Naar de inhoud

natoken

akke.beakke.be

Archief

Een dag niet gelachen...


Een blanke pastoor gaat logeren in een indianenstam.
Er wonen 9 bruine vrouwen, 9 bruine baby's en een bruin opperhoofd.
Op een dag roept het opperhoofd de pastoor op het matje:
" Er is een witte baby geboren. En die kan maar van 1 persoon zijn"!
Zegt de pastoor:
"Zie je daar die witte schapen? Er loopt 1 bruine tussen. Dat kan maar 1 iemand gedaan hebben"! Zegt het opperhoofd:
"Jij niet meer praten over schaap, ik niet meer praten over baby"!!

Verder gaat mijn inspiratie niet want we zijn hier super lui door het prachtig weer, de perfecte omgeving en verwennerij en de ultra verzorgde buffetten... ik zal de weegschaal thuis wel eerst een tijdje wegsteken, vrees ik want de verleiding is hier zo groot. Gelukkig wandelen en zwemmen we wat calorieën af.

Tijdens één van de wandelingen botsten we op deze bloeiende vetplant...
Beter dan nog zo groot , niet?

p1010946b.jpg

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

Even een goede dag van hieruit

Woensdagnacht om 3u30 opgestaan want de taxi zou ons naar de vlieghaven brengen. Alles verliep vlot tot en met het opstijgen. Toen bleek er schade aan het vliegtuig te zijn veroorzaakt bij het opladen van de bagage, gevolg alles terug er uit, catering, valiezen en wij natuurlijk ook.En daarvoor stonden wij om 3u op!!
Gelukkig was er een ander vliegtuig snel klaar zodat we na anderhalf uur wachten toch konden vertrekken op weg naar wat zon en rust!

Nu zitten we hier te genieten terwijl het in België bakken regent. Sorry mensen maar voor één keer kan ik mij dat niet aantrekken.
Wij genieten hier op Gran Canaria van een prachtig weertje en een prima locatie.
Jullie geloven het niet?

Wel oordeel dan zelf!


grancanaria.jpg  grancanaria2.jpg 
Met meer tijd ( want nu hebben we het heel druk met niets doen!!) vertel ik er wel meer over!
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 8 reacties Reageer op dit bericht

die nonnekes toch


Moeder overste doet haar ochtendronde:

" Goede morgen zuster Thérèse, hoop dat alles goed is met u"?

" Jawel moeder overste, maar u bent precies aan de verkeerde kant van bed opgestaan deze morgen"!

Moeder overste vindt dit een rare opmerking, maar doet haar ronde voort.

"
Goede morgen zuster Helena, alles goed met u"?
" Jawel moeder overste, maar u bent precies aan de verkeerde kant van 't bed opgestaan
"?

Na tien zusterkes goede morgen gewenst te hebben met hetzelfde antwoord als gevolg, vraagt ze uiteindelijk aan zuster Brigitte:

"
Wees eerlijk zuster, ben ik vanmorgen aan de verkeerde kant van 't bed opgestaan"?
"Jawel moeder overste, je hebt de sloefen van pater Jefke aangedaan
"!!
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 7 reacties Reageer op dit bericht

Tot wat een schoolrapport kan leiden....

Onze oudste kleinkinderen waren fier toen ze hun rapportje konden tonen. Bij de oudste kleinzoon viel het mij op dat zijn punten godsdienst het laagst lagen 7,5. Toen ik hem vroeg waarover de toets ging , zei hij over "Jozef de onderkoning"! En zo kwam ik terug bij mijn lagere schooltijd!

Velen onder ons hebben dat ook meegemaakt die lessen in Bijbelse geschiedenis ( OT) in de lagere school.. Ik kon uren luisteren naar de non die elke week één uur voorlas uit de bijbel. Ik herinner me nog dat we een boekje hadden met als titel "de Bijbelse geschiedenis" met op elke dubbele pagina een verhaal uit het oude of nieuwe testament en een plaatje ter verduidelijking!!. De bedoeling was om dat zo snel mogelijk te kunnen navertellen in je eigen woorden.. En soms kwam daar nogal een " special edition" uit!!  want het OT dat was toch pure romantiek ,tragedie en avontuur..
Voor diegenen die het niet kennen , héwel jullie hebben een serieuze portie literatuur gemist.:lol:
Voor de anderen even het geheugen opfrissen?

Het scheppingsverhaal, de nazaten van Adam en Eva met hun " bigamistische trekken"..wisten wij veel!
Jozef en zijn jaloerse broers en dan die 12 plagen van Egypte.. Pure horror!!
Mozes als kind en daarna die jaren trekken door de woestijn... pure ellende en armoe. Gelukkig viel er toen in de grootste nood manna uit de hemel.. Nu moeten onze nomaden het met veel minder stellen!!

De 10 geboden en de woede van Mozes toen hij van zijn berg kwam en die orgiën van zijn volk zag. Ik zie de scherven van die 2 stenen tafels nog rondvliegen.

En dat brandende braambos ( natuurlijk zei men dat het geen natuurverschijnsel was!) en die bulderende god.. We zaten bijna te trillen toen het met de nodige pathos werd voorgelezen .

Later kwam dan die vlucht naar Egypte en het zoetzemerige Betlehem verhaal. Wat voelden we mee met dat kindeke. En wat een bewondering hadden we voor die 12 jarige die het in de tempel eens zou uitleggen aan schriftgeleerden en farizeeërs.. Als dat geen sprekend voorbeeld van assertiviteit was!
We kregen onbewust les in de retoriek. Spijtig dan die schone jongeling zich jaren terugtrok in de woestijn maar hoe kwam hij terug! Bij welke tovenaar hij in de leer gegaan was, weet ik niet maar geen enkele Harry Potter die eraan kan tippen.. water veranderde in wijn, ( zeg nu zelf eens) een paar broodjes en visjes volstonden om een zee van mensen van eten te voorzien..
Over water lopen was kinderspel. Daar stond je als kind toch met  open mond van te kijken zeker! Om dan nog niet te spreken over al die kreupelen en zieken die recht sprongen en genezen waren..Nu steken ze zo'n gast in een isoleercel als hij nog maar beweert dat hij dat kan!
Maar zijn kunstjes werden Jezus niet in dank afgenomen.
Het lijdensverhaal met verraad en als hoogtepunt die kruisiging op Golgotha, dan die begrafenis in een rots en na 3 dagen ... - toverkunst van de bovenste plank - graf leeg en zware rotsblok verschoven! Onze Jan Bardi krijgt beslist rode kaakjes bij zo'n verdwijntruk .
Maar de ontzetting toen die brandende tongen boven de hoofden van de apostelen van hen polyglotten maakten..... Nu moet je daar jaaaaren over doen om een paar talen onder de knie te krijgen..
Dat is nog maar een handje uit de rijke verhalen van O en N testament. Moet ik nog verder gaan???

Ik heb er ook in geloofd , meegeleefd, geboeid en gelovig alles genezen en met eerbied aanvaard. Ik had als kind een grote leeshonger en in mijn vroegste fase waren die verhalen naast de kinderboeken in de bib mijn leesvoer!
Wat wil ik hiermee staven?
Dat wij in onze " Roomse opvoeding" niet veel verschillen van andere godsdiensten. De Grieken en Romeinen hadden hun mythes en goden, de oude Belgen hun sagen en legenden, de Mohammedanen hebben hun Koran en Allah ....och ik ga hier het lijntje niet af want dan wordt dit logje te lang.

We zijn fundamenteel allemaal gelijk, scheppen een religiebeeld of iets wat er op gelijkt, elk op onze eigen manier, om het leven op deze aarde... zinnig te maken.. en we leven verder.

Hoe ik bij deze bedenking kwam?
Het rapportje van de kleinzoon en het lezen van een scheurblaadje van de kalender over de god Phaeton. Dat deed mij besluiten dat we zoveel eeuwen later nog steeds op droombeelden verder gaan alleen zijn we tijdsgebonden in onze voorstelling......
En over die Phaeton vertel ik een andere keer!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:17 9 reacties Reageer op dit bericht

Kennen jullie dat ook nog?

Terwijl ik op zolder de kerstversiering opborg en alles wat ordende , viel mijn oog op een gebreide wc houder. Dat was nog zo'n overblijfsel uit de vorige eeuw dat hier op de één of andere manier op zolder is terechtgekomen.  En dat ding maakte herinneringen wakker.
Als we vroeger wel eens een dagje weggingen en wij kinderen nog klein waren, stond er altijd een gehaakte mutsje, met een wc-rol eronder, op de hoedenplank. Je wist immers maar nooit of je onderweg een kleine of grote boodschap moest doen en zoveel openbare toiletten waren er toen nog niet langs de weg. Mijn ma of grootmoeder - ik weet niet meer precies wie - had dat mutsje zelf gehaakt en je zag ze in veel auto’s in allerlei kleuren, met pompoenen, strikjes en nog zoveel meer.
Soms hadden mensen een knikkend hondje in plaats van zo'n wc houdertje op de hoedenplank staan, je zag zelden dat ze er beiden opstonden.
Hadden jullie ook zo'n wc-rol houder of knikkend hondje op de hoedenplank?


wchouder.jpg
 
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:05 2 reacties Reageer op dit bericht

Na een drukke start


' t Leven kan soms mooi zijn.. en druk ! Mijn leven kabbelde in elk geval niet rustig door deze week. Om in de beeldspraak te blijven : een rustig riviertje in de schaduw met nu en dan een zonneglinstering en plots verandert dit riviertje in een bruisende waterval. Die waterval kregen we over ons heen de voorbije week toen de 4 van de zoon hier even kwamen logeren.
En nu, zijn we de waterval voorbij en terug op het rustige stuk van de rivier. Volop stilte en rust.
Maar toch wil ik die drukke momenten  met onze vier schatten niet missen:

kidskennyfrankrijkjul20.jpg
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

Driekoningen versus drie koninginnen!

En om verder te brouwen op mijn logje van gisteren..

WAT ZOU ER GEBEURD ZIJN MOESTEN DE DRIE KONINGEN...KONINGINNEN GEWEEST ZIJN ?

 - Ze hadden de weg gevraagd.
 - Ze waren op tijd aangekomen.
 - Ze zouden bijgestaan hebben bij de bevalling.
 - Ze zouden de stal hebben opgekuist.
 - Ze hadden nuttige geschenken meegebracht en ook iets om te eten.

Maar welke commentaar zou men gehoord hebben ( direct na hun vertrek)
- Heb je die sandalen gezien die Maria droeg?
- Die kleine trekt van geen kanten op Jozef.
- Hoe kunnen ze leven met al die dieren in huis?
- En hun ezel is tot op de draad versleten.
- Ik zou wel eens willen weten wanneer we die kommen gaan terug krijgen waar we de lasagne hebben in mee gebracht.
- MAAGD...... En gij gelooft dat, ik ken Maria al van op de unief.  :lol:
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:43 6 reacties Reageer op dit bericht

Driekoningen...niet al te snugger als je het mij vraagt!

driekoningen.jpg

Vandaag vieren we Driekoningen dag. Voor wie het niet meer weet:
Driekoningen  is een christelijke feestdag die elk jaar op 6 januari wordt gevierd en waarop men de Bijbelse gebeurtenis (Matt. 2:1-18) herdenkt van de Wijzen die een ster in het oosten zagen staan en deze volgden tot in Bethlehem.

Ik vind dat verhaal over de drie koningen maar een eigenaardige historie.
Om te beginnen waren het niet eens koningen. Het waren drie wijzen en ook daar heb ik zo mijn twijfels over .
Waarom?
De drie wijzen kwamen uit het oosten  zo hebben we het toch geleerd! Op een gegeven moment zagen ze een ster in het oosten staan. Een ster die hen naar het "stalleke in Bethlehem" zou leiden. Gezien de ster in het oosten stond en de drie wijzen reeds uit het oosten kwamen, moesten ze dus op hun stappen terugkeren of zie ik het verkeerd?
Terwijl de wijzen dus sakkerend terugkeerden vanwaar ze gekomen waren, bleef de ster de hele tijd met hun voeten spelen. Dat kunnen we uitmaken uit het feit dat het kindeke geboren is op 25 december en de wijzen pas de zesde januari bij de stal zijn aangekomen. Het kan dus niet anders dan dat ze een enorme omweg hebben gemaakt.
Toen ze dan uiteindelijk  toch de stal hadden gevonden, gaven ze daar hun geschenken af.
Ik weet niet of Melchior, Caspar en Balthazar zelf hun cadeaus hebben gekozen. Maar als dat zo is dan hadden ze dat beter overgelaten aan hun respectievelijke echtgenotes, dan hadden ze misschien een warm fleece dekentje, een knuffelbeertje en een maxi-cosi bijgehad. Maar nee!
Waarmee kwamen de drie wijzen voor de dag ? Met goud, wierook en mirre ! Dat zijn toch compleet foute cadeaus!
Het goud konden Maria en Jozef eventueel verkopen en de opbrengst op het kindeke Jezus z'n spaarboekje zetten . Maar wat moesten ze daar in die koude en verlaten stal aanvangen met sterk geurende harsen ? Het zou me niks verbazen, indien Jozef de wierook en mirre de volgende dag reeds te koop heeft aangeboden op eBay.
Nee hoor, volgens mij waren die wijzen echt niet zo wijs.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:00 7 reacties Reageer op dit bericht

Herkenbare gelijkenissen

vidoeband.jpg

Heb je dat ook dat je bij je kinderen of kleinkinderen soms zo herkenbaar trekken van jezelf of je ouders of grootouders terugziet?
Hier lopen er ook een paar die een “ kopie” zijn van hun “ voorgangers”!
Meestal geldt de regel “ mijn kind schoon kind” en alle goeie kanten of mooie trekken worden graag naar de spreker getrokken. Maar heel soms heb je geen overtuiging nodig om te zien dat een kind of kleinkind sprekend gelijkt op jou of één van de voorouders en dat zowel uiterlijk als qua karakter! En dan ga je denken hoe je vroeger zelf was hoe je in die tijd bewoog, sprak, zong, danste ?
Al die herinneringen liggen vast in jouw geheugen en mocht je het toch vergeten zijn dan zijn er wel foto’s die ergens diep opgeborgen van onder het stof kunnen gehaald worden om te vergelijken.
Spijtig dat in onze kindertijd VHS nog niet bestond en filmen was niet voor de gewone man weggelegd! Daarom maakten wij van onze kinderen wel VHS opnames ,je kent die nog wel hé de videoband, de zwarte band, die je afspeelde in een videorecorder, die je stopte in je filmcamera en daarmee je (klein)kinderen, omgeving, vrienden, familie en vakanties filmde. Alles veilig op de VHS, overschrijfbaar, maar door simpelweg een pinnetje in de hoek af te breken werd de band onuitwisbaar.
Maar stilaan werd de VHS van zijn troon gestoten door de dvd. De dvd, het compacte makkelijke voorwerp, waar je makkelijk al je gegevens op zet. Dus ook je nieuwe beeldmateriaal. Door de komst van de dvd en de dvdspeler en recorder, verdween in een aantal jaren de videorecorder uit de winkels en uit de woonkamer. Mensen kochten massaal die nieuwe dvd spelers. En die mooie zwarte banden, vol met mooie beeldfragmenten, die worden niet meer afgespeeld, want de videorecorder is niet meer in huis. De videobanden komen meestal in een paar dozen op zolder te liggen en liggen daar heel eenzaam. Een doos vol mooie herinneringen, vol met stof. Hoewel .. precies daarom ( en ook voor de kinderfilms ) staat er hier nog steeds een videorecorder die “ werkt”!!
Nochtans is er een oplossing. Een goeie vriend in de familie heeft bepaalde van die banden op dvd gezet en als er ooit iets misloopt met onze videorecorder dan zullen die mooie momenten toch niet verloren gaan maar door de DVD en het bekijken ervan even scherp in mijn geheugen blijven en zo een mooie herinnering vormen voor “ het nageslacht”!.
De voorbije dagen (en nu nog steeds met onze logeetjes) hebben we weer volop de kans gehad om " ons nageslacht " te bewonderen en bezig te zien en ja, zo ontdekten we dat er hier inderdaad een paar rondlopen die echt gelijken op…?
Hoe ze lacht, hoe ze praat, zingt, danst, het is net alsof ik een film over mezelf bekijk, of bij die andere een sprekend beeld één van de voorouders. Dit is echt even heel ontroerend , maar zo mooi om terug te zien.
Ik raad het dan ook iedereen aan om eens die oude doos van zolder te halen, de doos met zoveel mooie momenten, die eigenlijk te waardevol zijn om zomaar te laten verstoffen en te vergeten.
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 08:19 9 reacties Reageer op dit bericht

Nieuwjaarsbrieven

Heb je ze ook met een traantje en zo vol vertedering aangekeken toen ze hun nieuwjaarsbrieven voorlazen?

Nieuwjaarsbrieven, geen enkel kind ontsnapt er aan.
Hoewel het schrijven en voorlezen van de nieuwjaarsbrief voor de meesten een zwoegwerkje  is met als enig lichtpuntje het krijgen van een cadeautje achteraf, toch blijft dat  voorlezen van de brieven  een emotioneel moment voor het kind en de persoon voor wie de brief bedoeld is.

Elk jaar worden ook hier nieuwjaarsbrieven voorgelezen voor oma en opa. Die brief in de handjes van uitgedoste kindjes die al of niet met plezier de brief waaraan ze gewerkt hebben en die bol staat van de goede wensen, plechtig, schuchter of schalks voorlezen , dat is een moment om te koesteren. Hoe schools en bestudeerd het ritueel ook is, het blijft een gevoelige snaar raken: gevoelens van fierheid, een lichte geamuseerdheid over zoveel vormelijkheid, het hoort er blijkbaar allemaal bij. Het zijn momenten die in je geheugen gegrift staan: dat trillend stemmetje, die klamme handjes, alle ogen gericht op de voorlezer ...een moment van samen genieten.

Nieuwjaarsbrieven maken deel uit van een unieke Vlaamse traditie die teruggaat tot de zestiende eeuw. In de loop van de geschiedenis zijn er echte pareltjes gemaakt, bekende thema's komen steeds weer terug maar de brieven zijn door vormgeving en tekst vaak ook een spiegel van hun tijd. Religieuze taferelen maakten plaats voor weelderige bloemen met bladgoud en veel glans en glitter. Winterlandschappen voeren je terug naar een Vlaanderen dat niet meer bestaat - dit jaar uitgezonderd natuurlijk- de angst en armoede tijdens de wereldoorlogen leven ook door in de teksten uit die periode, in de jaren 1960 en 1970 deed creatief knutselwerk zijn intrede. Ook stilistisch herken je de typische versieringen uit de belle epoque of de art nouveau.
Elke brief vertelt een verhaal vol verlangen, in elk vers schuilt een kind dat droomt.

Dit jaar hebben we  hier 6 keer met volle teugen genoten van de ontwapenende versjes van onze kleinkinderen en vooral van de nostalgische sfeer die deze brieven kenmerkt. Ze staan nu nog in de kerstboom maar later gaan ze in het mapje dat ik van elk kleinkind aanleg. Een schone souvenir die we koesteren!

p1010915bisjpg.jpg
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:07 7 reacties Reageer op dit bericht

Meer van natoken

↑ Terug naar de berichten