Archief

Nu de winter nadert en er buiten niet zo veel meer te doen valt, ben ik binnen maar aan de opkuis begonnen. Vandaag waren mijn kasten in de living aan de beurt. Boeken, boeken en nog eens boeken die nog te wachten staan om gelezen te worden! Ooit was ik een boekenwurm maar de laatste jaren vind ik precies nooit tijd om eens lui te genieten van een boek tenzij we op reis zijn dan heb ik tijd in overvloed hoewel ….

Als ik dan toch eens een boek in handen neem, dan laat ik me meeslepen in zijn avontuur. Aan een zetel en wat zacht licht in de hoek van de kamer heb ik dan genoeg voor even of wat langer.

Ik hou persoonlijk het meest van waar gebeurde verhalen , toch kan een heel ander soort boek me soms ook helemaal in zijn ban houden.

Ooit heb ik een boek tot tweemaal toe gelezen maar spijtig genoeg is me alleen de titel gebleven, "De goede aarde" , het speelde zich af op het Japanse platteland , genoten heb ik ervan, al is het verhaal uit mijn gedachten verdwenen. Waarom denk ik nu juist daar aan? Rare kronkels in die bovenkamer van mij !!

Woorden zonder klank , soms leerrijk , soms spannend, ze brengen mij tot rust of doen me lachen of ze ontroeren mij van de eerste pagina tot de laatste.

Een boek is pas goed als de personages in je hoofd tot leven komen, je meenemen in hun verhaal vanaf het eerste moment, jij als het ware met hen hun avontuur beleeft....

Raar dat sommige titels blijven hangen zoals "God had een snipperdag " en "Schitterende tranen" twee boeken die een lach op mijn gezicht toverden vanaf de eerste pagina. Die moet ik nog eens terug zoeken en zien of ik nog steeds datzelfde gevoel voor humor heb.

Tiens ik wilde gewoon even zeggend dat ik aan de opkuis binnen bezig was maar door die boeken niet ver geraakt ben .

Er zijn van die momenten in het leven dat alles vanzelf gaat.. het leven kabbelt rustig doorheen de dagen.. donkere wolkjes verdwijnen en stilaan krijg je rust in je hoofd.. en denkt.. dit is het goede leven..

En dan.. als een vulkaanuitbarsting op een doodgewone dag word je geconfronteerd met aanslagen en oorlogen en ecologische rampen die als donkere wolken boven je hoofd hangen zoals die aanslag tijdens een voetbalmatch ts België en Zweden 2 dagen geleden alsof Oekraïne en Gaza nog niet genoeg zijn .

Tijdens het wachten op nieuws lijkt voor de betrokkenen elke minuut een eeuwigheid.. en ook in je hoofd deel je hun stress en miserie. Waar gaat de wereld naar toe? Zijn we onszelf aan het vernietigen? Alsof ze het ruiken gaan sommige diensten dan ook nog eens vervelend doen.. de brievenbus puilt uit van verplichtingen en rekeningen.. Kranten pakken uit met dramatisch nieuws over elektriciteit.. dieselprijzen.. oorlog , onthoofding, verkrachting ... het ene al erger dan het andere.

Dan komt spontaan de gedachte: “ Moeder waarom leven wij?” uit de gelijknamige roman van van Lode Zielens 1932 naar boven. Enkel mensen van mijn generatie hebben dat boek misschien ooit gelezen?

Maar niet getreurd.. ondergetekende is nuchter genoeg om te weten dat die gedachten ook voorbij gaan.. dat het leven verder gaat en dat je jezelf niet moet laten meesleuren in de zee van donkerte en angst.. naar de kant van de onopgewektheid.

De zon komt piepen.. kijk weer een moment om die duistere dingen wandelen te sturen.. Ik startte een liedje over “ Mooi ’t leven is mooi , zolang er zon muziek en kinderen zijn “ niet dat ik zo’n fan ben van Will Tura maar het is een oppepper! Oei, een paar vogeltjes hier op het terras kijken me smekend aan om daarmee op te houden.. terwijl de kruisspin geamuseerd haar web op de tonen van mijn liedje spint.

Het leven is mooi.. dat is geweten, maar helaas voelt het niet altijd zo.. Een aangename herfstdag lieve passanten.👋

Het lag deze morgen wat wit op onze gazon en op de daken van de huizen en inderdaad de temp. was even onder nul gegaan maar we kregen toch een redelijk mooie dag. Samen met mijn slaapgenoot hebben we de rozenbogen gesnoeid en alles door de compostmolen gedraaid zodat ook die klus achter de rug is. Rozen zonder doornen die hebben we niet dus heb ik af en toe wel eens iets op zijn West Vlaams geroepen in de aard van wat hieronder staat!!

Ja, ik heb de verklaring voor die paar extra kilootjes gevonden !! Goeie morgen iedereen!

Vandaag nog maar eens geprofiteerd van het mooie weer en mijn tuin verder winterklaar gemaakt.  Hij zag er nog maar zelden zo netjes uit op deze periode van het jaar . Ikke fier dus en ik dacht om hier en daar wat van onze eigen compost aan de planten tegeven... Toen ik dat ding tegenkwam , was het wel even verschieten! Van goeie compost gesproken

c//

Ik ben geen drinker maar als je het zo voorstelt dan misschien toch 1 glaasje.

Voor mijn volstaat dat al om in die zevende hemel te geraken.

 Er was eens vrouwtje dat zichzelf voorbij liep. Als ze ‘s morgens opstond, dacht ze aan ‘s middags. Als ze ‘s middags aan tafel zat was het weer: "Wat zal ik vanavond eten?" En als ze dan eindelijk ‘s avonds naar bed ging, lag ze weer te piekeren wat ze de volgende dag allemaal zou gaan doen.

Telkens als ze op straat liep, rende ze zo hard dat de mensen zeiden: "Die loopt zichzelf nog eens voorbij, die vergeet te leven..."

Het vrouwtje praatte ook de hele tijd tegen zichzelf. Om met anderen te praten, daar had ze gewoon geen tijd voor. Ook dat hoorde bij haar "ziekte".

En weet je wat ze telkens zei?" Ik moet nog even... Laat ik gauw even... Ik kan nog net even..." ."Even" was haar stopwoordje geworden, en dus nu ook haar bijnaam.

Nu was er in het land een dokter die een heel wijs man was. Toen hij dat vrouwtje zag en haar hoorde praten, zei hij:

"Mevrouw, u bent heel erg ziek en ik weet wat u mankeert."

"Zeg het maar eens gauw dokter, want ik moet nog vlug even..."

"Zie je, daar heb je het weer", zei de dokter, "U bent zo haastig, U laat telkens de L liggen."

"Wat laat ik liggen?" vroeg ze.

"De L", zei de dokter. "Zet de L steeds voor EVEN."

"Goed dokter, ik zal het doen," antwoordde ze en weg was ze weer.

Maar telkens als ze de L voor "even" zette, schrok ze zich een hoedje.

"Ik moet nog L---even......, Laat ik gauw L---even.... ik kan nog net L----even..." Ze wist zich geen raad, plofte in een stoel en zei zacht:

"Zo kan ik nog wel even......... zo kan ik nog wel Leven." En vanaf dat moment liep ze zichzelf niet meer voorbij. Ze was zich ervan bewust geworden dat haar "even" haar belette van het "leven".Ze besloot van nu af aan te LEVEN en bleef gewoon zichzelf. Haar kwaal was snel genezen en ze dankte de dokter.U hebt mijn Leven gered!

Ze had de rust van binnen gevonden.

Voor iedereen die gehaast door het leven gaat en ook nog van alles "even" moet doen, denk aan vrouwtje "Even", vind de tijd en de rust om te Leven.❤️🧡❤️

Toen ik vandaag naar achteren in de tuin ging , zag ik op een courgetteplant deze prachtige dagpauwoog. Hij bleef gelukkig zitten alsof hij wist dat ik een foto zou trekken. Hij zal dus fier geweest zijn op zichzelf!

Mijn vorig logje had ik blijkbaar al eens gepaatst, gelukkig wees Rebecca mij er op. IK heb altijd iets in voorbereiding staan voor het geval ik geen tijd heb om iets te schrijven en ik zal het na de eerste plaatsing niet gewist hebben vandaar. Dus voor sommigen was het geen nieuwe log

Onze laatste BBQ vorige zaterdag was prima geslaagd en het weer was top dus iedereen content al startte de dag niet goed!

Ik zette de vaatwasser op zaterdagvoormiddag om plaats te hebben voor de lading van de namiddag en zie ... na de wasbeurt gaf ze de pijp aan Maarten en juist op het moment dat we 16 eters hadden..... Dat was even een kort gesprekje met die hierboven maar ja het zou dus op zijn ouderwets zijn wat de vaat betrof en het viel nog mee ook. IK had de kleinkinderen verwelkomd met het nieuws dat ze als verrassing mochten meehelpen met de vaat later op de dag.... Ik zag geen enkel stralend gezicht maar het kwam toch in orde in de namiddag!!

Zaterdag was weer een bewijs dat Murphy graag stokken in de wielen steekt.

Zaterdagavond was ik dan wel stikkapot want voor zo'n bende alles voorbereiden dat begint in de kleren te kruipen. Zondag was dan ook mijn rustdag maar intussen ben ik weer al terug goed bezig.

We hebben volgende week nog wat zomerse dagen die op ons wachten dus geniet ervan mensen want de herfst zal er snel zijn!

Een hartelijke groet voor iedere bezoeker!

105 kinderen van drie Gentse scholen en een toneelvereniging die ondervraagd werden over thema's van het leven zoals vriendschap, liefde, geld, geloof enz gaven schitterende antwoorden waarvan hier een selectie!

Over geld:

- Geld maakt mensen niet blij, maar je hebt het nodig om eten te kopen. Eten maakt de mensen wel blij. Isra, 6j.

- Ik ken kinderen die de armen niet willen helpen. Dus wanneer wij groot zijn, gaan er veel minder armen zijn omdat wij hen wel een beetje geld geven. Emile, 9j.

Over liefde:

- Wanneer kraaien verliefd worden, blijven ze voor altijd bij elkaar. Maar mensen zijn niet zoals kraaien! Youssef, 10j.

- Wanneer je verliefd bent op iemand geloof je dat die niet gewoon een mens is zoals wij maar een persoon die speciaal voor jou gemaakt is. Vera, 7j.

- Jongens kunnen niet verliefd worden op elkaar want dan zouden ze allebei op de knieën moeten gaan zitten wanneer ze trouwen. Dat gaat toch niet Senne, 6j

Over volwassen zijn:

- Volwassenen stoppen niet meer om naar een mooie bloem te kijken of naar een poes achter het raam te zwaaien. Ze stappen door en zeggen dat je niet moet treuzelen, Emi, 8j

- Als kind kan je meer genieten van je leven. Als je bv in de Efteling bent, kan je meer genieten van de attracties. Het enige wat grote mensen doen in de Efteling is op bankjes zitten of zagen over centjes! Fien, 7j.

Over de toekomst:

- In de toekomst willen ze alle vliegtuigen elektrisch maken maar ik denk dat dit heel lang zal duren om een vliegtuig volledig op te laden. Daar moeten ze wel eens over nadenken. Otis, 9j

- Ik denk dat er veel natuur zal zijn in de toekomst. Eigenlijk hoop ik dat vooral want er is ook veel kans dat er geen natuur meer zal zijn. Pauline 9j.

Over anders zijn:

- Anders zijn maakt je speciaal. Als ik niet anders was, zou ik niet meer mezelf zijn! Klaus 6 j.

Over werk:

- Ouders die veel slapen, zouden dat minder moeten doen. Ouders die veel werken, zouden meer moeten slapen. Daar zou mijn papa toch deugd van hebben. Ewoud , 7j.

Over geloof: - Volwassen geloven in God omdat zij nog van vroeger komen en vroeger geloofden ze bijna alles. Thomas ,10j

- Mensen geloven in een god omdat ze die lief vinden en er vertrouwen in hebben. Ik geloof in Zeus. Linus, 7 j

Over vriendschap:

- IK heb een vriendin met wie ik elke dag ruzie maak en toch blijven we vriendinnen. We kiezen dat niet.

Sommige jongeren hebben dan toch een eigen visie en zijn niet altijd kuddemensen.

Ik heb genoten van de uitspraken en bij sommige zelfs " amai, wijs " gezegd!