quote

Live your life so that the fear of death
can never enter your heart.

When you arise in the morning,
give thanks for the morning light.

Give thanks for your life and strength.

Give thanks for your food and
for the joy of living.

And if perchance you see no reason
for giving thanks,

rest assured the fault is in yourself.

Chief Tecumseh,
Shawnee Indian Chief

Surinaams gezegde:

Yu kan kibri yu granma ma yu no man kibri en koso'koso.

Nederlands:

Je kunt je grootmoeder schuilhouden maar niet haar

hoestbuien.

Betekenis:

Met de beste wil ter wereld kun je zaken willen

onderdrukken die vroeg of laat  toch aan 't licht

zullen komen.

Spreekwoord:

Al is de leugen nog zo snel, de waarheid

achterhaalt haar wel.

De grootste veranderingen gebeuren

als je ophoudt te geloven

dat je zou moeten veranderen.

You can't always get what you want,

but you always get what you need.

 http://www.purpose.nl/

Je kunt je gedachten niet controleren,

Old age is like a bank account.

You withdraw in later life what

you have deposited along the way.

So the advice is do deposit all the

happiness you can in your bank

account of memories.

Guidelines for happiness:

1.              Free your heart from hate

2.              Free your mind from worries

3.              Live simple

4.              Give more

5.              Expect less.

Soja doorgelicht : de schaduwzijde van een wonderboon

De Nederlandse prins Willem Alexander en prinses Maxima bezoeken deze week Argentinië. Naast de passie voor Maxima, tango en voetbal delen we nog iets met dit land: de sojaboon. In Argentinië wordt dit gewas op grote schaal verbouwd, zodat onze kippen, varkens en koeien er letterlijk mee vetgemest kunnen worden. Dit ogenschijnlijk onschadelijke boontje levert een bijdrage aan de verpaupering van grote delen van Argentinië, maar ook van Brazilië en Paraguay. Nederlandse maatschappelijke organisaties vinden het hoog tijd dat de sojaboon eens nader bekeken wordt.

Volgende week verschijnt hun publicatie: Soja doorgelicht: de schaduwzijde van een wonderboon. Dit handzame boek is uitgegeven door de Nederlandse Sojacoalitie.

Argentinië is na de Verenigde Staten en Brazilië, ’s werelds grootste sojaproducent. Nederland is na China, ’s wereld grootste soja-importeur. Hoewel soja bij veel mensen vrij onbekend is, wordt het verwerkt in meer dan zestig procent van alle producten die in de supermarkt liggen.

Om de groeiende honger naar soja te stillen worden in Latijns-Amerika op grote schaal bossen gekapt en wordt land van kleine boeren omgevormd tot grootschalige sojaplantages. Kernwoorden in de publicatie zijn: landconflicten, genetische manipulatie, moderne slavernij, milieuvervuiling, ontbossing, afname van de werkgelegenheid en het steeds minder verbouwen van lokale voedselgewassen. Naast een beschrijving van bovenstaand,  wordt ook ingegaan op de relatie met Nederland en Europa en wat er in zowel de producerende als importerende landen aan actie kan worden ondernomen. Een voorbeeld is het vaststellen van richtlijnen waaraan de sojaproductie zou moeten voldoen, net zoals we bij hout gedaan hebben. Daarnaast kan het publiek gestimuleerd worden om minder en bewuster vlees eten.

Belangrijke spelers zoals de Nederlandse Vereniging Diervoederindustrie (Nevedi), Unilever, Nutreco, ABN AMRO, Rabobank en betrokken Nederlandse ministeries zeggen dat ze inmiddels de problemen serieus nemen. Op dit moment ontbreekt het echter nog aan concrete stappen om de gesignaleerde misstanden aan te pakken. Hiervoor is het wel hoog tijd. Het is onverteerbaar dat de bevolking en de natuur in de sojaproducerende landen de prijs betalen voor ons goedkope stukje vlees en ons nu wel heel goedkope glaasje melk.

De Nederlandse Soja Coalitie is een samenwerking tussen Both ENDS, Cordaid, FairFood, Greenpeace NL, Kerkinactie, Milieudefensie, ICCO, IUCN-NL en Solidaridad. Zij dringt er bij alle relevante spelers op aan om bij te dragen aan het terugdringen van de negatieve impact van soja.

 http://www.wervel.be/

Hoe diep kan een mens zinken?

Jarenlang kende ik alleen het doel van kopen. Ik kocht wat ik nodig had. Waar mijn smaakpapillen van konden genieten.

Prijzen waren mij niet echt bekend. Boodschappen halen had te maken met welzijn, dacht ik! Een mens eet omdat je lichaam daarom vraagt en waarom dan niet die dingen eten en drinken die ik dan ook echt lekker vindt.

Totdat het noodlot toesloeg.

Al enkele jaren, geloof me sinds de invoering van de euro, word ik geconfronteerd met die enorme oplichterij van de mensen die ons moeten voorzien van ons dagelijkse brood. Steeds vaker trok het kleine prijskaartje mijn aandacht. Enerzijds omdat ik moest omrekenen naar de voor mij zeer betrouwbare Nederlandse gulden, anderzijds om te weten hoeveel munten ik van de kassa terug moest krijgen.

Langzaam meanderde de ellende mijn leven binnen. Iedereen wilde geld. Bedragen die verdubbelt, soms verdrievoudigd werden, moest ik ophoesten. De supermarkt heeft daar helemaal een handje naar.

Sojamelk bijvoorbeeld. Drie pakken melk verbruikte ik per week. Let wel op, ik verbruikte. Voltooid verleden tijd.

Want vandaag kwam ik tot de ontdekking hoe goed het is om de prijzen die horen bij de producten die je wekelijks gebruikt, goed bij te houden.

Al maanden moet ik genoegen nemen met één pak melk per week. Alleen 's avonds sta ik mijzelf de luxe van thee met melk toe. Af en toe ook 's morgens, vooral als de tijd haast heeft en ik moet hollen naar de tram, trein en bus. Dan is de thee vaak niet lekker want ik voeg dan melk toe om het zo snel mogelijk af te koelen, drinkbaar te maken. Een functioneel moment.

Het zelfde pakje sojamelk kostte vorige week 1 euro en 39 centen. In de aanbieding heet dat.

De vaste prijs is 1 euro en 49 cent. Vandaag kost sojamelk naturel 1 euro en 69 centen.

Als ik aan het dienstdoende opperhoofd vraag waarom, antwoordt zij; 'Alles is duurder geworden, mevrouw, sorry'

Ik strompel met overige boodschappen de winkel uit. Volgende week geen melk dus. Kan ik niet meer betalen. Ik heb de bodem van mijn portemonnee bereikt op de 12de dag

van de maand. Hoe diep kan een mens zinken?

MILLY-ANTOIN€T

--------------------------------------------------------

@: milly-antoinet2@orange.nl

weblog: https://blog.seniorennet.be/promnesia/

Men voelt zich soms als een akrobaat, wiens prestaties beoordeeld worden door de leden van het plaatselijke reumacentrum.

Harry Mulisch