Indianen?

Woensdag 23 november 2005

Daar gaat mijn droom ....alweer.....

Langzaam ebt mijn enthousiasme weg. Niet alleen mijn `zakenvriend` zorgt voor een confrontatie met de werkelijkheid maar alles om mij heen. Gesprekken en onderzoeken laten steeds meer zien dat er voor (amateur)schrijvers de activiteiten dicht bij huis worden georganiseerd. Een workshop, een literaire bijeenkomst, voorgezeten door een professionele schrijver, die wat extra's bijverdient, een cursus, een boekbespreking en wat mailgroepen en een online schrijfclub. Terwijl er voor schilders de prachtige omgevingen van Toscane en Frankrijk volop de advertentie pagina's vullen denkt men dat schrijvers het liefst alleen of in een groepje in een kamertje op elkaar gestampt, woorden produceren. Ik wil reizen. Reizen met mensen die leuke ideeën kunnen opdoen en verhalen brengen waardoor de lezer zichzelf vergeet. Verdwijnt in het verhaal in de hoop ooit ook mee te gaan naar die prachtige omgeving en het mooie amazone land. Dat wil ik.
Deze zelfde vriend brengt mij op het 'nuchtere' pad van een inkomen genereren. Hij heeft het nooit geuit. Gek is die niet. " Zeg nooit tegen een vrouwmens dat haar idee geen zoden aan de dijk legt" moet hij gedacht hebben.
" Anders heb je stront aan de knikker"
Hij opperde ondersteuning en vroeg direct daarop zelf om ondersteuning. De vraag die leidde tot intense contact met het werkveld waar ik zelf net voor bedankt had.
Mijn manuele therapeut genoot er zichtbaar van - hij en zijn vriend verzorgen ook een prachtig aanbod in de Dordogne in Frankrijk voor vakantieschilders - dat ik een gat in de markt had ontdekt, zo ongerept dat " het ontbossen" je moedeloos maakt alleen al door er aan te denken.

Ik ben de weg kwijt. Mijn "vrienden" in de verschillende organisaties maken hele erge ongemakken door, staan op de nominatie te worden weggewerkt. De congressen omtrent maatschappelijke problematieken zijn zwaar en confronterend, ik voel me als een vogel met lamme vleugels.

Ik besef dat mijn plan om te gaan reizen in combinatie met creatieve schrijvers meer inzet dan omzet zal meebrengen. Meer pijn!
Want over een aantal weken ben ik werkloos. Ik moet omzet draaien!
Mijn plan voorgelegd aan een tal van "nuchtere" zakenlui. Forget it....je gaat honger lijden, kind.....ik sluit mijn ogen, want met gesloten ogen ziet de wereld er mooier en leuker uit. Alles wat men ziet wordt tenslotte verkeerd geinterpreteerd!

Mijn pad heeft mij de afgelopen periode geleid naar een voorlichtingsbijeenkomst over ' geweld achter de voordeur' .Een Oprah-achtige dagvoorzitter en Danny en Jane van toneelvereniging Surye, brachten het onderwerp zo dichtbij, dat er bij velen de tranen over de wangen liepen. De impact van het visuele gedeelte bleef nog dagen op mijn netvlies hangen. Mezelf troostend met de woorden " ach het is toneel" wetende dat ik dit zelf ooit aan de lijve heb gevoeld. Dat besef is het electrische schokgevoel dat ik heb gehad toen dit toneelstukje zich afspeelde.
Niet goed voor mijn creatieve start, zul je denken als je dit leest. Inderdaad.

Een dag later, bij SCALA, over Eerwraak. Relaxed vertelt een professional van de Allochtone Vrouwen Telefoon over het ontstaan van Eerwraak en de misstanden daaromtrent. Een en al geweld en pijn, verdriet en verstoting. Te vergelijken met de Europese landen eeuwen geleden (of lijkt het zo?).

Gelukkig is er ontspanning. Donderdag ga ik naar een filmavond van LIONS club. In het kader van " L' esprit du Temps" een voorproefje. Effe ontspannen voor dat ik mij volgende week op de andere conferenties stort.
Maandag 28 en dinsdag 29 organiseren Dienst Stedelijk Onderwijs en Sezer Consult een conferentie over huiselijk geweld. " Vrij zijn van geweld" . Met sprekers als Professor Dr. Frank Bovenkerk over het fenomeen ' Loverboys' , Drs. Indra Boudjarath over ' zelfdoding' en Professor Dr. Ruben Gowricharn met aanbevelingen over hoe om te gaan met geweld.
Uiteraard zal onze black princess hier niet ontbreken Ayaan Hirsi Ali. Zij zal zich uitten over huiselijk geweld, eerwraak en (vrouwen)besnijdenis.

Als ik dat verwerkt heb, wend ik mij op 1 december richting 'inburgering' een expertmeeting. Deels vanwege het feit dat ik mij weer moet laten zien binnen het netwerk, deels ter ondersteuning van de organisator.
Het netwerken gaat goed..........de richting gaat verkeerd............mijn eerst volgende verhaal zal niet één zijn van " hoe fijn het was op reis met mijn (amateur)schrijvers maar ik denk......
Ja, vul maar in. Mijn creatieve geest is in ruste.................mijn workspirit is aan het woord.
Het wordt tijd dat ik mij ga buigen over het volgende project..........
want mij werd medegedeeld dat er uitstel is verleend door het ministerie en dat de projectaanvragen uiterlijk eind januari 2006 in huis moeten zijn. Ik heb dus effe tijd.

Geschreven door Milly-Antoinet om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 19 november 2005

Lieverd

                                                      Ik noem je mijn lieverd
                                           Ik noem je mijn schat
                                            Ik noem je mijn knuffel
                                             Ik noem je mijn DROOMman
                                              Ik noem je het beste
                                                    Wat ik (n)ooit bezat.

Geschreven door Milly-Antoinet om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 18 november 2005

Hij?

                    Zij hield van hem,
           maar wist niet hoe zij 't zeggen zou
      Een vrouw van weinig tekst, maar héél oprecht
           eerst aan zijn graf heeft zij die ene zin gezegd:
                              " Ik ben zo eenzaam zonder jou"

3knuffel4.gif?dc=4675457015239396755

Geschreven door Milly-Antoinet om 23:41 Reageer op dit bericht

Vrijdag 18 november 2005

alleen....

de wereld blijft stilstaan

niets gaat nog vooruit

bloemen sterven af

de maan verdwijnt

ik sta in het donker,

alleen...

altijd maar alleen op de wereld

niemand om je heen

liefde en warmte die je moet missen,

knuffels,

knuffels waar ik naar verlang

maar ik blijf hier...

alleen...

Geschreven door Milly-Antoinet om 23:37 Reageer op dit bericht

Vrijdag 18 november 2005

De top van de ladder.

Sommige mensen bereiken de top van de ladder en ontdekken dan pas dat hij tegen de verkeerde muur staat.

www.dagelijksegedachte.net

Geschreven door Milly-Antoinet om 22:07 Reageer op dit bericht

Vrijdag 18 november 2005

Tegelltjes wijsheid.

Het ware te wensen,
dat alle mensen,
Met hun gebreken,
naar zichzelve keken.
Dan zouden ze het praten,
over andere wel laten.

Geschreven door Milly-Antoinet om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 17 november 2005

Wat maakt het uit als we anders zijn?

We don't see things as they are,
We see things as We are.............

Geschreven door Milly-Antoinet om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 16 november 2005

Leven....................

Leven dat is zien met je ogen open,
Leven is zien dat je voeten lopen,
leven dat is zien, leven is horen,
weten dat je niet voor spek en bonen bent geboren!

Geschreven door Milly-Antoinet om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 15 november 2005

Reizen en schrijven...............

Het is zover............... de omslag in mijn leven....eindelijk kan ik datgene gaan doen dat ik vnl. met mijn hart wil doen..........een droom die al mijn energie zal vergen! Een gevoel alsof iemand met een bombardon tegen mijn oor aanzat, zo hoog was vanmorgen de spanning gestegen, Mijn eerste stap op weg naar mijn droombaan is gezet. Drie mannen rond de tafel. Gelukkig is de intro van Jürgen Rayman ook hier van toepassing............wie is je vader, wie is je moeder..........in mijn geval ben je een zus van?............mijn maatschappelijk zeer betrokken neven helpen mij onbewust vaak bij de binnenkomst van zo'n mannenwereld. Niet altijd gunstig, natuurlijk.....want ik heb ook mijn eigen kwalificaties en competenties.
Het ijs is gebroken en de "bombardon" is stil. Ik voel alleen nog het kloppen van mijn hart; neen ik voel mij één groot hart..........zullen ze dat doorhebben?

De zakelijke onderhandeling start en deze verloopt (tot nog toe) in mijn voordeel. Ik mag "meeliften" met Educa reizen. Een gerenommeerd bedrijf als het gaat om pakketreizen. " Ik ben zo gek nog niet" denk ik stiekem. Het wordt mij wel heel makkelijk gemaakt vind ik, totdat ik natuurlijk de prijzen hoor! Mijn hele spaargeld gaat naar de start en promotie van
La Promnesia® Reizen en schrijven.

We gaan naar de vakantiebeurs die dit jaar als slogan heeft
" de route naar succes". Want wie écht iets wilt bereiken in de reiswereld mag niet ontbreken op deze succesvolle manifestatie. Een platform van de reisbranche.
Reizen en schrijven met Educa Reizen en La Promnesia®.
De mooiste creatieve reis voor mensen die houden van een grote verscheidenheid van volkeren, ooit samengebracht door de vele overheersers van het prachtige amazoneland Suriname. Voor 80% bedekt door het regenwoud. " Een mijl reizen leert je meer dan duizend boeken," zei Confusius. Iedere aspirant-schrijver zal het met mij eens zijn dat het zeer zeker de moeite waard is om in deze prachtige ambiance, op zoek te gaan naar inspiratie.

De foto's zijn van Educa Reizen: surf naar www.educa-reizen.nl
Educa Consultants
http://www.educaconsultants.nl

Geschreven door Milly-Antoinet om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 14 november 2005

Omstandigheden.

Als de omstandigheden de
mens maken, maak de omstandigheden dan menselijk!

Geschreven door Milly-Antoinet om 11:13 Reageer op dit bericht

Zondag 13 november 2005

is dat zo?

Verliefdheid
is als een vlot
dat ronddobbert
op de zee.
De wind
die het vlot
voortduwt
is de laaiende passie
die even plots verdwijnt
als ze opgekomen is.

Geschreven door Milly-Antoinet om 16:52 Reageer op dit bericht

Zondag 13 november 2005

Citaat Nelson Mandela

Onze diepste angst is niet
dat we ontoereikend zijn.
Onze diepste angst is
dat we oneindig machtig zijn.
Het is ons licht,
niet onze duisternis,
waar we het allerbangst voor zijn.
We vragen ons af:
"Wie ben ik dat ik briljant,
buitengewoon aantrekkelijk,
getalenteerd en geweldig zou zijn?"

Geschreven door Milly-Antoinet om 14:07 Reageer op dit bericht

Zondag 13 november 2005

Mijn creatieve cellen op zoek naar woorden.........1979.......

Wat ik denk en wat ik voel................

Tussen vele anderen leef ik,
in een wereld van gedachten.
Mensen die niet weten,
wat ik denk en wat ik voel.

                                     De eenzaamheid van al die flitsen
                                     doet mij mezelf verachten.
                                      Slechts schrijven blijft nog over
                                       als mijn enig doel.

Hoewel de woorden in mijn hoofd
willen schreeuwen,
smachtend blijft mijn mond gesloten
Ik zelf van buiten koel.

Maar

                                van binnen woelt en roert
                                 mijn ziel,
                                Verzamelt al haar krachten om
                                  te vechten tegen de modderige
                                  maatschappelijke poel.

Altijd zal diep im mij , hoe dan ook, iets trachten te blijven zeggen
WAT IK DENK EN WAT IK VOEL!

Geschreven door Milly-Antoinet om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 13 november 2005

Men neme een beer ...

Ah wat lief........zou ´m zo cadeau aan mijn grote schat willen geven.

Geschreven door Milly-Antoinet om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 13 november 2005

Goethe

Willst du dich des Lebens freuen,
So musst der Welt du Werth verleihen.

Wil je blij zijn met het leven
Dan moet de wereld waarde aan je hechten.

Geschreven door Milly-Antoinet om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 12 november 2005

Wil je van het deuntje af......

Klik links op het paneeltje voor de muziek.

Geschreven door Milly-Antoinet om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 12 november 2005

van Joodse komaf...

The old Jewish Jodensavanne site in the jungle of Suriname, is the first token of the presence of Jewish people in the New World. The site mainly consists of the remnants of a synagogue and 2 beautiful cemeteries, but buried under the jungle lie the remnants of the old Jewish village that once flourished there, yet to be surveyed and excavated.

Due to its isolated location, the site has long been neglected and deteriorated, eventually resulting in a place on the most endangered site list. Thanks to the efforts of the SJS (Foundation for Jodensavanne, in Suriname) and Dr. Aviva Ben-Ur and Rachel Frankel, Architect (in America), the site has been cleared and a thorough historical research has begun. Also, Mrs. Frankel developed an overall site preservation plan that eventually will include professional site preservation and maintenance scheme as well as an attractive infrastructure for visitors.

During the 1999 Jodensavanne historical survey, it was recognized that the old gravestones are deteriorating quickly and that the preservation of the old Jewish cemeteries is the most urgent thing to do.

Currently, the SJS is planning:

a small yet comfortable guesthouse with 4 guestrooms
preparation of a plan to research the original lay-out of the village
guided tours on the site and the environment
a larger and more informative visitor's centre
audiovisual promotion of the Jodensavanne site

Read more about Jodensavanne:
http://www.jodensavanne.sr.org/

Geschreven door Milly-Antoinet om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 12 november 2005

Aan zet Tsjechië.

Het kon niet uitblijven. De oppoetsbeurt van mijn " zakenvriend" heeft zijn diensten bewezen. Ik zal hem denk ik, nog heel lang dankbaar blijven. "Je gaat er voor en laat wat er geweest is een meerwaarde in je leven zijn" . Je energie stoppen in negatief gedrag van anderen maakt je er niet vrolijker op. Hij pakt de telefoon, maakt een afspraak en is, zoals ik hem altijd gekend heb, duidelijk in zijn verhaal naar de ander toe. We staan dinsdag as. op de stoep. En jij Mil, gaat alvast een aanzet op papier zetten. Een deel van de eerste stappen was al gezet. Nu nog Anna met haar programma voor Tsjechië. Ik hoopte dat zij zou bellen want het werd tijd om aan de slag te gaan.
En ja hoor...zaterdagavond 20.00uur. Anna belt. Geweldig mens. Enthousiast met een korstje non-profit-plus. Haar doel is een synthese te maken van haar opleidingen als verpleegkundige, voedingsdeskundige en beeldende kunstenaar.
Een combinatie van praktische geaardheid en sociale betrokkenheid naast creativiteit.
Een uur later is het zover. De eerste afspraak om twee ideologiën leven in te blazen de komende jaren ligt vast.
In de eerste week van december gaan wij MevoKind en La Promnesia® matchen. Wat denk je? Ik ben benieuwd.
Wil je Sarah Schippers alias Anna (van 50plusnet) beter leren kennen..surf naar haar eerste project. http://www.mevokind.nl/
Vanwege een zwaar ongeluk zal ze de werkzaamheden waar in principe haar hart naar uitgaat niet kunnen voortzetten. Mits?
Het " landgoed" moet geld opbrengen......de verbouwing is al in ver gevorderde stadium. Samenwerking moet die boost geven die nodig is om in zeer korte tijd
minstens 10 maanden per jaar voldoende enthousiaste gasten over de vloer te krijgen.
Wordt vervolgd...

Geschreven door Milly-Antoinet om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 11 november 2005

Voor u gelezen...........................

Het gaat om je eigen kracht.
De veilige muur rond mijn hart
was tegen jou niet bestand
ook al wilde ik echt niets voelen
het gevoel won van mijn verstand.

Ik voelde de vlinders in mijn buik
het gevoel dat ik zo had gemist
maar hoe kon ik toen al weten
dat ik me zo had vergist.

De muur is weer hoger dan ooit
en ik weet weer wat ik zo mis
voel weer een machteloos gevoel
van verliefdheid die niet wederzijds is.

Hoe prachtig kunnen mannen hun gevoelens verwoorden op papier...........goed he?

Geschreven door Milly-Antoinet om 19:11 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van La Promnesia! Plusjes & Minnetjes...