Ik ben stilaan aan het bekomen van het verschot en de pijn.
Gisteren morgen naar de dokter geweest om de uitslag van het bloedonderzoek dat ik volgende week nodig heb, op te halen. Meteen liet ik de stoppen in mijn beide oren uitspuiten. Dat verliep vlot omdat ik al een paar dagen druppeltjes in de oren deed. Meteen even gevraagd of er toch iets aan de vervelende pijn in mijn schouder kon gedaan worden. Ik voel mij pijnlijk geremd in mijn bewegingen en slapen langs de linker kant valt niet mee dus...Nog maar eens een cortisonespuit! Ik mag er tot drie hebben ,blijkbaar. Dit is nummer twee, als het dan nog niet over is dan wacht een operatie..
Lap...ik zal maar duimen zeker.
Ik heb dan maar niets meer over mijn protesterende rug gezegd want het lijkt wel of ik een wandelende klaagmuur ben!!
In de namiddag snel nog wat boodschappen gedaan om het volgende week rustig aan te kunnen doen. Terwijl ik met mijn boodschappenwagentje naar de auto ga, voel ik ineens een enorme pijn in mijn linker voet en stel tot mijn ongeloof vast dat men zomaar pardoes met het voorwiel van een auto over mijn voet rijdt!! Nochtans zijn de rijruimtes op die parking groot!! Het eerste moment wist ik echt niet waar ik het had van de pijn. Hoe kan ik nu zomaar van achteraan aangereden worden? Ik zal in het vervolg met signalisatie op mijn gat rondlopen zeker!! Nochtans zo'n spriet ben ik nu ook niet dat men mij niet ziet gaan!!!!
Een dame met haar kleindochter kwam juist voorbij en had gezien wat er gebeurd was. De oude man die de auto bestuurde, had direct gestopt en vroeg of het erg was? Ik kon enkel zeggen dat het zeker geen deugd deed.!! De arme man stapte uit en was helemaal van de kaart. Zijn vrouw bleef gewoon zitten. Die dame die voorbijkwam, laadde mij karretje uit in de auto terwijl de kleindochter het karretje terugbracht. Er zijn echt nog wel lieve mensen in de wereld hoor!!
Intussen vroeg ik de man om zijn adres en telefoonnummer op te schrijven voor het geval dat.. De sukkel was zo van de kaart dat hij niet kon schrijven en ik even ook niet van de pijn. Gelukkig deed die andere dame het dan maar.Toen ik de man vroeg om even te tekenen dat hij mij aangereden had, kon hij dat nog steeds niet . Dan maar aan zijn vrouw gevraagd.
" Is dat echt allemaal nodig ", zei ze " het is toch niet erg, gewoon even over de zijkant van de voet gereden.. en je kan nog stappen"!!
Best dat ik nog niet helemaal bij mijn positieven was !!
Uiteindelijk tekende ze toch op vraag van haar man. Al bij al is alles toch nog goed afgelopen en ben ik nog thuisgeraakt met de auto. Ik had toevallig de koelbox mee met een paar koelelementen in.
Ik heb dan maar 5 minuten in de auto met zo'n element over mijn voet gewreven en dat hielp toch wat.
Gelukkig is er niets gebroken, enkel een flinke kneuzing die wel alle kleuren van de regenboog zal krijgen.
Vandaag komen de twee van de dochter omdat mama naar school moet. Bewegen zal de beste remedie zijn om alle ongemakken te vergeten , denk ik!!
Dat bedoel ik dus met een verkeerd bioritme!!
Nu nog dinsdag afwachten en er dan weer volop tegenaan....
Als ik ooit onze " Schepper" tegenkom dan geef ik hem de tip om in het vervolg ook ogen op de achterkant van ons hoofd te zetten, kwestie van ...
Dat moest ik even kwijt.