We kunnen natuurlijk de bossen in de omgeving intrekken, maar ook daar ontsnap je niet aan de warmte.. Zo langzamerhand denk ik dat de hitte een leeftijdsissue aan het worden is .Vroeger kon ik er best tegen, maar ‘t wordt steeds minder…Voor mij hoeft dat extreem warme echt niet, gewoon kunnen bewegen met een beetje warmte in je botten, dat is mijn ideale zomer. Vlak bij de zee is de temperatuur altijd wat lager dan in het binnenland tussen de heidevelden maar daar naartoe rijden is nu ook geen optie!.

Gewoon lange dagen en aangename warmte waardoor de deuren lekker open kunnen dat is mijn idee van zomer . Niet te warm nee, dan zit ik weer binnen want dat trek ik niet.

En zo is het altijd wat We moeten iets te mopperen hebben, anders zijn wij niet gelukkig…

Het is nu al een hele tijd zweten en puffen in ons land en een groot stuk van Europa. En dat is blijkbaar niet alleen heel vermoeiend, maar ook slecht voor je brein.

Uit onderzoek blijkt namelijk dat je dommer wordt van extreme warmte. Wetenschappers van de universiteit van Harvard hebben onderzocht wat hete dagen met ons lichaam en ons brein doen. Uit hun onderzoek blijkt dat je brein dertien keer langzamer werkt tijdens hitte.

De onderzoekers onderzochten 44 Amerikaanse studenten tijdens een hittegolf in Boston. De helft van hen woonde in een huis met airco, de andere helft niet. Twaalf dagen lang werden de studenten onderzocht. Op geheugentests scoorden de studenten in een huis zonder airco 13% slechter dan de andere helft. Volgens de wetenschappers werd dit niet eerder bekeken, omdat in wetenschappelijk onderzoek vaak gefocust wordt op kwetsbare groepen zoals oudere mensen.

Nu er in de toekomst meer hittegolven worden verwacht, gebeurt er meer onderzoek naar de gevolgen van extreme hitte. Voor mezelf is het een vaststaand feit dat ik minder productief ben, eerder naar luiheid neig …buiten lopen enkel ’s morgens of ’s avonds gebeurt en het alvast 10 gr minder heet mag zijn dan hebben we hier nog zo’n kleine 24 gr!!

Ik ga nu even bijtanken in de hoop dat mijn brein niet teveel krimpt door de hitte!!!

Op FB botste ik op de volgende video en die riep zoveel herinneringen op dat ik die hier even kwijt wil en ik kan er nu nog steeds van genieten!

Ik zat in mijn laatste jaar regentaat op kostschool en was hoofdleidster van de VKSJ ( vrouwelijke , katholieken ,studerende jeugd). Op een school met tegen de 700 internen waren de meesten aangesloten bij die jeugdvereniging want dat betekende op woensdagnamiddag geen studie maar ontspanning en soms ook in het weekend als we daar verbleven ( wij mochten maar om de maand naar huis ).

Elk jaar werd er op school een grootse jeugbewegingsdag gehouden  waaraan verschillende activiteiten verbonden waren. We openden de dag met een traditioneel gebed maar deze keer buiten op een reuzespeelplaats waar alle klassen van de school ( moderne, latijnse ,kleuterleidsteropleiding, opleiding  lager onderwijs) al marcherend op muziek het oecumene teken vormden! Dat heeft weken en weken en bloed, zweet en tranen gekost voor ik dat deftig georganiseerd kreeg . Omdat ik relatief vrij spel had, koos ik als openingsnummer voor "I will follow him" ... een "huge" succes bij de VKSJers en ik liet hen op maat en ritmisch meedeinen op de muziek. Op het einde liet ik hen zelfs in de handen klappen! Het had mij heel wat overtuiging gekost om de nonnen van het klooster zover te krijgen want die hadden traditioneel de één of andere psalm voorzien! Ze stonden door alle vensters te gluren of dat wel goed zou aflopen!! ...Een soort sister act avant la lettre dus ....

Als ik nu die muziek hoor, dan zie ik dat tafereel op die speelplaats nog altijd voor mij en dat enorm gevoel van " I did it" is dan nog steeds niet ver weg 

Daarom zingen en deinen jullie nog één keer mee met mij?

 Echt waar mijn grijze cellen zijn precies aan het opdrogen, er komt maar geen inspiratie meer uit... dan maar weer tijd voor een flauwe grap zeker en zo weten jullie dat ik nog leef!!

Frank, een onderwijzer in het tweede leerjaar neemt na het middageten plaats in de zetel om te rusten. Maar Wout, zijn zoontje, heeft daar anders over beslist.

-Kijk papa, roept hij, een vliegtuig! Hoe kan een vliegtuig in de lucht blijven , papa?

- Dat weet ik niet jongen.

Korte stilte. Dan vraagt Wout:

-Papa, waar blijven onze dromen als we niet slapen?

- Dat weet ik niet jongen en wees nu eens stil zodat ik die dvd van de "Kip en het ei" kan bekijken.

-Wie was er het eerst papa, de kip of het ei?

- Dat weet ik niet jongen, stel toch niet zo'n domme vragen.

Na een korte stilte vraagt Wout:

-Papa hoe ben jij onderwijzer geworden?

Even een beetje geschiedenis:

Na de Belgische Revolutie in 1830, die leidde tot de Belgische onafhankelijkheid, werd door het Nationaal Congres besloten van België een koninkrijk te maken. Datzelfde congres riep Leopold van Saksen-Coburg-Gotha op 4 juni 1831 uit tot eerste Koning der Belgen. De koning kwam per boot van Engeland en kwam aan in Calais waarna hij per koets naar De Panne werd gebracht. Hij trok verder door het land en op 21 juli 1831 legde hij op het Koningsplein te Brussel de grondwettelijke eed af als eerste koning der Belgen.

Vandaag is het een ideale weertje om allemaal samen onze Nationame feestdag te herdenken.

Ik ben fier dat ik Vlaming ben maar dat neemt niet weg dat ik me ook Belg voel!

Drinken we er samen eentje op?

De afgelopen 15 jaar kregen we al vijf keer te maken met te droge periodes. Er waren watertekorten in 2003, 2006, 2011, 2015 en 2017. En als we de weersvoorspellingen mogen geloven komt ook 2018 in dit lijstje terecht. Het behoort volgens meteoroloog Raymond Klaassen (op NRC.nl) tot de vijf procent droogste jaren ooit gemeten.

Ook de komende week zal er geen regen van betekenis vallen. Volgens kenners zal 2018 met de huidige verwachting nog droger worden dan in het recordjaar 1976. Het is ‘extreem droog’ In West-Vlaanderen mogen boeren hun gewassen zelfs niet meer besproeien, er wordt gevraagd aan iedereen om spaarzaam om te springen met water. En ook de natuur snakt naar een beetje regen. De grondwaterstand is bijzonder laag. Hier en daar zien we dat planten en dieren last krijgen van de droogte.

De natuur snakt naar water, nu al zie je heel veel bladverlies en gele bladeren aan de bomen. De grond hier in het bos is extreem droog, alles knispert onder je schoenen en op veel plekken is de grond open gescheurd. Werkelijk een triest gezicht en dat midden in juli. Het blijft zoals het nu lijkt nog zeker een week warm en droog zomerweer. Pas na het weekend van 21 en 22 juli voorspellen enkele weermodellen neerslag.

We willen allemaal graag een beetje water, dus misschien is de dreiging wel de wens van de gedachte. Voorlopig moeten we het water uit de kraan halen.

Wij -en de natuur snakken naar regen… naar het voorbeeld van een vriendin stel ik voor dat we massaal een regendans doen! Dus sta op uit je luie stoel. Pak je buurman, zoon of dochter, hond of cavia bij de hand en zet een dansje in! Schud die heupen maar flink van links naar rechts, gooi je armen de lucht in en dans alsof je leven ervan afhangt. Wie weet helpt het toch! 

De laatste weken functioneer ik het best (of beter: het minst slecht) ‘s morgens en ’s avonds. De rest van mijn dag is te ignoreren omwille van de hitte. Samen met mijn planten hang of lig ik ’s namiddags te puffen, te dorsten en de schaduw op te zoeken. Mijn gedachten gaan dan naar de festivalgangers die urenlang staan te springen in de hitte, naar de mensen op de trein, naar de bestuurders van aircoloze auto’s, naar bouwvakkers op hoge stellingen, naar de bewoners en het personeel van rust- en ziekenhuizen en naar allen die het nu zo vreselijk warm moeten hebben in matig geïsoleerde appartementjes. Gelukkig hielden het WK en Wimbledon tal van mensen aan het scherm gekluisterd in met rolluiken of dikke gordijnen verduisterde kamers. Voor diegenen die het boeit, er is nu nog de tour de France...Ongetwijfeld betreft het hier vooral mannelijke toeschouwers, niet zelden gehuld in slechts een marcelleke. Biebie hier kan ook in de ban van de toer geraken dus ... ik heb nog steeds een reden om binnen te blijven

Ook mijn tuin kreunt onder de droogte.  Wie nu nog groen gras bezit, betaalt zich blauw aan een automatisch sproeisysteem (en de steeds hoger oplopende waterrekening), maar de meeste gazons zijn wellicht geelachtig oranje. Velen geven hun planten geen water tijdens deze droogte omdat ze geloven in de zelfregularistie van de natuur. Ik geloof niet in die wijsheid want ook een plant begeeft het vroeg of laat door watergebrek. De idee om een flink uit de kluiten gewassen regenwaterput te laten installeren wordt overal aangeprezen. Het is een feit waar we in de toekomst rekening mee zullen moeten houden: onze zomers worden alsmaar droger.

De laatste dagen sproei en begiet ik me te pletter. Het is vechten tegen de bierkaai. Ik kan het watergeven nauwelijks bijhouden, onze watervoorraad is bijna op. Bovendien lijkt het alsof de schaarse regenbuien net mijn gemeente moedwillig overslaan. Wij kregen hier gisterenavond een paar druppels. De tuin snakt naar water en ik kan onmogelijk zijn dorst lessen. Moeten we hier binnenkort palmbomen planten en droogtebestendige prairietuinen aanleggen? Voorlopig geniet ik nog van inheemse planten, zelf gezaaide éénjarigen, van vaste bloemenplanten, van zelfgekweekte komkommers, tomaten, sla en kruiden.

En ik? Ik blijf sproeien tot ook onze watervooraad op is ,tot het hier ein-de-lijk ook eens wil regenen…

De lerares legde uit dat alle zelfstandige naamwoorden in het Spaans mannelijk of vrouwelijk zijn. Ze verdeelde de klas in twee groepen -jongens en meisjes- en vroeg hen welk geslacht het woord " ordenador" ( computer) heeft.

De jongens besloten dat ordenador vrouwelijk moest zijn:

- omdat niemand anders dan de ontwerper van een computer de logica ervan kan begrijpen.

- omdat de taal waarmee computers met elkaar communiceren onbegrijpelijk is voor anderen.

- omdat zelfs de kleinste foutjes opgeslagen worden in het geheugen om later te kunnen worden teruggehaald.

- omdat je, zodra je een band opbouwt met een computer, je halve salaris uitgeeft aan accessoires..

De meisjes daarentegen vonden dat  " ordenador" mannelijk moest zijn want :

- voordat je iets met je computer kan doen je hem eerst moet aanzetten.

- een computer bevat veel gegevens maar kan niet zelfstandig denken.

- een computer wordt geacht problemen op te lossen, maar vormt meestal zelf het probleem.

- zodra je een computer hebt gekozen, realiseer je je dat je , als je wat langer had gewacht, een veel beter model had kunnen hebben..

De meisjes wonnen.

MAAR even een opmerking een computer kan in het Spaans ook vertaald worden door  una computadora.... tsja... hoe zit het nu?

onlangs op de bus, fit en monter, in een goed humeur, zoals meestal wel, was ik opgestapt. De bus zat eivol. Een oud uitziend dametje was mij juist voorgegaan. Op het eerste éénzitje met zijn gezicht naar achteren zat een reus van een vent, goed uit de kluiten gewassen. Hij sprong op, alsof hij een pluimpje was en bood me zijn plaats aan. Op mijn beurt, ik ben van de galante generatie, gaf ik het kleine oude vrouwtje de eerste kans. Ze nam die dankbaar puffend aan. Toen begon die man te praten met de jonge vrouw waar hij vóór had gezeten, face à face'. Hij stond naast haar. Het waren heel duidelijk Hollanders, te horen aan hun taaltje.

Ik had er geen erg in maar toen ik er later aan dacht, kwam plots de vraag in me op : "zie ik er dan zo oud uit? Het was de eerste keer dat ik een zitje aangeboden werd  niet dat ik zoveel met de bus reis...

In elk geval, zo voel ik mij niet. Natuurlijk past het plaatje niet. De vraag is, wie moet hier nu aan wie zijn plaats af staan? Galanterie mag niet overdrijven. Het mag er niet vanaf druipen. Gisteren droop het er niet vanaf. Alles ging zo vlot, zo spontaan. Het deed deugd aan het hart van dat vrouwtje en aan het mijne.

Ik moet meer de bus nemen want word telkens aangenaam verrast!

Ergens in februari op skivakantie brak de schoonzoon zijn knieschijf... enkele weken gips!

Begin mei op de sportdag op school valt onze oudste kleinzoon bij het hordelopen... Knie gebroken, de meniscus geraakt en bloedingen binnenin scheenbeen dat op het randje af ook op barsten stond. 4 Weken gips en dat juist voor en in de examenperiode! Hij volgt nog steeds kine en eind van de maand wordt opnieuw een MRI gemaakt om te zien of alles nu goed aan het genezen is of als er toch nog een operatie nodig is! Hij heeft nog steeds last bij het stappen en fietsen en dat juist bij een groeiende tiener!

Als tussendoortje laat oma haar knie oplappen, een paar dagen krukken en nu ben ik nog steeds aan het revalideren want de knie is nog niet  ok! Krijg ik toch juist een telefoontje dat onze jongste van de familie haar voet gebroken heeft en ze in het ziekenhuis zijn... Och arme die schat en dat juist bij het begin van de vakantie... Het mag eens stoppen!

En dan heb ik het voor één keer niet over het weer daar is al veel inkt over gevloeid , neen ik heb het over de prestaties van onze Duivels!

Neen, ik ga hier niet beginnen met supperlatieven te spuwen , dat zullen jullie vandaag al genoeg gehoord hebben op elk nieuwsbericht. Ik ga het ook niet hebben over de "zotte" massa's op marktpleinen of muziekvelden waar de decibels de pan uit vliegen of moet ik zeggen de keel? Ik ga het ook niet hebben over de brouwers en andere drankproducenten die centen scheppen met gouden lepels de dag van vandaag door de hitte en ook door die vele kelen die moeten gesmeerd worden bij elke bal van de Duivels die in doel vliegt. Neen ik hou het gewoon bij de vaststelling dat onze sportlui ook op andere disciplines hun strepen verdienen en ons klein landeke dan toch eens positief in the picture zetten zoals onze tennisvrouwen en de 19 Belgen die vandaag gestart zijn in de tour de France . Het is een hete zomer voor al wie sport hoog in zijn vaandel draagt en laat dat momenteel de tricolore zijn!!

Dag beste leeftijds- en andere genoten,

Ik heb net ontdekt dat ik tot een hippe leeftijdsgroep behoor !

Ik ben een "Seenager". (Senior teenager).

Wat is daar leuk aan?

Ik heb alles wat ik wilde als tiener (weliswaar pas 50-60 jaar later).

Ik hoef niet naar school of naar mijn werk te gaan.

Ik krijg elke maand een uitkering.

Ik heb mijn eigen huis.

Niemand zegt mij om hoe laat ik thuis moet zijn.

Ik heb een rijbewijs en een eigen auto.

Mijn identiteitskaart laat mij toe in alle bars en wijnwinkels binnen te stappen om alcoholische dranken te kopen.

De mensen met wie ik uitga zijn niet meer bang om zwanger te worden, de meesten zijn nergens bang voor, ze hebben al geluk zo lang te leven, ze denken dat het geluk nog wel even aan hun kant zal staan.

Ik heb geen acne meer. Het leven is goed!

Ook zal jij je intelligenter voelen na het lezen van deze tekst, als je zelf een Seenager bent.

Mijn hersenen zijn wat trager omdat ze zoveel weten, een beetje zoals een pc waar je (te) veel in opgeslagen hebt. Wetenschappers geloven dat al deze kennis je slechthorend maakt door de druk die kennis veroorzaakt op je binnenoor. Ze zouden beter uitzoeken hoe ze hoorapparaten minder duur kunnen maken.

Soms ga ik naar een andere kamer om iets te halen en als ik er ben, denk ik alweer aan iets anders en weet ik niet meer waarvoor ik hier kwam. Het is geen echt geheugenprobleem, het is een manier van de natuur om ouderen meer te doen stappen. Stappen is goed voor de gezondheid.

Ik heb wel meer vrienden waar ik dit naartoe zou sturen, maar nu kan ik me even al hun namen niet meer herinneren.

Dus, stuur dit a.u.b. naar uw vrienden, misschien zijn ook enkele van mijn vrienden er tussen.

Groetjes,

Hoe is mijn naam ook weer?

Zondag was het hier de zoete inval zoals ze dat soms noemen… een BBQ met 16 personen, niet van de poes als de knie nog niet helemaal ok is maar de gasten hebben het fantastisch opgelost door hier en daar een handje toe te steken en te helpen aandragen. Daardoor was het een supergeslaagde dag bij super weer en iedereen zat goed want ze bleven hangen tot na 10 u ’s avonds ! Heerlijk toch. De knie protesteerde daarna wel wat maar dat is logisch. Vandaag zijn de draadjes eruit gehaald, de infectie is genezen en de knie is op de goede weg! Het komt in orde!! Niet mee in de zon komen als je geen littekenvorming wil zei de dokter! Euh .. ik ben 73, mijn fortuin is gemaakt dus ik zal wel smeren als ik buiten kom of voorlopig afdekken!

Item twee

Myette schreef op haar blog dat sennet een pestkop is omdat haar geschreven logje verdwenen was of niet geplaatst .. allé zoiets . Inderdaad niets is frustrerender dan je gedachten neer te schrijven en ze dan in het ijle zien verdwijnen. Je krijgt dat nooit een tweede keer op dezelfde manier geschreven! De wetenschappers hebben nog werk. Waarom bedenken ze geen app voor onze computer hier in onze bovenkamer om alles wat je zo mooi in zinnetjes bedacht hebt op te slaan om opnieuw te reproduceren? Dat zou toch zalig zijn want wie heeft er al niet ’s nachts een schitterend idee gehad om het tegen de morgen kwijt te zijn?

Item drie Boeken lezen.

Bij Myette en Ani oa lees ik dat die nog steeds boeken verslinden. Vroegere jaren en dan veel vroeger verslond ik ook boeken en nu geraak ik amper rond met de krant en met het oplossen van de vele puzzels en kruiswoordraadsels enz die er in staan , laat staan dat ik tijd vind om te lezen. Ook op reis kan ik het niet opbrengen om urenlang achter een boek te zitten . Concentratie problemen of een verlate vorm van ADHD…. Ach ik ga er geen probleem van maken ik weet voorlopig nog steeds mijn dagen te vullen. Misschien komt dat lezen ooit terug?

Item drie De hitte…

En of het gisterenavond heet was met die bijna “ debacle” van de Rode Duivels…maar het delirium achterna zal veel nat laten vloeien hebben. Neen ik heb het over de echte hitte! Wij kermen nu maar als kind herinner ik me veel hete zomers en daarna harde winters Dat laatste zijn we kwijt maar die zomers komen af en toe terug . Myette haar tuinplanten hangen met hun kopje naar beneden, als het een troost is die van mij staan te apegapen en smeken om water! We moeten zuinig zijn met dat vocht en hierboven houden ze de sluizen voorlopig dicht dus … ik voel enorm mee met mijn bloementuin en probeer te redden wat te redden valt maar troost de natuur herstelt zich altijd en na zon komt regen  en dan smeken we weer om dat warme gele bolletje  daar hoog boven ons..Ach sinds we niet mee in het aards paradijs wonen is het altijd wel iets zeker? 

Laatste item ....of een korte reactie op mijn vorig logje.

Waarop ik die spreuk uitgerekend geplaatst heb , weet ik niet meer maar wat ik denk dat ik ermee bedoelde  dat al staan we allemaal open voor " wij" je nooit kan wegcijferen dat in die wij alleen maar "ik" wezentjes zitten elk met zijn eigen talenten, verlangens en wil en als puntje bij paaltje komt dat steeds die "ik" zal primeren boven dat mooie wij. Noem het zelfbewustzijn. Volstaat dat lieve kritische bezoekers?

Hopelijk lijden jullie niet aan brain cooking na zo'n lang epistel, het is al warm genoeg

Even het bedenken waard!

Hier ben ik dan in de rapte zoals ze zeggen  want vandaag een heel drukke dag. We krijgen hier 16 mensen over de vloer om te BBQen en omdat de knie nog niet helemaal is "comme il faut" wordt het dus wat hectisch! Gelukkig is T er nog en zullen de jongsters die bij de bezoekers zijn  ook wel inspringen.

"Waarom verzet je het dan niet?  hoor ik jullie vragen?", wel omdat het al een hele puzzel was om iedereen deze zomer bijeen te krijgen en de datum dus allang vast lag. Het wordt hier dus letterlijk en figuurlijk een hete zondag!

De knie is zo en zo... de pijn die ik er nog in heb komt wellicht van de ontsteking die er in het begin van de week op de wondjes kwam en die is nog niet helemaal over niettegenstaande de antibioticazalf! Dinsdag moeten de draadjes er uit en al ben in geen janker, ik weet nu al dat het van " kajieten" zal zijn zoals wij thuis zegden. Voor de niet West Vlamingen dat is kermen . Die draadjes moeten uit een licht onstoken wondje verwijderd worden ... ik moet er geen tekening bij maken zeker? En ik ben zeker dat ze er uit moeten want wellicht hebben die ook met de onsteking te maken!

Ik was deze week al eens langs de dokter geweest om te vragen of ze er niet al uit mochten maar omdat een knie geplooid wordt en de belasting op de wondjes dus groot is, moest ik de volledige tijd wachten. Ben benieuwd of alles zal dicht zijn! Intussen blijf ik maar ijs leggen op die knie!!

Ik vergeet jullie niet hoor en bedankt voor de lieve reacties van de trouwe bezoekers.

Nog een gezellige zondag!

Je hebt van die mensen die het liever wat gecompliceerder maken als er iets niet is zoals het moet , blijkbaar ben ik ook zo eentje! Nochtans alles zag er goed uit, de ingreep aan de knie was goed verlopen, de meniscus en het kraakbeen waren weer klaar om me terug " dartel " te houden. Ik "mankte" zelfs al rond zonder krukken en met relatief weinig pijn tot ik gisteren zag dat de gaatjes van de kijkoperatie wat rood aanliepen en de knie meer protesteerde dan voordien! Na een vervelende nacht toch maar naar de dokter geweest want ik dacht aan een reactie op de draadjes en inderdaad er is een begin van onsteking aan de wondjes al zitten die draadjes er voor niets tussen! ( Ach neen ze zitten er in !!!) Antibioticazalf en 4 x per dag ijscompressen en ontsmetten moeten de boel onder controle houden tot volgende week dinsdag als de draadjes eruit mogen.

Ik sakker nu wat op dat geknies in de knie maar blijf hem gebruiken en elke dag mijn minuutjes home trainer draaien kwestie van de spieren terug spoepel te  krijgen want zondag hebben we hier een al lang geplande BBQ met 15 man! Het zal dus alle hens aan dek zijn en het manneke zoals Myette altijd zegt, zal een extra tandje mogen bijsteken ( en dat wordt een probleem want hij heeft nog al zijn tanden ).

Gelukkig zitten er ook 6 tieners bij en die zullen een handje mogen helpen ,vrees ik!

Toen ik op de middelbare school zat, toch al zo'n 55/60 jaar geleden, vond ik de leerstof saai en stoffig. De lessen werden gegeven door, in mijn ogen, erg oude leraren, die een verhaal over vroeger vertelde, terwijl ik het over NU wilde hebben. De brommerige en monotone stem maakte het luisteren overigens niet gemakkelijk. Soms viel er al eens een klasgenootje in slaap, tot grote wanhoop van de docent. Het enige wat hielp, was om een bordenveger naar de slaper toe te gooien. Toon en dictie wijzigen had overigens beter geholpen. Waarom vertelde men niet wat echt de moeite was om te weten.. zoals wat hieronder staat en dat had ik ook niet geleerd op school!

De volgende keer dat je je handen wast en je vindt de temperatuur van het water niet echt aangenaam, denk er dan eens aan hoe het er ooit aan toeging... Hier volgen een aantal feiten uit de jaren 1500 :

*De meeste mensen huwden in juni, omdat ze hun jaarlijks bad namen in mei, en dus in juni nog redelijk fris roken. Tegen die tijd begon men echter toch al lichtelijk te stinken, en dus droeg de bruid een boeketje bloemen om haar lichaamsgeur te verbergen. Daar komt dus het gebruik vandaan dat ook vandaag nog de bruid een bruidsboeket draagt.*

*Een bad bestond uit een grote kuip die gevuld werd met heet water. De heer des huizes genoot het privilege van het schone water, daarna volgden de zoons en andere mannen die deel uitmaakten van het huishouden, dan de vrouwen, en tenslotte de kinderen. De baby's waren als laatsten aan de beurt. Tegen die tijd was het water zo vuil dat je er makkelijk iemand in kon kwijtraken.... Vandaar de uitdrukking "de baby met het badwater weggooien".*

*Huizen hadden in die tijd strooien daken, zonder houten gebinten. Het was de enige plek waar de dieren zich warm konden houden, en dus leefden de katten en kleinere dieren (muizen, ongedierte) in het dak. Als het regende werd het daar glibberig, en soms gleden de dieren dan uit en vielen van het dak. Vandaar het Engelse gezegde "It's raining cats and dogs".*

*Niets kon verhinderen dat er dingen in het huis vielen. Dit was een echt probleem in de slaapkamer, waar ongedierte en uitwerpselen je schone beddengoed konden bederven. Daarom werden bedden voorzien van grote palen om een laken over te hangen dat dan toch een beetje bescherming bood. Zo is het gebruik van hemelbedden ontstaan.*

*In die tijd kookte men in de keuken in een grote ketel die altijd boven het vuur hing. Elke dag werd het vuur aangestoken, en werden er ingrediënten toegevoegd aan de ketel.. Men at meestal groenten, en weinig vlees. Men at deze stoofpot 's avonds, en liet het overschot in de ketel. Dit werd dan 's nachts koud, en 's anderendaags begon men gewoon opnieuw. Zo zaten er in hun stoofpot vaak dingen die er al heel lang inzaten...*

*Wie geld had, kon zich tinnen borden veroorloven. Voedsel met een hoge zuurtegraad zorgde er voor dat een beetje van het lood in het voedsel terecht kwam, wat vaak tot een loodvergiftiging en de dood leidde. Dit gebeurde het meest met tomaten, waardoor tomaten de volgende +/- 400 jaar als giftig werden beschouwd. Brood werd verdeeld volgens je sociale status. Arbeiders kregen de aangebrande bodem van het brood, het gezin at het middendeel op en gasten kregen de bovenste, krokante korst.*

*Men gebruikte loden bekers om bier of whisky te drinken.. Die combinatie zorgde er soms voor dat de drinker een aantal dagen buiten westen was! Als de dronkaard dan bewusteloos gevonden werd langs de straat, werd hij vaak gereed gemaakt om te worden begraven . Hij werd een aantal dagen op de keukentafel gelegd, en de familie at en dronk aan diezelfde tafel, en wachtte af of hij nog wakker zou worden. Vandaar het gebruik van de doodswake.*

*Engeland is oud en klein, en de bevolking vond geen plaats meer om de doden te begraven, dus werden er kisten uitgegraven en de beenderen naar een beenderhuis overgebracht, zodat ze de graven konden hergebruiken. Bij het heropenen van deze kisten, ontdekten ze dat er bij 1 op 25 aan de binnenkant was gekrabd , ze beseften dat ze levenden hadden begraven. Van toen af werd er een touwtje rond de pols van een lijk gebonden, dat omhoogleidde en verbonden was met een belletje boven de grond. Iemand moest dan heel de nacht op het kerkhof zitten om te horen of de bel rinkelde. En zo werd er wel eens iemand "gered door de bel".*

Hadden ze de lessen zo gebracht wie zou dan gezegd hebben dat geschiedenis saai was...?

Gelukkig had ik in mijn laatste 2 jaren een topjuf die geschiedenis gaf vanuit een heel andere aanpak en keek ik zelfs uit naar haar lessen!!

Gisteren een kijkoperatie gehad aan de knie en daardoor wat minder zin om te bloggen maar ik vergeet jullie niet hoor!

Een hartelijke groet

Natoken

Het gebeurt maar zelden dat ik de bus, tram of trein neem. Normaal brengt mijn autootje me wel waar ik wil zijn. Maar de stad mijd ik liever niet alleen omwille van het verkeer maar zeker ook omdat je er zo moeilijk je wagen kwijt kan!

Onlangs nam ik nog eens de bus. Een halte voor tijd ga ik alvast naar de achterkant van de bus, klaar om uit te stappen. Plots neemt de bus een bocht en ik raak een beetje uit mijn evenwicht. Voor mij zit een man die mij vriendelijk aankijkt terwijl ik even wankel. Net op dat moment reikt hij mij de hand. Hé, dacht ik, van waar ken ik dat gezicht? Spontaan neem ik de uitgestrekte hand aan. Dan wordt me duidelijk, uit de reactie van die man, dat we mekaar helemaal niet kenden. Zijn uitgestoken hand was er niet een van vriendschappelijke begroeting, wel van spontane hulp aan een onbekende waarvan hij dacht dat die zou kunnen vallen.

Ik voelde me heel klein, dankbaar en eigenlijk ontroerd, zijn hart stak in die hand, een normale fijne reactie die we de dag van vandaag nog te weinig zien!

Dat het jonge volkje meer op internet communiceert dan in werkelijkheid dat weten we al! Grappen daarover zijn volop "in" en toch is het niet zo ver gezocht..... Wat denken jullie?

Dochter: "Pap, ik ben verliefd op een jongen die ik heb leren kennen op een dating site, we werden vrienden op Facebook en we hebben al veel gekletst via What's app. Hij heeft me een aanzoek gedaan via Skype en we hebben erover gebeld via Viber. Geef jij ons je zegen over ons huwelijk?"

Vader: "Wauw fantastisch, ik zou zeggen: Geef je ja-woord via Twitter, beleef je huwelijksnacht via de webcam, bestel kinderen via bol. com. En als je genoeg hebt van je man; verkoop hem dan op 2dehands.be!"

En daar gaan we met een volgende bedenking..

Mijn pa speelde steevast op de loterij en zei steeds :" ooit luk ik het grote lot" Hij is gestorven en die ooit werd nooit en over die 2 woorden  gaat nu mijn logje!

Wat me soms bang maakt is het woord "ooit". Het houdt zoveel magie en verlangens in zich schuil dat ik bang ben dat "ooit" na een lange tijd wachten verandert in "nooit" .Twee woorden met de zelfde klank maar zo verschillend wat inhoud betreft, "nooit" is een leeg woord, niets wat je verwachten kan , geen verlangens , gewoon hol klinkend met niets anders gevuld dan lucht , één grote leegte.... Geen lichtpunt aan het eind van de tunnel, geen hoera geroep of voldoening die je wacht.

Iedereen houdt het woord "ooit" achter de hand, de toekomst ligt er in te slapen, verstopt tot jij die wakker maakt als je ooit die kans krijgt. Wat zou ik nog steeds graag in het woord " ooit" willen slapen als dat zou kunnen, me wentelen in het gevoel alleen al dat het oproept en geduldig wachten op wat het me zoal kan brengen. Ik  hoef het niet te weten, hou als het moet mijn ogen dicht en leef gewoon op het " ooit gevoel " Ik bewaar het heel zorgvuldig in mijn woordenlijst.

Als je in je leven het woord "ooit" nooit in één of andere levensfase bent tegengekomen, is het zonde, dan heb je gegarandeerd zonder het te weten pech gehad!

Het woord "ooit" het mooiste woord met de meeste inhoud dat er bestaat, het zet het woord "nooit" gewoon schaakmat in het leven.

"Nooit of ooit " twee woorden met dezelfde klank maar zo verschillend quasi inhoud!!!!!

Hier ben ik terug .. een paar trouwe bezoekers bleven hun dagelijks bezoekje afleggen waarvoor dank! Ik probeerde al bij enkelen te reageren maar die robottoestand is een pest! Bij Ingrid en Jos bv heb ik zomaar 12 keer opnieuw geprobeerd , de juiste plaatjes aangeduid maar steeds niets .. Sorry Ingrid en Jos... Bij sommigen gaat het via reacties bij anderen moet je via gastenboek maar als die robot erbij komt dan mag je het vergeten! Waar het zonder robot is , dan is het geen probleem om te reageren! Alleen bij Chris is het momenteel ook weer niet mogelijk.

Hopelijk doet sennet daar iets aan want het is heel frustrerend om een antwoord of reactie te schrijven en die dan niet verzonden te krijgen.

Ik zal proberen om  met een zekere regelmaat hier iets neer te " krabbelen" het hangt een beetje van omstandigheden af !

Nog een fijne dag blogmaatjes!

Knock knock

Albert Hein heeft een volledig nieuwe supermarkt geopend in LOKEREN en de andere zullen volgen …

Men heeft er o.a. een nieuwe “waterverstuiver” geplaatst om in de afdeling “groenten en fruit” alles zeer vers te houden. Kort voor de verstuiving hoort de klant het geluid van een donderslag en ruikt hij de geur van neergutsende regen.

Wie de afdeling “zuivelproducten” betreedt, hoort de koeien loeien en snuift de geur van vers gemaaid gras op.

In de afdeling “vleeswaren” kan men het aroma van een lekkere steak met uien op de barbecue ruiken.

Wandel je door de gang waar “eieren” verkocht worden, hoor je de kippen kakelen en komt de geur van gebakken spek en eieren je tegemoet.

En in de “broodafdeling” worden al je zintuigen geprikkeld door het aroma van vers uit de oven gehaald brood en heerlijke gebakjes.

Hoe het ook zij.... ik ga mijn toiletpapier ergens anders kopen …

Door de overvloedige regen van de laatste week dagen zijn ze met tientallen tevoorschijn gekomen de nachtslakken en de huisjesslakken! Een echte pest zijn ze en toch...

Het is me niet vaak gebeurd want ik kijk goed uit waar ik mijn voeten zet, maar gisteren trapte ik per ongeluk op een slak. Ik hoorde een klaaglijk krakje en zag onder mijn voet een verpulverde slak liggen. Hoewel ik ze vervloek, bood ik mijn excuses aan maar daar had de slak niets meer aan. Als je bedenkt hoe lang het duurt voor hij/zij, ja de slak is hij/zij ineen, van een eitje uitgroeit tot volwassen slak en ik dat in een tel vermorzelde, dan mag ik wel even ‘ sorry’ zeggen , denk ik dan!

Even had ik een dubbel gevoel ... eentje van jakkes dat was niet mijn bedoeling en eentje van .. een slak minder op mijn bloemen!

Ken je dag gevoel?

Een toemaatje.. een griezel verhaal, echt gebeurd: een paar jaar geleden ergens in de zomer liep ik op een schemerige avond op blote voeten over de stenen terrasvloer en voelde opeens iets zachts tussen mijn tenen. Snel het licht aangedaan en toen bleek ik op een grote naaktslak te hebben getrapt. Dat was smerig en toen zei ik iets anders dan sorry. 

Vroeger toen een auto nog niet zo alledaags was, kon je me zonder problemen op de weg zien tuffen ik redde het wel maar met die drukte tegenwoordig, de verkeersveranderingen en het veranderde rijgedrag van velen voel ik me niet meer zo veilig als ik naar een onbekende bestemming moet. Gelukkis is er nu de GPS !

Ik had nooit gedacht dat ik ergens heen zou kunnen rijden zomaar oeps mijn auto in en onder problemen naar een voor mij totaal onbekende bestemming en ze ook nog bereiken. Maar met een GPS wordt alles zoveel gemakkelijker dus ben ik die " MEVROUW" zo dankbaar om me met kalme zachte stem overal door te loodsen en steeds op dezelfde zachte toon... Gewoon even de navigatie instellen en dan naar het eind van de wereld rijden als het moet , ik kom zonder veel poespas op de bestemming toe en dan nog op tijd ook!!!

Wat een luxe de dag van vandaag, ik voel me niet meer afhankelijk van iemand anders om me ergens waar ook heen te brengen. Steden hebben normaal geen geheimen meer , vandaag even naar daar, morgen de andere richting uit maakt me niets uit ik kom er wel.... Ik voel me een beetje een wereldreiziger geen plaats is er nog voor me onbereikbaar.....

Ongemak was vroeger mijn metgezel als ik achter het stuur zat in een grote vreemde stad, van overal kwamen de auto's zomaar op me af gereden, verkeerslichten, éénrichtingsverkeers straten , tunnels , een nachtmerrie was het dikwijls temeer omdat ik blijkbaar op de laatste rij stond toen oriënteringsgevoel uitgedeeld werd !! Waar we ook belandden, mijn ventje zocht éénmaal de weg en reed dan zonder problemen rond. Zolang ik het niet zelf rijd, onthou ik het nooit en zeggen dat ik nochtans een sterk geheugen heb!!

Nu word ik zacht en goed op tijd door een kalme stem door het verkeer geloodst, " de weg nog 1 km volgen, aan de volgende rotonde de zoveelste afslag nemen, nog even en dan de parallelbaan oprijden....enz..." Zalig gewoon!!

Ik word een kilometervreter pur sang.....dankt zij die "Dame" van mijn GPS.... Echt waar , ik rij nooit meer alleen naar een onbekende bestemming toe ....zij is steeds mijn metgezel !!!!

Ik hou van mannen, maar per uitzondering , hou ik bij deze ook van vrouwen....!!!!

Vroeger leerde ik op school al het gezegde: In mei leggen alle vogels een ei, behalve de koekoek en de griet die leggen in de meimaand niet.

Ik heb nooit geweten wat een griet is tenzij dat het een vis is maar blijkt dat ook een grutto te zijn een weidevogel uit de familie strandlopers en snippen.

Maar terug naar het spreekwoord dat overigens ook nog enkele variaties kent, zoals:

In de maand mei leggen alle vogels een ei; behalve de koekoek en de spriet, want die kennen hun nest nog niet.

In de maand mei leggen alle vogels een ei, behalve de kwartel en de griet, die leggen in de meimaand niet. De maand mei wordt dus door velen geassocieerd met vogels en hun eieren.

Ik ben op zoek gegaan naar nestjes in de tuin en dat is wat ik vond…

<

Inderdaad in mei leggen de vogels hun ei ! Mooi toch niet?

Wat mijn vorig logje betreft .. het is ok hoor mensen ik zit niet in een dipje , maar af en toe gaat die "grijze massa" van mij nog eens aan het denken vandaar!! Toch bedankt voor jullie reacties!!

En nu iets anders ( weer een korte inspanning van dat grijs van mij  )

De wereld draait dol en niet alleen door de bewoners ervan ( allé toch sommigen) maar ook de natuur geraakt het noorden kwijt.

We zaten de laatste dagen bij de “ gelukkigen” die af te rekenen hadden met hevige onweders en stortregen. In de buurt sloeg de bliksem in op een huis met brand tot gevolg en alle buren in een kleine straal hebben kapotte elektrisch apparaten… Overgelopen staten en ondergelopen kelders zijn geen uitzondering meer na stortvlagen! Is dit het gevolg van overbebouwing en teveel asfalt of beton in onze steden en dorpen? Misschien, maar feit is dat het water altijd een  weg zoekt naar zee en als het dat niet vindt dan maar bij de mensen binnen loopt!!

Als ik op TV al die beelden zie, dan denk ik “ Natoken zwijg over de ravage in je bloementuin” het kon veel erger! Want inderdaad mijn bloementuin heeft het hard te verduren gehad. Ik was al een ganse maand bezig om alles piekfijn en netjes te zetten voor de zomer met aanplantingen en uitzetten van zaaiplantjes en onkruid wieden .. en was stilaan heel tevreden over al mijn werk tot die van hierboven er anders over dacht. Op twee dagen tijd kregen we zomaar meer dan 60 l water per m2 te verwerken en dat is van het goede teveel… De bloemen die al met zovelen in bloei staan ,hangen met hun kopje naar de grond als ze al niet afgeknakt zijn. De bodem is terug dichtgeslagen en mag opnieuw geharkt en bewerkt worden en mijn rozen langs de zijkant van het huis die hingen op de grond. Het heeft veel stutwerk en schrammen op handen en armen gevraagd om ze weer op de metalen bogen te krijgen en een paar volle rozentakken zijn afgerukt … Ik was er heel even niet goed van want bloemen zijn echt mijn dada en ik had er al zoveel tijd ingestoken .

even een idee wat ik bedoel

Maar soit, het kan /kon veel erger .. dit gaat voorbij en over een goeie maand geniet ik terug van de kleuren en geuren in de tuin. ( dat is toch de bedoeling) .De mensen met afgebrande of ondergelopen huizen dragen die miserie jaren mee!

Dus .. zwijg Natoken en count your blessings!!

Vandaag even een dag die niet echt is zoals een andere . Waarom? Omdat ik door omstandigheden even aan " later" denk en dat niettegenstaande mijn " gezegende" 73 lentes!...

Al van in mijn kindertijd kreeg ik als antwoord op vragen die men het liefst ontweek " later " als je volwassen bent dan zal je het begrijpen. Ofwel was ik te jong of was het het verkeerde moment, of men had gewoon geen zin om mijn vraag te beantwoorden, maar steeds weer kwam het woord " later" terug.

Nu zoveel jaren "later", in de herfst van mijn leven stel ik me steeds meer en meer de vraag " is dit nu later..of ligt "later " nog verder verborgen in de toekomst, blijf ik zelfs nu nog met sommige vragen en gevoelens zitten, krijg ik nog steeds na zoveel jaren later geen antwoord op mijn vraag?

Eerlijk gezegd maakt "later" me nieuwsgierig en heel ongeduldig tegelijk , wat staat er nog zo allemaal te gebeuren. Ik heb een rugzak vol bagage met levenservaringen van jaren en toch blijft de vraag "later" nog steeds door mijn hoofd spelen. Nooit heb ik me er op betrapt dat ik het gedoodverfde woord " later" zelf ooit zou gebruikt hebben om een antwoord te omzeilen, het ligt bij mij daarvoor echt wel te gevoelig. Misschien ligt " later" wel in een nog verre toekomst, moet ik wachten tot op het eind van mijn wereldse leven, voor ik het antwoord krijg. Wie weet als ik ooit dit aardse leven verwissel voor een ander leven , in welke vorm dan ook ergens in een andere dimensie, staat er bij de ingang naar dit ander leven een hele grote wegwijzer " dit is de weg naar "later".......Dit is een éénrichtingsverkeerstraat, geen mogelijkheid om terug te keren!!!!

Nog éénmaal zal ik dan vragen , als ik die éénrichtingsverkeerstraat in sla ... " is dit nu later"

Als haagplant heeft de inheemse meidoorn enkele interessante kenmerken. Eerst en vooral is meidoorn een snelle groeier die weinig eisen stelt aan de vruchtbaarheid en de vochtigheid van de bodem. De meidoorn is een grote heester met scherpe takdoornen, die de struik bijna ondoordringbaar maken en werd vroeger vaak gebruikt als veekering. Hij loopt half -maart uit en kleurt in een mum van tijd prachtig fris groen. 

De struik werd vroeger veel als haag toegepast om vee binnen de weilanden te houden. Daarnaast had de struik ook een beschermende functie: ze gaf nestgelegenheid voor veel vogels (die dan weer ongewenste insecten opaten) en een beschutting tegen harde wind voor het vee.

Tot in de Middeleeuwen werd er bij veel boerderijen een meidoorntak boven de deur gehangen ter bescherming van het huis.

Langzamerhand wordt deze struik in het landschap weer meer toegepast. De meidoorn (de jonge topjes met bloemknopjes) wordt toegepast als kruid voor hart en bloedvaten.

Begin mei vormt de haag tal van bloemknoppen in grote eindtuilen. Half -mei komt het hoogtepunt, de talrijke bloemknoppen barsten nu open. Tal van kleine witte, lekker geurende bloemen kleuren nu de haag en trekken tal van insecten aan. Na de bloei, bij meerstammige heesters of bomen of indien je de haag niet zou scheren worden de bloemen schijnvruchten. De donkerrode bessen kan je vergelijken met een miniatuur rozenbottel gezien de Meidoorn tot de rozenfamilie behoort. De bessen blijven hangen in de winter en zijn zeer geliefd bij vele vogels zoals de merel de vink en de lijster.

Alleen spijtig dat de poep van die vogels zo'n vreselijk plekken nalaat op je terras en als je tegenslag hebt op je was!

Daarom is het altijd zo leuk om een reactie te krijgen op wat je schrijft, het lokt vaak een tegenreactie uit en dan ben je weer vertrokken voor een volgende bedenking..

Naar aanleiding van de reactie van Meeuw ging ik eens snuffelen tussen de oude foto’s en vond er de foto van mijn eerste communie en plechtige communie. Wat zag ik er op die eerste foto toch braaf , naïef en vroom uit… nochtans weet ik dat ons ma soms de handen vol had met mij omdat ik er altijd bij was om kattenkwaad uit te halen. De dag van vandaag hadden ze me bij de groep ADHDertjes gezet. Ik was een heel dynamisch kind, hield van ravotten en lachen en tateren maar stilzitten was heeeeel moeilijk. Gelukkig werd ik weinig gestraft want mijn kapoenstreken waren steeds kinderlijk onschuldig en mijn schoolresultaten waren steeds prima en dan werd je blijkbaar veel vergeven..

Ik zie mijn kleindochtertjes niet in die houding staan om communiefoto’s te maken… Ik denk dat ik stiekem stond te loeren naar dat vogeltje dat zou komen piepen  want dat zegden ze toen toch :" Kijk eens naar het vogeltje" !!!!!

Als ik die foto zie dan heb ik zin om dat kind bij de hand te pakken en een toertje te dansen … past er veel beter bij!!

Op de tweede foto kan er al een klein lachje af …en die "missaal" met een mooie gouden snede in een sneeuwwit zakdoekje heb ik nog steeds , nu is hij  eerder beduimeld want ik heb er tijdens mijn internaatsjaren VEEEEEEl in gelezen ( het was van moeten!) .

Maar om terug te keren naar de foto wat een gedoe was dat toen, we leken wel bruidjes ..eh nu ik eraan denk we werden toen ook zo geïndoctrineerd in onze opleiding naar die Plechtige Communie toe. We moesten ons voorbereiden om bruidjes te zijn van Jezus… en vonden het toen allemaal gewoon wat ons werd verteld ….

Nu zeer ruim een halve eeuw later worden die woorden door omstandigheden in een totaal andere context geplaats…en klinkt dat eerder negatief…. Tsja! Wie zonder zonde is werpe de eerste steen denk ik dan maar!

Moraal van dit korte verhaal.. geef mij maar de speelse foto's van de communicanten de dag van vandaag.. gewone kinderen met hun eigen ik en look!

Geen eerste communicant meer ten huize Natoken maar ik weet wel nog hoe het er toen ( en ik spreek van meer dan 65 j geleden ) aan toe ging!.

De voorbereiding van de eerste communie begon heel vroeg tijdens het schooljaar. Eén van de vereisten was dat de “eerste communicant” het verschil kende tussen een “geconsacreerde hostie” en een ouwel …

De “geconsacreerde hostie” was immers het lichaam van Christus, een ouwel een gewoon stukje ongedesemd brood. De Kerk verwachtte dat een eerste communicant "tot de jaren van verstand" was gekomen en dus in staat was om dit onderscheid te maken … A.u.b. ..... moet er nog zand zijn.... Tijdens de voorbereidingstijd leerden we biechten en “te communie gaan”: knielen op de communiebank, met gevouwen handen een “tafeltje” maken onder het laken van de communiebank, niet vergeten de tong uit te steken, niet bijten op de hostie maar die zorgvuldig laten smelten op de tong en pas dan binnen slikken, je nadien vergewissen dat geen restant tussen de tanden was blijven steken.

De nonnetjes brachten ons op de hoogte van allerlei noodscenario’s: wat te doen als je plots zou overgeven of hoesten en dat de hostie terug zou meekomen?

De oplossing liet geen twijfel bestaan: zeker nooit zelf de hostie aanraken (dit was immers “heiligschennis”) en een priester erbij halen om het uitgespuwd stukje hostie te verbranden.

Tot de voorbereidingen hoorden ook het aanleren van de “aktes van geloof, hoop, liefde en berouw”. Geen kind dat er iets van snapte. Alleen het woord “akte” al… De waanzinnige tekst van de Akte van Geloof luidde als volgt :

”Mijn Heer en mijn God, Ik geloof vast al wat Gij geopenbaard hebt en wat de Heilige Kerk mij voorhoudt te geloven, omdat Gij de opperste en onfeilbare Waarheid zijt. In dit geloof wil ik leven en sterven". Dat leven kon ik nog begrijpen maar dat sterven...

Het toverwoord “Supercalifragilisticsupercalidocious” uit de film van “Mary Poppins” is voor een kind nog gemakkelijker te bevatten en zeker eenvoudiger van buiten te leren dan die aktes van toen. Dat kan je tenminste nog zingen. Dat moet je maar eens proberen met die “Aktes”… Woorden als “geopenbaard”, “onfeilbaar”… waar haalden ze ’t in godsnaam vandaan om zoiets aan zes-jarigen aan te leren?…

Dat doet me er aan denken dat ik ook jarenlang het woord “win-gewest” heb gelezen als “winge-west”. De zin uit het aardrijkskundeboekje “Congo is het win-gewest van ons vaderland” is me ook jarenlang niet duidelijk geweest.

Er waren destijds nog wel meer misverstanden. Zo kwam ik eens thuis met een blinde landkaart van België waar ik als huiswerk aardrijkskundige namen op moest invullen. De namen van de steden lukte nog vrij goed maar met het woord “Kanaal” wist ik geen blijf. Ik toog dus naar ons ma en in plaats dat ze het woord op het stuk water tussen België en Engeland schreef, tekende ze ergens een kanaal bij op het blad en daar moest ik “het Kanaal” bij schrijven. Overbodig te zeggen dat het maar een 9/10 heeft opgeleverd en dat ons ma de schuld kreeg van de fout. Maar kom, het had ook erger gekund, ze had er voor ’t zelfde geld de Mandel op kunnen tekenen.( West Vlaams bijriviertje van de Schelde -Leie).

Maar we waren over de mysteries van de godsdienst bezig. En ’t waren geen blijde mysteries, geloof me… Maar ik had al de flauwekul er best voor over want ik wist dat er uiteindelijk cadeaus aan die "Eerste Communie" vasthingen. En dat maakte de martelgang wel al veel draaglijker.

Lieve mensen ik heb hier van enkelen al een paar goede tips gekregen om ook een reactie te kunnen geven op blogs die werken met het systeem " ik ben geen robot"...In dit geval mag je geen reactie geven door op het gastenboek te klikken maar wel op reacties klikken rechts onder elk logje en dan kom je in het vertrouwde systeem met een code die je moet intikken! Ik heb me al vaak geërgerd aan die codes omdat ze niet altijd even duidelijk zijn, maar nu zeg ik halleluja als ik zo'n code zie!!  Dan lukt het op zijn minst!

Wie dat robot gedoe nu nodig vond , weet ik niet maar het maakt wel dat ik niet meer op blogs kan correctie KON want ik heb - na lang zoeken- het geheim ontdekt. IK dacht dat  het raam dat zich opende als je op " ik ben geen robot" klikt reclame was en daarom negeerde ik dat maar ik heb eens beter gekeken en toen zag ik dat er een zoekvraag in het kader stond zoals .. klik op elk raam waar een fiets staat of waar vierkanten verkeersborden zijn enz... Als je dat goed doet dan verdwijnt dat raam en kan je je reactie plaatsen door op publiceren te drukken, zo simpel is het!  Zo kon ik uiteindelijk toch bij Lenie reageren, oef!!!

Verder blijf ik hier bezig in de tuin en stilaan geniet ik van het resultaat, de bloemen beginnen te komen en daar doe ik het voor! Ik kan echt niet zonder bloemen zowel binnen als buiten. Ik ben er elke dag mee bezig en als ze dan "dankbaar" aan het bloeien gaan dan is biebie hier zo content !!

Even "showen" met wat er bij mij al bloeit allé een paar toch want anders wordt het teveel om op te laden!

Het zal jullie niet ontgaan zijn: we hebben een zeer welkome periode met prachtig weer achter de rug. Als je mij vraagt: wat is je favoriete weer, dan zal ik antwoorden: zonnig, nu en dan een klein wolkje en een temperatuur van rond de 23 graden. Nou was het waar ik woon eerder 24/ 25 graden, maar mij hoor je niet klagen.

In die paar dagen dat het plotseling warm werd, heeft de natuur de achterstand ruimschoots ingehaald en daardoor was er voor mij ook krankzinnig veel te doen. Je wilt niet weten hoe snel gras groeit met zulke temperaturen. En plotseling moeten de Dahlia's de grond in, de bonen, pastinaak wortelen , schorseneer … moeten gezaaid, onkruid moet dagelijks gewied (bij normaal weer kun je nog wel eens een dagje overslaan) en de tulpen moesten gelabeld worden voor ze uitgebloeid zijn,. Nieuw spul moest geplant, uitgezaaid spul uitgedund en doordat het elke dag droog was moest alles ook nog bewaterd worden, het jonge spul in de moestuin en de potten op het terras, de jonge plantjes in de serre , zelfs twee keer per dag. Pfff..

Daardoor dat ik wat minder op bezoek kom en ook omdat diegenen bij wie ik moet inloggen met “ ik ben geen robot” om een reactie te geven pech hebben want ik krijg dan een reclame en kan niet meer verder en zo ook geen boodschap ingeven zoals bij Jos, Ingrid en Chrisje… Sorry mensen ik weet niet hoe het op te lossen. Weet iemand hoe ik daar van af geraak?

Voor ik alle moeders in de bloemetjes zet even dit!

Ik krijg de laatste tijd teveel junkreacties  (kledij, viagra enz..) op mijn blog en ben dat beu daarom verschijnt jullie reactie pas nadat ik die goedgekeurd heb, sorry mensen..  En nu

Aan alle moeders en oma's :

Wegens te druk bezig in de tuin een kort grapje om te tonen dat ik jullie niet vergeet!!

De beer, de leeuw en het varken zitten gezellig te keuvelen.

De beer zegt: 'Als ik 1 keer grol in de bossen, bibberen alle dieren van schrik!'

De leeuw zegt: 'Als ik 1 keer brul, vluchten alle dieren uit de jungle!'

Het varken zegt: 'Ik moet maar 1 keer hoesten en de ganse wereld laat zich vaccineren!'