Crisis

Dat Yves Leterme zijn uiterste best en het onmogelijke heeft gedaan om met de Franstaligen tot een overeenkomst te komen, daar zijn we het toch allemaal over eens denk ik. Er valt hem zeker niets te verwijten. Integendeel: hij is niet bezweken onder de chantage van de Franstalige partijen.
Deze hebben er echt álles aan gedaan om hem te doen mislukken. Niets wilden ze toegeven in de besprekingen over een verdere staatshervorming en niets wilden ze toegeven over de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde, wat per slot van rekening enkel de uitvoering inhoudt van een uitspraak van het Grondwettelijk Hof. Ze overtreden constant de taalwetten en lappen de uitspraken van De Raad van State en andere hogere rechtscolleges aan hun laars. ZelfS de Verenigde Naties, de Raad van Europa en de Europese Commissie worden gemobiliseerd om Vlaanderen internationaal af te schilderen als een onverdraagzame gemeenschap die de Franse gemeenschap in ons land discrimineert.
Toen Yves Leterme uiteindelijk heeft moeten toegeven dat er met de Franstaligen geen land meer te bezeilen viel en zijn ontslag aanbood aan de Koning, dan schrokken ze en waren heel verbaasd. Zo hypocriet!
Het resultaat is natuurlijk dat alles weereens op de lange baan geschoven wordt en dat op die manier de superieure minderheid in dit land, met de PS en de MR op kop, toch weer gewonnen heeft.
De commentaren van de oppositie tegenover Yves Leterme waren echter niet zo lovend:
Peter Vanvelthoven (sp.a): "Yves Leterme is een gevaar voor de democratie."
Jean-Marie Dedecker (LDD): "Ik stel een nieuw ultimatum voor: 28 december: feest van de onnozele kinderen."
Meryem Almaci (Groen!): "Wie gelooft Yves Leterme nog?"
Gerolf Annemans (Vlaams Belang): "B-H-V en de staatshervorming zijn verdwenen in de politieke Bermudadriehoek van Leterme."
(bron: GVA)
















, 








