Naar de inhoud

natoken

akke.beakke.be

Archief

Ouder worden...

Gebroken zinnen 
komen uit de mond
terwijl woorden
beschadigd door vergetelheid
gevangen zitten
achter de tralies
van het verleden
en blijven hangen
samen met vergeelde foto’s
aan de muur van  herinnering.
Weg is de kennis
van tijd, dagen of weken .
En in  gebroken ogen
is heel even de fonkeling
van herkenning.
Maar daarna volgt weer
het staren in het niets
en parelen tranen
uit gedroogde ogen.
Ouder worden
Waarom willen we het toch allemaal?
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 02:15 3 reacties Reageer op dit bericht

Mexico 14

Intussen waren we al een 5tal maanden in Mexico. Na mijn druk en beschermend  leven in België was ik hier in die korte tijd al geconfronteerd geweest met een totaal andere realiteit van het leven.We hadden al veel armoede gezien maar ook leren genieten van een totaal andere cultuur en klimaat. Door onze uitstappen waren we Mexico beetje bij beetje aan het verkennen en leek het alsof we aan éen lange" Honeymoon" bezig waren. Al miste ik bij momenten de familie, school en de collega's enorm, toch had ik nog geen spijt van onze keuze. T. deed enorm zijn best om de weinige vrije tijd die hij had volledig aan "ons" te besteden. Mijn Mexicaanse contacten breidden maar uit vooral omdat ik Frans sprak en dat deed nogal snel de ronde en zo werd ik langs alle kanten uitgenodigd om een namiddag door te brengen. Dat kwam goed uit want T. moest enorm veel uren kloppen. Hij had ook niet op voorhand kunnen bedenken dat de job zo zwaar zou zijn en zoveel verantwoordelijkheid zou meebrengen.!!
Mijn Spaans beterde stilaan en dat vooral door te kijken naar soaps!!!
Ik was daarmee begonnen op mijn dagelijks bezoekje aan Anna de hoteleigenares. In het begin zat ik er maar bij " voor spek en bonen " maar ze vertaalde voor mij en stilaan kon ik stukjes volgen als er niet te snel gesproken werd. Ik vergeet " Simplemente Maria" die soap van toen nooit. Het was echte "blikkentrommellyriek " met veel drama en passie en pathos maar..... zo leerde ik mijn Spaans!!!! .
Overdag redde ik het dus behoorlijk temeer omdat we heel veel brieven kregen  van vrienden en school en familie en ik die altijd allemaal direct beantwoordde!!! Dat en mijn contacten, mijn dagelijkse klussen en boodschappen en mijn soap(!) zorgden ervoor dat ik de dagen alleen redelijk goed doorkwam al zat de heimwee altijd verraderlijk dicht om het hoekje.Een terrasje doen of naar een park gaan of zo dat zat er daar niet in want was er gewoonweg niet!
Op de middaguren was het buiten te heet dan profiteerde ik ervan om boeken te lezen. Een van onze vrijgezellen had al een behoorlijke voorraad Engelse boeken gekocht en ik kreeg die als hij ze uit had. Zo vloog de tijd ook. Aan Spaanse boeken waagde ik mij nog niet, sporadisch eens een krant. Maar heb je ook al opgemerkt dat journalistentaal niet altijd simpel is om te lezen?!!
Alleen de avonden waren eenzaam want vaak moest T. tot 10u à 11u terug naar het werk. Als hij er alleen was, ging ik soms mee en deed wat van zijn administratief werk( hij haatte dat!!) , maar als er meerder mannen waren of Mexicanen dan bleef ik thuis.
Omdat brood een probleem was en de lokale  " pan bimbo" wij noemden het " wattenbrood" niet goed was voor mijn ventje zijn maag, hadden we geprobeerd om zelf brood te bakken. Wij bezaten toen nog geen broodmachine, neen het was kneed -en handwerk!! Mijn oom ,die ex bakker was, stuurde ons een paar goeie tips en recepten en beetje bij beetje leerden we het. Het eerste brood had je gerust over het huis kunnen gooien en het zou nog intact geweest zijn :-) !!! Maar na een tijdje zag ons broodje er goed en smakelijk uit en....ik verraste mijn Mexicaanse vrienden met ons baksel! Broodbakken  was  avondwerk want overdag was het al heet genoeg in de keuken!!
Mijn eerste echt moeilijk moment was op moederdag en op 7 mei de verjaardag van ons ma. Het was de eerste keer dat ik er niet bij was om haar geluk te wensen. Ik denk dat het voor haar ook moeilijke momenten zullen geweest zijn!.En het zou nog duren tot de zomer van het volgende jaar voor we weer naar België mochten reizen om ons verlof op te nemen!
Omdat ons Spaans elke dag beterde, besloten we 's zondags om af en toe  eens een cinema mee te pikken.
Onze eerste film was  " To sir with love!" De ondertiteling was in het Engels maar Spaans gesproken. Trok nergens op, Sidney Poitier in het Spaans!! Aan de andere kant was het een hele belevenis om naar een cinemazaal te gaan! Vooral de  commentaar van de Mexicanen was niet te doen.!! Ze kozen altijd iemand uit met wie ze sympathiseerden en dan waren de reactie niet uit de lucht.. Een lawaai ...ongelooflijk!! Maar misschien was dat voor die film wel een " zegen" want ik heb gesnotterd dat het niet gewoon was. Ik kreeg plots zo'n heimwee naar mijn job en de leerlingen. Wie de film kent , weet dat het over de relatie leraar- klas gaat vandaar.....Mijn ventje had last om mij er die avond weer bovenop te helpen!!
Via het werk had T. een zendamateur leren kennen en die nodigde ons uit naar éen van hun bijeenkomsten. Daar leerden we Pedro de eigenaar van het plaatselijk radiostation " XEAC" kennen. Via hem en zijn zendapparatuur zouden we later om de 2 weken  op zondagmorgen contact hebben met T.'s ouders. Hij was het ook die ons meenam naar zijn buitenverblijf aan de Pressa del Jocoque. Daar leerde T. waterskiën!!
Een van de laatst opgekomen Belgen had voor ons uit België een professioneel bandopnemertje meegebracht  met een drietal banden opgenomen muziek. Dat bracht T. op een idee om een zendapparaatje te maken waardoor hij op de FM band in een straal van 300m muziek kon uitzenden. De Belgen die in de buurt woonden konden zo meegenieten van " onze" muziek!! Toen was het nog geen probleem om voor "piraatzender" te spelen :lol:   Dat was welkom na al die maanden lokale muziek, want andere kwam er maar sporadisch door!!
Voor de vrijgezellen van de firma was het ook niet allemaal rozengeur en maneschijn. Een afspraak maken met Mexicaanse meisjes was link .Het was de gewoonte dat een " vrijend koppeltje" steeds aan de deur bleef staan om mekaar te ontmoeten. De jongen kwam er niet in tenzij hij trouwplannen had of ze verloofd waren. Ooit zagen we zo'n koppeltjes in de plenzende regen onder een paraplue staan aan de voordeur, verder kwam hij niet.!! Dus de vrijgezellen keken wel uit vooraleer ze met een meisje optrokken. Er waren wel genoeg " rosse buurten" maar daar waren meestal van die echte toestanden zoals je in oude cowboyfilms zag.( allé heb ik mij laten vertellen, geen verdere conclusies trekken hoor haha)
Een van die vrijgezellen ( een man van in de 40) kon niet wennen aan het eten op hotel en miste de Belgische keuken. Het was een toffe gaste en na een tijdje bracht T. hem af en toe mee om 's middags bij ons te eten. Via hem vernamen we hoe het er in die buurt aan toe ging. Hij lustte ook graag een pint en is er een paar keer  "poepeloere" op een lopen moeten zetten. !!
Hij beleefde ook van die typisch Mexicaanse voorvallen. Dat is wat hij ons vertelde:
Een " kauwgomverkopertje"  stond op een avond te wenen in de buurt van zijn hotel, hij was 5 peso kwijt was.!! Hij vertelde dat zijn mama heel boos zou zijn. Dus gaf onze vrijgezel hem 5 peso en vroeg waar hij die verloren had: "In de cinema", antwoordde het ventje... en toen al had die brave man spijt dat hij zich had laten gaan...
Hij vertelde ons ook nog het volgende. Een jongetje van +-10 had met zijn vaders pistool gespeeld toen dat afging. De kogel was binnengedrongen via zijn mond  en langs zijn voorhoofd er weer uitgekomen. De nalatige vader zag geen andere oplossing dan zijn huilende kleine in een zak te steken en op zijn rug naar de kliniek te brengen. Ook dat was Mexico.

PS: Wij hebben reuzengeluk gehad gisteren met de BBQ Bojako! Rond 22u waren al onze gasten weg en pas daarna is het hier beginnen bliksemen en donderen en gieten!!!!Het had ook anders gekund.!! En al is mijn ventje geen " keukenprins"  aan de BBQ spant hij de kroon ( ere wie ere toekomt hé)  dus een geslaagde dag!
Als de muren op je afkomen, open dan de deuren van je hart.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

Mexico 13: Guanajuato

Het volgende dat wij bezochten was “ la mina la Valenciana”.
Die ligt op 5 km van Guanajuato. Daar werd zilver, goud, nikkel en lood ontwonnen.
De mijn werd gesloten na de revolutie maar in 1968 terug geopend. De stenen werden uit de 500m diepe schacht naar bovengebracht en vervolgens vervoerd naar een bedrijf in de buurt waar de mineralen uit de gesteenten gehaald werden om ze dan verder te verwerken. ( wellicht kwamen de leurders van Querétaro zo aan kleine stukjes om ze dan zelf te verhandelen!). Wij kregen hier heel wat uitleg van een mijnwerker. Zo leerden we dat er per dag zo'n  3kg zilver en 900gr goud bovengehaald werden. Een ton stenen bevatte slechts 300 gr zilver. Alle opbrengst en productie diende voor de export.
Als we vertrokken zagen we nog net hoe een ploeg mijnwerkers uit de lift te voorschijn kwam om te schaften. Ze kwamen uit een schacht van 500m diep. Door de indianen die hier vroeger gedwongen te werk gesteld waren ,werd dat afschrikwekkende gat “ la Boca del Diablo” ( mond van de duivel) genoemd.

De slide toont de mijnschacht , het stadje zelf en geeft ook een zicht op de smalle straatjes van Querétaro ( zie gisteren) en hoe ze tegen de bergflank opgetrokken zijn.




Heel even wil ik terugkomen op de luxe die de Spanjaarden zich in het oude Mexico permiteerden.
Men vertelde ons dat een Spaanse vagebond naar Mexico kwam en er op een goudmijn botste in Guanajuato. Hij ontgon die mijn en werd zo schatrijk. Toen zijn dochter huwde liet hij een echt gouden kerktapijt maken voor haar en het hoofdaltaar van de kathedraal werd volledig met goud ( 18 karaat) bezet.
Die opvallende luxe misviel de Mexicanen heel erg temeer omdat ze moesten toezien hoe hun rijkdom werd uitgevoerd naar andere landen oa China. Daardoor kwam het dat Mexico toen geen handelsbetrekkingen had met China en Spanje en dat Spanjaarden zoals de Amerikanen niet hartelijk onthaald werden. Op de foto zie je het " gouden altaar" dat volledig met bladgoud belegd werd!.

Image Hosted by ImageShack.us


 Dit bezoek was een mooie afsluiter van onze 3 daagse en tevreden  trokken we  naar de bus om terug naar Aguas te hotsen en te botsen!!


Niemand is zo rijk dat hij een vriend kan laten schieten.



Ps. Ik was vanavond een lekker " rozijnenbrood" aan het bakken voor morgenavond . Mijn BBQ gangers van 's middags blijven gewoonlijk " plakken".. Intussen was ik bezig voor mijn blogje. Opeens hoorde ik daar vanuit de keuken T. roepen: " Houston we have a problem"!!!!
Ik ga dus  zien en .... mijn brood was zodanig gerezen dat het langs de vorm liep tot op de ovenplaat!!!!!!!! En biebie was het totaal vergeten!!
Stond T. daar te lachen in plaats van in gang te schieten!!
Heb de boel dan maar bijeengeschraapt, opnieuw gekneed en weer in de vorm gedaan! En wonder boven wonder het rees nog eens en is nu zelfs aan het bakken. Het zal dan toch nog meevallen voor morgen!!! 
Mijn " lieve wederhelft" zit nu nog af en toe te gniffelen!!!:twisted:
Tot wat bloggen leiden kan!!:roll:  
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

Mexico12: Queretaro, Guanajuato

QUERETARO en GUANAJUATO


                   
Image Hosted by ImageShack.us

De gele lijnen tonen de afstand die we moesten afleggen tussen Aguascalientes en Querétaro en van daaruit naar Guanajuato

Al ontmoedigd door het tempo of reis je nog verder mee?

Het was rond 9u ’s morgens dat we met de buslijn “ Omnibus de Mexico” naar Querétaro vertrokken.
De stad zou zijn opgericht in 1446. Querétaro was de oude naam in de plaatselijke taal en refereerde naar de aanwezige rotsen. Tussen 1726 en 1738 werd onder impuls van twee weldoeners een aquaduct gebouwd, om de stad te voorzien van water uit de bergen en alzo te vrijwaren van ziektes. Het werd een indrukwekkend bouwwerk, 1280 m lang en tot 23 m hoog, bestaande uit ruim 70 booggewelven. Het is vandaag één van de monumenten in de stad die behoren tot het UNESCO werelderfgoed. Tot 1970 werd het aquaduct nog gebruikt.

Rond 16u kwamen we er aan. We zochten eerst een hotel en verkenden dan de omgeving .Voor het hotel was weer dat typisch Mexicaans pleintje met zijn schoenpoetsers en de drankenstandjes.We wilden het huis van de " Marquesa" bezoeken maar werden onmiddellijk overvallen door leurders met edelstenen zoals  topaas, opaal, vuuropaal aquamarine enz.. Het leek ons heel verleidelijk om er niet op in te gaan. Onze  Belgische medereizigers waren ouder en bleken blijkbaar beter op te hoogte te zijn van edelstenen. Ze hielpen ons om een keuze te maken. Uiteindelijk, na wat afbieden ,waren we eigenaars van een paar edelstenen. In hoever ze wel degelijk en echt waren zouden we later in België laten uitzoeken. Sommige stenen waren inderdaad ongeschonden en echt. We vermoedden dat die stenen op een “ loense” manier in het bezit gekomen waren van die venters zeker afgaande op de prijs die we betaalden. Wat ons hier ook opviel was het enorme monument van Juarez. Juárez wordt beschouwd als een van de bekwaamste leiders die Mexico ooit heeft gehad. Van 1858 tot 1872 was hij president van Mexico



Op de slide zien jullie het monument, het prachtige stadhuis binnenin, de viaduct en de typische pleintjes,..!

We bleven maar 1 dag en nacht in het stadje en besloten om door te reizen naar Guanajuato. Daar hadden we al veel over gehoord. Met de bus was het maar een goed uur rijden door een prachtige bergachtige omgeving. Guanajuato lag zo in de bergen verborgen dat we er opeens waren zonder dat we het stadje vooraf zagen!!

Guanajuato is de hoofdstad van de gelijknamige staat waartoe ook Querétaro behoort en ligt op een hoogte van 2008 m. Het is een historisch , pittoresk stadje met veel pleintjes, straten en huizen met pastelkleurige gevels. Het ontstaan van Guanajuato in 1559, ging samen met de belangrijke zilverwinning in het gebied. Precies daarom werd de stad langs de hellingen van een ravijn gebouwd. Dat alleen al maakte het de moeite waard om Guanajuato te bezoeken. De huizen waren zo langs de hellingen opgetrokken dat de zolder van het ene huis tegen de kelder van het andere lag. De steegjes waren er heel smal. Eéntje was zodanig smal dat volgens de legende twee verliefden die aan weerszijde woonden elkaar van op hun balkon konden kussen, vandaar ook de naam: “Callejon del Beso” ( straatje van de kus)

In Guanajuato  wachtte ons echter een onaangename verrassing. Omwille van de feestdagen waren hier alle hotels , motels en slaapgelegenheden volgeboekt! Daar hadden wij niet op gerekend!  Dankzij een taxichauffeur vonden we echter nog een paar kamers bij particulieren.
De volgende dag trokken we met dezelfde chauffeur op verkenning.
Eerst reden we naar een stuwdam maar omwille van de droogte was er maar weinig water meer.

Maar er viel in deze stad nog meer te beleven. Wat ons het meest is bijgebleven is het “ Museo de las Momias”, een museum vol mummies zoals de naam al zegt.
Dat museum ligt vlakbij de begraafplaats van de stad.
De mummies zijn een apart verhaal. Binnen 5 jaar mummificeert hier elk begraven lichaam vanwege de droge lucht en ook de grond. Die is rijk aan tal van mineralen. Het zijn precies die mineralen die ervoor zorgen dat 1% à 2% van de stoffelijke overschotten in een periode van 5à 6j tot mummies worden omvormd. Dit werd voor het eerst geconstateerd in 1865 toen de eerste lijken werden opgegraven omdat de families de kosten voor het graf niet meer konden betalen en men ruimte wilde creeëren op het kerkhof. De gezichtsuitdrukkingen van sommige mummies waren grotesk en de lichamen zagen er uit als uitgedroogde zakken, waar het lichaamshaar soms nog op te vinden was. Een volledige “ collectie” werd daar tentoongsteld zoals iemand die was doodgestoken, een persoon die was verdronken en een ander die vermoedelijk levend was begraven. Er waren ook een aantal babies te zien, waaronder de kleinste mummie ter wereld: een 6 maanden oude foetus, overleden in de buik van de moeder toen zij stierf.
Dit museum stond en staat nog steeds als het ultieme voorbeeld van de Mexicaanse obsessie voor de dood.



Misschien vinden jullie deze Mexicaanse trip wat te " docerend" , dat is dan zeker niet de bedoeling! Maar ik schrijf hem in de eerste plaats neer voor mezelf en verder voor iedere geïnteresseerde bezoeker!. Ik geloof niet dat ik 2x dezelfde energie zal kunnen opbrengen om dit te doen,( jullie willen niet weten hoeveel tijd er gaat in foto's en dia's bekijken, te selecteren, in te scannen, slides te maken en daar dan nog wat info bijvoegen...) vandaar dat ik het zo uitgebreid mogelijk doe aan de hand van mijn dagboek. Jullie zien hier maar éen 10e van de dia's en foto's die wij toen trokken. Voor ons kinderen en kleinkinderen zijn het ook maar foto's, maar misschien met deze achtergrond, zien ze het zinvolle ervan in om ook de andere foto's een plaats te geven.
Ik hoop dat jullie mij blijven vergezellen? Slaapwel.....



Het leven vergeet wel eens iemand, de dood nooit.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Zon en je hebt zin om te lachen...

Image Hosted by ImageShack.us
 - Patient in een ziekenwagen: Kan ik vooraan zitten, achteraan word ik altijd ziek!

- Koop een microgolfbed dan kan je 8u slapen in 4 minuten!

- Driftkikker: Ik ging hem een trap verkopen maar hij woont op het gelijksvloers!

- Hij vond haar in het begin het einde.

- Waarom gaan de konijntjes zo vroeg naar bed? Ze moeten maar 2 tandjes poetsen.

- Vervelende mannen in het vliegtuig: luchtzakken!

- Iedereen die in telekinese gelooft: " Steek mijn handjes op"!!

- Er zijn 3 soorten mensen: Mensen die kunnen tellen en mensen die niet kunnen tellen!

- Bij telefoon in café:
                   * Ja, hij is hier                    0,25 euro
                   * Hij is net weg                  0,50 euro
              * Hij is hier niet geweest     1 euro
                   * Wie zegt ge madame?      2,50 euro

- Overspel: de verkeerde man op de juiste plaats!

- Het voordeel van slordig zijn, is dat je voortdurend opwindende ontdekkingen doet!

- Dat de benzine duurden wordt, doet mij niets. Ik tank toch altijd voor 25 euro!

- Ik heb stenen in mijn nieren, kalk in mijn beenderen, water in mijn knieën. Het enige wat ik nodig heb is een bouwvergunning!!

- Bibliotheek: Plaats waar je boeken leent die je toch niet leest en daarna vergeet terug te brengen om er dan nog boete voor te betalen.

- België: mooi land maar 't moest overdekt zijn!

- Waren de 3 Koningen getrouwd? Neen , het waren wijzen!

- Hoe heette de zangeres zonder naam nu ook alweer?

- Twee teddybeertjes tegen elkaar: " Je t' aime de pluche en pluche"!!

- Gebuisd? Ja , maar met grote onderscheiding.

- De eerste keer ging het niet. De tweede keer ging het van de eerste keer!


Voilà, is eens iets anders dan door Mexico trekken, maar was vandaag te druk bezig en mijn dagverslag was nog niet helemaal "comme il faut". En dat beetje zon doet wonderen met een mens nietwaar?
.
Humor en geduld zijn de twee kamelen waarmee je elke woestijn door kunt
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:05 6 reacties Reageer op dit bericht

Mexico 11


Eenmaal terug thuis hadden we direct weer het dagelijkse ritme te pakken. Ik profiteerde van de vele uren die ik alleen was om de ervaringen neer te pennen ( en nu kan ik daar volop van profiteren!!) en brieven te schrijven naar de familie. Die brieven vormden stilaan een heel belangrijke schakel tussen ons en het thuisfront. Zowel mijn ouders als die van T. keken er naar uit en waren heel stipt om ze te beantwoorden. Op die manier kreeg ik ook een heel intens contact met mijn schoonouders. T. is geen schrijver en zij waren maar al te blij dat ik daar geen probleem mee had. Zo bleven ze op de hoogte van ons laten en doen hier en ook wij trokken ons op aan hun antwoorden en die van de vrienden en zelfs van mijn ex leerlingen en collega's. Ik heb de Mexicaanse post heel erg gesteund ...:lol: !!!
Intussen kende ik ook stilaan de weg en via mijn Mexicaanse contacten leerde ik hoe mij uit te drukken en waar ik het best ging om inkopen te doen want grote supermarkten hadden we toen nog niet. Er was wel  eentje in opbouw maar dat zou nog een jaar duren vooraleer we daar konden winkelen. Ik kocht dus wat wij nodig hadden op de lokale markten of  bij de kleine buurtwinkeltjes die meestal een ruimte was afgesloten met een poort en niet groter dan 4m op 4m. Het was wel uitkijken geblazen om te voorkomen dat we last kregen van “ la toerista”!!!Vooral T. was daar heel gevoelig voor!
Zo kwam dan onze eerste Mexicaanse Feria aan. Je kan dat vergelijken met een grote kermis hier. Het is éen groot volksfeest met veel folklore , muziek, dans en paardenspektakels. Onze nachtrust werd vaak gestoord door klappende deuren, luidruchtige zangers op straat en toeterende auto’s. Stukken erger dan een “ kermis “ bij ons thuis. Op de slideshow zien jullie hoe prachtig de groepen zich verkleedden. Zelfs kleine kinderen werden in de stoeten opgenomen.



Ook waren er praktisch elke dag stierengevechten.
Daar zijn we dan naar ons eerste stierengevecht gaan zien en het werd ook ons laatste. De sfeer was er, dat wel. Het is ongelooflijk hoe de Mexicanen er in opgaan. Die staan massaal aan de kant van de stier tot het beest erbij neervalt en dan gaat alle lof naar de stierenvechter. Persoonlijk vond ik het maar niets hoe ze die stieren opjutten om ze uiteindelijk te doden. Het arme beest was al ten dode opgeschreven van zodra het in de arena kwam hoe het zich ook weerde! ( best dat Gaia daar niet bestond!!) Ik focuste mij dan ook meer  op de mensen dan op de arena… Het zou bij die ene keer blijven wat stierengevechten betrof!! Not my piece of cake!!!



Een andere festiviteit die ook eigen was aan de Feria waren de Charros. Dat is een kampioenschap paardrijden dat heel opzwepend is. Het was een samenspel van mooie amazones met kleurrijke kleren en macho mannen. ( Hallo ladies!!)
De heren met hun grote sombrero's en hun kleine en gespierde paarden lieten er aan rodeo verwante oefeningen zien. Het festijn duurde een paar dagen waarbij drie equipes tegen elkaar streden. Bij alle onderdelen presenteerden de rijders zich eerst in vol ornaat aan het publiek. Tijdens de wedstrijden klonkt de opzwepende traditionele muziek van de Mariachis en het dragen van een pistool door de cowboys  was voor die gelegenheid toegestaan. Zo'n show werd meestal afgesloten met een volksdans midden de arena.



Het begon ook stilaan warmer te worden , zelfs ’s nachts koelde het niet volledig af. We hadden geen airco daarom maakten we ’s avonds meestal een late wandeling om dan toch in slaap te geraken. Omdat we vreemdelingen waren , werden we wel lastig gevallen door bedelende vrouwen en kinderen. Anna , de hoteleigenares had mij gezegd van niets te geven want dan komen ze plots van alle kanten bedelen en geraak je er niet meer van af!. Het was niet eenvoudig als je bij sommigen de sjofele kleren zag of de handicaps waarmee ze openlijk jouw medelijden opwekten.
Ter gelegenheid van de Feria was het stadshuis van Aguas.  ook te bewonderen ,een pareltje zowel van binnen als van  buiten. Kijk zelf maar.

 

En zo vloog de tijd voorbij.
Intussen waren we al mei en hadden we weer een paar vrije dagen in 't vooruitzicht. Omdat onze mannen veel overuren klopten , spaarden we dagen op om te koppelen aan verlengde weekends zodat we een trip konden meepikken als de gelegenheid zich voordeed want de afstanden waren hier zo groot dat je steeds over een paar dagen moest beschikken.
De volgende uitstap zou  naar Querétaro en Guanajuato zijn.

PS Ja Musje , het bloed kruipt waar het niet lopen kan hé!! Je zal mij wel begrijpen :lol: !!!

Leraren openen de deur, maar je moet zelf binnengaan.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Mexico: Mexico city 3 bis :Het antropologisch museum in MC

Er is nog een lokatie in MC die echt het bezoeken waard is. Dat deden we niet op deze trip want de tijd zat er op maar wel bij onze terugreis naar België. Maar om het plaatje MC af te maken plaats ik het hier.
We zijn  geen verwoede museagangers maar soms “moet” je er wel éentje meepikken en zo is het ook met het “ Museum Nacional de Antropologia” in MC.
Mexico is een land met een grote geschiedenis door zijn verschillende beschavingen van oa de Tolteken tot de Olmeten , de Azteken en de Maya’s om er nog maar een paar te noemen. Allerlei schatten en restanten van deze culturen zijn verzameld in dit museum.

Image Hosted by ImageShack.us

Het museum staat in het park Chapultepec, een immens park met veel water, een dierentuin, overal kraampjes  en heel veel Mexicanen!!
In het park kan je aardig ronddwalen zodat je rap een paar uur onderweg bent voordat je het beroemde museum gelokaliseerd hebt. In het museum kan je ook aardig dwalen, niet verdwalen want het is overzichtelijk opgezet.
Het is een volkenkundig museum waar je de geschiedenis van Mexico kan zien. Het is 350m lang en bestaat uit 2 verdiepingen.
Beneden vind je alles over Meso-Amerika en hun prehistorie.( In het millenium voor Chr. waren vooral de Olmeken aan de macht, daarna de Maya’s gevolgd door de Tolteken en de Azteken. In 1519 vielen de Spaanse “ Conquistadores binnen). Over al die culturen vind je hier iets terug. Bij sommige zalen is er zelfs een buitenruimte voorzien met enorme beelden en reconstructies van huizen.
Boven is gewijd aan de indiaanse culturen van nu met hun fraaie kleding, maskers, aardewerk, muziekinstrumenten, huishoudelijke voorwerpen enz.
Zin om even de sfeer op te snuiven?


. Image Hosted by ImageShack.usWelkom in het museum.



Hier hebben jullie een zicht op keizer Cuauhtémoc, opvolger van Montezuma .

Image Hosted by ImageShack.us Hij  was de laatste Azteekse keizer. Hij verdedigde het Mexico van toen tegen de binnenvallende Spanjaarden rond  1519. Tenochtitlan (= MC) was toen éen van de grootste steden van de wereld, een metropool die de Spanjaarden verbijsterde omwille van zijn indrukwekkende piramides, grote witte paleizen en een gecompliceerd systeem van irrigatie en riolering.

 De volgende afbeelding toont messen van vuursteen die gebruikt werden voor rituele ceremonies.

Image Hosted by ImageShack.us

Hieronder zien jullie de god Xipe Totec en een afgestroopte huid.
De priesters stroopten de huid van mensenoffers af. De vetbolletjes kunnen van de binnenkant van de huid zijn, maar het kunnen ook goudkorrels zijn omdat Xipe Totec de beschermer was van de goudbewerker. Het aantrekken van zo'n gevelde huid stond representatief voor nieuw leven.

 Image Hosted by ImageShack.us

Een heel belangrijk symbool van de oude Mexicaanse cultuur is de “ Zonnesteen”. Hij weegt 24 ton!!  

Image Hosted by ImageShack.us

Dit symbool vindt men overal terug. De steen stelt de zonnegod Tonathuih voor. Op de steen zie je uitbeeldingen van mensenoffers. Hij heeft ook verschillende tekens die telkens jaren aanduiden. Het is dus een soort kalender. De Tolteken hadden 2 soorten jaren in hun dagelijks leven. Een zonnejaar van 365 dagen en een religieus jaar van 260 dagen. Om de 52j viel de loop van die jaren eens samen, daarom vreesden de Azteken om de 52j voor een mogelijke vernietiging van de wereld!


Het volgende is een  kop van een Olmteek
Zij waren de eerste beschaving in Mexico. Het meest bekendste uit hun cultuur zijn wel de grote koppen van basalt die uit éen stuk zijn gehouwen. Die hier op de afbeelding was 2m hoog!! Men vermoedt dat die koppen heersers voorstellen!!

 Image Hosted by ImageShack.us


De volgende afbeelding is een maquette van Tenochtitlan ( voorloper MC) met daarboven de map van hoe de stad er ten tijde van Hernandes Cortés uitzag toen hij in 1519 arriveerde. Tenochtitlan was de hoodstad van de Azteken en lag op een eiland in het meer van Texcoco. Na de overwinning en vernietiging van de stad werd op diezelfde plek het huidige MC gebouwd. Het meer werd in de loop van de tijd gedempt.

  Image Hosted by ImageShack.us

Nu volgt de "zaal  De Mexica” met op de achtergrond de monumenten. De maatschappij van de Azteken werd ook de Mexica genoemd. De elite bestond uit een militaire adel, priesters en rijke handelslieden. Het werk werd verricht door vrije ambachtslieden, arbeiders en slaven.

Image Hosted by ImageShack.us



 
En zo zouden we kunnen doorgaan want dit is nog maar een glimp van wat er allemaal te zien valt.
Tot slot neem ik jullie nog even mee in een slideshow



PS. Huismusje heeft gisteren onder reacties een ludieke versie neergepend op de Popocatepetl. Wil je meezingen , ga dan eens zien!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Mexico 10: Mexico city 3 : De drijvende tuinen


Omdat we  ook nog op zondag in MC waren, profiteerden we ervan om Xochimilco te bezoeken.
Naar het schijn moet je op zondag naar Xochimilco gaan, een voorstad van de "drijvende tuinen" 20 km zuid van Zócalo.
De naam Xochimilco , komt uit het Nahuatl en betekent "plaats van het bloemenveld". Daar liggen de laatste resten van het stelsel van kanalen en ingenieus aangelegde tuinen waarmee ooit het meer van Texcoco doorweven was ( nu is dat meer uitgedroogd ). Het is nu een voorstad van Mexico-city, maar ooit was het niet meer dan een eilandje in de meren (Texcoco) rondom Tenochtitlán. Het is ook opgenomen in Werelderfgoedlijst  van de UNESCO.

Xochimilco op zondag is het hoogtepunt van alle Mexicaanse sentimenten, Más México no hay....(= iets meer Mexicaans bestaat er niet) dit moet je echt meemaken!!!.
Honderden boten, meestal kleurig versierde " Trajineras " (gondels), liggen naast elkaar. Ze hebben allemaal een naam uit bloemen gemaakt. Soms zijn het geschilderde bloemen. Wil je een boot huren voor een speciale gelegenheid dan kan zelfs de naam van de " feesteling" bovenaan de boot met bloemen geschreven worden. Elke Trajinera wordt voortgeboomd door een man met een lange stok. Het zijn niet allemaal toeristen die op de kanalen rondtoeren. Voor de Mexicanen is het een ideale manier om met een feestend gezelschap de namiddag door te brengen. Langs de kanalen staan versierde  huizen of serres vol met rozen. Een wereldje op zichzelf!

Image Hosted by ImageShack.us

Die gondels varen over de kanalen met allerlei Mexicaanse feestvierders, krijsende mariachi bands, fotografen, bloemen stallen, taco bars en grote potten met dampende maïs.

Image Hosted by ImageShack.us

 
Het is er overvol met mensen. Sommigen proberen een boot te krijgen anderen hebben geluk en varen over het water  en weer anderen zijn druk doende jou te overtuigen iets te kopen.

Image Hosted by ImageShack.us

Wil je een serenade, geen probleem er varen verschillende boten met Mariachi aan boord die voor ambiance zorgen.


Image Hosted by ImageShack.us


En zoals jullie hieronder zien, kan je er niet alleen genieten van de natuur en de drukte van de boten, als je honger hebt dan komt er altijd wel een bootje voorbij om de inwendige mens te voldoen. Intussen vonden we die maïskolven al lekker!!


Image Hosted by ImageShack.us


We besloten de dag te eindigen met een wandeling door de verlichte straten van de wereldstad!
De 44 verdiepingen tellende " Torre Latinoamericano"  183m hoog, trok onze aandacht. ( nu zijn er 49 verdiepingen en is de toren zo'n 214m hoog)
De toren is gebouwd tussen 1947 en 1956, in opdracht van verzekeringsmaatschappij "La Latinoamericana Seguros".  Het gebouw is ontworpen in een stijl die doet herinneren aan "The Empire State Building". Het was de eerste wolkenkrabber in Mexico. Op de 41ste verdieping was er een restaurant en op de 42ste had je een panoramauitzicht op de hele stad.
We gingen helemaal tot boven om te  genieten van het grote lichtspel van de wereldstad.  Het was de moeite waard!  Zie voor jezelf.....

Image Hosted by ImageShack.us



Image Hosted by ImageShack.us

We brachten de rest van de avond door in een dancing" Salvacion", ons eerste echte avondje uit sinds we in Mexico waren. Bij een gin coctail geraakten we vlug in go-go stemming. Een mooie afsluiter van een fantastisch weekend. Morgen was het weer back to reality dwz 8u bussen naar Aguascalientes. Maar dit allemaal  nam niemand ons nog af!!!!


PS. Het verwijderen van jouw reactie van gisteren Bojako heeft niets persoonlijks hoor! Het is een klein beetje de schuld van Amor F en een groot beetje mijn schuld. :oops: Was even verstrooid of zouden het de eerste verschijnselen van " Bloggentitis" zijn :shock: ?
 
De beste manier om te betalen voor een mooi moment is te genieten.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 7 reacties Reageer op dit bericht

Mexico 9: Mexico City 2

Vorige nacht even pc-paniek en daardoor een info vergeten. Het gaat over de legende van de Popocatepetl( 5.452m).  Samen met de berg Iztaccihuatl ( 5.286m) ligt de Popocatepetl majestueus ten Oosten van MC. Hun namen verwijzen naar de tragische legende van de mooie prinses Ixtacchuatl (= witte dame) die in de veronderstelling dat haar minaar Popocatepetl (= rokend berg) in een veldslag was gedood, zichzelf uit verdriet vergiftigde. Toen de krijger terugkwam, legde hij haar lichaam op de berg en sprong in de krater. De 3 toppen van de Iztaccihuatl zijn haar hoofd, borsten en knieën.

Image Hosted by ImageShack.us


Nu kunnen we weer verder toeren!

De zaterdagnamiddag trokken we per taxi op zoek naar de piramiden van de zon en de maan. Wat ons daar te wachten stond, was ons enkel bekend uit historische spektakelfilms! We bevonden ons in een indrukwekkende omgeving waar duizenden jaren terug een volk zijn eigen beschaving beleefd had. En hier liepen wij nu, nietig en klein in vergelijking met de enorme overblijfselen van die piramides. Als er iets is wat je gezien moet hebben in de omgeving van Mexico City, is het Teotihuacán, zo'n 50 km noordoost van de stad, plaats van de kolossale piramides van de Zon en Maan. Ik neem jullie even mee.MARAVILLOSO

Teotihuacán
betekent in het Natuatl's (de oorspronkelijke taal)" de stad van de goden, of, nog beter: de stad waar mensen goden worden". Teotihuacán is in de tweede eeuw voor Christus gebouwd. In de toptijd (vijfde eeuw) leefden in deze stad zelfs 200.000 mensen! Het was in die tijd dan ook één van de grootste steden ter wereld en hèt economische, religieuze, culturele en militaire centrum van midden Amerika. Teotihuacán beslaat 21 vierkante kilometers en bestaat uit paleizen, hofpleinen, tempels, etc. In 700 na Christus is de stad verwoest door een invasie van Tolteken( een beschaving die van de tiende tot de twaalfde eeuw een groot deel van Centraal-Mexico domineerde).
De bouw van tempels, monumenten, straten en pleinen van de stad was gebaseerd op de kennis van astronomie. Dit moet één van de meest adembenemende archeologische vindplaatsen van heel Amerika zijn. Je loopt er langs de hoofdstraat , Laan van de Doden genaamd. Je beklimt de Piramide van de Maan  en vervolgens de nog hogere Piramide van de Zon, die qua afmeting te vergelijken is met de piramides van Egypte.

Piramide van de zon.
Op het grondgebied van Teotihuacan staat de Piramide van de Zon , een bouwwerk van 65 meter hoog. Dit werd aanzien als  de  'verzamelplaats van de goden,'. Vroeger was die piramide nog groter. Naar het schijnt stond er een groot standbeeld op de top. Alleen de grote piramide van Giza in Egypte en de piramides van Cholula in Mexico zijn hoger. Om enig idee te geven: bij de bouw werd meer dan drie miljoen ton steen gebruikt, oef!
's Ochtends vroeg hadden we nog veel energie, dus we vlogen er zo bovenop. Tenminste, dat was het plan. Het zal wel aan de ijle lucht van Mexico gelegen hebben dat we de 230 treden niet in één keer haalden zeker ???
De eerste foto geeft een zicht op de piramide van de zon vanaf de piramide van de maan. De weg ernaartoe, de dodenweg,  is een paar km lang, maar zó erg is het toch ook weer niet? Wij hebben de weg helemaal uitgelopen. Hier zien jullie een gedeelte van de laan

Image Hosted by ImageShack.us


Hieronder een closer beeld van de piramide van de zon. en de 230 treden!!!

 Image Hosted by ImageShack.us
 

Image Hosted by ImageShack.us
  
Piramide van de maan.


Een ander bekend bouwwerk in Teotihuacan is de piramide van de Maan. Deze piramide  is waarschijnlijk rond 250 na Christus gebouwd. Opgravingen leverden een tombe met vele grafgiften op. Het is één van de belangrijkste ontdekkingen van de streek.

Image Hosted by ImageShack.us


Image Hosted by ImageShack.us

 Hierboven een gedeeltelijk zicht op de enorme piramiden en bijgebouwen.

Rond de piramiden van de zon en de maan waren ook tempels gebouwd. Een van die tempels was de tempel van Quetzalcoatl die versierd was met


maskers van de gevederde slang. Image Hosted by ImageShack.us

Quetzalcoatl wordt ook als de regengod gezien evenals  Tlaloc (hieronder). Deze god was zeer belangrijk voor de agrarisch
georiënteerde cultuur. Image Hosted by ImageShack.us

Kunnen jullie het begrijpen dat we ons klein en nietig voelden in zo'n panorama!!! Maar ik geniet er nu nog van als ik het terug zie!!!

 
We kunnen de wereld afreizen op zoek naar schoonheid, maar we moeten haar in ons dragen om haar te kunnen vinden.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Mexico 8: Mexico city

Mexico City De geschiedenis van Mexico stad begint in 1325 toen de stad gesticht werd door de Azteken, hoewel het gebied al langer bewoond was. Volgens de legende zou hun stamgod Huitzilopochtli de plaats aanwijzen waar de op dat moment nog nomadische Azteken zich moesten vestigen, door een adelaar op een cactus een slang te laten verslinden. Dit tafereel staat afgebeeld op het wapenschild van de vlag van Mexico.--->

Image Hosted by ImageShack.us
Deze gebeurtenis vond plaats op een eiland in het Texcocomeer, dus daar stichtten de Azteken hun hoofdstad.
Mexico-stad is gebouwd in het dal van Mexico dat langs alle kanten omgeven wordt door vulkanen (waaronder de Popocatépetl). Dit heeft als gevolg dat luchtvervuiling als smog niet weg kan en blijft hangen. Er wordt wel eens gezegd dat een dag lucht inademen in Mexico-stad gelijk staat aan een pak sigaretten roken. Vooral in de wintermaanden, als er koude lucht boven het dal hangt en de lucht uit de stad door (inversie) niet kan opstijgen,

is de lucht erg vervuild. De Popocatépetl.Image Hosted by ImageShack.us
 in de Azteekse en koloniale periode prima zichtbaar, kan  nu door de smog nog zelden vanuit de stad gezien worden. Wij hadden er nog goed zicht op

Image Hosted by ImageShack.us

vanuit het vliegtuig.!
Gelukkig voor ons waren de formaliteiten vlug achter de rug en vanaf vrijdag 12u hadden we de rest van de tijd voor ons. In Mexico verbleef een vrijgezel die samen met T. zijn opleiding had gekregen. Hij nam ons op sleeptouw om zo de belangrijkste plekjes te bezoeken. We bezochten er het grote Olympisch stadium dat twee jaar voordien in gebruik genomen was voor de Olympische Spelen van 1968!
Wat echter een enorme indruk op ons maakte, was de universiteitsbibliotheek met de fraaie in mozaïek opgetrokken muren .


Om te begrijpen moet je op elkaar gelijken, maar om lief te hebben moet je wat verschillen.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

Meer van natoken

↑ Terug naar de berichten