Archief

Het is weer zover: het jaar is bijna voorbij.

Voor het feest losbarst zijn de laatste dagen van een jaar gereserveerd om even terug te kijken. De kranten staan vol met lijstjes van de beste boeken, cd’s, films ...... Op televisie zie je alle ellende die je eigenlijk niet had willen weten, nog een keer voorbij komen, in ontelbare jaaroverzichten. Op de radio zijn ze bezig aan de top 1000 en zo gaat het verder. Ik lees, kijk en luister er liever niet naar.

Als het einde van een jaar nadert dan voelt het alsof je iets verloren hebt… tijd die voorbij gevlogen is zonder dat je er erg in had. Dan heeft een mens vaak de neiging om eens achterom te kijken om te zien of je niets vergeten bent, wie je verloren bent in de loop van het jaar maar ook naar de mooie momenten. Ik betrap mezelf ieder jaar weer op dat evaluatie moment. Wat heb ik het afgelopen jaar allemaal gedaan?

Globaal genomen was het voor ons best een goed jaar. Voor sommige blogvrienden dan weer wat minder en kan het niet snel genoeg voorbij zijn! Naast de grote lijn en vele hoogtepunten, waren er ook mindere punten. Er waren nog genoeg fouten te maken en diepe kuilen om in te vallen. Maar dat maakt niet uit. Ik ben dit jaar gelukkig geweest en er is niets dat ik anders had willen doen.

De volgende stap is het bedenken van goede voornemens. Ik weet geen dingen die ik het afgelopen jaar gedaan heb, die ik komend jaar niet meer wil doen. Goede voornemens, zeker als ze ingaan op 1 januari, zijn volgens mij gedoemd te mislukken.

Daarom blijf ik mijn leuze “ carpe diem” trouw en geniet met volle teugen van elke dag ook tot het einde van dit jaar en dan opnieuw beginnen zeker?

Daar komt ie weer al in het zicht die laatste dag van het jaar, vol sfeervolle lichtjes en feesten in welke vorm en betekenis ook. We komen bij elkaar, bijvoorbeeld om samen te eten, vaak lekker en meestal te veel. We verrassen elkaar met iets extra’s, knallen met kurken en vuurwerk en genieten van de tijd samen. Dat allemaal is bedoeld om er iets aangenaams van te maken, een knusse boel, alleen wordt voor mij al dat geloop vooraf soms een beetje van het goede teveel! Maar....

Hier ten huize Natoken is die drukte al wat gaan liggen omdat we zondag gezellig bijeen waren voor een verjaardagsdrankje en een Kerstmaaltijd.

Voor de blogvrienden die tot aan de laatste dag van het jaar trouw blijven langskomen.. houd het hoofd koel en het hart warm!

Vandaag houd ik het kort want vanavond valt hier ons " bende" binnen om de verjaardag van de dochter te vieren en dan ook traditiegetrouw Kerstavond ...Als ik wil dat al die " hongerigen" hun buikje vol krijgen dan is het alle hens aan dek bij Natoken!

De Kerstboom schittert en de pakjes eronder liggen al uitnodigend te kijken.  De kalkoen zal in de late namiddag zijn uurtjes  aan het spit draaien want een beest van 4 kg heeft tijd nodig om heerlijk mals te worden,

Wacht, even alle to do's op een rij zetten...

Ik moet nog de hapjes voor bij een glas bubbels maken.

Als voorgerechtje heb ik garnalencoctail voorzien dat lust iedereen, gelukkig kan je die "krulbeestjes" al gepeld kopen want voor 12 personen zelf aan het pellen slaan, is niet te doen! Mijn " coupkes" en groenten staan klaar om af te werken .

De soep ( pompoensoep)en de 120 balletjes die erin gaan, heb ik gisteren al gemaakt...De peterselie moet ik nog  fijn maken...

De groenten voor bij " the beast" , het hoofdgerecht, heb ik ook al in mijn hoofd.. veenbessen voor een paar kleinkinderen die er verzot op zijn, erwtjes en worteltjes voor een ander groepje  en campignons voor de volwassenene! 100 Duchesseaardappeltjes .. dat zal genoeg zijn zeker? Als  6 tieners en 6 volwassenen hun voeten onder tafel steken dan zie je de " patatjes" zo vliegen! 

Als dessert heb ik ijscrème gepland met fruit en een bavaroise taartje en dat kan ik pas op het moment zelf klaarmaken!

Bij de koffie/ thee heb ik 2 taarten voorzien, eentje voor de jarige en een buche voor Kerst . Ik heb ze gisteren gebakken en vandaag worden ze versierd.

De tafel en het versieren ervan dat is voor mijn slaapgenoot.... ik heb mijn " instructies" al klaar  ....

Jaja ik zie het voorlopig nog zitten hoor...

Voor de dochter alvast een dikke proficiat met je 43 lentes .. ( ik voel me oud als ik dat lees) en vanavond drinken we erop!

Voor jullie lieve bloggers een

Het einde van het jaar komt er weer aan en omdat ik niet op het laatste moment in de drukte van de eindejaarsdagen wil winkelen, trokken we naar een supergrote  winkelketen waar je bijna alles in één zaak vindt!

Normaal doe ik mijn inkopen hoofdzakelijk in dezelfde voordelige winkelketen. Op die dag valt dan de beslissing van wat er ten huize Natoken de komende dagen zal gegeten en gedronken worden. De benodigdheden hiervoor schrijf ik nauwgezet en gedetailleerd op een boodschappenlijstje, eventueel aangevuld met niet eetbare huishoudproducten. Die notities worden al winkelend bijzonder strikt opgevolgd al vindt er af en toe wel eens een 'spontane' extra aankoop de weg naar m'n boodschappentas. Alleen het hoogst noodzakelijkste belandt uiteindelijk in m'n kasten, dus weggooien komt hier zo goed als nooit voor. 

Een bezoek aan zulk een reuzegrote hypermarkt laat je altijd wat in shock achter! Absoluut àlles kan je er kopen, àlle soorten voedingswaren van àlle denkbare merken in àlle mogelijke grootten en in àlle smaken, kleuren en verpakkingen die je in je wildste fantasie maar kan verzinnen. Torenhoog. Rek na rek. Rij na rij na rij na rij....

De onmetelijke hoeveelheid producten overspoelde me als een ware tsunami en meteen zat m'n hoofd vol prangende vragen. Wie produceert dat allemaal? En wie kóópt dat dan allemaal? Eten ze dat àllemaal op? En, in godsnaam, wie heeft er zóvéél nodig???...

Onmiddellijk zie ik dan op m'n netvlies de weerzinwekkende beelden van de televisieprogramma's over de kolossale hoeveelheden waardevol en perfect eetbaar voedsel, al tijdens de teelt gedumpt wegens 'nét niet volmaakt genoeg' samen met de enorme berg wél goedgekeurde zaken, ook nog perfect eetbaar doch onverkocht, die bij de supermarkten in de afvalcontainers verdwijnen.

Hoeveel dieren kweekt en slacht men - al dan niet onder vreselijke omstandigheden - om dan op zaterdag, zélfs aan halve prijs door niemand gewild en door niemand opgegeten, achteloos als vuilnis afgedankt te worden? En dan zijn er ook nog de ontelbare uiteindelijk tóch aangekochte voedingswaren die, onaangeroerd, overbodig en vergeten, wegrotten in ijskasten, diepvriezers en andere opbergruimtes...

Dat ene bezoekje aan die reuzegrote supermarkt drukte me genadeloos weer op de feiten: we leven zonder enige twijfel in een échte consumptie- en wegwerpmaatschappij.

Ach, ik wil hier niets prediken, hoor, of iemand de les lezen. Ik weet alleen heel erg goed dat je perfect gelukkig, voldaan en tevreden kan zijn met zoveel minder. Dat hebben we gedurende onze 13 jaar in ontwikkelingslanden ervaren! We zijn té gewend aan overvloed en aan 'vervangbaarheid' want wat koester je nog, wat schat je nog naar waarde, als er van alles toch veel te veel is....? En zeg eens eerlijk: wat heb je uiteindelijk écht nódig?

Het woord 'genoeg' speelt hierin een grote rol, denk ik...

We sloten dat shoppen af met een deugddoende koffie en thee, mijn slaapgenoot en ik. En ik durf hier gerust neerschrijven dat ik die thee toen echt wel 'nodig' had, maar met ééntje ook ruimschoots 'genoeg'!

Een rustig en knus weekend voor iedereen die langskomt!

Half december, grijs en donker, een mens zou van minder de winterblues krijgen. Mijn ziel snakt naar kleur en zon. Maar er is licht aan het einde van de donkere wintertunnel, binnen twee weken beginnen de dagen alweer te lengen.

Het voordeel van deze korte dagen is dat we 's morgens lekker in ons bed, lepeltje/lepeltje, naar ons klokradiootje horizontaal blijven luisteren. Geen reden om in het halfduister op te staan, dicht bij elkaar liggen soezen, heerlijk. Als het frisse lentegroen het land binnen enkele maanden  een dynamische boost zal geven, dan heeft de morgenstond weer goud in de mond.

Maar dit is het perfecte seizoen om mijn computer te laten draaien en te mailen, het internet te verkennen en mijn klavier te verslijten door deze blog te vullen met een woordenmassa. De winterblues afreageren met wat geschrijf is blijkbaar therapeutisch voor mij. Maar muziek blijft de perfecte opkikker. Hoe komt het dat muziek zo een goed gevoel kan opwekken? Wonderbaarlijk omdat een liedje van amper drie minuten een hele sfeer kan oproepen. Zeker als Adele zingt over "someone like you". Muziek dat kan als  een wondermedicijn werken. Dus zing maar mee...

Deze week gehoord en gelezen: Vlaamse leerlingen presteren ondermaats voor begrijpend lezen. Dat blijkt uit een internationaal onderzoek.

In vergelijking met tien jaar geleden is het gemiddelde niveau fors gedaald. Leerlingen in Vlaanderen doen het minder goed dan gemiddeld in West-Europa. De resultaten komen uit het PIRLS-onderzoek (“Progress in International Reading Literacy Study”), dat de prestaties van leerlingen op het vlak van begrijpend lezen bekijkt. Bijna alle Vlaamse leerlingen (97 procent) slagen erin om het basisniveau begrijpend lezen te halen. Maar in vergelijking met tien jaar geleden daalt het gemiddelde niveau fors, zowel bij sterk presterende als bij zwak presterende leerlingen.

De Vlaamse leerlingen doen het minder goed dan leerlingen in Nederland, Duitsland, Engeland of Scandinavië. Binnen West-Europa is Vlaanderen echter de grootste daler. Het onderzoek geeft aan dat scholen in Vlaanderen duidelijk minder tijd besteden aan taal en lezen dan in andere landen. De “instructietijd” voor taal en lezen is in de loop van de jaren gedaald.

Veel leerlingen en ouders staan ook weinig positief tegenover lezen. Leerlingen die elke dag lezen, schoren nochtans merkelijk beter. Dit baart mij zeer grote zorgen,” zegt Vlaams minister van Onderwijs Hilde Crevits (CD&V). “Geletterdheid betekent niet alleen dat je technisch goed kan lezen, je moet ook begrijpen wat er in teksten staat”. De minister wil alvast dat de inspectie de focus op begrijpend lezen versterkt. Ze gaat ook met het onderwijsveld overleggen over de aanbevelingen die de onderzoekers doen.

Tot daar het verslag.

Mijn mening…

Laat Nederlands de enige gebruikstaal zijn in de lessen… pas zo wordt men een taal machtig. Elk kind wil een goed AV niveau halen en daarom zijn de meesten door de tekst aan het 'racen'. Met het gevolg dat het lijkt op een robot, zo monotoon en snel. Geen tijd voor punten of uitroeptekens. Dat aangeleerde getrainde sneller lezen is mede de reden van een zwak begrijpend lezen maar als ze rustiger moeten lezen om in een keer de tekst te begrijpen, halen ze hun gewenste AV niet.

Moet dat zo nodig op zo’n tempo .. leer een kind begrijpen wat het leest, dat is veel belangrijker .. Kauw niet alles voor qua schrijven en noteren… Waar wij uren zoet waren in de klas met het neerpennen van lessen en het instuderen ervan zien we dat de dag van vandaag kinderen gewoon woordjes moeten invullen .. nogal snel kennen ze die van buiten maar of ze de context begrijpen waarin die staan is maar de vraag .

Universiteit en hogeschool professoren klagen steen en been dat de jeugd niet meer foutloos kan schrijven en met de huidige SMS taal zal dat niet beteren! Waarmee ik niet pleit om terug te gaan naar onze tijd maar een beter alternatief moet er toch bestaan!

Hoeveel schoolkinderen slijten uren in een zetel met een tof boek zoals wij deden? De cyberwereld , GSM en Ipads hebben dat lezen overwonnen….Vandaag zag ik TV dat de sint een tablet gebracht had voor lagere school kinderen .. waar zijn de poppen en legodozen en puzzels , springtouwen , leesboekjes of strips enz naar toe ? Nochtans wie veel leest zal de taal ook beter begrijpen…

Wij moesten per maand minstens 1 boek lezen… ik las er twee of meer per week! Misschien moeten ze dat nu per jaar …….!

Tsja…. En dan maar klagen dat het niveau van begrijpend lezen daalt!