Archief

Ik ben aan het oefenen want binnenkort zijn we in gezelschap van  vrienden uit mijn streek en ik wil niet uit de toon vallen  :)

Bajoat( mo): toch wel, natuurlijk!

Baggedoet: jij wel

Bakk'ndoe: ik niet

Baneen: nee toch

Bannink, baninnuk: ik niet

Bannint: maar neen

Batt'ndoet: toch niet

Bazz'ndoen: zij niet

e Kuuskienge: een poetsvrouw

Pertank(s): nochtans

Streke groak'n: op tijd klaar geraken

Toetton: tot later

toet, tendoet: jawel; maar neen

Oef , ik ben het nog niet verleerd!

Als er niets anders te vertellen valt ..dan is er nog altijd een vleugje humor

Een man en een vrouw gingen met vakantie naar Jeruzalem. Tijdens hun verblijf aldaar overleed de echtgenote. De begrafenisaannemer troostte de echtgenoot en zei:

'Je kan het lichaam per schip naar huis sturen voor 5.000 dollar of je kan haar hier begraven, in het Heilige Land, het Uitverkoren Land tegen de prijs van 150 dollar.'

Wat denkt u dat de echtgenoot zal doen? En waarom hij doet wat hij meent te moeten doen?

De echtgenoot dacht even na maar zei uiteindelijk dat hij haar liever naar huis wou verschepen.

'Waarom toch', zei de begrafenisaannemer die niet begreep waarom de man zoveel geld wilde betalen.

'Waarom wil je 5.000 dollar uitgeven om haar per boot mee te nemen naar huis, terwijl het voor u toch heerlijk moet zijn te weten dat ze hier in het Beloofde Heilige Land kan begraven worden voor slechts 150 dollar?'

De man antwoordde op de koele, ernstige toon die hem al die jaren had getypeerd. 'Lang geleden,' zei de man, ' stierf hier een man, werd hier ook begraven en drie dagen later verrees hij. Ik kan dat risico niet nemen.'

Vandaag is de dag van de poëzie en dit gedicht past daar perfect bij.

Ken je de oorsprong en de betekenis van het woord: NACHT ?

Ziehier de uitleg

In heel wat Europese talen wordt het woord NACHT gevormd door de letter 'N' gevolgd door het cijfer '8' in de respectievelijke taal. De letter 'N' is het wiskundig symbool voor het oneindige, gevolgd door het cijfer 8, dat eveneens symbool staat voor het oneindige.

Dus, in al die talen, betekent NACHT de eenheid van oneindigheid.

Enkele voorbeelden:

PORTUGEES : noite = n + oito (8)

SPAANS : noche = n + ocho (8)

FRANS: nuit = n + huit (8)

ITALIAANS : notte = n + otto (8)

ENGELS : night = n + eight (8)

DUITS: Nacht = n + acht (8)

NEDERLANDS : nacht = n + acht (8)

Interessant, toch? Trouwens, als je 8 horizontaal neerlegt is dit ook het symbool voor... het oneindige!

Zalig diegene die de kennis doorgeeft en die je ten minste 8 uren slaap aanraadt!

Zondag nog een samen geweest met de familie langs T zijn kant .. een gezellige West Vlaamse bende waar een grol en geplaag niet uit de lucht is en dat allemaal overgoten in sappig West Vlaams.

Al zo lang ik hier op deze bol rondloop als Westvlaamse heb ik het gevoel dat wij meestal bekeken worden als “ die van achter de kuppe”… maar geloof mij die tijd van schuchtere en onmondige WVLamingen ligt allang achter ons.. Trouwens de geschiedenis heeft bewezen dat missionarissen en ondernemers vaak uit die verloren hoek kwamen.

Toen we hier in het Antwerpse kwamen wonen ( al zo’n 32jaar geleden) werd er vaak met een glimlach gereageerd op ons taaltje en het feit dat we van uit dat hol van pluto kwamen. Soms kon ik me eraan ergeren maar geloof me ik wist mijn mannetje te staan tussen “die Stedelingen”. Intussen trek ik me dat al lang niet meer aan en wordt er nog eens lachend verwezen naar mijn roots dan deert het me niet meer integendeel ik ben er fier op want wij hebben intussen die “ stedelingen” al lang bijgebeend!

Het was voeger wel zo dat veel mensen onze provincie verlieten na het studeren, maar dat betekent niet dat zij zich geen West-Vlaming meer voelen. En ga ik zo eens kijken dan valt me op dat onze maatschappij toch kleur krijgt dank zij bepaalde West Vlamingen. Wat zou het cabaretwereldje zonder Wouter Deprez, Kama, en Geert Hoste zijn? Wat zou de ruimtevaart zonder Dirk Frimout zijn? Wie heeft er nooit over het zogenaamde Flanders Language Valley gehoord met de oprichters Jo Lernout en Pol Hauspie? Weliswaar is dat fout afgelopen maar de basis van de spraaktechnologie komt toch uit die hoek! Er zou nooit een Omega Farma geweest zijn zonder Marc Coucke en zo kan ik ook in het verleden belangrijke West Vlamingen opnoemen.

Kortom West-Vlamingen blinken op veel domeinen uit, maar zijn vaak nog altijd veel te bescheiden. Daarom willen wij even stellen dat West-Vlamingen niet altijd bescheiden hoeven te zijn en best wel trots mogen zijn op hun cultuur, taal en inwoners. Uit onderzoek blijkt trouwens dat West-Vlamingen de slimsten van België zijn. Zij zouden de grootste slaagkansen hebben om hun bachelor in drie jaar af te werken.

Ik zou willen dat het spreekwoord “ Doe voort en zie niet om” veranderd wordt in “Doe voort, maar wees trots dat je West-Vlaming bent”

In ons Belgenland is het deze winter tot nu vooral al heel nat en regenachtig geweest al kregen we de laatste dagen toch een winterprikje.

Ik ging eens zien naar vroeger en vond dat in de overgang van 1962-63 Koning winter Europa zodanig in zijn greep had dat deze geboekt staat als de strengste winter van de 20e eeuw en de koudste sinds de revolutiewinter van 1789. Maar ik veronderstel dat velen van jullie zich dat niet meer zullen herinneren. Ik ben benieuwd of de 21ste eeeuw dat record ooit nog zal breken met de opwarming van onze aarde?

In 1962-63 heeft het van eind november tot half maart onafgebroken gevroren en regelmatig gesneeuwd. Door de langdurige vorst raakten bevaarbare waterlopen dicht gepakt van het ijs en ook de Schelde en het Albertkanaal moesten met de zware middelen open gehouden worden.

Op 15 januari 1963 werd zelfs een deel van de Noordzee in ijsschotsen herschapen, nooit meer gezien sedertdien. Het openbaar leven werd zwaar beïnvloed door deze barre Siberische toestanden. Scholen werden een tijdlang gesloten, de bevoorrading werd erg bemoeilijkt en het leger en de civiele bescherming werden ingezet om de bevolking van levensnoodzakelijke behoeften te voorzien. Isolatie in een woning was een onbekend begrip in die tijd en vele gezinnen vielen zonder water omdat de waterleidingen kapot vroren. Ook behoorlijke verwarming was een probleem, velen verwarmden toen hun huis met een kolenkachel en de bevoorrading van kolen verliep erg stroef.

Of het deze winter was, weet ik niet meer maar ik kan me wel nog strenge winters herinneren en hoe ons ma dan regelmatig emmertjes antraciet in het kot moet scheppen of de sneeuw van het trottoir moest ruimen om langs het huis te geraken en hoe de vorst kanten tekeningentjes op de slaapkamervenster toverde. Het was dan letterlijk alle hens aan dek . We hebben inderdaad geen winters meer als vroeger … gelukkig maar.

Pazke vroeg in een reactie of dat glijden op ijs van mij ( of de poging daartoe !!) betekent dat ik nog steeds een stukje kind in mij heb of dat het oud zot  zich laat voelen?

Ik denk dat het beide is Paz…Ik verzet me nog steeds met hand en tand tegen dat cijfer dat er binnenkort bijkomt en eerlijk? Ik voel me nog relatief jong , niet meer piep maar dat hoeft ook niet want als ik de fratsen van mijn jeugd moet herhalen dan weet ik maar één plaats waar ze “oudjes” met zo’n gedrag steken en dat is geen optie..

En wat dat "oud zot " betreft… heerlijk toch zo af en toe , je krijgt er zelfs de slappe lach van en voor zover ik weet is lachen nog steeds een goede medicijn tegen alles en nog wat! Ik voel me bij lange na nog niet rijp om gewoon elke dag kaartje te leggen in een rusthuis… geef me maar de vrijheid en ik zal dat wel op mijn manier invullen en een stukje kind behouden .. als dat kan .. zalig gewoon! !

De winter laat zich eventjes voelen. Het wordt vroeg donker en de temperatuur daalt. Voor mij hoeft dat niet echt want ik heb niet direct iets met de winter. Kou, sneeuw, ijs, gladheid… ik moet er niets meer van hebben . Dat was vroeger wel anders. In de tijd dat ik nog een klein Natoken was, vond ik dat juist heel mooi. Spannend ook wel. Het kon me niet vroeg genoeg gaan vriezen en sneeuwen. Vooral sneeuwval in de avonduren vond ik prachtig. Er heerste dan een serene rust, de omgeving lichtte op. Dan zat ik met mijn neus tegen het raam gedrukt te kijken naar de neerdwarrelende sneeuwvlokken. En als ik dan de volgende ochtend naar buiten stapte en bij elke voetstap de sneeuw onder mijn botten hoorde knisperen, genoot ik met volle teugen. En dan ging ik samen met mijn zus een lange glijbaan maken. Dan werd eerst de sneeuw stevig platgetrapt en daarna aanloopjes en glijden maar. Langzaam maar zeker verscheen er dan een spiegelgladde ijsbaan. Het was dolle pret.

Maar ja, dat was toen. Inmiddels meer dan een halve eeuw geleden. Met het klimmen der jaren ben ik steeds minder van de winter gaan houden. Het gekke is dat ik het eigenlijk wel mooi vind als het sneeuwt.  Er heerst dan nog altijd een serene rust en de omgeving licht mooi op. Maar ik zit niet meer met mijn neus tegen het raam gedrukt te kijken naar de neerdwarrelende sneeuwvlokken. Dat ik dan geen glijbaan meer maak in mijn tuin, vind ik niet erg ook die behoefte heb ik allang niet meer hoewel.... Ik heb me er toch ook een paar weken terug op betrapt dat ik nog even probeerde of de sneeuw wel glad genoeg was...Toch nog een restantje van vroeger? 

Elke dag een stapje dichter bij dat volgend trammetje, dat is wat ik bij momenten denk de dag van vandaag. Maakt het mij blij of droevig of weemoedig? Het maakt mij in de eerste plaats blij dat ik dat wellicht haal wat 4 van mijn vriendinnen niet gegund was... en dan gaat een mens al eens mijmeren....

Het was voor ons hier niet de eerste sneeuw maar wat ik gisteren op de Druivelaar las , past volledig  bij wat de sneeuw met me doet ....

Als de eerste sneeuw gevallen is, lijkt het alsof het huis waarin je woont , in een ander werelddeel is neergelaten. Zelfs binnen ziet het er anders uit! . Alle kamers lijken kleiner en gezelliger. Buiten, waar gisteren nog de tuin was, ligt nu een witte , glinsterende vlakte en het dorp daarachter lijkt op een sprookje van Grimm. Natuurlijk zijn de kinderen opgewonden, maar ook de volwassenen hangen langer rond en praten langer dan gewoonlijk voor ze aan het werk gaan. Niemand kan bij de ramen vandaan blijven. Het is niet zozeer de sneeuw zelf, de aanblik van de toegedekte wereld die zo betoverend is, als wel de komst van de sneeuw, de plotselinge verandering, een toverachtige gebeurtenis! ...