Macht, behoefte om invloed te hebben

Nieuwsgierigheid, behoefte aan kennis

Onafhankelijkheid, behoefte om autonoom te zijn

Status, behoefte aan sociale erkenning en aandacht

Sociaal Contact, behoefte aan gezelschap en spelen

Wraak, behoefte om quitte te spelen, maar ook om te strijden en te winnen

Eer, behoefte om te gehoorzamen aan traditionele morele normen en waarden

Idealisme, behoefte om de samenleving te verbeteren en om altruïstisch en rechtvaardig te zijn

Lichaamsbeweging, behoefte om de spieren te trainen

Liefde en romantiek, behoefte aan seks en hofmakerij

Gezin, behoefte om kinderen groot te brengen

Orde, behoefte om te organiseren en rituelen uit te voeren

Eten, behoefte om voedsel tot zich te nemen (dorst is volgens Reiss geen basisbehoefte, omdat het onvoldoende voor psychologen interessant alledaags gedrag verklaart)

Acceptatie, behoefte aan bevestiging

Kalmte, behoefte om onrust en angst te vermijden

Sparen, behoefte om te verzamelen en zuinig te zijn.

Als de zoenen water waren,

zou ik je de zee geven.

Als de knuffels bladeren waren,

zou ik je een boom geven.

Als het leven een planeet was,

zou ik je het heelal geven.

Als de vriendschap het leven was,

zou ik je het mijne geven.

ROSES & HANGING BASKETS

A teenage granddaughter

comes downstairs for her date

with this see-through blouse on and no bra.

Her grandmother just pitched a fit,

telling her not to dare go out like that!

The teenager tells her!

'Loosen up Grams.

These are modern times.

You gotta let your rose buds show!'

And out she goes.

The next day the teenager comes down stairs,

and the grandmother is sitting there with no top on.

The teenager wants to die.

She explains to her grandmother

that she has friends coming over

and that it is just not appropriate....

The grandmother says,

'Loosen up, Sweetie.

If you can show off your rose buds,

then I can display my hanging baskets.

Als ik op zoek ben naar informatie op het internet kom ik regelmatig
op weblogs terecht. Deze ene interessanter dan de andere. Ook zo
vandaag. Ik beland op een weblog en lees een artikel met een voorbeeld.
Dit artikel heeft mij de gehele dag bezig gehouden. Ik hoop van harte dat
indien iemand dit ook hier leest gaarne mij wil helpen aan een antwoord.

http://mickdundee.web-log.nl/mickdundee/2007/09/gij_zult_niet_s.html?cid=22137003#comment-22137003

Ik sluit uiteraard de link erbij van de schrijver van de vraag met een zeer
duidelijk voorbeeld.

Gij zult niet stelen, is een van de 10 geboden in de Bijbel (maar ook iets waar iedereen zich aan moet houden). Een voorbeeld.

Klaartje is een jonge slimme meid, maar ook streng gelovig. Ze gaat twee maal per zondag naar de Hervormde kerk met een gereformeerde grondslag in Staphorst. Leeft volgens de Bijbel en haar geboden. Tijdens haar stage van de universiteit print ze nog geen mailtje uit omdat dat stelen van de universiteit is. Maar nu wil het toeval dat ze, voordat ze studeerde, haar toekomstige man heeft ontmoet. Ze trouwt tijdens haar studie die ze in 4 jaar afrondt, en tijdens haar stage is ze zwanger geworden, precies volgens plan. Want nu kan ze na haar studie direct moeder worden en voltijd voor haar kinderen gaan zorgen zoals ze altijd al wilde.

Heeft Klaartje nu gestolen van de Nederlandse staat? Ze krijgt geld voor een studie maar doet er niets mee. Valt dit ook niet onder stelen? Of doet ze dit voor zelfontwikkeling?

Een dame komt per vliegtuig terug van vakantie in Zwitserland.

Ze zit naast een priester. Tijdens de vlucht raken ze aan de praat en zo komt het dat ze de pastoor om een dienst vraagt.

"Eerwaarde, ik heb in Zwitserland een gloednieuwe en hypermoderne ladyshave gekocht. Deze was niet goedkoop en ik heb dus de wettelijke limiet overschreden.

Ik zou er invoerrechten voor moeten betalen.

Kunt u mijn ladyshave verbergen onder uw toga?"

Die is nog in de originele verpakking en nog nooit gebruikt.

"Natuurlijk, maar ik moet u waarschuwen, ik kan niet liegen."

"Maar de douane zal u als priester niet verdenken en u doorlaten."

En ze geeft hem de ladyshave. Aangekomen op Schiphol passeren ze de douane.

De douanier vraagt aan de priester: "Niets aan te geven?"

"Luister," zegt de priester, "van mijn hoofd tot aan de gordel,

heb ik niets aan te geven."

De douanier vindt dit antwoord een beetje vreemd en vraagt door:

"En onder de gordel?"

"Ja," zegt de priester, "daar bevindt zich een fantastisch apparaat. Bestemd voor vrouwen, en nog nooit gebruikt."

De douanier barst in lachen uit en roept:

"Vooruit, het is wel goed, eerwaarde! De volgende graag!"

Nu ik mij langzaam aan weer het oude begin te voelen zal ik ook de training, inhoudelijk, met jullie delen.

Natuurlijk hebben de trainers getracht ons heel veel bouwstenen mee te geven. Veel deskundigheid over te dragen en ons met veel tips & tricks te voeden.  

De training KPA en projectmatig werken is opgebouwd uit 6 modules.

1.              Internationale samenwerking.

2.              Het maken van een projectplan.

3.              Fondsen werven

4.              Subsidies aanvragen

5.              Samenwerken

6.              Publiciteit.

7.              Presentatie/Interculturele communicatie.

*     KPA staat voor Kleine Plaatselijke Activiteiten.

Het maken van een projectplan:

Dit onderdeel bestaat uit de volgende onderwerpen:

-     doelgroep identificeren

-     doelstellingen formuleren

-     een fasering maken van een projectplan.

Effectief fondsen werven:

Financiering voor het uitvoeren van een project:

-     via subsidiegevers en fondsen

-     eigen geldinzamelacties bij familie, vrienden, bedrijven etc.

Bij deze module wordt aandacht besteed aan de gulle gever.

Onderdelen zijn:

-     waarom geven mensen geld

-     welke doelgroep benader je?

-     welke boodschap breng je?

-     strategieën om geldgevers te benaderen (bijv. welke middelen)

Strategie:

-     Inspelen op mogelijke belangen en beweegredenen (goodwill, zakelijke redenen) van de geldschieter,

-     manier van presenteren van het project. Alleen samenwerken met bedrijven die overeenkomen met eigen ideeën (voorbeeld noemen)

-     tips voor het benaderen van de 'gulle gevers'(wees  creatief, concreet en breng een positieve boodschap)

http://www.cosrijnmond.nl/

Buikgriep.

Donderdag 10 april:

Aan drie operatieve ingrepen, ongeveer tien jaren geleden, heb ik spastische darmen overgehouden. Heel vervelend, 'mwah, valt mee te leven', zeggen we dan. Gewoon doen wat de darm vraagt en de ene dag meer pijn dan de andere. Geen ziekte om aan dood te gaan.

Wat wel vervelend kan zijn is de overgevoeligheid van de darmen. Deze raken sneller aangetast door poliepen, blijven onzichtbaar en kunnen zich gaan nestelen tussen de slechte cellen. Dan is er stront aan de knikker, of liever gezegd, aan de darmen.

Dit weekend, waar ik al weken naar had uitgekeken, viel voor mij dus letterlijk in de shit. Donderdagnacht vloog ik wel letterlijk meerdere malen uit bed om te voorkomen dat mijn beddengoed en matrassen niet vervuild zouden raken. Gelukkig is m'n 55+ appartementje op dit soort races gebouwd. Niets in de weg, alles én suite.

Vrijdag 11 april.

Met de groep deelnemers en de begeleiding is afgesproken om samen te dineren. Velen komen of van het werk of moeten ver reizen. Een leuk moment om aan de groepscohesie te werken.

Ik sleep om half zeven 's avonds mijn getergde lijf naar binnen. Onder invloed van paracetamol en een fles water rolt mijn airporter achter mij aan.

Stel mij aan de groep voor, aan de mensen die ik op de kennismakingsavond niet heb ontmoet. Niet iedereen heeft nl. aan die bijeenkomst deelgenomen.

Gelukkig de meesten wel. Vertel dat ik vanwege een niet goede gezondheid gekozen heb even aan te sterken dus niet deel neem aan het diner.

We starten om 20.00uur aan de eerste module. Inleiding in Internationale samenwerking, het schrijven van een projectplan, draaiboek en alles wat er bij komt kijken. Een volgepropt weekend moet ons die bouwstenen meegeven om in land van herkomst of gastland, de allerarmsten te ondersteunen. Duurzaam is het sleutelwoord. Mentality milieus is het allernieuwste dat ik opsteek.

Ik houd me aardig op de been. Om 22.30uur is iedereen nog redelijk hyper. We verplaatsen onze activiteiten naar een andere ruimte in dit bijzondere conferentieoord. Ooit heb ik vernomen dat er kinine zit in Bitter Lemon, dus waag ik mij aan een flesje. Ondertussen zijn al mijn anti-grippine met paracetamoltabletten uitgewerkt. Ik waggel en zie zwart/wit om mij heen. Langzaam maak ik mij los van een vrouwelijke collega, in partnerschap met een Kameroenees, want ik vat toch niets meer. Ik neem mij voor haar morgen gewoon weer hetzelfde te laten vertellen.

Sluipend door de gangen van het spookkasteel stap ik extra hard op mijn hakken om de geesten te verjagen. Het moge gezegd worden, onze kamers beschikken alleen over een wastafel. Douches en wc's zijn afhankelijk van de ligging van je kamer, mijlen ver weg.

Voornamelijk als alles uit je darm is omgezet tot vloeibaar bruin levenswater.

Zaterdagmorgen 12 april.

06.00uur.

Het is koud. Echt ook heel koud. Geen verwarming. Of warm óf koud water aan de wastafel. Niets gemengd. De paar uurtjes slaap hebben me toch tot rust gebracht. Ik pak mijn toiletspullen. De douches zijn eng. Slechts één moderne douche.

 'Deze is van mij', besluit ik. Egoïst. Weet ik. Ben zó gemaakt.

Super. Ik was m'n haren, was mijn lijf alsof ik die vieze bacteriën op deze wijze naar Weggelegenrije kan laten remigreren.

Om 8 uur zitten we met z'n zestienen aan 't ontbijt. Spannend.

Een bijzonder mengelmoes van culturen, rassen, jong, oud, man, vrouw en geloven.

De trainer/begeleider van de COS vraagt naar mijn eerste nacht. Ik probeer 't luchtig te houden. Ik schaam mij om over ziekten en zeer zeker over diarree te praten. Nooit geleerd. Dus zeg ik dat ik, af en toe, het lokaal zal verlaten, of hij ook de andere trainers hiervan op de hoogte wil stellen. Hij kent mij uit 't Rotterdamse werkveld. Hij blijft mij in de gaten houden. Of voelt dat zo?

Koffie/theetijd.

Heerlijke, verse vruchtengebakjes. Voel het zoete water uit mijn mond glijden. Klem mijn bakkie thee extra strak vast. Neen, ik neem geen enkel risico. Geen gebak, geen koekkie. Water en thee. Voldoende.

Lunch.

Een licht vegetarisch soepje. That's all.

De middag wordt steeds zwaarder. Vitaminen C1000, paracetamol. Mijn bouwstenen om te overleven. Ik doe mee. Schrijf me te pletter want niets dringt door. Ben bang dat ik geen woord onthoud.

Niemand heeft 't door. Ik blijf actief. En dan is 't zover.

   Vanaf dat moment is de pot de baas.

Buikgriep is een ontsteking van het maagdarmkanaal.

Een hele reeks virussen, bacteriën en parasieten. Een ervan is het zeer besmettelijke Norwalk-like-virus, dat vooral in de winter toeslaat en vaak een epidemie teweegbrengt. Deze term dekt alle buikgriepvirussen die lijken op het virus dat in 1972 voor het eerst werd geïdentificeerd in het Amerikaanse stadje Norwalk.

Ook andere micro-organismen, stress, diverse voedingsmiddelen en bepaalde geneesmiddelen kunnen deel zijn van buikgriep.

Norwalk-like-virussen bevinden zich in de uitwerpselen of het braaksel van besmette personen.

De boosdoenertjes worden vaak doorgegeven via de handen. Zelfs een grondige wasbeurt na een toiletbezoek voorkomt niet altijd dat er minuscule deeltjes besmette ontlasting op de handen achterblijven. Besmettingen gebeuren vaak door het geven van een hand, via het bereiden van voeding of door het vastpakken van deurknoppen, speelgoed of andere voorwerpen.

Water kan een besmettingsbron zijn. Risicosituaties zijn het inslikken van water tijdens het zwemmen, het spoelen van etenswaren met besmet water en het eten van besmette schelp- en schaaldieren.

U kunt besmette micro-organismen inslikken als je je in de buurt van een brakende persoon bevindt.

Norwalk-like-virussen zijn bestand tegen vele ontsmettende middelen. Daarom kunnen de virussen zich razendsnel verspreiden. Ze veroorzaken dan ook gemakkelijk een epidemie, zeker daar waar groepen mensen met elkaar in contact komen, zoals in verzorgingstehuizen, ziekenhuizen, kinderdagverblijven en scholen.

Symptomen en verloop

Ongeveer de helft van het aantal personen dat met het virus in aanraking komt, krijgt effectief buikgriep. Tussen de infectie en het optreden van de eerste klachten zitten doorgaans een tot drie dagen.

Misselijkheid, braken, buikkrampen, diarree en soms lichte koorts zijn de meest voorkomende symptomen bij een aandoening veroorzaakt door een Norwalk-like-virus. Na een of twee dagen verdwijnen de klachten meestal spontaan.

Een buikgriep als gevolg van een bacterie (bijvoorbeeld Salmonella) kan echter heviger klachten geven, zoals hoge koorts, meer diarree en soms zelfs bloed in de ontlasting. Bovendien houden de klachten veel langer aan.  Buikgriep is steeds goedaardig. Het enige risico verbonden aan deze aandoening is uitdroging door het braken en/ of de diarree. Uitdroging treft vooral ouderen en kleine kinderen.

Voor mij geen lux diner op zaterdagavond. Jammer, voor iemand die niet van koken houdt en zoveel luxe nooit op een tafel zal kunnen toveren, zag ik de anderen genieten van iedere hap. Niemand had door dat ik veranderde in een spuuglelijke draak, die al die voedselschalen veranderde in lelijke wormen met lange tengels. Tengels die alles tegen de muren aan gooide en er bij dansten alsof ze de hoofdprijs hadden binnengehaald.

Een vreselijk geluid haalt mij uit mijn hallucinatie en ik word naar boven verwezen. Een jonge, zwangere vrouw loopt met mij mee. Ik hoor haar maar weet niet wat ze zegt.

Hoe ik de nacht heb doorgebracht ga ik echt niet vertellen. Het oplossen van het probleem van vloeistoffen, die met heel hard dichtknijpen niet binnen te houden zijn, in een kamer zonder sanitair. Vul zelf maar in.

Rond middernacht als de anderen, sommigen licht aangeschoten, mij zien waden door de gang met allerlei lakens en badhanddoeken, staan ze versteld. Ik kan de vragen niet beantwoorden. Ik mis mijn huisje. Ik mis mijn eigen omgeving zo erg. Heb heel even zo'n medelijden met mezelf. Wil dood zijn. De tranen zijn een antwoord. De mannen zijn stil. De vrouwen lachen niet meer.

Om 4 uur in de ochtend zie ik mijn spiegelbeeld van mij weglopen. Normaal komt dat naar mij toe in de glans van de  tussendeur, op weg naar de pot. Nu baalt ze van mijn uitgemergeld lijf. Ik hallucineer.

Zondagmorgen.

Alweer ontbijt. Terwijl iedereen praat over zijn of haar project in een ontwikkelingsland, waar de kinderen letterlijk 's morgens niets te eten hebben, zijn hun ogen groter dan hun maag. Op bijna alle borden liggen half opgegeten croissantjes, luxe broodjes en verscheidene smaken beleg.

 'Ik zit vol' of ''t smaakt niet zo als ik gedacht had'.

Een flauw excuus.

Wederom zit ik mijn dag uit. Nu met de afspraak dat ik vlak bij de deur ga zitten. Een telefoontje met mijn huisarts heeft geleerd dat ik uitgedroogd ben. Ik moet alleen maar drinken. Nu druipt er niet alleen van de 'uitgang' vloeistof naar buiten, ook de 'ingang' brengt haar deel met zich mee.

Zondagmiddag 14.41uur.

Blij dat ik naar de bus mag. Ik groet snel iedereen (God weet wat ik gezegd heb) en vertrek. Sleep mezelf naar bus, trein, tram en loop naar mijn veilige plekje onder de zon.

Ik stort neer in de woonkamer. Dinsdagmorgen ben ik genoodzaakt mij ziek te melden op mijn werk. Mijn lichaam tintelt, ik heb 't koud in m'n warme nest, het ziet zwart voor de ogen. Het is alsof ik op zee leef in zwaar weer.

This past weekend I participate in an educational weekend for International cooperation and

sustainable development.

There are a lot of institution who helps the small entrepreneurs in development

countries, with a small amount of money so they can start their own business.

I want to help a school in Egypt - Luxor which is in need of a lot of things for the children.

The poor are not on the priority list. 

More children than the school can handle in this neighbourhood and  very dirty sanitary fittings.

I thought of placing ice-cells or cooling-cells on the school so they

can rent it to the farmers for an small amount. The school can earn

money to paint the school, to buy books and materials the children need.

Hope the idea is realistic.

We went to a conference location in Hoeven.

pls take a look at:  

http://www.bovendonk.nl/zakelijk/

It is written in the Dutch language, 
 but you can see the environment on the pics.

We had a group of people who has their residence in Holland,
but are born in other countries and youngsters

who's parents are born abroud. 

People from Somalia, Ethiopia,  Switzerland,  Marocco,

Guinee Conaky, I am born in Surinam South America but my project is in Egypt,

Cameroon etc etc.

All these people have wonderful ideas how to help in their home country.

They know how to implement the 8 millennium goals for poverty.

Here you can read about the development goals:

http://www.un.org/millenniumgoals/

So now I have to write a business plan and make an plan of action for the school in Egypt.

We will present the plan on the 17th of May.

So I would have to spen a lot of my time in the weekends to write

my plan and hope it will pass the selection.

The education weekend was sponsored by an local institution COS and NCDO

http://www.ncdo.nl/

On the right side of the page you can find the English version for more information.

I learn a lot about poverty in the world. I wish I really could help

because now I took part in this education weekend because I wanted

to learn more about international cooperation and sustainable development.

Believe me..........there is a lot of poverty in the world.

wish I could give them all I have but I am aware of the idea that that is not realistic.

The happiest people don't have the best of everything; they just make the best of everything they have...

So please remember:

-     Live simply.

-     Love generously.

-     Care Deeply. 

-     Speak Kindly

Morgen

Als je spijt hebt van gisteren en bang bent voor morgen,

probeer dan vandaag nog gelukkig te zijn.

Het heeft weinig zin in het verleden te staren,

te piekeren over wat is mis gegaan.

Je kunt blijven treuren en door blijven zeuren,

je maakt het verleden toch niet ongedaan.

Oh, had je destijds maar kunnen vermoeden,

een deel slechts van al wat je nu zeker weet.

Wat zouden veel dingen dan anders gegaan zijn.

Maar gedaan is gedaan en je deed wat je deed.

Je kunt toch vandaag niets veranderen aan vroeger.

Je kunt wel leren van vroeger voor thans.

Al wat je verkeerd hebt gedaan ligt in het verleden.

Dat kun je verbeteren vandaag is je kans,

Wees niet zo dom en verschuif niet naar morgen.

je weet niet eens of je 'morgen' wel haalt.

Je hebt al zo dikwijls je plannen verschoven.

Je hebt al zo roekeloos veel dagen gefaald.

Je leeft uit 't verleden maar staat in 't heden.

Vandaag doe ik 't beter, maar dan blijft nog de vraag;

'Wat doe ik met 'morgen', daarover geen zorgen.

Want morgen is 'morgen', gewoon weer vandaag.

Ontvangen van: Jules Vink

If you have only one smile in you, give it to the people you love.

Maya Angelou