Archief

Toen we hier kwamen wonen in 1983 plantten we een klein boompje in de voortuin . De wetenschappelijke naam van deze boom is Araucaria araucana.. . maar wij noemen hem " Apenverdriet " . Waarom? Omdat dit de enige boom is waar een aap niet zal inkruipen omwille van de heel scherpe naalden! Als ik het gras afrijd en toevallig zo'n tak tegen mijn poep krijg dan ga ik nogal een gang. 🙂 prikken dat dat doet!!!

De dag van vandaag is hij de blikvanger van de straat en zoals jullie op de foto zien , uitgegroeid tot een kanjer van een boom maar heel mooi. Blijkbaar kunnen die bomen tot 40 m hoog worden en stamomtrek tot 1,50m hebben. Voor ons is hij stilaan groot genoeg! Zijn denappels zijn ook speciaal …

Levensvreugde is iets dat men een gans leven als gezel zou willen. Maar ieder van ons beleeft de levensvreugde op zijn manier.

Bij sommigen is het al vreugde wat de klok slaat. Vreugde en geluk is van hun gezicht te lezen, hoewel men nooit weet wat binnen de mens schuilt.

Voor anderen is levensvreugde gewoon de dag doorbrengen zoals de dagen die achter hem of haar liggen. Benieuwd kijken we dan graag naar hoe een ander leeft en hoe een ander zijn levensvreugde beleeft en soms deelt.

Mijn levensvreugde is begonnen toen ik op de wereld kwam. Elke dag leerde ik bij en stap voor stap werd ik ondersteund om mijn weg te zoeken. Ik bouwde de levensvreugde op met vrienden en familie. Maar het leven leerde me al vlug dat levensvreugde niet alleen opgebouwd wordt, maar ook elke dag een stap achteruit zet. Men verliest door de jaren vrienden en familie en ook telkens een beetje levensvreugde. Men probeert zich dan ergens vast te grijpen aan iets dat een vervanging is voor het verlies dat men door de jaren kent.

Levensvreugde is ook te kunnen lachen met jezelf door te luisteren naar een ander. Door corona en het maandenlange isolement ontdekte ik nog meer de levensvreugde van de pc. Niet dat het plastiek omhulsel of het digitale scherm mij veel levensvreugde geeft! Maar wel de woorden die door een menselijk brein geschreven worden. De levensvreugde van te kunnen woorden sturen zonder er fysiek bij aanwezig te zijn. Gratis een lach, emotie, steun of contact te geven zonder dat het iets kost. Maar geloof me ik zal me nog beter in mijn vel voelen als het gewone sociale leven terug is met echte warme contacten . 

In de nood kent men zijn vrienden zegt men en dat klopt. 

Ik ben er nu al een 10 tal dagen uit en het zijn altijd dezelfde trouwe bezoekers die terugkomen met Jos en Ani op kop. Ook Meeuw, Lenie ,Annie, Ingrid en Tiny en Ans vergeten me niet.  Rebecca en  Klaproosje ( die het  beiden ook niet gemakkelijk hebben) doen ook de moeite om iets neer te zetten.. Voor de  rest .. grote stilte. Ik zie nochtans mijn teller draaien .. IK vraag me dan ook af of het wel de moeite is om nog te bloggen maar ik wil die enkele trouwe bloggers niet in de steek laten. Een dikke bedankknuffel dat jullie mij niet vergeten. Vanaf nu weet ik wie ik nog moet in ere houden . Dus voor jullie even samenvatten!

Het gaat hier de goede kant uit. De hoodpijn is zo goed als weg, mijn evenwichtsgevoel is bijna ok en met kine zal ik ook wel van de ongemakken van die whiplash afgeraken zeker?

Een spuit in de knie zou me weer wat mobieler moeten houden en de tandarts houdt me nog een paar maanden in spanning want ik moet 2 nieuwe brugskes laten zetten in de bovenkant ( met implantaten) en dat is blijkbaar niet zomaar gedaan!  Ik ben al zo'n 4 keer geweest en heb nog een 4 tal beurten staan.  Ik zal ergens eind december mijn definitieve tanden hebben. Nu loop ik wel met een gat langs de linkse bovenkant maar vandaag komen daar voorlopige tanden in . Vandaag begint hij dan ook met de andere kant uit te proberen. Ik moet zeggen dat de mondmaskers  al goed van pas zijn gekomen!

Ik zit wel nog met een derde probleem maar daarvoor kan ik pas eind sept bij de specialist langsgaan! Ik had het liever vroeger gehad want in vrees een ingreep maar ja ... geduld is het motto deze dagen.

Je ziet oud (er) worden komt niet alleen en dan ben ik nog actief.  Ik vraag me af wat het zou geweest zijn , was ik stilgevallen zoals velen van mijn leeftijd?

Lieve trouwe bezoekers, nog eens bedankt en een dikke knuffel.

Lieve bloggers ik ga even in time out want een paar noodzakelijke fysische ongemakken krijgen nu prioriteit.  Ik probeer  hier en daar wel binnen te springen voor een kort bezoekje. Het komt wel goed en ik keer wel terug alleen weet ik niet direct wanneer! Houd jullie goed en een warme knuffel.

Ze hebben er weer een mooi boeltje van gemaakt in ons dorp en in 2 aanliggende dorpen. Overal zijn ze aan het werken aan de wegen en is er omleiding… je wordt er tureluurs van.

Maar als het niet meer duidelijk is dan is er nog Mijn GPS ,! Die zoetgevooisde dame is een streling voor mijn oor als ik even niet meer weet hoe ik moet rijden! Ik had nooit gedacht dat ik ergens heen zou kunnen rijden , zomaar oeps mijn auto in en naar een voor mij totaal onbekende bestemming en ze ook nog bereiken, echt de GPS dame is mijn redster in nood.... Vroeger was het met een klein hart en waagde ik me niet direct om op goed geluk zomaar ergens naar toe te rijden ..Ik ben die dame zo dankbaar om me met kalme zachte stem overal door te loodsen en steeds op dezelfde zachte toon... Gewoon even de navigatie instellen en dan naar het eind van de wereld rijden als het moet ,(zeg ik even heel optimistisch) ik kom zonder veel poespas op de bestemming aan en dan nog op tijd ook!!! Een goeie verbetering.

Ik voelde me niet meer afhankelijk van mijn half bedde om me ergens naar toe te brengen. Stress was vroeger mijn metgezel , zeker in een grote vreemde stad, waar auto’s van overal op je afkomen, waar verkeerslichten, éénrichtingsverkeersstraten , tunnels enz een nachtmerrie waren. Het angstzweet stond iedere keer weer in mijn handen. Nu word ik zacht en goed op tijd door een kalme stem door het verkeer geloodst, " de weg nog 1 km volgen, aan de volgende rotonde de zoveelste afslag nemen, nog even en dan de parallelbaan oprijden....enz..." Zalig gewoon!!

Ik houd van mannen, maar per uitzondering , hou ik bij deze ook van vrouwen....

Ik vond dat in mijn mailbox en dacht  dat zou iedereen moeten lezen! 

"Ik had een uur met mijn vader op de bank gezeten, omdat hij wat geld moest overmaken. Ik kon het niet laten en vroeg ... `` Papa, waarom activeren we uw internetbankieren niet? ''

`` Waarom zou ik dat doen? '' vroeg hij ...

`` Nou, dan hoef je hier geen uur door te brengen voor zaken als vervoer. U kunt zelfs online uw boodschappen doen. Alles zal zo gemakkelijk zijn! ''

Ik was zo opgewonden om hem de wereld van internetbankieren te introduceren.

Hij vroeg: `` Als ik dat doe, hoef ik het huis niet uit? ''

Ik vertelde hem hoe zelfs kruidenierswaren nu aan de deur kunnen worden bezorgd en hoe supermarkten alles bezorgen! Zijn antwoord maakte me verbijsterd.

Hij zei: ``Sinds ik vandaag bij deze bank ben gekomen, heb ik vier van mijn vrienden ontmoet, ik heb een tijdje gepraat met het personeel dat me inmiddels heel goed kent. Je weet dat ik alleen ben ... dit is wat ik nodig heb. Ik maak me graag klaar en kom naar de bank. Ik heb genoeg tijd, het is de fysieke aanraking waar ik naar verlang. Twee jaar geleden werd ik ziek. De winkeleigenaar van wie ik fruit koop, kwam naar me toe en zat aan mijn bed en huilde. Toen je moeder een paar dagen geleden viel tijdens haar ochtendwandeling, zag onze plaatselijke kruidenier haar en haalde onmiddellijk zijn auto om haar naar huis te brengen, omdat hij weet waar ik woon. Zou ik die 'menselijke' aanraking hebben als alles online zou komen? Waarom zou ik willen dat alles aan mij geleverd wordt en mij dwingen om alleen met mijn computer te communiceren?" Ik ken graag de persoon met wie ik te maken heb en niet alleen de 'verkoper'. Het creëert relaties van relaties. Leveren online supermarkten dit allemaal ook? ''Technologie is geen leven ... tijd doorbrengen met mensen .. niet met apparaten, dat is leven" .

Aks je het zo beziet dan heeft hij gelijk . Het gaat er  in het leven om te beseffen wat echt belangrijk is. 😉❤️

En dat we fier mogen zijn op het Team Belgium op de olympische spelen van Tokio. Blijkbaar zorgden onze atleten voor de meest succesvolle spelen sinds 1924. Ze behaalden maar liefs 7 medailles , 7 keer de 4e plaats en 26 olympische medailles.

Lange tijd zag het er niet naar uit dat we beter zouden doen dan de 6 medailles van de Spelen in Rio in 2016 maar dankzij :

Goud voor Nina Derwael turnen ,de Red Lyons (hockey en Nafi Thiam (atletiek zevenkamp)

Zilver voor voor Wout Van Aert ( wielrennen wegrit)

Brons van de jumpingploeg , Mattias Casse ( judo -81 kg- en vannacht Bashir Abdi ( atletiek marathon)

7 Belgen die eindigden op de ondankbare vierde plaats en 12 Belgen in de top 8, zijn de spelen een groot succes geworden voor ons land! We hebben ons toch maar weer laten zien tussen al die grote sportlanden en voor één keer geen Vlaams/Waals gevoel maar eenheid en samen voor de ploeg en het land.

Als je de hockey mannen de Brabançonne zag meezingen toen ze op het erepodium stonden dan pakt je dat toch bij de keel. Een dikke proficiat aan alle Belgische atleten die het beste van zichzelf gaven. Het was genieten en fier zijn op ons klein landeke.

Nu even relaxen en de batterijen opladen om terug in “ kijkvorm” te zijn tegen 14 aug bij de start van de Vuelta in Burgos ( Spanje) die 21 dagen duurt. Wat een sportzomer en vergeet niet dat intussen ook onze Belgische voetbal competitie gestart is…Er zullen weer veel energiedrankjes in de vorm van bier door de Belgische kelen vloeien.. 

Enige schaduwzijde momenteel zijn de seksistische opmerkingen van VRT journalist Eddy Demarez bij de aankomst van onze Belgian cats..Zijn denigrerende grapjes over de geaardheid van de vrouwen in de basketbalploeg worden niet gesmaakt..Wanneer stopt men met mensen in kastjes te zetten afhankelijk van hun geaardheid!...Ik kan best begrijpen dat geschreven excuses van deze sportjournalist niet volstaan voor de atleten ...Had zijn micro niet opengestaan dan zou er geen haan naar gekraaid hebben. Nu draait echter één persoon op voor de opmerkingen terwijl er wel collega's zullen geweest zijn die ook hun zeg gedaan hebben of soms doen! Pure hypocresie. Hopelijk neemt de BRT een juist standpunt in want ze hebben daar blijkbaar nog veel werk... Maar ontslag? Misschien voor even een andere job binnen de VRT... Een delicate kwestie!

Voor diegenen die het wat volgen..

De EEG heeft niets ernstigs aangeduid ,dus met wat rust komt alles ok!

Blijkbaar is de whiplash die ik erbij had de boosdoener van die blijvende kop -en nekpijn. Met de nodige medicatie en 9 beurten kine zou dat ook wel in orde moeten komen! Dus ik heb geluk gehad en zal nu eens goed naar de dokter luisteren en het rustig aan doen...

Tsja , onkruid vergaat niet hé!

Een aangenaam en hopelijk niet te nat weekend!

05. SLIMME KAT.

In het Ministerie zitten muizen in het archief. De "Raad van Beheer" komt samen en er wordt besloten een kat aan te werven. Na enkele maanden is de toestand fel verbeterd. Een paar jaartjes later wordt er weer geklaagd over muizen in het archief.

Maar zegt de directeur, hoe kan dat nu, wij hebben toch een kat aangeworven?

Zegt een medewerker: "Ja maar die kat is nu vast benoemd!"

06. INSEKTEN.

Een man komt binnen in het bureau van een ambtenaar en bemerkt dat daar een insectenprobleem heerst. "Wat zitten hier veel vliegen" zegt de man.

"Ik weet het" zegt de ambtenaar "27..."

07.DE SNELSTE.

Er zitten 3 jongens op een schoolplein. Zegt de eerste: "Ik heb de snelste vader van de wereld." "Hoezo?" vragen de andere twee. "Nou mijn vader is F-16 piloot."

Waarop nummer 2 antwoordt: "Dan is mijn vader sneller want die is astronaut."

Reageert nummer 3: "Dan is mijn vader sneller, die is ambtenaar, hij werkt van 9 tot 5 maar is om 3 uur al thuis."

08. ALI. Er komt een man bij de balie van de belastingsdienst.

"Ik zou graag Ali willen spreken."

De medewerker van de belastingdienst zegt: "Ali, welke Ali?"

Waarop de man zegt: "Ali Baba wil ik spreken en snel !"

De medewerker van de belastingdienst antwoordt korzelig: "Hier werkt geen Ali Baba!"

De man antwoordt: "Dan wil ik graag een van de andere veertig rovers spreken!"

Mijn hoofd staat er nog niet naar om zelf iets te fantaseren, dan zal ik maar op een andere manier jullie tijd afpakken!

01. NIETS DOEN.

Een ambtenaar staat voor het raam van zijn kantoor. Een collega komt binnen en gaat naast hem aan het raam staan. Ze kijken samen naar de plantsoenarbeiders.

Zegt de eerste ambtenaar: "Die lui doen nu al zeker drie uur helemaal niets!"

02. SLECHT EXCUUS.

Een ambtenaar komt 's morgens te laat op z'n werk.

Hij zegt tegen z'n chef: "Ik heb me overslapen, mijnheer".

Waarop de chef antwoordt: "Verrek, slaap je dan thuis ook nog?"

03. DUTJE.

Een ambtenaar zit koffie te drinken.

De kantine-juffrouw vraagt hem: "Wilt u nog een tweede kopje?"

"Neen, dank u wel, anders kan ik vanmiddag niet slapen!"

04. WERKEN.

Op het ministerie van Buitenlandse Zaken vraagt een journalist aan de minister: "Hoeveel ambtenaren werken hier nu eigenlijk?"

Zegt de minister: "Iets meer dan de helft..."