Archief

De september van 2016 zit er weer bijna op.. een maand die ons veel zon gaf en de kwakkelzomer van juli deed vergeten... een maand die ons nu langzaam een duwtje geeft richting de herfst. Om die maand af te sluiten even een ode aan september..

In een reactie hier op mijn blog las ik dat een mama van een peuter van 3 van de kleuterjuf de opmerking kreeg dat het meisje nog erg speels is.. Een kind van 3 dat te speels is… waar zijn we mee bezig! Ik geloofde mijn oren niet en denk dat ik de juf toch eens mijn mening had gezegd…

Kunnen we de kinderen niet gewoon kind laten zijn? Gelukkig, speels, uitbundig! Is het echt zo verkeerd als je als kind liever bezig bent met spelen en daarom liever achterstevoren op je stoel zit?

Iedereen kind heeft een eigen identiteit, bekijkt de wereld op een eigen unieke manier. De ene ziet meer, de ander hoort meer, weer een ander voelt meer. Zeker de kinderen van nu hebben veel meer radartjes waarmee ze veel oppikken. Hierdoor wordt het druk binnen in het kind. Ieder kind uit zich hierin op zijn of haar eigen unieke manier. De ene wordt druk, de ander juist stil. De één tekent de meest mooie fantasie-dingen, de ander vertelt de meest fantasierijke verhalen. Ieder kind is uniek. Daarom vind ik dat we elk kind de kans moet geven om echt kind te zijn.

Moeten kinderen al op 3 jaar even goed weten als een volwassene hoe de wereld in mekaar zit? Mogen kinderen hun grenzen niet aftasten? Hoort dat niet bij het hele leerproces? Vroeger vond men een kind dat stilzat abnormaal. Tegenwoordig lijkt het de norm. Kinderen moeten maar meteen in de pas lopen. Peuters en kleuters moeten maar meteen weten wat wel en niet hoort. En nieuwsgierigheid en enthousiasme moeten maar meteen in de kiem gesmoord worden.

Maar kinderen moet kinderen blijven, daar hoort lopen, spelen, roepen en tieren bij. Akkoord in de klas gelden regeltjes maar om in sept al van een kind te zeggen dat het heel erg speels is vind ik echt erover . Zo’n kind komt uit een crèche of oma opvang waar spelen de dag vulde .. stilzitten en luisteren vraagt tijd en geduld… Willen we er later normale , aangename mensen van maken , geef hen dan de ruimte om te dromen, de tijd om al spelend de wereld te ontdekken …als we hen maar de aandacht en de tijd geven die ze verdienen.

Vandaar dat ik pleit voor .. laat een kind  de kans om kind te zijn zo lang het nodig is, de realiteit krijgt het later wel  op zijn/ haar bord...

Wat maken we onze kinderen allemaal wijs voor ze groot genoeg zijn om zelf fantasie van realiteit te onderscheiden! Gelukkig is er nu meer openheid want zie eens wat er kan gebeuren met al die " vertelseltjes" 

Een vader vraagt zijn tienjarig zoontje of hij al eens heeft gehoord van de bloempjes en de bijtjes.

'Ik wil het niet weten, paps," snikt de jongen, "beloof me dat je het me niet vertelt."

De vader is buitengewoon verbaasd over de reactie van de jongen en vraagt wat er aan de hand is.

"Nou, paps," snottert het ventje, "toen ik 6 was, zei je dat Sinterklaas helemaal niet bestaat. Op mijn 7de kreeg ik te horen dat de Paashaas ook al een bedenksel van de volwassenen is. Op mijn 8ste bleek er plotseling helemaal geen tandenfee te bestaan en op mijn 9de kreeg ik te horen dat de Kerstman eveneens niet bestaat. Als je me nu ook nog gaat vertellen dat volwassenen niet met elkaar naar bed gaan, heb ik helemaal niets meer om voor te leven! "

Aan het begin van deze nieuwe dag gun ik mezelf een kwartiertje stilte, zonder doel, alleen maar een lichte nieuwsgierigheid.

De klok tikt, de kraan drupt, de radio speelt en in de verte hoor ik een haan kraaien. Gedachten komen langs, de één na de ander. Veel blijde gedachten en af en toe ook een weerhaakje.

Hoe langer ik zit hoe blijer ik me voel. Nog in ons eigen huis kunnen wonen, samen met mijn slaapgenoot de oude dag mogen doorbrengen, schatten van kinderen en kleinkinderen hebben, vrienden hebben die  me aan het hart liggen.... nog relatief goed gezond zijn als ik mijn teller bekijk....Ik tel mijn zegeningen één voor één…., ze komen als vanzelf voorbij en ik raak ze aan. Met een big smile ga ik verder de dag in.

Als ik ga boodschappen dan heb ik vaak van alles bij uitgenomen dat wat ik echt nodig heb daarom heb ik er de gewoonte van gemaakt om een lijstje aan te leggen in de loop van de week en neer te schrijven als iets op is of mij te binnen valt dat ik moet meebrengen. So far geen probleem..

Als kind legden we een knoop in onze zakdoek en gegarandeerd dat je dan wist wat je moest onthouden... Maar nu betrap ik me er soms op dat ik plots iets bedenk dat ik nodig moet meebrengen een volgende keer maar dat zo vanzelfsprekend is dat ik het niet direct neerpen...Aan knopen leggen in zakdoeken begin ik niet meer dat zou nogal een kluwen worden . Als ik dan later mijn lijstje in handen neem dan weet ik begot niet meer wat er zo dringend op moest staan.. heel erg frustrerend temeer omdat me dat vroeger minder overkwam. Toen had ik een geheugen om U tegen te zeggen nu is het af en toe Emmentaller want blijkbaar heeft Gruyère kaas niet genoeg gaatjes ...

Is dat herkenbaar? Of zit ik alleen in de kaasindustrie?

Elke wens, elk woord draag ik mee in dank lieve blogvrienden. Voor iedereen een gezellig en liefst niet te nat weekend...Maar de natuur heeft genoten van die korte plens al komt de herfst er stilaan aan. Vanmorgen bij het uit de bus halen van de krant zag ik al de eerste bruine kastanjeblaren onze oprit versieren... Er staan in onze straat een paar stevige kanjers die de weg afzomen en dat belooft weer!!!

Deze maand 14 geworden en speciaal voor hem...

 Liefste oudste kleinzoon van ons,

Het is waar wat ze zeggen. Een mens knippert even met z'n ogen en een decennium is voorbij. Of, om er nog maar een cliché tegen aan te gooien: het lijkt pas gisteren dat ik je in mijn armen hield. En kijk nu!

Er is al lang niets meer van dat baby'tje, peutertje of kleuter in je te bespeuren. Je bent een compact pakket vol talenten, voorkeuren en mogelijkheden. En ik blijf me maar afvragen wanneer dat gebeurd is.

Blijkbaar heeft de tijd echt twee versnelling. Een standje 'tergendlangzaam' speciaal voor die momenten waarop je nog alles moest leren al vallend en opstaan ( letterlijk) . Ondertussen razen de jaren door aan standje 'lichtsnelheid'.

Zelf lijk je er niet om te geven dat er nu reeds 14 op je teller staat, integendeel, je verovert stilaan jouw plaats in onze familie! Een tiener, waarachtig en al een tijdje niet meer in pocketformaat. Je ben al boven mijn hoofd en boven dat van je mama gegroeid. Elke maand ga je in de garage langs het muurtje staan en stralen je ogen als er een streepje hoger bijkomt.

Als ik iets geleerd hebt uit de afgelopen 13j jaar is het dat het je alleen maar groter, toffer en knapper geworden bent.

Wat we nu meemaken halfweg september is niet zo extreem, er wordt al lang een naam gegeven aan zo'n zonnige nazomer. 

Zo hebben we het over….

De oudewijvenzomer

De oudewijvenzomer is een periode in de herfst waarin het nog zomerachtig weer kan zijn. Weliswaar daalt in deze tijd van het jaar de gemiddelde middagtemperatuur, maar periodes van rond de 20 graden of zelfs meer zijn mogelijk. Natuurlijk wordt het niet meer zo heet als in de zomer. Het wordt geen 30 graden meer of hoger. Alhoewel , dit jaar wel! Vaak is het ’s morgens nevelig maar dat wordt snel door de zon opgelost.

Hoe kwam men aan de naam oudewijvenzomer?

Na een mooie zonnige septemberdag volgt vaak een heldere nacht en koelt het flink af. Het is nevelig de volgende dag en rond zonsopkomst zijn er overal dauwdruppels. Wanneer er veel dauwdruppels zijn, zitten de spinnenwebben ook vol met dauwdruppels. Later in de herfst is er mogelijkheid dat de dauwdruppels bevroren zijn. Wanneer het niet vriest, zijn de talrijke draden van het web ‘versierd’ met zilverachtige draden en wanneer de zon opkomt, glinsteren en schitteren de druppels aan de draden. Tot ver in de achttiende eeuw was wijf het gewone woord voor vrouw en dacht men dat de zilverachtige slierten de 'haren' waren van de godinnen van het noodlot. Tijdens het kammen zouden ze die verloren hebben.

Oudewijven kan ook verwijzen naar de vrouwelijke watergeesten met lange witte haren, die ze ’s nachts verloren hadden.

Kranenzomer

De Europese kraanvogel  is in ons land een doortrekker. De najaarstrek begint in oktober. De herfst is dan begonnen en de winter is in zicht. De kraanvogels of kranen van het broedgebied in noordoost Europa gaan meestal over België massaal naar het zuiden. Ze zoeken de warmere gebieden op want het wordt winter. Tijdens het foerageren voor onderweg zijn kraanvogels vaak te vinden op de pas gemaaide koren- en maisakkers, waar ze na het oogsten de gemorste korrels opeten. Waarschijnlijk komt daar het woord kranenzomer vandaan.

De Gummarzomer

Gummarus van Lier was afkomstig uit Emblehem (tegenwoordig Emblem) bij Lier . Hij is gestorven op 11 oktober in 770 en na zijn dood heilig verklaard. Het weer van 11 oktober en de dagen rond 11 oktober, zeggen in de volksweerkunde wat over de winter en de erop volgende zomer. Weerspreuken van 11 oktober:

Treedt Gummarus met droogte in, de winter zal nat zijn in het begin.

Treedt Gummarus met droogte in, de zomer zal nat zijn in het begin.

De Sint-maartenszomer

11 november is de naamdag en feestdag van Martinus van Tours die Sint-Maarten wordt genoemd. Hij is een belangrijke grondlegger van het katholieke christendom. De heilige Sint-Martinus wordt door veel mensen herdacht en gevierd vooral door kinderen. Die gaan in de late middag of vroege avond met lampionnen (lichtjesfeest) over straat en zingen om snoep of fruit te bemachtigen.

En ten slotte de Indian Summer

In Noord-Amerika praten ze van een Indian-Summer wanneer het mooi nazomerweer is. Het mooie nazomerweer staat daar bekend om de mooie herfstkleuren in de loofbossen, vooral de lanen en straten met de esdoornbomen die in het najaar vlammend rood en geel kleuren. Wanneer de zon schijnt op de kleuren, zijn ze adembenemend mooi. De oorspronkelijke bewoners van Amerika, de indianen, symboliseerden het prachtige natuurfenomeen met het bloed van gedode beren op berenjacht. Het woord Indian Summer werd daarna ook gebruikt in andere landen, zoals Nederland, Engeland en Duitsland. De betekenis is hetzelfde maar de oorsprong is authentiek aan de oorspronkelijke bewoners van Amerika.

Hoe kan het dat we zo'n nazomers krijgen?

Het mooie najaarsweer is meteorologisch goed uit te leggen. In het najaar vormt zich boven Midden-Europa vaak een hogedrukgebied. Boven West-Europa waait de wind dan uit het zuiden en voert warme wind vanuit het Middellands Zeegebied naar o.a. Nederland. Boven de Atlantische oceaan is de luchtdruk lager omdat de tegenstellingen in temperatuur tussen het noordpoolgebied en de tropen in het najaar altijd groter worden. Er ontstaan actieve depressies wat maakt dat in Nederland de temperatuur nog kan oplopen tot waarden van 20 tot 25 graden. In november, als de zon al niet meer zoveel kracht heeft, wordt het dan nog 15 tot 20 graden.

Voilà voor de dapperen onder jullie die dit epistel tot het einde lezen , chapeau en hopelijk hebben jullie iets bijgeleerd. Voor de anderen... het is jullie vergeven.

Het zal je vast niet ontgaan zijn maar wanneer je aan iemand vraagt hoe het gaat wordt er vaak geantwoord met een “ja goed” met daarna een grote zucht “maar wel druk“.

In deze maatschappij is het druk zijn een populair begrip. We zijn allemaal veel te druk bezig, met wat weten we niet altijd even precies, maar dat we druk zijn staat buiten kijf.

Een tijdje geleden heb ik voor mezelf besloten om dit begrip te proberen los te laten . Of dat lukt… tsja.. ik zeg wel ‘ proberen” hé!

Ik ben de laatste om te ontkennen dat het leven veel van ons kan vragen. Of het nu je studie, je baan, je gezin, je sociale omgeving of je eigen ontwikkeling is, er zijn zoveel dingen die onze aandacht vragen. Ook ik loop vaak tegen het feit aan dat een dag maar 24 uur telt, waarvan je dan nog 7 tot 8u ook zou moeten slapen. Zoals de meesten zeg ik ook vaak dat de tijd lijkt te vliegen en ik er niet echt grip op heb. Daardoor voel ik me niet altijd productief want ik doe niet altijd op een dag wat ik wil doen en dat frustreert soms.

Merk jij het contrast al? Aan de ene kant heb ik het soms druk, maar aan de andere kant krijg ik niet altijd de dingen gedaan die ik wilde doen. Hoe komt dat eigenlijk?

Dat was op dat moment dat ik mij ook de vraag ging stellen: waar ben ik in godsnaam druk mee? Wordt het niet stilaan tijd om gas terug te nemen en te genieten van dat trammetje zeven.. wat vandaag niet gedaag is , kan morgen ook nog!

Al zolang ik mij kan herinneren, ben ik altijd een bezige bij geweest kon trouwens moeilijk anders want al die jaren bij de nonnen werd ons dagelijks ingelepeld dat " luiheid het oorkussen van de duivel was"!!  Druk zijn heeft wat dat betreft altijd bij mij gehoord.

Er zijn echter drie problemen, die ikzelf heb ervaren, met altijd maar druk zijn:

1. Druk zijn houdt nooit op, hoeveel je ook op een dag doet! Het is namelijk nooit genoeg.

2. Hoe drukker je wordt, hoe minder tijd je besteedt aan de dingen die er toe doen.

3. Heel veel stress! Maar dat hoef ik je niet uit leggen, right?

Maar met ouder worden lukt het allemaal niet meer zo goed en dan moet je je leven op een andere manier inrichten. De enige manier om dit te doen? Mezelf een hele grote spiegel voorhouden en afvragen wat eigenlijk nu nog belangrijk is in mijn leven. In feite ligt de keuze bij mij en dat vraagt even aanpassen maar het komt !

Zeg jij ook vaak dat je druk bent? En hoe komt dat dan eigenlijk? Wat is de reden?

Soms heb je dat blij gevoel al is er niets speciaals gebeurd.

Daarom ging ik bij mezelf eens zoeken waar ik blij van word!

Hier ga ik..

Een bezoekje of telefoontje van één van de kinderen of kleinkinderen.

Wanneer een nieuw recept niet mislukt.

Zonnige zomervakanties in ons Belgiekske….

Een tuin die er fleurig bij ligt

Een gezellige BBQ met familie of vrienden en nog laaaangggggg natafelen

Het goede schoolrapport van de kleinkinderen.

Een gezondheid die voor onze leeftijd nog steeds meevalt.

De schaterlach van een kind.

Een goedgevulde koelkast.

Een schoon en fris opgemaakt bed, met een heerlijk naar de buitenlucht geurend dekbed.

Van lieve, attente en leuke vrienden .

Wanneer een rok of broek terug minder strak zit.

En zo kan ik blijven doorgaan.., zoals jullie zien, niets spectaculairs maar kleine alledaagse dingen .

Waar worden jullie blij van?