zijn

Zondag 27 mei 2012

Requiem

Zoek mij terwijl ik er ben . Leer mij kennen , omdat ik er ben . Ik ben er immers . En toch is zeker dat ik er niet ben ..

.Om je wezen te ontdekken
verdiep je je in jezelf
ervaart de spiegelvan je dromen
verborgen tussen wat is
besef je dat jij er ook ben

Zoek de wakende sfeer
waar het zijnde haar geheimen
telkens weer vernieuwt en bewaart
die enkel tot onthulling komen
in het absolute niets
dat niet tot een gegeven behoort

Death
that would be something
when nothing really matters
and can be forgotten
without a loss
a shimmering light in the mirror
the ghost of your life
showing an entity without value
never there and non existing
just an ironic frown
played by your mind
in early illusion
of a shining agony
fading before it was born

Geschreven door Luc1 om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 11 november 2010

Cogito ergo sum

Hoge vensters in een eerder verlopen pand.Eronder een bord getiteld NAZARETH.De verzamelplaats van een nieuwe sekte : de Nazarenen.Belangrijkste item Abortus verbod : poster onder de vensters ' ONGEBOREN VRUCHT MAAKT VUIST '.Redelijk ingenieus had een fanaticus een klein softenonhandje eronder geschilderd dat uit een kier van een vuilnisemmer stak.Te betwijfelen valt of ze eraan gedacht hadden - dat indien Jezus als vrucht geaborteerd was omdat Maria de maagdelijke zwangerschap onderbroken had dan had haar drieëndertige zoon niet aan een kruis genageld hoeven te worden - hadden we geen kristendom gehad,geen kruistochten en kathedralen,geen brandstapels of Inquisitie en geloofsvervolgingen,calvinistische en andere al of niet tegenstrijdige protestanten,geen islamgedoe dat nu, misschien met recht,terug opduikt onder de noemer terrorisme,de beschaving easy on ondermijnend.Niet tevergeten ook geen kuisheidsgordels
- had niemand kunnen denken dat hij door de kruisiging en het lijden van een ander zalig kon worden en ondertussen zijn uitgesproken onduidelijke gang kon gaan : de zwakkeren uitbuiten,een bloedzuigersleven kon leiden,de beul kon uithangen en dan,aan het eind van zijn nietswaardig bestaan,vergiffenis kon vragen,snel om in zijn eigen geest nog zalig te worden.Medefanaten moesten dit knarsetantend aanzien en alles nog vergeven ook.Ook hun rijk der hemelen stond op dergelijke momenten op spel.Wetenden zouden het kind met het badwater weggegooid hebben,de nageboorte in de wieg gelegd hebben.Niemand zou het opgemerkt hebben : ecce homo - zie de mens.Ecce foetus kan uiteraard niet,op de lange duur blijft er niets meer over dat we met zekerheid weten.En dan nog een quantumtheorie en nanotoestanden.Ja,de mens leeft in een overgangstijd,een onbewuste mutant sedert een eencellig creatuur zich splitste en op land terecht kwam.Uiteraard is de abortuskwestie maar één van de vele scenario's die momenteel onze planeet teisteren.Hutus en Tutsis peuzelen elkaar nog steeds goed gekruid op.Amerika kan net zoals Groot-Britannië geen afstand doen van zijn tanende macht,enz.,we kunnen wel bezig blijven,het is en blijft een ongezonde ijdele troep.Hopelijk is er op een of andere manier een reden voor die onze slechts deels werkende geest niet kan bevatten. Schrijvers,dichters en schilders doorzien het al eeuwen.En u ?


Afwachtend doorbrengen
van zinvol of altijd verloren
tijdelijk zijn.
Uiterlijke verandering
van eigenlijk stabiel decor.
Innerlijke constante
ontlaadt veelvuldige vormen
van voortdurende eenakters
in dezelfde show.
              - Luc 1 -

Misshien zouden we in de marges van de duisternis een zoon kunnen scheppen die niet verloren is; die zelfs buiten onze eigen fantasie en verbeelding leeft; die met zijn lusten,stommiteiten en krachten verder komt dan hij of wij ooit konden voorzien; die de wereld ziet zoals hij is; en daarom de last van ieders toekomst draagt met ongekende wijsheid en eer omdat hij één van de heel weinigen is die met succes hun eigen natuur hebben onderzocht.Zijn schild is altijd bereikbaar maar wordt zelden gebruikt.Zij die hem op waarde schatten zullen gedijen terwijl zij die hem zouden willen vernietigen ten onder zullen gaan.Hij zal een belofte vervullen die wij jaren geleden hebben gedaan maar niet zijn nagekomen.

Wie heeft er nooit een uur gedood ? Niet toevallig of gedachteloos,maar welbewust : een moord met voorbedachten rade op minuten.Het geweld komt voort uit een combinatie van verslagenheid,onverschilligheid en de berustende gedachte dat erdoorheen komen het enige is dat je hopelijk kunt bereiken.Dus je doodt het uur.Je werkt niet,je leest niet en je dagdroomt niet.Als je slaapt is het niet omdat je slaap nodig hebt.En als het eindelijk voorbij is,is er geen bewijs : geen wapen,geen bloed en geen lichaam.De enige aanwijzingen zijn misschien de schaduwen onder je ogen of een miniem lijntje bij je mondhoek waaruit blijkt dat er geleden is,dat je in de beslotenheid van je leven iets hebt verloren en dat het verlies te leeg is om te delen.

De engel van zijn jeugd werd de duivel van zijn volwassenheid.Hij ging met vrouwen uit toen hij jong was,maar hield altijd iets achter.Er was altijd een reden om het af te kappen,wat de deur opende voor een stroom verhoudingen.De hemel.Dacht hij tenminste.Naarmate de jaren zijn gevoelens en vorm begonnen aan te tasten,verlangde hij naar iets met voldoende vitaliteit om te blijven.Maar de dekcherubijn uit zijn verleidersdagen was bij hem gebleven en bleek niet meer zo engelachtig,achtervolgde hem,bewaakte hem,verhinderde intimiteit,beloofde de asdroge glorie van vele tuimelende verhoudingen,tuimelend als dominostenen,de een na de ander,tot in het oneindige of in elk geval tot zijn dood.

Met dank aan M.Z.D.

Geschreven door Luc1 om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 28 oktober 2010

viribus audax

Het was wel een puinhoop.Een kerkhof waar de bliksem ingeslagen was.Alhoewel.Het hangt er vanaf hoe je het bekijkt natuurlijk.
De patiënten leden allemaal aan weten wij veel wat.De psychiaters aan de veel verontrustende waan dat ze gcschikt waren voor hun werk : persoonlijkheden aan diggelen slaan en terug opbouwen naar eigen inzicht.
De geest wordt deze dagen dusdanig vervuild en gedomineerd door krachten buiten onszelf dat we het vermogen verloren hebben iets te creëeren of voort te brengen.Ontvangen is zowat de limiet,het geeft niet om wat,als we het maar krijgen zonder er moeite voor te moeten doen.Velen hebben een kop waar de klok stil van gaat staan,terwijl ze achterover leunen in hun comfortabel ego.Probeer maar uit te leggen dat niemand in de grond van de zaak iemand is.Van een bakkersvrouw wordt ook niet verwacht dat ze s'morgens je pistolets met een kwade blik op de toonbank kwakt.Nee,ze zegt ' alstublieft,mijnheer ', ' dank u wel mijnheer. 'Zoals geest en lichaam geen onafhankelijk bestaan leiden,zo doen lot en keuze dat ook niet.Elke keuze die je maakt komt voort uit een schakel van gebeurtenissen die begonnen bij je onverkozen bestaan.

Onder hem lag Marjolein en sprak taal van onder de grond en vöör de geboorte.

Mierenhersens met de uitstraling van een knolraap.Ze tieren welig,gedijen beter dan onverwoestbaar onkruid.Ze slorpen alles op dat ze niet nodig hebben en schijten het dan weer uit.Het produceren van faecaliën
is misschien wel de enige reden van hun bestaan.In de middeleeuwen had dat nog enig
nut,maar nu voldoet kunstmest aan deze behoefte.
Eigenlijk zouden we kunnen vaststellen dat we lopen tussen wandelijke lijken,een grote menigte doden,die allemaal weigeren toe te geven dat ze het gehad hebben.Lijken die rebels doorgaan met zich te gedragen als levende mensen,boodschappen doen en dergelijke meer.Uiteraard zouden ze beter hun graf inkruipen,maar ja,zoiets beschouwen ze als ' a coup de folie '.
Als je ze door de straten ziet lopen,grauw in jeans,mooi opgedirkt of zwart en ijl in hun ouderdom,is het alsof ze elkaar niet kennen.Maar toch worden ze door dezelfde schemering bedekt.Ze gaan hun huizen of verblijfplaatsen binnen en eten aan hun tafels,ze lachen of huilen en allen lijken op elkaar.De stad is een lichtbaken voor mensen met duizend namen.Heel vroeg of uiterst laat hebben hun betekenis verloren.Ze blijven praten,alles moet nu worden opgelost,geprobeerd en beleefd.Iets dat hun de weg kan wijzen is er niet want nacht en dag zijn van de aardbol geveegd.Degenen die de vertoning organiseren,schrijven hier mee hun verhaal tegen de mateloze eenzaamheid en kilte.De leegte van de stad en hun afzonderlijke geesten.

loodzwware vochige warmte
als broeinest van accute waanzin
verscherpt soms de gewone gekte
alsof dat nog nodig was
verhitte werkelijkheid tast
hersenen en besluiten aan
maken ze nog onzinniger
dan ze op zichzelf al waren
kamikazes in allerlei vormen
blijken puur menselijk
en geen verwording
van geschifte geesten
die onderling opgehitst
elkaar verraderlijk kwetsen
geestelijk martelen zonder besef
dat het gebeurt bij gebrek
aan denkend beter weten
stommiteit in het quadraat
ondersteund door mediauitstraling
gif dat geen einde kent
daar schenkende vernieuwing
tot een andere orde behoort
die we als een onoverkomelijke
barrière opgeworpen hebben
de weg dusdanig versperrend
dat we enkel verloren lopen

Geschreven door Luc1 om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 18 oktober 2010

Ydille

Copyright © 2004 Luc Delanghe Niets uit dit en andere verhalen mag worden verveelvoudigd
en/of openbaar gemaakt,door middel van druk,fotokopie,microfilm of op welke andere wijze
ook,zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de schrijver.
Voor het geduld van Redpoppy.

Ze liep gewoon door,moedeloos misschien,enigzins verveeld,maar toch blijvend opgesloten in
arrogante cocon.Ze had net haar vriend vermoord.Het was eigenlijk de moeite niet waard
geweest.Hun korte tijd samen hadden ze een paar kunstmatige ups en verder alleen maar
downs gekend.Om zich nog slechter te voelen dan ze al waren hoefden ze elkaar enkel aan te
kijken.Illusies over iets dat in de verte ook maar enigzins op een relatie leek hadden ze nooit
gehad.Ze mochten elkaar zelfs niet echt.Een enkel verloren ogenblik verkeerden ze in de
waan dat de ene het er beter afbracht dan de andere.Ze vergisten zich zelfs niet.Wanneer de
ene klungelde wist de andere het nog hopelozer te maken.Ze had er eigenlijk al genoeg van
gehad vöör ze hem kende.Daar had hij nooit iets voor of tegen moeten doen.Gewoon een
schakel in de rij van mislukkingen en rotte toestanden die ze altijd al gekend had.Zelfs de pijn,
agressie of angst konden ze niet delen.Fundamentele eenzaamheid maakte van hun meest
armzalige vluchtpogingen een farce.Haar vriend had daar minder moeite mee.Zolang een
cold turkey hem tenminste niet opnieuw kotsend over de toiletpot deed hangen.Hem spastisch
verkrampt alle hoeken van de kamer liet zien.Hij wist dat de hel geen grenzen kent,een staat
van lichaam en geest is.Met tranende ogen donderde hij telkens weer een leegte in waar hij
dan doodziek min of meer uit tevoorschijn kwam.Het had haar nooit veel gedaan,maar
tenslotte was ze het beu.Ze had er meer dan genoeg van.Zo kon je wel bezig blijven.Al vond
ze dat het haar niets aanging,het ene kloteleven was het andere meer dan waard,toch voelde
ze iets.Ergens.Op een onbepaalde manier.Vermits ze veel minder gebruikte was het echte
kruipen haar vreemd.Ook zo stoned als een kruk had ze er geen idee van wie of wat ze was
en waar iets zelfs in schijn maar over zou gaan.Alles bleef altijd gewoon wat het was.Troep
zonder naam in een voortdurend nu.Alles leefde dwars door haar heen en zij was enkel heden.
Ze veronderstelde terecht dat haar vriend alles zou inspuiten dat op dope leek.Bewusteloos
raken was trouwens zijn enige hobby.Iets waar hij zich echt aan kon overgeven.Echt veel
moeite hoefde hij daar niet voor te doen.Hoe meer met allerhande troep zijn horse of coce
vermengd was,hoe ijler en scherper het gegeven werd waar hij niet was.Terugkeren was
telkens een minstens zo pijnlijke ramp.Het gewone bestaan mummificeerde hem.Een schrijnend
koude sfeer waar de ziel,die hij niet had,zich in zichzelf verloor.Hij dwaalde door een leven d
dat er geen was,hoopte misschien ooit op te lossen in het absolute niets.Voorlopig was hij nog
hier en herkende haar soms.Natuurlijk hield dat eigenlijk niets in.Maar misschien wel een vraag.
Een soort bede.Zij beelde zich nooit iets in maar meende de droge vermoeidheid te herkennen
die het totale loslaten begeert.Het niet meer aanwezig zijn.Als ze hem nu eens hielp te
ontsnappen.Ze kon hem daarnaar sturen waar je nooit aankomt.Zonder overbodige
toestanden.Hij zou haar cadeautje met een hondse dankbaarheid aannemen en het er sneller
doorjagen dan een beroepsverpleegkundige voor mogelijk hield.Hij zou deze keer niet
teleurgesteld worden.Het einde zou niet zoek meer zijn.Haar idee was niet nieuw,eerder
wereldvreemd en ongebruikelijk.Gewone junks hadden er geen weet van,zoals ze trouwens
nooit ergens enig benul van hadden.Het was wel een meermaals beproefd recept.
Zelfmoordenaars die van het gebruikelijke pad afweken,wraakzuchtige pushers op een of
andere hersenloze strafexpeditie en verontwaardigde dealers die niet betaald werden maakten
er soms gebruik van.Op verschillende manieren weliswaar.De enen spoten zich doelbewust
het hiernamaals in,de anderen zorgden ervoor dat nietsvermoedende sukkels dat deden.
Batterijzuur.Op zicht moeilijk van dope te onderscheiden,gebruiksklaar en doeltreffend.
Gewoon oplossen,opzuigen,de naald in de ader brengen en niets zou nog hetzelfde zijn.
Of gewoon maar zijn.In zekere zin best een mooi gebeuren.Zonder de minste inspanning
nemen we geheel het universum met ons mee de vergetelheid in.De natuur heeft uiteindelijk
toch iets tot ieders tevredenheid geregeld.Ze glimlachte toen ze zich de vrede op zijn gelaat
herinnerde nadat het gebeurd was.In die gedachte verzonken stak ze zonder op de lichten
te letten de straat over.Crash...De wielen van de bus verpletterden enkel haar voetjes.
Ze brak wel haar nek.
Luc1 Delanghe

afkeurende of opbouwende kritiek welkom.

Geschreven door Luc1 om 12:06 Reageer op dit bericht

Vrijdag 10 september 2010

gratia plena

Het schijnt dat er bewaarengelen bestaan,uit het hemelse neergedaald om menselijke wezens
op het juiste pad te brengen,desnoods in te grijpen indien nodig.Uiteraard merken we daar
helemaal niets van.Zo moet dat vermits god's wegen ondoorgrondelijk zijn.Als we de
huidige toestanden onder de loupe nemen kunnen we enkel tot de conclusie komen dat het
vooral sarcastische,cynische of enkel ironische engelen zijn die hiervoor in aanmerking
kwamen. Of dusdanig gefrustreerd door de hun opgelegde missie dat ze eerder voor de
tegenpartij kozen,die beleefde nog dat soort genot dat hun ontzegd werd.Als hun goddelijke
leider hun dat kwalijk zou nemen,dan had hij het aan zichzelf te wijten.l'Enfer n'est pas
toujours les autres.
In de vallende schemering,op een herfstavond,zat een of ander mens in een park op een
bank zijn vervelend leven te overpeinzen.De ondergaande zon had bloed in de lucht
gedruppeld.Het park lag in zijn gewone avondstilte,het ritselen van de bladeren,gemompel van
verborgen geliefden zorgden voor zijn eerder meditatieve stemming.Het even trillen van de
bank wees erop dat iemand er ook plaats op genomen had.Gezelschap was niet wat hij wenste,hij was er trouwens onmiddelijk van overtuigd dat het om een zwervende bedelaar zou gaan,die hem onder het mom van wat avondeten geld zou pogen af te troggelen,geld warmee hij zich dan zo zat mogelijk zou proberen te drinken.Een terloopse blik gaf een dusdanig contrast met zjn verwachtingen weer,dat hij ongewild bleef staren.Ondanks het grijze schemerlicht stonden de contouren van zijn tijdelijke metgezel scherp afgetekend.Uiterst beschaafde trekken,gekleed zoals hijzelf het zich nooit zou knnen veroorloven.Een mager,gevoelig en intelligent voorkomen.Zijn gezicht was eerder bleek alsof het niet tot zijn gewoonte behoorde dikwijls onder de zon te komen.Schoenen en kostuum waren zo zwart als zijn fijngevormde wenkbrouwen en keurig verzorgd haar.Zijn ogen waren het zwartst van al : een hechte,verheven zwartheid welke dieper noch donkerder kon zijn.Er leefde een diep verborgen gloed in,tenminste zo voelde hij het aan.Een dunne ebbenhouten wandelstok rustte nonchalant tussen zijn benen.Een gedistingeerde buitenlander.De gloed in zijn ogen werd sterker naarmate de duisternis toenam.De bomen strekten hun armen naar hem uit,als om hem hulp en troost te bieden voor een lange,lange nacht.
Geen spoor van verdriet markeerde dat gelaat.Het had niets gemeen met die afgetobde,
gegroevde gezichten,die de herinneringen aan verschrikkingen met zich meedroegen die hij
bij andere buitenlanders had opgemerkt.Integendeel,op dit gelaat lag een mengsel van durf
en serene kalmte,van vertrouwen dat wat eens verkeerd gegaan was tenslotte goed zou komen.
'Ik hou van deze muziek'sprak hij geheel onverwacht.Met zijn ebbenhouten stok maakte hij
een gebaar dat de hele wereld omvatte.'Het zuchten van een dag die bijna voorbij is.'
'Ja,het werkt kalmerend'zei de andere mens bij gebrek aan beter.
'Ogenblikken die ten einde lopen,zoals alles ooit teneinde loopt.'Zijn klankvolle,hese stem
beschreef het alsof het een schilderij betrof.De stad ontstak zijn lichten en een bleke
maan zweefde boven het park.
'U bent niet van hier afkomstig ?'
'Nee.'Zijn lange,slanke handen rusten op zijn stok.'Ik heb geen vaderland,ik ben wat je
een statenloze kunt noemen.'
Met enige schroom vroeg de eerste man : 'Wilt u het mij vertellen?'
De man draaide zijn hoofd om en bestudeerde hem alsof zijn aanwezigheid nu pas tot hem
doordrong.Hij glimlachte langzaam en toegeeflijk.De gloed in zijn ogen was bijna tastbaar.
'Ik zou waarschijnlijk enkel uw tijd verspillen,het is bovendien niet echt vreemd.'
'Zeker niet,er zijn minder prettige manieren om de tijd door te komen.'
'Het is een overbekend verhaal in deze tijd,'zei hij.'Een leider raakte zozeer door zijn
eigen glorie verblind,dat hij zich niet tot fouten in staat achtte.Hij verwierp elk
advies en verdroeg geen kritiek.Hij ontwikkelde een vorm van grootheidswaanzin,wierp zich
op als enige rechter over alles wat ligt tussen leven en dood.Aldus riep hij een
beweging in leven die hem van zijn troon wenste stoten.Hij zaaide zijn eigen vernietiging.
Het was onvermijdelijk,de omstandigheden in aanmerking genomen.'
'Dat was maar goed ook'viel de andere man hem bij.'Aan alle vormen van dictatuur dient een
einde gesteld te worden.'
De wandelstok ontsnapte even aan zijn gezel's greep.Toen begon hij cirkels te tekenen in
het zand voor hem.
'Is de opstand mislukt?'vroeg de andere man.
'De revolte werd neergeslagen met de grootste meedogenloosheid.Daarna volgde de zuivering.'
Zijn gloeiende blik lichtte even intenser op.'Ik schiep een oppositie,die ik ook nu nog
gerechtvaardigd vind,maar kan nog niet terug gaan.Nog niet.'
'Ach'vervolgde de andere man,'u bent nu in een vrij land,het zal u later wel bevallen.'
'Dat geloof ik niet.Ik ben niet bepaald welkom hier.'Zijn stem verlaagde,'niet gewenst,
nergens.Men is pas vrij als men buiten het bereik van zijn vijand is.'Hij keek de ander
aan met een vleugje irriterende geamuseerdheid,alsof hij vond dat de ander nog veel van
het leven te leren had.'Als mijn vijand alle communicatie- en propagandamedia beheerst,
als hij ze gebruikt om zijn eigen zaak naar voren te brengen en mijn standpunt zorgvuldig
verborgen houdt,koel berekende leugens als waarheid voorschotelt en de waarheid als
leugen bestempelt,hoef ik niet te veel hoop te koesteren.Tenminste niet op korte termijn.'
'Tja,dat is de manier waarop u het bekijkt.U bent bitter gestemd over uw vroegere
ervaringen.Maar hier kunt u zeggen en schrijven wat u maar wil,wij hebben vrijheid van
meningsuiting.'
'Was dat maar waar.'Hij stond op,lang en slank tussen de omarmende bomen.De maan bescheen zijn gezicht met een bleek,spookachtig licht.'Uw geloof troost mij maar berust op niets.'
Hij wendde zijn gelaat naar de andere man toe.'Mijn naam,'mompelde hij zachtjes,
'is Lucifer.'Daarna was er enkel het fluisteren van de wind.
De vooropgestelde bewaarengelen schijnen dus andere dingen te doen te hebben dan de mens te behoeden voor het kwade.Zoals de mens zijn zij evenmin op de hoogte van wat het boze vertegenwoordigt of wat de stralende waarheid inhoudt.Zolang dualiteit de bovenhand
voert,blijven we lelijk in de nesten zitten,ook met kennis van parabels.Die uiteindelijk
ook maar parabels zijn.

Copyright © 2010 Luc Delanghe (poëtry)

Geschreven door Luc1 om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 21 februari 2009

Ave

Misschien zou je jezelf kunnen laten doorpraten,als een Mephistoteles van papier-maché,maar het komt ons voor dat je,wanneer je het zou willen,je wijsvinger door jezelf kunt steken en niets voelen daarbinnen.
Zou de paus zelf geloven dat hij onfeilbaar is ?

had je een gezicht
voor alles ontstond
of maakte je deel uit

van een aanwezig iets

bewust bestaande uit

oneindige zijnsmogelijkheden

die als vibrerende deeltjes

rond een inhoudloze kern

wachtten om uiteen te spatten

in het onnoemlijke

dat steeds zichzelf uidrukte

zonder vergelijking

zodat alles één bleef

tegelijkertijd zo afgescheiden

dat zoekend onbegrip

ervoor zorgde oneindige

processen waar te maken

die het vibrerende als

mogelijkheid in zich droeg

waarvan je gezicht

altijd al deel uitmaakte

onbegrijpelijk steeds anders

omdat niets hetzelfde blijft

tijdens het vormen

van een nieuw onnoemlijk nu

dat er toch al was

een kale kamer beige ergens

hij keek hoorde niets

voor hij zich iets afvroeg

zag hij het kleed

purper aan niets hangend

plotseling voelde hij

zich anders vreemd zonder

echt iets te verwachten

een sexueel geladen sfeer

vormde een geile stroom

de kamer doorstromend

met een wonderlijke extase

het kleed ontpopte borsten

een welving van heupen

het purper zweefde naar hem toe

opende haar armen

onzichtbaar gevuld

hem toch innig omhelsend

een paarse fijngevoeligheid

iets in zijn binnenste rakend

een raadseldat hem verbond

met zijn dromerig wezen

dat in zijn geest iets opende

waar hij nog naar zoekt

om het te herkennen

en het in zich op te nemen

zonder te weten waarom

vrijen soms aandoenlijk : als je zelfbewust denkt : 'waar zijn we mee bezig?'
is het om zeep.

Omaidasa to wa - het herinneren-
herinneren
is om te vergeten
herinner u niets
dan hoef je niet te vergeten

Misschien wordt de ziel opgebouwd uit allerhande leed,
want wie zijn leed geneest gaat dood

Broeder Narcissus oud 12 jaar 6 maand
aan de engelen het paradijs
aan de onschuldigen de eeuwigheid
amen

Ze zullen hem doden,mijn god,ze zullen hem doden
ik zie in de blanke hemel
hun wrekend mes
en ik hoor wilde kreten
door de zang van mijn Requiem heen

Broeder Paul van het kruis oud 13 jaar 1maand
moge het licht u kronen
geliefde sterveling

Elegante subtiliteit
vermijdt zinloze
eerder verbroken relaties

Die Möwen sehen alle aus
alsob sie Emma hiessen
- C.Morgenstern -

'Er is iets waar ik het met u wil over heben'

'Het spijt me.Vertel het een ander.Gooi uw
parels niet voor de zwijnen'

Exitus acta probat
Het doel heiligt de middellen

Jij verleidt
jij verrast
door de donkerte van de tijd heen

Divina Comedia
De diepe slaap werd in mijn hoofd gebroken door een
zware donderslag,zodat ik trilde als hij die ruw geweld
doet wakker schieten.En het oog,door rust verkwikt,
liet ik nu rondgaan en recht stond ik met scherpe blikken
spiedend in welk oord ik vertoefde...

Men moet chaos in zichzelf hebben om hem te kunnen
schenken aan een onnoemlijk iets

Geschreven door Luc1 om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 20 februari 2009

Lunch

Bizar,vreemd maar authentiek.Een kristelijke deugd in extremis.
' Bemin uw naaste meer dan uzelf : eet hem op.'

Vermomming

Ed Gein,de levensechte Hannibal the cannibal,was de inspiratie voor
zowel 'Psycho' als die andere film 'Silence of the lambs'.De politie die
zijn appartement doorzocht vond tussen gesorteerde organen en
lichaamsdelen armbanden gemaakt van menselijke huid,een menselijk
drumvel,Twee door een draad verbonden lippen en vier neuzen in een
kopje.Gein verklaarde later dat hij ervan hield zich op te smukken in
mensenhuid.

Delicatessenverkoper

Fritz Haarman,ook de 'vampier van Hanover' genoemd wordt gezien
als de vruchtbaarste kannibaal/doder aller tijden.Als vleesverkoper in
de twintiger jaren in Duitsland,doodde Haarman zijn slachtoffers door
hun keel open te scheuren met zijn tanden.Hij vermoordde ongeveer
600 jongeren in één jaar alleen.Maar de brave burgers van Hanover
plukten ook de vruchten van zijn werk.Op de lokale markt verkocht hij
mensenvlees als vers paardenvlees.

Vooruitziend

Tijdens de derde kruistocht had de kok van koning Richard 1 hem voor
s'avonds een mals stukje gebraden kalfsvlees beloofd.Daar ze alles
vernietigd of geplunderd hadden waren er noch koeien noch kalveren in
geen wegen of velden te bekennen.De kok roosterde dan maar een
Saraceen.Na de maaltijd,die de koning heerlijk vond vroeg hij de kop
van het lekkere kalf te zien.Toen de kok hevig verontrust met het hoofd
van de Saraceen kwam aandraven barstte Richard in lachen uit en
verklaarde dat heidenen in ieder geval voor de tafel uitstekend geschikt
waren.

Lopende maaltijden

Van de 87 mannen,vrouwen en kinderen die een tocht van 2000 mijl
naar het westen van Californië maakten in 1846 kwamen er slechts 47
aan.Dit door regelmatig hun dode metgezellen te verorberen.Lewis
Keseberg zei over Tamsen,de vrouw van de expeditie leider : 'zij was
de gezondste vrouw die ik ooit opat.'

Afscheidskus

Albert Fish at en doodde op zijn minst 15 kinderen voor hij op de
electrische stoel belandde in 1936.Zes jaar nadat het kind verdwenen
was schreef hij naar haar moeder : 'Grace zat op mijn schoot en kuste
me.'Toen besloot ik haar op te eten.

Ijzig hart

Hoofden in de ijskast,schedels in de voedselkast en lichaamsdelen in
de ketel waren de geheime trofeën van de veroordeelde kannibaal
Jeffrey Dahmer.De politie vond ook nog een hart in de deepfreezer
Dahmer legde uit dat hij het hart bewaarde om zch later eens extra
te verwennen.

Zwan

In 1989 werd John Weber veroordeeld voor de moord op een
17-jarig schoolmeisje uit Winconsin.Op zijn proces verklaarde
Weber dat hij van haar benen paté had klaargemaakt.

Geestenbezweerder

Eet een stuk van de vijand die je doodde,zo zal hij nooit bij je
rondspoken - een gezegde van de Kakuastam in Uganda.
Idi Amin nam het zekere voor het onzekere toen hij zjjn minister
voor vreemdelingenzaken liet vermoorden.Hij at een stuk van diens
lever voor hij hem in de rivier liet gooien.

Klasse

Gedurende 1960 tot 1970 verorberden leden van de Chinese garde
het vlees van hun vijanden om Mao Tse Tung te overtuigen van hun
klassebewustzijn.

Geschreven door Luc1 om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 20 februari 2009

Begoocheling

ik zal sterven op een vrijdag in the herfst
ais het regent
alleen en misschien gelukkig

                                it was
                                as it is today
                                and tomorow will be
                                who can unveil it
                                it is it all
                                it's like a word
                                which comes out of your mouth
                                that word it is no more
                                it is past and still it lives
                                so it is

je mourai un vendredi d'automne
quand il pleut
seul et peut-être heureux

Geschreven door Luc1 om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 19 februari 2009

Sasanguie

overweldigende fascinatie
roept ze ongeweten op
zonder zich haar schoonheid
te realiseren wordt ze
datgene waar je niet meer
in geloofde zodat een vorm
van angstige weerbarstigheid
je tegenhoudt van haar te houden
haar open geest verbergt niets
vermeerdert iets waardevols
dat je niet durft te herkennen
omdat je zo graag het beminnen
als gevoel wilt grijpen zonder
uiteindelijk toch pijn te ervaren
jezelf geven zoals zij argeloos
je haar bloeiende psyche geeft
als een onbewust geschenk
waar je enkel kon van dromen
maakt een overgave moeilijk
omdat pure lieflijke eerlijkheid
mysterieuze gevoelens oproept
die je zonder wantrouwen
ondergaat en ongekende vrijheid
in verlangend samenzijn behelst
ellende uitsluit en je mentaal
op iets moois en nieuw voorbereidt
waar je niet klaar voor denkt te zijn
al weet je dat ze er voor je is
volledig je zijn opfleurend
aldus een nieuwe dimensie scheppend
waar je zelfs niet meer op hoopte
alleen in je diepste innerlijk
als openbaring erkende

Oui,c'est elle
C'est la déesse plus charmante et plus belle!
Oui,c'est elle,c'est la déesse
Qui descend parmi nous!
Son voile se soulève
Et la foule est à genoux!
- Les Pêcheurs de Perles -

Si vous dormez,si vous rêvez,acceptez vos rêves.C'est le rôle du dormeur.

Elle avait dans la tranquillité de son corps
une petite boule de neige coileur d'oeil;
au loin la mer que ton oeil baigne;
Bonjours tristesse
tu es inscrite dans les yeux que j'aime.
Tristesse beaux visage.
- Eludard -

Omdat het leven in deze maatschappij in het gunstigste geval stomvervelend is
en geen enkel aspect van de maatschappij relevant is voor vrouwen,blijft er voor
vrouwelijke wezens met burgerzin,verantwoordelijkheidsgevoel en sensatielust
slechts één taak : de regering afzetten,een eind maken aan het financiële stelsel,
volledige automatie invoeren en de gehele mannelijke sekse vernietigen.
Het is nu technisch mogelijk de voortplanting in stand te houden zonder de hulp
van mannen (of van vrouwen overigens) en alleen vrouwelijke wezens te kweken.
Hiermee moeten we onmiddellijk beginnen.De man is een biologisch ongelukje :
het Y (mannelijk) gen is een onvolledig X (vrouwelijk) gen,dat wil zeggen dat het
een onvolledig stel chromosomen heeft.Met andere woorden,de man is een
onvolledige vrouw,een uitgedreven vrucht op twee benen,geaborteerd in het
genstadium.
Deze woorden komen uit SCUM,het genootschap voor het in mootjes hakken van
mannen.De auteur,teveneens het enige lid van SCUM,is Valerie Solanis,die een
schot heeft gelost op Andy Warhol en hem bijna had gedood

Geschreven door Luc1 om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 19 februari 2009

Proserpine

Grootser dan het leven,gezicht en handen ontzettend bleek in een canvas zo donker en nauw
als een doodskist,ogen zo onpeilbaar als de Onderwereld en haar lippen besmeurd met bloed,
schijnt Proserpine iets buiten de canvas te aanschouwen in een droefgeestige reverie.Ze
houdt een bolvormige granaatappel vast,vergeten,tegen haar borst,zijn gouden volmaaktheid
bedorven door de roze vlek die het doorsnijdt,en aantoont dat ze ervan gegeten heeft,en
daardoor haar ziel verbeurd heeft.Verdoemd om een half jaar in de Onderwereld te verblijven,
broedt ze,bleke lady van de dood,kijkt ze naar de reflecties van de verre zon op de door
klimop begroeide muren.
Of zo worden we veronderstelt te geloven.
Maar ze is een vrouw met vele gezichten,deze Koningin van de Onderwereld;daarin ligt haar
kracht en glamoureuze uitstraling.Het fruit dat ze vasthoudt leeft,rood als haar lippen,
rood als haar hart.Ze staat er doorzichtig als wierook,en het rechte licht dat haar mooi
broedend gelaat omringt raakt haar huid niet aan;ze straalt uit zichzelf,haar houding
lusteloos door de jaren,maar met de volle kracht van haar onkwetsbaarheid.Haar ogen
ontmoeten de jouwe nooit,nochtans fixeren ze een bepaald punt juist boven je linker schouder;
een andere man misschien,verdoemd door de verschrikkelijke zegen van haar liefde,een
gekozen man.Het fruit is een geschenk voor de verkozene;wie kent de smaken,de extasen
dat het roze vlees inhoudt?Welke onaardse verrukkingen wachten in die te geboren zaden?

O vale vrouw met je vermoeide oogleden,waarom is je wang zo bleek als de dood,en wat
vrezen je ogen als je spreekt ?
De vrouw antwoordde : 'ik ben lijkbkeek omdat de dood me liefhad,en ik droom van de dood.'

Zij weet iets,deze vrouw,iets waar de gewone mens enkel van kan dromen,een geheim,
vreselijker dan de dood zelf,glorierijker dan extase en deze toch verbindend.In de dood is
Proserpine het bekoorlijkst;haar lippen half geopend om de verkozene te kussen,
ze belooft.....wat ? Eeuwigheid ? Onsterfelijkheid ? Vervloeking ? Dood ?

- Son,raise not up thine eyes to look on a lovely woman,rouged and antimonied.
  Desire her not in thy heart.For if thou shoudst give her all thy riches,thou dost
get nothing the more out of her;but art condemned by god and by mankind.
For she is like unto a sepulchre which is fair on the upper side,and below is full
of the rotteness and bones of the dead. -
                         ( Apocrypha : Proverbs of Ahikar )

Geschreven door Luc1 om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van zijn