Archief

Dingske kwam Pierke tegen op de markt in Kortrijk.

Pierke vroeg: 'Heb je nog iets van Fons gehoord? 'k Heb hem al lang niet meer gezien".

"Maar die is toch gestorven, Pierke"

"Dat wist ik niet. Wanneer dan en wat heeft hij gehad?"

"Hij leed aan een hartziekte en toen heeft hij een pesewever gekregen.

Dat was allemaal goed en wel, ze hebben een runderfoto genomen en er was niets op te zien.

Daarna zat hij in zijn rechter knie met een pijnlijke musicus die maar niet wou genezen.

Daar kwam nog een bungalow in zijne rug bij.

Na enkele maanden werd hij ziek aan de protestant. En nu is hij overleden.

'k Ben hem gaan groeten in het dolfinarium in Kortrijk. Hij lag er heel mooi geopenbaard en ik ben ook naar de begrafenisfeest geweest in de St-Maartenskerk van Kortrijk.

De pastoor heeft een schone homofilie gehouden. Na de viering werd hij niet op het kerkhof begraven. Ze brachten hem naar de crêmerie' in Kortrijk, hij kreeg daar een verrassing.😁😅

Vandaag stierf de pionier acteur en Oscar-winnaar Sidney Poitier op 94-jarige leeftijd. Het doet me wel wat omdat hij in veel van zijn films de wereld heeft laten zien dat ook mensen met een simpele start in hun leven de wereld kunnen veranderen.’ De wereld verliest een icoon en een held’.

De film die ik me nog steeds herinner met Sidney Poitier is To sir with love. Zelf stond ik toen nog in de kinderschoenen wat het lesgeven betrof maar ik vond die film sprekend om ook te proberen een goed contact met de klassen op te bouwen. Ik durf zelfs zeggen dat ik toen toch wat dweepte met Sidney Poitier zoals ik ook dweepte met Harry Belafonte. Veel van Belafontes songs heb ik vaak in mijn lessen Engels gebruikt samen met Negro spirituals die toen ook mijn dada waren . Dat was altijd succes verzekerd bij de hogere klassen!!

We werden hier thuis op de laatste morgen dag van het jaar getrakteerd op een mooie zonsopgang. Rode luchten, roze gloeden en de grote oranje zon die aan de horizon verschijnt, het voelt uitzonderlijk. Daarom dat ik die ochtend vastgelegd heb op de gevoelige plaat ... Ik wilde jullie laten meegenieten.

image share

Van harte voor iedereen in 2022

/center>

We zullen 2021 niet echt missen want voor het tweede jaar op rij werden we afgesloten van spontane sociale contacten en dicteerde corona in alle vormen nog steeds ons gaan en keren. Intussen glijden de jaren door onze vingers en kunnen we nooit meer de ontnomen tijd en de gemiste contacten terughalen. Maar we moeten doorgaan en nog een beetje hoop behouden dat er ooit- en liefst in 2022-  een kentering komt en dat zowel jong als oud terug kan genieten van datgene wat ons zo nauw aan het hart ligt nl ons leven!

Aan alle passanten

Nostalgisch, we zijn het allemaal wel eens en met de feestdagen des te meer. Al die herinneringen aan de kerstfeesten van toen we jong(er) waren, verwarmen ons hart.

Kerstmis en de emoties die daarbij komen kijken , zorgen steeds voor een speciaal moment . Je komt met de familie samen rond de kerstboom en om de voetjes onder tafel te schuiven, intussen worden er cadeautjes uitgewisseld … Zulke dingen gebeuren nu eenmaal niet elke dag en dat alles is juist zo bijzonder.”

Ook hier werd Kerstavond goed gevierd. De versierde kerstboom fonkelde boven de vele pakjes die eronder lagen en de tafel was zo gedekt dat de smaakpapillen direct in actie traden.

Dit jaar mag ik dat Kerstgerief wat vroeger afbreken en opruimen en dat maakt me altijd wat weemoedig. Het is een tweestrijd tussen de mooie herinneringen in een doos stoppen en verwachtingsvol uitkijken naar nieuwe gebeurtenissen. Eén voor één verwijder ik de bollen en versiersels uit de boom. Het half uur dat ik gepland had, duurt veel langer. Sommige stukken voeren me immers weken of zelfs jaren terug in de tijd.

Begin december denk ik nog steeds heel naïef dat de kersttijd een lange periode is maar als januari straks aanklopt worden we weer met de neus op de feiten gedrukt: de tijd is ons altijd te vlug af.

Is het daarom dat in sommige straten de kerstverlichting een heel jaar blijft hangen? Er spookt een stemmetje in mijn hoofd: besteed je tijd steeds nuttig. Dozen vol kerstspullen belanden weer op zolder. De kerstbollen liggen hoog en droog te slapen, maar de geest van Kerst kan een heel jaar verder leven, moet een heel jaar verder leven. Familie, liefde, genegenheid, vriendschap, dankbaarheid, zorgen voor, …dat is de ware geest van Kerst ook in coronatijd.

En voor wie even melancholisch is als ik – of een beetje meer of minder: Maak je maar klaar voor 2022 . Hopelijk wordt het stilaan weer een jaar waarin we kunnen genieten van elkaar en van het leven want You only live once!