Archief

Dit weekend meerde de Sint op veel plaatsten aan of werd hij met de auto naar de afspraak met de kinderen gevoerd. Ik vond het maar niks dat de Pieten niet meer dat roetgezicht en dat kroezelkapsel hadden. Die zwarte snoeten die hebben er altijd bij gehoord en nu nog vind ik! Sinterklaas en Zwarte Piet dat is toch al sinds mensenheugenis een perfect duo maar nu mag het niet meer want dat is racisme! De authenticiteit van onze samenleving zijn we beetje bij beetje aan het verliezen en waarom of door wie? Ik laat het een open vraag want wil hier geen polemiek uitlokken maar zo ver is het al gekomen dat tradities niet meer mogen en dat een eigen mening ook niet zomaar mag geschreven worden…. Daar gaat een stuk van onze “ vrije meningsuiting” … en ik vrees dat dit nog maar een begin is!

Maar ik eindig met een vrolijke noot… Heb jij je brief of een gebed voor de sint al klaar? Dit meisje hieronder wel! 

Naast alle negatieve geluiden op radio en Tv en in de kranten blijf ik me toch optrekken aan het prachtig najaarsweer dat we krijgen. We zijn bijna half november en nog steeds verwarmt de herfstzon ons stekje.. Uitzondelijk nog nooit meegemaakt al tel ik al 76 lentes.

In mijn geheugen staat november gelijk aan winterse koude , soms met sneeuw en aangevroren adem die als bloemen op het raam schittert.... Voor één keer zijn ze hierboven barmhartig en helpen ze ons aardbewoners om te besparen nu de energieprijzen maar blijven oplopen! Ik denk dat velen die najaarszon koesteren en er dankbaar voor zijn .... En als het dan toch winters koud wordt en de kosten de pan uit swingen dan stel ik het volgende voor...

Een fijn weekend iedereen!

Toen ik één van de voorbije dagen door oude foto’s bladerde , vond ik een foto van zo lang geleden en van een gebeurtenis die helemaal uit mij gedachten verdwenen was…. En ik zuchtte want waar is dat lijntje gebleven? …

In de school waar ik les gaf voor we naar het buitenland vertrokken, was er ook een technische afdeling en een afdeling snit en naad. Elk jaar hielden de laatstejaars van die richting een modeshow . Ik gaf geen les aan die leerlingen maar omdat ik toen hoofdleidster was van de VKSJ( een jeugdbeweging =Vlaamse Katholieke Studerende Jeugd) op die school kwam ik er wel mee in contact en op zekere dag kreeg ik de vraag of ik een eindwerk van die laatstejaars wilde showen … Het overviel me wel wat want de “catwalk” was nu niet direct mijn ding maar aan de andere kant vond ik het wel tof dat ik als leerkracht gevraagd werd dus daar ging ik dan in de jaren 1968…

De dag maakt me wakker met een waterige zonnetje. Ik kan de koude van de winter stilaan voelen en ruiken.. Mijn ogen houden die zwakke, zonnestralen even vast want het is een speciale dag voor ons .

Vandaag, 53j geleden hebben mijn "halfbedde" en ik Ja gezegd tegen elkaar  en daarom wil ik zorgeloos genieten van alles wat de dag ons brengt en "proberen"  me even weer 24j te voelen al sieren rimpels mijn gelaat en zijn de zilveren draden in mijn haar in de meerderheid...  

De tijd is voorbij gevlogen maar vandaag beleef ik in mijn herinnering nog eens die dag waar ons leven samen echt begon. Verliefd, vlinders in de buik, dat gevoel... Ik herinner het me nog, ik zou er nog  veel meer woorden kunnen aan geven want de herinnering eraan geeft vandaag dat speciaal randje...!

Ik hoop dat dit gevoel nog een tijd mag duren .Het kan nog - zelfs in de herfst van je leven - als je partner nog steeds naast je staat.

Na een weekend Ardennen vorige week was er niet teveel tijd om te bekomen want er waren nog feestplannen want kleinzoon twee werd deze week 18 en gisteren ben ik een ganse dag op zwier geweest met onze 17jarige tweeling om - zoals we de laatste 5 j gewoon zijn - te shoppen in Wijnegem shopping center.

Wat geef je 17jarigen ( volgende week) voor hun verjaardag en met Kerst? Ok je kan ze geld geven maar ik geef nog steeds graag een cadeautje en zij krijgen er ook nog graag . Op mijn vraag of ze niet liever centen kregen om met hun vriendinnen te shoppen ipv met een oude oma volgde nog al snel "neen we shoppen graag met jou!" Wie kan daar dan neen te zeggen ook al weet je dat je tegen het einde van zo'n dag bekaf bent. Zij leiden en ik volg, wacht met een stoïcijns geduld aaan de pashokjes en betaal.. Ik bemoei me niet meer met hun keuze al geef ik tijden het kiezen wel mijn mening . We eten dan samen een hapje rond de middag en voor we terug naar huis gaan tracteer ik hen nog op een wafel of ijsje dus .... het is toch duidelijk  waarom ze graag shoppen met oma!!!!

Dit weekend probeer ik te bekomen om er dan volgende week terug in te vliegen al moet je dat vliegen met een korreltje zout nemen!!

Fijn weekend iedereen!

Waarom zetten we chrysanten op het kerkhof en welke betekenis zit daar achter?

Wanneer je deze week een kerkhof bezoekt dan is dat weer wit, geel, roze, rood en paars gekleurd van de chrysanten. Zo gedenken we onze overleden familieleden en die kleurrijke bloemen zijn daar onlosmakelijk mee verbonden. Hoe komt dat?

Ik zocht het eens op… Chrysanten waren oorspronkelijk goudgeel en danken daaraan ook hun naam: 'chryso' is het Griekse woord voor ‘goud’ en 'anthemom' betekent ‘bloem’ in dezelfde taal. In het begin van onze jaartelling werden in China al chrysanten gekweekt en daar werden ze als heilige bloemen beschouwd. Vanaf de 18e eeuw raakte die bloemensoort ook bij ons ingeburgerd.

Inmiddels zijn chrysanten niet alleen meer geel of wit. De grote zowel als de kleinere varianten bloeien in een zeer rijk kleurenpalet. Het zijn typische najaarsbloemen die zeer lang houdbaar zijn, wat ze ideaal maakt als kerkhofbloem.

Maar er is ook nog een andere onderliggende reden waarom wij chrysanten op de graven zetten. Hoewel wij de chrysant nu met de dood associëren, staat deze bloem in Azië - en dan vooral in Japan en China - symbool voor geluk, lang leven en gezondheid. Met een chrysant wensen we onze geliefde overledene dus eigenlijk het eeuwige leven toe.

Voor ons geen chrysanten op het graf van ons ma omdat er geen graf is maar toch denk ik aan haar want we missen haar al 14j .

Het zit er weeral op maar niemand neemt ons de herinnering af en als alles meezit doen we het volgend jaar voor de 5e keer over! Het weer was top want buiten kunnen toosten op het terras in een prachtige omgeving en dat op een 30ste oktober ….niet te geloven. Het gezelschap van kids en kleinkinderen voelde zo hartverwarmend aan en de verjaardagen werden gekleurd door unieke verrassingen... m.a.w. iedereen genoot en op de vraag doen we het volgend nog eens over protesteerde niemand!!

MAAR daar moeten de oudjes ook iets voor over hebben zoals een wandeling naar het bos en dan maar proberen om die jonge benen te volgen.Af en toe moesten we de koplopers eraan herinneren dat ons groepje

In naam van de zoon bedank ik iedereen die hier verjaardagswensen voor hem naliet, we zullen dit weekend eens goed al de jarigen van deze en volgende maand vieren 6 jarigen in 't totaal....Het is hier dus elk jaar een uitgebreid verjaardagsfeest rond deze periode van het jaar. Dit jaar vieren we in de Ardennen omdat er speciale verjaardagen bij zitten ... eentje zag Sara , de zoon zag Abraham, 2 kleinkinderen werden/worden 18 en dan nog een paar gewone verjaardagen. .

Als we met al dat feesten maar niet vergeten om de klok een uur terug te zetten zaterdagavond!

Mijn vraag is gewoon is dit nu herfst of niet?Je hoort mij niet klagen, bijlange niet maar toch is het niet normaal dat we temperaturen ts de 18 en 20 gr mogen verwachten eind oktober!

Voor mij staan oktober en begin november in mijn geheugen gelijk aan barre winterse koude waarbij de Kerkhofbloemen er bevroren bij stonden en mensen warm ingeduffeld hun afgestorvenen gingen groeten op een ijzige Allerheiligen dag. Omdat vroeger enkel witte chrysanten de graven sierden, voelde alles nog kouder en doodser aan....

Als je nu op 1 nov naar een kerkhof gaat dan word je verrast door de kleurenvariatie die helemaal niet doods aanvoelt integendeel.... Daar komt  nu de laatse jaren ook nog zacht herfstweer bij en zeker dit jaar zodanig dat het serene en sombere Allerheiligengevoel ver zoek is. Alleen de stilte, schuivende voeten op de gevallen bladeren en het gefluister van de bezoekers herinneren je eraan dat gemis of respect voor een overleden familielid herdacht wordt!

En nochtans is het herfst daar zijn de gevallen bladeren in onze tuin getuige van...

Wat op voorhand werd gevreesd, is gisterenavond ook werkelijkheid geworden. Na de rellen eerder deze maand veroorzaakt door hooligans van Anderlecht in West Ham united ( Engeland) gebeurde het opnieuw toen de match werd stilgelegd. Uit onvrede met de gang van zaken binnen hun club lieten supporters van RSC Anderlecht de wedstrijd tegen Standard stilleggen door met vuurwerk op het veld te gooien. Dieper kan Anderlecht niet meer zakken.

Op het uur moest de wedstrijd tegen Standard een eerste keer stilgelegd worden nadat fans van paars-wit vuurwerk en stoeltjes op het veld hadden gegooid. Na een kwartier pauze kon de partij hervat worden, maar een paar minuten later moest ref Bram Van Driessche de match definitief stopzetten. Hoe is het toch in hemelsnaam mogelijk vraag ik me af, dat die kilo’s vuurwerk steeds opnieuw het stadion wordt binnengesmokkeld? Iedereen wordt gefouilleerd als hij binnenkomt, maar op een of andere manier slagen amokmakers er altijd in dat vuurwerk tot in het stadion te krijgen. En wat is de zin van het afbreken van de zitstoeltjes? Boelmakers zijn het en ze zouden levenslang stadionverbod moeten krijgen .Veel clubs kennen die relzoekers en toch blijven ze naar voetbalwedstrijden komen.

Waar halen een groepje zogezegde “supporters “ het recht om het plezier van duizenden anderen te vergallen zelfs met gevaar voor lijf en leden voor die anderen? Vinden die zogenaamde fans echt dat een profvoetballer of andere supporter door een vuurpijl vanuit het publiek een domme blessure of erger waard is? Ja, blijkbaar. Het is angstaanjagend dat kortzichtigen en amokmakers het leven van anderen in gevaar blijven brengen omdat de resultaten hen niet zinnen. Kom dan niet meer kijken. Zoek een andere hobby. Get a life.

Veel echte supporters zullen zich weer eens doodgeërgerd hebben aan die Anderlecht hooligans maar gelukkig hebben we vandaag toch een reden om te vieren. Onze zoon heeft vandaag Abraham gezien. Gelukkige verjaardag zoon…dat wordt gevierd! Vandaag brengt me even terug naar Venezuela 50 geleden