Uitspraak

Vandaag 21 juli
is het onze
Nationale Feestdag

of wat er momenteel
nog van overblijft....

Uit cijfers van de vzw Pinocchio blijkt dat kinderen steeds vaker brandwonden oplopen.
In het brandwondencentrum van Neder-Over-Heembeek kwamen vorig jaar 3.100 kinderen op consultatie, 160 meer dan in 2006.  een constante stijging die zich al een tiental jaar voordoet.
  
Hoofdschuldige voor deze dramatische stijging van brandwonden bij kinderen is de trend van open keukens. 

De keuken houdt vele gevaren in: frietketel, fornuis, oven, warme vloeistoffen, onderhoudsproducten. De keuken is dan ook geen speelruimte. Ideaal zou zijn om hen de toegang tot de keuken te verbieden bv. door middel van een veiligheidshekje. Volgende tips zijn belangrijk: 

• Voorzie elektrische apparaten van spiraalsnoeren met oprolvoorziening.
• Zorg dat de frietketel steeds afgekoeld is bij het verplaatsen. Draai het handvat van de mand steeds naar binnen.
• Zet kookpotten zoveel mogelijk achteraan op het vuur.
•  Draai de stelen naar binnen. En zorg dat het kind niet aan het vuur kan komen, ook niet met een stoel.
• Hou rekening dat warme vloeistoffen in de microgolfoven sneller warm worden dan vaste stoffen. Zelfs al voelt het bekertje koud aan, dan nog kan de vloeistof erin, gloeiend heet zijn.
• Berg onderhoudsproducten na gebruik onmiddellijk op. Plaats ze op een hoogte buiten het bereik van kinderen
  

In België waren in 2007 38% van de nieuwgeborenen 'buitenechtelijk'.

Door het dalend aantal huwelijken en de hoge scheidingsgraad worden veel baby's buiten het huwelijk geboren en vallen dus onder de noemer 'buitenechtelijk'.
Deze buitenhuwelijkse geboorten worden wel al sinds vele jaren wettelijk erkend.  In de meeste gevallen krijgt het kind de familienaam van de vader en wordt het door deze ook erkend. 

Het gaat dus zeker niet enkel over baby's die 'ongewenst' verwekt werden.

Morgen is het D-DAY - 'deathline-day' of 'demolition day'.

Ben benieuwd wat er uit de bus gaat komen;  in welke kronkels men zich weer gaat wentelen en wat men weer gaat verzinnen om ons een tijdje zoet te houden.
Zal de boel op 15 juli worden opgeblazen?  Zowat niemand schijnt nog te geloven in een onderhandelde oplossing voor BHV en de andere aspecten van een staatshervorming.

 Zelfs Yves Leterme, die maar wanhopig blijft onderhandelen met de Franstaligen, liet zich pessimistisch uit.
"Hou rekening met een mislukking" zei hij nog vorige week en
"Ik wordt niet goed van de sfeer".  De uitlating van Joëlle Milquet tegen Annemie Turtelboom is daar zeker niet vreemd aan.

De splitsing van B-H-V blijft een heet hangijzer.  Elio Di Rupo zei nog dat hij niet laat raken aan de rechten van de Franstaligen in de Rand en geen splitsing aanvaardt zonder uitbreiding van Brussel.  Ook een corridor tussen Brussel en Wallonië staat op het verlanglijstje.  Zonder die oplossingen willen de franstaligen zelfs niet spreken over een verdere staatshervorming.
In de onderhandelingen over de financiering van de gemeenschappen en gewesten willen de Franstaligen een nieuwe regeling die voor hen zo'n 5 miljard euro meer moet opbrengen en voor Brussel 3 miljard meer. Dat betekent dan voor Vlaanderen 8 miljard minder .
"Misschien hebben de Vlamingen niet begrepen dat er voor de Franstaligen belangrijke punten zijn die een minimale voorwaarde zijn om vooruitgang te boeken", aldus hun gemeenschappelijke positie.

Na een vergadering van de Vlaamse partijvoorzitters vorige woensdag lieten deze weten dat het zo niet verder kan. "De voorstellen die de Franstaligen doen over B-H-V, de overheveling van bevoegdheden en de financieringswet, zijn om te lachen.  Dat moet ophouden.  Wij laten ons niet meer beledigen." 

Ondertussen laten de Franstaligen geen kans onbenut om Vlaanderen in het buitenland af te schilderen als een egoïstische en onverdraagzame samenleving.
 
In België is niet de meerderheid, maar de minderheid de baas.  Dat is uniek in de wereld.  De Franstaligen zijn de best beschermde minderheidsgroep ter wereld.
Hier heeft de kleinste bevolkingsgroep een hele reeks verdedigingstechnieken en een absoluut vetorecht ter beschikking tegen elke verandering die de grootste gemeenschap wil doorvoeren. Lukt dat nog niet, dan kunnen ze nog de regering doen vallen, zodat een wet toch niet kan uitgevoerd worden.

De kans dat Yves Leterme geen compromis kan bereiken over de splitsing B-H-V en over de verdere staatshervorming is zeer reëel.  Daar moeten we rekening mee houden.

Bart De Wever (N-VA): "Werkt de constructie nog? We moeten ons gaan bezinnen over een plan B....  We moeten de sprong maken naar het confederalisme... Het gaat gewoon niet meer. Waarom moeten Vlamingen en Franstaligen elkaar dan nog blijven kwellen?  Het is als kleine partij niet aan ons om de onderhandelingen te sturen, maar we moeten op een andere manier beginnen te onderhandelen.  Ik wacht 15 juli af, maar ik vrees ervoor."

Op 14/6/07 berichtte ik over de nieuwe grondverlichting die onder enkele bruggen van het goederenspoor komende uit de haven, werd geïnstalleerd
  en waar onder een brug waar minder verkeer komt, al vlug de vandalen langskwamen.

Françoise Desguin, advokate en echtgenote van 
                              Herman De Croo, in een interview
                              met De Juristenkrant, het vakblad van
                              de Vlaamse Juristenvereniging:

"Het is in de advokatuur niet meer gesteld als vroeger toen alleen jongeren uit een universitair milieu rechten gingen studeren. Zelfs zonen van slagers worden nu advokaat.  Niks tegen beenhouwers, maar enfin.  Af en toe tonen ze toch dat ze geen manieren hebben.  Er zitten boeren aan de balie, hé.
In mijn tijd waren het hoofdzakelijk kinderen van magistraten en advokaten, minstens van universitairen.  Maar nu! 
Er is een andere sociale klasse bijgekomen."

Het is nu niet dat mevrouw De Croo iets heeft tegen slagers, maar volgens haar is het, door hun contact met dieren, blijkbaar wel een grof volkje.
Hun kinderen gedragen zich dan ook navenant, als boerenpummels zonder manieren.

Anderzijds houdt het gezin De Croo er een kleine dierentuin op na.  Ze hebben kippen, konijnen, een kangoeroe, een koppel hangbuikzwijnen en hun rottweiler 'Maxou'.  Ook zijn ze actief in de fruitteelt.
Françoise telt onder haar klanten nogal wat mensen uit de landbouw en de veetelt en was advokate van de dierenhandelaars die in deptember 1998 Michel Vandenbossche van Gaia in elkaar sloegen op de veemarkt in Anderlecht.  Toen zei ze tegen de rechter dat die moest begrijpen 'dat het er in dat milieu wat ruwer aan toegaat'.

Maar, volgens Françoise Desguin, ieder zijn stiel. 
'Dat volkje moet wel zijn plaats kennen wanneer het opklimt op de sociale ladder en zich onder de hogere sociale klassen mengt. Dan moet het daar wel de fatsoensnormen van overnemen en er zich ernaar gedragen.'  

Françoise Desguin komt uit een Brussels intellectueel en burgerlijk-Franstalig milieu.  Haar vader was ingenieur.
Einde jaren '50 studeerde zij rechten aan de ULB.  Het is daar dat zij haar echtgenoot De Croo leerde kennen. 

(Bron bijgevoegde informatie over het gezin De Croo: Het Nieuwsblad van 12/2/08)

Het gebruik van epidurale bevallingen raakt bij ons meer en meer ingeburgerd.

( Bij een ruggeprik of epidurale verdoving spuit de anesthesist via een dun slangetje (katheter) verdovingsvloeistof in de ruimte tussen de ruggewervels, de epidurale ruimte genaamd, die de zenuwbanen rond de baarmoeder verdooft, zodat de vrouw die bevalt de contracties niet meer voelt.)

Epudurale verdoving heeft geen gevolgen voor de baby en stelt de moeder in staat haar bevalling 100% bewust, maar tegelijk confortabel te beleven.

Jonge moeders zeggen vaak dat ze op natuurlijke wijze willen bevallen.
Toch kiest in ons land uiteindelijk ongeveer 75% voor een epidurale verdoving bij de bevalling.

In Nederland gebeurt maar 15% van de bevallingen met een epidurale.

Op 30 juni 2008 werd ons 3de kleinkind geboren.

Liam


Een flinke baby van 3,8 kg en 52,5 cm.

(foto genomen 4 uur na de geboorte)

Afscheid

Ik neem afscheid van iets
wat deel uitmaakte van mijn leven.
Het was 'maar' een hond,
maar hij was mijn beste vriend.

Geen enkel leven is ooit verloren
zolang iemand erom geeft.
Maar soms moeten vrienden elkaar verlaten.
Zoals nu het geval is geweest.

Hij was door mij verwend,
omdat hij mij zoveel vriendschap gaf.
Met vele tranen heb ik afscheid genomen
en mis hem nog elke dag en elk moment.

Deze voormiddag, donderdag 26 juni 2008,  hebben we onze Taiko moeten laten inslapen.

Hij was mijn dikke, dikke vriend.