Naar de inhoud

natoken

akke.beakke.be

Archief

Zo van die dagen


Soms heb je van die dagen waarop van alles en nog wat tegen zit. Dan denk je:
 "Gelukkig kan het niet veel erger meer worden".
Juist, "niet veel erger"...

Als toppunt van onhandigheid probeer ik mijn daglogje over ons uitje met de dochter en co naar de Sinksenfoor voor de tweede keer te plaatsen. Op de één of ander idiote manier klikte ik het vorige weg en had het in "word " al gedeleted!!.

Jullie zullen het voor vandaag met dit moeten stellen want heb echt geen zin om alles opnieuw te schrijven. Het lukt toch nooit meer zoals de eerste keer!

Dan maar zeggen zoals onze Noorderburen zeker?


pechz.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:11 7 reacties Reageer op dit bericht

Op een mooie avond


Ik las dit en vond het een grote waarheid ...


opeenmooieavond.jpg
 


Un beau soir 


 "Un beau soir l'avenir s'appelle le passé.
 C'est alors qu'on se tourne et qu'on voit sa jeunesse."
Louis Aragon



Op een mooie avond

"Op een mooie avond heet de toekomst verleden tijd.
Dan draait men zich om en kijkt men terug op zijn jeugd."


Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 8 reacties Reageer op dit bericht

Een dag niet gelachen..

Na die zware boterham van gisteren even de riem eraf ...

De leugendetector:

Een man komt thuis van zijn werk, met een leugendetector onder de arm.
Zijn zoon van 12 komt thuis van school, twee uur over tijd...

'Waar heb jij gezeten', vraagt zijn vader.
'Ik was in de bibliotheek om een huistaak voor te bereiden!'

De robot richt zich naar de knaap, en geeft hem een ferme oorveeg...
De vader legt uit:

'Zoon, deze robot is een leugendetector! Je doet er beter aan direct de waarheid te vertellen...'
'Ok... Ik was bij een vriend en we hebben een film bekeken, De Tien Geboden.'

En paf ! De robot geeft hem opnieuw een oplawaai...

'Aai ! Wel ja! Eigenlijk was het een pornofilm...'

De vader:
'Ik ben beschaamd in jou! Op jouw leeftijd beloog ik nooit mijn ouders!'

En paf ! De robot geeft de vader een muilpeer...

De moeder zegt, met binnenpretjes:
'Natuurlijk, het is jouw zoon.'

En paf ! Moeder krijgt een draai om de oren...
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:00 8 reacties Reageer op dit bericht

Wordt het moederschap overschat?


Volgens de Nederlandse journaliste en feministe Elma Drayer (55j) moeten de moderne vrouwen stoppen met zeuren over de combinatie werk/moederschap. Ze werken te vaak niet of parttime en het moederschap wordt, volgens dezelfde dame, fel overschat.

Elma Drayer vindt dat de Nederlandse vrouwen zich te vaak gedragen als prinsesje en als de partner genoeg verdient, houden ze op met werken.
Volgens haar hebben de vrouwen de plicht om te werken met de mogelijkheden die ze hebben.
 
" Vrouwen moeten ophouden met zeuren dat de combinatie van moederschap en werk zwaar is. In het leven kan nu eenmaal niet alles leuk zijn. Bovendien: een huishouden heb je tegenwoordig in 3 uur aan de kant en kinderen opvoeden is niet moeilijk".

Met deze en andere uitspraken lokte Drayer in Nederland behoorlijk wat reacties uit en daar niet alleen , vrees ik!

Zelf heeft de dame in kwestie een volwassen dochter en 3 grote stiefkinderen. Op de reacties van veel vrouwen dat ze niet in de positie is om kritiek te geven op vrouwen die nu kleine kinderen hebben, zegt ze:
" Dat is zo'n typisch argument van de moedermaffia, " en ze verwijst dan naar jonge vrouwen die haar gelijk geven en zeggen dat ze zich ergeren aan die generatie van moeders die dat beeld van de slovende, zielige moeder gecreëerd hebben terwijl ze  nog nooit zoveel kansen hebben gekregen. Ze vindt het geen dubbele belasting maar eerder een kans. Zo ontstaat er een probleem dat de mythe van " het zware moederschap" stilaan in het nadeel gaat spelen van de vrouwen die er wel voor gaan en dat tot in het bedrijfsleven toe. Hiervoor verwijst ze naar een headhunterskantoor dat een vrouw doorstuurde , hoewel ze alle gevraagde capaciteiten had, omdat ze twee kleine kinderen had en men ervan uitging dat ze de daardoor de job niet aankon!

Daarenboven lopen vrouwen  mekaar voortdurend bang te maken:
" Ja, de jouwe is nog klein, maar wacht tot ze op de lagere school zitten, dan moet je veel tijd in het huiswerk steken? En wacht tot ze in het middelbaar zitten. Als je dan niet thuis bent, zitten ze te blowen op hun kamer."
Zo ontstaat een hysterisch klimaat dat de moederrol de allerbelangrijkste is en dat je altijd beschikbaar moet zijn.
Tot 's nachts staan moeders klaar om traktaties te maken voor verjaardagen.  Vrouwen zijn volgens haar veel te emotioneel rond dat moederschap. Het rationeel denken van de man zijn  ze als koud, zelfs onderontwikkeld gaan bekijken. Zij is het daar niet mee eens; volgens haar kunnen wij vrouwen daar van leren!

Over opvoeden wordt veel te moeilijk gedaan, volgens Elma Drayer.

" Tot ze drie zijn en naar school gaan, dàt zijn de moeilijke jaren. De tropenjaren! Dan is het volop zorgen en het is niet altijd gemakkelijk om opvang te vinden en daar schiet de overheid tekort. Een plaats in de crèche zou even hard gegarandeerd moeten zijn als een plaats op school, want alleen zo kunnen vrouwen in het arbeidscircuit blijven. Maar veel moeders zitten er veel te dicht op en daarbij schatten ze hun eigen rol zo hoog en dus blijven ze thuis want dat is beter voor het kind"!

Haar houding is:
" Kinderen horen erbij maar ze zijn niet het centrum van het universum. Denk je dat de moeders vroeger monopolie zaten te spelen met hun kinderen? Neen hoor, de kinderen moesten zichzelf vermaken. Maar nu is er iets vreemds aan de hand, we creëren een moederbeeld dat niet eens heeft bestaan. de vrouwen werkten zich vroeger ook uit de naad."

Natuurlijk dat ze met zo'n houding boze moeders over zich heen krijgt. Maar ze trekt er zich niets van aan. Volgens haar moet je een beetje polemisch zijn om je punt sterk te maken. En ze gaat verder:
"Het huidige " feminisme" met zijn voortdurende nadruk op de verschillen tussen de sekten bevalt haar maar matig. Velen prijzen zich gelukkig omdat volgens hen vrouwen van nature intuïtiever, empathischer (= inlevingsvermogen in de gevoelens van anderen) en zachtaardiger zouden zijn en ze kijkt ook niet op bij die mannelijke eigenschappen van hard werken, daadkracht, oplossingsgerichtheid ....Vrouwen die binnen patriarchale culturen leven hebben alle, werkelijk alle reden om zich te beklagen maar wij niet! Wij zijn al lang geen zielige vrouwtjes meer die onderworpen worden aan sluwe machtsstructuren.
Elke mens wordt geboren met mogelijkheden en talenten die het biologisch feit van Y - of X- chromosoom ver overstijgen. Er bestaat niet zoiets als vrouwelijke of mannelijke essentie, zodat de wereldbevolking twee fundamenteel verschillende mensensoorten kent. Wij komen niet van twee verschillende planeten maar wij mannen én vrouwen komen van  die ene zelfde planeet : de aarde."

Na het lezen van van haar boek ( Verwende Prinsesjes) vroeg ik mij af of wij Belgische vrouwen ons ook zouden afzetten tegen dergelijke gedachten?
Daarom dit logje en aan jullie om te reageren als jullie er zin in hebben...en ik denk dat ik het boek niet in de handen duw van onze werkende dochter ( onderwijs) met 2 en werkende schoondochter ( ziekenhuisapotheek)  met 4 kleine kinderen ! Ik wil de huiselijke vrede niet storen!!

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 09:33 8 reacties Reageer op dit bericht

Zomervakantie


Straks is het weer zover. Wij senioren hebben elke dag vakantie, beweert men toch, maar voor de werkende bevolking komt de periode van uitrusten en genieten er aan..

Bij het woord zomervakantie denken we aan lekker relaxen in de zon, leuke plaatsen bezoeken, sporten, uit eten, feesten enz. Het is één van de belangrijkste dingen in ons leven geworden. Alleen al bij gedachte dat we de rest van ons leven geen vakantie meer zouden hebben of nooit meer op vakantie zouden kunnen, krijgen we het benauwd .

Hoe is de zomervakantie ontstaan en waarom is die zo belangrijk geworden?

Nog niet zo lang geleden waren de meeste mensen nog werkzaam in de agrarische sector en was het noodzakelijk dat de kinderen van jongs af aan meewerkten op het bedrijf. Toen de leerplichtwet werd ingevoerd, moest daarmee natuurlijk rekening worden gehouden. Daarom kregen de kinderen zomers 6 weken landbouwverlof om thuis te kunnen helpen met de oogstwerkzaamheden. Ze werkten dan 6 dagen per week van ’s ochtends 6 tot ’s avonds 9. Ze waren dan na 6 weken ook wat blij als ze weer naar school mochten.
Na verloop van tijd werkten er steeds minder mensen in de agrarische sector maar de scholen gingen wel 6 weken dicht. Hun kinderen hoefden dus opeens 6 weken niets te doen. Opeens zaten de ouders dus 6 weken met hun kinderen thuis opgescheept. Na een paar weken begon dit tot irritaties te leiden. Daarom gingen de ouders dingen verzinnen om deze irritaties te voorkomen. Het begon met dagjes uit naar een speeltuin of een bezienswaardigheid.

Nu gaan we met het hele gezin een aantal weken met de auto of het vliegtuig naar zee, naar de Ardennen of naar één of ander vakantieoord. Het is grappig om vast te stellen dat wat begonnen is als een recht tot verlof om te werken nu veranderd is in een recht op vakantiedagen om niet te werken. Het is zelfs zo dat voor veel mensen de zomervakantie de belangrijkste periode van het jaar is geworden.

Maar die zomervakantie bezorgt sommige mensen echter ook stress. Zoals zoveel luxe dingen is het een statussymbool geworden. Als je niet op vakantie kan, hoor je er vaak niet meer bij. Veel mensen werken dus de rest van het jaar extra hard om zich een dure vakantie te kunnen veroorloven. Doordat ze daarvoor zo hard werken kijken ze steeds reikhalzend naar de vakantie uit. Daardoor raken ze de laatste werkweken steeds meer gestrest. Vaak zijn ze zelfs de eerste dagen ziek en hebben ze vervolgens de eerste week nodig om bij te komen. Daarna kunnen ze twee weken helemaal ontspannen. Als ze na hun vakantie weer naar hun werk gaan moeten ze meestal de eerste week extra hard werken om hun achterstand in te halen. Toch is het voor de meesten dit allemaal waard.

Nu maar te hopen dat het weer geen spelbreker is voor al die vakantiegangers en dat het klank-en lichtspel van vorige nacht de zomer niet op zijn kop gezet heeft!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:29 8 reacties Reageer op dit bericht

Herinneringen tussen de weidebloemen


De natuur heeft momenteel haar groenste kleed aangetrokken ( kan moeilijk anders na die regen) en de mode wil dat er ook af en toe een schoon “motiefke” opstaat. Nogal snel zullen de gele boterbloemen terug te zien zijn daar waar we ze een tijdje hebben moeten missen. Straks staan de weiden er weer vol van en zullen de koeien ervan grazen alsof het nooit anders is geweest.
Maar ook de madeliefjes en de kamillebloemen zullen terug hun plaats innemen in het veld. Ja, zelfs de “Flanders field poppies” staan al een tijdje langs de berm.
De enkele gele boterbloemen die er reeds staan, wiegen zacht heen en weer als herinneringen in de wind en het is alsof het gisteren was...

Ik zie mij daar nog liggen zo'n kleine zestig jaar geleden (:twisted: ,) op mijn rug in het gras tussen de boterbloemen met een geplukt "margrietje" tussen de lippen.  Zonder zorgen lag ik met mijn handen achter mijn hoofd in het zachte gras met de blauwe hemel als plafond af en toe druk zwaaiend naar een wesp of een strontvlieg die mijn jeugdige rust kwam verstoren. Boven mij vlogen de zwaluwen met de meest ongelooflijke capriolen, gevolgd door een veel tragere bosduif die op weg was naar haar nest. En ik…ik droomde weg tussen het hoge gras omgeven door een wereld van fantasie. Ik ging zodanig op in al mijn fantasierijke avonturen dat de stengel van het madeliefje tussen mijn tanden gemalen werd. Telkens ik de stengel tussen mijn lippen had plat geknabbeld, werd hij vervangen door een grassprietje of iets anders met bittere smaak.
Uren kon ik naar de hemel staren waar de wolken als grillige figuren figureerden in mijn verhalen. Goudgeel brandde de zon op mijn huid en af en toe scheen ze zo fel dat ik haar de rug moest toekeren en op mijn buik ging liggen met mijn hoofd steunend op mijn handen. Mijn ellebogen stonden dan als steunpalen in het gras en na enige tijd hadden de grassprietjes hun afdruk gezet in mijn schoon vel!! Soms keek ik ver voor mij uit met een dromerige blik en wel duizend vragen. Hoewel…echt veel vragen hoefde ik mij niet te stellen op die jonge leeftijd. Ver weg van de schoolbanken waren er geen vragen en nog minder antwoorden.

Op een bed van zacht gras ontsnapte ik zo uit de realiteit om volledig weg te dromen in mijn eigen fantasie, een fantasie waar ik als "snotter" (zoals ik soms genoemd werd als ik teveel binnendrong in de wereld van de volwassenen) precies al een grote was. Je had mij daar moeten zien liggen met dat geplukt madeliefje waar ik één voor één de blaadjes afplukte met de woorden “ hij houdt van mij, hij houdt niet van mij, hij houdt van mij, hij houdt niet van mij ..” en dat tot er maar een paar blaadjes meer over schoten en ik schrik begon te krijgen dat hij niet van mij zou houden en dat terwijl ik bij lange nog geen vriendje had of er zelfs nog niet aan dacht om er eentje te hebben. :oops: Dat spelletje deden we trouwens ook met de uitgebloeide paardenbloemen toen we de witte donszaadjes wegbliezen! Maar toen waren de magische woorden: " hemel, hel, vagevuur".. aan jullie om te raden waar ik meestal belandde haha!

Af en toe kwam er een vlieg op één van de bloemen zitten en het was dan de kunst om die te vangen en soms lukte mij dat aardig om ze dan met een pats naar de andere wereld te helpen..  Ja, toen lag die Van den Bossche van G.A.I.A nog niet op de loer want hoewel ik geen vlieg kwaad zou doen, had hij mij waarschijnlijk een proces aangedaan.
Hoe schoon is het niet als een kind kan opgroeien in de schoot van moeder natuur? Het was niet alleen op avontuur trekken maar tevens een leerzame reis waar ik al vlug wist dat men geen klaprozen moest plukken om een boeket te maken want binnen de kortste keren waren ze verslenst. Toen wist ik nog niet dat ze van papavers opium maakten en dat drugs het slechtste was wat de mens te wachten stond omdat men na het innemen van drugs zelfs roze olifanten kon zien.

Ook de drinkbak voor de koeien was een plaats waar ik vaak vertoefde. De kikkerdril die ik in de grachten ging vangen, groeide in de drinkbak uit tot waardige dikkoppen. Minuten kon ik op de rand van die bak zitten met mijn blote voeten in het water terwijl dikkoppen gevolgd door een zwarte staart tussen mijn benen en tenen zwommen. De koeien gaapten mij dan wel aan maar wakker liggen van mijn zweetvoeten in hun water deden ze niet.:lol:

Het was een prachtige tijd waar ik onverstoord tussen het bloemenbehang van de natuur mocht lopen zonder regels of wetten.
Maar meestal was er altijd wel een stem die mij terug naar huis riep  waar er wel wetten golden voor "kleine snotters" zoals ik. Dan galmde mijn naam over de velden en weiden, in die vlakte was er geen echo om die stem te kopiëren.  Meestal moesten die familieleden een paar keer hun keel open zetten om mij terug weg te halen bij moeder natuur om terug de realiteit binnen te stappen.
Vlug plukte ik nog een boeket madeliefjes en boterbloemen dat ik schoon met wat grassprieten versierde als omkoopboeketje omdat ik niet direct geantwoord had op de stem aan het achterpoortje.

Het verschil met wat eraan voorafging, was groot! Nadat het boeket uit mijn handen gesnokt werd omdat er geen tijd te verliezen was om aan tafel te gaan ,werd ik geïnspecteerd van onder tot boven. Ik moest naar de pomp lopen om mijn groene handen en voeten te wassen en met hetzelfde washandje werden ook nog eens mijn oren, neus en mond rood gewreven om zeker geen restanten van mijn avontuurlijke uitstap mee aan tafel te brengen. In een glas met helder pompwater plaatste ma dan mijn boeketje boterbloemen en in haar ogen kon ik lezen dat het toch wel goed was.
Maar er waren altijd wel anderen die de wetten lieten gelden: 
 -" Natoken ,zet u eens schoon aan tafel, hoe hangt ge daar weer!
     Doe eens je elleboog van tafel en zwijg en eet"!
- " Natoken, ’t is naar je bord dat je moet kijken, buiten is er niks te zien"!
Niets te zien, dacht ik dan bij mezelf…ze moesten het eens weten hoe schoon het buiten is onder een blauwe hemel tussen de boterbloemen. Af en toe keek ik ma dan aan en hoopte dat zij mij wel begreep.

Ma is er niet meer om de herinneringen te delen maar de boterbloemen staan er straks terug.
Ja en dan leg ik er mij misschien nog eens tussen met een madeliefje tussen de lippen op weg naar vroeger en lekker genietend van de zon die eindelijk terug is!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 08:18 11 reacties Reageer op dit bericht

Achillespees


Kennen jullie het gedicht van de spin Sebastiaan? Daarin zegt Sebastiaan na de wijze raad van de andere spinnen dat hij toch zijn zin zal doen “ want de drang is hem te groot!”

Wel, 1 keer per maand geef ik ook toe aan die drang om even een logje neer te zetten dat voor sommigen misschien “ belerend” overkomt maar dat deel uit maakt van de eigenheid van deze blog hier. Mijn “drang” om nog heel even “de juf” te spelen is mij misschien ook te groot, haha.
Dus voor wie dit geen spek is voor zijn bek… sla die pagina maar om en kom morgen terug dan gooi ik het wel weer over een andere boeg. Voor de anderen heel even wat over die Achillespees…

Achilles, de grootste Griekse strijder in de oorlog van Troje, was de zoon van koning Peleus en de nimf Thetis. Om hem onkwetsbaar te maken, had zijn moeder hem ondergedompeld in de rivier de Styx. De plaats boven de hiel, waar ze hem bij het onderdompelen had vastgehouden, was echter niet met het water in aanraking gekomen en daar was hij dus nog kwetsbaar. Op die plaats werd hij dan ook dodelijk verwond tijdens de Trojaanse oorlog, door een pijl.

Waarmee ik maar wil meegeven dat iedereen wel ergens een tere achillespees heeft waar men je kan raken of treffen! ( letterlijk en/of figuurlijk)
Heb jij ook ergens zo'n pees ?

 
achillesflorathexplora.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 09:50 3 reacties Reageer op dit bericht

Electronische identiteit


electronischepas.jpg 

Elke dag maak ik mijn brievenbus leeg en zo kreeg ik laatst een oproeping om mijn identiteitskaart te laten vernieuwen. Ja, ook onze identiteit moet het modernisme volgen niet?

Ik herinner mij nog dat mijn ouders - in lang vervlogen jaren - naar het gemeentehuis moesten om een kaartje aan te vragen om mee te mogen met CM naar het buitenland. In feite was het niet meer dan een stukje wit karton dat ik met een lint rond mijn nek kon hangen.  Ik weet niet meer hoe oud ik was toen ik een echte identiteitskaart mocht gaan halen. Maar ik weet wel dat ik schoon gewassen was en mijn haar proper gekamd om dan bij de fotograaf een pasfoto te laten trekken. Ja, je moest er wat deftig opstaan want het was voor lange tijd.
Bij mij thuis hadden ze er de nadruk op gelegd dat ik vanaf dan steeds mijn identiteitskaart moest bij hebben om te kunnen bewijzen dat ik dezelfde was als deze die op de foto stond.:wink:
Evident was dat niet want waar steekt je je paspoort als je gaat zwemmen? Die passen van vroeger stonden nog niet echt op punt, ze waren nog niet waterbestendig. Door de chloor die ze in dat water van het zwembad doen, ben ik een paar keer terug naar het gemeentehuis moeten gaan om een” lifting” te laten doen van mijn identiteit. Hoe dat kon?  Even een doordenkertje!!:lol:

Later evolueerde ook de administratieve wereld van de identiteitskaart  waar je naam en je adres opstonden. Maar ook je geslacht staat er op vermeld. In feite staat alles er op zodat je zeker niet aan je eigen " ik" moet twijfelen . Ja, er staat zelfs een vervaldatum op ..en bij mij vervalt die pas ergens in augustus 2011.
Ik begaf mij dus maar naar het gemeentehuis .
- "Goeiendag, kan ik u helpen"?
- " Ja ,ik kom voor mijn elektronisch paspoort".
-" U mag naar dat bureau gaan
", en men verwees mij een stukje verder..

 En daar zit je dan oog in oog met de dame die je paspoort van “elektriek” zal voorzien. Opgelet je moet je daar nu niks bij voorstellen hoor dat ze jou naar een  apart bureautje sturen. Je leest de laatste tijd veel over stralingen en misschien zetten ze je daar apart om de anderen aan het loket niet te bestralen met die elektronische dinges hé.:-D .

En wees er maar zeker van, jouw identiteit is iets wreed serieus en daarom mag je niet teveel lachen op de foto. Die foto moet tegen een witte achtergrond getrokken zijn en wat je gezicht betreft, ze hebben liever niet dat je je tong uitsteekt of je neus naar omhoog krult. Ik moet zeggen dat ik er nu eens wreed serieus zal opstaan  :roll:
Je moet ook nog eens je handtekening zetten en klaar is kees.

 -"Voila, dat is dan geregeld ik moet u nu nog juist 12,50€ vragen".
- "Hoe…ik heb hier toch niks gegeten of gedronken"?
- "Nee nee, dat is de prijs van uw elektronische identiteitskaart
" .

Jawadde zeg, mijn oude is nog niet verlopen en ik moet hier al een voorschot op mijn nieuwe elektronische identiteit geven.
Ja, de aansluiting op het modernisme mag wat kosten hé en in feite is het maar de aanloop naar de volgende stap van onze evolutie. Wie weet hoe onze identiteitskaart er over twintig jaar zal uitzien? Misschien krijgen we - zoals bij de honden - allemaal wel een chip ingeplant met alle details op? Misschien krijgen we aan ons lichaam wel een aansluiting waarmee we op een computer kunnen aangesloten worden?.

Ik hoor het mijn ventje zeggen, “ Binnen 50jaar zijn we allemaal robotten” , héwel hij kan nog gelijk krijgen ook.
Och…we kunnen er eens mee lachen, hoewel we vijftig jaar geleden waarschijnlijk ook nooit zouden gedacht hebben dat de toekomstmuziek een serenade van elektronica zou geweest zijn.
We kunnen niet anders dan met onze tijd meelopen hoewel de tijd steeds sneller loopt en onze benen een dagje ouder worden, of die van jou niet? 

Vandaag gaan we bij de dokter om vitamientjes en wie weet lopen we binnen een paar jaar zoals dat konijn op de televisie met batterijen die langer meegaan?
"Met Duracell geef je langer van de bil  of zoiets.." :lol:
Ik weet het niet, maar als ik mag kiezen kunnen ze mij beter aansluiten op zonne-energie.
" Op zonne energie heb je pit voor drie.."  Ze zouden ons graag zien komen in de rusthuizen.:wink:

In elk geval het doet niks terzake, mijn nieuwe electronische kaart is in de maak en dan kan ik weer verder. Mijn identiteit zal waarschijnlijk niet meer veranderen of het zou moeten zijn dat ik mij laat opereren.!! Maar daar is het al veel te laat voor en ik heb er ook geen behoefte aan!
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 9 reacties Reageer op dit bericht

Het blijft nog even druilen....


Regen

 en in het weiland koeien
 onverstoorbaar grazend
de ruggen nat
 hoofd naar de grond.
 
Regen

 en in het weiland
 onverstoorbaar grazend
  doen ze hun ding
grazen
 de ogen gericht op gras
vals ideaal.

 En wij

 in de regen van het alledaagse
 wijdopen ogen
gericht op malse, valse idealen
 onverstoorbaar
met het hoofd naar de grond.

In dat wij-land
 malse, valse idealen
onverstoorbaar
en de regen
 zure regen
valt verder
 onverstoorbaar
.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:11 8 reacties Reageer op dit bericht

Meer van natoken

↑ Terug naar de berichten