Archief

Ik trek me op aan het gedichtje dat ik in mijn vorig logje plaatste want momenteel heb ik niet veel zin om iets te doen. Sinds een paar dagen zit ik op een carrousel omdat de kristallen in mijn linker oor weer eens op zwier gaan en zo voor vertigo ( klinkt ernstiger dan duizeligheid  ) zorgen…Ik heb daar af en toe last van maar nu was het toch al een tijdje geleden! Door de hitte zet alles uit en die kristallen ook zeker zodat ze er dan maar niets beters op vinden dan even een toertje te maken…

Daarom lieve mensen houd ik het kort vandaag! Houd jullie lekker fris , vergeet niet om regelmatig te drinken en tot de volgende bij leven en welzijn!

Ik heb het al op een nadere plaats gezegd en doe het ook hier uit de voeten;

Hebben jullie het ook ondervonden dat zelfs zuchten stukken beter gaat dan de voorbije dagen. Dat zuchten was van opluchting omdat we wat mildere temperaturen krijgen en dat is welkom. Intussen ben ik achter de oorzaak van de recente hitte gekomen! Voor alle sport geïnteresseerden zijn het al weken super hete dagen. Vier weken lang heb ik samen met zoveel anderen onze Duivels gevolgd op het WK. Ik heb gehold ,gesjot, gesprongen, gevallen en voor dood blijven liggen om dan dank zij een gele of rode kaart miraculeus te verrijzen. Ik heb gescoord , gejuicht en gesakkerd en altijd in vol ornaat de Brabançonne meegezongen tot de muren trilden. De spikes hingen nog niet aan de haak of mijn stalen ros stond klaar in de living om met onze renners de tour de France te rijden…Drie weken lang , bij zo’n temperaturen hebben we samen gespurt, traangas uit de ogen gewreven en verder gereden, geklommen, gedaald , gevallen en weer opgestaan maar vooral doorgegaan.. beseffen jullie - niet sportliefhebbers – welke hitte in ons landeke op die manier geproduceerd werd? IK heb mijn liters voor de buis gezweet, zeker weten. Gelukkig zorgden Michel Wuyts en José De Cauwer voor de soms “relaxerende” commentaar . Voor één keer moesten we in onze Noorderburen onze meerdere erkennen want op het weekje geel van onze Greg na viel er vanuit Belgische hoek niet veel spectaculairs te beleven tenzij je de bijna hartstilstand bij zovelen na de tuimelperte van Gilbert ook een sportbelevenis noemt.

Vandaag pinken we samen met onze Nederlandse vrienden een traantje weg als Dumoulin het tweede trapje bestijgt maar als jullie denken dat het nu gedaan is beste bloggers dan lezen jullie zeker geen sportkrant. Nauwelijks drie weken na de finale van het WK en nog steeds in volle zomerse hitte neemt koning voetbal weer zijn plaats in op de kalender. Vanaf dit weekend start terug onze Belgische voetbalcompetitie. Mijn voetbalabonnement is bestel zodat ik mijn favoriete voetbalploeg op TV kan volgen… Wie wordt dit seizoen kampioen? Wordt het terug Blauw –Zwart de ploeg van mijn hart of de concurrent Paars - Zwart of spelen de Rouges voor derde hond?

Sommige wetenschappers beweren dat overdaad schaadt en niet bepaald goed is voor de gezondheid en algemene conditie van mensen en dat ook de hersenen er niet bepaald wel bij varen. Och, maak jullie geen zorgen beste vrienden ik “plak” niet aan mijn TV maar sport hier binnen lustig mee gewoon vanuit mijn luie zetel en mijn mentale en fysieke gezondheid stellen het nog steeds goed .

Doordat het ’s zomers minder donker wordt slaap ik minder . Vroeger vond ik het heerlijk, die zomer. Lange dagen lekker buiten. Dat buiten dat doe ik nog wel. Ik ben en blijf een buitenmens. Maar die warmte daar kan ik niet meer tegen en dat juichende, schelle licht hoeft ook niet. De laatste weken zit ik veel binnen met gesloten gordijnen om zoveel mogelijk de hitte buiten te houden want ook binnen is het heet. Onze Belgische muren zijn niet berekend op het vele zonnegeweld van de laatste dagen. Op het terras kan je niet lang staan zonder beroerd te worden of je voeten te verbranden. De was wordt wel heel erg snel droog en voelt daardoor ruw aan.

Met een tuin, overwegend op het zuiden, is de hitte soms ronduit te veel. De planten laten hun kopjes hangen en ik vrees dat er verschillende planten definitief kapot zijn. Normaal geurt het hier ’ s zomers binnen van de vele bloemen. Nu kan ik amper 1 vaas vullen want alle bloemen zijn verdroogd of al uitgebloeid!

De appels ( appeltjes) vallen en masse van de bomen en zijn klein. De moestuin hebben we tot nu toe proberen te redden . Het enige dat volop rijpe vruchten geeft is onze braambessenstruik . Om de andere dag plukt Tony zo’n 3kg bessen. De confituur en de coulis komen straks mijn oren uit en ik denk dat de buren zich ook stilaan verstoppen als ik met een nieuwe lading aankom!! De salade mogen we vergeten die gaat in de hoogte ipv in de breedte. MAAR onze tomaten zijn momenteel de beste snoepjes die je kan bedenken!

We kunnen natuurlijk de bossen in de omgeving intrekken, maar ook daar ontsnap je niet aan de warmte.. Zo langzamerhand denk ik dat de hitte een leeftijdsissue aan het worden is .Vroeger kon ik er best tegen, maar ‘t wordt steeds minder…Voor mij hoeft dat extreem warme echt niet, gewoon kunnen bewegen met een beetje warmte in je botten, dat is mijn ideale zomer. Vlak bij de zee is de temperatuur altijd wat lager dan in het binnenland tussen de heidevelden maar daar naartoe rijden is nu ook geen optie!.

Gewoon lange dagen en aangename warmte waardoor de deuren lekker open kunnen dat is mijn idee van zomer . Niet te warm nee, dan zit ik weer binnen want dat trek ik niet.

En zo is het altijd wat We moeten iets te mopperen hebben, anders zijn wij niet gelukkig…

Het is nu al een hele tijd zweten en puffen in ons land en een groot stuk van Europa. En dat is blijkbaar niet alleen heel vermoeiend, maar ook slecht voor je brein.

Uit onderzoek blijkt namelijk dat je dommer wordt van extreme warmte. Wetenschappers van de universiteit van Harvard hebben onderzocht wat hete dagen met ons lichaam en ons brein doen. Uit hun onderzoek blijkt dat je brein dertien keer langzamer werkt tijdens hitte.

De onderzoekers onderzochten 44 Amerikaanse studenten tijdens een hittegolf in Boston. De helft van hen woonde in een huis met airco, de andere helft niet. Twaalf dagen lang werden de studenten onderzocht. Op geheugentests scoorden de studenten in een huis zonder airco 13% slechter dan de andere helft. Volgens de wetenschappers werd dit niet eerder bekeken, omdat in wetenschappelijk onderzoek vaak gefocust wordt op kwetsbare groepen zoals oudere mensen.

Nu er in de toekomst meer hittegolven worden verwacht, gebeurt er meer onderzoek naar de gevolgen van extreme hitte. Voor mezelf is het een vaststaand feit dat ik minder productief ben, eerder naar luiheid neig …buiten lopen enkel ’s morgens of ’s avonds gebeurt en het alvast 10 gr minder heet mag zijn dan hebben we hier nog zo’n kleine 24 gr!!

Ik ga nu even bijtanken in de hoop dat mijn brein niet teveel krimpt door de hitte!!!

Op FB botste ik op de volgende video en die riep zoveel herinneringen op dat ik die hier even kwijt wil en ik kan er nu nog steeds van genieten!

Ik zat in mijn laatste jaar regentaat op kostschool en was hoofdleidster van de VKSJ ( vrouwelijke , katholieken ,studerende jeugd). Op een school met tegen de 700 internen waren de meesten aangesloten bij die jeugdvereniging want dat betekende op woensdagnamiddag geen studie maar ontspanning en soms ook in het weekend als we daar verbleven ( wij mochten maar om de maand naar huis ).

Elk jaar werd er op school een grootse jeugbewegingsdag gehouden  waaraan verschillende activiteiten verbonden waren. We openden de dag met een traditioneel gebed maar deze keer buiten op een reuzespeelplaats waar alle klassen van de school ( moderne, latijnse ,kleuterleidsteropleiding, opleiding  lager onderwijs) al marcherend op muziek het oecumene teken vormden! Dat heeft weken en weken en bloed, zweet en tranen gekost voor ik dat deftig georganiseerd kreeg . Omdat ik relatief vrij spel had, koos ik als openingsnummer voor "I will follow him" ... een "huge" succes bij de VKSJers en ik liet hen op maat en ritmisch meedeinen op de muziek. Op het einde liet ik hen zelfs in de handen klappen! Het had mij heel wat overtuiging gekost om de nonnen van het klooster zover te krijgen want die hadden traditioneel de één of andere psalm voorzien! Ze stonden door alle vensters te gluren of dat wel goed zou aflopen!! ...Een soort sister act avant la lettre dus ....

Als ik nu die muziek hoor, dan zie ik dat tafereel op die speelplaats nog altijd voor mij en dat enorm gevoel van " I did it" is dan nog steeds niet ver weg 

Daarom zingen en deinen jullie nog één keer mee met mij?

 Echt waar mijn grijze cellen zijn precies aan het opdrogen, er komt maar geen inspiratie meer uit... dan maar weer tijd voor een flauwe grap zeker en zo weten jullie dat ik nog leef!!

Frank, een onderwijzer in het tweede leerjaar neemt na het middageten plaats in de zetel om te rusten. Maar Wout, zijn zoontje, heeft daar anders over beslist.

-Kijk papa, roept hij, een vliegtuig! Hoe kan een vliegtuig in de lucht blijven , papa?

- Dat weet ik niet jongen.

Korte stilte. Dan vraagt Wout:

-Papa, waar blijven onze dromen als we niet slapen?

- Dat weet ik niet jongen en wees nu eens stil zodat ik die dvd van de "Kip en het ei" kan bekijken.

-Wie was er het eerst papa, de kip of het ei?

- Dat weet ik niet jongen, stel toch niet zo'n domme vragen.

Na een korte stilte vraagt Wout:

-Papa hoe ben jij onderwijzer geworden?

Even een beetje geschiedenis:

Na de Belgische Revolutie in 1830, die leidde tot de Belgische onafhankelijkheid, werd door het Nationaal Congres besloten van België een koninkrijk te maken. Datzelfde congres riep Leopold van Saksen-Coburg-Gotha op 4 juni 1831 uit tot eerste Koning der Belgen. De koning kwam per boot van Engeland en kwam aan in Calais waarna hij per koets naar De Panne werd gebracht. Hij trok verder door het land en op 21 juli 1831 legde hij op het Koningsplein te Brussel de grondwettelijke eed af als eerste koning der Belgen.

Vandaag is het een ideale weertje om allemaal samen onze Nationame feestdag te herdenken.

Ik ben fier dat ik Vlaming ben maar dat neemt niet weg dat ik me ook Belg voel!

Drinken we er samen eentje op?

De afgelopen 15 jaar kregen we al vijf keer te maken met te droge periodes. Er waren watertekorten in 2003, 2006, 2011, 2015 en 2017. En als we de weersvoorspellingen mogen geloven komt ook 2018 in dit lijstje terecht. Het behoort volgens meteoroloog Raymond Klaassen (op NRC.nl) tot de vijf procent droogste jaren ooit gemeten.

Ook de komende week zal er geen regen van betekenis vallen. Volgens kenners zal 2018 met de huidige verwachting nog droger worden dan in het recordjaar 1976. Het is ‘extreem droog’ In West-Vlaanderen mogen boeren hun gewassen zelfs niet meer besproeien, er wordt gevraagd aan iedereen om spaarzaam om te springen met water. En ook de natuur snakt naar een beetje regen. De grondwaterstand is bijzonder laag. Hier en daar zien we dat planten en dieren last krijgen van de droogte.

De natuur snakt naar water, nu al zie je heel veel bladverlies en gele bladeren aan de bomen. De grond hier in het bos is extreem droog, alles knispert onder je schoenen en op veel plekken is de grond open gescheurd. Werkelijk een triest gezicht en dat midden in juli. Het blijft zoals het nu lijkt nog zeker een week warm en droog zomerweer. Pas na het weekend van 21 en 22 juli voorspellen enkele weermodellen neerslag.

We willen allemaal graag een beetje water, dus misschien is de dreiging wel de wens van de gedachte. Voorlopig moeten we het water uit de kraan halen.

Wij -en de natuur snakken naar regen… naar het voorbeeld van een vriendin stel ik voor dat we massaal een regendans doen! Dus sta op uit je luie stoel. Pak je buurman, zoon of dochter, hond of cavia bij de hand en zet een dansje in! Schud die heupen maar flink van links naar rechts, gooi je armen de lucht in en dans alsof je leven ervan afhangt. Wie weet helpt het toch! 

De laatste weken functioneer ik het best (of beter: het minst slecht) ‘s morgens en ’s avonds. De rest van mijn dag is te ignoreren omwille van de hitte. Samen met mijn planten hang of lig ik ’s namiddags te puffen, te dorsten en de schaduw op te zoeken. Mijn gedachten gaan dan naar de festivalgangers die urenlang staan te springen in de hitte, naar de mensen op de trein, naar de bestuurders van aircoloze auto’s, naar bouwvakkers op hoge stellingen, naar de bewoners en het personeel van rust- en ziekenhuizen en naar allen die het nu zo vreselijk warm moeten hebben in matig geïsoleerde appartementjes. Gelukkig hielden het WK en Wimbledon tal van mensen aan het scherm gekluisterd in met rolluiken of dikke gordijnen verduisterde kamers. Voor diegenen die het boeit, er is nu nog de tour de France...Ongetwijfeld betreft het hier vooral mannelijke toeschouwers, niet zelden gehuld in slechts een marcelleke. Biebie hier kan ook in de ban van de toer geraken dus ... ik heb nog steeds een reden om binnen te blijven

Ook mijn tuin kreunt onder de droogte.  Wie nu nog groen gras bezit, betaalt zich blauw aan een automatisch sproeisysteem (en de steeds hoger oplopende waterrekening), maar de meeste gazons zijn wellicht geelachtig oranje. Velen geven hun planten geen water tijdens deze droogte omdat ze geloven in de zelfregularistie van de natuur. Ik geloof niet in die wijsheid want ook een plant begeeft het vroeg of laat door watergebrek. De idee om een flink uit de kluiten gewassen regenwaterput te laten installeren wordt overal aangeprezen. Het is een feit waar we in de toekomst rekening mee zullen moeten houden: onze zomers worden alsmaar droger.

De laatste dagen sproei en begiet ik me te pletter. Het is vechten tegen de bierkaai. Ik kan het watergeven nauwelijks bijhouden, onze watervoorraad is bijna op. Bovendien lijkt het alsof de schaarse regenbuien net mijn gemeente moedwillig overslaan. Wij kregen hier gisterenavond een paar druppels. De tuin snakt naar water en ik kan onmogelijk zijn dorst lessen. Moeten we hier binnenkort palmbomen planten en droogtebestendige prairietuinen aanleggen? Voorlopig geniet ik nog van inheemse planten, zelf gezaaide éénjarigen, van vaste bloemenplanten, van zelfgekweekte komkommers, tomaten, sla en kruiden.

En ik? Ik blijf sproeien tot ook onze watervooraad op is ,tot het hier ein-de-lijk ook eens wil regenen…