ze vonden t lekker

Ze is de dochter van dat blondje uit de rij,                  prachtkind al zeg ik t zelve .
           

Precies nen echte gestationeerden burger,
nen echte levens genieter ,kan je zo zien.

Alé ze vind haar zelf niet mooi genoeg,
en ik die er zo fier op ben.

EEN FOTO UIT EEN VAN DE MOOISTE MOMENTEN UIT MIJN LEVEN.

70 JAAR ZIJN EN NOG ALTIJD GOED.
MOGELIJKS KOMEN ER NOG VELE                 JAREN BIJ
BIJ LEVEN EN WELZIJN.
PLOEF

 Wie zal dat betalen ;Wie heeft zoveel geld; wie heeft zoveel pin pin pin ,ja wie heeft zoveel geld? en ze bleven maar zingen van:
Bierken Bierken k zal u zuipen; al moest ik op handen en voeten naar huis toe kruipen.
en de Meter zong van;  Huilen is voor ons nu wel te laat Pepe;Voor de rest van t jaar zitten wij er were mee.
t kan mij nu niet schelen zijde de pepe,w' ebben der vandaage toch veel leute mee.santé

Dan werden de andere burgers in rijen van drie geplaatst;ze werden geteld: een,twee, drie;wie nummer 3 had,moest telkens uit de rang komen en zich achter de lijken gaan opstellen;de Duitschers zeiden dat zij zouden doodgeschoten worden.Al de burgers met de handen op den rug gebonden.Ik en mijn broeder stonden bij elkaar;ik had nummer 2;mijn twintigjarige broeder Omer had nummer 3.Dan vroeg ik den officier:\"Mag ik mijn broeder vervangen?Voor u is het toch gelijk wie gedood wordt;voor mijn moeder,die weduwe is,is mijn broeder,die zijn studies af heeft,nuttiger dan ik.\" Hij bleef ook voor dat verzoek ongevoelig.\"nummers 3 uit de rang,\"Wijomhelsden elkaar en mijn broeder Omer ging zich bij de anderen voegen;zoo waren ze met een dertigtal opgesteld;dan gebeurde iets verschrikkelijks:de Duitsche soldaten kwamen langs de rijen traag voorbij,en bij ieder schot,dat door den officier werd bevolen,werden er drie gedood.Wie nummer 1 of 2 had liet men weggaan;wij gingen langs de machienegeweren voorbij,die \'s nachts waren aangebracht;toen wij bij den ingang der stad waren aangekomen,werd een deel van de mannen weer aangehouden en opnieuw naar de strafplaats geleid;daar werden zij doodgeschoten;ik slaagde er in te ontsnappen met eenige makkers onder wie de heer bestuurder der middelbare school en de heer FransTeurlinckx.\"De heer frans Teurlinckx had zijn eigen zoon zien doodschieten.Wij willen den lezer niet de verklaring onthouden van Mevrouw Tielemans,weduwe van den burgemeester.Hier volgt zij:\"Ziehier de gebeurtenissen,zoals ik ze gezien heb, wanneer deDuitschersAarschot genomen hebben.Den 19\' Augustus
, rond 8 uur \'s morgens,kon ik met mijn kinderen niet naar de kerk gaan,omdat de kogels in de straten vielen;wij zijn gaan zitten in een salon,die uitgaf op den Groote Markt.rond 9 uur kwamen Belgische soldaten,met bebloed gelaat,en elkaar ondersteunend,uit een der straten aan;ik deed het raam open en vroeg wat er gebeurde;\"Wij zijn in aftocht, de Duitschers zitten ons achterna.\"Enkele minuten later was de Groote Markt vol met Duitsche soldaten; op dit zicht liet mijn zoon het rolgordijn neer;onmiddelijk werd in het raam geschoten;een kogel keilde en kwetste hem aan het been.
word vervolgd

k voel mij nog altijd niet in mijn goede doen,
en daarom kom ik nog eens zien,om jullie te behagen
en een stemmeken te vragen,kijk eens in de poppekens van mijn ogen;ze zijn zo lief Meneer, Mevrouw ,en je zult zien hoeveel ik van je hou.

t voelt goed eens tussen die wonderbare schepping der natuur te leven,je te bezinnen,tot rust te komen , midden in die wonderbare wereld,schepping van de Heer.

zo,dit is nu mijne stek waar ik mijn dagen,                
 doorbreng als ik t huis ben.