Naar de inhoud

natoken

seniorennet.beseniorennet.be

Archief

En nu op naar het jaareinde

Hier zit een tevreden oma want Kerstavond was weer hartverwarmend. Naar jaarlijkse gewoonte - en zolang deze oma en opa het aankunnen - vieren we bij ons Kerstavond samen met de kinderen en kleinkinderen. Als ik ze zo allemaal samen zie dan vergeet ik de vermoeidheid en de drukte die bij de voorbereiding van zo'n feestje horen. Daar doe je het voor om die gezelligheid en verbondenheid te voelen en dan hoop ik dat we dit allemaal samen toch nog enkel jaren kunnen doen!
Gisteren was het dan relaxen en naar jaarlijkse gewoonte de beentjes onder tafel steken bij de dochter en co waar pakjes uitdelen een groot deel van de namiddag in beslag neemt want die 4 zijn knettergek wat pakjes betreft. Elke kleinigheid en (grootheid) wordt verpakt om toch maar een extra pakje te hebben.🙂 Zelfs de woefies hebben een pakje onder de Kerstboom en alsof ze het weten , springen ze snuffelend tegen onze pakjeszak aan wanneer we toekomen.
Vandaag was nog even druk want ik had een nieuwe lading wijn -en fluteglazen gekregen. De oude glazen hadden met de jaren een lichte kalkaanslag gekregen door ze in de vaatmachine te steken en die kon ik nu vervangen door de nieuwe. Intussen heb ik geleerd dat die glazen beter met de hand gewassen worden. Maar ja als je met 12 bent dan wil het het jezelf soms gemakkelijk maken niet? Maar vandaag stond ook een afspraak met de pedicure en een deugddoende en ontspannende gezichtsverzorging op het programma en zo zit hier een relaxte oma nog na te genieten.
We – mijn halfbedde en ik- kunnen nog rustig 2023 uitzwaaien en duimen op een gezond en goed 2024 voor ons en iedereen die ons dierbaar is!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 20:55 26 reacties Reageer op dit bericht

Dag lieve mensen

Het wordt hier stilaan drukker en drukker want naar jaarlijkse gewoonte vieren we met ons bendeke ( 12 personen) Kerstavond bij ons en oma die zal dus de komende dagen weten wat gedaan. Eerst uitgebreid shoppen en dan alles wat kan voorbereid worden klaarzetten.

Kerstavond is hier altijd een familiegebeuren met eerst de verjaardag van de dochter ( ons Kerstekindje) met cadeautjes en een lekkere aperitief met hapjes.

En om jullie te laten likkebaarden het vervolg ..smiley-laughing.gif nl een voorgerecht dan soep en daarna hoofdgerecht en dat is op algemene aanvraag steeds kalkoen met veel groentjes en kroketten of aardappelnootjes. Als dessert fruitcoctail of ijscrème en later op de avond koffie met zelfgemaakte taarten waarvan één altijd een kerststronk is daar kan een kaarsje voor de jarige op gezet worden. Tussenin worden Kerstcadeautjes uitgedeeld en alles wordt doorgespoeld met een goed wijntje of cola of spuitwater.

Omdat er hier eentje glutenvrij moet eten zorg ik zelf voor kroketjes voor haar en een glutenvrij taartje zo kan ze toch ook meegenieten.

Als ik zeg dat op het einde van de dag mijn pijpje uit is dan zal niemand verschieten denk ik want dan ben ik ook al een paar dagen bezig geweest ... Maar ik geniet er zo van om iedereen hier gezellig bijeen te hebben dus zolang ik het kan, blijf ik het doen!

Mocht ik hier niet meer verschijnen dan weten, jullie waarom vandaar nu al een Zalige Kerst aan iedereen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:24 23 reacties Reageer op dit bericht

vanwaar komt soms onverklaarbare angst?

Ik was en ben nu niet direct een “ broekschijter” en ik sla ook niet direct in paniek maar gisteren overviel het me weer eens. Ik herinner me niet dat ik die schrik vroeger had maar de laatste jaren betrap ik er mezelf op dat ik met een ei in de broek zit als we met de wagen te dicht bij een diepte komen bij het draaien of achteruit rijden. Waarom is die schrik er nu en vroeger niet, tenzij er in mijn onderbewustzijn iets is blijven hangen vanuit mijn kindertijd dat ik vergeten ben. Men zegt toch dat als je ouder wordt je terug kind wordt …zou ik dan misschien al in die fase zijn? 🤫
Ik heb al meer dan eens mijn herinneringen gescand maar vind nergens een trauma. Eigenlijk logisch want ik was een onbezorgd kind dat meer met de jongens speelde dan met de meisjes want met hen was er meer te beleven.😃 Ik klom mee in de bomen en durfde alles te doen wat zij deden. Toen ik ouder was, schilderde ik zelfs de dakgoot van ons huis twee verdiepingen hoog gewoon vanop een ladder die tegen het huis stond. En tijdens onze 13j in het buitenland hebben we meer dan eens voor een netelige situatie gestaan.Schrik kende ik blijkbaar niet en toch is daar nu die vrees Blijkbaar heb ik iets met grachten.
Als kleuter van zo’n jaar of 5 ben ik ooit eens met mijn fiets in een gracht vol netels terecht gekomen. Tegen ’s avonds zat ik vol netelblaasjes en pijn dat dit deed maar heb ik daar iets van overgehouden ? Neen.
Als 8 jarige ben ik nog eens in de gracht terecht gekomen. Ik reed op een tussenmaat fietsje waarvan de pedalen altijd bleven draaien van zodra de fiets bewoog. We hielden dikwijls een race om het hardst fietsen om dan met één been recht op een draaiende pedaal te staan en zo lang mogelijk uitbollen….Daar ben ik ook eens te driest geweest om toch maar te winnen waardoor ik mijn bocht niet goed nam en in de gracht terecht kwam en met mijn hoofd op een betonnen plaat viel waarmee de voortuin van een huis afgezoomd was. Een gat in mijn voorhoofd , bloed langs alle kanten en de dokter opgebeld die de wonde dichtte met 4 haakjes. Toen werd een wonde nog niet genaaid.. Dat heeft me er niet van weerhouden om nog te fietsen dat met ding.
Dus scande ik verder en toen viel mijn frank ..Zelf weet ik er niets meer van enkel van het te horen vertellen door mijn ma en mijn grootouders.
Zoals ik al zei trok ik veel met de jongens op ook met grotere en dat van toen ik nog klein was. Op een dag moet ik in een gracht gekropen zijn waar water in stond om een bal te halen uit de betonnen buis die onder de straat liep naar de andere kant van de gracht. Ik was zo’n jaar of 4 en de enige die in die buis paste. Op de één of andere manier geraakte ik onder de straat niet meer verder en bleef ik vastzitten in die buis. Ik moet ook een paar keer door mij armpjes gezakt zijn want ik zat van kop tot teen onder de modder. Een buurman was zich buiten aan het scheren en wilde zijn scheerborstel uitspoelen onder de buitenpomp toen hij mijn speelkameraadjes hoorde roepen dat ik vastzat in de gracht. Hij heeft toen alles op de grond gegooid en is beginnen rennen om mij uit die gracht te halen. Ik was blijkbaar één bolleke modder.. Hij is me zo aan ons ma - die bezig was in haar kapsalon - gaan afgeven . Op het eerste zicht schrok ze zich bijna een bult maar toen ze zag dat ik ok was , schoot ze in de lach want blijkbaar zag alleen het wit van mij ogen nog wit. Ik heb daar eigenlijk geluk gehad want mijn vriendjes kregen mij er niet uit …Zit daar diep in mijn onderbewuste de oorzaak van de schrik die ik nu heb van grachten en zo? Zou best kunnen want een mens is een rare machine he?
Wat doen ze als men denkt dat iemand een onbewust trauma heeft? Jou naar een psychiater sturen….. Ik heb het hier verteld, dat bespaart me heel wat centen en wie weet verdwijnt die schrik? Ik betwijfel het sterk maar je weet maar nooit!😃
En nu maak ik een rare switch…. Ze maken mensen na met AI denk aan Jean Luc Dehaene onlangs. Zouden ze met AI ook de interne data van een mens kunnen overzetten? Zo ja, dan hebben we alle redenen om schrik te hebben van die wetenschappelijke vooruitgang maar dat is een ander onderwerp!
.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 16:56 17 reacties Reageer op dit bericht

Mooie herinnering

Wintertijd is vaak herinneringstijd omdat je minder actief bent en binnen zit. Vandaag ging ik op zoek naar een oude foto en botste op deze foto.

Jeugdbewegingen en ik dat is altijd een match geweest al van in de lager school. Ik zat op een katholiek school gerund door nonnen wat toen normaal was. Die hadden voor de kinderen van hun lagere school een soort jeugdbeweging opgericht nl de Eucharistische Oecumene. Ik moet niet veel uitleggeven waar het accent op lag de naam vertelt alles maar er werd ook gespeeld en veel geknutseld en dit op zondagnamiddag en ik ging er ook naar toe. Ooit had ik een boekje met teksten en plaatsjes erin van die tijd maar dat vind ik niet meer terug. Misschien vinden de kinderen het terug als hier ooit moet opgeruimd worden na ons… spijtig dat ik dan hun reacties niet meer zal zien … ik kan me er al iets bij voorstellen …

Na de lagere school , volgde ik de humaniora zoals dat toen heette en daar werd ik lid van de VKSJ wat stond voor Vlaamse Katholieke Studerende Jeugd. Ik vond er mijn draai , groeide mee met de jeugdbeweging en werd er in de laatste jaren humaniora zelfs leidster ( een deel uit vrije keuze en een deel omdat me dat de kans gaf om op woensdagnamiddag en soms ook op andere dagen te ontsnappen aan urenlang in de studie te zitten om te studeren want op internaat was er toen niet veel keuze, studeren of …. Studeren.:) Lezen mocht ook als je maar iets deed .)

Toen ik afgestudeerd was en les gaf in de school van mijn dorp werd ik al snel gebombardeerd tot hoofdleidster toen ze hoorden dat ik VKSJ minded was. Voor mij was het een non die hoofdleidster was maar dat bleek geen succes. Na 2 jaar waren we een flinke groep geworden en de jaarfeesten met optredens van de leden en een soort fancy fair erna brachten steeds een flinke frank op zodat we het zomerkamp aan een verminderde prijs konden organiseren en zo meer leden de kans kregen om mee te gaan.

Op één van die kampen werd de foto hieronder genomen met biebie mooi in uniform….. Ik was eigenlijk altijd fier als ik die mocht aandoen. Van de 6 kleinkinderen is er ééntje dat precies die microbe overgeërfd heeft want de Chiro is ook haar ding en oh wee als je daaraan raakt!...Der is dan toch iets van mijn overgebleven in onze nazaten hahaha.

VKSJ

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:00 13 reacties Reageer op dit bericht

Wbj.

Ik zei:" het regent , het regent en het blijft regenen. Waar blijven ze het halen.

Iemand antwoordde: " Wbj" ?

wat-bedoel-je
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 8 reacties Reageer op dit bericht

Weeral een week dichter bij het nieuwe jaar.

Gisteren stond nogal behoorlijk wat wind en de laatste bladeren hadden zich weer mooi tegen de voordeur genesteld zodat de gang ermee bezaaid werd telkens ik de deur opendeed. Hopelijk is dat nu de laatse keer dat ikaan het opruimlen moet.

Voor de volwassenen zijn die bladeren een last voor de kinderen een speeltoneel.

bladeren
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 8 reacties Reageer op dit bericht

Goeie morgen iedereen en een fijn weekend!

Waarom niet de dag beginnen met een lach ook al is het wellicht een oude grap...

Een vrouwke wordt gevierd op het gemeentehuis omdat ze honderd jaar is geworden.

Zegt de burgemeester: "Mevrouw, wat is er nu het meest veranderd in die honderd jaar?" "Wel", zegt de honderdjarige, "de geneeskunde."

"Kan je wat meer uitleg geven", vraagt de burgemeester.

"Ja hoor", zegt het vrouwke. "

Toen ik zo rond de 18 - 20 jaar was en ik ging naar de dokter omdat ik hoofdpijn had, moest ik al mijn kleren afdoen van de dokter om mij te kunnen onderzoeken.

Toen ik zo tussen de 35 - 40 jaar was en ik ging naar de dokter omdat ik hoofdpijn had, moest ik enkel nog mijn bovenlichaam ontbloten van de dokter om mij te kunnen onderzoeken.

Nu ik 100 jaar ben en ik ga naar de dokter omdat ik hoofdpijn heb, moet ik helemaal geen kleren meer afdoen van de dokter om mij te kunnen onderzoeken.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:00 8 reacties Reageer op dit bericht

Is de Sint geweest?

Zoals zo vaak de laatste jaren, ging de Sint vannacht weer ons dak voorbij... Ik heb dan maar zelf voor een versnapering gezorgd nl. chocolademelk met Sinterklaaskoeken.. en dat smaakte heerlijk!

Over het weer zwijg ik in alle talen want ik kan er niets positiefs over zeggen en toch geloof ik in ...smiley-laughing.gif

margaritas
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 09:24 12 reacties Reageer op dit bericht

Meer van natoken

↑ Terug naar de berichten