De strijd te Tervate(9)

(FOTO Patroelje van Zouaven aan de Noordzee)Wat heb ik toch vandaag?" vraagt hij zich beschaamd af,want het is nog niet lang genoeg oorlogsman om te weten, dat men niet elken dag even dapper is.Gedurende drie uren, tegen den dijk of er eenige meters van, vuren onverstoord de soldaten van het 8° neergehurkt in hun loopgraaf,gehoorzamend aan de overste die het dichst bij staat  en zelf bestookt door zulk een hevig mitrailleurgeschut, dat ij het hoofd niet kunnen verheffen om te mikken en het geweer omhoog steken, en het zoo lossen.De strijders kunnen niet zien wat er verder rondom hun gebeurt, maar het gekerm der gewonden geeft hun een denkbeeld van de slachting. De oversten zijn alleen nog luitenants, adjudanten,sergeanten zelfs. Daar is luitenant Lambert bezweken, het bevel van een handjevol mannen overlatend aan den Sergeant Rosthof. Soms kruipen gekwetsten zoo langzaam naar Stuivekenskerke dat zij beweeglijk schijnen. Tegen drie uur krijgt het 1°bataljon de bij den Yzer  gelegen slooten te ontruimen om naar de loopgraven bij de boerderij Vasseur terug te keeren, want den toestand is onhoudbaar geworden.Onweerstaanbaar aangetrokken door alles wat dekking heeft, snellen de soldaten naar de drie hoefjes, die zich tusschen de boerderij Vasseur en den Yzer bevinden. In de eerste ontploffen de schrapnells op de hoogte der dakgoten, de muren storten in en steenen rollen met groot lawaai neer.Uit den kelder stijgt geklaag op.Kapitein Pottier die komen zien is wat er gebeurt, en er gewonden aantreft, verbindt zich met sergant Colette. Bij Tervate was iets ernstigs gebeurd. het was ongeveer noen, toen majoor Blairon, van den drempel zijner kleine smidse, aan de andere zijde der brug, een fourier zich in een huisje van het gehucht zag verbergen. Hij had hem reeds eenmaal naar den post teruggestuurd. In zijn drift om de gegradeerde te berispen, snelde majoor Blairon op de vreeselijk bestookte helling en viel neergebliksemd bij de brug, welke hij, zooals hij beloofd met zijn lichaam barikadeerde.'t Was een ramp, want met hem verdween de energieke ziel van het 3° bataljon. Kolonel Couturiau verneemt op het kasteel van Vicogne met misgenoegen, dat het 1° bataljon niet doordringen kan.Elke minuut uitstel zal het moeilijker den vijand terug te werpen.Hij beveelt kommandant Van Laethem(2°bataljon) de verlaten loopgraven terug te nemen.Om een uur vertrekt kommandantVan Laethem aan het hoofd zijner mannen, maar op de nootlottige helling van Tervate doet het helsch gerucht der mitrailleurs, het gekletter der kogels op de steenen ,de gruwelijke aanblik der lijken, welke de loopgraven vullen, onzesoldaten een oogenblik in hun stormloop wankelen."volg mij,mijn vrienden, ik zal u toonen hoe wij te werk gaan?.roept kommandant Van Laethem; hij springt op de helling en krijgt in de nog geopenden mond een kogel, welke hem neerwerpt naast majoor Bairon.(vervolg op 9)

(FOTO. Den Yzer voor den oorlog))In de onmogelijkheid de troepen in de ruine op te stellen,brengt men hen in de loopgraven er om heen,vanwaar ze kruipend van gracht tot gracht , trachten den Yzer te bereiken. De Kompagnie Pottier, welker honderd mannen reeds tot 30 verminderd zijn, wordt aangeduid om de hoeve Vasseur met de haak van kommandent Severin te verbinden.Rond den middag is de vereeniging voltrokken. Kruip achter dat dijkje, 't is een prachtige schietpost, mompelt Maes als hij met Graide in het slijk daalt.Rechts wordt het landschap afgesloten door den oever van den Yzer, maar in het front ligt een vreeselijk kale vlakte. Een oogenblik werpt de zon een bleek licht door de zilveren druppels van den mist,maar weldra wordt den nevel weer dichter."Ik ken niets vervelenders dan slijk, dat hard wordt op het vel", zegt Graide."En een kogel dan?"Rond de gracht ruischen de koperen punten en maken bij het dringen in den grond een droog gerucht, als van waterdruppels op bladeren.Zonder verpoozen schieten de soldaten in schuinsche richting naar den dijk, waar de Duitschers, die den stroom overstoken hebben, over de kruin kruipen om zich dan in de loopgraaf te laten zakken."Spaar uw patronen maatje" zegt vriendelijk totWittamer een soldaat, die bij het laatste woord in de armen van zijn kameraad valt, door een kogel in het hart getroffen.Zijn buren willen hem beklagen, wanneer hun aandacht gewekt wordt door iets vreeselijks: op een lichaam dat zich in den gruwelijkste smarten wringt, verheft zich de helft van wat een menselijk wezen was.Uit de halve mond klinken nog kreten onder zin en een gehuil, dat men vermoedt een smeekbede te zijn om te drinken.De gracht knettert onophoudelijk in den nevel en de officieren van het 8° en de genie sturen dan ook naar  den korpsoverste,ravitailleur na ravitailleur."Munitie, munitie?".De angstkreet van alle loopgraven trilt op den kommandopost van majoor Blairon, en tot Vicogne.Willems, de Corthis, Wittammer, de kleine soldaat Leopold Chevalier en anderen en nog anderen, doen verscheidene malen de gevaarlijke reis.Een der bevoorraders die druipt van het water der vlieten, waarin hij doolde is op het punt de achterhoede van de linie te bereiken, als een granaatscherf met de juistheid van een geweldigen bijlslag hem den rug klieft van den nek tot de laatste wervels. Alle organen liggen trillend bloot;de man die nog leeft, slaakt een  dat men zich niet kan voorstellen.Is het die kreet welke de ruwste soldaten aangrijpt? Weer bevangt de vage vrees Graide. Bij elke granaatontploffing beheerscht hem,dorst doet hem hijgen. wordt vervolgd op 8.

Neem even nog den tijd,om te lachen,om te wenen.

Maak even tijd om te leren,maak de tijd om te denken.

Maak nog tijd om te spelen, maak tijd voor dromen.

Maak vooral tijd om te leven.

(Groetjes van een goede vriend ploef)

Wacht niet op zorgeloze dagen om gelukkig te zijn,
want altijd zal er iemand kretiek op je hebben.

Wacht niet tot iemand vriendelijk is om gelukkig te zijn,
want altijd zal er iemand jaloers op je zijn.

Wacht niet tot ze je genoeg betalen om gelukkig te zijn,
want altijd zul je minder verdienen dan je meent waard te zijn.

Wacht niet tot je gelijk krijgt bij iedereen,
want altijd zal iemand denken intellegenter te zijn.

Wees nu gelukkig en tevreden,
daarvoor heb je meer dan eene reden.

(Met de groetjes van ploef)

Het is een voorrecht mensen te ontmoeten voor wie humor bij 't samenzijn hoort.
Zulke mensen zijn zeer zeldzaam; veel talrijker zijn zij met wie je eerder de ernst dan de blijdschap van het leven delen. Mensen met zin voor humor zijn naar mijn mening onvervangbaar want het mensenbestaan wordt zeer saai, als niemand meer kan knipogen naar de schamele kanten van het leven.

(Met de groetjes van ploef) Foto; Onze petanque ploef in actie.

'T is zo simpel om te zien wat liefde is,'t is precies de zelfde liefde die ik mis.
In de spiegel zie ik niet ,de persoon die jij wel ziet.
Ga op weg ik mis je niet,je liefde kan ik niet meer  langer aan,
waar jij groeide ben ik domweg blijven staan,waar ik vroeger voor je ging is nu nog een herinnering.jou ben ik niet langer waard,want ik ben niet de prins op 't witte paard.(gevonden in een oude schrift)

Voor wie 't begrijpen kan(Met de groetjes van ploef)

Dat je vader nu heeft promotie gemaakt op zijn werk?

Hij heeft nu 500 mensen onder zich; hij rijdt nu 't gras af op 't kerkhof in de buurt.

(Zie foto  en de Groetjes van den ploef

Zoek iemand die je kan laten lachen want een lach is meer waard dan duizend andere dingen.
Zoek dus iemand die je laat lachen.

Leef je leven,ga tot 't uiterste opdat je altijd zou kunnen blij zijn ,zelfs bij tranen van een ander.

De gelukkigsten hebben  soms niet altijd 't beste van wat ze zoeken,

Ik wens je al 't geluk op je weg,omdat je mij dierbaar bent,mijn vriend bent aan wie ik 't zeggen kan.

(Met de groetjes van ploef)

In 't leven zijn er momenten waarin je iemands afwezigheid sterk aanvoelt.

Je zou ze willen uit je dromen nemen "beleven" en vasthouden in je hart?

Als de deur van 't geluk zich sluit opent er wel een andere deur?
Kijk dus niet naar de gesloten deur maar naar de deur die open gaat.

De mooiste toekomst hangt af van de noodzaak uit 't verleden te vergeten....

Je zal nooit vooruitgang maken, zolang je uw vergissingen niet uit je hart verbannen kan.

(Met de groetjes van ploef)

(Foto Het laatste afscheid)Blijf vlak achter mij en verlies mij niet,kleine,schreeuwt Maes, verplicht te huilen om zich van Graide verstaanbaar te maken, die toch niet ver van hem verwijderd is.é Ik ben een man van de moerassen en ken dat hier. H'e fourier, gij gaat naar Pervijse, langs daar....kom hier.... volg mij "Als Maes na eenigen tijd den fourier niet meer achter zich hoort, kijkt hij om..."Niemand?"Den hals door een kogel doorboord, ligt de gegradeerde te ziektogen onder het groenachtig vlies van een vaart."He...is dat zoo gauw afgeloopen?"Graide, die zwijgt, heeft weer een slecht voorgevoel; maar hij schud zijn schouders, als wilde hij het van zich afwerpen. en vooruit op Gods genade?Men ziet in de vochtige gangen lange rijen groene jassen en blinkende shako's verschijnen."Hier karabiniers... wij kennen de juiste richting."Zonder verpozen voegt den majoor der karabiniers zich bij luitenant Van Rolleghem in een gracht, waar de officieren schetsen maken en elkaar inlichten over den toestand, die als volgt is: het bataljon van het 8° moet als steunpunt een vrij groote hoeve nemen, waarvan men het roode pannendak rechts van den aardeweg ziet; vandaar zullen de mannen naar den Yzer marcheereen, de vijandelijke groepen welke in de weiden gedrongen zijn, terugwerpend.Maar deze hoeve,de boerderij Vasseur genaamd naar den majoor,die wil trachten er zijn kommandopost te vestigen, evenals drie andere kleine doeningen,tusschen de hoeve en den Yzer, zullen weldra het doel van zulk een allergeweldigst bombardement zijn,dat zij in weinig tijd slechts nog een onregelmatigen en zwarten puinhoop vormen Majoor Vasseur wordt op de groote boerderij door een kogel gedood en een enorme gekwetste zeug welke uit haar hok ontsnapt, komt neervallen zich wringen en sterven op zijn lichaam.Vervolg op 7 

Als je morgen naar de Heer toe moet,en onderweg komen de vragen in je hart en twijfels in je Geest,zie dan toe wie meegaat op de weg....
Het zal een mens die eerst vreemd voor je is,misschien luistert hij en maakt hij veel voor je duidelijk. Zijn stem zal warm zijn en vol begrip: zijn hand vast en zacht, en wanneer je hem uitnodigt om binnen te komen, het al valavond zijn, en zie toe als hij met u het broodbreekt: het kan de Heer zijn, heel duidelijk, en daarna maar weer gewoon de mens die de weg met je gaat.....
Heer, laat me de moed niet opgeven. zend me bij tij en ontij blije en hoopvolle mensen op mijn weg, die de zin zien van alle leven.Mensen die mij kracht geven door hun voorgaan om toch door te gaan in Geloof en hoop.
Blijf bij mij-hoe ook-nabij, maar liefst in mensen in wie Gij verrezen zijt.

(Tekst uit 't parochieblad) ((Met de groetjes van ploef))

Wie zei ooit dat je 't geluk eerst erkent als het verdwenen is?
Ik draag mijn geluk in mijn handen,als ik je eerlijk en teder aankijk.
Er moet niets wonderbaars gebeuren om ons hart met vreugde te vervullen.
De glimlach van een kind,het lied van vogels in de morgen.
Het frisse klateren van levend water,en de koelte na de warme zomerdag.
De bleke glans van de zon die bij dageraad je kamer binnendringt en er alles in kleur zet.
Het grote Christusbeeld dat in je woning hangt en van eeuwig leven spreekt,
zijn glimlach die ons rustig maakt,zijn hooft die naar ons neigt en zijn beschermende handen.
Wie zei ooit dat je 't geluk eerst erkent als het verdwenen is?

((Met de groetjes van ploef))

De kerk is leeg.Er wordt pas liturgie gevierd in den laten avond.
Wij verwachten gelaten de verrijzenis van de Heer.
Pas op paasmorgen,de nieuwe dag er is,Dan is er feest,want de heer
is verrezen.Het nieuwe licht; de Heer is weer onder ons,de wereld herleeft.
wij vieren feest .

Jezus wordt bespot ,hij draagt zijn kruis,een doornen kroon ,en gaat op weg naar zijn vader.
Velen volgen hem,hij wordt ontdaan van zijn kleren en aan het kruis genageld,
aanroept de vader en sterft.
De aarde trilt op zijn grondvesten,daarna wordt hij ten grave gedragen.
Een enge stilte omsluierdt de wereld,De gemeenschap treurt en leeft in 't duister van de nacht.Wij aanvaarden zo de gekruisigde Christus als de Heer van ons leven.
(Met de groetjes van ploef)

Ze zitten allen samen aan de tafel van de Heer.
Jezus breekt het brood en zegt;"neem dit brood" dit is mijn lichaam,daarna neemt hij de beker met wijn: reikt hem aan en zegt"Drink deze wijn ter mijn er gedachtenis; dit is mijn bloed .Nadat zij hadden geeeten ging Jezus aan de praat Vol lof zei Petrus:Heer tot in der eeuwigheid blijf ik je trouw,en Jezus keek Petrus aan en zei"voorwaar ;voorwaar "nog voor de haan kraait zult hij mij tot drie maal toe verloochend hebben.Ze gingen naar het hofken van olijven waar reeds soldaten van de keizer Jezus stonden op te wachten.Deze vroegen Petrus; wie van u is nu die Jezus van Nazaret.en Petrus antwoorde DAT WEET IK NIET, HEM KEN IK NIET , DAAR HOOR IK NIET BIJ?.Jezus ging in stilte bidden, en voor Petrus het wist kraaide de Haan?3 maal.
Jezus werd gevangen genomen en weggebracht, waar de Wijzen der aarde zouden beslissen over zijn lot.
(eigen geschreven tekst Met de groetjes van ploef)

Dat eene lichtje, dat brand in mijn hart.
Dat lichtje van hoop en vriendschap?
Ik geef het door aan jullie opdat je 't zou bewaren in je hart,
en warmte geven,opdat je nimmer koud zou hebben,en licht;veel licht,
zodat je nooit hoeft bang te zijn in 't donker,maar vooral veel liefde,
zodat je't kunt geven aan al wie je lief is;en je zo dierbaar zijn.
zodat ook hij 't ook doorgeven kan en laten schitteren voor ieder mens.

(Met de groetjes van ploef)

Voor ons christen mensen is de Goede Week het hoogtepunt van 't Jaar;Met Jezus gaan wij de tocht mee naar Jerusalem; Wij komen met woorden en gebaren de kern van ons geloof te vieren. De liturgie 'meemaken' brengt je naar de vreugde van Pasen Zo beleven wij Witte Donderdag, Goede Vrijdag,Stille Zaterdag en tot slot Paaszondag dat voor ieder mens belangrijk is.

( Met de groetjes van ploef en tot op Witten donderdag)