Archief

Op 14/6/07 berichtte ik over de nieuwe grondverlichting die onder enkele bruggen van het goederenspoor komende uit de haven, werd geïnstalleerd
  en waar onder een brug waar minder verkeer komt, al vlug de vandalen langskwamen.

Françoise Desguin, advokate en echtgenote van 
                              Herman De Croo, in een interview
                              met De Juristenkrant, het vakblad van
                              de Vlaamse Juristenvereniging:

"Het is in de advokatuur niet meer gesteld als vroeger toen alleen jongeren uit een universitair milieu rechten gingen studeren. Zelfs zonen van slagers worden nu advokaat.  Niks tegen beenhouwers, maar enfin.  Af en toe tonen ze toch dat ze geen manieren hebben.  Er zitten boeren aan de balie, hé.
In mijn tijd waren het hoofdzakelijk kinderen van magistraten en advokaten, minstens van universitairen.  Maar nu! 
Er is een andere sociale klasse bijgekomen."

Het is nu niet dat mevrouw De Croo iets heeft tegen slagers, maar volgens haar is het, door hun contact met dieren, blijkbaar wel een grof volkje.
Hun kinderen gedragen zich dan ook navenant, als boerenpummels zonder manieren.

Anderzijds houdt het gezin De Croo er een kleine dierentuin op na.  Ze hebben kippen, konijnen, een kangoeroe, een koppel hangbuikzwijnen en hun rottweiler 'Maxou'.  Ook zijn ze actief in de fruitteelt.
Françoise telt onder haar klanten nogal wat mensen uit de landbouw en de veetelt en was advokate van de dierenhandelaars die in deptember 1998 Michel Vandenbossche van Gaia in elkaar sloegen op de veemarkt in Anderlecht.  Toen zei ze tegen de rechter dat die moest begrijpen 'dat het er in dat milieu wat ruwer aan toegaat'.

Maar, volgens Françoise Desguin, ieder zijn stiel. 
'Dat volkje moet wel zijn plaats kennen wanneer het opklimt op de sociale ladder en zich onder de hogere sociale klassen mengt. Dan moet het daar wel de fatsoensnormen van overnemen en er zich ernaar gedragen.'  

Françoise Desguin komt uit een Brussels intellectueel en burgerlijk-Franstalig milieu.  Haar vader was ingenieur.
Einde jaren '50 studeerde zij rechten aan de ULB.  Het is daar dat zij haar echtgenoot De Croo leerde kennen. 

(Bron bijgevoegde informatie over het gezin De Croo: Het Nieuwsblad van 12/2/08)

Het gebruik van epidurale bevallingen raakt bij ons meer en meer ingeburgerd.

( Bij een ruggeprik of epidurale verdoving spuit de anesthesist via een dun slangetje (katheter) verdovingsvloeistof in de ruimte tussen de ruggewervels, de epidurale ruimte genaamd, die de zenuwbanen rond de baarmoeder verdooft, zodat de vrouw die bevalt de contracties niet meer voelt.)

Epudurale verdoving heeft geen gevolgen voor de baby en stelt de moeder in staat haar bevalling 100% bewust, maar tegelijk confortabel te beleven.

Jonge moeders zeggen vaak dat ze op natuurlijke wijze willen bevallen.
Toch kiest in ons land uiteindelijk ongeveer 75% voor een epidurale verdoving bij de bevalling.

In Nederland gebeurt maar 15% van de bevallingen met een epidurale.

Op 30 juni 2008 werd ons 3de kleinkind geboren.

Liam


Een flinke baby van 3,8 kg en 52,5 cm.

(foto genomen 4 uur na de geboorte)

Afscheid

Ik neem afscheid van iets
wat deel uitmaakte van mijn leven.
Het was 'maar' een hond,
maar hij was mijn beste vriend.

Geen enkel leven is ooit verloren
zolang iemand erom geeft.
Maar soms moeten vrienden elkaar verlaten.
Zoals nu het geval is geweest.

Hij was door mij verwend,
omdat hij mij zoveel vriendschap gaf.
Met vele tranen heb ik afscheid genomen
en mis hem nog elke dag en elk moment.