Archief

Chapeau voor Roze, ze was blijkbaar de enige die de rebus doorzag. Voor diegenen die niet goed weten hoe je een rebus aanpakt.. je kijkt gewoon naar wat je ziet en waar het staan en dat verbind je aan elkaar zoals hier:

Onder vin den = ondervinden

Voor wie nog niet volgt:

onder de vin staat een den , link die woorden aan elkaar zoals hierboven en je hebt de oplossing : ondervinden!

Toen Louis Neefs in 1971 het liedje “ Laat ons een bloem “ schreef moet hij wel profetische gedachten gehad hebben want alles wat hij bezingt, wordt spijtig genoeg beetje bij beetje de waarheid.

We kunnen er niet genoeg over schrijven en praten om iedereen wakker te schudden of we laten een chaos over voor onze nakomelingen.

Beoordeel zelf maar na dit gelezen of meegezongen te hebben….

Toen God Eva gemaakt had uit Adams rib, maakte hij zichzelf uit de voeten!

De feestroes is nu wel echt voorbij. Het leven herpakt zich met een slakkengangetje. Allerlei beloftes, veel wensen en nog meer goeie voornemens werden er gemaakt en gegeven.
’t Heeft iets dat nieuwjaarswensen-gedoe...en toch...er komt sleur op...
We wénsen wel en maken wel goede voornemens maar diep in ons hart weten we allemaal dat de maand nog niet ten einde zal zijn of er sneuvelen al een deel van al die prachtige intenties...
Een nieuw jaar...maar verandert dat iets aan ons leven, onze houding, onze opvattingen...? En als dat niet zo is, kan je dan spreken van een nieuwe start..?
Ik denk het niet...Je kan nauwelijks spreken van een verlenging van het vorige jaar...De sleur blijft, de irritaties, de problemen, de dingen die je kotsbeu bent, je boekt ze gewoonweg over naar het nieuwe jaar, net als in de boekhouding... En mettertijd gaan die overgeboekte items doorwegen, je belasten...maar overboord werpen? Nieuwe, betere en aangenamere dingen en dingetjes in ons leven toelaten?...No way...! We zijn allemaal zo vastgeankerd aan gewoontes en routines dat we er bang van worden als we nog maar dénken aan enige aanpassing in ons leefpatroon, laat staan zo’n ingrepen uitvoeren!...
En toch...toch zou het af en toe moeten... vernieuwen... aanpassen... mensen zouden er dan iets meer tevreden, iets zonniger, iets vrolijker uitzien. We zouden er weer meer zin in hebben, in leven, in beleven...We zouden weer kunnen genieten, koesteren...We zouden..
Ach...laat maar dit is een droomzeepbel van me...en als ik op enter duw, spat ze zomaar uiteen...

Gisteren mijn scheurkalender niet vergeten en dit is wat ik erop las en ik vond het de moeite om door te geven.

Driekoningen.

Een mooie beschrijving van het Nederlands Driekoningenfeest is die van de Spaanse kapitein Alonso Velasquez in een kroniek in 1614!!

" Op driekoningendag en de avond tevoren wordt in elk huishouden een koning door  het lot aangewezen. Ieder moet hem gehoorzamen en onderdanig dienen! Als hij drinkt, juicht men hem luidruchtig toe.

Van daags voor Kerstmis tot Driekoningen toe -die zij dertiendag noemen - plaatsten ze in huis achter de vesters die op straat uitkomen, dertien waskaarsen op een rij. Die kaarsen zijn ter herdenking van de dertien nachten tussen Kerstmis en Driekoningen. Al die nachten lopen ze bij elkaar in en uit en bedrinken zich! "

Voilà Driekoningen eens op een andere manier bekeken . Ik heb de indruk dat het in de 17e eeuw feestgangers waren.

In de keuken hangt hier traditioneel de scheurkalender " de Druivelaar" maar als je die niet bekijkt of dagelijks een blaadje afscheurt dan sla je de bal mis zoals ik vandaag! Maar met een zieke slaapgenoot in huis had ik andere dingen te doen. Iedere vrouw die langskomt begrijpt me wel en dan vergeet een mens al eens iets hé? 

Tsja als dat de trend van het jaar wordt dan is dat niet veelbelovend in mijn geval....

Ik was er gisteren heilig van overtuigd dat het Driekoningen was maar ook verwonderd dat niemand kwam zingen aan de deur. Daarom trok ik vandaag naar de bakker om verloren maandag te vieren met worstenbrood en appelbollen.. ( als een echte Antwerpse inwijkelinge wil je niet achter blijven!!) om tot mijn verbazing vast te stellen dat het anormaal kalm was en er ook niets was dat erop wees dat het verloren mandag was... Ik heb dan toch maar voet bij stuk gehouden en die broden en bollen besteld maar moet toegeven dat mijn interne jaarkalender blijkbaar niet juist staat!!

T wist de oplossing: " Volgende week opnieuw".. en zeggen dat ik vanaf morgen de riem wil aantrekken want mijn weegschaal heeft echt kuren .. ze blijft maar extra kilo's aanduiden sinds de feesten ....

Dit jaar wil ik met jullie even bekijken hoe de maanden aan hun naam gekomen zijn of welke volksnaam ze ook wel krijgen?

JANUARI 

Januari is de eerste maand van het jaar op de Gregoriaanse kalender. Het is afgeleid van de Latijnse woorden mensis Ianuaris, de maand van Janus. Janus wordt in de Romeinse mythologie gezien als de god van de deuren, maar ook als de god van het begin en het einde. Janus wordt afgebeeld met twee gezichten, hij kijkt terug naar het verleden, maar kijkt ook vooruit naar de toekomst.

Januari bestaat uit 31 dagen en wordt in het Oud-Nederlands ook wel de louwmaand of wintermaand genoemd. Het woord ‘louw’ komt van het woord (leer)looien. Het was vroeger de gewoonte om de huiden van geslachte dieren in januari te looien.

Januari wordt gezien als de koudste maand van het jaar, met een gemiddelde van 2,6 graden Celsius.

Maar elke maand heeft ook zijn weerspreuken

Hier een greep uit de grote voorraad spreuken rond  januari

Geeft januari een sneeuwtapijt, dan zijn we gauw de winter kwijt.

Gelijk januari, zo ook juli.

Groeide in januari het gras, nooit de zomer goed en was.

Heeft januari koude en droge dagen, dan zal in februari de sneeuw u plagen.

Heeft januari koude en droge dagen, dan zal in februari de winter u plagen.

Staat groen en fris het gras, het hele jaar heeft vaak een schraal gewas.

In januari veel regen, brengt de vruchten weinig zegen.

Wellicht hebben jullie ook genoten of een traantje weggepinkt terwijl één van de kleinkinderen vlot of moeizaam maar met zo'n overtuiging zijn /haar nieuwjaarsbrief aflas om dan met een zucht van opluchting te eindigen :

van je lieve kapoen 

1 januari 2014.

Voor kinderen is het meestal een hele opdracht om een nieuwjaarsbrief  voor te lezen voor een familie publiek. We weten intussen allemaal dat het voorlezen van de nieuwjaarsbrieven een zeer emotioneel moment is. We worden geraakt door het feit dat de kleintjes, maar ook de groten met een eigen inlevingsvermogen hun brief komen voorbrengen vol goede wensen en prachtige verzen. Er wordt dan ook altijd een zeer warme boodschap overgedragen waar het cruciaal is dat hierbij het beste gewenst wordt voor elkaar in het nieuwe jaar en dat men goede voornemens voor ogen neemt.

Ook dit jaar staan ze hier weer de op de kast die 6 nieuwjaarsbrieven, de trots van oma en opa, pareltjes stuk voor stuk!

Als je dat aan je voordeur hoort ( en dat hebben we gehoord!!) dan is het eind december en mag je de balans van een jaar opmaken.

Ik denk aan het afgelopen jaar met een glimlach, ik heb zo van alles genoten. Ik denk ook aan het afgelopen jaar met een traan, die traan is vooral voor die mensen die me zo na stonden en voor wie 2013 het eindstation was en die met deze feestdagen erg gemist worden!
Een glimlach en een traan, ze zijn er beide om beurten het hele jaar door steeds geweest. Maar wat ik zeker vooraan zet is dankbaarheid voor zoveel in het voorbije jaar!
Ik wil iedereen voor het komende jaar dat gevoel van dankbaarheid toewensen, in zware tijden valt dat soms niet mee, maar er blijft nog zoveel: de lach van je kinderen en kleinkinderen, de mensen die je groeten of je pad kruisen, de zon die elke morgen opkomt en al of niet straalt, het mogen genieten van een goede gezondheid..  en nog zo onnoemelijk veel meer dingen.
En ik wens jullie nog veel meer..
 
Ik wens iedereen een jaar vol liefde...
Ik wens iedereen een jaar vol zachtheid..
Ik wens iedereen vrede in zichzelf en innerlijke rust..
Ik wens iedereen vriendschap en vertrouwen...

Maar bovenal wens ik iedereen een goede gezondheid want daar start alles mee.

En nu hef ik het glas op 2014!