Nabij

Guy Vanhengel   – Open VLD:
“Door af te haken heeft Open VLD een momentum gecreëerd om het dit keer wel ernstig aan te pakken”

Alexander De Croo  – voorzitter Open VLD:
“Als men ons roept, zijn we bereid om te helpen.”

Louis Tobback   – SP.A
“Ik ben en blijf een republikein. Maar in omstandigheden als deze bewijst de monarchie haar nut. Zonder koning zou dit land nu in een diepe crisis zitten.”

Karel De Gucht   – Open VLD – bij het mislukken van de preformatie :
“Ik heb de indruk dat de Waalse politici nog altijd geen juiste inschatting maken van wat er zich in Vlaanderen afspeelt.”
“Na een lange tijd onderhandelen is het logisch dat het vertrouwen daalt. Lange onderhandelingen leiden niet tot een beter onderling begrip. In het begin stijgt het vertrouwen, maar na een tijd daalt dat weer, en na 2,5 maanden ben je uitgesproken.”

Jean-Marie Dedecker  - LDD:
“De bemiddelingsopdracht van het olijke duo Bollie en Billie, de conciërges van de Kamer en Senaat, heeft enkel tot doel stervensbegeleiding te rekken op een kerkhof van wantrouwen en valse beloftes. …. Nu enkele PS-coryfeeën, zoals Onkelinx, Moureaux en Demotte, hun verlatingsangst overwonnen hebben en zelf het idee opperen van een splitsingsscenario, is het tijd de bevolking te bevragen.”

Maar intussen is er nog niet veel veranderd.

De Franstaligen in ons land vinden zich nog altijd superieur aan een Vlaming.

- "FRANSTALIGEN VINDEN ZICH OOK VANDAAG NOG BETER. ZE KIJKEN NOG ALTIJD WAT MEEWARIG NEER OP ALLES WAT VLAAMS IS.

- “Moi je suis d’une race destinée à dominer et vous d’une race destinée à servir”

... vervolg...

In Brussel, toch onze ‘tweetalige’ hoofdstad, worden Vlamingen gezien als 'Woekerend ongedierte'.

Herhaling van een gedeelte van mijn artikel van 31/5/2009:

⇒Op Facebook werd door de groep Bruxelles élargie,libérée et surtout francisée (Brussel uitgebreid, bevrijd en vooral verfranst), een groep FDF'ers die pleit voor een Brussel waar de Vlaminghatende FDF-voorzitter Maingain de leiding heeft, een tekst geplaatst waarin de Vlaamse pendelaars omschreven worden als:
"woekerend ongedierte dat we elke ochtend de Brusselse arbeidsmarkt zien overspoelen om 's avonds hun geld af te geven aan de vijand". Opvallend is dat de- overigens in pover Frans geschreven tekst - ondertekend is door tal van FDF-personaliteiten en parlementsleden en ook een Brussels gemeenteraadslid.

Zo weten de Vlaamse pendelaars, die 's morgens om 6 uur of vroeger op moeten om tijdig in Brussel op hun werk te geraken, hoe ze daar verwelkomd en beoordeeld worden.

Olivier Maingain en zijn volgelingen vergeten hierbij wel een belangrijk feit, nl. de miljardenstroom die jaarlijks uit solidariteit vanuit Vlaanderen naar Wallonië en Brussel gaat en die in totaliteit minstens 12,68 miljard euro bedraagt. Dat betekent dat elke Vlaming jaarlijks 2.100 euro naar de Franstaligen transfereert. Een gigantisch bedrag zou ik zo zeggen.
(voor artikels over de geldtransfers naar Wallonië: tik 'geldstromen' in 'Zoeken in blog')

Wij Vlamingen hebben er nochthans niets tegen dat een Franstalige in Vlaanderen zou komen werken. Maar dan duikt er plots toch een groot probleem op, want:
"Les francophones, ce sont des imbéciles, parce-qu'ils ne connaissent que le français."

In de Vlaamse rand rond Brussel hebben de Franstaligen een hele reeks faciliteiten om zich niet te moeten aanpassen aan de streek waar ze zich gevestigd hebben. Anderzijds, een Vlaamse boer die naar Wallonië verhuist, kan zich maar beter gedeinsd houden en te gedragen 'op zijn Waals' om niet weggepest te worden.
De Walen ergeren er zich ook dood aan dat in hun toeristische centra het Nederlands overheerst. Was het niet Happart die het kanovertier op de Lesse, de Ourthe en de Semois aan banden legde omdat er overwegend Vlaams en Hollands te horen was? Als een Vlaming in Wallonië iets wil uitbaten op toeristisch vlak wordt hij door de overheid gewoonweg gesaboteerd en kan hij jaren op zijn vergunning wachten. Enz. enz.

En met de jaarlijkse GORDEL begin september komt de Vlaminghaat van de Franstaligen ook telkens weer sterk naar boven. Dit jaar werden er buiten het traditionele wegnemen en vernielen van de bewegwijzering nog meer spijkers op de weg gegooid dan de voorbije jaren, zodat er nog meer fietsers een platte band reden en werden wandelaars in Linkebeek door agenten staande gehouden omdat ze een klein stikkertje met een Vlaamse Vlag hadden opkleven. Ze werden verzocht dit te verwijderen ‘omdat het gevoelig lag in de gemeente’!

Bij de regeringsonderhandelingen eisen de Franstaligen steeds maar extra compensaties voor elke zogezegde toegeving in verband met een staatshervorming of zelfs voor de normale toepassing van de wet (B-H-V).  Om de mislukking van (pre)formateur Elio Di Rupo goed te praten wordt Bart De Wever als ware schuldige aangeduid, die na elke toegeving zogezegd een nieuwe eis op tafel legt.  Dat wordt de Franstalige bevolking althans wijsgemaakt.  Bart De Wever wordt er ‘meneerke nooit genoeg’ genoemd omdat hij een staatshervorming wil koppelen aan financiële verantwoordelijkheid van de gewesten.  Ze snappen nog altijd niet dat de Vlamingen niet meer kunnen gesust worden met vage en onbetrouwbare beloften.

De Franstaligen achten zich een uitzonderlijk volk. Ze leven in een irreële wereld.  Met zulke mensen valt geen land te bezeilen.

140 jaar van toegevingen.

De franstaligen hebben het nog altijd niet begrepen: de tijd dat de Vlamingen steeds moeten toegeven aan de franse overheersing is voorbij.

Mais… vous plaisantez, ou quoi?

De franstaligen in ons land zien dat heel anders: zij zijn er heilig van overtuigd dat het andersom is; dat de toegevingen al 140 jaar lang van hun kant komen.

Bij het ontstaan van België in 1830 was iedereen die iets te betekenen had franstalig. De bedoeling was om van België een ééntalig Frans land te maken. Alle functies, zowel burgelijke, militaire als overheidsfuncties, werden aan Walen toevertrouwd en een Vlaming die een functie wou uitoefenen moest eerst Frans leren. Kortom: ‘taalkundige discriminatie’ werd als middel gebruikt om het doel te bereiken.

Zelfs heden ten dage bestaan er nog steeds minstens 128 Belgische wetten alleen maar in het Frans. “Et pour les Flamands la même chose”. (Deze bekende zinsnede, waarmee de weigerachtige houding van de Franstalige Belgen wordt aangeduid om de Nederlandse taal te gebruiken gaat terug tot de Eerste Wereldoorlog, toen Belgische officieren hun bevelen aan de soldaten in het Frans gaven, ook wanneer de Vlaamse soldaten die taal niet machtig waren. Omdat ze de instructies van de oversten niet verstonden liepen zo vele Vlamingen recht de dood tegemoet).

Maar de Vlamingen begonnen zich steeds meer te ergeren aan het feit dat ze zelfs in eigen streek voor officiële zaken niet terecht konden met hun eigen taal. Anderzijds begrepen de Walen maar niet waarom de Vlamingen hun ‘dialect’ niet opgaven om zich beter te integreren in hun franse cultuur.

Uiteindelijk werden in 1873 de eerste taalwetten goedgekeurd die het Nederlands als taal een bescheiden plaats gaven naast het Frans. Voor bestuurszaken duurde het nog tot 1878 en inzake onderwijs tot 1883 en 1890 alvorens de eerste schuchtere hervormingen verschenen.

Deze stapsgewijze intrede van het Nederlands in Vlaanderen werd door de Franstaligen gezien als een onafgebroken reeks toegevingen.

De Waalse ambtenaren in Vlaanderen zagen dit alles als een bedreiging voor hun toekomst en zo ontstonden de eerste ‘Ligues Wallonnes’, bewegingen met als doel om het Frans in Vlaanderen (en Brussel) zoveel mogelijk te behouden.

Maar intussen is er nog niet veel veranderd.

De Franstaligen in ons land vinden zich nog altijd superieur aan een Vlaming.

Zoals de heer Leo Peeters, burgemeester van Kapelle-op-den-bos in 2006 nog zei: "FRANSTALIGEN VINDEN ZICH OOK VANDAAG NOG BETER. 
ZE KIJKEN NOG ALTIJD WAT MEEWARIG NEER OP ALLES WAT VLAAMS IS. 
HET FRANS IS NU EENMAAL EEN WERELDTAAL EN DAT WILLEN ZE LATEN MERKEN."

Ook de kwetsende woorden van Kardinaal Mercier (*) van een eeuw geleden: “Moi je suis d’une race destinée à dominer et vous d’une race destinée à servir”, blijven ons in het geheugen. 

En zelfs Koningin Fabiola liet zich ooit laagdunkend uit over de Vlamingen met haar uitspraak:
"Je n'apprendrai jamais cette langue des paysans.", waarbij ze de Vlamingen omschreef als ‘boeren’.

  (*) Desiré Félicien François Joseph Mercier (Eigenbrakel 21 nov.1851 – Brussel 23 jan. 1926) was een Belgisch aartsbisschop, kardinaal en metropoliet. (Metropoliet is in de Katholieke kerk en in de Oosters-Orthodoxe kerken de titel van een kerkvader die aan het hoofd staat van een kerkprovincie of metropolie) Doordat hij zich hevig verzette tegen de vernederlandsing van het Franstalige onderwijs in Vlaanderen werd Mercier in eigen land als een Vlamingenhater beschouwd. Van hem is ook de uitspraak bekend dat het Nederlands niet verondersteld een taal te zijn om te doceren in het hoger onderwijs.
Mercier liet zich als Franstalige niet onbetuigd in de taalproblematiek en voerde jarenlang een verfransingsbeleid in de Vlaamse Kerk, waarbij hij met name met de Vlaamsgezinde Jezuïten in conflict kwam. (Wikipedia)

(Bronnen: Knack, GVA e.a.)

"Niet alle moslims zijn terrorist,
maar (bijna) alle terroristen zijn moslim."

Zaterdag 11 september.

 Ik ga er even tussenuit.
 - Verlof -
 Ik neem al 35 jaar altijd verlof in augustus,
 maar dit jaar, rekening houdend met de drukke periode op het werk
 en de verlangens van collega's, is het september geworden.
 Vroeger, toen de kinderen nog klein waren, 
 nam mijn vrouw verlof in juli en ik in augustus 
 om zo toch zoveel mogelijk de grote vakantie te overbruggen.

Dus nu in verlof en een weekje naar Frankrijk.
Dat betekent ook een week zonder nieuws van wat er zoal gebeurt in de wereld en in ons land.
 Ik dacht: misschien is er tegen dan wel een nieuwe regering, maar naar ik hoor deze morgend

 is het nu al geen zachte landing geworden.