Naar de inhoud

natoken

akke.beakke.be

Archief

Dankbaarheid

Image Hosted by ImageShack.us

Bijna aan het einde van de weg gekomen,
kijk ik nog even om.
Ik aarzel nog vooraleer de hoogste top te bestijgen.
Ik ben weer dat kind dat iets moois verwacht,
als straks het morgenlicht over de heuvels valt.
De blijdschap van de verwachting is te groot voor een mensenhart,
ik ben bevreesd voor een te groot geluk.
Daarom kijk ik nog even om naar het verleden,
niet zonder schroom,
maar met het gevoel dat het leven een boeiend gevecht was
waarvoor ik dankbaar moet zijn,
want het heeft zin gehad.
( Pieter G Buckinx)

Ik botste per toeval op deze bedenking en vond het de moeite om hier neer te zetten want ooit komen we allen aan het einde van de weg ........

Vandaag naar ons ma geweest. Ze doet haar best om op haar eigen benen te staan in de geborgenheid van haar huis, maar het wordt  moeilijk!

Even kijken wie de vorige spreuk vond: Waar het hart vol van is, loopt de mond van over.

Huismusje uiteraard en Amor Fati is er ook altijd bij. Hotlipske en Thea beaamden de spreuk ook, dus  we gaan naar de volgende


V . . R      . . M . N .     .  N     . E     B .  . S      . P . I . . E N!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 01:17 8 reacties Reageer op dit bericht

herinneringen slot


 Ik heb het al gezegd dat mijn grootvader een schat was.  Ik hield ontzettend veel van hem, hij was mijn tweede pa met wie ik een betere band had dan met mijn echte pa die de strenge man was in ons leven, die werkte voor ons maar geen tijd had om met ons te spelen. Hij was een stadsjongen die nu in een dorp op den buiten beland was. Zou hij zich hier ooit echt thuis gevoeld hebben, vraag ik mij nu af??
Mijn grootvader was diegene met wie ik optrok en die mijn kinderfantasieën hielp verwezenlijken.. en toch heb ik hem vaak geplaagd zoals die keer toen hij zijn scheerpotje bijna op zijn hoofd kreeg!!
In die tijd schoren de mannen zich nog met een scheermes maar eerst moesten ze zich goed inzepen. Als ik in de buurt van mijn grootvader kwam ( ik vond het altijd boeiend om hem bezig te zien en keek angstig toe of hij zich niet zou snijden..) kreeg ik altijd een lik van de dikke zeepkwast tegen mijn gezicht. Ik zou het hem dus eens betaald zetten. Daarom vulde ik zijn aluminium bekertje met water en zette het op de buitendeur van de veranda die op een kier stond… Dan was het wachten tot mijn grootvader zou binnenkomen en dan het water op zijn hoofd zou krijgen…. Maar… mijn grootmoeder was de eerste en ze kreeg het water over haar schoon kapsel!!!! Toeval wil dat mijn grootvader het zag gebeuren, hij aan de ene kant van de deur en ik aan de andere kant …Wij konden erom lachen, alleen had ik de verkeerde persoon uitgekozen want mijn grootmoeder vond het alles behalve plezant.We zijn dan alle twee maar een ganse dag uit haar buurt gebleven. Ik vraag me nu nog steeds af of peter ook zo zou gelachen hebben, had hij dat water over zich gekregen???
En toch ik hoop dat hij besefte dat ik enorm van hem hield. Maar toen werd er nog niet zo geknuffeld als nu. Als ik zie welke knuffeldiertjes onze kleinkinderen zijn en hoe we er samen van genieten dan wenste ik maar dat ik met mijn grootvader ook zo vaak geknuffeld had!! Maar verder dan gezellig op zijn schoot zitten en samen kaart leggen ging de intimiteit niet..
Dat ik nu van muziek houd en mezelf erop betrap dat ik loop te zingen of te neurieën dank ik aan ons ma. Hoewel ze het niet gemakkelijk had als werkende vrouw met 4 kinderen die 6 tot 10 jaar verschilden in leeftijd, heb ik haar altijd weten zingen. Die oude schlagers van toen kennen we alle 4 nog en die hebben bij familiebijeenkomsten  vaak tot hilarische samengezangen geleid!!! De onderwerpen van de schlagers toen waren meestal alledaagse gebeurtenissen, meisjes die hun lange haren afknipten ( een schande), vergaan van schepen, een moord enz
Trouwens mijn eerste “publieke” optreden was ook met een liedje. Telkens als we met vrienden , familie of buren bijeenkwamen, werd ik boven op een tafel gezet om als 3 jarige “ Aan het strand stil en verlaten” te zingen.. Ik heb er veel chokoladerepen aan overgehouden….
Mijn grootouders hadden ook een radio met platendraaier  waar je 10, 78 toerenplaten ineens kon opleggen. Als we moesten meehelpen met het aannaaien van knopen  dan kon ik me enkel met het rotjobke verzoenen als de platen van Mario Lanza of Rudy Schuricke of operette muziek gespeeld werden .Ik hield van die muziek en dan neurieden we allemaal mee, een vergane herinnering die me nu wat weemoedig maakt.
In onze buurt was er ook een boerderij. Daar gingen we regelmatig verse melk halen of zelfgemaakte boter. Dat was toen nog eens melk!!. Als je die gekookt had dan lag er een dik vel room op de melk en daarvoor maakten we toen ruzie zodat we om beurt het vel kregen om op te eten. Zalig, zou ik het nu nog lusten???… Wedden van wel maar waar vind je dat nog???
W gingen  die melk gaan halen in een grote kan. Langs de boomgaard en de akkers hadden wij een prive wegje tot aan de boerderij. In de zomer was het wel eng om ’s avonds langs de tarwevelden naar de boerderij te gaan. Dan zette ik het meestal op een lopen in het doorgaan want wie weet wat er allemaal uit die graanvelden kon tevoorschijn komen!!! Het terugkeren ging langzamer want met een volle kan lukte het lopen niet. Meestal nam ik dan een zaklamp mee en … die diende meer om achter mij te lichten dan voor mij!! Waarom ik dacht dat het “ gevaar” van achteren kon komen ipv van vooraan is mij niet duidelijk, haha. Niet dat ik zo’n bang ding was maar als ik al eens iets uitgestoken had, zei mijn grootvader altijd dat “ Pietje beu !!” mij zou komen pakken en waar kon die zich beter verschuilen dan in de korenvelden!!....
Ik heb al gezegd dat ons graan gedorst werd met dat van de boer. Zo’n dorsmachine lokte meestal veel kijkers want dat was toen een hele “ renovatie”.
Ik heb de boer nog weten dorsen met dorsvlegels. Het was boeiend om die mannen bezig te zien. Meestal stonden ze met 4 gespierde bonken in een bloot bovenlijf te kloppen op het graan op de grond maar dan in een ritme waarin ieder na elkaar aan de beurt kwam. Nooit sloegen ze verkeerd of raakten ze mekaar, de harmonie waarmee ze dat werk deden ..daar heb ik uren staan naar kijken. Tot de machine haar  intrede deed. Dan kwam de ganse buurt kijken. De strohalmen gingen er langs boven in, het graan werd in zakken opgevangen , het kaf werd op een hoop gespoten en de rest van het stro werd tot pakken gebonden. Een wonder was dat toen en welk een tijd werd er uitgespaard voor de boer. Wij als kinderen stonden dan in die stapel kaf te springen tot we overal vol zaten van dat zootje . Het kroop in ons oren, onze neus, onze schoenen ( ben er ooit eens één in verloren!!) en in ons broekje. Toen kon je als kind nog onbezorgd je kleren uittrekken om je van het kaf te ontdoen. De groten lachte erom en deden verder en wij vonden het zalig om in ons blootje in het kaf te ravotten. Waar kan dat nu nog zonder dat er “ problemen” van komen????
Het was ook op die boerderij dat we zagen hoe de koeien gemolken werden. Als we te dicht in de buurt van de koe of de boer kwamen dan spoot hij met de speen een straal melk naar ons tot we het uitgierden van het lachen. Ik was regelmatig op de boerderij want er woonde daar een dochtertje van mijn leeftijd .Daarom mocht ik af en toe mee met boer en kar naar het veld . We waren nogal wat fier toen we naast de boer op de kar mochten zitten en heel soms de teugels van het paard mochten vasthouden. Dat was een hele eer!!!!
Ook de grachten rond de weiden boden een zee aan verrassingen. Wij zochten er dikkopjes ( kikkers in spé) en probeerden die in bokalen op te kweken,  we legden hindernissen aan in de gracht om zo de scheepvaart ( van onze papieren bootjes) wat spannender te maken.
De hagen rond de tuinen waren ook niet veilig voor ons. In de meimaand stonden wij vroeger op om “ meikevers” te vangen. Ze hadden allemaal een naam volgens hun uitzicht en kleur. We staken ze dan in luciferdoosjes met een groen blaadje erbij om ze dan op de gepaste tijd met een draad aan hun pootje te laten rondvliegen en te genieten van hun zoemend geluid (eigenlijk wel erg voor het beestje en we zouden nu zeker Gaja op de hals krijgen!!) Nu gaan de kinderen lopen als ze al in de verte een kever bespeuren!!!
Op zo'n 300m van thuis was er ook een bos en daar gingen we  braambessen plukken. Als kind stak ik die in de zakjes van mijn short. Wist ik veel dat die plekken er nooit meer uitgingen!! Later werden wij met een emmertje het bos ingestuurd. Die bessen samen met rabarber leverden zalige confituur op.
Maar de afsluiter van de dag was ’s avonds als wij in “ het bad” moesten. Wij hadden toen nog geen badkamer dus stond er overdag een groot, gegalvaniseerd  ( dank voor de tip Amor Fati)    “ bassin” met water gevuld op te warmen in de zon. Mijn oudste zus moest niet elke dag in het bad, een rap “ kattenwasje” volstond bij haar. Bij mij was het altijd een serieuze schrobbeurt met overtollig wat zeep erbij die dan nog eens behoorlijk in de ogen prikte ,maar daarna blonk ik gelijk een spiegel…
Nu lijkt het wel of wij enkel in de zomerperiode buiten speelden. Ook de winter had zijn charme, maar de dagen waren dan veel te kort om na school nog te ravotten, tenzij in de weekends en de winter vakanties. Wij hebben gegleden en geschaatst op bevroren grachten en overgelopen weiden. Sneeuwmannen gemaakt die groter waren dan wijzelf ( met hulp van wie anders dan peter!!) En zo kan ik nog dagen verder gaan, want de herinneringen blijven maar boven komen. Als ik het zo allemaal bekijk dan heb ik een prachtige, gelukkige kindertijd gehad. Ik was zo’n beetje een kleine Pallieter die leefde van de dag in de openheid van de natuur!
Begrijpen jullie nu dat die kostschool een serieuze beknotting was van mijn vrijheid en dat ik mij in het begin voelde als een vogeltje waarvan men de vleugeltjes afgeknipt had.. tenzij jullie ook vinden dat er wat moest gedaan worden om van die “ kwajongen “ een deftig meisje te maken ???
Of ze daarin geslaagd zijn, laat ik in het midden. .
Herinneringen , een ode aan mijn lieve grootvader.

Wie heeft er zijn beste beentje voorgezet?
Huismusje natuurlijk en Amor Fati en Stupido. Cientje, Hotlips en Bojako zetten ook hun beste beentje voor.

Gaan ze met het volgende ook akkoord?

W . . R     . . T     . A . T      V . .       . A N     I . ,  . O O . .     . E     M . . D     V . .     . V . R!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

Daar gaat niets boven....

Image Hosted by ImageShack.us
Het viel dan uiteindelijk nog mee met het weer.
In de voormiddag kregen we een flinke regenbui maar daarna bleef het droog en de temperatuur viel best mee. We besloten dan toch  maar om dat  glaasje op de jarigen buiten te drinken.
De twee kleinzoontjes hadden mekaar direkt gevonden tot grote frustratie van grote zus die anders de speelkameraad is van broerlief. De tweeling peddelde op hun  trapfietsjes rustig achter de oudsten  en de jongste liet even horen dat ze er ook nog was maar was daarna uitgeteld en deed een dutje. Het was druk maar voor geen geld wil je dat missen. Onze tuin echoode weer  van kinderstemmetjes en hun gejoel en gelach ( soms geween als ze weer eens te ontstuimig  waren).
Opa was druk in de weer met het vuur en de BBQ, oma pendelde tussen de groten en de kleinen en de mama's en papa's hadden ondereen heel wat te vertellen, een gezellige drukte dus. We hebben wel wijselijk binnen gegeten om niet verrast te worden.
Terwijl we knusjes  aan tafel zaten, zei de oudste kleinzoon opeens:
" Oma, jij bent de liefste oma van heel de wereld!". Mijn tikkertje sloeg een slag over bij zoveel kinderliefde.
" Dat vindt oma heel lief jongen", zei ik  " en je krijgt van mij een dikke knuffel"!
" En ook een ijsje oma?..... Die lieve kinderlijke spontaniteit ontlokte hier wel gelach, maar we begrepen mekaar de kleinzoon en ik!
Wij hebben hier " de hongerigen gespijzigd en de " dorstigen gelaafd"!! en  toen ze later op de avond éen na een terug vertrokken ,werd er flink wat afgeknuffeld.
Wij kunnen weer een hele tijd teren op al die zachte kusjes en lieve knuffels van kleine armpjes rond de nek.
Slaapwel en tot de volgende keer en 5 paar kinderarmpjes wuifden tot ze ons niet meer zagen. Moe? Ja, maar daar gaat niets boven.


 Weinig zoeklustigen die " Door het oog van de naald kruipen", maar Amor Fati en Hotlipske geven niet op!!

Misschien doen er meer het volgende:

Z I . .     . E . T E      . E E .T . E      V . . R . E . T. E . .
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:07 6 reacties Reageer op dit bericht

herinneringen 3

Zoals gezegd, mijn leven speelde zich buiten af waar er zoveel te beleven viel. En omdat ik niet kon stilzitten ( nu zouden ze van mij een ADHDertje gemaakt hebben) liep dat spelen niet altijd goed af, maar dat hoort er dan bij zeker?
Ik had een fiets gekregen zo éen met trappers die bleven draaien ( met een vaste pion zeiden we toen!!). Dus vonden we daar niets beter op dan met het ene been op een van de trappers te staan en dan zo op en neer te bewegen zonder de ander trapper aan te raken. Hopelijk volgen jullie. Om je evenwicht niet te verliezen moest je daarvoor wel snelheid hebben. Dus toen ik op zekere dag weer aan het racen was , miste ik de bocht en kwam pardoes in de gracht terecht en botste met mijn hoofd op de stenen afboording van de tuin aan de andere kant van de gracht. Gevolg een groot gat in mijn voorhoofd , zes haakjes erin ( toen werd zo’n wonde nog niet genaaid) en for ever and ever een litteken op mij voorfaçade……
Je zou denken dat ik het daarna wat rustiger zou doen maar neen hoor diezelfde zomer , ik had een short aan en een bloesje, ben ik in volle vaart terug in een gracht maar nu met  hoge netels gevallen. Ik kan je verzekeren dat dit niet de plezantste ervaring was. Ik stond zo onder “de bobbels” en verging zo van de jeuk dat ik ’s avond met wat koorts vroeg het bed invloog.
Als driejarige was ik eens mijn zus gevolgd. Zij stond te kijken naar de buurjongens die in de gracht kikkers probeerden te vangen. Hoe het gebeurd is, weet ik niet maar blijkbaar stond ik opeens ook in die gracht maar dan in de rioolpijp die de twee kanten van de weg verbond Om de een of ander reden kon ik noch vooruit noch achteruit en viel ik steeds in de modder. Het was  een buurman  die de kinderen hoorde roepen en toesnelde. Hij heeft me uit die netelige situatie gered.. Het schijnt dat enkel mijn ogen nog wit waren en al de rest onder de modder zat. Toen hij mij dan bij ons ma “ deponeerde” was zij natuurlijk verschrikkelijk geschrokken maar toen ze zag dat alles ok was kreeg ze ter plaatse een lachbui …zo komisch moet ik eruit gezien hebben. (Mijn grootvader begreep maar niet waarom ons ma zo lachtte). Maar het  had anders kunnen uitdraaien en dan zat ik hier wellicht niet alles opnieuw te beleven .Maar dat alles nam niet weg dat ons pa mijn poepeke ’s avonds eens goed verwarmde…..
Waarom ik dat allemaal vertel… omdat de kinderen van vandaag met al hun gesofistikeerd speelgoed in mijn ogen niet altijd beter af zijn. Ik moet zeker niet terugkomen om te spelen…..
De zomers waren een droomspeeltuin.. Als het te heet was kon ik uren onder een boom zitten met een boek en een rabarber in de hand en dan maar smullen ( was nog goed voor de dorst ook!! )
De weiden gaven ons de ruimte om te voetballen en geloof mij ik deed niet onder voor de jongens.
De lege akkervelden waren onze reuzezandbak waar we naar hartewens in bouwden en konden crossen. De bomen, vooral de wilgen rond de weide, waren onze wigwam waarin we als volbloed indianen huisden. Met een pluim van de kippen van de buren in ons haar en strepen van rood krijt op ons gezicht waren we echte indiaantjes. We ,dat was ons clubje, 4 meisjes en 3 jongens. Er was er altijd wel eentje met een lumineus idee.
Ooit waren we aan het voetballen op een  patattenveld  toen de bal in de weide ernaast vloog. Geen probleem ik zou die wel halen de koeien stonden toch rustig te grazen!!,. Dus dook ik onder "de pinnekes draad "op zoek naar de bal tot ik opeens geroep hoorde: “ Pas op een stier”!!
Nooit ben ik zo snel uit een weide gevlucht en heb ik het record van onder de pinnekensdraad duiken zeker gebroken. We hadden de bal terug maar ik bleef achter met een ferme haak in mijn broek, een serieuze schram op mijn arm en been, mijn sandaaltjes en voeten onder de koeiendrek, maar … de stier was te laat… Dat was echter zo’n serieuze adrenalinestoot geweest dat ik in ’t vervolg twee keer uitkeek vooraleer ik de weide indook!!!!
Naast de boomgaard waar ik soms zat te lezen ,was een andere geliefdkoosde plek  de tarwe- opper van mijn grootvader.
Elk jaar werd er tarwe gezaaid en als het oogsttijd was dan maaide mijn grootvader met een zeis de tarwe en bonden mijn grootmoeder , ons ma en mijn grootvader de tarwe tot bundels. Die werden dan in kegelvorm te drogen gezet en later gestapeld in afwachting dat een ” dorsmachine” naar een boerderij in de buurt kwam die dan ook ons graan mee verwerkte.
Als het te heet was om te ravotten of ik wilde even wegdromen dan ging ik boven op de opper liggen ( nu ik eraan denk niet zonder gevaar stel dat die omver viel !!) en dan maar staren naar de staalblauwe lucht of figuren zoeken in de wolken… Dat heeft me als kind altijd gefascineerd.Wat je daar allemaal in zag!!
Toen kwam de tijd dat ik niet meer naar de wolken keek wegens te druk en .. nu betrap ik mezelf erop dat ik weer aan het zoeken ben naar figuren in de schuivende wolkenmassa. Het is zalig om samen met de kleinzoon of - dochter de verbeelding los te laten!!Een aanrader!!
Nu de oplossing van het spreekwoord.
Amor Fati gaf weer een sprekend beeld van het spreekwoord : Zich voelen al een vis op het droge
Huismusje, Stupido en Hotlipske wisten het ook en Bojako zorgde voor een goeie variant!!

Maar vinden jullie ook het volgende?
D . . R     . E .    . . G      . A .     . E     N . . L .      K . . I . E .
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

herinnering 2


Zoals al gezegd  verkoos en verkies ik  nog steeds  de buitenlucht. Dat ravotten liet natuurlijk zijn sporen na.
Het was zelfs zo erg dat klanten tegen ons ma zegden dat ze niet meer zo fier was met haar jongste als met de oudste. Ons ma vond  probeerde uit te leggen hoe de vork aan de steel zat en dat het niet aan haar lag…
’s Morgens trokken  we beiden  nette kleren aan.Tegen  ’s avonds zag mijn zus er nog even proper uit, ikzelf … zag er tegen de middag al zwart  uit of onder de schrammen van tussen de braambessen struiken te zitten of ergens in te vallen …!!!! Mijn haren hingen dan meestal verward langs mijn gezicht en mijn strikjes zagen er niet uit. Ik had eigenlijk liever twee gevlochten staartjes zonder strikjes want die dienden toch maar om door de jongens opengetrokken te worden!!!( Maar mijn zus speelde niet met jongens.)
Het was dan ook niet moeilijk dat ik als klein kind van sinterklaas een zwarte satijnen “ barbeteuse” kreeg ( klinkt dat satijn vertouwd Pazke?) dan was dat minder snel vuil……Vraag me niet naar de precieze naam voor dat ding het was zo’n "poefbroekje " met borstlapje eraan voor kleintjes…
Alleen op zondagvoormiddag mocht ik niet buiten spelen. Dan moest ik er netjes uitzien want dat was een super drukke dag bij ons.
Wij woonden naast mijn grootouders. De twee huizen waren met veranda’s achteraan met elkaar verbonden en de tussendeur stond meestal open. We liepen dus steeds van het ene huis in het andere temeer omdat mijn ma haar kapsterssalon altijd in haar ouderlijke thuis gebleven is. Mijn grootouders en ons ma hadden het op zondag steeds druk met mensen die  naar de hoogmis gingen en vooraf nog even een boodschappenlijstje binnenbrachten. Na de mis zouden ze dan de voorraad voor een ganse week afhalen! Ook voor ons ma was de zondagvoormiddag heel druk, want de vrouwtjes wilden nog rap even gekapt worden om dan in de namiddag te kunnen flaneren.!!
Daarom werden we nogal jong ingeschakeld om mee te helpen in de winkel. Dat vond ik niet erg ,eerder plezant.
Aan de kaasmachine of afwegen van eten mocht ik niet komen wegens te jong. Mijn zus die 6 jaar ouder was wel, maar er bleef genoeg te doen dat wel mocht. Vooral snoep verkopen was mijn favoriete ding. 4 snoepjes in het zakje , éen in het mondje….. Ik volg Ludovicus met zijn snoepenverhaal goed hoor, ik heb me er ook vaak aan bezondigd. Zo had ik dan weer iets om te gaan biechten!!!!!
Ik wist ook wanneer ik  in de winkel moest zijn. We hadden een goede timing wanneer de mis uit was en hoelang het dan nog zou duren voor de kerkgangers terug waren om hun bestelling op te halen. Sommigen waren  op zondag heel royaal vooral de mannen als ze eerst nog snel een pintje gedronken hadden en soms gaven ze een “halve frank” omdat we hielpen om de zakken op de fiets of éen enkele keer in de auto te laden. Dus was het vechten om de juiste personen te bedienen!!!! Want zoals iedereen weet zakgeld was een luxe in die tijd.
Maar wij hadden nog een kans om dat zakgeld aan te dikken.
Wanneer de schoolreis in het vooruitzicht was, kregen wij van ons grootmoeder  5 centiemen  voor elke knoop die we aannaaiden aan de kleren die ze gemaakt had. We hielden daar dus rekening mee om de weken ervoor niet te ijverig te zijn zodat we op het einde nog heel wat te naaien hadden en zo wat bijverdienden voor de schoolreis.( want veel zakgeld kregen we niet mee).
Werken was bij ons schering en inslag ,ik heb het nooit anders geweten. Er viel altijd wel wat te doen.
Mijn grootouders hadden rond hun huis twee behoorlijke stukken grond liggen. Op het ene stuk werden aardappelen gekweekt , op het ander tarwe en op een zijperceel groenten. Omdat ik toch altijd buiten was , werd ik veel ingeschakeld om mee te helpen. Mijn oudere zus, de poppemie, was wellicht slimmer , die maakte zich nooit vuil en moest dan ook niet meehelpen, ze zou wel naaien of braafjes binnen bezig zijn en boeken lezen.
Ikzelf heb ook boeken verslonden maar dan meestal ’s avonds juist voor we gingen slapen, dan viel ik stil in een hoekje en hoorden noch zagen ze me!!!
In de zomer mochten we in bed nog altijd wat blijven lezen met ons raam open zodat de kamer opfriste. Als ik kattenkwaad uitgehaald had, dan was de ergste straf naar bed zonder boek en rolluiken naar beneden.
Maar in de zomer lag het lezen een beetje stil. In de winterperiode haalde ik ruimschoots mijn schade in. Trouwens de dorpsbibliotheek kon toch mij tempo van lezen niet volgen. Binnen de kortste keren waren al de nieuwe kinder- en jeugdboeken verslonden
’s Zomers zaten mijn ouders en de buren vaak gezellig buiten te praten of een kaartje te leggen. Daar werden dan moppen verteld of andere verhalen die niet voor kinderoortjes bestemd waren. Vaak zat ik dan met de rolluiken op kiertjes te luisteren of ik iets kon opvangen, tot ze beneden plots  in de gaten hadden dat daarboven iemand “ luistervinkje speelde. Dan kwam ons pa naar boven en kon ik niet snel genoeg in bed duiken en doen alsof ik sliep…Zou hij het nooit doorgehad hebben??? Ik denk het wel want aan zijn strenge ogen ontsnapte niets maar soms liet hij het niet blijken.

Maar ik had het over het meehelpen met mijn grootvader. Ik heb patatten geraapt tot ze me de oren uitkwamen.Tegen de tijd dat wij opstonden , had mijn grootvader al voor hij naar het werk vertrok zo’n 10tal rijen patatten uitgedaan ( van zo'n 15m lang)en die moesten opgeraapt worden voor we mochten spelen. . En het was niet zomaar rapen. Neen de grote moesten in de ene mand de kleintjes in de andere en de patatten die gestoken waren door de riek in de emmer…. Als kind is het eerst plezant maar na een tijdje hangt dat rapen je de voeten uit!!! Wij begonnen vaak met twee te rapen maar na een smoes was mijn zus riebedebie en kon ik het verder alleen klaren. Gelukkig had ik veel speelkamaraadjes die wel af en toe meehielpen zodat ik vlugger kon meespelen. Maar ja, na een tijdje waren ze dat ook beu….
Ooit ben ik eens zo kwaad geweest dat ik niet mocht gaan spelen maar eerst moest rapen dat ik over de middag en put maakte en daar loof op legde. Dus toen mijn grootvader , de riek op de schouder en de klak op het hoofd met grote “klompenstappen” in de namiddag het land weer opstapte, hoorde ik daar plots een litanie die niet voor kinderoortjes bestemd was want de arme mag lag met de neus op de grond, de klak een paar meter verder , de klompen in de put en de riek (gelukkig) naast hem!!! Geen zicht maar lang heeft mijn lachen niet geduurd. Ik denk dat dit de enige keer geweest is dat ik het op een lopen gezet heb met mijn grootvader achter mij aan. Hij was nochtans een koekengoede man , had altijd een karamel of snoep op zak en we mochten er altijd eentje hebben. Hij was het die onze schommels aan de boomtakken hing en onze vliegers maakte of onze bikkels uit de fietsenketting haalde, of onze fiets repareerde, en toch …. “Bad me” ,ik heb hem zo vaak geplaagd. Lieve, arme peter, maar ik was ook steeds bij en rond hem. Ik was de kleinzoon die ze niet hadden ( ons pa was er nochtans heilig van overtuigd dat ik een zoon zou worden voortgaande op de voetbalmatchen die ik speelde in ons ma’s buik). Ik haalde dan ook de streken uit die ze van zo’n manneke hadden kunnen verwachten!!!!
Daardoor had ik dan ook een totaal andere band met hem dan met mijn grootmoeder. Die wilde van mij teveel een “meisje” maken dat er altijd netjes bijliep en schoon in huis bleef en waar je mee kon pronken in de winkel of in het kapperssalon zoals ze met mijn zus deed. Mijn zus was er wel bij toen als afsluiter van de “patattenoogst” mijn grootmoeder ’s avonds op de “ buizestoof” ofte de Leuvense stoof pannenkoeken bakte. Hoge stapels lagen dan op ons te wachten en bij de geur alleen al kwijlde je weg!!! Dat was het moment dat ik mij terug met die patattenbedoening kon verzoenen. Meestal kwamen dan de vriendjes en vriendinnetjes die af en toe meegeholpen hadden mee eten , vandaar dat meter zo’g grote stapels moest bakken. Wij aten die pannenkoeken dan met boter en veel bruine suiker of van die donkere zoete stroop erop. Ik lik nu nog mijn vingers af als ik eraan denk. Lichtmis was ook zo’n moment van pannenkoekenbak, dus niet alleen de zomer was culinair een  hoogtepunt  voor ons kinderen.
( wordt vervolgd)
< body>
En nu ons spreekwoord:
Amor Fati en Huismusje hadden het spreekwoord gezien: De poten onder iemands stoel zagen .
We voegen er nog eentje aan toe:
Z . C .    V . . L . N    . L .    E . .    V . .    . .     H . T      . . O G . !
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:13 6 reacties Reageer op dit bericht

Herinneringen 1


Het was mij het dagje wel vandaag.
Vanmorgen rap nog iets gebakken om de laatste cursusles te kunnen afsluiten bij een tasje koffie of thee en natuurlijk een gebak. In de namiddag dan de cursus en als ik terug thuis kwam rond 17 u nog rap de laatste plankjes afschuren want ik haat het als een werk half gedaan blijft liggen. Ik heb precies geteld 109 plankjes geschuurd. :twisted:
 "Waarom dat nu allemaal vandaag moest" , vroeg mijn ventje... Kent hij mij dan nog niet na al die jaren?? Als ik aan iets begint, dat is het " vollen bak". Zo was het vroeger als kind ook en dat bracht mij bij mijn kinderjaren.

Herinneringen!!
We spreken zo gemakkelijk van schatten op zolder maar heb je er ooit al eens bij stil gestaan dat er ook schatten in de kelder kunnen verstopt zitten?
 Ik weet het,dat is nu niet bepaald de gezelligste plaats om te blijven hangen maar de ervaring leerde ons dat je daar ook soms rariteiten kan terugvinden!!
Bij mijn schoonouders hebben we bij het opruimen van het huis  in de kelder 4 piepschuimen koppen gevonden die mijn schoonvader gebruikte om zijn haarstukjes op te verluchten!! Het leidde tot hilarische toestanden  want elke kop kreeg een naam en ze bleven maar komen….
Ook aan de weckpotten kwam maar geen einde. Ze stonden langs alle kanten vol of leeg en brachten de  herinnering boven aan al het lekkers dat er toen in bewaard werd.
Hoe het komt dat ik daar nu aan denk, weet ik ook niet. We zeggen steeds tegen de kinderen, je moet niet blijven stilstaan bij het verleden maar vooruit kijken. Waarom blik ik nu  zelf  terug  in het verleden? Misschien omdat te ver vooruit denken wat afschrikt, want ouder worden kan soms onaangename verrassingen in petto hebben.
Toen ik een tijd terug mijn lagere schooljaren herbeleefde, kwamen zoveel andere vergeten herinneringen terug boven.
Wat heb ik toch  heerlijke kinderjaren gehad. Als ik nu de kinderen bezig zie met hun technische vernufjes en speeltjes, dan vind ik het zo spijtig dat er zoveel uit onze tijd verloren  gegaan is.
 “ Buiten”  dat was onze speeltuin en daar vind ik tot op heden nog het best “mijn draai”.
Steek mij niet in de stad ik zou er niet aarden. Uiteraard geldt dat niet voor iedereen maar de stad met zijn drukte en gebrek aan ruimte is niet aan mij besteed. Als kind leefde ik buiten, op straat, langs de velden en in de bomen.
Mijn grootouders hadden een grote boomgaard met veel fruitbomen. Elke zomer zat ik met mijn grootvader ergens op de takken fruit te plukken. Je wil de emmers kersen, pruimen, appelen en peren die ik geplukt heb niet tellen. Maar dat was geen straf, het was zalig daar op een van die stevige takken te zitten turen met een sappige peer of pruim in de hand of met de kersen die aan mijn oor bengelden en waarvan er voor elk handvol in de emmer een paar in de mond verdwenen!!! In de bomen klimmen en van daaruit de " wereld" beleven en gadeslaan, dat was éen van mijn lievelingsspelletjes.En als er dan nog eens volop fruit in de buurt was......
 Bij ons thuis was de zomertijd een heel drukke tijd. Er werd dan volop fruit en groenten ingelegd in “steriliseerpotten.”( weckpotten ).
 Mijn grootouders kweekten ook elk jaar een varkentje en dat werd dan “ten gepaste tijde” geslacht en daarvan werden dan hespen gerookt en paté gemaakt en worst gedraaid en vooral “ kop” , hoofdvlees heet dat bij ons, gemaakt. Daarvoor werd eerst het vlees in stukken gesneden, dan moest het van de benen gehaald worden en daarna gekookt. Daar werd dan vleesgelei bijgevoegd om alles samen te houden en alles  werd dan in grote, glazen potten gesteriliseerd. Dat was vlees om je duimen van af te likken en dat samen met kleine aardappels in hun “ frakske” gekookt … heerlijk was dat.
We hadden ook van die grote stenen kruiken  daar werd dan spek in gepekeld. Bloedworst werd door de slager gemaakt. Ik heb gans dat proces meegemaakt , een unieke herinnering en drukke tijden…..
Dat brengt mij bij wat  mijn grootmoeder ooit vertelde.
Gedurende de oorlog werd veel vlees in stenen potten "opgelegd".Frigo's bestonden toen nog niet. Ooit moesten ze schuilen bij een bomaanval in de tweede wereldoorlog. Ze waren met zijn allen in de kelder gevlucht. Bleek achteraf dat éen van de vrouwen juist op dat moment ongesteld was ;;… Gevolg al de stenen potten met opgelegd vlees waren slecht!!!
Een fabeltje?? Neen hoor. Ik heb het ook aan de lijve ondervonden dat die bepaalde periode van de maand een mens soms parten kan spelen. Je moest me dan niet vragen om mayonaise te maken.
Ooit had ik een buurvrouw in het buitenland die dat maar flauwe praat vond .
“OK,” zei ik “de eerst volgende keer dat het zover is, maak jij mayonaise en ik zal erbij komen, we zullen zien”!
Dat  hebben we dan ook  uitgeprobeerd. Ze was volop bezig om een mooie, gladde mayonaise te maken tot ik erbij kwam . Nog geen minuut later begon dat brijtje te schiften en vloog ik terug buiten. Wat moest bewezen worden!!!! :lol:
Mijn grootouders hadden een winkel, deels kruidenierszaak en deels kleerwinkel… Een rare combinatie???? Mijn grootmoeder was nogal handig met naald en draad en had zo al eens voor klanten iets gerepareerd en van ’t een kwam het andere en zo begon ze alledaagse kleren te maken. Toen we klein waren en ons ma druk bezig was ( kapster) werden mijn oudere zus en ik bij grootmoeder boven op de tafel gezet met een lapje om ons bezig te houden. Mijn oudste zus kon daar uren zitten, mij hebben ze er twee keer opgezet en twee keer donderde ik binnen de kortste keren naar beneden…..Gevolg ik mocht weer lekker rondlopen :lol: . Stilzitten was dus niet aan mij besteed en is dat nog steeds niet hahaha!!!( wordt vervolgd)

En als afsluiter wisten Huismusje, Amor Fati en Hotlips dat : De liefde niet van éen kant kan
 komen.
Het volgende kan je best niet letterlijk uitvoeren.!

D E      . . T . N     O . . E .      I . . A N . .      . T O . L     .  A G . . !

Het volgende kan je best niet letterlijk opnemen!!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

even uittesten


Image Hosted by ImageShack.us

Kreeg van Ludovikus een tip om alles mooi onder elkaar te zetten zodat ik in de toekomst een deftige reactie kan geven bij Bojako en dat moet ik natuurlijk uittesten. Daarom vandaag een relaasje in puntjes!!!! " Heb vandaag nog maar weer eens plankjes geschuurd.
Omdat het niet vooruit ging, hebben we een schuurmachientje ingeschakeld.
Mijn vingertjes kunnen nu eindelijk wat gespaard worden.
Nu geen zere vingertjes meer maar ik vrees dat ik "forsballen" krijg want er moet nogal wat kracht gezet worden op dat ding, is geen strijkijzer zei Tony toen ik met een gentle touch begon!!:lol: Nog 25 plankjes te doen en dan kan ik sappen.
Straks even checken of dit experiment hier geslaagd is;

Om af te sluiten nog iets proberen

Van een knappe tafel kan je niet eten
Dat hadden  Bojako en Musje direct gezien al verkozen ze "schone" , maar what's in a word...
Amor Fati en Thea wisten het ook en een nieuwkomer Stupido gokte ook correct. Even verwarring bij de laatste reactie, ik vermoed van Lipske ( ze gokte ook op schoon :lol: ) maar onder de reactie stond " geschreven door Stupido"., en die had pas gereageerd. Wie was het nu? Nu gaan we naar het  volgend spreekwoord.
Rara. Een waarheid als een koe!

D .      L. . . . E      . A .     . I E .      . A .      E .  .      K . . .       K .  . E . !!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:03 5 reacties Reageer op dit bericht

ben moe....


Image Hosted by ImageShack.us

Zo ongeveer zat ik er vanavond bij:!: . Weer teveel hooi op mijn vork willen nemen.
Na het bezoek van de kindjes twee weken na elkaar, moesten de ramen dringend een beurt krijgen. Ze zijn wel schattig die vingertjes en die snoetjes maar niet op de vensters!!!
Ik had gisterenavond al rabarber met gedroogde abrikozen en sinaasappelreepjes ( pel) op suiker klaar gezet om de eerste confituur te maken...Dus dat stond ook nog te wachten. Ventje reed intussen onze gazon af maar de voorkant is voor mij omwille van de bloemenstruiken( als er dan een tak je af is heeft biebie het gedaan!!.) Kwam datzelfde ventje ook nog met het idee om de plankjes van de buitenluifel opnieuw te sappen. Die waren eraf genomen omwille van het plaatsen van een zonnescherm.  Maar eerst moesten die geschuurd worden. Zo'n kleine 100 plankjes van 1m lang afschuren,  begin er maar aan!!. Het was dus een jobke voor ons beiden en nu heb ik bijna geen vingertjes meer om te typen. En ze zijn nog niet allemaal geschuurd :evil:
Wat een moeder lijden kan (om dan nog niet van de vader te spreken, krijg ik dan meestal als antwoord haha!). Maar allé het houdt ons fit en gezond zeker?
Zoonlief was in de buurt en wipte even binnen en ...zag dat het goed was :lol:
'k Zal goed slapen vannacht ! Dus als je hoort dat er vannacht ergens iemand serieus aan het proberen is om door een houtblok te geraken, dan denk je maar aan mij ....snurk, snurk...

Jullie lezen het , veel onzin, geen pit meer voor iets anders ....
Even zien wie het wist dat : Wie bij de hond slaapt zijn vlooien krijgt!!
Amor Fati als eerste en Bojako en Hotlips kenden dat ook, Thea had die spreuk nog nooit gehoord... Hebben de hondjes in Nederland dan geen vlooien misschien?

Op naar de volgende, simpel dus Bojako je hebt ruimschoots de tijd!

V . .     E . .    K . A . P E    . . F . L     K . .     . E      N I  . T      . T .  N !
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:09 7 reacties Reageer op dit bericht

Even stilstaan bij de herfst van het leven....

Mijn eerste kadertje en de muze was er ook  ....


                            Wat moet ik als jij vertraagt
                             en ik niet meer verder kan?.
                            Wat moet ik als jij verzwakt
                                en ik mijn steun verlies?
                           Wat moet ik als jij mij verlaat
                      en ik dan helemaal alleen verder moet?
                              Wat moet ik als jij twijfelt
                       en de onzekerheid ook mij vastgrijpt?
                           Wat moet ik als jij kwaad bent
                     en ik me daardoor verlaten en alleen voel?
                             Wat moet ik als jij opgeeft
                              en ook ik de moed verlies?

                                               dan

                                 Neem ik jouw hand
                               en jij wordt weer rustig.
                    zeg ik dat we vol hoop weer verder gaan
                              en jij volgt mij vol vertrouwen.
                                    streel ik jouw ogen
                          en je kijkt mij aan vol tederheid.
                                      kus ik jouw mond
                               en je fluistert mijn naam.
                                       worden wij stil
                      en ademen we verder op ons intieme ritme.

 


En nu terug naar onze spreuk: Wie kende dat van " DE kat in het donker knijpen?"  
Uiteraard Musje als eerste. Amor Fati haalde er weer een plaatje bij , amaai arme poes!! Hotlips wist het ook maar waar verdenk jij mij van?? en Bojako heeft steeds weer haar eigen versie klaar!!!  Myette zegt dat lookteentjes in de grond naast je plantjes ook de bladluizen tegenhouden. Zo zie je maar tips genoeg!!     

Wij blijven bij de beestjes!!

W . .     B . .     . .     . O . D      . . A A . . ,  . R . J . .     Z . . N       . L . .  I . N !                 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 8 reacties Reageer op dit bericht

Vergeten...

Bij mijn tips gisteren ontbraken nog een paar heel toepasselijke hints.

Bladluis
Image Hosted by ImageShack.us

Allé het beestje is wat groot uitgevallen maar eet blaadjes dus...
Iedereen zal er wel last van hebben van die groene kleine luisjes langs de onderkant van de blaadjes of op de rozenknoppen.
Hier een heel handig en goedkoop middel. Maak een zeepsopje en doe dit in een verstuifbusje en ga daar eens je planten mee bestuiven. Liefst niet in de volle hitte.. Je plant ondervindt er geen nadeel van en de luisjes gaan ervan kapot. Wij bestuiven daar ook onze fruitbomen mee maar dan gebruiken we wel een grote spuitbus onder druk. Dat middeltje kreeg ons ma ooit van een oud boerke en die mensen hadden ervaring genoeg niet?


Slakken
Image Hosted by ImageShack.us
We kennen ze allemaal die vieze bruine slijmerige dinges die overal op of onder zitten. Naslag leerde mij dat hosta's de planten  bij uitstek zijn waar slakken verzot op zijn. Lap heb mij dus de " verdoemenis" in de tuin gehaald door twee hosta's te zetten!!!! Ben gaan informeren en blijkt dat ze in tuincentra algen verkopen die de slakken doden. Een andere tip is om in de buurt van je plant in een kuiltje een kommetje met wat bier te zetten. ( Vraag maar aan Ludovikus die weet het ook!!) De slakken komen naar die zoetigheid , geraken in een roes en vallen in het potje., poepeloere zat!!! Je moet wel elke dag het potje controleren. De slakkenkorrels zijn ook effectief maar slecht voor het milieu omdat ze de grond aantasten en de groei van de plant alzo vertragen.  Blijkt dat strooien van koffiedik of eierschelpen rond de plant ook effectief is tegen slakken. Maar de beste oplossing is nog steeds 's avonds met een lamp op zoek gaan onder bladeren of takken en die lieve " diertjes "  te pakken. Veel plezier. :lol: Verwittig wel op voorhand de buren vooraleer ze de politie opbellen dat er verdachte beweging is bij jou in de tuin
:-D

Dat is het "voordeel" van een tuin te hebben!
Heb vrijdag nog snel de laatste bloembollen in de grond gestoken ( gladiolen ) en hier en daar in volle grond  gezaaid ( papaver en stinkers ofte tageten!!). Nu is mijn bloementuin klaar om te groeien en te bloeien en mij veel bloem te geven in de zomer. Heb nu een grote variatie van  dahlia's, gladiolen, rozen, lupinen, irissen, tageten, hortensia's, rododendron, varens, hibiscus, aronskelken, vuurpijlen, pioenen, lelies, anjers , geitenbaard,  ( vraag me niet naar de goede naam!)  floksen in alle kleuren en dan nog twee struiken waarvan ik de naam  vergeten ben . Lijkt veel? Misschien, maar weten jullie dat ik elke dag van de zomer overal verse bloemen in huis wil ? Dan heb ik ook veel bloemen nodig en ... ik ben een buitenmens hé dus ... die groene vingertjes kriebelen altijd!! Tot daar" voor boer en tuinder"!!!

Als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel.
Huismusje was er weer eens als eerste bij. Bojako vond ook dat de muizen graag dansen als ze het kot alleen hebben. Amor Fati illustreerde het met een mooi plaatje maar amaai die poes die zal na een tijdje ook wel tureluurs zijn!!
Myette vond de spreuk ook en wat je vraag betreft, ja ik ben geen vlieg zunne, anders zou ik het jou vertellen!! haha

Maar wie gaat voor de volgende??Poepsimpel, denk aan Miel Cools...
.

. E       . . T       I .      . E .      . . N. . R       . N .  .  P .  .   !! 
Laughing
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:29 6 reacties Reageer op dit bericht

Meer van natoken

↑ Terug naar de berichten