Naar de inhoud

La Promnesia! Plusjes & Minnetjes...

De voor-herinnering.
seniorennet.beseniorennet.be

bidden

Ik ga slapen, ik ben moe,

Ik sluit mijn beide oogjes tot.

 Heere houdt u deze nacht,

 over ons getrouw de wacht.

Zorgt u goed voor papa, mama,

Naomi en Giovanna,

 en iedereen op de hele wereld. Amen

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Milly-Antoinet om 18:17 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Zomaar.

Certum est quia impossibile est!

 

Het is zeker omdat het onmogelijk is

 



297-b33d6571966ae3d63fec117bab6fe2fa.jpg

297-8a48e4aaee21634c982e9c7ec8c35f0b.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Milly-Antoinet om 15:52 Reageer op dit bericht

Het gebed

Elke gedachte een gebed

 

 

Een gebed is een ladder die naar de Hemel reikt.

De dingen van de aarde worden achter gelaten, allen onherinnert.

Er is geen vraag want er is geen gemis.

Jouw identiteit in Christus wordt herkend als voor eeuwig gevestigd, voorbij alle verandering en onvergankelijk.

Het licht flikkert niet langer, en zal nooit uitgaan. Nu, zonder behoeften van enig soort, voor eeuwig gekleed in de pure onschuld dat het geschenk van God aan jou  is, kan gebed opnieuw worden wat het bedoeld was te zijn.

Want nu verrijst het als een lied van dank aan jouw Schepper,

gezongen zonder woorden, gedachten, of vage verlangens.

En zo breidt het zich uit zoals het was bedoeld.



296-7fc5e5a1e0de2e93bc2d4d9bf3ef0b77.jpg

296-5776e9a3ec537065289931f9175e8480.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Milly-Antoinet om 15:13 Reageer op dit bericht

Bruggen.

Bruggen bouwen.

 

Wanneer de bruggen van de liefde breken

ligt tussen hen een diep ravijn,

Waarover ook hun onbegrepen spreken

niet koepelt tot nog-samen-zijn.

 

Het glazen bruggetje der eerste weken,

de bolderbrug van lijfelijke lust,

De noodbrug "goede wil": zij allen breken

door 't lood der dagensleur dat er op rust.

 

Maar liefde is: een bruggen-bouwen!

Herbouwt wat brak en zoekt en vindt

steeds nieuwe pijlers van vertrouwen

met hart en ogen van een kind!

 

Het diepste geheim van samen gaan:

Altijd opnieuw een brug te slaan.

 

J.A. Picard

Uit: 'Omgaan met menselijke tekorten'

Mildred Meyer
Milly-Antoinet.



295-28423403865a3960ae0c29dbac7433b1.jpg

295-2893e48f3de41d124524f9813801efaa.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Milly-Antoinet om 11:49 Reageer op dit bericht

Vakantieneurose.

Gebroken licht.

 

'Fijne vakantie gehad?'

Deze vraag is waarschijnlijk de meest gestelde in de dagelijkse gesprekken na afloop van de vakantieweken.

De antwoorden zijn voorspelbaar en weinig verrassend. Enkele zijn veel gehoorde:

'Ja, het was geweldig, fantastisch, heerlijk, onvergetelijk, adembenemend, uniek' en dan volgen er enthousiaste reisbeschrijvingen, al of niet geïllustreerd door foto- en/of filmmateriaal.

 Slechts weinigen durven van het geijkte patroon af te wijken en toe te geven dat het, al met al, bepaald niet zo'n succes was. Als men dan doorvraagt volgt er een hele waslijst met onvolkomenheden: spanningen, irritaties, zadelpijn, blaren, darmstoornissen, slechte bedden, overvolle campings, muggen, slechte bediening, dodelijke vermoeidheid.

 

Overtrokken reacties?

De twee antwoorden bieden een niet geheel waarheidsgetrouwe weergave van de werkelijkheid. Hier zal er geen sprake zijn van bewuste 'geschiedvervalsing' het is eerder zo dat de juichende reisverslagen beantwoorden aan een diepgevoelde behoefte om toch maar enkele weken in het jaar een niveau van genot, vreugde en geluk te bereiken, wat in de voorgaande maanden niet haalbaar bleek. Daarom is men maar al te graag bereid de rimpels glad te strijken en te geloven dat het écht ideaal was.

  Want naarmate de vakantie verder achter ons ligt, lijken de mooie herinneringen te blijven de onaangename te verdwijnen. En de 'pechvogels' dan?

Die hebben toch ook het verlangen naar een paar weken aards paradijs? Natuurlijk!

Maar de overmaat aan akelige, neerdrukkende ervaringen hebben de schaarse momenten van harmonie en geluk om zeep gebracht. Met een zucht van verlichting steken ze de huissleutel in het slot van hun eigen voordeur en zeggen, achterom kijkend: 'Dát nooit weer,' om het volgende jaar opnieuw een vakantiebestemming uit te zoeken. Op hoop van zegen.

 

Wat is er mis?

Dat er iets fout zit zal menig werker in de geestelijke gezondheidszorg bevestigen. Na iedere grote vakantie hebben ze hun handen vol aan de opvang van teleurgestelde vakantiegangers, die voorlopig niet willen of kunnen toegeven dát ze teleurgesteld zijn, maar klagen van slapeloosheid, hartkloppingen, moeheid en vooral over depressieve gevoelens.

Hoe kan dat nu, zo vlak na een vakantie? Het begrip 'vakantieneurose' is niet voor niets gemeengoed geworden.

 

 Oorzaken.

De voornaamste oorzaak ligt in de te hoge verwachtingen. De paar weken vakantie moeten goedmaken wat men een heel jaar heeft moeten ontberen: vrijheid, zon, luxe, avontuur. De folders van de reisbureaus spelen hier handig op in, terwijl de werkelijkheid er vaak heel kleurlozer uitziet.

 

De vraag die zich nu voordoet en die het moeilijkst te beantwoorden is luidt: 'Zijn deze teleurstellingen te vermijden?'

 

  Herfst.

Gedicht van dichteres Vasalis die het woord 'volledig' splitst in 'vol' en 'ledig'.

 

  Zo voel ik voor 't eerst in zijn volledigheid

  en aan de lijve het vol-ledig zijn.

  Een orde, waarin ruimte voor de chaos is,

  en voel de vrijheid van een grote liefde,

  die plaats voor wanhoop laat en twijfel en gemis.

                     (uit: vergezichten en gezichten)

 

 

Ons leven is, volgens deze visie, blijkbaar compleet, 'volledig, als we naast de 'volheid' (o.a. vrijheid, liefde) ook ruimte inbouwen voor de 'leegte' ( in 't gedicht chaos, wanhoop, twijfel, gemis).

'Volledig' is dus niet hetzelfde als 'volmaakt'.

Het volmaakte is namelijk voor ons hier op aarde - niet weggelegd.

Wél kunnen we intens genieten van de 'volheid' vóór, tijdens en na onze vakanties. Laten we echter bedenken dat er altijd, zelfs onder de meest ideale omstandigheden, die 'andere kant' de kant van het onvervulde, is.

 

               'Alles scheidt altijd van elkaar,

                het scheelt een huid, het scheelt een haar

                en dat is net de eeuwigheid

                die alles van elkander scheidt.

 

Wanneer we de onvolkomenheden in ons bestaan - ook tijdens de vakanties - kunnen accepteren als erbij behorend, is er sprake van een vol-ledig leven dat ons behoedt voor al te hooggespannen verwachtingen.

 

Omgaan met menselijke tekorten!

 

 

 

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Milly-Antoinet om 22:31 Reageer op dit bericht

Gedicht.

Dualiteit.
 
Ik sta met mijn hart in de ene en
mijn hoofd in de andere hand.
Op de maat van de wind wieg ik heen en
weer tussen droom en verstand.
 
Hoezeer ik  mij ook beijver,
nooit blijk ik in evenwicht.
Van links gezien ben ik een cijfer,
van rechts beschouwd een gedicht.
 
Mijn schedel steekt vol begrippen,
mijn gemoed raakt ze niet aan.
en wat mijn hart zegt tegen mijn lippen
heeft mijn hoofd nog nooit verstaan!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Milly-Antoinet om 21:29 Reageer op dit bericht

Gevoelens.

Wees voorzicht met gevoelens,

zij zijn breekbaar als kristal.

Verliezen snel hun glans en glorie

verkwist ze dus niet overal.

 

Geef ze hen als ze gewenst zijn,

liefde waar ook liefde woont.

Help als nood maar aan de man is,

Verder, kalm aan, wacht af

Het loont.



292-9fffc30d46620a10a2b8581ebcf050ac.jpg

292-592034c99f9e0ac1876886d7c4bdafde.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Milly-Antoinet om 21:20 Reageer op dit bericht

Gedicht

Ik heb je wel beloofd

van je te blijven houden,

Maar ach,

Wat zijn beloften

toen ik sliep.

 

De nacht werd dag,

heel langzaam werd ik wakker.

En zag ik voor 't eerst

Een bloem die met haar kleuren,

mij beroerde

En staande op 't eiland

van mijn waarden,

Dreef ik bij jou vandaan.

 

Ik zag de tranen in je ogen blinken,

Ik strekte nog mijn handen
naar je uit
je was te ver.................

 

En ik had zo beloofd

van je te blijven houden,

Maar ach wat zijn beloften

gegeven toen ik sliep.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Milly-Antoinet om 21:06 Reageer op dit bericht

Enjoy

First I was dying to finish my high school

and start college,

And than I was dying to finish college

and start working,

Than I was dying to get married

and have children,

And than I was dying for my children.

Than I was dying for my children

to grow old enough

so I could go back to work.

But than I was dying to retire.

 

And now I am dying.

I suddenly realize

that I forget to live.

 

Please don't let this

happen to you.

Appreciate your current

situation and enjoy

each day!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Milly-Antoinet om 11:58 Reageer op dit bericht

Eddy Jharap

Het is zondagmiddag 14.30uur. Rotterdam-Nederland.

Mijn computer staat afgestemd op Radio Apintie.

Dé Surinaamse Happy Station. Luid galmt ieder woord

door mijn appartement. Met mijn lunch in de hand, neem

ik plaats voor de pc. Willy Alberga in een 'Niet gewoon

gesprek" met dhr. Eddy Jharap.

Het interview raakt mij zeer diep. Ik luister

Google, zoek, lees, eet.

Op de site van Amcon -

http://www.amcon.nl/download/jharaphfdst4.pdf

vind ik een hoofdstuk. Een hoofdstuk dat de basis is van

het leven van deze man.

Zijn ontwikkeling als kind. Als ziek kind met een andere

etniciteit in een omgeving waar het Christelijk geloof

domineert.

Lang zal dit interview mij bijblijven. Zijn boek, geschreven

door een ghostwriter de econoom en historicus Sandew Hira,

komt direct op mijn verlanglijstje. Sterker nog, digitaal benader

ik Amcon met de vraag; 'Waar kan ik dit boek kopen in Rotterdam?'

Zodra ik dit boek gelezen heb, zorg ik voor een samenvatting.

Dus tot dan!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Milly-Antoinet om 16:11 Reageer op dit bericht

Footprints

One night a man had a dream.

 

 

He dreamed he was walking along the beach with the LORD.

Across the sky flashed scenes from his life.

For each scene, he noticed two sets of footprints in the sand:

one belonging to him, and the other to the LORD.

 

When the last scene of his life flashed before him

he looked back, at the footprints in the sand.

He noticed that many times along the path of his life

there was only one set of footprints.

He also noticed that it happened at the very

lowest and saddest times of his life.

 

This really bothered him and he questioned the LORD about it: "LORD, you said that once I decided to follow you,

you'd walk with me all the way.

But I have noticed that during the most troublesome times in my life there is only one set of footprints. I don't understand why when I needed you most you would leave me."

 

The LORD replied:

 

"My son, My precious child, I love you and I would never leave you.

 During your times of trial and suffering,

when you see only one set of footprints, it was then that I carried you."

 

Author unknown.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Milly-Antoinet om 17:31 Reageer op dit bericht

Letter from Jenny

How my mom become an angel.

 

I thought it was time for me to tell you what happened to mum, keep in mind we did not know a lot of what was going on and still don't.

 

Ok on the 10th of October (the day before my mum's 62nd birthday) mum was in her room making her bed when dad heard her yelling and crying saying she had hurt her back, nana and dad managed to get her into the lounge and got her seated, dad rang us kids and asked what to do and we said ring an ambulance, by this time mum was in so much pain and crying hysterically. The doctor admitted her to hospital and gave her an injection for the pain and said it was like arthritis, mum come home after a few days and was still pretty quiet, a few days later mum said have a look at my leg it is swollen, and believe me swollen wasn't the word for it, it was gigantic, so once again mum was taken in the ambulance. The doctor did some tests and mum had blood clots which were in both legs now, mum was having injection after injection and looked like a pin cushion. Ok they get that under control and mum comes home again, i said to dad something is not right with mum, she didn't want to go near her computer, did not want to eat, really had lost interest in everything. So back to the doctors we go who send her to another hospital 100ks away and we find a very nice doctor, he was so nice to mum. Anyway he does a lot of tests and X-rays and comes back with bad news, mum has cancer in her lung and hip both of which were dormant he said and not to really worry about those, but she also had it in her lower back which the doctor said could be treated with radiation therapy. Mum is now transferred to another hospital about 300ks away, mum had 5 days of the therapy and was transferred back to the hospital closer to home. Mum came home from the hospital and had a nurse going there everyday to give her the injections to stop her blood from clotting. I would go around seeing her and she still didn't seem interested in anything, she said food tasted funny and said she couldn't see a lot of strange things not right. Dad rings Monday morning (10th of DEC exactly 2 months since the first time she went in) to tell us mum is back in hospital and doesn't want any of us kids to go visit her, we ask dad why she doesn't want to see us and dad said he didn't know. Dad keeps us updated and tells us mum is now on 24 hour oxygen... we sit at home and wonder what is going on, please dad can we go see mum and dad just says he has to listen to mum. Wednesday night dad goes to leave the hospital like normal and mum cry's her eyes out and says don't leave (which she said every night) so dad told her he loved her and went to leave and mum took her wedding and other rings off and gave them to dad and said "i wont be coming home again". Dad came around and told us what mum had said and i told him i was going up there the next day whether she liked it or not. Well i never did get to go up the next day as mums organs all shut down 6.30am Thursday the 13th December. Dad and the rest of us kids still have not got any closure as we still don't know what went wrong. It was obvious now when we look back mum knew a lot that we didn't, i just wish i had the chance to hold her and tell her how much i loved her and most of all i wish i could have taken her pain for her......

 

That's all i can tell you cause that's all i know, the start of October i had a healthy mum and nine weeks later she was gone, it is so unfair....

 

Lot's of love always Jenny.

  

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Milly-Antoinet om 16:46 Reageer op dit bericht

Mijn Willy.

Jarenlang waren wij vrienden. Gewoon internet-

vrienden. Zij in Australië en ik in Nederland.

Met een moeder die haar roots kent in Rotterdam

hadden wij vrij snel veel schrijfstof. Een bewogen

vrouw. Haar gezin, moeder en overige familieleden

waren altijd welkom. Ze zorgde en verzorgde iedereen

die daar behoefte aan had. Ook de dieren lieten haar

niet onberoerd. Regelmatig ontvingen alle epals

prachtige foto's van dieren die haar tuin binnendrongen;

zoekend naar aandacht of toch niet?

Onze mailtjes vertelden korte impressies van de dag,

van de mensen om ons heen en ook over de onver-

wachte ontmoetingen die je soms aan het denken

kunnen zetten. E-moppen over ouderen gingen grif

over de wereld. Willy stierf kort voor kerst 2007.

Een dag voor haar 62ste verjaardag, bed opmakend,

stortte ze in, gillend van de pijn. Een slapende vorm

van kanker heeft de botten van haar bekken weg-

gevreten, haar longen aangetast en tenslotte haar

adem doen stoppen. Haar dochter stuurde al haar

epals over de wereld een mail en liet ons weten dat

wij geen mails meer zouden ontvangen van haar!

Ik huilde urenlang. Nooit heb ik geweten hoeveel

emoties een internetrelatie kon los weken.

Hoe wij een band hadden ontwikkeld door regelmatig

beelden en woorden uit te wisselen. Nooit heb ik haar

gesproken maar ik vertrouwde haar mijn privé adres toe

en zij stuurde mij regelmatig een kaartje. Haar kerstkaartje

was altijd als eerste binnen.

"Doe ik op tijd op de post", schreef ze eens

"want stel dat die na de kerst aankomt, wat heb je

er dan nog aan? "Typisch Willy, een ander gelukkig maken.

Daar heeft ze voor geleefd. Haar dochter schreef mij vandaag

de volgende mail.

Wederom zochten de tranen hun weg over mijn wangen.

Ik mis mijn e-vriendin.

 

27 december 2007

 

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Milly-Antoinet om 16:31 Reageer op dit bericht

Vrede.

Als er licht is in de ziel,

 zal er schoonheid zijn in de mens.

Als er schoonheid is in de mens,

zal er harmonie zijn in het huis.

 

Als er harmonie is in het huis,

zal er rust zijn in het land.

 

Als er rust is in het land,

zal er vrede zijn op aarde.

 

Jules Vink.

 

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Milly-Antoinet om 19:35 Reageer op dit bericht

kerst 2007

What does Santa bring for daddies?

 

Too old to want a toy?

 

Wallets, watches, ties, and sweaters

 

Don’t make for much joy.

 

 

What do daddies want for Christmas?

 

Really, in their hearts?

 

So perfect that they’d shriek like kids

 

Once the shredding starts?

 

 

Oh, Daddy! Is there anything

 

You want beneath the tree?

 

Other than, of course, to watch

 

Me open gifts for me?            



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Milly-Antoinet om 15:19 Reageer op dit bericht

kwam ik tegen....

Kapot, gescheurd, beschadigd,

verwond of vol van pijn?

Er kunnen zoveel dingen
de oorzaak hiervan zijn.

                                    
De buitenkant kan stralen
terwijl van binnen wanhoop leeft,

maar Vader God, "De Schepper" is het,

Die nieuwe dingen geeft.

 

http://www.ingridsteenbeek.nl

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Milly-Antoinet om 14:43 Reageer op dit bericht

X-mas joys

Christmas Joys

 

Evergreen boughs that fill our homes

With fragrant Christmas scents,

Hearts filled with the loving glow

That Christmas represents;

 

Christmas cookies, turkeys stuffed,

Festive holly berry,

Little faces bright with joy,

Loved ones being merry;

 

Parties, songs, beribboned gifts,

Silver bells that tinkle,

Christmas trees and ornaments,

Colourful lights that twinkle;

 

Relatives waiting with open arms

To smile and hug and kiss us;

These are some of the special joys

That comes along with Christmas
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Milly-Antoinet om 14:35 Reageer op dit bericht

Tegenlicht.

http://www.vpro.nl

Het programma Tegenlicht van de VPRO
belicht nieuwe maatschappelijke
dilemma's.

De nieuwe ondernemer en

de hyperconsument.

Hoe ethisch is de moderne

ondernemer en hoe vrij

de consument?


Lees meer over dit onderwerp
door op bovenstaande link te 
klikken.
Felix Rottenberg onderzoekt deze
vragen. Schrijver over dit 
onderwerp is Benjamin R. Barber.


Lees ook zijn biografie op
deze site.  

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Milly-Antoinet om 10:08 Reageer op dit bericht

Meer van La Promnesia! Plusjes & Minnetjes...

↑ Terug naar de berichten