Naar de inhoud

natoken

akke.beakke.be

Archief

Een tussendoortje..


Een voorbode van de eerste lentekriebels? :lol:


kikker.jpg
Een ijdele kikker
zwom in zijn blote flikker
naast een groene puit
die proestte het uit
toen hij zag dat de pad
in een badkuip zat.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:46 6 reacties Reageer op dit bericht

Intiem alfabet

Er zijn 26 letters dus zijn we halfweg met de letter M

de M van Mooiste moment
Ik heb zoveel mooie momenten gekend een paar mijlpalen ..de geboorte van onze kinderen en kleinkinderen. Als je zo’n baby in je armen wiegt, tranen van geluk! Maar ook onze 13 jaren buitenland waren achteraf gezien mooie momenten en blijven voor altijd verweven met ons leven, jaren waarbij ik met mezelf werd geconfronteerd en waar we samen sterker uitgekomen zijn! Voor diegenen die het nog niet gelezen hebben je kan dat altijd doen via de links hier links op de blog
En nu… het geluk dat ik er nog bij ben om te genieten van onze “oude dag” en van de kleinkinderen…
Wie weet heeft iemand van jullie wel een heel bijzonder mooi moment?
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

De echo en de narcis


narcissus2.jpg

Een Griekse mythe over onmogelijke liefde, trots en hoogmoed.

Lang geleden, toen iedere rivier zijn eigen beschermengel had en iedere boom zijn eigen boomnimf, ontvoerde Kepheus de blauwe nimf Lester. De beeldschone Lester werd moeder en bracht een zoon ter wereld. De jongen stal, zo klein als hij was, de harten van alle mensen. Zijn moeder gaf hem de naam Narcis en de jongen werd elke dag knapper. Toen zijn moeder aan de profeten vroeg, wat haar zoon in de toekomst te wachten stond, sprak de blinde Theresia:
"Als hij geen misbruik maakt van zijn knappe uiterlijk, zal hij een hoge leeftijd bereiken."
Maar Narcis bereikte geen hoge leeftijd. Zijn knappe uiterlijk deed hem meer kwaad dan goed. Wie hem eenmaal gezien had, wilde voor altijd bij hem blijven. De jongemannen bedelden om zijn vriendschap en de meisjes om zijn liefde. Maar Narcis ontweek ze allemaal, vluchtte voor de vriendschap en ging de liefde uit de weg. Het liefst zwierf hij alleen door de bossen  en joeg hij op wild en net als het wild, schuwde hij de mensen. De mensen dachten, dat hij trots en hoogmoedig was. En de bergnimf Echo moest het zelfs met de dood bekopen. Zij volgde hem in de bossen als een schaduw, ze wilde met hem praten, maar dat kon ze niet. De godin Hera had haar een keer gestraft, omdat ze zich met kletspraat ophield. Vanaf die tijd kon Echo alleen maar herhalen wat een ander zei, ze kon zelf geen gesprek beginnen. Ook tegen de knappe Narcis kon ze niets zeggen, ze moest wachten, tot hij zelf het woord tot haar richtte.
Toen Narcis op een keer in de gaten kreeg dat er iemand achter hem aan liep riep hij:
 "Wie is daar?"
En Echo zei hem na:
 "Wie is daar?"
Narcis keek om zich heen, maar zag niemand. Hij riep nog eens:
 "Waar ben je en waarom verstop je je voor mij?"
 En Echo herhaalde opnieuw:
"Waarom verstop je je voor mij?"
 Narcis keek weer om zich heen, om te zien wie er met hem sprak en riep toen:
"Kom te voorschijn."
En Echo zei hem vrolijk na:
 "Kom te voorschijn."
Toen kwam ze uit haar schuilplaats en liep naar Narcis toe om hem te omhelzen. Maar Narcis moest daar niets van hebben en hij ging op de vlucht terwijl hij riep:
"Van jou houden? Dan sterf ik liever."
 En ongelukkige Echo kon alleen maar herhalen:
"Dan sterf ik liever!"
En na korte tijd ging ze aan haar ongelukkige liefde ten onder. Elke dag werd ze dunner, tot er van haar alleen nog maar de stem overbleef. Ze verstopt zich voor de mensen in holen en bossen, loopt zoals vroeger door bergen en dalen, maar niemand kan haar meer zien. Men kan haar alleen als echo horen.

Maar nog erger behandelde Narcis een vriend van hem. In plaats van vriendschap te laten blijken stuurde hij hem een zwaard en de vriend doorstak zichzelf met het zwaard op de drempel van zijn huis.
Dat konden de goden niet ongestraft laten en enige tijd later namen ze wraak.
Toen Narcis op jacht was, kreeg hij vreselijke dorst en in de schaduw van de bomen zag hij een bron. Nadat hij zich had voorovergebogen en zijn dorst had gelest, zag hij voor het eerst zijn eigen gezicht in het water weerspiegeld. Hij werd er dadelijk verliefd op en wilde het knappe gezicht kussen, maar nauwelijks had hij zijn gezicht aangeraakt of het water kwam in beweging en het beeld verdween. Toen bemerkte hij, dat het zijn eigen gezicht was en zijn verdriet werd er des te groter door. Lange tijd klaagde Narcis om zijn ongelukkige liefde en de ongelukkige echo klaagde met hem mee. En toen Narcis zich tenslotte uit vertwijfeling met een dolk neerstak en zijn beeld voor het laatst vaarwel zei, herhaalde de arme echo:
 "Vaarwel, voor altijd vaarwel, mijn ongelukkige liefde!"
Toen een paar van zijn vrienden hem wilden begraven, zagen ze het lichaam van Narcis niet meer. In plaats daarvan groeiden er in het gras prachtige gele bloemen. Ze dragen tot op de dag van vandaag de naam Narcis.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:13 8 reacties Reageer op dit bericht

Na een ziekenbezoek


glasnetream.jpg

Vandaag even het ziekenbezoek overgenomen omdat de partner van mijn vriendin zelf ziek thuis ligt. Je zou voor minder als je al meer dan een half jaar elke dag aan een ziekenbed zit.
Zo’n bezoekje maakt je heel stil en dan ga je denken aan hoe relatief alles is..
Maar aan de andere kant sta ik verwonderd als ik vaststel hoeveel een mens kan hebben zolang die drang om te leven er nog is. Al bijna een jaar vecht S tegen het demon K, sleept ze zich van de ene operatie naar de volgende, vecht ze tegen elk bijkomend probleem en er zijn er al wat, verzet ze zich tegen de ravage van elke bestraling en chemo en blijft ze hopen dat ze het Eerste Communiefeest van haar oudste kleinkind in mei kan meemaken. Ik heb een grote bewondering en respect voor haar en ook voor haar partner die haar blijft steunen door elke dag uren aan haar bed te zitten. En dan gaat een mens aan het denken en vraagt zich af:

 “Hoe kan een mens in deze wereld gelukkig zijn terwijl verdriet, verlies en dood ons bedreigen vanaf het ogenblik dat we op deze wereld komen? “


Een leraar gaf daar ooit het antwoord op. Hij pakte een glas dat voor hem op tafel stond en zei:

 “Voor mij is dit glas al gebroken. Ik drink er uit, geniet ervan als de zon erin schijnt en als ik er tegenaan tik, geeft het een prachtige klank. Wanneer de wind het glas van de tafel veegt en het in scherven op de grond valt, dan zeg ik:
“Natuurlijk, want dit verwachtte ik. Voor mij was dit glas immers al gebroken, ik had er rekening mee gehouden dat dit eens zou gebeuren. Daarom is elk ogenblik dat het nog heel is juist zo kostbaar, en geniet ik er intens van”.

Die gedachte laat ik langzaam insijpelen zodat ze lang blijft hangen….
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:17 8 reacties Reageer op dit bericht

Patronen


Afgelopen herfst heb ik foto's gemaakt in het bos hier vlakbij. Foto's van de verkleurende bomen, van de bundels zonlicht die door de laagstaande zonnestand de wereld zo warm en zacht kleuren en van de bosgrond. De bladeren vormden patronen en nieuwe ideeën borrelden zo bij mij op.
Maar nu, een paar maanden later is het anders. Werkt de koude winter  inspirerend, het somber weer van vandaag laat alleen blanke gedachten na. De grauwe sluier van de laaghangende bewolking drukt me neer. Elk jaar heb ik daar last van, al duurt dit niet zo lang want dat ligt niet in mijn aard. Elk jaar kijk ik uit naar het moment dat de neuzen van de bollen bovenkomen elk jaar weer en ook dat is een patroon.
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 13 reacties Reageer op dit bericht

Mijn avondritueel


Mijn gezicht wordt verlicht door een stralend computerscherm, de kamer is in een stille schaduw gehuld. Buiten heerst nog steeds de winter maar veel zachter. Een staafje flikkert achter de woorden die door mijn vingers aangetikt worden tot een logje voor jou, lieve bezoeker, jij bent daar... achter dit scherm en via de draad die eraan vasthangt...
Als ik nu als een energiepulsje met twee grote nieuwsgierige ogen zou kunnen doorflitsen, dan vond ik daar zeker de ene mens na de andere. Iedereen zou ik kunnen uitnodigen om me te volgen, om die ogen in het scherm te laten duiken als in een zwembad zonder bodem en daar... daar zouden we mekaar ontmoeten met tientallen, met honderden, met iedereen....
Maar het witte licht van het scherm spat de schaduwen mee met het licht in mijn gezicht en ik probeer inspiratieloos mijn logje vol te maken...
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:18 9 reacties Reageer op dit bericht

Valentijn anders bekeken....

Ik vier niet graag een feest op "commando" of omdat de media daar een heisa rond maakt en daarom doen we ook al jaren niet mee met al die opgefokte Valentijnhype…Zomaar out of the blue verrast worden is duizend keer intenser.. Allé dat is mijn simpele mening!

Mijn halfbedde wilde onlangs toch op zeker spelen (:lol: ) en vroeg..: "Wil je echt niets voor Valentijn?"
Ik bleef het bij neen houden maar ging toch even aan het denken…

Het moet niet simpel zijn om op deze "dag van de liefde " telkens geslaagd uit de kast te komen.
Als vrouw kan ik tientallen verrassingen bedenken maar blijkbaar hebben de mannen daar meer problemen mee, daarom probeer ik mij in te leven in het hoofd van de man...
( Laat me eens weten heren bezoekers of ik daarin geslaagd ben :lol: :lol: )...

Stel je voor, je bent een man en je wil voor die 14e toch echt een inspanning doen, één keer per jaar is niks teveel denk je dan en het komt er vooral op aan om origineel uit de hoek te komen en niet te tonen dat je opzoekingswerk een sleur geweest is.
Maar jaar na jaar is de dag er vlugger dan je denkt en plots is het alle hens aan dek om op het laatste moment nog iets te bedenken. De bloemenwinkels maken speciale boeketten met "zeven anjers en zeven rozen " maar dan denk je: " een mens kan toch niet elk jaar met een " boeké " afkomen”.
Chocolade durven ze ook al eens in verband met de liefde brengen maar omdat je schat op regime staat, kan je daar ook niet mee naar huis komen want binnen de kortste keren zou je liefste uit haar voegen barsten en de schuld leggen bij de koper van het lekkere doosje suikergoed. :twisted:
Je kan haar natuurlijk vragen wat je kan kopen maar dat is ook niet erg origineel als men het initiatief overlaat aan deze die het cadeau moet krijgen.

Misschien is het veiliger om iets nuttigs te kopen in plaats van al die prullaria die de kasten vullen en waar binnen de kortste keren mee naar de rommelmarkten kan gezeuld worden?

Als je liefste graag kookt en bakt dan kan je bijvoorbeeld een hippe deegrol kopen maar is dat wel zo veilig als ze je daarna ’s avonds staat op te wachten met de deegrol in de hand terwijl de oven al uren gedoofd is ? :-?

Dan denk je dat cadeaubonnen tegenwoordig zeer in de mode zijn .. Bongobonnen in alle soorten, voor een weekendtrip, een ballonvaart, een verwenweekend, een lekker etentje, een boekenbon of een bon voor kleren.. je kan het zo gek niet bedenken of ze hebben het in voorraad. In feite is het hetzelfde als een zeker bedrag aan Euro’s in een enveloppe te steken behalve dat er bij een bon opstaat wat je er juist moet mee doen en dus niet echt de keuze hebt.
Ja,... krijg maar eens een geschenkbon voor een ballonvaart als je met hoogtevrees zit of een bon voor een gans jaar gratis gebruik te mogen maken van het lokale zwembad als je niet kan zwemmen.!!

Nu staat het water je bijna aan de lippen want ’t is allemaal zo simpel niet als je een geschenk voor iemand moet kopen en al zeker niet als je je schat graag nog een paar jaar wil houden!
En dan zit je te denken en te denken en raadpleeg je zelfs de collega’s maar daar word je ook niet veel wijzer van want ze zitten allemaal in hetzelfde schuitje.
Iemand suggereert dan dat het wreed in de mode is om je liefste voor Valentijn een botoxkuur cadeau te doen of een paar siliconenborsten. Ja, .. als je bedenkt dat een vrouw ¼ van de dag in de spiegel kijkt en ¾ van de dag gebruikt om te corrigeren wat ze in de spiegel ziet,( zo denk jij er toch over niet lieve man?) dan vind je dat nog geen slecht gedacht van zo eens iets moderns te schenken. Maar als je dan naar een paar "gespecialiseerde beenhouwers in menselijke sculpturen" belt, verschiet je nogal!. Je besefte niet dat een ooglidcorrectie zo’n gat in je budget kon slaan om maar te zwijgen van die borstcorrectie waar men verplicht is van ze per twee te kopen wil het op iets trekken.( en dan mogen ze op termijn niet lekken!!) En dan denk je aan wat een spuitbus silicone in de Gamma kost en sta je versteld als je denkt wat die mannen daar op verdienen als ze het mes in het vel van je liefste zouden zetten.

Lingeriesetjes zijn ook altijd in de mode maar de stukjes lingerie worden steeds kleiner en de prijs hoger en je bedenkt dat een mens zo al vlug een valling opdoet!.
Pfffff, daar sta je dan nog steeds met lege handen!

Het is nu dat ik even zijn engelbewaarder zou willen zijn en hem het volgende in het oor zou willen fluisteren...

Waarom niet de tafel schoon dekken met het "feestservies” en naast het bestek mooie, gekleurde servetten leggen desnoods die met kerstmotief die nog zijn blijven liggen na een geslaagd Kerstfeest? Daarbij een theelichtje in het midden om wat sfeer te brengen en vooral een goede fles wijn om wat moed in te drinken. En dan tover je voor jouw schat een eenvoudig maaltijd op tafel .. Het zal haar plezier doen dat ze voor één keer niet zelf moet koken .

Allé, ’t is maar om te zeggen dat het inderdaad de geste is die telt en dat Valentijn helemaal niet duur hoeft te zijn. Omkader de gewone kost met wat sfeerlicht, gekleurde servetten en vooral vier verliefde ogen en het komt allemaal goed.

En dan bedenk ik dat uiteindelijk vrouwen echt niet zo veeleisend zijn.

Ik hoop dat "hij" die vandaag meedoet aan die Valentijngekte er uit geraakt is en een geslaagde Valentijn viert maar vooral dat mijn half bedde dit eens leest en ziet van hoeveel slapeloze nachten ik hem gered heb!!( :lol: )
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:16 15 reacties Reageer op dit bericht

Wat een vuilzakje bij mij oproept!


Als ik niet weet wat te schrijven, dan kijk ik gewoon rondom mij en neem het eerste voorwerp dat ik onder ogen krijg. Het komt er dan op aan je fantasie te laten werken en zo komt een gewoon voorwerp soms tot leven, of laat het ons begrijpen dat er leven schuilt daar waar we het niet altijd merken.

Het voorwerp dat ik onder ogen kreeg, was het kleine vuilzakje dat ik juist had dichtgeknoopt om in de vuilbak te gooien. Plots vroeg ik mij af wat ik zoal weggegooid had deze week.

In feite zit er van alles in de zak al recycleren we wel, daarvoor hebben we paarse en blauwe zakken en een afvalcontainer!
Blikjes frisdrank, lege blikken van groenten of soep gaan in een aparte zak. Papier, kranten en karton in een doos. Lege flessen en alles wat glas is staan ook apart en alles wat etensresten zijn, gaat op de composthoop die elk jaar verspreid wordt in de groententuin.
Maar ik wil het hebben over de vuilzak.

Een tijdje geleden zag ik op TV een programma waarin getoond werd  hoeveel volle verpakkingen weggesmeten worden vooral aan grootwarenhuizen! Vaak gaat het over etenswaren waarvan de houdbaarheidsdatum voorbij is. Je staat versteld van wat er allemaal  weggegooid wordt. Pakjes kaas, potjes yoghurt, vleespakjes die zelfs nog niet zijn open geweest, sla, tomaten en andere groenten waarvan men beweert dat ze hun  beste tijd gehad hebben. En dan zwijg ik nog maar over de broden, de potten mayonaise of andere sausgerechten en meestal niet omdat er penicilline aanslag is, neen gewoon omdat de versheidsdatum voorbij is.. Er was een persoon die uit die containers één en ander recupereerde voor eigen consumptie en ... die werd gevat en kreeg een boete!!
Weggooien is iets dat in onze maatschappij ingeburgerd is en waar we niet meer van opkijken van de hoeveelheid voedsel die we wegsmijten. Het is enkel als je door Brussel of een andere grootstad rijdt en de clochards eten uit de vuilbak ziet vissen, dat je terugdenkt aan je eigen vuilbak. Dan sta je even stil bij wat je zoal wegsmijt terwijl anderen naar resten zoeken van een persoon die zich danig dik gemest heeft. Ik moet wel zeggen dat ik behoorlijk goed in de gaten houd wat ik weggooi maar toch...

Hoe meer ik naar de vuilbak kijk, hoe schaamtevoller ik word tegenover een maatschappij waar de eerstvolgende jaren niets zal veranderen.
Straks gaat er weer een zakje in de vuilbak en vandaag komt de vuilniswagen mij verlossen van mijn schuldgevoel. De vuilniswagen gaat naar de verbrandingsoven of naar het stort. En dan zie ik het beeld voor ogen, waar kinderen in bepaalde landen op storten leven, elke dag zoekend naar de verspillingen van anderen. De beelden krijgen we vaak op het nieuws en meestal vallen ze samen met de etenstijd, kinderen die op een stinkend stort naar eten zoeken, terwijl wij smaakvol in onze boterham bijten.

Nee, we kunnen de miserie van de wereld niet oplossen en die beelden van uitgemergelde mensen lokken soms een benefietavond uit op tv ten voordelen van één of ander arm land. Enorme bedragen worden ingezameld maar maanden later zien we terug dezelfde beelden. Blijkbaar is het geld niet aangekomen bij de personen die het nodig hebben.
Maar bon, wat er ook van is we hebben ons goed hart laten zien en zetten verder zonder schuldgevoel onze vuilzakken buiten, dat is het gewone scenario waarin we allemaal meedraaien.
Ik kijk terug naar mijn vuilzak en sta verbaasd van wat hij mij allemaal te vertellen had. Hij liet mij even kijken in een wereld waar ik soms aan voorbijloop. Hij liet me even denken aan zaken die bijna weggegooid waren. Ik haast mij om dat laatste zakje in de vuilbak te gooien zodat het uit mijn ogen is. In de keuken zit al een nieuw vuilniszakje klaar. De start van een nieuwe wegwerpperiode.
Nee, ik wil mij niet vastpinnen aan een schuldgevoel maar gewoon  verantwoord verder leven .
Ik vraag me af wat er door mijn hoofd zal gaan als ik straks naar een ander voorwerp kijk. Wie weet waar dat mij zal brengen?
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:21 8 reacties Reageer op dit bericht

Dat is het toppunt!

Ik heb het gisteren even geteld.. had zomaar 42 reclames binnengekregen.. Ik zal ze op termijn wel wegdoen maar verdorie.. ik heb mij bedacht, ik vertik het om mijn blog door die sluipreclames te laten domineren. Willen ze zich hier laten gaan, hewél welkom, doe maar , het is zoals Ani schreef ;" wij moeten nogal populair zijn dat ze enkel bij een paar mensen langskomen"!! Eigenlijk heb ik er niet direct last van zolang ik de reacties van mijn blogvrienden maar terugvind.. Dus hou ik de reacties niet meer tegen , zal enkel hun IP adres blokkeren , vraagt minder tijd!  En ik stel voor van even te lachen want lachen is gezond en warmt ook op bij dit bibberweer!

Wat is het toppunt van blind zijn?
Op de gayparade geen flikker kunnen zien.

Wat is het toppunt van blijheid?
In de gevangenis het liedje zingen; 'We gaan nog niet naar huis'.

Wat is het toppunt van onmogelijk?
Dat een dove heeft gehoord van een stomme dat een blinde heeft afgekeken op de hoek van een ronde tafel.


Wat is het toppunt van vreemdgaan?
Met je goede been uit het verkeerde bed stappen.


Wat is het toppunt van klagen?
Teruggaan naar de balie en zeggen dat er een gat in je donut zit.


Wat is het toppunt van klungelig?
Struikelen over draadloos internet
.

Wat is het toppunt van dierenmishandeling?
Een slang viagra geven.


Wat is het toppunt van discriminatie?
Alle bloemetjes water geven behalve de Afrikaantjes.
Alle buitenlandse euro's weigeren.


Wat is het toppunt van egoïsme?
Je eigen naam roepen als je klaarkomt.
Een kuil graven voor een ander en er zelf in gaan zitten.

Wat is het toppunt van geduld?
Een ei pellen met een bokshandschoen aan.


Wat is het toppunt van grof?
Iemand die maar 1 been heeft een step geven.

Wat is het toppunt van heimwee?
Een drol die terug omhoog kruipt.

Wat is het toppunt van zelfbedrog?
Je buik inhouden als je op de weegschaal staat.

Wat is het toppunt van zelfvertrouwen?

Een scheet laten als je diarree hebt.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 11:11 9 reacties Reageer op dit bericht

Nougabollen!

Kijk eens naar de reactie opzij! Ik heb het terug zitten dus lieve mensen, (een drietal merken hebben zich geamuseerd en zaten weer overal op mijn blog)jullie reacties gaan daarom weer eerst via de mail moeten binnenkomen voor ze verschijnen en ik vrees dat ik het nu wat langer zal moeten volhouden ,sorry!!!

Ik las bij ons Lipske dat IBM hoopt over een 5tal jaren onze gedachten te kunnen lezen.
Ik zit daar eerlijk gezegd niet op te wachten, zo’n ontdekking kan de ultieme overgave zijn van onze privacy. Als zelfs onze gedachten niet meer van ons zijn, wat dan nog wel?
 
Ik geloof trouwens ook niet dat het lezen van de gedachten van een ander altijd positief zou onthaald worden.
Stel, je loopt op straat en ziet daar opeens een Adonis. Je fantasie speelt je even parten en dat zou die dame aan zijn arm kunnen lezen…. :wink:
Of je staat in een overvolle bus met je neus tegen de rug van een kerel geperst die de laatste 14 dagen de badkamer met een boogje voorbij gegaan is…Wil hij dan wel weten wat je denkt? :twisted:
Of…zoals de voorbije nacht toen mijn lief halfbedde zo midden in de nacht vroeg:
 “Wat is de wet?”
Ik ontwaakte bruusk uit mijn sweet dreams en vroeg..
 “Wet..Welke wet?”
En dan volgde iets als…
“… de kracht van een hefboom .. meten?”
“ ‘k zou ’t begot nie weten, …"k ben aan 't slapen ...” :-?
Maar mijn slaapgenoot was al lang terug (of nog steeds) in technoland terwijl biebie intussen klaarwakker was.. En dan zou men mijn gedachten willen lezen!! Hallo, kroket… :-x

Ik weet dat mijn schat een lieve techneut is maar om daar ook in je droom mee bezig te zijn...! Ik weet wel iets beters!!:-D

Dus gedachten lezen.. "mottebollen" is eens een variant op nougabollen!!
Neen, laat ons maar zoals we zijn met op zijn minst toch nog één stukje dat helemaal van ons is…
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 08:52 6 reacties Reageer op dit bericht

Meer van natoken

↑ Terug naar de berichten